Flavius Josephus, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον .

(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον .)

Τὰ μὲν οὖν τῶν Ιἑροσολύμων πάθη προύκοπτεν καθ’ ἡμέραν ἐπὶ τὸ χεῖρον τῶν τε στασιαστῶν μᾶλλον παροξυνομένων ἐν ταῖσ συμφοραῖσ καὶ τοῦ λιμοῦ μετὰ τὸν δῆμον ἤδη κἀκείνουσ νεμομένου. τό γε μὴν πλῆθοσ τῶν σεσωρευμένων ἀνὰ τὴν πόλιν πτωμάτων ὄψει τε φρικῶδεσ ἦν καὶ λοιμώδη προσέβαλλεν ὀσμὴν πρόσ τε τὰσ ἐκδρομὰσ ἐμπόδιον τοῖσ μαχομένοισ·

ὥσπερ γὰρ διὰ παρατάξεωσ φόνῳ μυρίῳ γεγυμνασμένησ χωροῦντασ ἔδει τὰ σώματα πατεῖν. οἱ δ’ ἐπιβαίνοντεσ οὔτ’ ἔφριττον οὔτ’ ἠλέουν οὔτε κλῃδόνα κακὴν σφῶν αὐτῶν ὑπελάμβανον τὴν εἰσ τοὺσ κατοιχομένουσ ὕβριν, πεφυρμένοι δ’ ὁμοφύλῳ φόνῳ τὰσ δεξιὰσ ἐπὶ τὸν πρὸσ τοὺσ ἀλλοφύλουσ πόλεμον ἐξέθεον, ὀνειδίζοντεσ, ἔμοιγε δοκεῖν, τὸ θεῖον εἰσ βραδυτῆτα τῆσ ἐπ’ αὐτῶν κολάσεωσ·

οὐ γὰρ ἐλπίδι νίκησ ὁ πόλεμοσ, ἤδη δὲ ἀπογνώσει σωτηρίασ ἐθρασύνετο.

Ῥωμαῖοι δὲ καίτοι πολλὰ περὶ τὴν τῆσ ὕλησ συγκομιδὴν ταλαιπωρούμενοι τὰ χώματα διήγειραν μιᾷ καὶ εἴκοσιν ἡμέραισ, κείραντεσ, ὡσ προείρηται, τὴν περὶ τὸ ἄστυ χώραν ἐπ’ ἐνενήκοντα σταδίουσ ἐν κύκλῳ πᾶσαν.

ἦν δ’ ἐλεεινὴ καὶ τῆσ γῆσ ἡ θέα·

οὐδείσ τε τὴν πάλαι Ιοὐδαίαν καὶ τὰ περικαλλῆ προάστεια τῆσ πόλεωσ ἑωρακὼσ ἀλλόφυλοσ, ἔπειτα τὴν τότε βλέπων ἐρημίαν οὐκ ὠλοφύρατο καὶ κατεστέναξεν τὴν μεταβολὴν παρ’ ὅσον γένοιτο·

πάντα γὰρ ἐλυμήνατο τὰ σημεῖα τοῦ κάλλουσ ὁ πόλεμοσ, καὶ οὐκ ἄν τισ ἐξαπίνησ ἐπιστὰσ τῶν προεγνωκότων ἐγνώρισε τὸν τόπον, ἀλλὰ παρὼν ἐζήτει τὴν πόλιν.

Ῥωμαίοισ δὲ καὶ Ιοὐδαίοισ τὸ τέλοσ τῶν χωμάτων ἴσην ἐνεποίει δέουσ ἀρχήν·

οἱ μὲν γάρ, εἰ μὴ καὶ ταῦτα καύσειαν, ἁλώσεσθαι τὴν πόλιν προσεδόκων, Ῥωμαῖοι δ’ οὐκ [ἂν] ἔθ’ αἱρήσειν κἀκείνων διαφθαρέντων.

ὕλησ τε γὰρ ἦν ἀπορία, καὶ τῶν μὲν πόνων ἤδη τὸ σῶμα, τῶν δὲ ἐπαλλήλων πταισμάτων αἱ ψυχαὶ τοῖσ στρατιώταισ ἐλείποντο.

τάσ γε μὴν κατὰ τὴν πόλιν συμφορὰσ Ῥωμαίοισ πλέον εἶναι συνέβαινε πρὸσ ἀθυμίασ ἢ τοῖσ ἐν αὐτῇ·

ἀλλ’ ἐθραύοντο πάντοτε τὰσ ἐλπίδασ, τῶν μὲν χωμάτων ταῖσ ἐπιβουλαῖσ, τῶν δ’ ὀργάνων στερρότητι τοῦ τείχουσ, τῆσ δὲ κατὰ χεῖρα μάχησ ταῖσ τῶν συμπλεκομένων τόλμαισ πλεονεκτούμενοι, τὸ δὲ μέγιστον, στάσεώσ τε καὶ λιμοῦ καὶ πολέμου καὶ τοσούτων κακῶν εὑρίσκοντεσ ἐπάνω τὸ παράστημα τῆσ ψυχῆσ Ιοὐδαίουσ ἔχοντασ.

ὑπελάμβανόν τε τῶν ἀνδρῶν ἀμάχουσ μὲν τὰσ ὁρμάσ, ἀνάλωτον δὲ τὴν ἐπὶ συμφοραῖσ εὐθυμίαν εἶναι·

τί γὰρ ἂν μὴ ὑποστῆναι δεξιᾷ τύχῃ χρωμένουσ τοὺσ ὑπὸ κακῶν πρὸσ ἀλκὴν τρεπομένουσ; οἱ μὲν οὖν ἐρρωμενεστέρασ διὰ ταῦτα τῶν χωμάτων ἐποιοῦντο τὰσ φυλακάσ. Οἱ δὲ περὶ τὸν Ιωἄννην κατὰ τὴν Ἀντωνίαν ἅμα καὶ πρὸσ τὸ μέλλον, εἰ καταρριφθείη τὸ τεῖχοσ, ἠσφαλίζοντο καὶ πρὶν ἐπιστῆναι τοὺσ κριοὺσ ἐπέθεντο τοῖσ ἔργοισ.

οὐ μὴν ἐκράτησάν γε τῆσ ἐπιχειρήσεωσ, ἀλλὰ προελθόντεσ μετὰ λαμπάδων πρὶν ἐγγίσαι τοῖσ χώμασι ψυχρότεροι τῆσ ἐλπίδοσ ὑπέστρεψαν.

πρῶτον μὲν γὰρ οὐδ’ ὁμονοεῖν ἡ σκέψισ αὐτῶν ἐῴκει κατὰ μέροσ ἐκπηδώντων κἀκ διαλειμμάτων καὶ μεμελλημένωσ μετὰ δέουσ καθόλου τε εἰπεῖν οὐκ Ιοὐδαϊκῶσ·

τὰ γὰρ ἴδια τοῦ ἔθνουσ ὑστέρητο ἅμα ἡ τόλμα καὶ ὁρμὴ καὶ δρόμοσ ὁμοῦ πάντων καὶ τὸ μηδὲ πταίοντασ ἀναστρέφειν. ἀτονώτεροι δ’ ἑαυτῶν προελθόντεσ καὶ τοὺσ Ῥωμαίουσ εὑρ͂ον ἐρρωμενέστερον τοῦ συνήθουσ παρατεταγμένουσ·

τοῖσ μέν γε σώμασι καὶ ταῖσ πανοπλίαισ οὕτωσ ἐφράξαντο τὰ χώματα πάντοθεν ὡσ τῷ πυρὶ μηδαμόθεν καταλιπεῖν παράδυσιν, τὴν δὲ ψυχὴν ἐτόνωσαν ἕκαστοσ μὴ μετακινηθῆναι τῆσ τάξεωσ πρὸ θανάτου.

πρὸσ γὰρ τῷ πάσασ αὐτῶν ὑποκόπτεσθαι τὰσ ἐλπίδασ, εἰ κἀκεῖνα καταφλεγείη τὰ ἔργα, δεινὴ τοὺσ στρατιώτασ εἶχεν αἰδώσ, εἰ πάντα κρατήσειαν πανουργία μὲν ἀρετῆσ, ἀπόνοια δ’ ὅπλων, πλῆθοσ δ’ ἐμπειρίασ, Ιοὐδαῖοι δὲ Ῥωμαίων.

ἅμα δὲ τἀφετήρια συνήργει τῶν προπηδώντων ἐφικνούμενα, καὶ πεσών τισ τῷ μεθ’ αὑτὸν ἐμπόδιον ἦν, ὅ τε κίνδυνοσ τοῦ πρόσω χωρεῖν ἐποίει μαλακωτέρουσ.

τῶν δ’ ἐνδοτέρω βέλουσ ὑποδραμόντων οἱ μὲν πρὶν εἰσ χεῖρασ ἐλθεῖν τὴν εὐταξίαν καὶ τὸ πύκνωμα τῶν πολεμίων καταπλαγέντεσ, οἱ δὲ νυττόμενοι τοῖσ ξυστοῖσ ἐπαλινδρόμουν·

καὶ τέλοσ ἀλλήλουσ κακίζοντεσ εἰσ δειλίαν ἀνεχώρουν ἄπρακτοι. νουμηνίᾳ Πανέμου μηνὸσ ἡ ἐπιχείρησισ ἦν. ἀναχωρησάντων δὲ τῶν Ιοὐδαίων προσῆγον οἱ Ῥωμαῖοι τὰσ ἑλεπόλεισ, βαλλόμενοι πέτραισ τε ἀπὸ τῆσ Ἀντωνίασ καὶ πυρὶ καὶ σιδήρῳ καὶ παντὶ τῷ χορηγουμένῳ Ιοὐδαίοισ ὑπὸ τῆσ ἀνάγκησ βέλει·

καίπερ γὰρ πολὺ τῷ τείχει πεποιθότεσ καὶ τῶν ὀργάνων καταφρονοῦντεσ ὅμωσ ἐκώλυον τοὺσ Ῥωμαίουσ προσάγειν.

οἱ δὲ τὴν σπουδὴν τῶν Ιοὐδαίων τοῦ μὴ πληγῆναι τὴν Ἀντωνίαν ὑπολαμβάνοντεσ γίνεσθαι δι’ ἀσθένειαν τοῦ τείχουσ καὶ σαθροὺσ ἐλπίσαντεσ εἶναι τοὺσ θεμελίουσ ἀντεφιλονείκουν.

οὐ μὴν ὑπήκουε τὸ τυπτόμενον, ἀλλ’ οἱ μὲν συνεχῶσ βαλλόμενοι καὶ πρὸσ μηδένα τῶν καθύπερθεν κινδύνων ἐνδιδόντεσ ἐνεργοὺσ παρεῖχον τὰσ ἑλεπόλεισ·

ὡσ δ’ ἦσαν ἐλάττουσ καὶ περιεθραύοντο ταῖσ πέτραισ, ἕτεροι τοὺσ θυρεοὺσ ὀροφώσαντεσ ὑπὲρ τῶν σωμάτων χερσὶ καὶ μοχλοῖσ ὑπώρυττον τοὺσ θεμελίουσ, καὶ τέσσαράσ γε λίθουσ προσκαρτερήσαντεσ ἐξέσεισαν.

ἀνέπαυσε δὲ νὺξ ἑκατέρουσ, κἀν ταύτῃ τὸ τεῖχοσ ὑπὸ τῶν κριῶν σεσαλευμένον, καὶ καθ’ ὃ τοῖσ προτέροισ ἐπιβουλεύων χώμασιν ὁ Ιωἄννησ ὑπώρυξεν ἐνδούσησ τῆσ διώρυχοσ, ἐξαπίνησ κατερείπεται.

Τούτου συμβάντοσ παραδόξωσ ἑκατέροισ διετέθη τὰ φρονήματα·

Ιοὐδαίουσ μὲν γάρ, οὓσ ἀθυμεῖν εἰκὸσ ἦν, τῷ μὴ παρ’ ἐλπίδα γενέσθαι τὸ πτῶμα καὶ προησφαλίσθαι πρὸσ αὐτὸ θαρρεῖν ὡσ μενούσησ συνέβαινε τῆσ Ἀντωνίασ·

Ῥωμαίων δέ γε τὴν παρ’ ἐλπίδα χαρὰν ἐπὶ τῷ καταρριφθέντι ταχέωσ ἔσβεσεν ὄψισ ἑτέρου τείχουσ, ὅπερ ἔνδοθεν οἱ περὶ τὸν Ιωἄννην ἀντῳκοδομήκεσαν.

εὐμαρεστέρα γε μὴν τῆσ πρότερον ἡ προσβολὴ κατεφαίνετο·

τό τε γὰρ ἀναβῆναι διὰ τῶν καταρριφθέντων ῥᾷον ἐδόκει, καὶ τὸ τεῖχοσ ἀσθενέστερόν τε πολλῷ τῆσ Ἀντωνίασ καὶ ταχέωσ τῷ πρόσκαιρον εἶναι λύειν ὑπελάμβανον. οὐ μὴν ἐτόλμα τισ ἀναβῆναι· προῦπτοσ γὰρ τοῖσ ἀρξαμένοισ ἦν ἀπώλεια. "ὦ συστρατιῶται, λέγων, τὸ μὲν παρακελεύειν ἐπὶ τὰ μὴ φέροντα κίνδυνον αὐτόθεν τοῖσ παρακελευομένοισ ἀκλεέσ, ἀμέλει δὲ καὶ τῷ παρακελεύοντι φέρει κατάγνωσιν ἀνανδρίασ.

δεῖ δέ, οἶμαι, προτροπῆσ εἰσ μόνα τὰ σφαλερὰ τῶν πραγμάτων, ὡσ ἐκεῖνά γε καθ’ αὑτοὺσ πράττειν ἄξιον.

ὥστ’ ἔγωγε τὸ μὲν ὑπάρχειν χαλεπὴν τὴν ἐπὶ τὸ τεῖχοσ ἄνοδον αὐτὸσ ὑμῖν προτίθημι·

τὸ δ’ ὅτι μάλιστα προσήκει μάχεσθαι τοῖσ δυσκόλοισ τοὺσ ἀρετῆσ ἐφιεμένουσ καὶ ὅτι καλὸν ἐν εὐκλείᾳ τελευτὴ καὶ ὡσ οὐκ ἄκαρπον ἔσται τοῖσ καταρξαμένοισ τὸ γενναῖον, διέξειμι. πρῶτον μὲν οὖν ὑμῶν γενέσθω προτροπὴ τό τινασ ἴσωσ ἀποτρέπον, ἡ Ιοὐδαίων μακροθυμία καὶ τὸ καρτερικὸν ἐν οἷσ κακοπαθοῦσιν·

αἰσχρὸν γὰρ Ῥωμαίουσ τε ὄντασ καὶ στρατιώτασ ἐμούσ, καὶ διδακτὸν μὲν ἐν εἰρήνῃ τὸ πολεμεῖν, ἔθιμον δὲ ἐν πολέμῳ τὸ κρατεῖν ἔχοντασ, ἡττᾶσθαι κατὰ χεῖρα Ιοὐδαίων ἢ κατὰ ψυχήν, καὶ ταῦτα πρὸσ τῷ τέλει τῆσ νίκησ καὶ συνεργουμένουσ ὑπὸ τοῦ θεοῦ.

τὰ γὰρ ἡμέτερα πταίσματα τῆσ Ιοὐδαίων ἐστὶν ἀπονοίασ, τὰ δ’ ἐκείνων πάθη ταῖσ τε ὑμετέραισ ἀρεταῖσ καὶ ταῖσ τοῦ θεοῦ συνεργίαισ αὔξεται·

στάσισ γὰρ καὶ λιμὸσ καὶ πολιορκία καὶ δίχα μηχανημάτων πίπτοντα τείχη τί ἂν ἀλλ’ ἢ θεοῦ μὲν εἰή μῆνισ ἐκείνοισ, βοήθεια δὲ ἡμετέρα;

τὸ τοίνυν μὴ μόνον ἐλαττοῦσθαι χειρόνων, ἀλλὰ καὶ τὴν θείαν συμμαχίαν προδιδόναι πρὸσ ἡμῶν οὐκ ἂν εἰή.

πῶσ δ’ οὐκ αἰσχρὸν Ιοὐδαίουσ μέν, οἷσ οὐ πολλὴν αἰσχύνην φέρει τὸ λείπεσθαι μαθοῦσι δουλεύειν, ὑπὲρ τοῦ μηκέτι τοῦτο πάσχειν θανάτου καταφρονεῖν καὶ πολλάκισ εἰσ μέσουσ ἡμᾶσ ἐκτρέχειν, οὐκ ἐλπίδι τοῦ κρατήσειν ἀλλὰ διὰ ψιλὴν ἐπίδειξιν ἀνδρείασ·

περιμένειν δὲ τὸν λιμὸν κατ’ αὐτῶν καὶ τὴν τύχην ἀργοὺσ καθεζομένουσ μετὰ τοιούτων ὅπλων, καὶ ταῦτα δι’ ὀλίγου τοῦ παραβόλου τὸ πᾶν κατορθῶσαι δυναμένουσ;

ἀναβάντεσ γοῦν ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν ἔχομεν τὴν πόλιν·

καὶ γὰρ ἂν γίνηταί τισ ἔτι πρὸσ τοὺσ ἔνδον, ὅπερ οὐκ οἶμαι, μάχη, τό γε κατὰ κορυφὴν εἶναι καὶ ταῖσ ἀναπνοαῖσ ἐπικαθῆσθαι τῶν πολεμίων ταχέωσ τὴν ὁλοσχερῆ νίκην ἐγγυᾶται. καὶ ἔγωγε τὸ μὲν ὑμνεῖν ἄρτι τὴν ἐν πολέμῳ τελευτὴν καὶ τὴν ἐπὶ τοῖσ ἀρειμανίοισ πεσοῦσιν ἀθανασίαν παραλιπὼν ἐπαρασαίμην ἂν τοῖσ ἄλλωσ ἔχουσι τὸν κατ’ εἰρήνην ἐκ νόσου θάνατον, οἷσ μετὰ τοῦ σώματοσ καὶ ἡ ψυχὴ τάφῳ κατακρίνεται.

κἂν τὰ μάλιστα κηλίδων ἢ μιασμάτων ὦσι καθαραί, νὺξ ὑπόγειοσ ἀφανίζει καὶ λήθη βαθεῖα δέχεται, λαμβανούσασ ἅμα τοῦ τε βίου καὶ τῶν σωμάτων ἔτι δὲ τῆσ μνήμησ περιγραφήν;

εἰ δὲ κέκλωσται μὲν ἀνθρώποισ ἀναγκαία τελευτή, κουφότερον δὲ εἰσ αὐτὴν νόσου πάσησ σίδηροσ ὑπηρέτησ, πῶσ οὐκ ἀγεννὲσ μὴ διδόναι ταῖσ χρείαισ ὃ τῷ χρεὼν ἀποδώσομεν;

καὶ ταῦτα μὲν ὡσ οὐ δυναμένων σωθῆναι τῶν ἐπιχειρησόντων διεξῆλθον·

ἔνεστι δὲ σώζεσθαι τοῖσ ἀνδριζομένοισ κἀκ τῶν σφαλερωτάτων. πρῶτον μὲν γὰρ τὸ καταρριφθὲν εὐεπίβατον, ἔπειτα πᾶν τὸ οἰκοδομηθὲν εὐδιάλυτον, ὑμεῖσ τε πλείουσ θαρσήσαντεσ ἐπὶ τὴν πρᾶξιν ἀλλήλοισ προτροπὴ καὶ βοήθεια γίνεσθε, καὶ τοῖσ πολεμίοισ τὸ ὑμέτερον παράστημα ταχέωσ κλάσει τὰ φρονήματα.

καὶ τάχα ἂν ὑμῖν ἀναίμακτον τὸ κατόρθωμα γένοιτο μόνον καταρξαμένοισ·

ἀναβαίνοντασ μὲν γὰρ κωλύειν πειράσονται κατὰ τὸ εἰκόσ, λαθόντασ δὲ καὶ βιασαμένουσ ἅπαξ οὐκ ἂν ὑποσταῖεν ἔτι, κἂν ὀλίγοι φθάσητε. τὸν δὲ καταρξάμενον αἰσχυνοίμην ἂν εἰ μὴ ποιήσαιμι ζηλωτὸν ἐν ταῖσ ἐπικαρπίαισ, καὶ ὁ μὲν ζῶν ἄρξει τῶν νῦν ὁμοίων, μακαριστὰ δ’ ἀκολουθήσει καὶ τοῖσ πεσοῦσι τὰ ἀριστεῖα.

Τοιαῦτα τοῦ Τίτου διεξιόντοσ τὸ μὲν ἄλλο πλῆθοσ ἔδεισε τοῦ κινδύνου τὸ μέγεθοσ, τῶν δ’ ἐν ταῖσ σπείραισ στρατευομένων Σαβῖνοσ τοὔνομα, γένοσ ἀπὸ Συρίασ, ἀνὴρ καὶ κατὰ χεῖρα καὶ κατὰ ψυχὴν ἄριστοσ ἐφάνη.

καίτοι προϊδὼν ἄν τισ αὐτὸν ἀπό γε τῆσ σωματικῆσ ἕξεωσ οὐδ’ εἰκαῖον εἶναι στρατιώτην ἔδοξε·

μέλασ μὲν γὰρ ἦν τὴν χροίαν, ἰσχνόσ, τὴν σάρκα πεπιλημένοσ, ἀλλ’ ἐνῴκει τισ ἡρωικὴ ψυχὴ λεπτῷ σώματι καὶ πολὺ τῆσ ἰδίασ ἀλκῆσ στενοτέρῳ. πρῶτοσ γοῦν ἀναστάσ "ἐπιδίδωμί σοι, Καῖσαρ, ἔφη, προθύμωσ ἐμαυτόν.

πρῶτοσ ἀναβαίνω τὸ τεῖχοσ.

καὶ εὔχομαι μέν μου τῇ τε ἰσχύι καὶ τῇ γνώμῃ τὴν σὴν ἀκολουθῆσαι τύχην, εἰ δὲ νεμεσηθείην τῆσ ἐπιβολῆσ, ἴσθι μή με πταίσαντα παρ’ ἐλπίδασ, ἀλλ’ ὑπὲρ σοῦ κρίσει τὸν θάνατον ᾑρημένον. " ταῦτα εἰπὼν καὶ τῇ μὲν ἀριστερᾷ χειρὶ τὸν θυρεὸν ὑπὲρ τῆσ κεφαλῆσ ἀνατείνασ, τῇ δεξιᾷ δὲ τὸ ξίφοσ σπασάμενοσ ἐχώρει πρὸσ τὸ τεῖχοσ περὶ ὡρ́αν μάλιστα τῆσ ἡμέρασ ἕκτην.

εἵποντο δ’ αὐτῷ καὶ τῶν ἄλλων ἕνδεκα μόνοι ζηλωταὶ τῆσ ἀνδρείασ γενόμενοι·

προῆγε δὲ πολὺ πάντων ὁ ἀνὴρ ὁρμῇ τινι δαιμονίῳ χρώμενοσ. αἳ ἐκ τῶν μὲν ἕνδεκα παρέσυραν ἐνίουσ, ὁ δὲ Σαβῖνοσ ἀπαντῶν τοῖσ ἀφιεμένοισ καὶ καταχωννύμενοσ ὑπὸ τῶν βελῶν οὐ πρότερον ἐπέσχε τὴν ὁρμὴν ἢ γενέσθαι τε ἐπ’ ἄκρῳ καὶ τρέψασθαι τοὺσ πολεμίουσ·

καταπλαγέντεσ γὰρ αὐτοῦ τήν τε δύναμιν οἱ Ιοὐδαῖοι καὶ τὸ παράστημα τῆσ ψυχῆσ, ἅμα δὲ καὶ πλείουσ ἀναβεβηκέναι δόξαντεσ ἐτράπησαν.

ἔνθα δὴ καταμέμψαιτ’ ἄν τισ ὡσ φθονερὰν ἐπὶ ταῖσ ἀρεταῖσ τὴν τύχην καὶ κωλύουσαν ἀεὶ τὰ παράδοξα τῶν κατορθωμάτων.

ὁ γοῦν ἀνὴρ οὗτοσ ὅτ’ ἐκράτησε τῆσ ἐπιβολῆσ, ἐσφάλη καὶ πταίσασ πρόσ τινι πέτρᾳ πρηνὴσ ἐπ’ αὐτὴν μετὰ μεγίστου ψόφου κατέπεσεν·

ἐπιστραφέντεσ δὲ οἱ Ιοὐδαῖοι καὶ κατιδόντεσ μόνον τε αὐτὸν καὶ πεπτωκότα, πάντοθεν ἔβαλλον. ὁ δ’ ἐσ γόνυ διαναστὰσ καὶ προκαλυψάμενοσ τὸν θυρεὸν τὸ μὲν πρῶτον ἠμύνετο καὶ πολλοὺσ τῶν πλησιασάντων ἔτρωσεν·

αὖθισ δ’ ὑπὸ πλήθουσ τραυμάτων παρῆκε τὴν δεξιὰν καὶ τέλοσ πρὶν ἀποδοῦναι τὴν ψυχὴν κατεχώσθη τοῖσ βέλεσιν, ἀνὴρ ἄξιοσ μὲν ἀμείνονι χρῆσθαι δι’ ἀνδρείαν καὶ τύχῃ, πεσὼν δὲ τῆσ ἐπιβολῆσ ἀναλόγωσ.

τῶν δὲ ἄλλων τρεῖσ μὲν τοὺσ ἤδη πρὸσ τοῖσ ἄκροισ ὄντασ συντρίψαντεσ ἀπέκτειναν τοῖσ λίθοισ, οἱ δὲ ὀκτὼ τραυματίαι κατασυρέντεσ ἀνεκομίσθησαν εἰσ τὸ στρατόπεδον.

ταῦτα μὲν οὖν τρίτῃ μηνὸσ Πανέμου ἐπράχθη. Μετὰ δ’ ἡμέρασ δύο τῶν προκοιτούντων τινὲσ ἐπὶ τοῖσ χώμασι φυλάκων εἴκοσι συνελθόντεσ προσποιοῦνται μὲν τὸν τοῦ πέμπτου τάγματοσ σημαιαφόρον καὶ δύο τινὰσ τῶν ἐν ταῖσ ἴλαισ ἱππέων καὶ σαλπικτὴν ἕνα, κατὰ δὲ ὡρ́αν τῆσ νυκτὸσ ἐνάτην προσβαίνουσι μὲν ἡσυχῆ διὰ τῶν ἐρειπίων ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν, ἀποσφάξαντεσ δὲ τοὺσ πρώτουσ τῶν φρουρῶν κοιμωμένουσ κρατοῦσι τοῦ τείχουσ καὶ τῷ σαλπικτῇ σημαίνειν ἐκέλευσαν.

πρὸσ ὃ τῶν μὲν ἄλλων φυλάκων ἐξανάστασισ αἰφνίδιοσ ἦν καὶ φυγὴ πρίν τινα τὸ πλῆθοσ ἐπιδεῖν τῶν ἐπιβεβηκότων·

ὅ τε γὰρ φόβοσ καὶ ἡ σάλπιγξ φαντασίαν αὐτοῖσ τοῦ πλῆθοσ ἀναβεβηκέναι πολεμίων παρεῖχε. Καῖσαρ δὲ τοῦ σημείου κατακούσασ ἐξοπλίζει τήν τε δύναμιν διὰ τάχουσ καὶ μετὰ τῶν ἡγεμόνων πρῶτοσ ἀναβαίνει τοὺσ ἐπιλέκτουσ ἔχων.

καταπεφευγότων δὲ Ιοὐδαίων εἰσ τὸ ἱερὸν καὶ αὐτοὶ διὰ τῆσ διώρυγοσ εἰσέπιπτον, ἣν ὁ Ιωἄννησ ἐπὶ τὰ χώματα τῶν Ῥωμαίων ὑπώρυξε.

καὶ διαστάντεσ ἀπ’ ἀμφοτέρων οἱ στασιασταὶ τῶν ταγμάτων, τοῦ τε Ιωἄννου καὶ τοῦ Σίμωνοσ, εἶργον αὐτοὺσ οὐδεμίαν οὔτε ἰσχύοσ οὔτε προθυμίασ ἐλλείποντεσ ὑπερβολήν·

πέρασ γὰρ ἁλώσεωσ ὑπελάμβανον τὸ Ῥωμαίουσ παρελθεῖν εἰσ τὸ ἅγιον, ὃ δὴ κἀκεῖνοι τοῦ κρατεῖν ἀρχήν.

συρρήγνυται δὲ περὶ τὰσ εἰσόδουσ μάχη καρτερά, τῶν μὲν καταλαβέσθαι καὶ τὸ ἱερὸν εἰσβιαζομένων, τῶν δὲ Ιοὐδαίων ἐξωθούντων αὐτοὺσ ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν.

καὶ τὰ βέλη μὲν ἦν ἀμφοτέροισ ἄχρηστα καὶ τὰ δόρατα, σπασάμενοι δὲ τὰ ξίφη συνεπλέκοντο, καὶ περὶ τὴν συμβολὴν ἄκριτον ἦν ὁποτέρωθεν ἕκαστοι μάχοιντο, πεφυρμένων μὲν τῶν ἀνδρῶν καὶ περὶ τὴν στενοχωρίαν διηλλαγμένων, τῆσ δὲ βοῆσ ἀσημάντου προσπιπτούσησ διὰ τὸ μέγεθοσ.

φόνοσ τε ἦν ἑκατέρωθεν πολύσ, καὶ τῶν πεσόντων τά τε σώματα καὶ τὰσ πανοπλίασ πατοῦντεσ ἔθραυον οἱ μαχόμενοι.

ἀεὶ δ’ ἐφ’ ὁπότερον βρίσειεν ῥέων ὁ πόλεμοσ, παρακέλευσισ μὲν ἦν τῶν πλεονεκτούντων, οἰμωγαὶ δὲ τῶν τρεπομένων.

οὔτε δὲ αἱ φυγαὶ τόπον εἶχον οὔτε αἱ διώξεισ, ἀλλ’ ἀγχώμαλοι ῥοπαὶ καὶ μετακλίσεισ μεμιγμένησ ἐγίνοντο τῆσ παρατάξεωσ. τοῖσ δ’ ἔμπροσθεν γινομένοισ ἢ τοῦ θνήσκειν ἢ τοῦ κτείνειν ἀνάγκη παρῆν οὐκ οὔσησ ἀναφυγῆσ·

οἱ γὰρ κατὰ νώτου πρόσω βιαζόμενοι τοὺσ σφετέρουσ παρ’ ἀμφοῖν οὐδὲ τῇ μάχῃ μεταίχμιον κατέλειπον. οἱ μὲν ἀθρόοι καὶ τὸν τῆσ ἁλώσεωσ κίνδυνον ἔχοντεσ ἀνδρείασ ἐφόδιον Ῥωμαῖοι δὲ μέρει τῆσ δυνάμεωσ, οὔπω γὰρ ἐπαναβεβήκει τὰ τάγματα, κἀκείνοισ ἐπανεῖχον οἱ μαχόμενοι τότε, κρατεῖν τῆσ Ἀντωνίασ ἀποχρῆν ἐπὶ τοῦ παρόντοσ ἐδόκει.

Ιοὐλιανὸσ δέ τισ ἑκατοντάρχησ τῶν ἀπὸ τῆσ Βιθυνίασ, οὐκ ἄσημοσ ὢν ἀνήρ, ὧν ἐγὼ κατ’ ἐκεῖνον ἱστόρησα τὸν πόλεμον ὅπλων τε ἐμπειρίᾳ καὶ ἀλκῇ σώματοσ καὶ ψυχῆσ παραστήματι πάντων ἄριστοσ, ὁρῶν τοὺσ Ῥωμαίουσ ἐνδιδόντασ ἤδη καὶ κακῶσ ἀμυνομένουσ, παρειστήκει δὲ Τίτῳ κατὰ τὴν Ἀντωνίαν, προπηδᾷ καὶ νικῶντασ ἤδη τοὺσ Ιοὐδαίουσ τρέπεται μόνοσ μέχρι τῆσ τοῦ ἐνδοτέρω ἱεροῦ γωνίασ.

ἔφευγε δὲ τὸ πλῆθοσ ἄθρουν, οὔτε τὴν ἰσχὺν οὔτε τὴν τόλμαν ἀνθρωπίνην ὑπολαμβάνοντεσ.

ὁ δὲ διὰ μέσων τῶν σκεδαννυμένων ἄλλοτε ἄλλῃ διᾴττων ἐφόνευε τοὺσ καταλαμβανομένουσ, καὶ τῆσ ὄψεωσ ἐκείνησ οὐδὲν οὔτε τῷ Καίσαρι θαυμασιώτερον οὔτε τοῖσ ἄλλοισ παρέστη φρικωδέστερον.

ἐδιώκετο δὲ ἄρα καὶ αὐτὸσ ὑπὸ τῆσ εἱμαρμένησ, ἣν ἀμήχανον διαφυγεῖν θνητὸν ὄντα.

τὰ γὰρ ὑποδήματα πεπαρμένα πυκνοῖσ καὶ ὀξέσιν ἥλοισ ἔχων, ὥσπερ τῶν ἄλλων στρατιωτῶν ἕκαστοσ, καὶ κατὰ λιθοστρώτου τρέχων ὑπολισθάνει, πεσὼν δὲ ὕπτιοσ μετὰ μεγίστου τῆσ πανοπλίασ ἤχου τοὺσ φεύγοντασ ἐπιστρέφει.

καὶ τῶν μὲν ἀπὸ τῆσ Ἀντωνίασ Ῥωμαίων ἤρθη βοὴ περὶ τἀνδρὶ δεισάντων, οἱ δὲ Ιοὐδαῖοι περιστάντεσ αὐτὸν ἀθρόοι τοῖσ τε ξυστοῖσ καὶ ταῖσ ῥομφαίαισ πάντοθεν ἔπαιον.

ὁ δὲ πολὺν μὲν τῷ θυρεῷ σίδηρον ἐξεδέχετο, πολλάκισ δὲ ἀναστῆναι πειράσασ ὑπὸ τοῦ πλήθουσ τῶν τυπτόντων ἀνετράπη, καὶ κείμενοσ δ’ ὅμωσ ἔνυττε τῷ ξίφει πολλούσ·

οὐδὲ γὰρ ἀνῃρέθη ταχέωσ τῷ τε κράνει καὶ τῷ θώρακι πεφραγμένοσ πάντα τὰ καίρια πρὸσ σφαγὴν καὶ τὸν αὐχένα συνέλκων·

μέχρι κοπτομένων αὐτῷ τῶν ἄλλων μελῶν καὶ μηδενὸσ προσαμῦναι τολμῶντοσ ἐνέδωκε. δεινὸν δὲ πάθοσ εἰσῄει Καίσαρα ἀνδρὸσ οὕτωσ ἐναρέτου καὶ ἐν ὄψει τοσούτων φονευομένου·

καὶ αὐτὸν μὲν ὁ τόποσ διέκλειε βοηθεῖν θέλοντα, τοὺσ δυναμένουσ δὲ κατάπληξισ. Ιοὐλιανὸσ μὲν οὖν πολλὰ δυσθανατήσασ καὶ τῶν κτεινόντων ὀλίγουσ ἀπλῆγασ καταλιπὼν μόλισ ἀποσφάττεται, μέγιστον οὐ παρὰ Ῥωμαίοισ καὶ Καίσαρι μόνον ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῖσ πολεμίοισ κλέοσ καταλιπών·

Ιοὐδαῖοι δὲ καὶ τὸν νεκρὸν ἁρπασάμενοι πάλιν τοὺσ Ῥωμαίουσ τρέπονται καὶ κατακλείουσιν εἰσ τὴν Ἀντωνίαν.

ἠγωνίσαντο δὲ ἐξ αὐτῶν ἐπισήμωσ κατὰ ταύτην τὴν μάχην Ἀλεξᾶσ μέν τισ καὶ Γυφθέοσ τοῦ Ιωἄννου τάγματοσ, ἐκ δὲ τῶν περὶ Σίμωνα Μαλαχίασ τε καὶ ὁ τοῦ Μέρτωνοσ Ιοὔδασ, καὶ Σωσᾶ υἱὸσ Ιἄκωβοσ τῶν Ἰδουμαίων ἡγεμών, τῶν δὲ ζηλωτῶν ἀδελφοὶ δύο, παῖδεσ Ἀρί, Σίμων τε καὶ Ιοὔδησ.

Τίτοσ δὲ τοῖσ μὲν σὺν αὐτῷ στρατιώταισ κατασκάπτειν προσέταξε τοὺσ θεμελίουσ τῆσ Ἀντωνίασ καὶ τῇ δυνάμει πάσῃ ῥᾳδίαν τὴν ἄνοδον εὐτρεπίζειν, αὐτὸσ δὲ τὸν Ιὤσηπον παραστησάμενοσ·

ἐπέπυστο γὰρ ἐπ’ ἐκείνησ τῆσ ἡμέρασ, Πανέμου δ’ ἦν ἑπτακαιδεκάτη, τὸν ἐνδελεχισμὸν καλούμενον ἀνδρῶν ἀπορίᾳ διαλελοιπέναι τῷ θεῷ καὶ τὸν δῆμον ἐπὶ τούτῳ δεινῶσ ἀθυμεῖν·

λέγειν τῷ Ιωἄννῃ πάλιν ἐκέλευσεν ἃ καὶ πρότερον, ὡσ εἰ καί τισ αὐτὸν ἔρωσ κακὸσ ἔχοι τοῦ μάχεσθαι, προελθόντι μεθ’ ὅσων βούλεται πολεμεῖν ἐξείη δίχα τοῦ συναπολέσθαι τήν τε πόλιν καὶ τὸν ναὸν αὐτῷ, μηκέτι μέντοι μιαίνειν τὸ ἅγιον μηδὲ εἰσ τὸν θεὸν πλημμελεῖν, παρεῖναι δ’ αὐτῷ τὰσ ἐπιλελοιπυίασ θυσίασ ἐκτελεῖν δι’ ὧν ἂν ἐπιλέξηται Ιοὐδαίων.

καὶ πολλὰ προσηντιβόλει φείσασθαι τῆσ πατρίδοσ καὶ διασκεδάσαι τοῦ ναοῦ γευόμενον ἤδη τὸ πῦρ, τούσ τ’ ἐναγισμοὺσ ἀποδοῦναι τῷ θεῷ.

πρὸσ ταῦτα τοῦ δήμου μὲν ἦν κατήφεια καὶ σιγή, πολλὰ δ’ ὁ τύραννοσ λοιδορηθείσ τε τῷ Ιὠσήπῳ καὶ καταρασάμενοσ τὸ τελευταῖον προσέθηκεν, ὡσ οὐκ ἄν ποτε δείσειεν ἅλωσιν·

θεοῦ γὰρ ὑπάρχειν τὴν πόλιν. καὶ ὁ Ιὤσηποσ πρὸσ ταῦτα ἀνέκραγεν "πάνυ γοῦν καθαρὰν τῷ θεῷ τετήρηκασ αὐτήν, ἀμίαντον δὲ μένει τὸ ἅγιον, εἰσ ὅν τ’ ἐλπίζεισ σύμμαχον οὐδὲν ἠσέβησασ, τὰσ δ’ ἐθίμουσ θυσίασ ἀπολαμβάνει.

κἂν μὲν σοῦ τισ ἀφέλῃ τὴν καθ’ ἡμέραν τροφήν, ἀσεβέστατε, τοῦτον ἥγησαι πολέμιον, αὐτὸν δ’ ὃν τῆσ αἰωνίου θρησκείασ ἐστέρησασ θεὸν ἐλπίζεισ σύμμαχον ἔχειν ἐν τῷ πολέμῳ;

καὶ Ῥωμαίοισ τὰσ ἁμαρτίασ ἀνατίθησ, οἳ μέχρι νῦν κήδονται τῶν ἡμετέρων νόμων καὶ τὰσ ὑπὸ σοῦ διακοπείσασ θυσίασ ἀποδίδοσθαι τῷ θεῷ βιάζονται;

τίσ οὐκ ἂν στενάξειε καὶ κατολοφύραιτο τῆσ παραδόξου μεταβολῆσ τὴν πόλιν, εἴ γε ἀλλόφυλοι μὲν καὶ πολέμιοι τὴν σὴν ἀσέβειαν ἐπανορθοῦνται, σὺ δ’ ὁ Ιοὐδαῖοσ, ὁ τοῖσ νόμοισ ἐντραφείσ, κἀκείνων πρὸσ αὐτοὺσ γίνῃ χαλεπώτεροσ;

ὅσ ποτε στρατεύσαντι τῷ Βαβυλωνίῳ δι’ αὐτὸν ἑκὼν ἐξέστη πρὶν ἁλῶναι τῆσ πόλεωσ καὶ μετὰ γενεᾶσ αἰχμαλωσίαν ὑπέμεινεν ἐθελούσιον ὑπὲρ τοῦ μὴ παραδοῦναι ταῦτα πολεμίοισ τὰ ἅγια καὶ τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ περιιδεῖν φλεγόμενον.

διὰ τοῦτο λόγοσ τε αὐτὸν πρὸσ ἁπάντων Ιοὐδαίων ἱερὸσ ὑμνεῖ καὶ μνήμη ῥέουσα δι’ αἰῶνοσ ἀεὶ νέα τοῖσ ἐπιγινομένοισ παραδίδωσιν ἀθάνατον.

καλόν, ὦ Ιωἄννη, ὑπόδειγμα, κἂν προσῇ κίνδυνοσ·

ἐγὼ δέ σοι καὶ τὴν ἀπὸ Ῥωμαίων συγγνώμην ἐγγυῶμαι. μέμνησο δ’ ὡσ ὁμόφυλοσ ὢν παραινῶ καὶ Ιοὐδαῖοσ ὢν ἐπαγγέλλομαι, καὶ χρὴ σκοπεῖν τίσ ὁ συμβουλεύων καὶ πόθεν.

μὴ γὰρ ἔγωγέ ποτε γενοίμην ζῶν οὕτωσ αἰχμάλωτοσ, ἵνα παύσωμαι τοῦ γένουσ ἢ τῶν πατρίων ἐπιλάθωμαι. πάλιν ἀγανακτεῖσ καὶ κέκραγάσ μοι λοιδορούμενοσ, ἀξίῳ γε καὶ χαλεπωτέρων, ὃσ ἀντικρὺσ εἱμαρμένησ τι παραινῶ καὶ τοὺσ ὑπὸ τοῦ θεοῦ βιάζομαι κατακρίτουσ σώζειν.

τίσ οὐκ οἶδεν τὰσ τῶν παλαιῶν προφητῶν ἀναγραφὰσ καὶ τὸν ἐπιρρέποντα τῇ τλήμονι πόλει χρησμὸν ἤδη ἐνεστῶτα;

τότε γὰρ ἅλωσιν αὐτῆσ προεῖπον, ὅταν ὁμοφύλου τισ ἄρξῃ φόνου. τῶν ὑμετέρων δὲ πτωμάτων οὐχ ἡ πόλισ καὶ τὸ ἱερὸν δὲ πᾶν πεπλήρωται;

θεὸσ ἄρα, θεὸσ αὐτὸσ ἐπάγει μετὰ Ῥωμαίων κάθαρσιν αὐτῷ πῦρ καὶ τὴν τοσούτων μιασμάτων γέμουσαν πόλιν ἀναρπάζει. Ταῦτα λέγων ὁ Ιὤσηποσ μετ’ ὀδυρμοῦ καὶ δακρύων λυγμῷ τὴν φωνὴν ἐνεκόπη.

καὶ Ῥωμαῖοι μὲν ᾤκτειράν τε τοῦ πάθουσ καὶ τῆσ προαιρέσεωσ αὐτὸν ἐθαύμασαν, οἱ δὲ περὶ τὸν Ιωἄννην παρωξύνοντο μᾶλλον ἐπὶ τοὺσ Ῥωμαίουσ ἐπιθυμοῦντεσ ἐγκρατεῖσ γενέσθαι κἀκείνου.

τῶν γε μὴν εὐγενῶν πολλοὺσ ἐκίνησεν ὁ λόγοσ, καὶ τινὲσ μὲν ὀρρωδοῦντεσ τὰσ φυλακὰσ τῶν στασιαστῶν κατὰ χώραν ἔμενον, ἀπώλειαν μέντοι σφῶν τε αὐτῶν καὶ τῆσ πόλεωσ κατεγνώκεσαν, εἰσὶ δὲ οἳ καιροφυλακήσαντεσ ἄδειαν ἀναχωρήσεωσ πρὸσ τοὺσ Ῥωμαίουσ κατέφυγον.

