Pausanias, Description of Greece, Λακωνικά, chapter 2

(파우사니아스, Description of Greece, Λακωνικά, chapter 2)

Εὐρυσθένει πρεσβυτέρῳ τῶν Ἀριστοδήμου παίδων ὄντι ἡλικίαν γενέσθαι λέγουσιν υἱὸν Ἆγιν· ἀπὸ τούτου δὲ τὸ γένοσ τὸ Εὐρυσθένουσ καλοῦσιν Ἀγιάδασ. ἐπὶ τούτου Πατρεῖ τῷ Πρευγένουσ κτίζοντι ἐν Ἀχαί̈ᾳ πόλιν, ἥντινα Πάτρασ καὶ ἐσ ἡμᾶσ καλοῦσιν ἀπὸ τοῦ Πατρέωσ τούτου, συνεπελάβοντο Λακεδαιμόνιοι τοῦ οἰκισμοῦ. συνήραντο δὲ καὶ Γρᾷ τῷ Ἐχέλα τοῦ Πενθίλου τοῦ Ὀρέστου στελλομένῳ ναυσὶν ἐσ ἀποικίαν. καὶ ὁ μὲν τὴν τῆσ Ιὠνίασ μεταξὺ καὶ Μυσῶν, καλουμένην δὲ Αἰολίδα ἐφ’ ἡμῶν, καθέξειν ἔμελλεν·

ὁ δέ οἱ πρόγονοσ Πενθίλοσ Λέσβον τὴν ὑπὲρ τῆσ ἠπείρου ταύτησ νῆσον εἷλεν ἔτι πρότερον. ἐπὶ δὲ Ἐχεστράτου τοῦ Ἄγιδοσ βασιλεύοντεσ ἐν Σπάρτῃ Κυνουρέασ τοὺσ ἐν τῇ ἡλικίᾳ Λακεδαιμόνιοι ποιοῦσιν ἀναστάτουσ, αἰτίαν ἐπενεγκόντεσ ὡσ τὴν Ἀργολίδα συγγενῶν σφισιν ὄντων Ἀργείων λῃσταί τε ἐκ τῆσ Κυνουριακῆσ κακουργοῖεν καὶ αὐτοὶ καταδρομὰσ ἐκ τοῦ φανεροῦ ποιοῖντο ἐσ τὴν γῆν.

λέγονται δὲ οἱ Κυνουρεῖσ Ἀργεῖοι τὸ ἀνέκαθεν εἶναι, καὶ οἰκιστήν φασιν αὐτῶν Κύνουρον γενέσθαι τὸν Περσέωσ. ἔτεσι δὲ ὕστερον οὐ πολλοῖσ Λαβώτασ ὁ Ἐχεστράτου τὴν ἀρχὴν ἔσχεν ἐν Σπάρτῃ.

τοῦτον τὸν Λαβώταν Ἡρόδοτοσ ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐσ Κροῖσον ὑπὸ Λυκούργου τοῦ θεμένου τοὺσ νόμουσ φησὶν ἐπιτροπευθῆναι παῖδα ὄντα· Λεωβώτην δέ οἱ τίθεται τὸ ὄνομα καὶ οὐ Λαβώταν. Λακεδαιμονίοισ δὲ πρῶτον τότε ἔδοξεν ἄρασθαι πρὸσ Ἀργείουσ πόλεμον· ἐποιοῦντο δὲ ἐσ αὐτοὺσ ἐγκλήματα τήν τε Κυνουριακὴν ἑλόντων αὑτῶν ἀποτέμνεσθαι τοὺσ Ἀργείουσ καὶ τοὺσ περιοίκουσ σφῶν ὑπηκόουσ ὄντασ ἀφιστάναι. τότε μὲν δὴ παρὰ οὐδετέρων πολεμησάντων ὅμωσ μνήμησ ἄξιον πραχθῆναί φασιν οὐδέν· τοὺσ δὲ ἐφεξῆσ βασιλεύσαντασ τῆσ οἰκίασ ταύτησ Δόρυσσον τὸν Λαβώτα καὶ Ἀγησίλαον Δορύσσου δι’ ὀλίγου σφᾶσ τὸ χρεὼν ἐπέλαβεν ἀμφοτέρουσ.

ἔθηκε δὲ καὶ Λυκοῦργοσ Λακεδαιμονίοισ τοὺσ νόμουσ ἐπὶ τῆσ Ἀγησιλάου βασιλείασ·

θεῖναι δὲ αὐτὸν λέγουσιν οἱ μὲν παρὰ τῆσ Πυθίασ διδαχθέντα ὑπὲρ αὐτῶν, οἱ δὲ ὡσ Κρητικὰ ὄντα νόμιμα ἐπαγάγοιτο. τούτουσ δὲ οἱ Κρῆτεσ τοὺσ νόμουσ τεθῆναί σφισιν ὑπὸ Μίνω λέγουσι, βουλεύσασθαι δὲ ὑπὲρ τῶν νόμων οὐκ ἄνευ θεοῦ τὸν Μίνω. ᾐνίξατο δὲ καὶ Ὅμηροσ ἐμοὶ δοκεῖν περὶ τοῦ Μίνω τῆσ νομοθεσίασ ἐν τοῖσδε τοῖσ ἔπεσι· τῇσι δ’ ἐνὶ Κνωσσόσ, μεγάλη πόλισ, ἔνθα τε Μίνωσἐννέωροσ βασίλευε Διὸσ μεγάλου ὀαριστήσ. Λυκούργου μὲν οὖν καὶ ἐν τοῖσ ἔπειτα τοῦ λόγου ποιήσομαι μνήμην·

Ἀγησιλάου δὲ παῖσ ἐγένετο Ἀρχέλαοσ. ἐπὶ τούτου Λακεδαιμόνιοι πολέμῳ κρατήσαντεσ πόλιν τῶν περιοικίδων ἠνδραποδίσαντο Αἴγυν, ὑποπτεύσαντεσ ὡσ οἱ Αἰγῦται φρονοῦσι τὰ Ἀρκάδων. Χαρίλαοσ δὲ ὁ τῆσ ἑτέρασ οἰκίασ βασιλεὺσ συνεξεῖλε μὲν καὶ Ἀρχελάῳ τὴν Αἴγυν, ὁπόσα δὲ καὶ ἰδίᾳ Λακεδαιμονίων αὐτὸσ ἔδρασεν ἡγούμενοσ, μνήμην καὶ τῶνδε ποιησόμεθα ὁμοῦ τῷ λόγῳ μεταβάντι ἐσ τοὺσ Εὐρυπωντίδασ καλουμένουσ. Ἀρχελάου δὲ ἦν Τήλεκλοσ·

ἐπὶ τούτου πόλεισ Λακεδαιμόνιοι τῶν περιοικίδων πολέμῳ κρατήσαντεσ ἐξεῖλον Ἀμύκλασ καὶ Φᾶριν καὶ Γεράνθρασ, ἐχόντων ἔτι Ἀχαιῶν. τούτων Φαρῖται καὶ Γερανθρᾶται τὴν ἔφοδον τῶν Δωριέων καταπλαγέντεσ ἀπελθεῖν ἐκ Πελοποννήσου συγχωροῦνται ὑπόσπονδοι· τοὺσ δὲ Ἀμυκλαιεῖσ οὐκ ἐξ ἐπιδρομῆσ ἐκβάλλουσιν, ἀλλὰ ἀντισχόντασ τε ἐπὶ πολὺ τῷ πολέμῳ καὶ ἔργα οὐκ ἄδοξα ἐπιδειξαμένουσ. δηλοῦσι δὲ καὶ οἱ Δωριεῖσ τρόπαιον ἐπὶ τοῖσ Ἀμυκλαιεῦσιν ἀναστήσαντεσ, ὡσ ἐν τῷ τότε λόγου μάλιστα ἄξιον τοῦτο ὑπάρξαν σφίσιν.

οὐ πολλῷ δὲ ὕστερον τούτων ἀπέθανεν ὑπὸ Μεσσηνίων Τήλεκλοσ ἐν Ἀρτέμιδοσ ἱερῷ· τὸ δὲ ἱερὸν τοῦτο ἐν μεθορίῳ τῆσ τε Λακωνικῆσ καὶ τῆσ Μεσσηνίασ ἐπεποίητο ἐν χωρίῳ καλουμένῳ Λίμναισ. Τηλέκλου δὲ ἀποθανόντοσ Ἀλκαμένησ ἔσχεν ὁ Τηλέκλου τὴν ἀρχήν·

καὶ Λακεδαιμόνιοι πέμπουσιν ἐσ Κρήτην Χαρμίδαν τὸν Εὔθυοσ, ἄνδρα ἐν Σπάρτῃ τῶν δοκίμων, στάσεισ τε καταπαύσοντα τοῖσ Κρησὶ καὶ τὰ πολίσματα, ὁπόσα ἦν ἀπωτέρω θαλάσσησ καὶ ἄλλωσ ἀσθενῆ, ταῦτα μὲν τοὺσ Κρῆτασ πείσοντα ἐκλιπεῖν, τὰ δὲ ἐν ἐπικαίρῳ τοῦ παράπλου συνοικιοῦντα ἀντ’ αὐτῶν. ἀνέστησαν δὲ καὶ Ἕλοσ ἐπὶ θαλάσσῃ πόλισμα Ἀχαιῶν ἐχόντων καὶ Ἀργείουσ τοῖσ εἵλωσιν ἀμύναντασ μάχῃ νικῶσιν.

SEARCH

MENU NAVIGATION