Plato, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Γοργίας 268:

νὴ τοὺσ θεούσ, ἀτεχνῶσ γε ἀεὶ σκυτέασ τε καὶ κναφέασ καὶ μαγείρουσ λέγων καὶ ἰατροὺσ οὐδὲν παύῃ, ὡσ περὶ τούτων ἡμῖν ὄντα τὸν λόγον. οὐκοῦν σὺ ἐρεῖσ περὶ τίνων ὁ κρείττων τε καὶ φρονιμώτεροσ πλέον ἔχων δικαίωσ πλεονεκτεῖ; ἢ οὔτε ἐμοῦ ὑποβάλλοντοσ ἀνέξῃ οὔτ’ αὐτὸσ ἐρεῖσ; ἀλλ’ ἔγωγε καὶ πάλαι λέγω. πρῶτον μὲν τοὺσ κρείττουσ οἵ εἰσιν οὐ σκυτοτόμουσ λέγω οὐδὲ μαγείρουσ, ἀλλ’ οἳ ἂν εἰσ τὰ τῆσ πόλεωσ πράγματα φρόνιμοι ὦσιν, ὅντινα ἂν τρόπον εὖ οἰκοῖτο, καὶ μὴ μόνον φρόνιμοι, ἀλλὰ καὶ ἀνδρεῖοι, ἱκανοὶ ὄντεσ ἃ ἂν νοήσωσιν ἐπιτελεῖν, καὶ μὴ ἀποκάμνωσι διὰ μαλακίαν τῆσ ψυχῆσ. ὁρᾷσ, ὦ βέλτιστε Καλλίκλεισ, ὡσ οὐ ταὐτὰ σύ τ’ ἐμοῦ κατηγορεῖσ καὶ ἐγὼ σοῦ;