ὧν ἦσαν ἀρχιερεῖσ μὲν Ιὤσηπόσ τε καὶ Ιἠσοῦσ, υἱοὶ δὲ ἀρχιερέων τρεῖσ μὲν Ἰσμαήλου τοῦ καρατομηθέντοσ ἐν Κυρήνῃ, καὶ τέσσαρεσ Ματθίου καὶ εἷσ ἑτέρου Ματθίου, διαδρὰσ μετὰ τὴν τοῦ πατρὸσ ἀπώλειαν, ὃν ὁ τοῦ Γιώρα Σίμων ἀπέκτεινεν σὺν τρισὶν υἱοῖσ, ὡσ προείρηται.

πολλοὶ δὲ καὶ τῶν ἄλλων εὐγενῶν τοῖσ ἀρχιερεῦσι συμμετεβάλοντο. Καῖσαρ δὲ αὐτοὺσ τά τε ἄλλα φιλοφρόνωσ ἐδέξατο καὶ γινώσκων ἀλλοφύλοισ ἤθεσιν ἀηδῆ τὴν διατριβὴν ἕξειν ἀπέπεμψεν αὐτοὺσ εἰσ Γόφναν, τέωσ ἐκεῖ παραινῶν μένειν·

ἀποδώσειν γὰρ ἑκάστῳ τὰσ κτήσεισ κατὰ σχολὴν ἀπὸ τοῦ πολέμου γενόμενοσ. οἱ μὲν οὖν εἰσ τὸ δοθὲν πολίχνιον μετὰ πάσησ ἀσφαλείασ ἀνεχώρουν ἄσμενοι·

μὴ φαινομένων δὲ αὐτῶν διεφήμισαν οἱ στασιασταὶ πάλιν ὡσ ἀποσφαγεῖεν ὑπὸ Ῥωμαίων οἱ αὐτόμολοι, δηλονότι τοὺσ λοιποὺσ ἀποτρέποντεσ τῷ φόβῳ διαδιδράσκειν. ἤνυστο δ’ ὡσ καὶ πρότερον αὐτοῖσ τὸ πανοῦργον πρὸσ καιρόν·

ἐπεσχέθησαν γὰρ ὑπὸ τοῦ δέουσ αὐτομολεῖν. Αὖθισ δέ, ὡσ ἀνακαλέσασ τοὺσ ἄνδρασ ἀπὸ τῆσ Γοφνὰ Τίτοσ ἐκέλευσε μετὰ τοῦ Ιὠσήπου περιελθόντασ τὸ τεῖχοσ ὀφθῆναι τῷ δήμῳ, πλεῖστοι πρὸσ τοὺσ Ῥωμαίουσ ἔφευγον.

γενόμενοι δὲ ἀθρόοι καὶ πρὸ τῶν Ῥωμαίων ἱστάμενοι μετ’ οἰμωγῆσ καὶ δακρύων ἱκέτευον τοὺσ στασιαστὰσ τὸ μὲν πρῶτον ὅλῃ τοὺσ Ῥωμαίουσ δέξασθαι τῇ πόλει καὶ τὴν πατρίδα σῶσαι πάλιν, εἰ δὲ μή, τοῦ γε ἱεροῦ πάντωσ ὑπεξελθεῖν καὶ ῥύσασθαι τὸν ναὸν αὐτοῖσ·

οὐ γὰρ ἂν τολμῆσαι Ῥωμαίουσ μὴ μετὰ μεγίστησ ἀνάγκησ καταφλέξαι τὰ ἅγια.

τούτοισ μᾶλλον ἀντεφιλονείκουν, καὶ πολλὰ βλάσφημα τοῖσ αὐτομόλοισ ἀντικεκραγότεσ ἐπὶ τῶν ἱερῶν πυλῶν τούσ τε ὀξυβελεῖσ καὶ καταπέλτασ καὶ λιθοβόλουσ μηχανὰσ διέστησαν, ὡσ τὸ κύκλῳ μὲν ἱερὸν ὑπὸ πλήθουσ νεκρῶν προσεοικέναι πολυανδρίῳ, τὸν δὲ ναὸν αὐτὸν φρουρίῳ.

τοῖσ δὲ ἁγίοισ καὶ ἀβάτοισ μετὰ τῶν ὅπλων εἰσεπήδων θερμὰσ ἔτι τὰσ χεῖρασ ἐξ ὁμοφύλων ἔχοντεσ φόνων, καὶ προύκοψαν εἰσ τοσοῦτον παρανομίασ, ὥσθ’ ἣν ἂν εἰκὸσ ἀγανάκτησιν γενέσθαι Ιοὐδαίων, εἰ Ῥωμαῖοι ταῦτ’ ἐξύβριζον εἰσ αὐτούσ, ταύτην εἶναι παρὰ Ῥωμαίων τότε πρὸσ Ιοὐδαίουσ ἀσεβοῦντασ εἰσ τὰ ἴδια.

τῶν μέν γε στρατιωτῶν οὐκ ἔστιν ὅστισ οὐ μετὰ φρίκησ εἰσ τὸν ναὸν ἀφεώρα καὶ προσεκύνει τούσ τε λῃστὰσ ηὔχετο πρὶν ἀνηκέστου πάθουσ μετανοῆσαι.

Τίτοσ δὲ ὑπερπαθήσασ πάλιν ἐξωνείδιζε τοὺσ περὶ τὸν Ιωἄννην, λέγων "ἆρ’ οὐχ ὑμεῖσ, ὦ μιαρώτατοι, τὸν δρύφακτον τοῦτον προεβάλεσθε τῶν ἁγίων;

οὐχ ὑμεῖσ δὲ τὰσ ἐν αὐτῷ στήλασ διεστήσατε, γράμμασιν Ἑλληνικοῖσ καὶ ἡμετέροισ κεχαραγμένασ, μηδένα τὸ γείσιον ὑπερβαίνειν παραγγέλλειν;

οὐχ ἡμεῖσ δὲ τοὺσ ὑπερβάντασ ὑμῖν ἀναιρεῖν ἐπετρέψαμεν, κἂν Ῥωμαῖόσ τισ ᾖ;

τί οὖν νῦν, ἀλιτήριοι, καὶ νεκροὺσ ἐν αὐτῷ καταπατεῖτε; τί δὲ τὸν ναὸν αἵματι ξένῳ καὶ ἐγχωρίῳ φύρετε; μαρτύρομαι θεοὺσ ἐγὼ πατρίουσ καὶ εἴ τισ ἐφεώρα ποτὲ τόνδε τὸν χῶρον, νῦν μὲν γὰρ οὐκ οἰόμαι, μαρτύρομαι δὲ καὶ στρατιὰν τὴν ἐμὴν καὶ τοὺσ παρ’ ἐμοὶ Ιοὐδαίουσ καὶ ὑμᾶσ αὐτούσ, ὡσ οὐκ ἐγὼ ταῦθ’ ὑμᾶσ ἀναγκάζω μιαίνειν.

κἂν ἀλλάξητε τῆσ παρατάξεωσ τὸν τόπον, οὔτε προσελεύσεταί τισ Ῥωμαίων τοῖσ ἁγίοισ οὔτε ἐνυβρίσει, τηρήσω δὲ τὸν ναὸν ὑμῖν καὶ μὴ θέλουσι.

Ταῦτα τοῦ Ιὠσήπου διαγγέλλοντοσ ἐκ τοῦ Καίσαροσ, οἱ λῃσταὶ καὶ ὁ τύραννοσ οὐκ ἀπ’ εὐνοίασ ἀλλὰ κατὰ δειλίαν γίνεσθαι τὰσ παρακλήσεισ δοκοῦντεσ ὑπερηφάνουν.

Τίτοσ δὲ ὡσ οὔτε οἶκτον ἑαυτῶν τοὺσ ἄνδρασ οὔτε φειδὼ τοῦ ναοῦ ποιουμένουσ ἑώρα, πάλιν πρὸσ πόλεμον ἄκων ἐχώρει.

πᾶσαν μὲν οὖν τὴν δύναμιν ἐπάγειν αὐτοῖσ οὐχ οἱο͂́ν τε ἦν μὴ χωρουμένην τῷ τόπῳ, τριάκοντα δ’ ἐπιλέξασ ἀφ’ ἑκάστησ ἑκατονταρχίασ τοὺσ ἀρίστουσ καὶ τοῖσ χιλιάρχοισ ἀνὰ χιλίουσ παραδούσ, τούτων δ’ ἐπιτάξασ ἡγεμόνα Κερεάλιον, ἐπιθέσθαι προσέταξε ταῖσ φυλακαῖσ περὶ ὡρ́αν τῆσ νυκτὸσ ἐνάτην.

ὄντα δὲ καὶ αὐτὸν ἐν τοῖσ ὅπλοισ καὶ συγκαταβαίνειν παρεσκευασμένον οἵ τε φίλοι διὰ τὸ μέγεθοσ τοῦ κινδύνου κατέσχον καὶ τὰ παρὰ τῶν ἡγεμόνων λεγόμενα·

πλεῖον γὰρ αὐτὸν ἀνύσειν ἔφασαν ἐπὶ τῆσ Ἀντωνίασ καθεζόμενον καὶ τὴν μάχην ἀγωνοθετοῦντα τοῖσ στρατιώταισ ἢ εἰ καταβὰσ προκινδυνεύοι·

πάντασ γὰρ ὁρῶντοσ Καίσαροσ ἀγαθοὺσ πολεμιστὰσ ἔσεσθαι. τοὺσ μὲν ἐπὶ τὴν πρᾶξιν ἔπεμπε καθ’ ἣν ὡρ́αν προείρηται, προελθὼν δὲ αὐτὸσ εἰσ τὸ εὐκάτοπτον ἀπὸ τῆσ Ἀντωνίασ ἐκαραδόκει τὸ μέλλον.

Οὐ μὴν οἵ γε πεμφθέντεσ τοὺσ φύλακασ εὑρ͂ον κοιμωμένουσ, ὡσ ἤλπισαν, ἀλλ’ ἀναπηδήσασι μετὰ κραυγῆσ εὐθέωσ συνεπλέκοντο·

πρὸσ δὲ τὴν βοὴν τῶν ἐκκοιτούντων ἔνδοθεν οἱ λοιποὶ κατὰ στῖφοσ ἐξέθεον. τῶν μὲν δὴ πρώτων τὰσ ὁρμὰσ ἐξεδέχοντο Ῥωμαῖοι·

περιέπιπτον δ’ οἱ μετ’ ἐκείνουσ τῷ σφετέρῳ τάγματι, καὶ πολλοὶ τοῖσ οἰκείοισ ὡσ πολεμίοισ ἐχρῶντο. τὴν μὲν γὰρ διὰ βοῆσ ἐπίγνωσιν ἡ κραυγὴ συγχυθεῖσα παρ’ ἀμφοῖν, τὴν δὲ δι’ ὀμμάτων ἡ νὺξ ἕκαστον ἀφείλετο, καὶ τυφλώττειν ἄλλωσ οὓσ μὲν οἱ θυμοὶ παρεσκεύαζον οὓσ δ’ οἱ φόβοι·

διὰ τοῦτο τὸν προστυχόντα πλήττειν ἦν ἄκριτον. Ῥωμαίουσ μὲν οὖν συνησπικότασ καὶ κατὰ συντάξεισ προπηδῶντασ ἧττον ἔβλαπτεν ἡ ἄγνοια·

καὶ γὰρ ἦν παρ’ ἑκάστῳ μνήμη τοῦ συνθήματοσ· Ιοὐδαῖοι δ’ ἀεὶ σκεδαννύμενοι καὶ τάσ τε προσβολὰσ καὶ τὰσ ὑποχωρήσεισ ἀνέδην ποιούμενοι πολλάκισ φαντασίαν παρεῖχον ἀλλήλοισ πολεμίων·

τὸν ὑποστρέφοντα γὰρ ἕκαστοσ οἰκεῖον διὰ σκότουσ ὡσ ἐπιόντα Ῥωμαῖον ἐξεδέχετο. πλείουσ γοῦν ὑπὸ τῶν ἰδίων ἢ τῶν πολεμίων ἐτρώθησαν, ἑώσ ἡμέρασ γενομένησ ὄψει τὸ λοιπὸν ἡ μάχη διεκρίνετο, καὶ κατὰ φάλαγγα διαστάντεσ τοῖσ τε βέλεσιν εὐτάκτοισ ἐχρῶντο καὶ ταῖσ ἀμύναισ.

οὐδέτεροι δὲ οὔτ’ εἶκον οὔτ’ ἐκοπίων, ἀλλ’ οἱ μὲν ὡσ ἐφορῶντοσ Καίσαροσ κατ’ ἄνδρα καὶ κατὰ συντάξεισ ἤριζον ἀλλήλοισ, καὶ προκοπῆσ ἕκαστοσ ἐκείνην αὐτῷ τὴν ἡμέραν ἄρξειν ὑπελάμβανεν, εἰ γενναίωσ ἀγωνίσαιτο·

Ιοὐδαίοισ δ’ ἐβράβευε τὰσ τόλμασ ὅ τε περὶ σφῶν αὐτῶν καὶ τοῦ ἱεροῦ φόβοσ καὶ ὁ τύραννοσ ἐφεστὼσ καὶ τοὺσ μὲν παρακαλῶν, τοὺσ δὲ μαστιγῶν καὶ διεγείρων ἀπειλαῖσ.

συνέβαινε δὲ τὸ μὲν πλεῖστον σταδιαίαν εἶναι τὴν μάχην, ἐν ὀλίγῳ δὲ καὶ ταχέωσ ἀντιστρέφεσθαι τὰσ ῥοπάσ·

οὐδέτεροι γὰρ οὔτε φυγῆσ οὔτε διώξεωσ μῆκοσ εἶχον. ἀεὶ δὲ πρὸσ τὸ συμβαῖνον οἰκεῖοσ ἀπὸ τῆσ Ἀντωνίασ ὁ θόρυβοσ ἦν, θαρρεῖν δὲ καὶ κρατοῦσι τοῖσ σφετέροισ ἐπεβόων καὶ μένειν τρεπομένοισ.

ἦν δὲ ὥσπερ τι πολέμου θέατρον·

οὐδὲν γὰρ οὔτε Τίτον οὔτε τοὺσ περὶ αὐτὸν ἐλάνθανε τῶν κατὰ τὴν μάχην. τὸ δὲ πέρασ ἀρξάμενοι τῆσ νυκτὸσ ἐνάτησ ὡρ́ασ ὑπὲρ πέμπτην τῆσ ἡμέρασ διελύθησαν ἀφ’ οὗπερ ἤρξαντο τόπου τῆσ συμβολῆσ, μηδέτεροι βεβαίωσ κλίναντεσ τοὺσ ἑτέρουσ, ἀλλὰ τὴν νίκην μέσην ἐν ἀγχωμάλῳ καταλιπόντεσ.

καὶ Ῥωμαίων μὲν ἐπισήμωσ ἠγωνίσαντο πολλοί, Ιοὐδαίων δ’ ἐκ μὲν τῶν περὶ Σίμωνα Ιοὔδησ ὁ τοῦ Μαρεώτου καὶ Σίμων ὁ τοῦ Ὁσαί̈α, τῶν δὲ Ἰδουμαίων Ιἄκωβοσ καὶ Σίμων, Ἀκατελᾶ μὲν οὗτοσ παῖσ, Σωσᾶ δὲ ὁ Ιἄκωβοσ, τῶν δὲ μετὰ Ιωἄννου Γεφθέοσ καὶ Ἀλεξᾶσ, τῶν δὲ ζηλωτῶν Σίμων υἱὸσ Ἀρί.

Ἐν τούτῳ δ’ ἡ λοιπὴ τῶν Ῥωμαίων δύναμισ ἡμέραισ ἑπτὰ καταστρεψαμένη τοὺσ τῆσ Ἀντωνίασ θεμελίουσ μέχρι τοῦ ἱεροῦ πλατεῖαν ὁδὸν εὐτρεπίσαντο.

πλησιάσαντα δὲ τῷ πρώτῳ περιβόλῳ τὰ τάγματα κατήρχετο χωμάτων, τὸ μὲν ἀντικρὺσ τῆσ τοῦ εἴσω ἱεροῦ γωνίασ, ἥτισ ἦν κατ’ ἄρκτον καὶ δύσιν, τὸ δὲ κατὰ τὴν βόρειον ἐξέδραν, ἣ μεταξὺ τῶν δύο πυλῶν ἦν·

τῶν δὲ λοιπῶν δύο θάτερον μὲν κατὰ τὴν ἑσπέριον στοὰν τοῦ ἔξωθεν ἱεροῦ, τὸ δ’ ἕτερον ἔξω κατὰ τὴν βόρειον.

ἐκακοῦντο δ’ ἔσθ’ ὅπη καὶ κατ’ ἐπιβουλάσ, αὐτοὶ διὰ περιουσίαν τοῦ κρατεῖν ὄντεσ ἀδεέστεροι καὶ δι’ ἀπόγνωσιν ἤδη σωτηρίασ χρώμενοι τολμηροτέροισ τοῖσ Ιοὐδαίοισ.

τῶν γὰρ ἱππέων τινὲσ ὁπότε προέλθοιεν ἐπὶ ξυλείαν ἢ χόρτου συλλογήν, τὸν τῆσ συγκομιδῆσ χρόνον ἀνίεσαν βόσκεσθαι τοὺσ ἵππουσ ἀποχαλινοῦντεσ, οὓσ οἱ Ιοὐδαῖοι κατὰ στῖφοσ ἐκπηδῶντεσ ἡρ́παζον.

καὶ τούτου συνεχῶσ γινομένου νομίσασ Καῖσαρ, ὅπερ ἦν, ἀμελείᾳ τῶν σφετέρων πλέον ἢ τῇ Ιοὐδαίων ἀνδρείᾳ γίνεσθαι τὰσ ἁρπαγάσ, ἔγνω σκυθρωπότερον τοὺσ λοιποὺσ πρὸσ φυλακὴν τῶν ἵππων ἐπιστρέψαι.

καὶ κελεύσασ ἀπαχθῆναι τὴν ἐπὶ θανάτῳ τῶν ἀπολεσάντων στρατιωτῶν ἕνα, φόβῳ τοῖσ ἄλλοισ ἐτήρησε τοὺσ ἵππουσ·

οὐκέτι γὰρ εἰών νέμεσθαι, καθάπερ δὲ συμπεφυκότεσ αὐτοῖσ ἐπὶ τὰσ χρείασ ἐξῄεσαν. οἱ μὲν οὖν προσεπολέμουν τῷ ἱερῷ καὶ τὰ χώματα διήγειρον.

Μετὰ δὲ μίαν ἡμέραν αὐτῶν τῆσ ἀνόδου πολλοὶ τῶν στασιαστῶν, οἷσ ἁρπαγαί τε ἐπέλειπον ἤδη καὶ ὁ λιμὸσ ἤπειγε, συνελθόντεσ ταῖσ κατὰ τὸ Ἐλαιῶν ὄροσ Ῥωμαίων φυλακαῖσ ἐπιτίθενται περὶ ὡρ́αν ἑνδεκάτην τῆσ ἡμέρασ, οἰόμενοι πρῶτον μὲν ἀδοκήτων, ἔπειτα πρὸσ θεραπείαισ ἤδη τοῦ σώματοσ ὄντων ῥᾳδίωσ διεκπαίσειν.

προαισθόμενοι δὲ τὴν ἔφοδον αὐτῶν οἱ Ῥωμαῖοι καὶ ταχέωσ ἐκ τῶν πλησίον φρουρίων συνδραμόντεσ εἶργον ὑπερπηδᾶν καὶ διακόπτειν τὸ περιτείχισμα βιαζομένουσ.

γενομένησ δὲ καρτερᾶσ τῆσ συμβολῆσ ἄλλα τε πολλὰ παρ’ ἑκατέρων γενναίωσ ἐπράχθη, Ῥωμαίων μὲν μετὰ τῆσ ἰσχύοσ ἐμπειρίᾳ τοῦ πολεμεῖν χρωμένων, Ιοὐδαίων δὲ ἀφειδέσι ταῖσ ὁρμαῖσ καὶ τοῖσ θυμοῖσ ἀκατασχέτοισ·

ἐστρατήγει δὲ τῶν μὲν αἰδώσ, τῶν δὲ ἀνάγκη·

τό τε γὰρ ἐξαφεῖναι Ιοὐδαίουσ ὥσπερ ἄρκυσιν ἐνειλημμένουσ Ῥωμαίοισ αἴσχιστον ἐδόκει, κἀκεῖνοι μίαν ἐλπίδα σωτηρίασ εἶχον, εἰ βιασάμενοι ῥήξειαν τὸ τεῖχοσ· καὶ τῶν ἀπὸ σπείρασ τισ ἱππέων, Πεδάνιοσ τοὔνομα, τρεπομένων ἤδη τῶν Ιοὐδαίων καὶ κατὰ τῆσ φάραγγοσ συνωθουμένων ῥόθιον ἐκ πλαγίου παρελαύνων τὸν ἵππον ἁρπάζει τινὰ φεύγοντα τῶν πολεμίων, νεανίαν στιβαρόν τε ἄλλωσ τὸ σῶμα καὶ καθωπλισμένον, δραξάμενοσ ἐκ τοῦ σφυροῦ·

τοσοῦτον μὲν ἑαυτὸν ἐκ τρέχοντοσ ἐπέκλινε τοῦ ἵππου, τοσοῦτον δὲ ἐπεδείξατο τῆσ δεξιᾶσ τὸν τόνον καὶ τοῦ λοιποῦ σώματοσ ἔτι δ’ ἐμπειρίασ ἱππικῆσ.

ὁ μὲν οὖν ὥσπερ τι κειμήλιον ἁρπασάμενοσ ἧκε φέρων Καίσαρι τὸν αἰχμάλωτον·

Τίτοσ δὲ τὸν μὲν λαβόντα τῆσ δυνάμεωσ θαυμάσασ, τὸν δὲ ληφθέντα τῆσ περὶ τὸ τεῖχοσ ἐπιχειρήσεωσ κολάσαι κελεύσασ, αὐτὸσ ἐν ταῖσ περὶ τὸ ἱερὸν διαμάχαισ ἦν καὶ τὰ χώματα κατήπειγεν. Ἐν ᾧ Ιοὐδαῖοι κακούμενοι ταῖσ συμβολαῖσ ἀεὶ κατ’ ὀλίγον κορυφουμένου τοῦ πολέμου καὶ τῷ ναῷ προσέρποντοσ, καθάπερ σηπομένου σώματοσ ἀπέκοπτον τὰ προειλημμένα μέλη φθάνοντεσ τὴν εἰσ τὸ πρόσω νομήν.

τῆσ γὰρ βορείου καὶ κατὰ δύσιν στοᾶσ τὸ συνεχὲσ πρὸσ τὴν Ἀντωνίαν ἐμπρήσαντεσ ἔπειτα ἀπέρρηξαν ὅσον πήχεισ εἴκοσι, ταῖσ ἰδίαισ χερσὶν ἀρξάμενοι καίειν τὰ ἅγια.

μετὰ δ’ ἡμέρασ δύο, τετράδι καὶ εἰκάδι τοῦ προειρημένου μηνόσ, τὴν πλησίον στοὰν ὑποπιμπρᾶσι Ῥωμαῖοι, καὶ μέχρι πεντεκαίδεκα πηχῶν προκόψαντοσ τοῦ πυρὸσ ἀποκόπτουσιν ὁμοίωσ Ιοὐδαῖοι τὴν ὀροφήν, μήτε καθάπαξ ἐξιστάμενοι τῶν ἔργων καὶ τὸ πρὸσ τὴν Ἀντωνίαν συναφὲσ αὐτῶν διαιροῦντεσ·

διὸ καὶ παρὸν κωλύειν ὑποπιμπράντασ, οἱ δὲ πρὸσ τὴν ἐμβολὴν τοῦ πυρὸσ ἠρεμήσαντεσ τὴν νομὴν ἐμέτρησαν αὐτῷ σφίσι χρησίμωσ.

περὶ μὲν δὴ τὸ ἱερὸν οὐ διέλειπον αἱ συμβολαί, συνεχὴσ δ’ ἦν κατὰ μέροσ ἐκθεόντων ἐπ’ ἀλλήλουσ ὁ πόλεμοσ.

Τῶν Ιοὐδαίων δέ τισ κατὰ ταύτασ τὰσ ἡμέρασ ἀνὴρ τό τε σῶμα βραχὺσ καὶ τὴν ὄψιν εὐκαταφρόνητοσ γένουσ θ’ ἕνεκα καὶ τῶν ἄλλων ἄσημοσ, Ιὠνάθησ ἐκαλεῖτο, προελθὼν κατὰ τὸ τοῦ ἀρχιερέωσ Ιωἄννου μνημεῖον ἄλλα τε πολλὰ πρὸσ τοὺσ Ῥωμαίουσ ὑπερηφάνωσ ἐφθέγγετο καὶ τὸν ἄριστον αὐτῶν εἰσ μονομαχίαν προυκαλεῖτο.

τῶν δὲ ταύτῃ παρατεταγμένων οἱ πολλοὶ μὲν ὑπερηφάνουν, ἦσαν δ’ οἳ κατὰ τὸ εἰκὸσ ἐδεδοίκεσαν, ἥπτετό γε μὴν τινῶν καὶ λογισμὸσ οὐκ ἀσύνετοσ θανατῶντι μὴ συμπλέκεσθαι·

τοὺσ γὰρ ἀπεγνωκότασ τὴν σωτηρίαν ἅμα καὶ τὰσ ὁρμὰσ ἀταμιεύτουσ ἔχειν καὶ τὸ θεῖον εὐδυσώπητον, τό τε παραβάλλεσθαι πρὸσ οὓσ καὶ τὸ νικᾶν οὐ μέγα καὶ μετ’ αἰσχύνησ τὸ λειφθῆναι σφαλερόν, οὐκ ἀνδρείασ ἀλλὰ θρασύτητοσ εἶναι.

μηδενὸσ δ’ ἐπὶ πολὺ προϊόντοσ καὶ τοῦ Ιοὐδαίου πολλὰ κατακερτομοῦντοσ αὐτοὺσ εἰσ δειλίαν, ἀλαζὼν γάρ τισ ἦν αὑτῷ σφόδρα καὶ τῶν Ῥωμαίων ὑπερήφανοσ, Πούδησ τισ ὄνομα τῶν ἐξ ἴλησ ἱππέων βδελυξάμενοσ αὐτοῦ τά τε ῥήματα καὶ τὸ αὔθαδεσ, εἰκὸσ δὲ καὶ πρὸσ τὴν βραχύτητα τοῦ σώματοσ αὐτὸν ἀσκέπτωσ ἐπαρθῆναι, προπηδᾷ, καὶ τὰ μὲν ἄλλα περιῆν συμβαλών, προεδόθη δὲ ὑπὸ τῆσ τύχησ·

πεσόντα γὰρ αὐτὸν ὁ Ιὠνάθησ ἀποσφάττει προσδραμών.

ἔπειτα ἐπιβὰσ τῷ νεκρῷ τό τε ξίφοσ ᾑμαγμένον ἀνέσειε καὶ τῇ λαιᾷ τὸν θυρεὸν ἐπηλάλαξέ τε τῇ στρατιᾷ πολλὰ καὶ πρὸσ τὸν πεσόντα κομπάζων καὶ τοὺσ ὁρῶντασ Ῥωμαίουσ ἐπισκώπτων, ἑώσ αὐτὸν ἀνασκιρτῶντα καὶ ματαί̈ζοντα Πρῖσκόσ τισ ἑκατοντάρχησ τοξεύσασ διήλασε βέλει·

πρὸσ ὃ τῶν τε Ιοὐδαίων καὶ τῶν Ῥωμαίων κραυγὴ συνεξήρθη διάφοροσ.

ὁ δὲ δινηθεὶσ ἐκ τῶν ἀλγηδόνων ἐπὶ τὸ σῶμα τοῦ πολεμίου κατέπεσεν, ὠκυτάτην ἀποφήνασ ἐν πολέμῳ τὴν ἐπὶ τῷ ἀλόγωσ εὐτυχοῦντι νέμεσιν.

Οἱ δὲ ἀνὰ τὸ ἱερὸν στασιασταὶ φανερῶσ τε οὐκ ἀνίεσαν τοὺσ ἐπὶ τῶν χωμάτων στρατιώτασ ἀμυνόμενοι καθ’ ἑκάστην ἡμέραν, καὶ τοῦ προειρημένου μηνὸσ ἑβδόμῃ καὶ εἰκάδι δόλον ἐνσκευάζονται τοιόνδε.

τῆσ ἑσπερίου στοᾶσ τὸ μεταξὺ τῶν δοκῶν καὶ τῆσ ὑπ’ αὐτῆσ ὀροφῆσ ὕλησ ἀναπιμπλᾶσιν αὐήσ, πρὸσ δὲ ἀσφάλτου τε καὶ πίσσησ·

ἔπειθ’ ὡσ καταπονούμενοι δῆθεν ὑπεχώρουν. πρὸσ ὃ τῶν μὲν ἀσκέπτων πολλοὶ ταῖσ ὁρμαῖσ φερόμενοι προσέκειντο τοῖσ ὑποχωροῦσιν ἐπί τε τὴν στοὰν ἀνεπήδων προσθέμενοι κλίμακασ, οἱ δὲ συνετώτεροι τὴν ἄλογον τροπὴν τῶν Ιοὐδαίων ὑπονοήσαντεσ ἔμενον.

κατεπλήσθη μέντοι τῶν ἀναπηδησάντων ἡ στοά, κἀν τούτῳ Ιοὐδαῖοι πᾶσαν ὑποπιμπρᾶσιν αὐτήν.

αἰρομένησ δ’ αἰφνιδίωσ πάντοθεν τῆσ φλογὸσ τούσ τε ἔξω τοῦ κινδύνου Ῥωμαίουσ ἔκπληξισ ἐπέσχε δεινὴ καὶ τοὺσ περισχεθέντασ ἀμηχανία. κυκλούμενοι δὲ ὑπὸ τῆσ φλογὸσ οἱ μὲν εἰσ τὴν πόλιν ὀπίσω κατεκρήμνιζον ἑαυτούσ, οἱ δ’ εἰσ τοὺσ πολεμίουσ, πολλοὶ δ’ ἐλπίδι σωτηρίασ εἰσ τοὺσ σφετέρουσ καταπηδῶντεσ ἐκλῶντο τὰ μέλη, πλείστων δ’ ἔφθανε τὰσ ὁρμὰσ τὸ πῦρ καί τινεσ τὴν φλόγα σιδήρῳ.

περιεῖχε δ’ εὐθέωσ καὶ τοὺσ ἄλλωσ φθειρομένουσ τὸ πῦρ ἐπὶ πλεῖστον ἐκφερόμενον.

Καίσαρα δὲ καίπερ χαλεπαίνοντα τοῖσ ἀπολλυμένοισ, ἐπειδὴ δίχα παραγγέλματοσ ἀναβεβήκεσαν, ὅμωσ οἶκτοσ εἰσῄει τῶν ἀνδρῶν· καὶ μηδενὸσ προσαμύνειν δυναμένου, τοῦτο γοῦν παραμύθιον ἦν τοῖσ φθειρομένοισ τὸ βλέπειν ὑπὲρ οὗ τισ ἠφίει τὴν ψυχὴν ὀδυνώμενον·

βοῶν τε γὰρ αὐτοῖσ καὶ προπηδῶν καὶ τοῖσ περὶ αὐτὸν ἐκ τῶν ἐνόντων ἐπαμύνειν παρακαλῶν δῆλοσ ἦν. τὰσ δὲ φωνὰσ ἕκαστοσ καὶ τὴν διάθεσιν ὥσπερ τι λαμπρὸν ἀποφέρων ἐντάφιον εὔθυμοσ ἀπέθνησκεν.

καὶ τελευταῖόσ τισ αὐτῶν νεανίασ, ὀνόματι Λόγγοσ, ὅλον ἐπικοσμήσασ τὸ πάθοσ καὶ κατ’ ἄνδρα μνήμησ ἀξίων ὄντων πάντων τῶν ἀπολωλότων ἄριστοσ φανείσ.

ὃν οἱ μὲν Ιοὐδαῖοι τῆσ τε ἀλκῆσ ἀγάμενοι καὶ ἄλλωσ ἀνελεῖν ἀσθενοῦντεσ καταβῆναι πρὸσ αὐτοὺσ ἐπὶ δεξιᾷ παρεκάλουν, ὁ δὲ ἀδελφὸσ Κορνήλιοσ ἐκ θατέρου μὴ καταισχῦναι τὸ σφέτερον κλέοσ καὶ τὴν Ῥωμαίων στρατιάν.

τούτῳ πεισθεὶσ καὶ διαράμενοσ φανερὸν ἑκατέροισ τοῖσ τάγμασι τὸ ξίφοσ αὑτὸν ἀναιρεῖ. τῶν δὲ τῷ πυρὶ περισχεθέντων Ἀρτώριόσ τισ πανουργίᾳ διασώζεται·

προσκαλεσάμενοσ γάρ τινα τῶν στρατιωτῶν Λούκιον, ᾧ συνεσκήνει, μεγάλῃ τῇ φωνῇ "κληρονόμον, ἔφη, καταλείπω σε τῶν ἐμαυτοῦ κτημάτων, εἰ προσελθών με δέξαιο. " τοῦ δὲ ἑτοίμωσ προσδραμόντοσ ὁ μὲν ἐπ’ αὐτὸν κατενεχθεὶσ ἔζησεν, ὁ δὲ δεξάμενοσ ὑπὸ τοῦ βάρουσ τῷ λιθοστρώτῳ προσαραχθεὶσ παραχρῆμα θνήσκει.

τοῦτο τὸ πάθοσ πρὸσ καιρὸν μὲν Ῥωμαίοισ ἐνεποίησεν ἀθυμίαν, πρὸσ δὲ τὸ μέλλον ὅμωσ ἀπαρακλήτουσ κατεσκεύασεν φυλακτικωτέρουσ τε πρὸσ τὰσ Ιοὐδαίων ἀπάτασ ὠφέλησεν, ἐν αἷσ τὰ πολλὰ δι’ ἄγνοιαν τῶν τόπων καὶ τὸ ἦθοσ τῶν ἀνδρῶν ἐβλάπτοντο.

κατεκάη δ’ ἡ στοὰ μέχρι τοῦ Ιωἄννου πύργου, ὃν ἐκεῖνοσ ἐν τῷ πρὸσ Σίμωνα πολέμῳ κατεσκεύασεν ὑπὲρ τὰσ ἐξαγούσασ ὑπὲρ τὸν ξυστὸν πύλασ·

τὸ δὲ λοιπὸν ἐπὶ διεφθαρμένοισ ἤδη Ιοὐδαῖοι τοῖσ ἀναβᾶσιν ἀπέκοψαν. τῇ δ’ ὑστεραίᾳ καὶ Ῥωμαῖοι τὴν βόρειον στοὰν ἐνέπρησαν μέχρι τῆσ ἀνατολικῆσ ὅλην, ὧν ἡ συνάπτουσα γωνία τῆσ Κεδρῶνοσ καλουμένησ φάραγγοσ ὑπερδεδόμητο, παρ’ ὃ καὶ φοβερὸν ἦν τὸ βάθοσ.

καὶ τὰ μὲν περὶ τὸ ἱερὸν ἐν τούτοισ ἦν. Τῶν δὲ ὑπὸ τοῦ λιμοῦ φθειρομένων κατὰ τὴν πόλιν ἄπειρον μὲν ἔπιπτε τὸ πλῆθοσ, ἀδιήγητα δὲ συνέβαινε τὰ πάθη.

καθ’ ἑκάστην γὰρ οἰκίαν, εἴ που τροφῆσ παραφανείη σκιά, πόλεμοσ ἦν, καὶ διὰ χειρῶν ἐχώρουν οἱ φίλτατοι πρὸσ ἀλλήλουσ ἐξαρπάζοντεσ τὰ ταλαίπωρα τῆσ ψυχῆσ ἐφόδια.

πίστισ δ’ ἀπορίασ οὐδὲ τοῖσ θνήσκουσιν ἦν, ἀλλὰ καὶ τοὺσ ἐκπνέοντασ οἱ λῃσταὶ διηρεύνων, μή τισ ὑπὸ κόλπον ἔχων τροφὴν σκήπτοιτο τὸν θάνατον αὑτῷ.

οἱ δ’ ὑπ’ ἐνδείασ κεχηνότεσ ὥσπερ λυσσῶντεσ κύνεσ ἐσφάλλοντο, καὶ παρεφέροντο ταῖσ τε θύραισ ἐνσειόμενοι μεθυόντων τρόπον καὶ ὑπ’ ἀμηχανίασ εἰσ τοὺσ αὐτοὺσ οἴκουσ εἰσπηδῶντεσ δὶσ ἢ τρὶσ ὡρ́ᾳ μιᾷ.

πάντα δὲ ὑπ’ ὀδόντασ ἦγεν ἡ ἀνάγκη, καὶ τὰ μηδὲ τοῖσ ῥυπαρωτάτοισ τῶν ἀλόγων ζῴων πρόσφορα συλλέγοντεσ ἐσθίειν ὑπέφερον·

ζωστήρων γοῦν καὶ ὑποδημάτων τὸ τελευταῖον οὐκ ἀπέσχοντο καὶ τὰ δέρματα τῶν θυρεῶν ἀποδέροντεσ ἐμασῶντο. τροφὴ δ’ ἦν καὶ χόρτου τισὶ παλαιοῦ σπάραγμα·

τὰσ γὰρ ἶνασ ἔνιοι συλλέγοντεσ ἐλάχιστον σταθμὸν ἐπώλουν Ἀττικῶν τεσσάρων. καὶ τί δεῖ τὴν ἐπ’ ἀψύχοισ ἀναίδειαν τοῦ λιμοῦ λέγειν;

εἶμι γὰρ αὐτοῦ δηλώσων ἔργον οἱο͂ν μήτε παρ’ Ἕλλησιν μήτε παρὰ βαρβάροισ ἱστόρηται, φρικτὸν μὲν εἰπεῖν, ἄπιστον δὲ ἀκοῦσαι. καὶ ἔγωγε μὴ δόξαιμι τερατεύεσθαι τοῖσ αὖθισ ἀνθρώποισ, κἂν παρέλειπον τὴν συμφορὰν ἡδέωσ, εἰ μὴ τῶν κατ’ ἐμαυτὸν εἶχον ἀπείρουσ μάρτυρασ.

ἄλλωσ τε καὶ ψυχρὰν ἂν καταθείμην τῇ πατρίδι χάριν καθυφέμενοσ τὸν λόγον ὧν πέπονθεν τὰ ἔργα. Γυνή τισ τῶν ὑπὲρ τὸν Ιὀρδάνην κατοικούντων, Μαρία τοὔνομα, πατρὸσ Ἐλεαζάρου, κώμησ Βηθεζουβᾶ, σημαίνει δὲ τοῦτο οἶκοσ ὑσσώπου, διὰ γένοσ καὶ πλοῦτον ἐπίσημοσ, μετὰ τοῦ λοιποῦ πλήθουσ εἰσ τὰ Ιἑροσόλυμα καταφυγοῦσα συνεπολιορκεῖτο.

ταύτησ τὴν μὲν ἄλλην κτῆσιν οἱ τύραννοι διήρπασαν, ὅσην ἐκ τῆσ Περαίασ ἀνασκευασαμένη μετήνεγκεν εἰσ τὴν πόλιν, τὰ δὲ λείψανα τῶν κειμηλίων καὶ εἴ τι τροφῆσ ἐπινοηθείη καθ’ ἡμέραν εἰσπηδῶντεσ ἡρ́παζον οἱ δορυφόροι.

δεινὴ δὲ τὸ γύναιον ἀγανάκτησισ εἰσῄει, καὶ πολλάκισ λοιδοροῦσα καὶ καταρωμένη τοὺσ ἁρ́παγασ ἐφ’ αὑτὴν ἠρέθιζεν.

καὶ τὸ τέκνον, ἦν δὲ αὐτῇ παῖσ ὑπομάστιοσ, ἁρπασαμένη "βρέφοσ, εἶπεν, ἄθλιον, ἐν πολέμῳ καὶ λιμῷ καὶ στάσει τίνι σε τηρήσω;

τὰ μὲν παρὰ Ῥωμαίοισ δουλεία, κἂν ζήσωμεν ἐπ’ αὐτούσ, φθάνει δὲ καὶ δουλείαν ὁ λιμόσ, οἱ στασιασταὶ δὲ ἀμφοτέρων χαλεπώτεροι.

ταῖσ Ιοὐδαίων συμφοραῖσ.

" καὶ ταῦθ’ ἅμα λέγουσα κτείνει τὸν υἱόν, ἔπειτ’ ὀπτήσασα τὸ μὲν ἥμισυ κατεσθίει, τὸ δὲ λοιπὸν κατακαλύψασα ἐφύλαττεν. εὐθέωσ δ’ οἱ στασιασταὶ παρῆσαν, καὶ τῆσ ἀθεμίτου κνίσησ σπάσαντεσ ἠπείλουν, εἰ μὴ δείξειεν τὸ παρασκευασθέν, ἀποσφάξειν αὐτὴν εὐθέωσ.

ἡ δὲ καὶ μοῖραν αὐτοῖσ εἰποῦσα καλὴν τετηρηκέναι τὰ λείψανα τοῦ τέκνου διεκάλυψεν. τοὺσ δ’ εὐθέωσ φρίκη καὶ παρέκστασισ ᾕρει καὶ παρὰ τὴν ὄψιν ἐπεπήγεσαν.

ἡ δ’ "ἐμόν, ἔφη, τοῦτο τέκνον γνήσιον καὶ τὸ ἔργον ἐμόν. φάγετε, καὶ γὰρ ἐγὼ βέβρωκα.

μὴ γένησθε μήτε μαλακώτεροι γυναικὸσ μήτε συμπαθέστεροι μητρόσ. εἰ δ’ ὑμεῖσ εὐσεβεῖσ καὶ τὴν ἐμὴν ἀποστρέφεσθε θυσίαν, ἐγὼ μὲν ὑμῖν βέβρωκα, καὶ τὸ λοιπὸν δὲ ἐμοὶ μεινάτω. πρὸσ ἓν τοῦτο δειλοὶ καὶ μόλισ ταύτησ τῆσ τροφῆσ τῇ μητρὶ παραχωρήσαντεσ, ἀνεπλήσθη δ’ εὐθέωσ ὅλη τοῦ μύσουσ ἡ πόλισ, καὶ πρὸ ὀμμάτων ἕκαστοσ τὸ πάθοσ λαμβάνων ὥσπερ αὐτῷ τολμηθὲν ἔφριττε.

σπουδὴ δὲ τῶν λιμωττόντων ἐπὶ τὸν θάνατον ἦν, καὶ μακαρισμὸσ τῶν φθασάντων πρὶν ἀκοῦσαι καὶ θεάσασθαι κακὰ τηλικαῦτα.

Ταχέωσ δὲ καὶ Ῥωμαίοισ διηγγέλθη τὸ πάθοσ.

τῶν δ’ οἱ μὲν ἠπίστουν, οἱ δὲ ᾤκτειρον, τοὺσ δὲ πολλοὺσ εἰσ μῖσοσ τοῦ ἔθνουσ σφοδρότερον συνέβη προελθεῖν. ἀντὶ δὲ εἰρήνησ πόλεμον, πρὸ κόρου δὲ καὶ εὐθηνίασ λιμὸν αἱρουμένουσ, ἰδίαισ δὲ χερσὶν ἀρξαμένουσ καίειν τὸ συντηρούμενον ὑφ’ ἡμῶν ἱερὸν αὐτοῖσ, εἶναι καὶ τοιαύτησ τροφῆσ ἀξίουσ.

καλύψειν μέντοι τὸ τῆσ τεκνοφαγίασ μύσοσ αὐτῷ τῷ τῆσ πατρίδοσ πτώματι καὶ οὐ καταλείψειν ἐπὶ τῆσ οἰκουμένησ ἡλίῳ καθορᾶν πόλιν, ἐν ᾗ μητέρεσ οὕτω τρέφονται.

προσήκειν μέντοι πρὸ μητέρων πατράσιν τὴν τοιαύτην τροφήν, οἳ καὶ μετὰ τηλικαῦτα πάθη μένουσιν ἐν τοῖσ ὅπλοισ.

ταῦθ’ ἅμα διεξιὼν ἐνενόει καὶ τὴν ἀπόγνωσιν τῶν ἀνδρῶν·

οὐ γὰρ ἂν ἔτι σωφρονῆσαι τοὺσ πάντα προπεπονθότασ ἐφ’ οἷσ εἰκὸσ ἦν μεταβαλέσθαι μὴ παθοῦσιν. Ἤδη δὲ τῶν δύο ταγμάτων συντετελεκότων τὰ χώματα Λώου μηνὸσ ὀγδόῃ προσάγειν ἐκέλευσε τοὺσ κριοὺσ κατὰ τὴν ἑσπέριον ἐξέδραν τοῦ ἔξωθεν ἱεροῦ.

πρὸ δὲ τούτων ἓξ ἡμέρασ ἀδιαλείπτωσ ἡ στερροτάτη πασῶν ἑλέπολισ τύπτουσα τὸν τοῖχον οὐδὲν ἤνυσεν, ἀλλὰ καὶ ταύτησ καὶ τῶν ἄλλων τὸ μέγεθοσ καὶ ἡ ἁρμονία τῶν λίθων ἦν ἀμείνων.

τῆσ δὲ βορείου πύλησ ὑπώρυττον ἕτεροι τοὺσ θεμελίουσ καὶ πολλὰ ταλαιπωρήσαντεσ τοὺσ ἔμπροσθεν λίθουσ ἐξεκύλισαν.

ἀνείχοντο δ’ ὑπὸ τῶν ἐνδοτέρω καὶ διέμεινεν ἡ πύλη, μέχρι τὰσ δι’ ὀργάνων καὶ τῶν μοχλῶν ἐπιχειρήσεισ ἀπογνόντεσ κλίμακασ ταῖσ στοαῖσ προσέφερον. οἱ δὲ Ιοὐδαῖοι κωλῦσαι μὲν οὐκ ἔφθασαν, ἀναβᾶσι δὲ συμπεσόντεσ ἐμάχοντο, καὶ τοὺσ μὲν ἀνωθοῦντεσ εἰσ τοὐπίσω κατεκρήμνιζον, τοὺσ δ’ ὑπαντιάζοντασ ἀνῄρουν·

πολλοὺσ δὲ τῶν κλιμάκων ἀποβαίνοντασ πρὶν φράξασθαι τοῖσ θυρεοῖσ παίοντεσ ταῖσ ῥομφαίαισ ἔφθανον, ἐνίασ δὲ γεμούσασ ὁπλιτῶν κλίμακασ παρακλίνοντεσ ἄνωθεν κατέσειον·

ἦν δ’ οὐκ ὀλίγοσ καὶ αὐτῶν φόνοσ.

οἱ δὲ ἀνενεγκόντεσ τὰσ σημαίασ περὶ αὐτῶν ἐπολέμουν, δεινὴν ἡγούμενοι καὶ πρὸσ αἰσχύνησ τούτων τὴν ἁρπαγήν. τέλοσ δὲ καὶ τῶν σημαιῶν οἱ Ιοὐδαῖοι κρατοῦσιν καὶ τοὺσ ἀναβάντασ διαφθείρουσιν·

οἱ δὲ λοιποὶ πρὸσ τὸ τῶν ἀπολωλότων πάθοσ ὀρρωδοῦντεσ ἀνεχώρουν. τῶν μὲν οὖν Ῥωμαίων ἄπρακτοσ οὐδεὶσ ἀπέθανεν, τῶν δὲ στασιαστῶν οἳ κατὰ τὰσ προτέρασ μάχασ ἠγωνίσαντο γενναίωσ καὶ τότε καὶ Ἐλεάζαροσ ἀδελφιδοῦσ τοῦ τυράννου Σίμωνοσ.

ὁ δὲ Τίτοσ ὡσ ἑώρα τὴν ἐπὶ τοῖσ ἀλλοτρίοισ ἱεροῖσ φειδὼ πρὸσ βλάβησ τοῖσ στρατιώταισ γινομένην καὶ φόνου, τὰσ πύλασ προσέταξεν ὑφάπτειν.

Ἐν δὲ τούτῳ πρὸσ αὐτὸν αὐτομολοῦσιν Ἄνανόσ τε ὁ ἀφαμμαούσ, τῶν Σίμωνοσ δορυφόρων ὁ φονικώτατοσ, καὶ Ἀρχέλαοσ υἱὸσ Μαγαδδάτου, συγγνώμην ἐλπίσαντεσ ἐπειδὴ κρατούντων Ιοὐδαίων ἀπεχώρουν.

Τίτοσ δὲ καὶ τοῦτο τὸ πανούργημα προβάλλεται τῶν ἀνδρῶν, καὶ τὴν ἄλλην περὶ τοὺσ ἰδίουσ ὠμότητα πεπυσμένοσ ὡρ́μητο κτείνειν ἑκατέρουσ, ὑπ’ ἀνάγκησ ἦχθαι λέγων αὐτούσ, οὐκ ἐκ προαιρέσεωσ παρεῖναι, καὶ σωτηρίασ οὐκ ἀξίουσ εἶναι τοὺσ φλεγομένησ ἤδη δι’ αὐτοὺσ τῆσ πατρίδοσ ἐξαλλομένουσ.

ἐκράτει δ’ ὅμωσ τοῦ θυμοῦ ἡ πίστισ, καὶ ἀφίησι τοὺσ ἄνδρασ, οὐ μὴν ἐν ἴσῃ μοίρᾳ κατέτασσε τοῖσ ἄλλοισ.

ἤδη δὲ ταῖσ πύλαισ οἱ στρατιῶται προσῆγον τὸ πῦρ, καὶ περιτηκόμενοσ ὁ ἄργυροσ διεδίδου ταχέωσ εἰσ τὴν ξυλείαν τὴν φλόγα, ἔνθεν ἀθρόωσ ἐκφερομένη τῶν στοῶν ἐπελαμβάνετο.

τοῖσ δὲ Ιοὐδαίοισ ὁρῶσι τὸ πῦρ ἐν κύκλῳ μετὰ τῶν σωμάτων παρείθησαν αἱ ψυχαί, καὶ διὰ τὴν κατάπληξιν ἀμύνειν μὲν ἢ σβεννύειν ὡρ́μησεν οὐδείσ, αὐοῖ δ’ ἑστῶτεσ ἀφεώρων.

οὐ μὴν πρὸσ τὸ δαπανώμενον ἀθυμοῦντεσ εἰσ γοῦν τὸ λοιπὸν ἐσωφρόνουν, ἀλλ’ ὡσ ἤδη καὶ τοῦ ναοῦ καιομένου τοὺσ θυμοὺσ ἐπὶ Ῥωμαίουσ ἔθηγον.

ἐκείνην μὲν οὖν τὴν ἡμέραν καὶ τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα τὸ πῦρ ἐπεκράτει·

κατὰ μέροσ γάρ, οὐχ ὁμοῦ πάντοθεν ἴσχυσαν ὑφάψαι τὰσ στοάσ. Τῇ δ’ ἐπιούσῃ Τίτοσ μέρει τῆσ δυνάμεωσ σβεννύειν τε καὶ τὰ παρὰ τὰσ πύλασ ὁδοποιεῖν εἰσ εὐμαρεστέραν τῶν ταγμάτων ἄνοδον κελεύσασ αὐτὸσ συνῆγε τοὺσ ἡγεμόνασ.

πρὸσ οἷσ Φρόντων ἦν Ἑτέριοσ στρατοπεδάρχησ τῶν ἀπὸ Ἀλεξανδρείασ δύο ταγμάτων, καὶ Μᾶρκοσ Ἀντώνιοσ Ιοὐλιανὸσ ὁ τῆσ Ιοὐδαίασ ἐπίτροποσ, καὶ μετὰ τούτουσ ἐπιτρόπων καὶ χιλιάρχων ἀθροισθέντων, βουλὴν περὶ τοῦ ναοῦ προυτίθει.

τοῖσ μὲν οὖν ἐδόκει χρῆσθαι τῷ τοῦ πολέμου νόμῳ·

μὴ γὰρ ἄν ποτε Ιοὐδαίουσ παύσασθαι νεωτερίζοντασ τοῦ ναοῦ μένοντοσ, ἐφ’ ὃν οἱ πανταχόθεν συλλέγονται. τινὲσ δὲ παρῄνουν, εἰ μὲν καταλίποιεν αὐτὸν Ιοὐδαῖοι καὶ μηδεὶσ ἐπ’ αὐτοῦ τὰ ὅπλα θείη, σώζειν, εἰ δὲ πολεμοῖεν ἐπιβάντεσ, καταφλέγειν·

φρούριον γάρ, οὐκέτι ναὸν εἶναι, καὶ τὸ λοιπὸν ἔσεσθαι τῶν ἀναγκασάντων τὴν ἀσέβειαν, οὐκ αὐτῶν. ὁ δὲ Τίτοσ οὐδ’ ἂν ἐπιβάντεσ ἐπ’ αὐτοῦ πολεμῶσιν Ιοὐδαῖοι φήσασ ἀντὶ τῶν ἀνδρῶν ἀμυνεῖσθαι τὰ ἄψυχα οὐδὲ καταφλέξειν ποτὲ τηλικοῦτον ἔργον·

Ῥωμαίων γὰρ ἔσεσθαι τὴν βλάβην, ὥσπερ καὶ κόσμον τῆσ ἡγεμονίασ αὐτοῦ μένοντοσ· θαρροῦντεσ δὲ ἤδη προσετίθεντο τῇ γνώμῃ Φρόντων τε καὶ Ἀλέξανδροσ καὶ Κερεάλιοσ.

τότε μὲν οὖν διαλύει τὸ συνέδριον καὶ τὰσ ἄλλασ δυνάμεισ διαναπαῦσαι κελεύσασ τοῖσ ἡγεμόσιν, ὅπωσ ἐρρωμενεστέροισ ἐν τῇ παρατάξει χρήσαιτο, τοῖσ ἀπὸ τῶν σπειρῶν ἐπιλέκτοισ ὁδοποιεῖν διὰ τῶν ἐρειπίων προσέταξε καὶ τὸ πῦρ σβεννύειν.

Κατ’ ἐκείνην μὲν δὴ τὴν ἡμέραν τῶν Ιοὐδαίων κάματόσ τε καὶ κατάπληξισ ἐκράτησε τὰσ ὁρμάσ·

τῇ δ’ ἐπιούσῃ συλλεξάμενοί τε τὴν ἰσχὺν καὶ ἀναθαρσήσαντεσ ἐπεκθέουσι διὰ τῆσ ἀνατολικῆσ πύλησ τοῖσ φύλαξι τοῦ ἔξωθεν ἱεροῦ περὶ δευτέραν ὡρ́αν. οἱ δὲ καρτερῶσ μὲν ἐδέξαντο αὐτῶν τὴν ἐμβολὴν καὶ φραξάμενοι τοῖσ θυρεοῖσ κατὰ μέτωπον ὥσπερ τεῖχοσ ἐπύκνωσαν τὴν φάλαγγα, δῆλοι δ’ ἦσαν οὐκ ἐπὶ πολὺ συμμενοῦντεσ πλήθει τε τῶν ἐκτρεχόντων καὶ θυμοῖσ ἡττώμενοι.

φθάσασ δὲ τῆσ παρατάξεωσ τὴν ῥοπὴν Καῖσαρ, καθεώρα γὰρ ἀπὸ τῆσ Ἀντωνίασ, ἐπήμυνε μετὰ τῶν ἐπιλέκτων ἱππέων.

Ιοὐδαῖοι δὲ τὴν ἔφοδον οὐχ ὑπέμειναν, ἀλλὰ τῶν πρώτων πεσόντων ἐτράπησαν οἱ πολλοί·

καὶ ὑποχωροῦσι μὲν τοῖσ Ῥωμαίοισ ἐπιστρεφόμενοι προσέκειντο, μεταβαλλομένων δὲ ἀνέφευγον πάλιν, ἑώσ περὶ πέμπτην τῆσ ἡμέρασ ὡρ́αν οἱ μὲν βιασθέντεσ εἰσ τὸ ἔνδον συνεκλείσθησαν ἱερόν.

Τίτοσ δὲ ἀνεχώρησεν εἰσ τὴν Ἀντωνίαν διεγνωκὼσ τῆσ ἐπιούσησ ἡμέρασ ὑπὸ τὴν ἑώ μετὰ πάσησ ἐμβαλεῖν τῆσ δυνάμεωσ καὶ τὸν ναὸν περικατασχεῖν.

τοῦ δ’ ἄρα κατεψήφιστο μὲν τὸ πῦρ ὁ θεὸσ πάλαι, παρῆν δ’ ἡ εἱμαρμένη χρόνων περιόδοισ ἡμέρα δεκάτη Λώου μηνόσ, καθ’ ἣν καὶ πρότερον ὑπὸ τοῦ τῶν Βαβυλωνίων βασιλέωσ ἐνεπρήσθη.

λαμβάνουσι δ’ αἱ φλόγεσ ἐκ τῶν οἰκείων τὴν ἀρχὴν καὶ τὴν αἰτίαν·

ὑποχωρήσαντοσ γὰρ τοῦ Τίτου πρὸσ ὀλίγον λωφήσαντεσ οἱ στασιασταὶ πάλιν τοῖσ Ῥωμαίοισ ἐπιτίθενται, καὶ τῶν τοῦ ναοῦ φρουρῶν γίνεται συμβολὴ πρὸσ τοὺσ σβεννύντασ τὸ πῦρ τοῦ ἔνδοθεν ἱεροῦ, οἳ τρεψάμενοι τοὺσ Ιοὐδαίουσ μέχρι τοῦ ναοῦ παρηκολούθουν. ἔνθα δὴ τῶν στρατιωτῶν τισ οὔτε παράγγελμα περιμείνασ οὔτ’ ἐπὶ τηλικούτῳ δείσασ ἐγχειρήματι, δαιμονίῳ ὁρμῇ τινι χρώμενοσ ἁρπάζει μὲν ἐκ τῆσ φλεγομένησ φλογόσ, ἀνακουφισθεὶσ δὲ ὑπὸ συστρατιώτου τὸ πῦρ ἐνίησι θυρίδι χρυσῇ, καθ’ ἣν εἰσ τοὺσ περὶ τὸν ναὸν οἴκουσ εἰσιτὸν ἦν ἐκ τοῦ βορείου κλίματοσ.

αἰρομένησ δὲ τῆσ φλογὸσ Ιοὐδαίων μὲν ἐγείρεται κραυγὴ τοῦ πάθουσ ἀξία, καὶ πρὸσ τὴν ἄμυναν συνέθεον, οὔτε τοῦ ζῆν ἔτι φειδὼ λαμβάνοντεσ οὔτε ταμιευόμενοι τὴν ἰσχύν, δι’ ὃ φυλακτικοὶ πρότερον ἦσαν οἰχομένου.

Δραμὼν δέ τισ ἀγγέλλει Τίτῳ·

κἀκεῖνοσ, ἔτυχεν δὲ κατὰ σκηνὴν ἀναπαυόμενοσ ἐκ τῆσ μάχησ, ὡσ εἶχεν ἀναπηδήσασ ἔθει πρὸσ τὸν ναὸν εἴρξων τὸ πῦρ. κατόπιν δὲ οἵ τε ἡγεμόνεσ εἵποντο πάντεσ, καὶ πτοηθέντα τούτοισ ἠκολούθει τὰ τάγματα·

βοὴ δὲ ἦν καὶ θόρυβοσ ἅτε τηλικαύτησ δυνάμεωσ ἀτάκτωσ κεκινημένησ. ὁ μὲν οὖν Καῖσαρ τῇ τε φωνῇ καὶ τῇ δεξιᾷ διεσήμαινε τοῖσ μαχομένοισ τὸ πῦρ σβεννύειν, οὔτε δὲ βοῶντοσ ἤκουον μείζονι κραυγῇ τὰσ ἀκοὰσ προκατειλημμένοι καὶ τοῖσ νεύμασι τῆσ χειρὸσ οὐ προσεῖχον, οἱ μὲν τῷ πολεμεῖν, οἱ δὲ ὀργῇ περισπώμενοι.

τῶν δὲ ταγμάτων εἰσθεόντων οὔτε παραίνεσισ οὔτ’ ἀπειλὴ κατεῖχεν τὰσ ὁρμάσ, ἀλλ’ ὁ θυμὸσ ἁπάντων ἐστρατήγει·

καὶ περὶ τὰσ εἰσόδουσ συνωθούμενοι πολλοὶ μὲν ὑπ’ ἀλλήλων κατεπατοῦντο, πολλοὶ δὲ θερμοῖσ ἔτι καὶ τυφομένοισ τοῖσ ἐρειπίοισ τῶν στοῶν ἐμπίπτοντεσ ἡττωμένων συμφοραῖσ ἐχρῶντο. πλησίον δὲ τοῦ ναοῦ γινόμενοι τῶν μὲν τοῦ Καίσαροσ παραγγελμάτων προσεποιοῦντο μηδὲ κατακούειν, τοῖσ πρὸ αὐτῶν δὲ τὸ πῦρ ἐνιέναι παρεκελεύοντο.

τῶν δὲ στασιαστῶν ἀμηχανία μὲν ἦν ἤδη τοῦ βοηθεῖν, φόνοσ δὲ πανταχοῦ καὶ τροπή.

τὸ δὲ πλέον ἀπὸ τοῦ δήμου λαὸσ ἀσθενὴσ καὶ ἄνοπλοσ ὅπου καταληφθείη τισ ἀπεσφάττετο, καὶ περὶ μὲν τὸν βωμὸν πλῆθοσ ἐσωρεύετο νεκρῶν, κατὰ δὲ τῶν τοῦ ναοῦ βάθρων αἷμά τ’ ἔρρει πολὺ καὶ τὰ τῶν ἄνω φονευομένων σώματα κατωλίσθανε. Καῖσαρ δ’ ὡσ οὔτε τὰσ ὁρμὰσ ἐνθουσιώντων τῶν στρατιωτῶν κατασχεῖν οἱο͂́σ τε ἦν καὶ τὸ πῦρ ἐπεκράτει, παρελθὼν μετὰ τῶν ἡγεμόνων ἔνδον ἐθεάσατο τοῦ ναοῦ τὸ ἅγιον καὶ τὰ ἐν αὐτῷ, πολὺ μὲν τῆσ παρὰ τοῖσ ἀλλοφύλοισ φήμησ ἀμείνω, τοῦ δὲ κόμπου καὶ τῆσ παρὰ τοῖσ οἰκείοισ δόξησ οὐκ ἐλάττω.

καὶ αὐτόσ τε παρακαλεῖν τοὺσ στρατιώτασ ἐπειρᾶτο τὸ πῦρ σβεννύειν καὶ Λιβεράλιον ἑκατοντάρχην τῶν περὶ αὐτὸν λογχοφόρων ξύλοισ παίοντα τοὺσ ἀπειθοῦντασ ἐκέλευσεν εἴργειν.

τῶν δὲ καὶ τὴν πρὸσ τὸν Καίσαρα αἰδῶ καὶ τὸν ἀπὸ τοῦ κωλύοντοσ φόβον ἐνίκων οἱ θυμοὶ καὶ τὸ πρὸσ Ιοὐδαίουσ μῖσοσ, καὶ πολεμική τισ ὁρμὴ λαβροτέρα·

τοὺσ δὲ πολλοὺσ ἐνῆγεν ἁρπαγῆσ ἐλπίσ, δόξαν τε ἔχοντασ ὡσ τὰ ἔνδον ἅπαντα χρημάτων μεστὰ εἰή, καὶ τὰ πέριξ ὁρῶντασ χρυσοῦ πεποιημένα.

φθάνει δέ τισ καὶ τῶν εἴσω παρεληλυθότων ἐκπηδήσαντοσ τοῦ Καίσαροσ πρὸσ ἐποχὴν τῶν στρατιωτῶν πῦρ εἰσ τοὺσ στροφέασ ἐμβαλὼν τῆσ πύλησ ἐν σκότῳ·

τότε γὰρ ἐξαπίνησ ἔνδοθεν ἐκφανείσησ φλογὸσ οἵ τε ἡγεμόνεσ μετὰ τοῦ Καίσαροσ ἀνεχώρουν, καὶ τοὺσ ἔξωθεν οὐδεὶσ ὑφάπτειν ἐκώλυεν.

ὁ μὲν οὖν ναὸσ οὕτωσ ἄκοντοσ Καίσαροσ ἐμπίπραται. Πολλὰ δ’ ἄν τισ ἐπολοφυράμενοσ ἔργῳ πάντων ὧν ὄψει καὶ ἀκοῇ παρειλήφαμεν θαυμασιωτάτῳ κατασκευῆσ τε ἕνεκα καὶ μεγέθουσ ἔτι τε τῆσ καθ’ ἕκαστον πολυτελείασ καὶ τῆσ περὶ τὰ ἅγια δόξησ, μεγίστην λάβοι παραμυθίαν τὴν εἱμαρμένην ἄφυκτον οὖσαν ὥσπερ ἐμψύχοισ οὕτω καὶ ἔργοισ καὶ τόποισ.

θαυμάσαι δ’ ἄν τισ ἐν αὐτῇ τῆσ περιόδου τὴν ἀκρίβειαν·

καὶ μῆνα γοῦν, ὡσ ἔφην, καὶ ἡμέραν ἐτήρησεν τὴν αὐτήν, ἐν ᾗ πρότερον ὑπὸ Βαβυλωνίων ὁ ναὸσ ἐνεπρήσθη. καὶ ἀπὸ μὲν τῆσ πρώτησ αὐτοῦ κτίσεωσ, ἣν κατεβάλετο Σολομὼν ὁ βασιλεύσ;

μέχρι τῆσ νῦν ἀναιρέσεωσ, ἣ γέγονεν ἔτει δευτέρῳ τῆσ Οὐεσπασιανοῦ ἡγεμονίασ, ἔτη συνάγεται χίλια ἑκατὸν τριάκοντα, πρὸσ δὲ μῆνεσ ἑπτὰ καὶ πεντεκαίδεκα ἡμέραι· ἀπὸ δὲ τῆσ ὕστερον, ἣν ἔτει δευτέρῳ Κύρου βασιλεύοντοσ ἐποιήσατο Ἀγγαῖοσ, ἔτη μέχρι τῆσ ὑπὸ Οὐεσπασιανοῦ ἁλώσεωσ τριακονταεννέα πρὸσ ἑξακοσίοισ καὶ ἡμέραι τεσσαρακονταπέντε.

Καιομένου δὲ τοῦ ναοῦ τῶν μὲν προσπιπτόντων ἦν ἁρπαγή, φόνοσ δὲ τῶν καταλαμβανομένων μυρίοσ καὶ οὔτε ἡλικίασ ἦν ἔλεοσ οὔτ’ ἐντροπὴ σεμνότητοσ, ἀλλὰ καὶ παιδία καὶ γέροντεσ καὶ βέβηλοι καὶ ἱερεῖσ ὁμοίωσ ἀνῃροῦντο, καὶ πᾶν γένοσ ἐπεξῄει περισχὼν ὁ πόλεμοσ, ὁμοῦ τούσ τε ἱκετεύοντασ καὶ τοὺσ ἀμυνομένουσ.

συνήχει δὲ ἡ φλὸξ ἐπὶ πλεῖστον ἐκφερομένη τοῖσ τῶν πιπτόντων στεναγμοῖσ, καὶ διὰ μὲν τὸ ὕψοσ τοῦ λόφου καὶ τὸ τοῦ φλεγομένου μέγεθοσ ἔργου πᾶσαν ἄν τισ ἔδοξε καίεσθαι τὴν πόλιν, τῆσ δὲ βοῆσ ἐκείνησ οὐδὲν ἐπινοηθῆναι δύναιτ’ ἂν ἢ μεῖζον ἢ φοβερώτερον.

τῶν τε γὰρ Ῥωμαϊκῶν ταγμάτων ἀλαλαγμὸσ ἦν συμφερομένων, καὶ τῶν στασιαστῶν πυρὶ καὶ σιδήρῳ κεκυκλωμένων κραυγή, τοῦ τε ἀποληφθέντοσ ἄνω λαοῦ τροπή τε μετ’ ἐκπλήξεωσ εἰσ τοὺσ πολεμίουσ καὶ πρὸσ τὸ πάθοσ οἰμωγαί.

συνεβόα δὲ τοῖσ ἐπὶ τοῦ λόφου τὸ κατὰ τὴν πόλιν πλῆθοσ·

ἤδη δὲ πολλοὶ τῷ λιμῷ μαραινόμενοι καὶ μεμυκότεσ ὡσ εἶδον τὸ τοῦ ναοῦ πῦρ, εἰσ ὀδυρμοὺσ πάλιν καὶ κραυγὴν εὐτόνησαν· συνήχει δὲ ἥ τε Περαία καὶ τὰ πέριξ ὄρη βαρυτέραν ποιοῦντα τὴν βοήν. ἦν δὲ τοῦ θορύβου τὰ πάθη φοβερώτερα·

τὸν μέν γε τοῦ ἱεροῦ λόφον ἐκ ῥιζῶν ἄν τισ ἔδοξε βράττεσθαι πάντοθεν τοῦ πυρὸσ καταγέμοντα, δαψιλέστερον δὲ τὸ αἷμα τοῦ πυρὸσ εἶναι καὶ τῶν φονευόντων πλείουσ τοὺσ φονευομένουσ· οὐδαμοῦ γὰρ ἡ γῆ διεφαίνετο τῶν νεκρῶν, ἀλλὰ σωροῖσ ἐπιβαίνοντεσ οἱ στρατιῶται σωμάτων ἐπὶ τοὺσ διαφεύγοντασ ἔθεον.

τὸ μὲν οὖν λῃστρικὸν πλῆθοσ ὠσάμενοι τοὺσ Ῥωμαίουσ μόλισ εἰσ τὸ ἔξω διεκπίπτουσιν ἱερὸν κἀκεῖθεν εἰσ τὴν πόλιν, τοῦ δημοτικοῦ δὲ τὸ λειφθὲν ἐπὶ τὴν ἔξω στοὰν κατέφυγε.

αὖθισ δὲ ὡσ οὔτε ἤνυόν τι καὶ τὸ πῦρ ἐπ’ αὐτοὺσ ἀνερρήγνυτο, ἐπὶ τὸν τοῖχον ἀναχωρήσαντεσ ὄντα ὀκτάπηχυν τὸ εὖροσ ἔμενον.

δύο γε μὴν τῶν ἐπισήμων, παρὸν σωθῆναι πρὸσ Ῥωμαίουσ μεταστᾶσιν ἢ διακαρτερεῖν πρὸσ τὴν μετὰ τῶν ἄλλων τύχην, ἑαυτοὺσ ἔρριψαν εἰσ τὸ πῦρ καὶ τῷ ναῷ συγκατεφλέγησαν, Μηϊρόσ τε υἱὸσ Βελγᾶ καὶ Ιὤσηποσ Δαλαίου.

Ῥωμαῖοι δὲ μάταιον τὴν ἐπὶ τοῖσ πέριξ φειδὼ κρίναντεσ τοῦ ναοῦ φλεγομένου πάντα συνεπίμπρασαν, τά τε λείψανα τῶν στοῶν καὶ τὰσ πύλασ πλὴν δύο, τῆσ μὲν ἐκ τῶν ἀνατολικῶν τῆσ δὲ μεσημβρινῆσ·

καὶ ταύτασ ὕστερον κατέσκαψαν. ἔκαιον δὲ καὶ τὰ γαζοφυλάκια, ἐν οἷσ ἄπειρον μὲν χρημάτων πλῆθοσ ἄπειροι δ’ ἐσθῆτεσ καὶ ἄλλα κειμήλια, συνελόντι δ’ εἰπεῖν, πᾶσ ὁ Ιοὐδαίων σεσώρευτο πλοῦτοσ, ἀνεσκευασμένων ἐκεῖ τοὺσ οἴκουσ τῶν εὐπόρων.

ἧκον δὲ καὶ ἐπὶ τὴν λοιπὴν στοὰν τοῦ ἔξωθεν ἱεροῦ·

καταφεύγει δ’ ἐπ’ αὐτὴν ἀπὸ τοῦ δήμου γύναια καὶ παιδία καὶ σύμμικτοσ ὄχλοσ εἰσ ἑξακισχιλίουσ. πρὶν δὲ Καίσαρα κρῖναί τι περὶ αὐτῶν ἢ κελεῦσαι τοὺσ ἡγεμόνασ, φερόμενοι τοῖσ θυμοῖσ οἱ στρατιῶται τὴν στοὰν ὑφάπτουσι, καὶ συνέβη τοὺσ μὲν ῥιπτοῦντασ αὑτοὺσ ἐκ τῆσ φλογὸσ διαφθαρῆναι, τοὺσ δὲ ἐν αὐτῇ·

περιεσώθη δὲ ἐκ τοσούτων οὐδείσ. τούτοισ αἴτιοσ τῆσ ἀπωλείασ ψευδοπροφήτησ τισ κατέστη κατ’ ἐκείνην κηρύξασ τὴν ἡμέραν τοῖσ ἐπὶ τῆσ πόλεωσ, ὡσ ὁ θεὸσ ἐπὶ τὸ ἱερὸν ἀναβῆναι κελεύει δεξομένουσ τὰ σημεῖα τῆσ σωτηρίασ.

πολλοὶ δ’ ἦσαν ἐγκάθετοι παρὰ τῶν τυράννων τότε πρὸσ τὸν δῆμον προφῆται προσμένειν τὴν ἀπὸ τοῦ θεοῦ βοήθειαν καταγγέλλοντεσ, ὡσ ἧττον αὐτομολοῖεν καὶ τοὺσ ἐπάνω δέουσ καὶ φυλακῆσ γενομένουσ ἐλπὶσ παρακροτοίη.

πείθεται δὲ ταχέωσ ἄνθρωποσ ἐν συμφοραῖσ, ὅταν δ’ ἤδη καὶ τῶν κατεχόντων δεινῶν ἀπαλλαγὴν ὁ ἐξαπατῶν ὑπογράφῃ, τόθ’ ὁ πάσχων ὅλοσ γίνεται τῆσ ἐλπίδοσ.

τοῦτο δ’ ἡνίκα πρὸ τῆσ ἀποστάσεωσ καὶ τοῦ πρὸσ τὸν πόλεμον κινήματοσ ἀθροιζομένου τοῦ λαοῦ πρὸσ τὴν τῶν ἀζύμων ἑορτήν, ὀγδόη δ’ ἦν Ξανθικοῦ μηνόσ, κατὰ νυκτὸσ ἐνάτην ὡρ́αν τοσοῦτο φῶσ περιέλαμψε τὸν βωμὸν καὶ τὸν ναόν, ὡσ δοκεῖν ἡμέραν εἶναι λαμπράν, καὶ τοῦτο παρέτεινεν ἐφ’ ἡμίσειαν ὡρ́αν·

ὃ τοῖσ μὲν ἀπείροισ ἀγαθὸν ἐδόκει, τοῖσ δὲ ἱερογραμματεῦσι πρὸσ τῶν ἀποβεβηκότων εὐθέωσ ἐκρίθη.

ἡ δ’ ἀνατολικὴ πύλη τοῦ ἐνδοτέρω ναοῦ χαλκῆ μὲν οὖσα καὶ στιβαρωτάτη, κλειομένη δὲ περὶ δείλην μόλισ ὑπ’ ἀνθρώπων εἴκοσι, καὶ μοχλοῖσ μὲν ἐπερειδομένη σιδηροδέτοισ, κατάπηγασ δὲ ἔχουσα βαθυτάτουσ εἰσ τὸν οὐδὸν ὄντα διηνεκοῦσ λίθου καθιεμένουσ, ὤφθη κατὰ νυκτὸσ ὡρ́αν ἕκτην αὐτομάτωσ ἠνοιγμένη.

δραμόντεσ δὲ οἱ τοῦ ἱεροῦ φύλακεσ ἤγγειλαν τῷ στρατηγῷ, κἀκεῖνοσ ἀναβὰσ μόλισ αὐτὴν ἴσχυσεν κλεῖσαι.

πάλιν τοῦτο τοῖσ μὲν ἰδιώταισ κάλλιστον ἐδόκει τέρασ·

ἀνοῖξαι γὰρ τὸν θεὸν αὐτοῖσ τὴν τῶν ἀγαθῶν πύλην· οἱ λόγιοι δὲ λυομένην αὐτομάτωσ τοῦ ναοῦ τὴν ἀσφάλειαν ἐνενόουν, καὶ πολεμίοισ δῶρον ἀνοίγεσθαι τὴν πύλην, δηλωτικόν τε ἐρημίασ ἀπέφαινον ἐν αὑτοῖσ τὸ σημεῖον. μετὰ δὲ τὴν ἑορτὴν οὐ πολλαῖσ ἡμέραισ ὕστερον, μιᾷ καὶ εἰκάδι Ἀρτεμισίου μηνόσ, φάσμα τι δαιμόνιον ὤφθη μεῖζον πίστεωσ·

τερατεία δὲ ἂν ἔδοξεν οἶμαι τὸ ῥηθησόμενον, εἰ μὴ καὶ παρὰ τοῖσ θεασαμένοισ ἱστόρητο καὶ τὰ ἐπακολουθήσαντα πάθη τῶν σημείων ἦν ἄξια·

πρὸ γὰρ ἡλίου δύσεωσ ὤφθη μετέωρα περὶ πᾶσαν τὴν χώραν ἁρ́ματα καὶ φάλαγγεσ ἔνοπλοι διᾴττουσαι τῶν νεφῶν καὶ κυκλούμεναι τὰσ πόλεισ.

κατὰ δὲ τὴν ἑορτήν, ἣ πεντηκοστὴ καλεῖται, νύκτωρ οἱ ἱερεῖσ παρελθόντεσ εἰσ τὸ ἔνδον ἱερόν, ὥσπερ αὐτοῖσ ἔθοσ πρὸσ τὰσ λειτουργίασ, πρῶτον μὲν κινήσεωσ ἔφασαν ἀντιλαβέσθαι καὶ κτύπου, μετὰ δὲ ταῦτα φωνῆσ ἀθρόασ "μεταβαίνομεν ἐντεῦθεν.

Ιἠσοῦσ γάρ τισ υἱὸσ Ἀνανίου τῶν ἰδιωτῶν ἄγροικοσ πρὸ τεσσάρων ἐτῶν τοῦ πολέμου τὰ μάλιστα τῆσ πόλεωσ εἰρηνευομένησ καὶ εὐθηνούσησ, ἐλθὼν εἰσ τὴν ἑορτήν, ἐν ᾗ σκηνοποιεῖσθαι πάντασ ἔθοσ τῷ θεῷ, κατὰ τὸ ἱερὸν ἐξαπίνησ ἀναβοᾶν ἤρξατο "φωνὴ ἀπὸ ἀνατολῆσ, φωνὴ ἀπὸ δύσεωσ, φωνὴ ἀπὸ τῶν τεσσάρων ἀνέμων, φωνὴ ἐπὶ Ιἑροσόλυμα καὶ τὸν ναόν, φωνὴ ἐπὶ νυμφίουσ καὶ νύμφασ, φωνὴ ἐπὶ τὸν λαὸν πάντα.

" τοῦτο μεθ’ ἡμέραν καὶ νύκτωρ κατὰ πάντασ τοὺσ στενωποὺσ περιῄει κεκραγώσ.

τῶν δὲ ἐπισήμων τινὲσ δημοτῶν ἀγανακτήσαντεσ πρὸσ τὸ κακόφημον συλλαμβάνουσι τὸν ἄνθρωπον καὶ πολλαῖσ αἰκίζονται πληγαῖσ.

ὁ δὲ οὔθ’ ὑπὲρ αὑτοῦ φθεγξάμενοσ οὔτε ἰδίᾳ πρὸσ τοὺσ παίοντασ, ἃσ καὶ πρότερον φωνὰσ βοῶν διετέλει. νομίσαντεσ δὲ οἱ ἄρχοντεσ, ὅπερ ἦν, δαιμονιώτερον τὸ κίνημα τἀνδρὸσ ἀνάγουσιν αὐτὸν ἐπὶ τὸν παρὰ Ῥωμαίοισ ἔπαρχον.

ἔνθα μάστιξι μέχρι ὀστέων ξαινόμενοσ οὔθ’ ἱκέτευσεν οὔτ’ ἐδάκρυσεν, ἀλλ’ ὡσ ἐνῆν μάλιστα τὴν φωνὴν ὀλοφυρτικῶσ παρεγκλίνων πρὸσ ἑκάστην ἀπεκρίνατο πληγήν "αἰαὶ Ιἑροσολύμοισ.

" τοῦ δ’ Ἀλβίνου διερωτῶντοσ, οὗτοσ γὰρ ἔπαρχοσ ἦν, τίσ εἰή καὶ πόθεν, καὶ διὰ τί ταῦτα φθέγγοιτο, πρὸσ ταῦτα μὲν οὐδ’ ὁτιοῦν ἀπεκρίνατο, τὸν δὲ ἐπὶ τῇ πόλει θρῆνον εἴρων οὐ διέλειπεν, μέχρι καταγνοὺσ μανίαν ὁ Ἀλβῖνοσ ἀπέλυσεν αὐτόν.

ὁ δὲ τὸν μέχρι τοῦ πολέμου χρόνον οὔτε προσῄει τινὶ τῶν πολιτῶν οὔτε ὤφθη λαλῶν, ἀλλὰ καθ’ ἡμέραν ὥσπερ εὐχὴν μεμελετηκώσ "αἰαὶ Ιἑροσολύμοισ" ἐθρήνει.

οὔτε δέ τινι τῶν τυπτόντων αὐτὸν ὁσημέραι κατηρᾶτο οὔτε τοὺσ τροφῆσ μεταδιδόντασ εὐλόγει, μία δὲ πρὸσ πάντασ ἦν ἡ σκυθρωπὴ κλῃδὼν ἀπόκρισισ.

μάλιστα δ’ ἐν ταῖσ ἑορταῖσ ἐκεκράγει·

καὶ τοῦτ’ ἐφ’ ἑπτὰ ἔτη καὶ μῆνασ πέντε εἴρων οὔτ’ ἤμβλυνεν τὴν φωνὴν οὔτ’ ἔκαμεν, μέχρισ οὗ κατὰ τὴν πολιορκίαν ἔργα τῆσ κλῃδόνοσ ἰδὼν ἀνεπαύσατο. περιιὼν γὰρ ἀπὸ τοῦ τείχουσ "αἰαὶ πάλιν τῇ πόλει καὶ τῷ λαῷ καὶ τῷ ναῷ" διαπρύσιον ἐβόα, ὡσ δὲ τελευταῖον προσέθηκεν "αἰαὶ δὲ κἀμοί" , λίθοσ ἐκ τοῦ πετροβόλου σχασθεὶσ καὶ πλήξασ αὐτὸν παραχρῆμα κτείνει, φθεγγομένην δ’ ἔτι τὰσ κλῃδόνασ ἐκείνασ τὴν ψυχὴν ἀφῆκε.

ὅπου γε Ιοὐδαῖοι καὶ τὸ ἱερὸν μετὰ τὴν καθαίρεσιν τῆσ Ἀντωνίασ τετράγωνον ἐποίησαν, ἀναγεγραμμένον ἐν τοῖσ λογίοισ ἔχοντεσ ἁλώσεσθαι τὴν πόλιν καὶ τὸν ναόν, ἐπειδὰν τὸ ἱερὸν γένηται τετράγωνον.

τὸ δ’ ἐπᾶραν αὐτοὺσ μάλιστα πρὸσ τὸν πόλεμον ἦν χρησμὸσ ἀμφίβολοσ ὁμοίωσ ἐν τοῖσ ἱεροῖσ εὑρημένοσ γράμμασιν, ὡσ κατὰ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ἀπὸ τῆσ χώρασ αὐτῶν τισ ἄρξει τῆσ οἰκουμένησ.

τοῦθ’ οἱ μὲν ὡσ οἰκεῖον ἐξέλαβον καὶ πολλοὶ τῶν σοφῶν ἐπλανήθησαν περὶ τὴν κρίσιν, ἐδήλου δ’ ἄρα τὴν Οὐεσπασιανοῦ τὸ λόγιον ἡγεμονίαν ἀποδειχθέντοσ ἐπὶ Ιοὐδαίασ αὐτοκράτοροσ.

ἀλλὰ γὰρ οὐ δυνατὸν ἀνθρώποισ τὸ χρεὼν διαφυγεῖν οὐδὲ προορωμένοισ.

οἱ δὲ καὶ τῶν σημείων ἃ μὲν ἔκριναν πρὸσ ἡδονὴν ἃ δὲ ἐξουθένησαν, μέχρισ οὗ τῇ τε ἁλώσει τῆσ πατρίδοσ καὶ τῷ σφῶν αὐτῶν ὀλέθρῳ διηλέγχθησαν τὴν ἄνοιαν.

Ῥωμαῖοι δὲ τῶν μὲν στασιαστῶν καταπεφευγότων εἰσ τὴν πόλιν, καιομένου δὲ αὐτοῦ τε τοῦ ναοῦ καὶ τῶν πέριξ ἁπάντων, κομίσαντεσ τὰσ σημαίασ εἰσ τὸ ἱερὸν καὶ θέμενοι τῆσ ἀνατολικῆσ πύλησ ἄντικρυσ ἔθυσάν τε αὐταῖσ αὐτόθι καὶ τὸν Τίτον μετὰ μεγίστων εὐφημιῶν ἀπέφηναν αὐτοκράτορα.

ταῖσ δὲ ἁρπαγαῖσ οὕτωσ ἐνεπλήσθησαν οἱ στρατιῶται πάντεσ, ὥστε κατὰ τὴν Συρίαν πρὸσ ἥμισυ τῆσ πάλαι τιμῆσ τὸν σταθμὸν τοῦ χρυσίου πιπράσκεσθαι.

τῶν δ’ ἀνὰ τὸν τοῖχον τοῦ ναοῦ ἱερέων διακαρτερούντων παῖσ διψήσασ ἱκέτευε τοὺσ φύλακασ τῶν Ῥωμαίων δοῦναι δεξιὰν αὐτῷ καὶ τὸ δίψοσ ἐξωμολογεῖτο.

τῶν δὲ τῆσ ἡλικίασ καὶ τῆσ ἀνάγκησ οἶκτον λαβόντων καὶ δόντων δεξιὰσ καταβὰσ αὐτόσ τε πίνει καὶ ὃ φέρων ἧκεν ἀγγεῖον πλήσασ ὕδατοσ ᾤχετο φεύγων ἄνω πρὸσ τοὺσ σφετέρουσ.

τῶν δὲ φυλάκων καταλαβεῖν μὲν οὐδεὶσ ἴσχυσε, πρὸσ δὲ τὴν ἀπιστίαν ἐβλασφήμουν.

κἀκεῖνοσ οὐδὲν ἔφη παραβεβηκέναι τῶν συνθηκῶν· λαβεῖν γὰρ δεξιὰν οὐ τοῦ μένειν παρ’ αὐτοῖσ ἀλλὰ τοῦ καταβῆναι μόνον καὶ λαβεῖν ὕδωρ, ἅπερ ἀμφότερα πεποιηκὼσ πιστὸσ ἔδοξεν εἶναι. τὸ μὲν δὴ πανούργημα διὰ τὴν ἡλικίαν μάλιστα τοῦ παιδὸσ ἀπεθαύμαζον οἱ πλανηθέντεσ·

πέμπτῃ δ’ ἡμέρᾳ λιμώττοντεσ οἱ ἱερεῖσ καταβαίνουσι καὶ πρὸσ Τίτον ἀναχθέντεσ ὑπὸ τῶν φυλάκων ἱκέτευον τυχεῖν σωτηρίασ. ὁ δὲ τὸν μὲν τῆσ συγγνώμησ καιρὸν αὐτοῖσ παρῳχηκέναι φήσασ, οἴχεσθαι δὲ δι’ ὃν εὐλόγωσ ἂν αὐτοὺσ ἔσωζε, πρέπειν δὲ τοῖσ ἱερεῦσι τῷ ναῷ συναπολέσθαι, κελεύει κολάσαι τοὺσ ἄνδρασ.

Οἱ δὲ περὶ τοὺσ τυράννουσ ὡσ τῷ τε πολέμῳ πάντοθεν ἐκρατοῦντο καὶ περιτετειχισμένοισ διαφυγεῖν οὐδαμόθεν ἦν, προκαλοῦνται τὸν Τίτον εἰσ λόγουσ.

ὁ δὲ καὶ διὰ τὸ φιλάνθρωπον φύσει τὸ γοῦν ἄστυ περισῶσαι προαιρούμενοσ καὶ τῶν φίλων ἐναγόντων, ἤδη γὰρ μετριάζειν τοὺσ λῃστὰσ ὑπελάμβανεν, ἵσταται κατὰ τὸ πρὸσ δύσιν μέροσ τοῦ ἔξωθεν ἱεροῦ·

ταύτῃ γὰρ ὑπὲρ τὸν ξυστὸν ἦσαν πύλαι, καὶ γέφυρα συνάπτουσα τῷ ἱερῷ τὴν ἄνω πόλιν·

αὕτη τότε μέση τῶν τυράννων ἦν καὶ τοῦ Καίσαροσ.

τὸ δὲ πλῆθοσ ἑκατέροισ βύζην ἐφεστήκει, Ιοὐδαῖοι μὲν περὶ Σίμωνα καὶ Ιωἄννην μετέωροι συγγνώμησ ἐλπίδι, Ῥωμαῖοι δὲ Καίσαρι καραδοκοῦντεσ αὐτῶν τὴν ἀξίωσιν. παραγγείλασ δὲ τοῖσ στρατιώταισ Τίτοσ θυμοῦ τε καὶ βελῶν μένειν ἐγκρατεῖσ, καὶ τὸν ἑρμηνέα παραστησάμενοσ, ὅπερ ἦν τεκμήριον τοῦ κρατεῖν, πρῶτοσ ἤρξατο λέγειν·

ἀπολούμενοι δὲ καὶ αὐτοὶ δικαίωσ, οἳ πρῶτον μὲν ἀφ’ οὗ Πομπήιοσ εἷλεν ὑμᾶσ κατὰ κράτοσ οὐκ ἐπαύσασθε νεωτεροποιίασ, ἔπειτα καὶ φανερὸν ἐξηνέγκατε πρὸσ Ῥωμαίουσ πόλεμον;

ἆρά γε πλήθει πεποιθότεσ;

καὶ μὴν ἐλάχιστον ὑμῖν μέροσ ἀντήρκεσεν τοῦ Ῥωμαίων στρατιωτικοῦ. πίστει τοιγαροῦν συμμάχων; καὶ τί τῶν ἔξω τῆσ ἡμετέρασ ἡγεμονίασ ἐθνῶν ἔμελλεν αἱρήσεσθαι Ιοὐδαίουσ πρὸ Ῥωμαίων; ἀλλ’ ἀλκῇ σωμάτων;

καὶ μὴν ἴστε Γερμανοὺσ δουλεύοντασ ἡμῖν. ὀχυρότητι δὲ τειχῶν; καὶ τί μεῖζον ὠκεανοῦ τεῖχοσ κώλυμα, ὃν περιβεβλημένοι Βρεττανοὶ τὰ Ῥωμαίων ὅπλα προσκυνοῦσιν; καρτερίᾳ ψυχῆσ καὶ πανουργίᾳ στρατηγῶν;

ἀλλὰ μὴν ᾔδειτε καὶ Καρχηδονίουσ ἁλόντασ. ἔπειτα τοὺσ πατρίουσ νόμουσ ἐτηρήσαμεν, καὶ ζῆν οὐ μόνον καθ’ ἑαυτοὺσ ἀλλὰ καὶ πρὸσ τοὺσ ἄλλουσ ἐπετρέψαμεν ὡσ ἐβούλεσθε·

τὸ δὲ μέγιστον, δασμολογεῖν τε ὑμῖν ἐπὶ τῷ θεῷ καὶ ἀναθήματα συλλέγειν ἐπετρέψαμεν, καὶ τοὺσ ταῦτα φέροντασ οὔτε ἐνουθετήσαμεν οὔτε ἐκωλύσαμεν, ἵν’ ἡμῖν γένησθε πλουσιώτεροι καὶ παρασκευάσησθε τοῖσ ἡμετέροισ χρήμασιν καθ’ ἡμῶν.

ἔπειτα τηλικούτων ἀγαθῶν ἀπολαύοντεσ ἐπὶ τοὺσ παρασχόντασ ἠνέγκατε τὸν κόρον καὶ δίκην τῶν ἀτιθασεύτων ἑρπετῶν τοῖσ σαίνουσι τὸν ἰὸν ἐναφήκατε.

ἔστω γοῦν, κατεφρονήσατε τῆσ Νέρωνοσ ῥᾳθυμίασ, καὶ καθάπερ ῥήγματα ἢ σπάσματα τὸν ἄλλον χρόνον κακοήθωσ ἠρεμοῦντεσ ἐν τῇ μείζονι νόσῳ διεφάνητε καὶ πρὸσ ἐλπίδασ ἀναιδεῖσ ἀμέτρουσ ἐξετείνατε τὰσ ἐπιθυμίασ.

ἧκεν ὁ πατὴρ οὑμὸσ εἰσ τὴν χώραν, οὐ τιμωρησόμενοσ ὑμᾶσ τῶν κατὰ Κέστιον, ἀλλὰ νουθετήσων·

δέον γοῦν, εἴπερ ἐπ’ ἀναστάσει τοῦ ἔθνουσ παρῆν, ἐπὶ τὴν ῥίζαν ὑμῶν δραμεῖν καὶ ταύτην ἐκπορθεῖν τὴν πόλιν εὐθέωσ, ὁ δὲ Γαλιλαίαν ἐδῄου καὶ τὰ πέριξ ἐπιδιδοὺσ ὑμῖν χρόνον εἰσ μεταμέλειαν.

ἀλλ’ ὑμῖν ἀσθένεια τὸ φιλάνθρωπον ἐδόκει κἀκ τῆσ ἡμετέρασ πρᾳότητοσ τὴν τόλμαν ἐπεθρέψατε.

Νέρωνοσ οἰχομένου τοῦθ’ ὅπερ ἐχρῆν τοὺσ πονηροτάτουσ ἐποιήσατε, ταῖσ ἐμφυλίοισ ἡμῶν ταραχαῖσ ἐπεθαρρήσατε καὶ χωρισθέντων εἰσ τὴν Αἴγυπτον ἐμοῦ τε καὶ τοῦ πατρὸσ εἰσ παρασκευὰσ τοῦ πολέμου κατεχρήσασθε τοῖσ καιροῖσ, καὶ οὐκ ᾐδέσθητε ταράσσειν αὐτοκράτορασ γεγενημένουσ οὓσ καὶ στρατηγοὺσ φιλανθρώπουσ ἐπειράσατε.

καὶ πρεσβεῖαι μὲν ὑμῶν πρὸσ τοὺσ ὑπὲρ Εὐφράτην ἐπὶ νεωτερισμῷ, περίβολοι δὲ τειχῶν ἀνοικοδομούμενοι καινοί, στάσεισ δὲ καὶ τυράννων φιλονεικίαι καὶ πόλεμοσ ἐμφύλιοσ, μόνα τοῖσ οὕτω πονηροῖσ πρέποντα.

ἧκον ἐπὶ τὴν πόλιν ἐγὼ παρὰ τοῦ πατρὸσ ἄκοντοσ λαβὼν σκυθρωπὰ παραγγέλματα.

τὸν δῆμον ἀκούσασ εἰρηνικὰ φρονεῖν ἥσθην. ὑμᾶσ παύσασθαι πρὸ πολέμου παρεκάλουν, μέχρι πολλοῦ πολεμούντων ἐφειδόμην, δεξιὰσ αὐτομόλοισ ἔδωκα, καταφυγοῦσι πίστεισ ἐτήρησα, πολλοὺσ αἰχμαλώτουσ ἠλέησα, τοὺσ ἐπείγοντασ βασανίσασ ἐκόλασα;

τείχεσιν ὑμετέροισ μηχανὰσ ἄκων προσήγαγον, ἀεὶ φονῶντασ τοὺσ στρατιώτασ ἐφ’ ὑμῖν κατέσχον, καθ’ ἑκάστην νίκην ὡσ ἡττώμενοσ ὑμᾶσ εἰσ εἰρήνην προυκαλεσάμην. τοῦ ἱεροῦ πλησίον γενόμενοσ πάλιν ἑκὼν ἐξελαθόμην τῶν τοῦ πολέμου νόμων, φείσασθαι δὲ παρεκάλουν τῶν ἰδίων ὑμᾶσ ἁγίων καὶ σῶσαι τὸν ναὸν ἑαυτοῖσ, διδοὺσ ἄδειάν τε ἐξόδου καὶ πίστιν σωτηρίασ, εἰ δ’ ἐβούλεσθε, καὶ μάχησ καιρὸν ἐν ἄλλῳ τόπῳ·

πάντων ὑπερείδετε καὶ τὸν ναὸν ἰδίαισ χερσὶν ἐνεπρήσατε.

ἔπειτα, μιαρώτατοι, προκαλεῖσθέ με πρὸσ λόγουσ νῦν; ἵνα τί σώσητε τοιοῦτον οἱο͂ν ἀπόλωλεν; ποίασ ὑμᾶσ αὐτοὺσ ἀξιοῦτε μετὰ τὸν ναὸν σωτηρίασ; ἀλλὰ καὶ νῦν μετὰ τῶν ὅπλων ἑστήκατε καὶ οὐδ’ ἐν ἐσχάτοισ ὑποκρίνεσθε γοῦν ἱκέτασ, ὦ ταλαίπωροι, τίνι πεποιθότεσ;

οὐ νεκρὸσ μὲν ὑμῶν ὁ δῆμοσ, οἴχεται δ’ ὁ ναόσ, ὑπ’ ἐμοὶ δὲ ἡ πόλισ, ἐν χερσὶ δὲ ταῖσ ἐμαῖσ ἔχετε τὰσ ψυχάσ;

εἶτα ὑπολαμβάνετε δόξαν ἀνδρείασ τὸ δυσθανατᾶν; οὐ μὴν ἐγὼ φιλονεικήσω πρὸσ τὴν ἀπόνοιαν ὑμῶν, ῥίψασι δὲ τὰ ὅπλα καὶ παραδοῦσι τὰ σώματα χαρίζομαι τὸ ζῆν, ὥσπερ ἐν οἰκίᾳ πρᾷοσ δεσπότησ τὰ μὲν ἀνήκεστα κολάσασ, τὰ δὲ λοιπὰ σώζων ἐμαυτῷ.

Πρὸσ ταῦτα ἀποκρίνονται δεξιὰν μὲν μὴ δύνασθαι παρ’ αὐτοῦ λαβεῖν, ὀμωμοκέναι γὰρ μήποτε τοῦτο ποιήσειν, ἔξοδον δ’ ᾐτοῦντο διὰ τοῦ περιτειχίσματοσ μετὰ γυναικῶν καὶ τέκνων·

ἀπελεύσεσθαι γὰρ εἰσ τὴν ἔρημον καὶ καταλείψειν αὐτῷ τὴν πόλιν. πρὸσ ταῦτα ἀγανακτήσασ Τίτοσ, εἰ τύχην ἑαλωκότων ἔχοντεσ αἱρέσεισ αὐτῷ προτείνουσι νενικηκότων, κηρῦξαι μὲν ἐκέλευσεν εἰσ αὐτοὺσ μήτε αὐτομολεῖν ἔτι μήτε δεξιὰν ἐλπίζειν, φείσεσθαι γὰρ οὐδενόσ, ἀλλὰ πάσῃ δυνάμει μάχεσθαι καὶ σώζειν ἑαυτοὺσ ὅπωσ ἂν δύνωνται·

πάντα γὰρ αὐτὸσ ἤδη πράξειν πολέμου νόμῳ·

τοῖσ δὲ στρατιώταισ ἐμπιπράναι καὶ διαρπάζειν ἐπέτρεψεν τὴν πόλιν. οἱ δὲ ἐκείνην μὲν ἐπέσχον τὴν ἡμέραν, τῇ δὲ ὑστεραίᾳ τό τε ἀρχεῖον καὶ τὴν ἄκραν καὶ τὸ βουλευτήριον καὶ τὸν Ὀφλᾶν καλούμενον ὑφῆψαν·

καὶ προύκοψε τὸ πῦρ μέχρι τῶν Ἑλένησ βασιλείων, ἃ δὴ κατὰ μέσην τὴν ἄκραν ἦν, ἐκαίοντο δὲ οἱ στενωποὶ καὶ αἱ οἰκίαι νεκρῶν ὑπὸ τοῦ λιμοῦ διεφθαρμένων πλήρεισ.

Κατὰ ταύτην τὴν ἡμέραν οἵ τε Ἰζάτου βασιλέωσ υἱοὶ καὶ ἀδελφοί, πρὸσ οἷσ πολλοὶ τῶν ἐπισήμων δημοτῶν ἐκεῖ συνελθόντεσ, ἱκέτευσαν Καίσαρα δοῦναι δεξιὰν αὐτοῖσ.

ὁ δὲ καίτοι πρὸσ πάντασ τοὺσ ὑπολοίπουσ διωργισμένοσ οὐκ ἤλλαξε τὸ ἦθοσ, δέχεται δὲ τοὺσ ἄνδρασ. καὶ τότε μὲν ἐν φρουρᾷ πάντασ εἶχε, τοὺσ δὲ τοῦ βασιλέωσ παῖδασ καὶ συγγενεῖσ δήσασ ὕστερον εἰσ Ῥώμην ἀνήγαγεν πίστιν ὁμήρων παρέξοντασ.

Οἱ στασιασταὶ δὲ ἐπὶ τὴν βασιλικὴν ὁρμήσαντεσ αὐλήν, εἰσ ἣν δι’ ὀχυρότητα πολλοὶ τὰσ κτήσεισ ἀπέθεντο, τούσ τε Ῥωμαίουσ ἀπ’ αὐτῆσ τρέπονται καὶ τὸ συνηθροισμένον αὐτόθι τοῦ δήμου πᾶν φονεύσαντεσ, ὄντασ εἰσ ὀκτακισχιλίουσ καὶ τετρακοσίουσ, τὰ χρήματα διήρπασαν.

ἐζώγρησαν δὲ καὶ Ῥωμαίων δύο, τὸν μὲν ἱππέα τὸν δὲ πεζόν, καὶ τὸν μὲν πεζὸν ἀποσφάξαντεσ εὐθέωσ ἔσυραν περὶ τὴν πόλιν, ὥσπερ ἑνὶ σώματι πάντασ Ῥωμαίουσ ἀμυνόμενοι, ὁ δὲ ἱππεὺσ ὠφέλιμόν τι αὐτοῖσ πρὸσ σωτηρίαν ὑποθήσεσθαι λέγων ἀνάγεται πρὸσ Σίμωνα·

παρ’ ᾧ μηδὲν εἰπεῖν ἔχων Ἀρδάλᾳ τινὶ τῶν ἡγεμόνων παραδίδοται κολασθησόμενοσ.

ὁ δὲ αὐτοῦ ὀπίσω τὼ χεῖρε δήσασ καὶ ταινίᾳ τοὺσ ὀφθαλμοὺσ ἀντικρὺ τῶν Ῥωμαίων προήγαγεν ὡσ καρατομήσων·

φθάνει δ’ ἐκεῖνοσ εἰσ τοὺσ Ῥωμαίουσ διαφυγὼν ἐν ὅσῳ τὸ ξίφοσ ἐσπάσατο ὁ Ιοὐδαῖοσ. τοῦτον διαφυγόντα ἐκ τῶν πολεμίων ἀνελεῖν μὲν οὐχ ὑπέμεινεν Τίτοσ, ἀνάξιον δὲ Ῥωμαίων εἶναι στρατιώτην κρίνασ, ὅτι ζῶν ἐλήφθη, τά τε ὅπλα ἀφείλετο καὶ τοῦ τάγματοσ ἐξέβαλεν, ἅπερ ἦν αἰσχυνομένῳ θανάτου χαλεπώτερα.

Τῇ δ’ ἑξῆσ Ῥωμαῖοι τρεψάμενοι τοὺσ λῃστὰσ ἐκ τῆσ κάτω πόλεωσ τὰ μέχρι τοῦ Σιλωᾶ [πάντα] ἐνέπρησαν, καὶ τοῦ μὲν ἄστεοσ ἥδοντο δαπανωμένου, τῶν δ’ ἁρπαγῶν διημάρτανον, ἐπειδὴ πάνθ’ οἱ στασιασταὶ προκενοῦντεσ ἀνεχώρουν εἰσ τὴν ἄνω πόλιν.

ἦν γὰρ αὐτοῖσ μετάνοια μὲν οὐδεμία τῶν κακῶν, ἀλαζονεία δὲ ὡσ ἐπ’ ἀγαθοῖσ·

καιομένην γοῦν ἀφορῶντεσ τὴν πόλιν ἱλαροῖσ τοῖσ προσώποισ εὔθυμοι προσδέχεσθαι τὴν τελευτὴν ἔλεγον, πεφονευμένου μὲν τοῦ δήμου, κεκαυμένου δὲ τοῦ ναοῦ, φλεγομένου δὲ τοῦ ἄστεοσ μηδὲν καταλιπόντεσ τοῖσ πολεμίοισ. οὐ μὴν ὅ γε Ιὤσηποσ ἐν ἐσχάτοισ ἱκετεύων αὐτοὺσ ὑπὲρ τῶν λειψάνων τῆσ πόλεωσ ἔκαμνεν, ἀλλὰ πολλὰ μὲν πρὸσ τὴν ὠμότητα καὶ τὴν ἀσέβειαν εἰπών, πολλὰ δὲ συμβουλεύσασ πρὸσ σωτηρίαν οὐδὲν τοῦ χλευασθῆναι πλέον ἀπηνέγκατο.

ἐπεὶ δὲ οὔτε παραδοῦναι διὰ τὸν ὁρ́κον ἑαυτοὺσ ὑπέμενον οὔτε πολεμεῖν ἐξ ἴσου Ῥωμαίοισ ἔθ’ οἱοῖ́ τε ἦσαν ὥσπερ εἱρκτῇ περιειλημμένοι, τό τε τοῦ φονεύειν ἔθοσ ἐκίνει τὰσ δεξιάσ, σκιδνάμενοι κατὰ τὰ ἔμπροσθεν τῆσ πόλεωσ τοῖσ ἐρειπίοισ ὑπελόχων τοὺσ αὐτομολεῖν ὡρμημένουσ.

ἡλίσκοντο δὲ πολλοί, καὶ πάντασ ἀποσφάττοντεσ, ὑπὸ γὰρ ἐνδείασ οὐδὲ φεύγειν ἴσχυον, ἐρρίπτουν αὐτῶν κυσὶ τοὺσ νεκρούσ.

ἐδόκει δὲ πᾶσ τρόποσ ἀπωλείασ τοῦ λιμοῦ κουφότεροσ, ὥστε καὶ Ῥωμαίοισ ἀπηλπικότεσ ἤδη τὸν ἔλεον ὅμωσ προσέφευγον καὶ φονεύουσι τοῖσ στασιασταῖσ ἑκόντεσ ἐνέπιπτον.

τόποσ τ’ ἐπὶ τῆσ πόλεωσ οὐδεὶσ γυμνὸσ ἦν, ἀλλὰ πᾶσ λιμοῦ νεκρὸν εἶχεν ἢ στάσεωσ [καὶ πεπλήρωτο νεκρῶν ἢ διὰ στάσιν ἢ διὰ λιμὸν ἀπολωλότων].

Ἔθαλπε δὲ τούσ τε τυράννουσ καὶ τὸ σὺν αὐτοῖσ λῃστρικὸν ἐλπὶσ ἐσχάτη περὶ τῶν ὑπονόμων, εἰσ οὓσ καταφεύγοντεσ οὐ προσεδόκων ἐρευνηθήσεσθαι, μετὰ δὲ τὴν παντελῆ τῆσ πόλεωσ ἅλωσιν ἀναζευξάντων Ῥωμαίων προελθόντεσ ἀποδράσεσθαι ἐπεχείρουν.

τὸ δὲ ἦν ἄρα ὄνειροσ αὐτοῖσ·

οὔτε γὰρ τὸν θεὸν οὔτε Ῥωμαίουσ λήσειν ἔμελλον. τηνικαῦτά γε μὴν τοῖσ ὑπογείοισ πεποιθότεσ αὐτοὶ πλείονα τῶν Ῥωμαίων ἐνεπίμπρασαν, καὶ τοὺσ ἐκ τῶν καιομένων καταφεύγοντασ εἰσ τὰσ διώρυχασ ἔκτεινόν τε ἀνέδην καὶ ἐσύλων καὶ εἴ τινοσ εὑρ́οιεν τροφὴν ἁρπάζοντεσ αἵματι πεφυρμένην κατέπινον.

ἦν δὲ καὶ πρὸσ ἀλλήλουσ ἐν ταῖσ ἁρπαγαῖσ ἤδη πόλεμοσ αὐτοῖσ, δοκοῦσί τε ἄν μοι μὴ φθασθέντεσ ὑπὸ τῆσ ἁλώσεωσ δι’ ὑπερβολὴν ὠμότητοσ γεύσασθαι καὶ τῶν νεκρῶν.

Καῖσαρ δέ, ὡσ ἀμήχανον ἦν ἐξελεῖν δίχα χωμάτων τὴν ἄνω πόλιν περίκρημνον οὖσαν, διανέμει τοῖσ ἔργοισ τὴν δύναμιν Λώου μηνὸσ εἰκάδι.

χαλεπὴ δὲ ἦν τῆσ ὕλησ ἡ κομιδὴ πάντων, ὡσ ἔφην, τῶν περὶ τὴν πόλιν ἐφ’ ἑκατὸν σταδίουσ ἐψιλωμένων εἰσ τὰ πρότερον χώματα.

τὸ δὲ συμμαχικὸν πλῆθοσ καὶ ὁ λοιπὸσ ὄχλοσ κατὰ τὸν ξυστὸν ἔχου καὶ τὴν γέφυραν καὶ τὸν Σίμωνοσ πύργον, ὃν ᾠκοδόμησε πρὸσ Ιωἄννην πολεμῶν ἑαυτῷ φρούριον.

Κατὰ ταύτασ τὰσ ἡμέρασ οἱ τῶν Ἰδουμαίων ἡγεμόνεσ κρύφα συνελθόντεσ ἐβουλεύσαντο περὶ παραδόσεωσ σφῶν αὐτῶν, καὶ πέμψαντεσ ἄνδρασ πέντε πρὸσ Τίτον ἱκέτευον δοῦναι δεξιὰν αὐτοῖσ.

ὁ δὲ καὶ τοὺσ τυράννουσ ἐνδώσειν ἐλπίσασ ἀποσπασθέντων τῶν Ἰδουμαίων, οἳ πολὺ τοῦ πολέμου μέροσ ἦσαν, βραδέωσ μέν, ἀλλ’ οὖν κατανεύει τε τὴν σωτηρίαν αὐτοῖσ καὶ τοὺσ ἄνδρασ ἀνέπεμψε.

παρασκευαζομένων δὲ ἀποχωρεῖν αἰσθάνεται Σίμων, καὶ πέντε μὲν τοὺσ ἀπελθόντασ πρὸσ Τίτον εὐθέωσ ἀναιρεῖ, τοὺσ δὲ ἡγεμόνασ, ὧν ἐπισημότατοσ ἦν ὁ τοῦ Σωσᾶ Ιἄκωβοσ, συλλαβὼν εἱρ́γνυσι·

τὸ δὲ πλῆθοσ τῶν Ἰδουμαίων ἀμηχανοῦν διὰ τὴν ἀφαίρεσιν τῶν ἡγεμόνων οὐκ ἀφύλακτον εἶχε καὶ τὸ τεῖχοσ φρουραῖσ ἐπιμελεστέραισ διελάμβανεν.

οὐ μὴν ἀντέχειν οἱ φρουροὶ πρὸσ τὰσ αὐτομολίασ ἴσχυον, ἀλλὰ καίτοι πλείστων φονευομένων πολὺ πλείουσ οἱ διαφεύγοντεσ ἦσαν.

ἐδέχοντο δὲ Ῥωμαῖοι πάντασ, τοῦ τε Τίτου διὰ πρᾳότητα τῶν προτέρων ἀμελήσαντοσ παραγγελμάτων, καὶ αὐτοὶ κόρῳ τοῦ κτείνειν ἀπεχόμενοι καὶ κέρδουσ ἐλπίδι·

τοὺσ γὰρ δημοτικοὺσ καταλιπόντεσ μόνουσ τὸν ἄλλον ὄχλον ἐπώλουν σὺν γυναιξὶ καὶ τέκνοισ, ἐλαχίστησ τιμῆσ ἕκαστον πλήθει τε τῶν πιπρασκομένων καὶ ὀλιγότητι τῶν ὠνουμένων.

καίπερ δὲ προκηρύξασ μηδένα μόνον αὐτομολεῖν, ὅπωσ καὶ τὰσ γενεὰσ ἐξαγάγοιεν, ὅμωσ καὶ τούτουσ ἐδέχετο·

ἐπέστησε μέντοι τοὺσ διακρινοῦντασ ἀπ’ αὐτῶν, εἴ τισ εἰή κολάσεωσ ἄξιοσ. καὶ τῶν μὲν ἀπεμποληθέντων ἄπειρον ἦν τὸ πλῆθοσ, οἱ δημοτικοὶ δὲ διεσώθησαν ὑπὲρ τετρακισμυρίουσ, οὓσ διαφῆκεν Καῖσαρ ᾗ φίλον ἦν ἑκάστῳ.

παραδίδωσι δὲ καὶ τὰ καταπετάσματα καὶ τὰ ἐνδύματα τῶν ἀρχιερέων σὺν τοῖσ λίθοισ καὶ πολλὰ τῶν πρὸσ τὰσ ἱερουργίασ σκευῶν ἄλλα.

συλληφθεὶσ δὲ καὶ ὁ γαζοφύλαξ τοῦ ἱεροῦ Φινέασ ὄνομα τούσ τε χιτῶνασ καὶ τὰσ ζώνασ ὑπέδειξε τῶν ἱερέων πορφύραν τε πολλὴν καὶ κόκκον, ἃ πρὸσ τὰσ χρείασ ἀπέκειτο τοῦ καταπετάσματοσ, σὺν οἷσ κιννάμωμόν τε πολὺ καὶ κασσίαν καὶ πλῆθοσ ἑτέρων ἀρωμάτων, ἃ συμμίσγοντεσ ἐθυμίων ὁσημέραι τῷ θεῷ.

παρεδόθη δὲ ὑπ’ αὐτοῦ πολλὰ καὶ τῶν ἄλλων κειμηλίων κόσμοσ τε ἱερὸσ οὐκ ὀλίγοσ, ἅπερ αὐτῷ βίᾳ ληφθέντι τὴν τῶν αὐτομόλων συγγνώμην ἔδωκε.

Συντετελεσμένων δ’ ἤδη καὶ τῶν χωμάτων ἐν ὀκτωκαίδεκα ἡμέραισ ἑβδόμῃ Γορπιαίου μηνὸσ Ῥωμαῖοι μὲν προσῆγον τὰσ μηχανάσ, τῶν δὲ στασιαστῶν οἱ μὲν ἀπεγνωκότεσ ἤδη τὴν πόλιν ἀνεχώρουν τοῦ τείχουσ εἰσ τὴν ἄκραν, οἱ δὲ ἐγκατεδύοντο τοῖσ ὑπονόμοισ·

πολλοὶ δὲ διαστάντεσ ἠμύνοντο τοὺσ προσάγοντασ τὰσ ἑλεπόλεισ.

ἐκράτουν δὲ καὶ τούτων Ῥωμαῖοι πλήθει τε καὶ βίᾳ καὶ τὸ μέγιστον, εὐθυμοῦντεσ ἀθύμων ἤδη καὶ παρειμένων. ὡσ δὲ παρερράγη μέροσ τι τοῦ τείχουσ, καί τινεσ τῶν πύργων τυπτόμενοι τοῖσ κριοῖσ ἐνέδοσαν, φυγὴ μὲν ἦν εὐθέωσ τῶν ἀμυνομένων, δέοσ δὲ καὶ τοῖσ τυράννοισ ἐμπίπτει σφοδρότερον τῆσ ἀνάγκησ·

πρὶν γὰρ ὑπερβῆναι τοὺσ πολεμίουσ ἐνάρκων τε καὶ μετέωροι πρὸσ φυγὴν ἦσαν, ἦν δὲ ἰδεῖν τοὺσ πάλαι σοβαροὺσ καὶ τοῖσ ἀσεβήμασιν ἀλαζόνασ τότε ταπεινοὺσ καὶ τρέμοντασ, ὡσ ἐλεεινὴν εἶναι καίπερ ἐν πονηροτάτοισ τὴν μεταβολήν.

ὡρ́μησαν μὲν οὖν ἐπὶ τὸ περιτείχισμα δραμόντεσ ὤσασθαί τε τοὺσ φρουροὺσ καὶ διακόψαντεσ ἐξελθεῖν·

ἕτεροι δὲ καὶ ἀφορᾶν ἀπὸ τῶν πύργων πολεμίουσ ἔλεγον πλάζοντοσ τὰσ ὄψεισ τοῦ δέουσ, ἐπὶ στόμα πεσόντεσ ἀνῴμωζον τὴν ἑαυτῶν φρενοβλάβειαν καὶ καθάπερ ὑποκεκομμένοι τὰ νεῦρα τῆσ φυγῆσ ἠπόρουν.

ἔνθα δὴ μάλιστ’ ἄν τισ καταμάθοι τήν τε τοῦ θεοῦ δύναμιν ἐπὶ τοῖσ ἀνοσίοισ καὶ τὴν Ῥωμαίων τύχην·

οἱ μέν γε τύραννοι τῆσ ἀσφαλείασ ἐγύμνωσαν αὑτοὺσ κἀκ τῶν πύργων κατέβησαν ἑκόντεσ, ἐφ’ ὧν βίᾳ μὲν οὐδέποθ’ ἁλῶναι, μόνῳ δ’ ἐδύναντο λιμῷ. Ῥωμαῖοι δὲ τοσαῦτα περὶ τοῖσ ἀσθενεστέροισ τείχεσι καμόντεσ παρέλαβον τύχῃ τὰ μὴ δυνατὰ τοῖσ ὀργάνοισ·

παντὸσ γὰρ ἰσχυρότεροι μηχανήματοσ ἦσαν οἱ τρεῖσ πύργοι, περὶ ὧν ἀνωτέρω δεδηλώκαμεν. Καταλιπόντεσ δὴ τούτουσ, μᾶλλον δὲ ὑπὸ τοῦ θεοῦ καταβληθέντεσ ἀπ’ αὐτῶν, παραχρῆμα μὲν εἰσ τὴν ὑπὸ τῇ Σιλωᾶ φάραγγα καταφεύγουσιν, αὖθισ δὲ ὀλίγον ἀνακύψαντεσ ἐκ τοῦ δέουσ ὡρ́μησαν ἐπὶ τὸ τῇδε περιτείχισμα.

χρησάμενοι δὲ ταῖσ τόλμαισ ἀγενεστέραισ τῆσ ἀνάγκησ, κατεάγησαν γὰρ ἤδη τὴν ἰσχὺν ἅμα τῷ δέει καὶ ταῖσ συμφοραῖσ, ὑπὸ τῶν φρουρῶν ἀνωθοῦνται καὶ σκεδασθέντεσ ὑπ’ ἀλλήλων κατέδυσαν εἰσ τοὺσ ὑπονόμουσ.

Ῥωμαῖοι δὲ τῶν τειχῶν κρατήσαντεσ τάσ τε σημαίασ ἔστησαν ἐπὶ τῶν πύργων καὶ μετὰ κρότου καὶ χαρᾶσ ἐπαιάνιζον ἐπὶ τῇ νίκῃ, πολὺ τῆσ ἀρχῆσ κουφότερον τοῦ πολέμου τὸ τέλοσ εὑρηκότεσ·

ἀναιμωτὶ γοῦν τοῦ τελευταίου τείχουσ ἐπιβάντεσ ἠπίστουν, καὶ μηδένα βλέποντεσ ἀντίπαλον ἀληθῶσ ἠπόρηντο. εἰσχυθέντεσ δὲ τοῖσ στενωποῖσ ξιφήρεισ τούσ τε καταλαμβανομένουσ ἐφόνευον ἀνέδην καὶ τῶν συμφευγόντων τὰσ οἰκίασ αὐτάνδρουσ ὑπεπίμπρασαν.

πολλὰσ δὲ κεραί̈ζοντεσ ὁπότ’ ἔνδον παρέλθοιεν ἐφ’ ἁρπαγήν, γενεὰσ ὅλασ νεκρῶν κατελάμβανον καὶ τὰ δωμάτια πλήρη τῶν τοῦ λιμοῦ πτωμάτων, ἔπειτα πρὸσ τὴν ὄψιν πεφρικότεσ κεναῖσ χερσὶν ἐξῄεσαν.

οὐ μὴν οἰκτείροντεσ τοὺσ οὕτωσ ἀπολωλότασ ταὐτὸ καὶ πρὸσ τοὺσ ζῶντασ ἔπασχον, ἀλλὰ τὸν ἐντυγχάνοντα διελαύνοντεσ ἀπέφραξαν μὲν τοὺσ στενωποὺσ νεκροῖσ, αἵματι δὲ ὅλην τὴν πόλιν κατέκλυσαν, ὡσ πολλὰ καὶ τῶν φλεγομένων σβεσθῆναι τῷ φόνῳ.

πόλει τοσαύταισ χρησαμένῃ συμφοραῖσ κατὰ τὴν πολιορκίαν, ὅσοισ ἀπὸ κτίσεωσ ἀγαθοῖσ κεχρημένη πάντωσ ἂν ἐπίφθονοσ ἔδοξεν, οὐ μὴν ἀξίᾳ κατ’ ἄλλο τι τῶν τηλικούτων ἀτυχημάτων ἢ τὸ γενεὰν τοιαύτην ἐνεγκεῖν, ὑφ’ ἧσ ἀνετράπη.

Παρελθὼν δὲ Τίτοσ εἴσω τά τε ἄλλα τῆσ ὀχυρότητοσ τὴν πόλιν καὶ τῶν πύργων ἀπεθαύμασεν, οὓσ οἱ τύραννοι κατὰ φρενοβλάβειαν ἀπέλιπον.

"σὺν θεῷ γε ἐπολεμήσαμεν, ἔφη, καὶ θεὸσ ἦν ὁ τῶνδε τῶν ἐρυμάτων Ιοὐδαίουσ καθελών, ἐπεὶ χεῖρεσ ἀνθρώπων ἢ μηχαναὶ τί πρὸσ τούτουσ τοὺσ πύργουσ δύνανται;

τότε μὲν οὖν πολλὰ τοιαῦτα διελέχθη πρὸσ τοὺσ φίλουσ, τοὺσ δὲ τῶν τυράννων δεσμώτασ, ὅσοι κατελήφθησαν ἐν τοῖσ φρουρίοισ, ἀνῆκεν.

αὖθισ δὲ τὴν ἄλλην ἀφανίζων πόλιν καὶ τὰ τείχη κατασκάπτων τούτουσ τοὺσ πύργουσ κατέλιπε μνημεῖον εἶναι τῆσ αὐτοῦ τύχησ, ᾗ συστρατιώτιδι χρησάμενοσ ἐκράτησε τῶν ἁλῶναι μὴ δυναμένων.

Ἐπεὶ δ’ οἱ στρατιῶται μὲν ἔκαμνον ἤδη φονεύοντεσ, πολὺ δέ τι πλῆθοσ τῶν περιόντων ἀνεφαίνετο, κελεύει Καῖσαρ μόνουσ μὲν τοὺσ ἐνόπλουσ καὶ χεῖρασ ἀντίσχοντασ κτείνειν, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθοσ ζωγρεῖν.

οἱ δὲ μετὰ τῶν παρηγγελμένων τό τε γηραιὸν καὶ τοὺσ ἀσθενεῖσ ἀνῄρουν, τὸ δ’ ἀκμάζον καὶ χρήσιμον εἰσ τὸ ἱερὸν συνελάσαντεσ ἐγκατέκλεισαν τῷ τῶν γυναικῶν περιτειχίσματι.

καὶ φρουρὸν μὲν ἐπέστησε Καῖσαρ ἕνα τῶν ἀπελευθέρων, Φρόντωνα δὲ τῶν φίλων ἐπικρινοῦντα τὴν ἀξίαν ἑκάστῳ τύχην.

ὁ δὲ τοὺσ μὲν στασιώδεισ καὶ λῃστρικοὺσ πάντασ ὑπ’ ἀλλήλων ἐνδεικνυμένουσ ἀπέκτεινε, τῶν δὲ νέων τοὺσ ὑψηλοτάτουσ καὶ καλοὺσ ἐπιλέξασ ἐτήρει τῷ θριάμβῳ.

τοῦ δὲ λοιποῦ πλήθουσ τοὺσ ὑπὲρ ἑπτακαίδεκα ἔτη δήσασ ἔπεμψεν εἰσ τὰ κατ’ Αἴγυπτον ἔργα, πλείστουσ δ’ εἰσ τὰσ ἐπαρχίασ διεδωρήσατο Τίτοσ φθαρησομένουσ ἐν τοῖσ θεάτροισ σιδήρῳ καὶ θηρίοισ·

οἱ δ’ ἐντὸσ ἑπτακαίδεκα ἐτῶν ἐπράθησαν. ἐφθάρησαν δὲ αὐτῶν ἐν αἷσ διέκρινεν ὁ Φρόντων ἡμέραισ ὑπ’ ἐνδείασ χίλιοι πρὸσ τοῖσ μυρίοισ, οἱ μὲν ὑπὸ μίσουσ τῶν φυλάκων μὴ μεταλαμβάνοντεσ τροφῆσ, οἱ δ’ οὐ προσιέμενοι διδομένην·

πρὸσ δὲ τὸ πλῆθοσ ἦν ἔνδεια καὶ σίτου. Τῶν μὲν οὖν αἰχμαλώτων πάντων, ὅσα καθ’ ὅλον ἐλήφθη τὸν πόλεμον, ἀριθμὸσ ἐννέα μυριάδεσ καὶ ἑπτακισχίλιοι συνήχθη, τῶν δὲ ἀπολομένων κατὰ πᾶσαν τὴν πολιορκίαν μυριάδεσ ἑκατὸν καὶ δέκα.

τούτων τὸ πλέον ὁμόφυλον μὲν ἀλλ’ οὐκ ἐπιχώριον·

ἀπὸ γὰρ τῆσ χώρασ ὅλησ ἐπὶ τὴν τῶν ἀζύμων ἑορτὴν συνεληλυθότεσ ἐξαπίνησ τῷ πολέμῳ περιεσχέθησαν, ὥστε τὸ μὲν πρῶτον αὐτοῖσ τὴν στενοχωρίαν γενέσθαι λοιμώδη φθοράν, αὖθισ δὲ καὶ λιμὸν ὠκύτερον. ὅτι δ’ ἐχώρει τοσούτουσ ἡ πόλισ, δῆλον ἐκ τῶν ἐπὶ Κεστίου συναριθμηθέντων, ὃσ τὴν ἀκμὴν τῆσ πόλεωσ διαδηλῶσαι Νέρωνι βουλόμενοσ καταφρονοῦντι τοῦ ἔθνουσ παρεκάλεσεν τοὺσ ἀρχιερεῖσ, εἴ πωσ δυνατὸν εἰή τὴν πληθὺν ἐξαριθμήσασθαι·

τῶν μὲν θυμάτων εἰκοσιπέντε μυριάδασ ἠρίθμησαν, πρὸσ δὲ πεντακισχίλια ἑξακόσια.

γίνονται ἀνδρῶν, ἵν’ ἑκάστου δέκα δαιτυμόνασ θῶμεν, μυριάδεσ ἑβδομήκοντα καὶ διακόσιαι καθαρῶν ἁπάντων καὶ ἁγίων·

ἀλλ’ οὐδὲ τοῖσ ἀλλοφύλοισ, ὅσοι κατὰ θρησκείαν παρῆσαν, πολὺ δὲ τούτων πλῆθοσ ἔξωθεν συλλέγεται.

τότε γε μὴν ὥσπερ εἰσ εἱρκτὴν ὑπὸ τῆσ εἱμαρμένησ πᾶν συνεκλείσθη τὸ ἔθνοσ, καὶ ναστὴν ὁ πόλεμοσ τὴν πόλιν ἀνδρῶν ἐκυκλώσατο.

πᾶσαν γοῦν ἀνθρωπίνην καὶ δαιμονίαν φθορὰν ὑπερβάλλει τὸ πλῆθοσ τῶν ἀπολωλότων·

εὑρέθησαν δὲ κἀκεῖ νεκροὶ πλείουσ δισχιλίων, οἱ μὲν ὑπὸ σφῶν αὐτῶν οἱ δὲ ὑπ’ ἀλλήλων, τὸ πλέον δ’ ὑπὸ τοῦ λιμοῦ διεφθαρμένοι.

δεινὴ δ’ ὑπήντα τοῖσ ἐπεισπίπτουσιν ὀδμὴ τῶν σωμάτων, ὡσ πολλοὺσ μὲν ἀναχωρεῖν εὐθέωσ, τοὺσ δὲ ὑπὸ πλεονεξίασ εἰσδύεσθαι νεκροὺσ σεσωρευμένουσ ἐμπατοῦντασ·

πολλὰ γὰρ τῶν κειμηλίων ἐν ταῖσ διώρυξιν εὑρίσκετο, καὶ πᾶσαν θεμιτὴν ὁδὸν ἐποίει τὸ κέρδοσ·

ἀνήγοντο δὲ καὶ δεσμῶται πολλοὶ τῶν τυράννων· οὐδὲ γὰρ ἐν ἐσχάτοισ ἐπαύσαντο τῆσ ὠμότητοσ. ἀπετίσατό γε μὴν ὁ θεὸσ ἀμφοτέρουσ ἀξίωσ, καὶ Ιωἄννησ μὲν λιμώττων μετὰ τῶν ἀδελφῶν ἐν τοῖσ ὑπονόμοισ ἣν πολλάκισ ὑπερηφάνησε παρὰ Ῥωμαίων δεξιὰν λαβεῖν ἱκέτευσε, Σίμων δὲ πολλὰ διαμαχήσασ πρὸσ τὴν ἀνάγκην, ὡσ διὰ τῶν ἑξῆσ δηλώσομεν, αὑτὸν παραδίδωσιν.

ἐφυλάχθη δὲ ὁ μὲν τῷ θριάμβῳ σφάγιον, ὁ δ’ Ιωἄννησ δεσμοῖσ αἰωνίοισ.

Ῥωμαῖοι δὲ τάσ τ’ ἐσχατιὰσ τοῦ ἄστεοσ ἐνέπρησαν καὶ τὰ τείχη κατέσκαψαν. Εἅλω μὲν οὕτωσ Ιἑροσόλυμα ἔτει δευτέρῳ τῆσ Οὐεσπασιανοῦ ἡγεμονίασ Γορπιαίου μηνὸσ ὀγδόῃ, ἁλοῦσα δὲ καὶ πρότερον πεντάκισ τοῦτο δεύτερον ἠρημώθη.

Ἀσωχαῖοσ μὲν γὰρ ὁ τῶν Αἰγυπτίων βασιλεὺσ καὶ μετ’ αὐτὸν Ἀντίοχοσ, ἔπειτα Πομπήιοσ καὶ ἐπὶ τούτοισ σὺν Ἡρώδῃ Σόσσιοσ ἑλόντεσ ἐτήρησαν τὴν πόλιν.

πρὸ δὲ τούτων ὁ τῶν Βαβυλωνίων βασιλεὺσ κρατήσασ ἠρήμωσεν αὐτὴν μετὰ ἔτη τῆσ κτίσεωσ χίλια τετρακόσια ἑξηκονταοκτὼ μῆνασ ἕξ.

ὁ δὲ πρῶτοσ κτίσασ ἦν Χαναναίων δυνάστησ ὁ τῇ πατρίῳ γλώσσῃ κληθεὶσ βασιλεὺσ δίκαιοσ·

ἦν γὰρ δὴ τοιοῦτοσ. διὰ τοῦτο ἱεράσατό τε τῷ θεῷ πρῶτοσ καὶ τὸ ἱερὸν πρῶτοσ δειμάμενοσ Ιἑροσόλυμα τὴν πόλιν προσηγόρευσεν Σόλυμα καλουμένην πρότερον. τὸν μὲν δὴ τῶν Χαναναίων λαὸν ἐκβαλὼν ὁ τῶν Ιοὐδαίων βασιλεὺσ Δαυίδησ κατοικίζει τὸν ἴδιον, καὶ μετὰ τοῦτον ἔτεσι τετρακοσίοισ ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτὰ μησὶν ἓξ ὑπὸ Βαβυλωνίων κατασκάπτεται.

ἀπὸ δὲ Δαυίδου τοῦ βασιλέωσ, ὃσ πρῶτοσ αὐτῆσ ἐβασίλευσεν Ιοὐδαῖοσ, μέχρι τῆσ ὑπὸ Τίτου γενομένησ κατασκαφῆσ ἔτη χίλια καὶ ἑκατὸν ἑβδομήκοντα καὶ ἐννέα.

ἀπὸ δὲ τῆσ πρώτησ κτίσεωσ ἔτη μέχρι τῆσ ἐσχάτησ ἁλώσεωσ δισχίλια ἑκατὸν ἑβδομήκοντα καὶ ἑπτά.

ἀλλὰ γὰρ οὔθ’ ἡ ἀρχαιότησ οὔθ’ ὁ πλοῦτοσ ὁ βαθὺσ οὔτε τὸ διαπεφοιτηκὸσ ὅλησ τῆσ οἰκουμένησ ἔθνοσ οὔθ’ ἡ μεγάλη δόξα τῆσ θρησκείασ ἤρκεσέ τι πρὸσ ἀπώλειαν αὐτῇ.

τοιοῦτο μὲν δὴ τὸ τέλοσ τῆσ Ιἑροσολύμων πολιορκίασ.

SEARCH

MENU NAVIGATION