Lucian, Dialogi deorum, Ἔρωσ, Ζευσ. 2:

(루키아노스, Dialogi deorum, Ἔρωσ, Ζευσ. 2:)

Τί δαί σε μέγα ἠδίκησα ὁ γέρων ὡσ φὴσ ἐγώ, διότι με καὶ πεδῆσαι διανοῇ; Σκόπει, ὦ κατάρατε, εἰ μικρά, ὃσ ἐμοὶ μὲν οὕτωσ ἐντρυφᾷσ, ὥστε οὐδέν ἐστιν ὃ μὴ πεποίηκάσ με, σάτυρον, ταῦρον, χρυσόν, κύκνον, αἰετόν· ἐμοῦ δὲ ὅλωσ οὐδεμίαν ἥντινα ἐρασθῆναι πεποίηκασ, οὐδὲ συνῆκα ἡδὺσ γυναικὶ διὰ σὲ γεγενημένοσ, ἀλλά με δεῖ μαγγανεύειν ἐπ̓ αὐτὰσ καὶ κρύπτειν ἐμαυτόν· αἱ δὲ τὸν μὲν ταῦρον ἢ κυκνον φιλοῦσιν, ἐμὲ δὲ ἢν ἴδωσι, τεθνᾶσιν ὑπὸ τοῦ δέουσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION