Flavius Josephus, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον δ.

(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ βιβλίον δ.)

Ὅσοι δὲ μετὰ τὴν Ιὠταπάτων ἅλωσιν Γαλιλαῖοι Ῥωμαίων ἀφεστήκεσαν, οὗτοι τῶν ἐν Ταριχέαισ ἡττηθέντων προσεχώρουν, καὶ παρέλαβον πάντα Ῥωμαῖοι τὰ φρούρια καὶ τὰσ πόλεισ πλὴν Γισχάλων καὶ τῶν τὸ Ἰταβύριον ὄροσ κατειληφότων. συνέστη δὲ τούτοισ καὶ Γάμαλα πόλισ Ταριχεῶν ἄντικρυσ ὑπὲρ τὴν λίμνην κειμένη.

τῆσ δ’ Ἀγρίππα λήξεωσ αὕτη τε ἦν καὶ Σωγάνη καὶ Σελεύκεια, καὶ αἱ μὲν [ἐκ] τῆσ Γαυλανίτιδοσ ἀμφότεραι· τοῦ γὰρ ἄνω καλουμένου Γαυλανᾶ μέροσ ἦν ἡ Σωγάνη, τοῦ κάτω δ’ ἡ Γάμαλα· Σελεύκεια δὲ πρὸσ τῇ Σεμεχωνιτῶν λίμνῃ. ταύτῃ τριάκοντα μὲν εὖροσ, ἑξήκοντα δὲ μῆκοσ στάδιοι·

διατείνει δ’ αὐτῆσ τὰ ἕλη μέχρι Δάφνησ χωρίου τά τε ἄλλα τρυφεροῦ καὶ πηγὰσ ἔχοντοσ, αἳ τρέφουσαι τὸν μικρὸν καλούμενον Ιὄρδανον ὑπὸ τὸν τῆσ χρυσῆσ βοὸσ νεὼ προπέμπουσι τῷ μεγάλῳ. τοὺσ μὲν οὖν ἐπὶ Σωγάνην καὶ Σελεύκειαν ὑπὸ τὴν ἀρχὴν τῆσ ἀποστάσεωσ δεξιαῖσ Ἀγρίππασ προσηγάγετο, Γάμαλα δ’ οὐ προσεχώρει πεποιθυῖα τῇ δυσχωρίᾳ πλέον τῶν Ιὠταπάτων.

τραχὺσ γὰρ αὐχὴν ἀφ’ ὑψηλοῦ κατατείνων ὄρουσ μέσον ἐπαίρει τένοντα, μηκύνεται δὲ ἐκ τῆσ ὑπεροχῆσ εἰσ τοὔμπροσθεν ἐκκλίνων ὅσον κατόπιν, ὡσ εἰκάζεσθαι καμήλῳ τὸ σχῆμα, παρ’ ἣν ὠνόμασται τὸ τρανὸν τῆσ κλήσεωσ οὐκ ἐξακριβούντων τῶν ἐπιχωρίων.

κατὰ πλευρὰ μὲν δὴ καὶ πρόσωπον εἰσ φάραγγασ ἀβάτουσ περισχίζεται, τὸ κατ’ οὐρὰν δὲ ὀλίγον ἀναφεύγει τῆσ δυσχωρίασ, ὅθεν ἀπήρτηται τοῦ ὄρουσ·

καὶ τοῦτο δ’ ἐπικαρσίᾳ παρακόψαντεσ τάφρῳ δύσβατον οἱ ἐπιχώριοι κατεσκεύασαν. πρὸσ ὀρθίῳ δὲ τῇ λαγόνι δεδομημέναι πεπύκνωντο δεινῶσ ἐπ’ ἀλλήλαισ αἱ οἰκίαι, κρημνιζομένῃ τε ἡ πόλισ ἐοικυῖα κατέτρεχεν εἰσ ἑαυτὴν ἀπὸ τῆσ ὀξύτητοσ.

καὶ πρὸσ μεσημβρίαν μὲν ἔκλινεν, ὁ νότιοσ δ’ αὐτῆσ ὄχθοσ εἰσ ἄπειρον ὕψοσ ἀνατείνων ἄκρα τῆσ πόλεωσ ἦν, ἀτείχιστοσ δὲ ὑπὲρ αὐτὴν κρημνὸσ εἰσ τὴν βαθυτάτην κατατείνων φάραγγα·

πηγὴ δ’ ἐντὸσ τοῦ τείχουσ, ἐφ’ ἣν τὸ ἄστυ κατέληγεν. Οὕτωσ οὖσαν φύσει δυσμήχανον τὴν πόλιν τειχίζων ὁ Ιὤσηποσ ἐποίησεν ὀχυρωτέραν ὑπονόμοισ τε καὶ διώρυξιν.

οἱ δ’ ἐν αὐτῇ φύσει μὲν τοῦ χωρίου θαρραλεώτεροι τῶν κατὰ τὴν Ιὠταπάτην ἦσαν, πολὺ δ’ ἐλάττουσ μάχιμοι, καὶ τῷ τόπῳ πεποιθότεσ οὐδὲ πλείονασ ὑπελάμβανον πεπλήρωτο γὰρ ἡ πόλισ διὰ τὴν ὀχυρότητα συμφυγόντων·

παρὸ καὶ τοῖσ ὑπ’ Ἀγρίππα προπεμφθεῖσιν ἐπὶ τὴν πολιορκίαν ἀντεῖχεν ἐπὶ μῆνασ ἑπτά. Οὐεσπασιανὸσ δ’ ἄρασ ἀπὸ τῆσ Ἀμμαθοῦσ, ἔνθα πρὸ τῆσ Τιβεριάδοσ ἐστρατοπεδεύκει·

μεθερμηνευομένη δ’ Ἀμμαθοῦσ θερμὰ λέγοιτ’ ἄν, ἔστι γὰρ ἐν αὐτῇ πηγὴ θερμῶν ὑδάτων πρὸσ ἄκεσιν ἐπιτηδείων· ἀφικνεῖται πρὸσ τὴν Γάμαλαν. καὶ πᾶσαν μὲν κυκλώσασθαι φυλακῇ τὴν πόλιν οὐχ οἱο͂́σ τε ἦν οὕτωσ διακειμένην, πρὸσ δὲ τοῖσ δυνατοῖσ φρουροὺσ καθίστησι καὶ τὸ ὑπερκείμενον ὄροσ καταλαμβάνεται.

τειχισαμένων δὲ ὥσπερ ἔθοσ τῶν ταγμάτων ὑπὲρ αὐτοῦ στρατόπεδα χωμάτων ἤρχετο κατ’ οὐράν, καὶ τὸ μὲν κατ’ ἀνατολὰσ αὐτῷ μέροσ, ᾗπερ ὁ ἀνωτάτω τῆσ πόλεωσ πύργοσ ἦν, ἐφ’ οὗ τὸ πέμπτον καὶ δέκατον τάγμα, καὶ τὸ πέμπτον μὲν κατὰ μέσην ἐξειργάζετο τὴν πόλιν, τὰσ δὲ διώρυγασ ἀνεπλήρου καὶ τὰσ φάραγγασ τὸ δέκατον.

κἀν τούτῳ προσελθόντα τοῖσ τείχεσιν Ἀγρίππαν τὸν βασιλέα καὶ περὶ παραδόσεωσ τοῖσ ἐφεστῶσι πειρώμενον διαλέγεσθαι βάλλει τισ τῶν σφενδονητῶν κατὰ τὸν δεξιὸν ἀγκῶνα λίθῳ.

καὶ ὁ μὲν ὑπὸ τῶν οἰκείων θᾶττον περιεσχέθη, Ῥωμαίουσ δὲ ἐπήγειρεν εἰσ τὴν πολιορκίαν ὀργή τε περὶ τοῦ βασιλέωσ καὶ περὶ σφῶν αὐτῶν δέοσ·

οὐ γὰρ ἀπολείψειν ὠμότητοσ ὑπερβολὴν κατ’ ἀλλοφύλων καὶ πολεμίων τοὺσ πρὸσ ὁμόφυλον καὶ τῶν συμφερόντων αὐτοῖσ σύμβουλον οὕτωσ ἀγριωθέντασ.

Συντελεσθέντων οὖν τῶν χωμάτων θᾶττον πλήθει χειρῶν καὶ τῶν πραττομένων ἔθει προσῆγον τὰσ μηχανάσ.

οἱ δὲ περὶ τὸν Χάρητα καὶ Ιὤσηπον, οὗτοι γὰρ ἦσαν τῶν κατὰ τὴν πόλιν δυνατώτατοι, καίπερ καταπεπληγότασ τοὺσ ὁπλίτασ τάττουσιν, ἐπειδὴ μέχρι πολλοῦ πρὸσ τὴν πολιορκίαν ἀνθέξειν οὐχ ὑπελάμβανον ὕδατι καὶ τοῖσ ἄλλοισ ἐπιτηδείοισ μὴ διαρκούμενοι.

παρακροτήσαντεσ δ’ ὅμωσ ἐξήγαγον ἐπὶ τὸ τεῖχοσ, καὶ πρὸσ ὀλίγον μὲν ἀπημύναντο τοὺσ προσάγοντασ τὰσ μηχανάσ, βαλλόμενοι δὲ τοῖσ καταπελτικοῖσ καὶ τοῖσ πετροβόλοισ ἀνεχώρουν εἰσ τὴν πόλιν.

καὶ προσάγοντεσ οἱ Ῥωμαῖοι τριχόθεν τοὺσ κριοὺσ διασείουσι μὲν τὸ τεῖχοσ, ὑπὲρ δὲ τῶν ἐρειφθέντων εἰσχεόμενοι μετὰ πολλοῦ σαλπίγγων ἤχου καὶ κτύπου τῶν ὅπλων αὐτοί τ’ ἐπαλαλάζοντεσ συνερρήγνυντο τοῖσ κατὰ τὴν πόλιν.

οἱ δὲ τέωσ μὲν κατὰ τὰσ πρώτασ εἰσόδουσ ἐνιστάμενοι προσωτέρω χωρεῖν ἐκώλυον καὶ καρτερῶσ τοὺσ Ῥωμαίουσ ἀνεῖργον·

βιαζόμενοι δὲ ὑπὸ πολλῶν καὶ πάντοθεν τρέπονται πρὸσ τὰ ὑψηλὰ τῆσ πόλεωσ καὶ προσκειμένοισ τοῖσ πολεμίοισ ἐξ ὑποστροφῆσ ἐπιπεσόντεσ συνώθουν εἰσ τὸ κάταντεσ καὶ τῇ στενότητι καὶ δυσχωρίᾳ θλιβομένουσ ἀνῄρουν.

οἱ δὲ μήτε τοὺσ κατὰ κορυφὴν ἀμύνασθαι δυνάμενοι μήτε διεκπαίειν τῶν σφετέρων πρόσω βιαζομένων ἐπὶ τὰσ οἰκίασ τῶν πολεμίων, πρόσγειοι γὰρ ἦσαν, ἀνέφευγον.

αἱ δὲ ταχέωσ κατηρείποντο πληρούμεναι καὶ τὸ βάροσ μὴ στέγουσαι, κατέσειε δὲ πολλὰσ μία τῶν ὑπ’ αὐτῆσ πεσοῦσα καὶ πάλιν ἐκεῖναι τὰσ ὑπ’ αὐτάσ.

τοῦτο πλείστουσ διέφθειρε τῶν Ῥωμαίων·

ὑπὸ γὰρ ἀμηχανίασ καίτοι συνιζανούσασ ὁρῶντεσ ἐπεπήδων ταῖσ στέγαισ, καὶ πολλοὶ μὲν κατεχώννυντο τοῖσ ἐρειπίοισ, πολλοὶ δ’ ὑποφεύγοντεσ μέρη τοῦ σώματοσ κατελαμβάνοντο, πλείστουσ δὲ ὁ κονιορτὸσ ἄγχων ἀνῄρει. συνεργίαν θεοῦ τοῦτο Γαμαλεῖσ ὑπελάμβανον καὶ τῆσ κατὰ σφᾶσ ἀμελοῦντεσ βλάβησ ἐπέκειντο, πρόσ τε τὰ στέγη τοὺσ πολεμίουσ ἀνωθοῦντεσ καί τοι κατολισθάνοντασ ἐν ὀξέσι τοῖσ στενωποῖσ καὶ ἀεὶ τοὺσ πίπτοντασ ὕπερθεν βάλλοντεσ ἔκτεινον.

καὶ τὰ μὲν ἐρείπια χερμάδων πλέα ἦν αὐτοῖσ, σίδηρον δὲ παρεῖχον οἱ τῶν πολεμίων νεκροί·

παρασπῶντεσ γὰρ τὰ τῶν πεσόντων ξίφη κατὰ τῶν δυσθανατούντων ἐχρῶντο. πολλοὶ δ’ ἀπὸ πιπτόντων ἤδη τῶν δωμάτων σφᾶσ αὐτοὺσ βάλλοντεσ ἔθνησκον.

ἦν δ’ οὐδὲ τραπέντων ἡ φυγὴ ῥᾴδιοσ·

κατὰ γὰρ ἄγνοιαν τῶν ὁδῶν καὶ παχύτητα τοῦ κονιορτοῦ μηδὲ ἀλλήλουσ ἐπιγινώσκοντεσ ἀνειλοῦντο καὶ περὶ σφᾶσ ἔπιπτον. Οἱ μὲν οὖν μόλισ εὑρίσκοντεσ τὰσ ἐξόδουσ ἀνεχώρησαν ἐκ τῆσ πόλεωσ·

Οὐεσπασιανὸσ δ’ ἀεὶ προσμένων τοῖσ πονουμένοισ, δεινὸν γάρ τι πάθοσ αὐτὸν εἰσῄει κατερειπομένην ὁρῶντα περὶ τῷ στρατῷ τὴν πόλιν, ἐν λήθῃ τοῦ κατ’ αὐτὸν ἀσφαλοῦσ γενόμενοσ λανθάνει κατὰ μικρὸν ἀνωτάτω τῆσ πόλεωσ προελθών, ἔνθα μέσοισ ἐγκαταλείπεται τοῖσ κινδύνοισ μετ’ ὀλίγων παντελῶσ·

οὐδὲ γὰρ ὁ παῖσ αὐτῷ Τίτοσ τότε συμπαρῆν τηνικαῦτα πρὸσ Μουκιανὸν εἰσ Συρίαν ἀπεσταλμένοσ.

ὑφίσταται δὲ κατὰ κορυφὴν ἐπιρρέοντα τὸν πόλεμον καὶ οὔτε ἀνδρῶν πλῆθοσ οὔτε βελῶν ὑποπτήξασ ἐπέμενε, μέχρι δαιμόνιον τὸ παράστημα τῆσ ψυχῆσ συννοήσαντεσ οἱ πολέμιοι ταῖσ ὁρμαῖσ ἐνέδοσαν.

ἀτονώτερον δὲ προσκειμένων αὐτὸσ ὑπὸ πόδα ἀνεχώρει νῶτα μὴ δεικνὺσ ἑώσ ἔξω τοῦ τείχουσ ἐγένετο.

πλεῖστοι μὲν οὖν Ῥωμαίων κατὰ ταύτην ἔπεσον τὴν μάχην, ἐν οἷσ ὁ δεκαδάρχησ Αἰβούτιοσ, ἀνὴρ οὐ μόνον ἐφ’ ἧσ ἔπεσε παρατάξεωσ, ἀλλὰ πανταχοῦ καὶ πρότερον γενναιότατοσ φανεὶσ καὶ πλεῖστα κακὰ Ιοὐδαίουσ ἐργασάμενοσ.

τῶν δ’ ἐν αὐτῇ διαλαλούντων παρὰ δεῖπνον ὅσα κατὰ τῶν Ῥωμαίων ἢ περὶ σφῶν ὁ δῆμοσ ἐβουλεύετο κατακροασάμενοσ, ἦν δὲ αὐτόσ τε καὶ οἱ σὺν αὐτῷ Σύροι, νύκτωρ ἐπανίσταται καὶ πάντασ ἀποσφάξασ μετὰ τῶν στρατιωτῶν εἰσ τοὺσ Ῥωμαίουσ διασώζεται.

περὶ μὲν τοῦ καθ’ αὑτὸν ὑποστελλόμενοσ, ὡσ μηδὲ τὴν ἀρχὴν μέμφεσθαι δοκοίη, δεῖν δὲ τὰ κοινὰ λέγων ἀνδρείωσ φέρειν τὴν τοῦ πολέμου φύσιν ἐννοοῦντασ, ὡσ οὐδαμοῦ τὸ νικᾶν ἀναιμωτὶ περιγίνεται, δαπανᾷ δ’ ἡ τύχη τι καὶ παρίσταται.

τοσαύτασ μέντοι μυριάδασ Ιοὐδαίων ἀνελόντασ αὐτοὺσ ὀλίγην τῷ δαίμονι δεδωκέναι συμβολήν.

εἶναι δ’ ὥσπερ ἀπειροκάλων τὸ λίαν ἐπαίρεσθαι ταῖσ εὐπραγίαισ, οὕτωσ ἀνάνδρων τὸ καταπτήσσειν ἐν τοῖσ πταίσμασιν·

ὀξεῖα γὰρ ἐν ἀμφοτέροισ ἡ μεταβολή, κἀκεῖνοσ ἄριστοσ ὁ κἀν τοῖσ εὐτυχήμασιν νήφων, ἵνα μένῃ καὶ δι’ εὐθυμίασ ἀναπαλαίων τὰ σφάλματα. τὰ μέντοι συμβεβηκότα νῦν οὔτε μαλακισθέντων ὑμῶν οὔτε παρὰ τὴν τῶν Ιοὐδαίων ἀρετὴν γέγονεν, ἀλλὰ κἀκείνοισ τοῦ πλεονεκτῆσαι καὶ τοῦ διαμαρτεῖν ἡμῖν αἴτιον ἡ δυσχωρία.

καθ’ ἣν ἄν τισ ὑμῶν μέμψαιτο τῆσ ὁρμῆσ τὸ ἀταμίευτον·

ἀναφυγόντων γὰρ ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ τῶν πολεμίων αὑτοὺσ ὑποστέλλειν ἐχρῆν, καὶ μὴ κατὰ κορυφὴν ἱσταμένοισ τοῖσ κινδύνοισ ἕπεσθαι, κρατοῦντασ δὲ τῆσ κάτω πόλεωσ κατ’ ὀλίγον προκαλεῖσθαι τοὺσ ἀναφεύγοντασ εἰσ ἀσφαλῆ καὶ ἑδραίαν μάχην. νυνὶ δὲ ἀκρατῶσ ἐπὶ τὴν νίκην ἐπειγόμενοι τῆσ ἀσφαλείασ ἠμελήσατε. τὸ δ’ ἀπερίσκεπτον ἐν πολέμῳ καὶ τῆσ ὁρμῆσ μανιῶδεσ οὐ πρὸσ Ῥωμαίων, οἳ πάντα ἐμπειρίᾳ καὶ τάξει κατορθοῦμεν, ἀλλὰ βαρβαρικόν, καὶ ᾧ μάλιστα Ιοὐδαῖοι κρατοῦνται.

χρὴ τοίνυν ἐπὶ τὴν αὑτῶν ἀρετὴν ἀναδραμεῖν καὶ θυμοῦσθαι μᾶλλον ἢ προσαθυμεῖν τῷ παρ’ ἀξίαν πταίσματι.

τὴν δ’ ἀρίστην ἕκαστοσ ἐκ τῆσ ἰδίασ χειρὸσ ἐπιζητείτω παραμυθίαν·

οὕτω γὰρ τοῖσ τε ἀπολωλόσι τιμωρήσεσθε καὶ τοὺσ ἀνελόντασ ἀμυνεῖσθε. πειράσομαι δ’ ἐγώ, καθάπερ νῦν, ἐπὶ πάσησ μάχησ προάγειν τε ὑμῶν εἰσ τοὺσ πολεμίουσ καὶ τελευταῖοσ ἀποχωρεῖν.

λογιζόμενοι δ’ ὕστερον ἀφῃρῆσθαι σφᾶσ αὐτοὺσ καὶ δεξιᾶσ ἐλπίδασ τό τε μὴ δύνασθαι διαφεύγειν ἐννοοῦντεσ, ἤδη γὰρ ἐπέλιπε τὰ ἐπιτήδεια, δεινῶσ ἠθύμουν καὶ ταῖσ ψυχαῖσ ἀναπεπτώκεσαν.

οὐ μὴν εἰσ τὸ δυνατὸν ἠμέλουν σωτηρίασ, ἀλλὰ καὶ τὰ παραρρηχθέντα τοῦ τείχουσ οἱ γενναιότατοι καὶ τὰ μένοντα περισχόντεσ ἐφύλασσον οἱ λοιποί.

τῶν δὲ Ῥωμαίων ἐπιρρωννύντων τὰ χώματα καὶ πάλιν πειρωμένων προσβολῆσ οἱ πολλοὶ διεδίδρασκον ἐκ τῆσ πόλεωσ κατά τε δυσβάτων φαράγγων, ᾗπερ οὐκ ἔκειντο φυλακαί, καὶ διὰ τῶν ὑπονόμων.

ὅσοι γε μὴν δέει τοῦ ληφθῆναι παρέμενον, [ἐν] ἐνδείᾳ διεφθείροντο·

πανταχόθεν γὰρ τροφὴ τοῖσ μάχεσθαι δυναμένοισ συνηθροίζετο. Καὶ οἱ μὲν ἐν τοιούτοισ πάθεσι διεκαρτέρουν, Οὐεσπασιανὸσ δὲ πάρεργον ἐποιεῖτο τῆσ πολιορκίασ τοὺσ τὸ Ἰταβύριον κατειληφότασ ὄροσ, ὅ ἐστι τοῦ μεγάλου πεδίου καὶ Σκυθοπόλεωσ μέσον·

οὗ τὸ μὲν ὕψοσ ἐπὶ τριάκοντα σταδίουσ ἀνίσχει, μόλισ προσβατὸν κατὰ τὸ προσάρκτιον κλίμα, πεδίον δ’ ἐστὶν ἡ κορυφὴ σταδίων ἓξ καὶ εἴκοσι, πᾶν τετειχισμένον.

ἤγειρε δὲ τοσοῦτον ὄντα τὸν περίβολον ὁ Ιὤσηποσ ἐν τεσσαράκοντα ἡμέραισ τῇ τε ἄλλῃ χορηγούμενοσ ὕλῃ κάτωθεν καὶ ὕδατι·

καὶ γὰρ τοῖσ ἐποίκοισ μόνον ἦν ὄμβριον. πολλοῦ οὖν πλήθουσ ἐπὶ τοῦτο συνειλεγμένου Οὐεσπασιανὸσ Πλάκιδον σὺν ἱππεῦσιν ἑξακοσίοισ πέμπει.

τούτῳ τὸ μὲν προσβαίνειν ἀμήχανον ἦν, ἐλπίδι δὲ δεξιῶν καὶ παρακλήσεωσ πρὸσ εἰρήνην τοὺσ πολλοὺσ προεκαλεῖτο.

κατῄεσαν δὲ ἀντεπιβουλεύοντεσ·

ὅ τε γὰρ Πλάκιδοσ ὡμίλει πρᾳότερον σπουδάζων αὐτοὺσ ἐν τῷ πεδίῳ λαβεῖν, κἀκεῖνοι κατῄεσαν ὡσ πειθόμενοι δῆθεν, ἵνα ἀφυλάκτῳ προσπέσωσιν. ἐνίκα μέντοι τὸ Πλακίδου πανοῦργον·

ἀρξαμένων γὰρ τῶν Ιοὐδαίων μάχησ φυγὴν ὑπεκρίνετο καὶ διώκοντασ ἑλκύσασ ἐπὶ πολὺ τοῦ πεδίου τοὺσ ἱππεῖσ ἐπιστρέφει, τρεψάμενοσ δὲ πλείστουσ μὲν αὐτῶν ἀναιρεῖ, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθοσ ὑποτεμόμενοσ εἴργει τῆσ ἀνόδου. καὶ οἱ μὲν τὸ Ἰταβύριον καταλιπόντεσ ἐπὶ Ιἑροσολύμων ἔφευγον, οἱ δὲ ἐπιχώριοι πίστεισ λαβόντεσ, ἐπιλελοίπει δ’ αὐτοὺσ ὕδωρ, τό τε ὄροσ καὶ σφᾶσ αὐτοὺσ Πλακίδῳ παρέδοσαν.

