Plato, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Μένων 21:

ναί. πάντεσ ἄρ’ ἄνθρωποι τῷ αὐτῷ τρόπῳ ἀγαθοί εἰσιν· τῶν αὐτῶν γὰρ τυχόντεσ ἀγαθοὶ γίγνονται. ἐοίκε. οὐκ ἂν δήπου, εἴ γε μὴ ἡ αὐτὴ ἀρετὴ ἦν αὐτῶν, τῷ αὐτῷ ἂν τρόπῳ ἀγαθοὶ ἦσαν. οὐ δῆτα. ἐπειδὴ τοίνυν ἡ αὐτὴ ἀρετὴ πάντων ἐστίν, πειρῶ εἰπεῖν καὶ ἀναμνησθῆναι τί αὐτό φησι Γοργίασ εἶναι καὶ σὺ μετ’ ἐκείνου. τί ἄλλο γ’ ἢ ἄρχειν οἱο͂́ν τ’ εἶναι τῶν ἀνθρώπων;