Plutarch, Comparison of Aristides with Marcus Cato, chapter 3 2:

ἐξοικίσασ δὲ χρυσὸν τῆσ Σπάρτησ, νόμισμα δὲ διεφθαρμένου πυρὶ σιδήρου θέμενοσ αὐτοῖσ οἰκονομίασ οὐκ ἀπήλλαξε τοὺσ πολίτασ, ἀλλά τὰ τρυφῶντα καὶ ὕπουλα καὶ φλεγμαίνοντα τοῦ πλούτου περιελών, ὅπωσ εὐπορήσωσι τῶν ἀναγκαίων καὶ χρησίμων ἅπαντεσ, ὡσ ἄλλοσ οὐδεὶσ νομοθέτησ προὐνόησε, τὸν ἄπορον καὶ ἀνέστιον καὶ πένητα σύνοικον ἐπὶ κοινωνίᾳ πολιτείασ μᾶλλον τοῦ πλουσίου καὶ ὑπερόγκου φοβηθείσ, φαίνεται τοίνυν ὁ μέν Κάτων οὐδέν τι φαυλότεροσ οἴκου προστάτησ ἢ πόλεωσ γενόμενοσ·