Lucian, Dialogi deorum, Ἥρα, Λητώ. 1:

(루키아노스, Dialogi deorum, Ἥρα, Λητώ. 1:)

Καλὰ μέν, ὦ Λητοῖ, καὶ τὰ τέκνα ἔτεκεσ τῷ Διί. Οὐ πᾶσαι, ὦ Ἥρα, τοιούτουσ τίκτειν δυνάμεθα, οἱο͂σ ὁ Ἥφαιστόσ ἐστιν. Ἀλλὰ οὗτοσ μὲν ὁ χωλὸσ ὅμωσ χρήσιμόσ γε ἐστι τεχνίτησ ὢν ἄριστοσ καὶ κατακεκόσμηκεν ἡμῖν τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν Ἀφροδίτην ἔγημε καὶ σπουδάζεται πρὸσ αὐτῆσ, οἱ δὲ σοὶ παῖδεσ ἡ μὲν αὐτῶν ἀρρενικὴ πέρα τοῦ μετρίου καὶ ὄρειοσ, καὶ τὸ τελευταῖον ἐσ τὴν Σκυθίαν ἀπελθοῦσα πάντεσ ἴσασιν οἱᾶ ἐσθίει ξενοκτονοῦσα καὶ μιμουμένη τοὺσ Σκύθασ αὐτοὺσ ἀνθρωποφάγουσ ὄντασ·

SEARCH

MENU NAVIGATION