Τῶν δ’ ἐπὶ τῆσ Γαμάλασ οἱ παραβολώτεροι μὲν φεύγοντεσ διελάνθανον, οἱ δ’ ἀσθενεῖσ διεφθείροντο λιμῷ·

τὸ μάχιμον δ’ ἀντεῖχεν τῇ πολιορκίᾳ, μέχρι δευτέρᾳ καὶ εἰκάδι μηνὸσ Ὑπερβερεταίου τρεῖσ τῶν ἀπὸ τοῦ πέμπτου καὶ δεκάτου τάγματοσ στρατιῶται περὶ τὴν ἑωθινὴν φυλακὴν ὑποδύντεσ τὸν προύχοντα κατὰ τούτουσ πύργον ὑπορύσσουσιν ἡσυχῆ.

τοῖσ δ’ ὑπὲρ αὐτοῦ φύλαξιν οὔτε προσιόντων αἴσθησισ, νὺξ γὰρ ἦν, οὔτε προσελθόντων ἐγένετο.

οἱ δὲ στρατιῶται φειδόμενοι τοῦ ψόφου καὶ πέντε τοὺσ κραταιοτάτουσ ἐκκυλίσαντεσ λίθουσ ὑποπηδῶσι. κατηρείπετο δὲ ὁ πύργοσ ἐξαίφνησ μετὰ μεγίστου ψόφου, καὶ συγκατακρημνίζονται μὲν οἱ φύλακεσ αὐτῷ, θορυβηθέντεσ δὲ οἱ κατὰ τὰσ ἄλλασ φυλακὰσ ἔφευγον·

καὶ πολλοὺσ διεκπαίειν τολμῶντασ οἱ Ῥωμαῖοι διέφθειραν, ἐν οἷσ καὶ Ιὤσηπόν τισ ὑπὲρ τὸ παρερρηγμένον τοῦ τείχουσ ἐκδιδράσκοντα βαλὼν ἀναιρεῖ.

τῶν δ’ ἀνὰ τὴν πόλιν διασεισθέντων ὑπὸ τοῦ ψόφου διαδρομή τε ἦν καὶ πτόα πολλὴ καθάπερ εἰσπεπαικότων πάντων τῶν πολεμίων.

ἔνθα καὶ Χάρησ κατακείμενοσ καὶ νοσηλευόμενοσ ἐκλείπει πολλοῦ δέουσ συνεργήσαντοσ εἰσ θάνατον τῇ νόσῳ.

Ῥωμαῖοί γε μὴν μεμνημένοι τοῦ προτέρου πταίσματοσ οὐκ εἰσέβαλλον ἑώσ τρίτῃ καὶ εἰκάδι τοῦ προειρημένου μηνόσ.

Τίτοσ δέ, ἤδη γὰρ παρῆν, ὀργῇ τῆσ πληγῆσ ἣν παρ’ αὐτὸν ἐπλήγησαν ἀπόντα Ῥωμαῖοι, τῶν ἱππέων ἐπιλέξασ διακοσίουσ, πρὸσ οἷσ πεζοὺσ , εἰσέρχεται τὴν πόλιν ἡσυχῆ.

καὶ παρελθόντοσ οἱ μὲν φύλακεσ αἰσθόμενοι μετὰ βοῆσ ἐχώρουν ἐπὶ τὰ ὅπλα, δήλησ δὲ τῆσ εἰσβολῆσ ταχέωσ καὶ τοῖσ εἴσω γενομένησ, οἱ μὲν ἁρπάζοντεσ τὰ τέκνα καὶ γυναῖκασ ἐπισυρόμενοι πρὸσ τὴν ἄκραν ἀνέφευγον μετὰ κωκυτοῦ καὶ βοῆσ, οἱ δὲ τὸν Τίτον ὑπαντιάζοντεσ ἀδιαλείπτωσ ἔπιπτον·

ὅσοι δὲ ἀπεκωλύθησαν ἐπὶ τὴν κορυφὴν ἀναδραμεῖν ὑπ’ ἀμηχανίασ εἰσ τὰσ τῶν Ῥωμαίων φρουρὰσ ἐξέπιπτον.

ἄπειροσ δ’ ἦν πανταχοῦ φονευομένων ὁ στόνοσ, καὶ τὸ αἷμα πᾶσαν ἐπέκλυζε τὴν πόλιν κατὰ πρανοῦσ χεόμενον. πρὸσ δὲ τοὺσ ἀναφεύγοντασ εἰσ τὴν ἄκραν ἐπεβοήθει Οὐεσπασιανὸσ πᾶσαν εἰσαγαγὼν τὴν δύναμιν.

ἦν δ’ ἥ τε κορυφὴ πάντοθεν πετρώδησ καὶ δύσβατοσ, εἰσ ἄπειρον ὕψοσ ἐπηρμένη, καὶ πανταχόθεν τοῦ βάθουσ κατέγεμεν περιειλημμένη κρημνοῖσ κατέτεμνόν τε.

ἐνταῦθα τοὺσ προσβαίνοντασ οἱ Ιοὐδαῖοι τοῖσ τε ἄλλοισ βέλεσι καὶ πέτρασ κατακυλινδοῦντεσ ἐκάκουν·

αὐτοὶ δὲ δι’ ὕψοσ ἦσαν δυσέφικτοι βέλει. γίνεται δὲ πρὸσ ἀπώλειαν αὐτῶν ἄντικρυσ θύελλα δαιμόνιοσ, ἣ τὰ μὲν Ῥωμαίων ἔφερεν εἰσ αὐτοὺσ βέλη, τὰ δὲ αὐτῶν ἀνέστρεφεν καὶ πλάγια παρέσυρεν.

οὔτε δὲ τοῖσ ὑποκρήμνοισ ἐφίστασθαι διὰ τὴν βίαν ἐδύναντο τοῦ πνεύματοσ μηδὲν ἑδραῖον ἔχοντεσ, οὔτε τοὺσ προσβαίνοντασ καθορᾶν.

ἐπαναβαίνουσι δὲ Ῥωμαῖοι, καὶ περισχόντεσ οὓσ μὲν ἀμυνομένουσ ἔφθανον, οὓσ δὲ χεῖρασ προί̈σχοντασ·

ἐτόνου δὲ τὸν θυμὸν αὐτοῖσ ἐπὶ πάντασ ἡ μνήμη τῶν ἐπὶ τῆσ πρώτησ εἰσβολῆσ ἀπολωλότων. ἀπογινώσκοντεσ δὲ τὴν σωτηρίαν πανταχόθεν οἱ πολλοὶ περισχόμενοι τέκνα καὶ γυναῖκασ αὑτούσ τε κατεκρήμνιζον εἰσ τὴν φάραγγα·

βαθυτάτη δ’ αὕτη κατὰ τὴν ἄκραν ὑπορώρυκτο. συνέβη δὲ τὴν Ῥωμαίων ὀργὴν τῆσ εἰσ ἑαυτοὺσ ἀπονοίασ τῶν ἁλόντων πρᾳοτέραν φανῆναι·

τετρακισχίλιοι μέν γε ὑπὸ τούτων ἐσφάγησαν, οἱ δὲ ῥίψαντεσ ἑαυτοὺσ ὑπὲρ πεντακισχιλίουσ εὑρέθησαν. διεσώθη δὲ πλὴν δύο γυναικῶν οὐδείσ·

τῆσ Φιλίππου δὲ ἦσαν ἀδελφῆσ θυγατέρεσ αὗται, αὐτὸσ δὲ ὁ Φίλιπποσ Ιἀκίμου τινὸσ ἀνδρὸσ ἐπισήμου, τετραρχήσαντοσ Ἀγρίππᾳ τῷ βασιλεῖ. διεσώθησαν δὲ τὰσ παρὰ τὴν ἅλωσιν ὀργὰσ Ῥωμαίων λαθοῦσαι·

τότε γὰρ οὐδὲ νηπίων ἐφείδοντο, πολλὰ δ’ ἑκάστοτε ἁρπάζοντεσ ἐσφενδόνων ἀπὸ τῆσ ἄκρασ. Γάμαλα μὲν οὕτωσ ἑάλω τρίτῃ καὶ εἰκάδι μηνὸσ Ὑπερβερεταίου τῆσ ἀποστάσεωσ ἀρξαμένησ Γορπιαίου μηνὸσ τετάρτῃ καὶ εἰκάδι.

Μόνη δὲ Γίσχαλα πολίχνη τῆσ Γαλιλαίασ ἀχείρωτοσ κατελείπετο, τοῦ μὲν πλήθουσ εἰρηνικὰ φρονοῦντοσ, καὶ γὰρ ἦσαν τὸ πλέον γεωργοὶ καὶ ταῖσ ἀπὸ τῶν καρπῶν ἐλπίσιν ἀεὶ προσανέχοντεσ, παρεισεφθαρμένου δ’ αὐτοῖσ οὐκ ὀλίγου λῃστρικοῦ τάγματοσ, ᾧ τινεσ καὶ τοῦ πολιτικοῦ συνενόσουν.

ἐνῆγε δὲ τούτουσ εἰσ τὴν ἀπόστασιν καὶ συνεκρότει Ληί̈ου τινὸσ υἱὸσ Ιωἄννησ, γόησ ἀνὴρ καὶ ποικιλώτατοσ τὸ ἦθοσ, πρόχειροσ μὲν ἐλπίσαι μεγάλα, δεινὸσ δὲ τῶν ἐλπισθέντων περιγενέσθαι παντί τε ὢν δῆλοσ ἀγαπᾶν τὸν πόλεμον εἰσ δυναστείασ ἐπίθεσιν.

ὑπὸ τούτῳ τὸ στασιῶδεσ ἐν τοῖσ Γισχάλοισ ἐτέτακτο, δι’ οὓσ τυχὸν καὶ πρεσβευσάμενον περὶ παραδόσεωσ τὸ δημοτικὸν ἐν πολέμου μοίρᾳ τὴν Ῥωμαίων ἔφοδον ἐξεδέχετο.

Οὐεσπασιανὸσ δὲ ἐπὶ μὲν τούτουσ Τίτον ἐκπέμπει σὺν χιλίοισ ἱππεῦσιν, τὸ δέκατον δὲ τάγμα ἀπαίρει εἰσ Σκυθόπολιν.

αὐτὸσ δὲ σὺν δυσὶ τοῖσ λοιποῖσ ἐπανῆλθεν εἰσ Καισάρειαν, τοῦ τε συνεχοῦσ καμάτου διδοὺσ ἀνάπαυσιν αὐτοῖσ καὶ δι’ εὐθηνίαν τῶν πόλεων τά τε σώματα καὶ τὸ πρόθυμον ὑποθρέψειν οἰόμενοσ ἐπὶ τοὺσ μέλλοντασ ἀγῶνασ·

οὐ γὰρ ὀλίγον αὐτῷ πόνον ἑώρα περὶ τοῖσ Ιἑροσολύμοισ λειπόμενον, ἅτε δὴ βασιλείου μὲν οὔσησ τῆσ πόλεωσ καὶ προανεχούσησ ὅλου τοῦ ἔθνουσ, συρρεόντων δὲ εἰσ αὐτὴν τῶν ἐκ τοῦ πολέμου διαδιδρασκόντων.

τό γε μὴν φύσει τε ὀχυρὸν αὐτῆσ καὶ διὰ κατασκευὴν τειχῶν ἀγωνίαν οὐ τὴν τυχοῦσαν ἐνεποίει·

τὰ δὲ φρονήματα τῶν ἀνδρῶν καὶ τὰσ τόλμασ δυσμεταχειρίστουσ καὶ δίχα τειχῶν ὑπελάμβανεν. διὸ δὴ τοὺσ στρατιώτασ καθάπερ ἀθλητὰσ προήσκει τῶν ἀγώνων.

Τίτῳ δὲ προσιππασαμένῳ τοῖσ Γισχάλοισ εὐπετὲσ μὲν ἦν ἐξ ἐφόδου τὴν πόλιν ἑλεῖν, εἰδὼσ δέ, εἰ βίᾳ ληφθείη, διαφθαρησόμενον ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἀνέδην τὸ πλῆθοσ, ἦν δ’ αὐτῷ κόροσ ἤδη φόνων καὶ δι’ οἴκτου τὸ πλέον ἀκρίτωσ συναπολλύμενον τοῖσ αἰτίοισ, ἐβούλετο μᾶλλον ὁμολογίαισ παραστήσασθαι τὴν πόλιν.

ἑωρακότεσ μὲν ὀχυρωτέρασ πολλῷ πόλεισ ὑπὸ μίαν προσβολὴν κατεστραμμένασ, ἐν ἀσφαλείᾳ δὲ τῶν ἰδίων κτημάτων ἀπολαύοντασ ὅσοι ταῖσ Ῥωμαίων δεξιαῖσ ἐπίστευσαν, ἃσ καὶ νῦν προτείνειν αὐτοῖσ μηδὲν μνησικακῶν τῆσ αὐθαδείασ.

εἶναι γὰρ συγγνωστὸν ἐλευθερίασ ἐλπίδα, μηκέτι μέντοι τὴν ἐν τοῖσ ἀδυνάτοισ ἐπιμονήν·

εἰ γὰρ οὐ πεισθήσονται λόγοισ φιλανθρώποισ καὶ δεξιαῖσ πίστεωσ, πειράσειν αὐτοὺσ ἀφειδῆ τὰ ὅπλα, καὶ ὅσον οὐδέπω γνωσθήσεσθαι πιεζόμενον τοῖσ Ῥωμαίων μηχανήμασιν τὸ τεῖχοσ, ᾧ πεποιθότεσ ἐπιδείκνυνται μόνοι Γαλιλαίων, ὅτι εἰσὶν αὐθάδεισ αἰχμάλωτοι.

Πρὸσ ταῦτα τῶν μὲν δημοτικῶν οὐ μόνον οὐκ ἀποκρίνεσθαί τινι μετῆν, ἀλλ’ οὐδ’ ἐπὶ τὸ τεῖχοσ ἀναβῆναι·

προδιείληπτο γὰρ ἅπαν τοῖσ λῃστρικοῖσ, καὶ φύλακεσ τῶν πυλῶν ἦσαν, ὡσ μή τινεσ ἢ προέλθοιεν ἐπὶ τὰσ σπονδὰσ ἢ δέξαιντό τινασ τῶν ἱππέων εἰσ τὴν πόλιν· ὁ δ’ Ιωἄννησ αὐτόσ τε ἀγαπᾶν ἔφη τὰσ προκλήσεισ καὶ τοὺσ ἀπειθοῦντασ ἢ πείσειν ἢ συναναγκάσειν·

δεῖν μέντοι τὴν ἡμέραν αὐτὸν ἐκείνην, ἑβδομὰσ γὰρ ἦν, χαρίσασθαι τῷ Ιοὐδαίων νόμῳ, καθ’ ἣν ὥσπερ ὅπλα κινεῖν αὐτοῖσ, οὕτω καὶ τὸ συντίθεσθαι περὶ εἰρήνησ ἀθέμιτον.

οὐκ ἀγνοεῖν δὲ οὐδὲ Ῥωμαίουσ, ὡσ ἀργὴ πάντων αὐτοῖσ ἐστιν ἡ τῆσ ἑβδομάδοσ περίοδοσ, ἔν τε τῷ παραβαίνειν αὐτὴν οὐχ ἧττον ἀσεβεῖν τῶν βιασθέντων τὸν βιασάμενον.

φέρειν δ’ ἐκείνῳ μὲν οὐδεμίαν βλάβην τὰ τῆσ ὑπερθέσεωσ· τί γὰρ ἄν τισ ἐν νυκτὶ βουλεύσαιτο δρασμοῦ πλέον ἐξὸν περιστρατοπεδεύσαντα παραφυλάξαι;

μέγα δὲ κέρδοσ αὐτοῖσ τὸ μηδὲν παραβῆναι τῶν πατρίων ἐθῶν.

πρέπει δὲ τῷ παρὰ προσδοκίαν εἰρήνην χαριζομένῳ τοῖσ σωζομένοισ τηρεῖν καὶ τοὺσ νόμουσ. τοιούτοισ ἐσοφίζετο τὸν Τίτον, οὐ τοσοῦτον τῆσ ἑβδομάδοσ στοχαζόμενοσ, ὅσον τῆσ αὑτοῦ σωτηρίασ·

ἐδεδοίκει δὲ ἐγκαταληφθῆναι παραχρῆμα τῆσ πόλεωσ ἁλούσησ ἐν νυκτὶ καὶ φυγῇ τὰσ ἐλπίδασ ἔχων τοῦ βίου. θεοῦ δ’ ἦν ἔργον ἄρα τοῦ σώζοντοσ τὸν Ιωἄννην ἐπὶ τὸν τῶν Ιἑροσολύμων ὄλεθρον τὸ μὴ μόνον πεισθῆναι Τίτον τῇ σκήψει τῆσ ὑπερθέσεωσ, ἀλλὰ καὶ τῆσ πόλεωσ πορρωτέρω στρατοπεδεύσασθαι πρὸσ Κυδασοῖσ·

μεσόγειοσ δέ ἐστι Τυρίων κώμη καρτερά, διὰ μίσουσ ἀεὶ καὶ πολέμου Γαλιλαίοισ, ἔχουσα πλῆθόσ τε οἰκητόρων καὶ τὴν ὀχυρότητα τῆσ πρὸσ τὸ ἔθνοσ διαφορᾶσ ἐφόδια.

Νυκτὸσ δ’ ὁ Ιωἄννησ ὡσ οὐδεμίαν περὶ τῇ πόλει Ῥωμαίων ἑώρα φυλακήν, τὸν καιρὸν ἁρπασάμενοσ οὐ μόνον τοὺσ περὶ αὐτὸν ὁπλίτασ ἀλλὰ καὶ τῶν ἀργοτέρων συχνοὺσ ἅμα ταῖσ γενεαῖσ ἀναλαβὼν ἐπὶ Ιἑροσολύμων ἔφευγε.

μέχρι μὲν οὖν εἴκοσι σταδίων οἱο͂́ν τε ἦν συνεξαγαγεῖν γυναικῶν καὶ παιδίων ὄχλον ἀνθρώπῳ κατασπερχομένῳ τοῖσ ὑπὲρ αἰχμαλωσίασ καὶ τοῦ ζῆν φόβοισ, περαιτέρω δὲ προκόπτοντοσ ἀπελείποντο, καὶ δειναὶ τῶν ἐωμένων ἦσαν ὀλοφύρσεισ·

ὅσον γὰρ ἕκαστοσ τῶν οἰκείων ἐγίνετο πορρωτέρω, τοσοῦτον ἐγγὺσ ὑπελάμβανεν εἶναι τῶν πολεμίων, παρεῖναί τε ἤδη τοὺσ αἰχμαλωτισομένουσ δοκοῦντεσ ἐπτόηντο, καὶ πρὸσ τὸν ἀλλήλων ἐκ τοῦ δρόμου ψόφον ἐπεστρέφοντο καθάπερ ἤδη παρόντων οὓσ ἔφευγον·

ἀνοδίαισ τ’ ἐνέπιπτον οἱ πολλοί, καὶ περὶ τὴν λεωφόρον ἡ τῶν φθανόντων ἔρισ συνέτριβεν τοὺσ πολλούσ.

οἰκτρὸσ δὲ γυναικῶν καὶ παιδίων ὄλεθροσ ἦν, καί τινεσ πρὸσ ἀνακλήσεισ ἀνδρῶν τε καὶ συγγενῶν ἐθάρσησαν μετὰ κωκυτῶν ἱκετεύουσαι περιμένειν.

ἀλλ’ ἐνίκα τὸ Ιωἄννου παρακέλευσμα σώζειν ἑαυτοὺσ ἐμβοῶντοσ καὶ καταφεύγειν ἔνθα καὶ περὶ τῶν ἀπολειπομένων ἀμυνοῦνται Ῥωμαίουσ ἂν ἁρπαγῶσι.

τὸ μὲν οὖν τῶν διαδιδρασκόντων πλῆθοσ ὡσ ἕκαστοσ ἰσχύοσ εἶχεν ἢ τάχουσ ἐσκέδαστο. Τίτοσ δὲ μεθ’ ἡμέραν ἐπὶ τὰσ συνθήκασ πρὸσ τὸ τεῖχοσ παρῆν.

ἀνοίγει δ’ αὐτῷ τὰσ πύλασ ὁ δῆμοσ, καὶ μετὰ τῶν γενεῶν προελθόντεσ ἀνευφήμουν ὡσ εὐεργέτην καὶ φρουρᾶσ ἐλευθερώσαντα τὴν πόλιν·

ἐδήλουν γὰρ ἅμα τὴν τοῦ Ιωἄννου φυγὴν καὶ παρεκάλουν φείσασθαί τε αὐτῶν καὶ παρελθόντα τοὺσ ὑπολειπομένουσ τῶν νεωτεριζόντων κολάσαι.

ὁ δὲ τὰσ τοῦ δήμου δεήσεισ ἐν δευτέρῳ θέμενοσ μοῖραν ἔπεμπε τῶν ἱππέων Ιωἄννην διώξουσαν, οἳ τὸν μὲν οὐ καταλαμβάνουσιν, ἔφθη γὰρ εἰσ Ιἑροσόλυμα διαφυγών, τῶν δὲ συναπαράντων ἀποκτείνουσι μὲν εἰσ ἑξακισχιλίουσ, γύναια δὲ καὶ παιδία τρισχιλίων ὀλίγον ἀποδέοντα περιελάσαντεσ ἀνήγαγον.

καὶ τοῖσ στρατιώταισ ὀλίγον τοῦ τείχουσ παρασπάσαι κελεύσασ νόμῳ καταλήψεωσ ἀπειλαῖσ μᾶλλον ἢ κολάσει τοὺσ ταράσσοντασ τὴν πόλιν ἀνέστελλε·

πολλοὺσ γὰρ ἂν καὶ διὰ τὰ οἰκεῖα μίση καὶ διαφορὰσ ἰδίασ ἐνδείξασθαι τοὺσ ἀναιτίουσ, εἰ διακρίνοι τοὺσ τιμωρίασ ἀξίουσ·

ἄμεινον δ’ εἶναι μετέωρον ἐν φόβῳ τὸν αἴτιον καταλιπεῖν ἤ τινα τῶν οὐκ ἀξίων αὐτῷ συναπολεῖν· τὸν μὲν γὰρ ἴσωσ καὶ σωφρονῆσαι δέει κολάσεωσ τὴν ἐπὶ τοῖσ παρῳχηκόσι συγγνώμην αἰδούμενον, ἀδιόρθωτον δὲ τὴν ἐπὶ τοῖσ παραναλωθεῖσι τιμωρίαν εἶναι.

φρουρᾷ μέντοι τὴν πόλιν ἠσφαλίσατο, δι’ ἧσ τούσ τε νεωτερίζοντασ ἐφέξειν καὶ τοὺσ εἰρηνικὰ φρονοῦντασ θαρραλεωτέρουσ καταλείψειν ἔμελλεν.

Γαλιλαία μὲν οὖν οὕτωσ ἑάλω πᾶσα, πολλοῖσ ἱδρῶσι προγυμνάσασα Ῥωμαίουσ ἐπὶ τὰ Ιἑροσόλυμα. Πρὸσ δὲ τὴν εἴσοδον τοῦ Ιωἄννου ὁ πᾶσ δῆμοσ ἐξεκέχυτο, καὶ περὶ ἕκαστον τῶν συμπεφευγότων μυρίοσ ὅμιλοσ συνηθροισμένοι τὰσ ἔξωθεν συμφορὰσ ἀνεπυνθάνοντο.

τῶν δὲ τὸ μὲν ἆσθμα θερμὸν ἔτι κοπτόμενον ἐδήλου τὴν ἀνάγκην, ἠλαζονεύοντο δὲ κἀν κακοῖσ, οὐ πεφευγέναι Ῥωμαίουσ φάσκοντεσ, ἀλλ’ ἥκειν πολεμήσοντεσ αὐτοὺσ ἐξ ἀσφαλοῦσ·

ἀλογίστων γὰρ εἶναι καὶ ἀχρήστων παραβόλωσ προκινδυνεύειν περὶ Γίσχαλα καὶ πολίχνασ ἀσθενεῖσ, δέον τὰ ὅπλα καὶ τὰσ ἀκμὰσ ταμιεύεσθαι τῇ μητροπόλει καὶ συμφυλάσσειν.

