καταλύει δ’, ὡσ ἐγὼ ἤκουσα, παρὰ Καλλίᾳ τῷ Ἱππονίκου· ἀλλ’ ἰώμεν. " καὶ ἐγὼ εἶπον· "μήπω, ἀγαθέ, ἐκεῖσε ἰώμεν ‐ πρῲ γάρ ἐστιν ‐ ἀλλὰ δεῦρο ἐξαναστῶμεν εἰσ τὴν αὐλήν, καὶ περιιόντεσ αὐτοῦ διατρίψωμεν ἑώσ ἂν φῶσ γένηται· εἶτα ἰώμεν. καὶ γὰρ τὰ πολλὰ Πρωταγόρασ ἔνδον διατρίβει, ὥστε, θάρρει, καταληψόμεθα αὐτόν, ὡσ τὸ εἰκόσ, ἔνδον.
