Pausanias, Description of Greece, Λακωνικά, chapter 9

(파우사니아스, Description of Greece, Λακωνικά, chapter 9)

βασιλεύει τε δὴ Ἀγησίλαοσ ὁ Ἀρχιδάμου καὶ Λακεδαιμονίοισ ἤρεσε διαβῆναι ναυσὶν ἐσ τὴν Ἀσίαν, Ἀρταξέρξην τὸν Δαρείου αἱρήσοντασ· ἐδιδάσκοντο γὰρ ὑπό τε ἄλλων τῶν ἐν τέλει καὶ μάλιστα ὑπὸ Λυσάνδρου μὴ τὸν Ἀρταξέρξην σφίσιν ἐν τῷ πρὸσ Ἀθηναίουσ πολέμῳ, Κῦρον δὲ εἶναι τὸν τὰ χρήματα διδόντα ἐσ τὰσ ναῦσ. Ἀγησίλαοσ δὲ ‐ ἀπεδείχθη γὰρ διαβιβάσαι τε ἐσ τὴν Ἀσίαν τὸν στρατὸν καὶ δυνάμεωσ ἡγεμὼν τῆσ πεζῆσ ‐ περιέπεμπεν ἔσ τε Πελοπόννησον πλὴν Ἄργουσ καὶ ἐσ τοὺσ Ἕλληνασ τοὺσ ἐκτὸσ Ἰσθμοῦ, συμμαχεῖν σφισιν ἐπαγγέλλων. Κορίνθιοι μὲν οὖν, καίπερ ἐσ τὰ μάλιστα ἔχοντεσ προθύμωσ μετασχεῖν τοῦ ἐσ τὴν Ἀσίαν στόλου, κατακαυθέντοσ σφίσιν ἐξαίφνησ ναοῦ Διὸσ ἐπίκλησιν Ὀλυμπίου, ποιησάμενοι πονηρὸν οἰωνὸν καταμένουσιν ἄκοντεσ.

Ἀθηναίοισ δὲ ἦν μὲν ἡ πρόφασισ ἐκ τοῦ Πελοποννησίων πολέμου καὶ ἐκ νόσου τῆσ λοιμώδουσ ἐπανήκειν τὴν πόλιν ἐσ τὴν πρότερόν ποτε οὖσαν εὐδαιμονίαν· κατὰ τοῦτο ἡσύχαζον μάλιστα.

ἀπεστάλη δὲ καὶ ἐσ Θήβασ πρεσβεύειν Ἀριστομηλίδασ, μητρὸσ μὲν τῆσ Ἀγησιλάου πατήρ, Θηβαίοισ δὲ εἶχεν ἐπιτηδείωσ καὶ ἐγεγόνει τῶν δικαστῶν, οἳ Πλαταιεῦσιν ἁλόντοσ τοῦ τείχουσ ἀποθανεῖν τοὺσ ἐγκαταληφθέντασ ἔγνωσαν.

Θηβαῖοι μὲν οὖν κατὰ τὰ αὐτὰ Ἀθηναίοισ ἀπείπαντο, οὐ φάμενοι βοηθήσειν· Ἀγησίλαοσ δέ, ὡσ αὐτῷ τά τε οἴκοθεν καὶ παρὰ τῶν συμμάχων τὸ στράτευμα ἤθροιστο καὶ ἅμα αἱ νῆεσ εὐτρεπεῖσ ἦσαν, ἀφίκετο ἐσ Αὐλίδα τῇ Ἀρτέμιδι θύσων, ὅτι καὶ Ἀγαμέμνων ἐνταῦθα ἱλασάμενοσ τὴν θεὸν τὸν ἐσ Τροίαν στόλον ἤγαγεν. ἠξίου δὲ ἄρα ὁ Ἀγησίλαοσ πόλεώσ τε εὐδαιμονεστέρασ ἢ Ἀγαμέμνων βασιλεὺσ εἶναι καὶ ἄρχειν τῆσ Ἑλλάδοσ πάσησ ὁμοίωσ ἐκείνῳ, τό τε κατόρθωμα ἐπιφανέστερον ἔσεσθαι βασιλέα κρατήσαντα Ἀρταξέρξην εὐδαιμονίαν κτήσασθαι τὴν Περσῶν ἢ ἀρχὴν καθελεῖν τὴν Πριάμου.

θύοντοσ δὲ αὐτοῦ Θηβαῖοι σὺν ὅπλοισ ἐπελθόντεσ τῶν τε ἱερείων καιόμενα ἤδη τὰ μηρία ἀπορρίπτουσιν ἀπὸ τοῦ βωμοῦ καὶ αὐτὸν ἐξελαύνουσιν ἐκ τοῦ ἱεροῦ. Ἀγησίλαον δὲ ἐλύπει μὲν ἡ θυσία μὴ τελεσθεῖσα, διέβαινε δὲ ὅμωσ ἐσ τὴν Ἀσίαν καὶ ἤλαυνεν ἐπὶ τὰσ Σάρδεισ·

ἦν γὰρ δὴ τῆσ Ἀσίασ τῆσ κάτω μέγιστον μέροσ τηνικαῦτα ἡ Λυδία, καὶ αἱ Σάρδεισ πλούτῳ καὶ παρασκευῇ προεῖχον, τῷ τε σατραπεύοντι ἐπὶ θαλάσσῃ τοῦτο οἰκητήριον ἀπεδέδεικτο καθάπερ γε αὐτῷ βασιλεῖ τὰ Σοῦσα. πλεῖστον ἀθροισθὲν μετά γε τὸν Ξέρξου καὶ πρότερον ἔτι ἐπὶ Σκύθασ Δαρείου καὶ ἐπὶ Ἀθήνασ στρατόν.

Λακεδαιμόνιοι δὲ ἀγασθέντεσ τὸ ἐσ τὰ πράγματα τοῦ Ἀγησιλάου πρόθυμον διδόασιν ἄρχοντα εἶναι καὶ τῶν νεῶν αὐτῷ. ὁ δὲ ταῖσ μὲν τριήρεσιν ἐπέστησεν ἡγεμόνα Πείσανδρον ‐ τοῦ Πεισάνδρου δὲ ἐτύγχανε συνοικῶν ἀδελφῇ ‐ , τῷ πολέμῳ δὲ αὐτὸσ κατὰ γῆν προσεῖχεν ἐρρωμένωσ. καί οἱ θεῶν τισ ἐβάσκηνε μὴ ἀγαγεῖν τὰ βουλεύματα ἐσ τέλοσ.

ὡσ γὰρ δὴ ἐπύθετο Ἀρταξέρξησ μάχασ τε ἃσ ἐνίκησεν Ἀγησίλαοσ καὶ ὡσ <ἐσ> τὸ πρόσω χειρούμενοσ τὰ ἐν ποσὶ πρόεισιν ἀεὶ σὺν τῷ στρατῷ, Τισσαφέρνην μὲν καίπερ τὰ πρότερα εὐεργέτην ὄντα ζημιοῖ θανάτῳ, Τιθραύστην δὲ κατέπεμψεν ἐπὶ θάλασσαν, καὶ φρονῆσαί τε δεινὸν καί τι καὶ ἐσ τοὺσ Λακεδαιμονίουσ ἔχοντα δυσνοίασ. οὗτοσ ὡσ ἀφίκετο ἐσ Σάρδεισ, αὐτίκα ἐπενόει τρόπον ᾧ τινι ἀναγκάσει Λακεδαιμονίουσ τὴν ἐκ τῆσ Ἀσίασ ἀνακαλέσασθαι στρατιάν.

ἄνδρα οὖν Ῥόδιον Τιμοκράτην ἐσ τὴν Ἑλλάδα πέμπει χρήματα ἄγοντα, ἐντειλάμενοσ πόλεμον ἐν τῇ Ἑλλάδι ἐργάσασθαι Λακεδαιμονίοισ. οἱ δὲ τῶν χρημάτων μεταλαβόντεσ Ἀργείων μὲν Κύλων τε εἶναι λέγονται καὶ Σωδάμασ, ἐν Θήβαισ δὲ Ἀνδροκλείδησ καὶ Ἰσμηνίασ καὶ Ἀμφίθεμισ· μετέσχε δὲ καὶ Ἀθηναῖοσ Κέφαλοσ καὶ Ἐπικράτησ καὶ ὅσοι Κορινθίων ἐφρόνουν τὰ Ἀργείων Πολυάνθησ τε καὶ Τιμόλαοσ. οἱ δὲ ἐσ τὸ φανερὸν τοῦ πολέμου παρασχόντεσ τὴν ἀρχὴν ἐγένοντο οἱ ἐξ Ἀμφίσσησ Λοκροί.

τοῖσ γὰρ δὴ Λοκροῖσ γῆ πρὸσ τοὺσ Φωκέασ ἐτύγχανεν οὖσα ἀμφισβητήσιμοσ γῆ· ἐκ ταύτησ ὑπὸ Θηβαίων ἐπαρθέντεσ τῶν περὶ Ἰσμηνίαν τόν τε σῖτον ἀκμάζοντα ἔτεμον καὶ ἤλασαν λείαν ἄγοντεσ·

ἐνέβαλον δὲ πανδημεὶ καὶ οἱ Φωκεῖσ ἐσ τὴν Λοκρίδα καὶ ἐδῄωσαν τὴν χώραν. ἐπηγάγοντο οὖν οἱ Λοκροὶ συμμάχουσ Θηβαίουσ καὶ τὴν Φωκίδα ἐπόρθησαν·

ἐσ δὲ τὴν Λακεδαίμονα ἐλθόντεσ οἱ Φωκεῖσ τοῖσ Θηβαίοισ ἐπέκειντο καὶ ἐδίδασκον οἱᾶ ἐπεπόνθεσαν ὑπ’ αὐτῶν. Λακεδαιμονίοισ δὲ πόλεμον πρὸσ Θηβαίουσ ἔδοξεν ἄρασθαι· ἐποιοῦντο δὲ ἐσ αὐτοὺσ καὶ ἄλλα ἐγκλήματα καὶ τὴν ἐν Αὐλίδι αὐτῶν ὕβριν ἐσ τὴν Ἀγησιλάου θυσίαν. Ἀθηναῖοι δὲ τὴν διάνοιαν τῶν Λακεδαιμονίων προπεπυσμένοι πέμπουσιν ἐσ Σπάρτην, ὅπλα μὲν ἐπὶ σφᾶσ ἐπὶ Θήβασ δεόμενοι μὴ κινῆσαι, δίκῃ δὲ ὑπὲρ ὧν ἐγκαλοῦσι διακρίνεσθαι·

Λακεδαιμόνιοι δὲ πρὸσ ὀργὴν ἀποπέμπουσι τὴν πρεσβείαν. τὰ δὲ ἐπὶ τούτοισ ἔσ τε τὴν Λακεδαιμονίων ἔξοδον καὶ τὰ ἐσ τὴν Λυσάνδρου τελευτὴν ἐδήλωσέ μοι τοῦ λόγου τὰ ἐσ Παυσανίαν· καὶ ὁ κληθεὶσ Κορινθιακὸσ πόλεμοσ ἐσ πλέον ἀεὶ προῆλθεν ἀπὸ τῆσ Λακεδαιμονίων ἀρξάμενοσ ἐσ Βοιωτίαν ἐξόδου.

κατὰ ταύτην μὲν δὴ τὴν ἀνάγκην ὀπίσω τὸ στράτευμα ἐκ τῆσ Ἀσίασ ἀπῆγεν Ἀγησίλαοσ· ἐπεὶ δὲ ἐξ Ἀβύδου περαιωθεὶσ ναυσὶν ἐσ Σηστὸν καὶ διεξελθὼν τὴν Θρᾴκην ἀφίκετο ἐσ Θεσσαλίαν, ἐνταῦθα οἱ Θεσσαλοὶ χάριτι τῇ ἐσ Θηβαίουσ τοῦ πρόσω τὸν Ἀγησίλαον ἐπειρῶντο εἴργειν· ἦν δέ τι εὐνοίασ ἐκ παλαιοῦ καὶ ἐσ τὴν πόλιν αὐτοῖσ τὴν Ἀθηναίων. Ἀγησίλαοσ δὲ Θεσσαλίαν τε διεξῆλθε τρεψάμενοσ αὐτῶν τὸ ἱππικὸν καὶ αὖθισ διὰ Βοιωτῶν διώδευσε Θηβαίουσ ἐν Κορωνείᾳ καὶ τὸ ἄλλο νικήσασ συμμαχικόν.

ὡσ δὲ ἐτράποντο οἱ Βοιωτοί, καταφεύγουσιν ἄνδρεσ ἐξ αὐτῶν ἐσ ἱερὸν Ἀθηνᾶσ ἐπίκλησιν Ἰτωνίασ· Ἀγησίλαοσ δὲ εἶχε μὲν τραῦμα ἐκ τῆσ μάχησ, ἐσ δὲ τοὺσ ἱκέτασ παρενόμησεν οὐδ’ οὕτωσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION