Plato, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Εὐθύδημος 130:

ἐγὼ οὖν, ἐπειδή μοι ἐδόκουν ἀγριωτέρωσ πρὸσ ἀλλήλουσ ἔχειν, προσέπαιζόν τε τὸν Κτήσιππον καὶ εἶπον ὅτι ὦ Κτήσιππε, ἐμοὶ μὲν δοκεῖ χρῆναι ἡμᾶσ παρὰ τῶν ξένων δέχεσθαι ἃ λέγουσιν, ἐὰν ἐθέλωσι διδόναι, καὶ μὴ ὀνόματι διαφέρεσθαι. εἰ γὰρ ἐπίστανται οὕτωσ ἐξολλύναι ἀνθρώπουσ, ὥστ’ ἐκ πονηρῶν τε καὶ ἀφρόνων χρηστούσ τε καὶ ἔμφρονασ ποιεῖν, καὶ τοῦτο εἴτε αὐτὼ ηὑρήκατον εἴτε καὶ παρ’ ἄλλου του ἐμαθέτην φθόρον τινὰ καὶ ὄλεθρον τοιοῦτον, ὥστε ἀπολέσαντεσ πονηρὸν ὄντα χρηστὸν πάλιν ἀποφῆναι·