ἔνθα δὴ παρεδήλουν τὴν ἅλωσιν τῶν Γισχάλων, καὶ τὴν λεγομένην εὐσχημόνωσ ὑποχώρησιν αὐτῶν οἱ πολλοὶ δρασμὸν ἐνενόουν.

ὡσ μέντοι τὰ περὶ τοὺσ αἰχμαλωτισθέντασ ἠκούσθη, σύγχυσισ οὐ μετρία κατέσχε τὸν δῆμον, καὶ μεγάλα τῆσ ἑαυτῶν ἁλώσεωσ συνελογίζοντο τὰ τεκμήρια.

καὶ κατειρωνευόμενοσ τῆσ τῶν ἀπείρων ἀγνοίασ, ὡσ οὐδ’ ἂν πτερὰ λαβόντεσ ὑπερβαῖέν ποτε Ῥωμαῖοι τὸ Ιἑροσολύμων τεῖχοσ οἱ περὶ ταῖσ Γαλιλαίων κώμαισ κακοπαθοῦντεσ καὶ πρὸσ τοῖσ ἐκεῖ τείχεσι κατατρίψαντεσ τὰσ μηχανάσ.

Τούτοισ τὸ πολὺ τῶν νέων προσδιεφθείρετο καὶ πρὸσ [μὲν] τὸν πόλεμον ἦρτο, τῶν δὲ σωφρονούντων καὶ γηραιῶν οὐκ ἦν ὅστισ οὐ τὰ μέλλοντα προορώμενοσ ὡσ ἤδη τῆσ πόλεωσ οἰχομένησ ἐπένθει.

ὁ μὲν οὖν δῆμοσ ἦν ἐν τοιαύτῃ συγχύσει, προδιέστη δὲ τὸ κατὰ τὴν χώραν πλῆθοσ τῆσ ἐν Ιἑροσολύμοισ στάσεωσ.

ὁ μὲν γὰρ Τίτοσ ἀπὸ Γισχάλων εἰσ Καισάρειαν, Οὐεσπασιανὸσ δὲ ἀπὸ Καισαρείασ εἰσ Ιἄμνειαν καὶ Ἄζωτον ἀφικόμενοσ παρίσταταί τε αὐτὰσ καὶ φρουροὺσ ἐγκαταστήσασ ὑπέστρεψε πολὺ πλῆθοσ ἐπαγόμενοσ τῶν ἐπὶ δεξιᾷ προσκεχωρηκότων.

ἐκινεῖτο δ’ ἐν ἑκάστῃ πόλει ταραχὴ καὶ πόλεμοσ ἐμφύλιοσ, ὅσον τε ἀπὸ Ῥωμαίων ἀνέπνεον εἰσ ἀλλήλουσ τὰσ χεῖρασ ἐπέστρεφον.

ἦν δὲ τῶν ἐρώντων τοῦ πολέμου πρὸσ τοὺσ ἐπιθυμοῦντασ εἰρήνησ ἔρισ χαλεπή. καὶ πρῶτον μὲν ἐν οἰκίαισ ἥπτετο τῶν ὁμονοούντων πάλαι τὸ φιλόνεικον, ἔπειτα ἀφηνιάζοντεσ ἀλλήλων οἱ φίλτατοι [λαοὶ] καὶ συνιὼν ἕκαστοσ πρὸσ τοὺσ τὰ αὐτὰ προαιρουμένουσ ἤδη κατὰ πλῆθοσ ἀντετάσσοντο.

καὶ στάσισ μὲν ἦν πανταχοῦ, τὸ νεωτερίζον δὲ καὶ τῶν ὅπλων ἐπιθυμοῦν ἐπεκράτει νεότητι καὶ τόλμῃ γηραιῶν καὶ σωφρόνων.

ἐτράποντο δὲ πρῶτον μὲν εἰσ ἁρπαγὰσ ἕκαστοι τῶν ἐπιχωρίων, ἔπειτα συντασσόμενοι κατὰ λόχουσ ἐπὶ λῃστείαν τῶν κατὰ τὴν χώραν, ὡσ ὠμότητοσ καὶ παρανομίασ ἕνεκεν αὐτοῖσ μηδὲν Ῥωμαίων τοὺσ ὁμοφύλουσ διαφέρειν καὶ πολὺ τοῖσ πορθουμένοισ κουφοτέραν δοκεῖν τὴν ὑπὸ Ῥωμαίοισ ἅλωσιν.

πόλιν ἀστρατήγητον καὶ πατρίῳ μὲν ἔθει πᾶν ἀπαρατηρήτωσ δεχομένην τὸ ὁμόφυλον, τότε δ’ οἰομένων ἁπάντων τοὺσ ἐπιχεομένουσ πάντασ ἀπ’ εὐνοίασ ἥκειν συμμάχουσ.

ὃ δὴ καὶ δίχα τῆσ στάσεωσ ὕστερον ἐβάπτισεν τὴν πόλιν·

πλήθει γὰρ ἀχρήστῳ καὶ ἀργῷ προεξαναλώθη τὰ τοῖσ μαχίμοισ διαρκεῖν δυνάμενα, καὶ πρὸσ τῷ πολέμῳ στάσιν τε ἑαυτοῖσ καὶ λιμὸν ἐπικατεσκεύασαν. Ἄλλοι τε ἀπὸ τῆσ χώρασ λῃσταὶ παρελθόντεσ εἰσ τὴν πόλιν καὶ τοὺσ ἔνδον προσλαβόντεσ χαλεπωτέρουσ οὐδὲν ἔτι τῶν δεινῶν παρίεσαν·

οἵ γε οὐ μόνον ἁρπαγαῖσ καὶ λωποδυσίαισ τὴν τόλμαν ἐμέτρουν, ἀλλὰ καὶ μέχρι φόνων ἐχώρουν, οὐ νυκτὸσ ἢ λαθραίωσ ἢ ἐπὶ τοὺσ τυχόντασ, ἀλλὰ φανερῶσ καὶ μεθ’ ἡμέραν καὶ τῶν ἐπισημοτάτων καταρχόμενοι.

πρῶτον μὲν γὰρ Ἀντίπαν, ἄνδρα τοῦ βασιλικοῦ γένουσ καὶ τῶν κατὰ τὴν πόλιν δυνατωτάτων, ὡσ καὶ τοὺσ δημοσίουσ θησαυροὺσ πεπιστεῦσθαι, συλλαβόντεσ εἱρ͂ξαν·

ἐπὶ τούτῳ Ληουίαν τινὰ τῶν ἐπισήμων καὶ Συφὰν υἱὸν Ἀρεγέτου, βασιλικὸν δ’ ἦν καὶ τούτων τὸ γένοσ, πρὸσ δὲ τοὺσ κατὰ τὴν χώραν προύχειν δοκοῦντασ.

δεινὴ δὲ κατάπληξισ εἶχε τὸν δῆμον, καὶ καθάπερ κατειλημμένησ τῆσ πόλεωσ πολέμῳ τὴν καθ’ αὑτὸν ἕκαστοσ σωτηρίαν ἠγάπα.

Τοῖσ δ’ οὐκ ἀπέχρη τὰ δεσμὰ τῶν συνειλημμένων, οὐδὲ ἀσφαλὲσ ᾤοντο τὸ μέχρι πολλοῦ δυνατοὺσ ἄνδρασ οὕτω φυλάσσειν·

ἱκανοὺσ μὲν γὰρ εἶναι καὶ τοὺσ οἴκουσ αὐτῶν πρὸσ ἄμυναν οὐκ ὀλιγάνδρουσ ὄντασ, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὸν δῆμον ἐπαναστήσεσθαι τάχα κινηθέντα πρὸσ τὴν παρανομίαν.

δόξαν οὖν ἀναιρεῖν αὐτοὺσ Ιωἄννην τινὰ πέμπουσιν τὸν ἐξ αὐτῶν εἰσ φόνουσ προχειρότατον·

Δορκάδοσ οὗτοσ ἐκαλεῖτο παῖσ κατὰ τὴν ἐπιχώριον γλῶσσαν· ᾧ δέκα συνελθόντεσ εἰσ τὴν εἱρκτὴν ξιφήρεισ ἀποσφάττουσιν τοὺσ συνειλημμένουσ. παρανομήματι δ’ ἐν τηλικούτῳ μεγάλωσ ἀπεψεύδοντο καὶ προφάσεισ [ἀνέπλαττον]·

διαλεχθῆναι γὰρ αὐτοὺσ Ῥωμαίοισ περὶ παραδόσεωσ τῶν Ιἑροσολύμων, καὶ προδότασ ἀνῃρηκέναι τῆσ κοινῆσ ἐλευθερίασ ἔφασκον, καθόλου τ’ ἐπηλαζονεύοντο τοῖσ τολμήμασιν ὡσ εὐεργέται καὶ σωτῆρεσ τῆσ πόλεωσ γεγενημένοι. Συνέβη δὲ εἰσ τοσοῦτον τὸν μὲν δῆμον ταπεινότητοσ καὶ δέουσ, ἐκείνουσ δὲ ἀπονοίασ προελθεῖν, ὡσ ἐπ’ αὐτοῖσ εἶναι καὶ τὰσ χειροτονίασ τῶν ἀρχιερέων.

ἄκυρα γοῦν τὰ γένη ποιήσαντεσ, ἐξ ὧν κατὰ διαδοχὰσ οἱ ἀρχιερεῖσ ἀπεδείκνυντο, καθίστασαν ἀσήμουσ καὶ ἀγενεῖσ, ἵν’ ἔχοιεν συνεργοὺσ τῶν ἀσεβημάτων·

τοῖσ γὰρ παρ’ ἀξίαν ἐπιτυχοῦσι τῆσ ἀνωτάτω τιμῆσ ὑπακούειν ἦν ἀνάγκη τοῖσ παρασχοῦσι.

συνέκρουον δὲ καὶ τοὺσ ἐν τέλει ποικίλαισ ἐπινοίαισ καὶ λογοποιίαισ, καιρὸν ἑαυτοῖσ ἐν ταῖσ πρὸσ ἀλλήλουσ τῶν κωλυόντων φιλονεικίαισ ποιούμενοι, μέχρι τῶν εἰσ ἀνθρώπουσ ὑπερεμπλησθέντεσ ἀδικημάτων ἐπὶ τὸ θεῖον μετήνεγκαν τὴν ὕβριν καὶ μεμιασμένοισ τοῖσ ποσὶ παρῄεσαν εἰσ τὸ ἅγιον.

Ἐπανισταμένου τε αὐτοῖσ ἤδη τοῦ πλήθουσ, ἐνῆγε γὰρ ὁ γεραίτατοσ τῶν ἀρχιερέων Ἄνανοσ, ἀνὴρ σωφρονέστατοσ καὶ τάχα ἂν διασώσασ τὴν πόλιν, εἰ τὰσ τῶν ἐπιβούλων χεῖρασ ἐξέφυγεν, οἱ δὲ τὸν νεὼν τοῦ θεοῦ φρούριον αὑτοῖσ καὶ τῶν ἀπὸ τοῦ δήμου ταραχῶν ποιοῦνται καταφυγήν, καὶ τυραννεῖον ἦν αὐτοῖσ τὸ ἅγιον.

τὸ τῶν ἐνεργουμένων ἀλγεινότερον·

ἀποπειρώμενοι γὰρ τῆσ τοῦ δήμου καταπλήξεωσ καὶ τὴν αὑτῶν δοκιμάζοντεσ ἰσχὺν κληρωτοὺσ ἐπεχείρησαν ποιεῖν τοὺσ ἀρχιερεῖσ οὔσησ, ὡσ ἔφαμεν, κατὰ γένοσ αὐτῶν τῆσ διαδοχῆσ.

ἦν δὲ πρόσχημα μὲν τῆσ ἐπιβουλῆσ ἔθοσ ἀρχαῖον, ἐπειδὴ καὶ πάλαι κληρωτὴν ἔφασαν εἶναι τὴν ἀρχιερωσύνην, τὸ δὲ ἀληθὲσ τοῦ βεβαιοτέρου [νόμου] κατάλυσισ καὶ τέχνη πρὸσ δυναστείαν τὰσ ἀρχὰσ δι’ αὑτῶν καθισταμένοισ.

Καὶ δὴ μεταπεμψάμενοι μίαν τῶν ἀρχιερατικῶν φυλήν, Ἐνιάχιν καλεῖται, διεκλήρουν ἀρχιερέα, λαγχάνει δ’ ἀπὸ τύχησ ὁ μάλιστα διαδείξασ αὐτῶν τὴν παρανομίαν, Φαννί τισ ὄνομα, υἱὸσ Σαμουήλου κώμησ Ἀφθίασ, ἀνὴρ οὐ μόνον οὐκ ἐξ ἀρχιερέων, ἀλλ’ οὐδ’ ἐπιστάμενοσ σαφῶσ τί ποτ’ ἦν ἀρχιερωσύνη δι’ ἀγροικίαν.

ἀπὸ γοῦν τῆσ χώρασ αὐτὸν ἄκοντα σύραντεσ ὥσπερ ἐπὶ σκηνῆσ ἀλλοτρίῳ κατεκόσμουν προσωπείῳ τήν τ’ ἐσθῆτα περιτιθέντεσ τὴν ἱερὰν καὶ τὸ τί δεῖ ποιεῖν ἐπὶ καιροῦ διδάσκοντεσ.

χλεύη δ’ ἦν ἐκείνοισ καὶ παιδιὰ τὸ τηλικοῦτον ἀσέβημα, τοῖσ δ’ ἄλλοισ ἱερεῦσιν ἐπιθεωμένοισ πόρρωθεν παιζόμενον τὸν νόμον δακρύειν ἐπῄει καὶ κατέστενον τὴν τῶν ἱερῶν τιμῶν κατάλυσιν.

Ταύτην τὴν τόλμαν αὐτῶν οὐκ ἤνεγκεν ὁ δῆμοσ, ἀλλ’ ὥσπερ ἐπὶ τυραννίδοσ κατάλυσιν ὡρ́μηντο πάντεσ·

οἵ τε δοκιμώτατοι τῶν ἀρχιερέων, Γαμάλα μὲν υἱὸσ Ιἠσοῦσ Ἀνάνου δὲ Ἄνανοσ, πολλὰ τὸν δῆμον εἰσ νωθείαν κατονειδίζοντεσ ἐν ταῖσ συνόδοισ ἐπήγειρον τοῖσ ζηλωταῖσ·

τοῦτο γὰρ αὑτοὺσ ἐκάλεσαν ὡσ ἐπ’ ἀγαθοῖσ ἐπιτηδεύμασιν ἀλλ’ οὐχὶ ζηλώσαντεσ τὰ κάκιστα τῶν ἔργων [καὶ] ὑπερβαλλόμενοι.

εἶπεν, ἦν ἐμοὶ τεθνάναι πρὶν ἐπιδεῖν τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ τοσούτοισ ἄγεσι καταγέμοντα καὶ τὰσ ἀβάτουσ καὶ ἁγίασ χώρασ ποσὶ μιαιφόνων στενοχωρουμένασ.

ἀλλὰ περικείμενοσ τὴν ἀρχιερατικὴν ἐσθῆτα καὶ τὸ τιμιώτατον καλούμενοσ τῶν σεβασμίων ὀνομάτων, ζῶ καὶ φιλοψυχῶ, μηδ’ ὑπὲρ τοὐμοῦ γήρωσ ὑπομένων εὐκλεῆ θάνατον εἰ δεῖ μὴ μόνοσ εἰμὶ καὶ καθάπερ ἐν ἐρημίᾳ τὴν ἐμαυτοῦ ψυχὴν ἐπιδώσω μόνην ὑπὲρ τοῦ θεοῦ.

τί γὰρ καὶ δεῖ ζῆν ἐν δήμῳ συμφορῶν ἀναισθητοῦντι καὶ παρ’ οἷσ ἀπόλωλεν ἡ τῶν ἐν χερσὶ παθῶν ἀντίληψισ;

ἁρπαζόμενοι γοῦν ἀνέχεσθε καὶ τυπτόμενοι σιωπᾶτε, καὶ τοῖσ φονευομένοισ οὐδ’ ἐπιστένει τισ ἀναφανδόν. ὢ τῆσ πικρᾶσ τυραννίδοσ.

τί [δὲ] μέμφομαι τοὺσ τυράννουσ; μὴ γὰρ οὐκ ἐτράφησαν ὑφ’ ὑμῶν καὶ τῆσ ὑμετέρασ ἀνεξικακίασ; μὴ γὰρ οὐχ ὑμεῖσ περιιδόντεσ τοὺσ πρώτουσ συνισταμένουσ, ἔτι δ’ ἦσαν ὀλίγοι, πλείουσ ἐποιήσατε τῇ σιωπῇ καὶ καθοπλιζομένων ἠρεμοῦντεσ καθ’ ἑαυτῶν ἐπεστρέψατε τὰ ὅπλα, δέον τὰσ πρώτασ αὐτῶν ἐπικόπτειν ὁρμάσ, ὅτε λοιδορίαισ καθήπτοντο τῶν συγγενῶν, ὑμεῖσ δὲ ἀμελήσαντεσ ἐφ’ ἁρπαγὰσ παρωξύνατε τοὺσ ἀλιτηρίουσ, καὶ πορθουμένων οἴκων λόγοσ ἦν οὐδείσ·

τοιγαροῦν αὐτοὺσ ἡρ́παζον τοὺσ δεσπότασ, καὶ συρομένοισ διὰ μέσησ τῆσ πόλεωσ οὐδεὶσ ἐπήμυνεν.

οἱ δὲ καὶ δεσμοῖσ ᾐκίσαντο τοὺσ ὑφ’ ὑμῶν προδοθέντασ, ἐῶ λέγειν πόσουσ καὶ ποδαπούσ·

ἀλλ’ ἀκαταιτιάτοισ ἀκρίτοισ οὐδεὶσ ἐβοήθησε τοῖσ δεδεμένοισ. ἀκόλουθον ἦν ἐπιδεῖν τοὺσ αὐτοὺσ φονευομένουσ.

ἐπείδομεν καὶ τοῦτο καθάπερ ἐξ ἀγέλησ ζῴων ἀλόγων ἑλκομένου τοῦ κρατιστεύοντοσ ἀεὶ θύματοσ, οὐδὲ φωνήν τισ ἀφῆκεν οὐχ ὅπωσ ἐκίνησε τὴν δεξιάν. φέρετε δὴ [τοίνυν], φέρετε πατούμενα βλέποντεσ τὰ ἅγια καὶ πάντασ ὑποθέντεσ αὐτοὶ τοῖσ ἀνοσίοισ τοὺσ τῶν τολμημάτων βαθμοὺσ μὴ βαρύνεσθε τὴν ὑπεροχήν·

καὶ γὰρ νῦν πάντωσ ἂν ἐπὶ μεῖζον προύκοψαν, εἴ τι τῶν ἁγίων καταλῦσαι μεῖζον εἶχον. κεκράτηται μὲν οὖν τὸ ὀχυρώτατον τῆσ πόλεωσ·

λεγέσθω γὰρ νῦν τὸ ἱερὸν ὡσ ἄκρα τισ ἢ φρούριον· ἔχοντεσ δ’ ἐπιτετειχισμένην τυραννίδα τοσαύτην καὶ τοὺσ ἐχθροὺσ ὑπὲρ κορυφὴν βλέποντεσ, τί βουλεύεσθε καὶ τίσι τὰσ γνώμασ προσθάλπετε; Ῥωμαίουσ ἄρα περιμενεῖτε, ἵν’ ἡμῶν βοηθήσωσι τοῖσ ἁγίοισ;

ἔχει μὲν οὕτωσ τὰ πράγματα τῇ πόλει, καὶ πρὸσ τοσοῦτον ἥκομεν συμφορῶν, ἵνα ἡμᾶσ ἐλεήσωσι καὶ πολέμιοι. οὐκ ἐξαναστήσεσθε, ὦ τλημονέστατοι, καὶ πρὸσ τὰσ πληγὰσ ἐπιστραφέντεσ, ὃ κἀπὶ τῶν θηρίων ἔστιν ἰδεῖν, τοὺσ τύπτοντασ ἀμυνεῖσθε;

οὐκ ἀναμνήσεσθε τῶν ἰδίων ἕκαστοσ συμφορῶν οὐδὲ ἃ πεπόνθατε πρὸ ὀφθαλμῶν θέμενοι τὰσ ψυχὰσ ἐπ’ αὐτοὺσ θήξετε πρὸσ τὴν ἄμυναν; ἀπόλωλεν ἄρα παρ’ ὑμῖν τὸ τιμιώτατον τῶν παθῶν καὶ φυσικώτατον, ἐλευθερίασ ἐπιθυμία, φιλόδουλοι δὲ καὶ φιλοδέσποτοι γεγόναμεν ὥσπερ ἐκ προγόνων τὸ ὑποτάσσεσθαι παραλαβόντεσ.

ἀλλ’ ἐκεῖνοί γε πολλοὺσ καὶ μεγάλουσ ὑπὲρ τῆσ αὐτονομίασ πολέμουσ διήνεγκαν καὶ οὔτε τῆσ Αἰγυπτίων οὔτε τῆσ Μήδων δυναστείασ ἡττήθησαν ὑπὲρ τοῦ μὴ ποιεῖν τὸ κελευόμενον.

καὶ τί δεῖ τὰ τῶν προγόνων λέγειν;

ἀλλ’ ὁ νῦν πρὸσ Ῥωμαίουσ πόλεμοσ, ἐῶ διελέγχειν πότερον λυσιτελὴσ ὢν καὶ σύμφοροσ ἢ τοὐναντίον, τίνα δ’ οὖν ἔχει πρόφασιν; οὐ τὴν ἐλευθερίαν;

εἶτα τοὺσ τῆσ οἰκουμένησ δεσπότασ μὴ φέροντεσ τῶν ὁμοφύλων τυράννων ἀνεξόμεθα; καίτοι τὸ μὲν τοῖσ ἔξωθεν ὑπακούειν ἀνενέγκαι τισ ἂν εἰσ τὴν ἅπαξ ἡττήσασαν τύχην, τὸ δὲ τοῖσ οἰκείοισ εἴκειν πονηροῖσ ἀγεννῶν ἐστι καὶ προαιρουμένων.

ἐπειδὴ δὲ ἅπαξ ἐμνήσθην Ῥωμαίων, οὐκ ἀποκρύψομαι πρὸσ ὑμᾶσ εἰπεῖν ὃ μεταξὺ τῶν λόγων ἐμπεσὸν ἐπέστρεψε τὴν διάνοιαν, ὅτι κἂν ἁλῶμεν ὑπ’ ἐκείνοισ, ἀπείη δὲ ἡ πεῖρα τοῦ λόγου, χαλεπώτερον οὐδὲν παθεῖν ἔχομεν ὧν ἡμᾶσ διατεθείκασιν οὗτοι.

πῶσ δὲ οὐ δακρύων ἄξιον ἐκείνων μὲν ἐν τῷ ἱερῷ καὶ ἀναθήματα βλέπειν, τῶν δὲ ὁμοφύλων τὰ σκῦλα σεσυληκότων καὶ ἀνελόντων τὴν τῆσ μητροπόλεωσ εὐγένειαν, καὶ πεφονευμένουσ ἄνδρασ ὧν ἀπέσχοντο ἂν κἀκεῖνοι κρατήσαντεσ;

γενηθέντασ δέ τινασ ἐν τῇδε τῇ χώρᾳ καὶ τραφέντασ ὑπὸ τοῖσ ἡμετέροισ ἔθεσι καὶ Ιοὐδαίουσ καλουμένουσ ἐμπεριπατεῖν μέσοισ τοῖσ ἁγίοισ θερμὰσ ἔτι τὰσ χεῖρασ ἐξ ὁμοφύλων ἔχοντασ φόνων;

εἶτά τισ δέδοικεν τὸν ἔξωθεν πόλεμον καὶ τοὺσ ἐν συγκρίσει πολλῷ τῶν οἰκείων ἡμῖν μετριωτέρουσ;

καὶ γὰρ ἄν, εἰ ἐτύμουσ δεῖ τοῖσ πράγμασι τὰσ κλήσεισ ἐφαρμόζειν, τάχα ἂν εὑρ́οι τισ Ῥωμαίουσ μὲν ἡμῖν βεβαιωτὰσ τῶν νόμων, πολεμίουσ δὲ τοὺσ ἔνδον. ἀλλ’ ὅτι μὲν ἐξώλεισ οἱ ἐπίβουλοι τῆσ ἐλευθερίασ, καὶ πρὸσ ἃ δεδράκασιν οὐκ ἄν τισ ἐπινοήσειεν δίκην ἀξίαν κατ’ αὐτῶν, οἶμαι πάντασ ἥκειν πεπεισμένουσ οἴκοθεν καὶ πρὸ τῶν ἐμῶν λόγων παρωξύνθαι τοῖσ ἔργοισ ἐπ’ αὐτούσ, ἃ πεπόνθατε.

καταπλήσσονται δ’ ἴσωσ οἱ πολλοὶ τό τε πλῆθοσ αὐτῶν καὶ τὴν τόλμαν, ἔτι δὲ καὶ τὴν ἐκ τοῦ τόπου πλεονεξίαν.

ταῦτα δ’ ὥσπερ συνέστη διὰ τὴν ὑμετέραν ἀμέλειαν, καὶ νῦν αὐξηθήσεται πλέον ὑπερθεμένων·

καὶ τὴν τόλμαν ἐξάπτει μέχρι νῦν μηδὲν ἐμπόδιον, τῷ τε τόπῳ καθύπερθεν ὄντεσ χρήσαιντο καὶ μετὰ παρασκευῆσ, ἂν ἡμεῖσ χρόνον δῶμεν.

πιστεύσατε δὲ ὡσ, ἐὰν προσβαίνωμεν ἐπ’ αὐτούσ, ἔσονται τῇ συνειδήσει ταπεινότεροι, καὶ τὸ πλεονέκτημα τοῦ ὕψουσ ὁ λογισμὸσ ἀπολεῖ.

τάχα τὸ θεῖον ὑβρισμένον ἀναστρέψει κατ’ αὐτῶν τὰ βαλλόμενα, καὶ τοῖσ σφετέροισ διαφθαρήσονται βέλεσιν οἱ δυσσεβεῖσ.

μόνον ὀφθῶμεν αὐτοῖσ, καὶ καταλέλυνται. καλὸν δέ, κἂν προσῇ τισ κίνδυνοσ, ἀποθνήσκειν πρὸσ τοῖσ ἱεροῖσ πυλῶσι καὶ τὴν ψυχὴν εἰ καὶ μὴ πρὸ παίδων ἢ γυναικῶν, ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ θεοῦ καὶ τῶν ἁγίων προέσθαι.

προστήσομαι δ’ ἐγὼ γνώμῃ τε καὶ χειρί, καὶ οὔτε ἐπίνοιά τισ ὑμῖν λείψει πρὸσ ἀσφάλειαν ἐξ ἡμῶν οὔτε τοῦ σώματοσ ὄψεσθε φειδόμενον.

Τούτοισ ὁ Ἄνανοσ παρακροτεῖ τὸ πλῆθοσ ἐπὶ τοὺσ ζηλωτάσ, οὐκ ἀγνοῶν μὲν ὡσ εἰε͂ν ἤδη δυσκατάλυτοι πλήθει τε καὶ νεότητι καὶ παραστήματι ψυχῆσ, τὸ πλέον δὲ συνειδήσει τῶν εἰργασμένων·

οὐ γὰρ ἐνδώσειν αὐτοὺσ εἰσ ἐσχάτην συγγνώμην ἐφ’ οἷσ ἔδρασαν ἐλπίσαντασ· ὅμωσ δὲ πᾶν ὁτιοῦν παθεῖν προῃρεῖτο μᾶλλον ἢ περιιδεῖν ἐν τοιαύτῃ τὰ πράγματα συγχύσει.

τὸ δὲ πλῆθοσ ἄγειν αὐτοὺσ ἐβόα καθ’ ὧν παρεκάλει, καὶ προκινδυνεύειν ἕκαστοσ ἦν ἑτοιμότατοσ.

Ἐν ὅσῳ δὲ ὁ Ἄνανοσ κατέλεγέ τε καὶ συνέτασσε τοὺσ ἐπιτηδείουσ πρὸσ μάχην, οἱ ζηλωταὶ πυνθανόμενοι τὴν ἐπιχείρησιν, παρῆσαν γὰρ οἱ ἀγγέλλοντεσ αὐτοῖσ πάντα τὰ παρὰ τοῦ δήμου, παροξύνονται κἀκ τοῦ ἱεροῦ προπηδῶντεσ ἀθρόοι τε καὶ κατὰ λόχουσ οὐδενὸσ ἐφείδοντο τῶν προστυγχανόντων.

ἀθροίζεται δὲ ὑπ’ Ἀνάνου ταχέωσ τὸ δημοτικόν, πλήθει μὲν ὑπερέχον, ὅπλοισ δὲ καὶ τῷ μὴ συγκεκροτῆσθαι λειπόμενον τῶν ζηλωτῶν.

τὸ πρόθυμον δὲ παρ’ ἑκατέροισ ἀνεπλήρου τὰ λείποντα, τῶν μὲν ἀπὸ τῆσ πόλεωσ ἀνειληφότων ὀργὴν ἰσχυροτέραν τῶν ὅπλων, τῶν δὲ ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ τόλμαν παντὸσ πλήθουσ ὑπερέχουσαν·

καὶ οἱ μὲν ἀοίκητον ὑπολαμβάνοντεσ αὑτοῖσ τὴν πόλιν εἰ μὴ τοὺσ λῃστὰσ ἐκκόψειαν αὐτῆσ, οἱ ζηλωταὶ δὲ εἰ μὴ κρατοῖεν οὐκ ἔστιν ἧστινοσ ὑστερήσειν τιμωρίασ, συνερρήγνυντο στρατηγούμενοι τοῖσ πάθεσι, τὸ μὲν πρῶτον κατὰ τὴν πόλιν καὶ πρὸ τοῦ ἱεροῦ λίθοισ βάλλοντεσ ἀλλήλουσ καὶ πόρρωθεν διακοντιζόμενοι, κατὰ δὲ τὰσ τροπὰσ οἱ κρατοῦντεσ ἐχρῶντο τοῖσ ξίφεσι·

καὶ πολὺσ ἦν ἑκατέρων φόνοσ, τραυματίαι τε ἐγίνοντο συχνοί.

καὶ τοὺσ μὲν ἀπὸ τοῦ δήμου διεκόμιζον εἰσ τὰσ οἰκίασ οἱ προσήκοντεσ, ὁ δὲ βληθεὶσ τῶν ζηλωτῶν εἰσ τὸ ἱερὸν ἀνῄει καθαιμάσσων τὸ θεῖον ἔδαφοσ·

καὶ μόνον ἄν τισ εἴποι τὸ ἐκείνων αἷμα μιᾶναι τὰ ἅγια. κατὰ μὲν οὖν τὰσ συμβολὰσ ἐκτρέχοντεσ ἀεὶ περιῆσαν οἱ λῃστρικοί, τεθυμωμένοι δὲ οἱ δημοτικοὶ καὶ πλείουσ ἀεὶ γινόμενοι, κακίζοντεσ τοὺσ ἐνδιδόντασ καὶ μὴ διδόντεσ τοῖσ τρεπομένοισ ἀναχώρησιν οἱ κατόπιν βιαζόμενοι, πᾶν μὲν ἐπιστρέφουσι τὸ σφέτερον εἰσ τοὺσ ὑπεναντίουσ·

κἀκείνων μηκέτ’ ἀντεχόντων τῇ βίᾳ, κατὰ μικρὸν δ’ ἀναχωρούντων εἰσ τὸ ἱερὸν συνεισπίπτουσιν οἱ περὶ τὸν Ἄνανον.

τοῖσ δὲ κατάπληξισ ἐμπίπτει στερομένοισ τοῦ πρώτου περιβόλου, καὶ καταφυγόντεσ εἰσ τὸ ἐνδοτέρω ταχέωσ ἀποκλείουσι τὰσ πύλασ.

τῷ δ’ Ἀνάνῳ προσβαλεῖν μὲν οὐκ ἐδόκει τοῖσ ἱεροῖσ πυλῶσιν ἄλλωσ τε κἀκείνων βαλλόντων ἄνωθεν, ἀθέμιτον δ’ ἡγεῖτο, κἂν κρατήσῃ, μὴ προηγνευκὸσ εἰσαγαγεῖν τὸ πλῆθοσ·

διακληρώσασ δ’ ἐκ πάντων εἰσ ἑξακισχιλίουσ ὁπλίτασ καθίστησιν ἐπὶ ταῖσ στοαῖσ φρουρούσ·

διεδέχοντο δὲ ἄλλοι τούτουσ, καὶ παντὶ μὲν ἀνάγκη παρεῖναι πρὸσ τὴν φυλακὴν ἐκ περιόδου, πολλοὶ δὲ τῶν ἐν ἀξιώμασιν ἐφεθέντεσ ὑπὸ τῶν ἄρχειν δοκούντων μισθούμενοι πενιχροτέρουσ ἀνθ’ ἑαυτῶν ἐπὶ τὴν φρουρὰν ἔπεμπον.

Γίνεται δὲ τούτοισ πᾶσιν ὀλέθρου παραίτιοσ Ιωἄννησ, ὃν ἔφαμεν ἀπὸ Γισχάλων διαδρᾶναι, δολιώτατοσ ἀνὴρ καὶ δεινὸν ἔρωτα τυραννίδοσ ἐν τῇ ψυχῇ περιφέρων, ὃσ πόρρωθεν ἐπεβούλευε τοῖσ πράγμασιν.

καὶ δὴ τότε τὰ τοῦ δήμου φρονεῖν ὑποκρινόμενοσ συμπεριῄει μὲν τῷ Ἀνάνῳ βουλευομένῳ σὺν τοῖσ δυνατοῖσ μεθ’ ἡμέραν καὶ νύκτωρ ἐπιόντι τὰσ φυλακάσ, διήγγελλε δὲ τὰ ἀπόρρητα τοῖσ ζηλωταῖσ, καὶ πᾶν σκέμμα τοῦ δήμου πρὶν καλῶσ βουλευθῆναι παρὰ τοῖσ ἐχθροῖσ ἐγινώσκετο δι’ αὐτοῦ.

μηχανώμενοσ δὲ τὸ μὴ δι’ ὑποψίασ ἐλθεῖν ἀμέτροισ ἐχρῆτο ταῖσ θεραπείαισ εἰσ τόν τε Ἄνανον καὶ τοὺσ τοῦ δήμου προεστῶτασ.

ἐχώρει δ’ εἰσ τοὐναντίον αὐτῷ τὸ φιλότιμον·

διὰ γὰρ τὰσ ἀλόγουσ κολακείασ μᾶλλον ὑπωπτεύετο, καὶ τὸ πανταχοῦ παρεῖναι μὴ καλούμενον ἔμφασιν προδοσίασ τῶν ἀπορρήτων παρεῖχε. συνεώρων μὲν γὰρ αἰσθανομένουσ ἅπαντα τοὺσ ἐχθροὺσ τῶν παρ’ αὐτοῖσ βουλευμάτων, πιθανώτεροσ δ’ οὐδεὶσ ἦν Ιωἄννου πρὸσ ὑποψίασ τοῦ διαγγέλλειν.

ἀποσκευάσασθαι μὲν οὖν αὐτὸν οὐκ ἦν ῥᾴδιον ὄντα δυνατὸν ἐκ πονηρίασ καὶ ἄλλωσ οὐ τῶν ἀσήμων ὑπεζωσμένον τε πολλοὺσ τῶν συνεδρευόντων τοῖσ ὅπλοισ, ἐδόκει δὲ αὐτὸν ὁρ́κοισ πιστώσασθαι πρὸσ εὔνοιαν.

ὤμνυε δ’ ὁ Ιωἄννησ ἑτοίμωσ εὐνοήσειν τε τῷ δήμῳ καὶ μήτε βουλήν τινα μήτε πρᾶξιν προδώσειν τοῖσ ἐχθροῖσ, συγκαταλύσειν δὲ τοὺσ ἐπιτιθεμένουσ καὶ χειρὶ καὶ γνώμῃ.

οἱ δὲ περὶ τὸν Ἄνανον πιστεύσαντεσ τοῖσ ὁρ́κοισ ἤδη χωρὶσ ὑπονοίασ εἰσ τὰσ συμβουλίασ αὐτὸν παρελάμβανον, καὶ δὴ καὶ πρεσβευτὴν εἰσπέμπουσι πρὸσ τοὺσ ζηλωτὰσ περὶ διαλύσεων·

ἦν γὰρ αὐτοῖσ σπουδὴ τὸ παρ’ αὐτοῖσ μὴ μιᾶναι τὸ ἱερὸν μηδέ τινα τῶν ὁμοφύλων ἐν αὐτῷ πεσεῖν. Ὁ δ’ ὥσπερ τοῖσ ζηλωταῖσ ὑπὲρ εὐνοίασ ὀμόσασ καὶ οὐ κατ’ αὐτῶν, παρελθὼν εἴσω καὶ καταστὰσ εἰσ μέσουσ πολλάκισ μὲν ἔφη κινδυνεῦσαι δι’ αὐτούσ, ἵνα μηδὲν ἀγνοήσωσι τῶν ἀπορρήτων, ὅσα κατ’ αὐτῶν οἱ περὶ τὸν Ἄνανον ἐβουλεύσαντο·

νῦν δὲ τὸν μέγιστον ἀναρριπτεῖν κίνδυνον σὺν πᾶσιν αὐτοῖσ, εἰ μή τισ προσγένοιτο βοήθεια δαιμόνιοσ.

οὐ γὰρ ἔτι μέλλειν Ἄνανον, ἀλλὰ πείσαντα μὲν τὸν δῆμον πεπομφέναι πρέσβεισ πρὸσ Οὐεσπασιανόν, ἵν’ ἐλθὼν κατὰ τάχοσ παραλάβῃ τὴν πόλιν, ἁγνείαν δὲ παρηγγελκέναι κατ’ αὐτῶν εἰσ τὴν ἑξῆσ ἡμέραν, ἵν’ ἢ κατὰ θρησκείαν εἰσελθόντεσ ἢ καὶ βιασάμενοι συμμίξωσιν αὐτοῖσ.

οὐχ ὁρᾶν δὲ μέχρι τίνοσ ἢ τὴν φρουρὰν οἴσουσιν ἢ παρατάξονται πρὸσ τοσούτουσ.

προσετίθει δ’ ὡσ αὐτὸσ εἰσπεμφθείη κατὰ θεοῦ πρόνοιαν ὡσ πρεσβευτὴσ περὶ διαλύσεων· τὸν γὰρ Ἄνανον ταύτασ αὐτοῖσ προτείνειν, ὅπωσ ἀνυποπτοτέροισ ἐπέλθῃ. δεῖν οὖν ἢ τῷ λόγῳ τοῦ ζῆν τοὺσ φρουροῦντασ ἱκετεύειν ἢ πορίζεσθαί τινα παρὰ τῶν ἔξωθεν ἐπικουρίαν·

τοὺσ δὲ θαλπομένουσ ἐλπίδι συγγνώμησ εἰ κρατηθεῖεν, ἐπιλελῆσθαι τῶν ἰδίων τολμημάτων ἢ νομίζειν ἅμα τῷ μετανοεῖν τοὺσ δεδρακότασ εὐθέωσ ὀφείλειν διηλλάχθαι καὶ τοὺσ παθόντασ.

ἀλλὰ τῶν μὲν ἀδικησάντων διὰ μίσουσ πολλάκισ γίνεσθαι καὶ τὴν μεταμέλειαν, τοῖσ ἀδικηθεῖσι δὲ τὰσ ὀργὰσ ἐπ’ ἐξουσίασ χαλεπωτέρασ·

ἐφεδρεύειν δέ γε ἐκείνοισ φίλουσ καὶ συγγενεῖσ τῶν ἀπολωλότων καὶ δῆμον τοσοῦτον ὑπὲρ καταλύσεωσ νόμων καὶ δικαστηρίων τεθυμωμένον, ὅπου κἂν ᾖ τι μέροσ τὸ ἐλεοῦν, ὑπὸ πλείονοσ ἂν αὐτὸ τοῦ διαγανακτοῦντοσ ἀφανισθῆναι.

Τοιαῦτα μὲν ἐποίκιλλεν ἀθρόωσ δεδισσόμενοσ, καὶ τὴν ἔξωθεν βοήθειαν ἀναφανδὸν μὲν οὐκ ἐθάρρει λέγειν, ᾐνίσσετο δὲ τοὺσ Ἰδουμαίουσ·

ἵνα δὲ καὶ τοὺσ ἡγεμόνασ τῶν ζηλωτῶν ἰδίᾳ παροξύνῃ, τὸν Ἄνανον εἴσ τε ὠμότητα διέβαλλε καὶ ἀπειλεῖν ἐκείνοισ ἐξαιρέτωσ ἔλεγεν. ἦσαν δὲ Ἐλεάζαροσ μὲν υἱὸσ Γίωνοσ, ὃσ δὴ καὶ πιθανώτατοσ ἐδόκει τῶν ἐν αὐτοῖσ νοῆσαί τε τὰ δέοντα καὶ τὰ νοηθέντα πρᾶξαι, Ζαχαρίασ δέ τισ υἱὸσ Ἀμφικάλλει, γένοσ ἐκ τῶν ἱερέων ἑκάτεροσ.

οὗτοι πρὸσ ταῖσ κοιναῖσ τὰσ ἰδίασ καθ’ ἑαυτῶν ἀπειλὰσ ἀκούσαντεσ, ἔτι δ’ ὡσ οἱ περὶ τὸν Ἄνανον δυναστείαν αὑτοῖσ περιποιούμενοι Ῥωμαίουσ ἐπικαλοῖντο, καὶ γὰρ τοῦτο Ιωἄννησ προσεψεύσατο, μέχρι πολλοῦ μὲν ἠποροῦντο, τί χρὴ πράττειν εἰσ ὀξὺν οὕτωσ καιρὸν συνεωσμένουσ·

παρεσκευάσθαι μὲν γὰρ τὸν δῆμον ἐπιχειρεῖν αὐτοῖσ οὐκ εἰσ μακράν, αὐτῶν δὲ τὸ σύντομον τῆσ ἐπιβουλῆσ ὑποτετμῆσθαι τὰσ ἔξωθεν ἐπικουρίασ·

πάντα γὰρ ἂν φθῆναι παθεῖν πρὶν καὶ πυθέσθαι τινὰ τῶν συμμάχων. ἔδοξε δ’ ὅμωσ ἐπικαλεῖσθαι τοὺσ Ἰδουμαίουσ, καὶ γράψαντεσ ἐπιστολὴν σύντομον, ὡσ Ἄνανοσ μὲν προδιδοίη Ῥωμαίοισ τὴν μητρόπολιν ἐξαπατήσασ τὸν δῆμον, αὐτοὶ δ’ ὑπὲρ τῆσ ἐλευθερίασ ἀποστάντεσ ἐν τῷ ἱερῷ φρουροῖντο, ὀλίγοσ δ’ ἔτι χρόνοσ αὐτοῖσ βραβεύοι τὴν σωτηρίαν, εἰ δὲ μὴ βοηθήσουσιν ἐκεῖνοι κατὰ τάχοσ, αὐτοὶ μὲν ὑπ’ Ἀνάνῳ τε καὶ τοῖσ ἐχθροῖσ, ἡ πόλισ δ’ ὑπὸ Ῥωμαίουσ φθάσει γενομένη.

τὰ δὲ πολλὰ τοῖσ ἀγγέλοισ ἐνετέλλοντο πρὸσ τοὺσ ἄρχοντασ τῶν Ἰδουμαίων διαλέγεσθαι.

προεβλήθησαν δὲ ἐπὶ τὴν ἀγγελίαν δύο τῶν δραστηρίων ἀνδρῶν εἰπεῖν τε ἱκανοὶ καὶ πεῖσαι περὶ πραγμάτων, τὸ δὲ τούτων χρησιμώτερον, ὠκύτητι ποδῶν διαφέροντεσ·

τοὺσ μὲν γὰρ Ἰδουμαίουσ αὐτόθεν ᾔδεισαν πεισθησομένουσ, ἅτε θορυβῶδεσ καὶ ἄτακτον ἔθνοσ αἰεί τε μετέωρον πρὸσ τὰ κινήματα καὶ μεταβολαῖσ χαῖρον, πρὸσ ὀλίγην τε κολακείαν τῶν δεομένων τὰ ὅπλα κινοῦν καὶ καθάπερ εἰσ ἑορτὴν εἰσ τὰσ παρατάξεισ ἐπειγόμενον.

ἔδει δὲ τάχουσ εἰσ τὴν ἀγγελίαν·

εἰσ ὃ μηδὲν ἐλλείποντεσ προθυμίασ οἱ πεμφθέντεσ, ἐκαλεῖτο δ’ αὐτῶν Ἀνανίασ ἑκάτεροσ, καὶ δὴ πρὸσ τοὺσ ἄρχοντασ τῶν Ἰδουμαίων παρῆσαν. Οἱ δὲ πρὸσ τὴν ἐπιστολὴν καὶ τὰ ῥηθέντα παρὰ τῶν ἀφιγμένων ἐκπλαγέντεσ, ὥσπερ ἐμμανεῖσ περιέθεόν τε τὸ ἔθνοσ καὶ διεκήρυσσον τὴν στρατείαν.

ἤθροιστο δ’ ἡ πληθὺσ τάχιον τοῦ παραγγέλματοσ, καὶ πάντεσ ὡσ ἐπ’ ἐλευθερίᾳ τῆσ μητροπόλεωσ ἡρ́παζον τὰ ὅπλα.

συνταχθέντεσ δὲ εἰσ δύο μυριάδασ παραγίνονται πρὸσ τὰ Ιἑροσόλυμα, χρώμενοι τέσσαρσιν ἡγεμόσιν Ιωἄννῃ τε καὶ Ιἀκώβῳ παιδὶ Σωσᾶ, πρὸσ δὲ τούτοισ ἦν Σίμων υἱὸσ Θακήου καὶ Φινέασ Κλουσώθ.

Τὸν δὲ Ἄνανον ἡ μὲν ἔξοδοσ τῶν ἀγγέλων ὥσπερ καὶ τοὺσ φρουροὺσ ἔλαθεν, ἡ δ’ ἔφοδοσ τῶν Ἰδουμαίων οὐκέτι·

προγνοὺσ γὰρ ἀπέκλειέ τε τὰσ πύλασ αὐτοῖσ καὶ διὰ φυλακῆσ εἶχε τὰ τείχη. καθάπαν γε μὴν αὐτοὺσ ἐκπολεμεῖν οὐκ ἔδοξεν, ἀλλὰ λόγοισ πείθειν πρὸ τῶν ὅπλων.

στὰσ οὖν ἐπὶ τὸν ἄντικρυσ αὐτῶν πύργον ὁ μετὰ Ἄνανον γεραίτατοσ τῶν ἀρχιερέων Ιἠσοῦσ, πολλῶν ἔφη καὶ ποικίλων τὴν πόλιν κατεσχηκότων θορύβων ἐν οὐδενὶ θαυμάσαι τὴν τύχην οὕτωσ, ὡσ τῷ συμπράττειν τοῖσ πονηροῖσ καὶ τὰ παράδοξα·

παρεῖναι γοῦν ὑμᾶσ ἀνθρώποισ ἐξωλεστάτοισ μετὰ τοσαύτησ προθυμίασ ἐπαμυνοῦντασ καθ’ ἡμῶν, μεθ’ ὅσησ εἰκὸσ ἦν ἐλθεῖν οὐδὲ τῆσ μητροπόλεωσ καλούσησ ἐπὶ βαρβάρουσ.

καὶ εἰ μὲν ἑώρων τὴν σύνταξιν ὑμῶν ἐξ ὁμοίων τοῖσ καλέσασιν ἀνδρῶν, οὐκ ἂν ἄλογον τὴν ὁρμὴν ὑπελάμβανον·

οὐδὲν γὰρ οὕτωσ συνίστησι τὰσ εὐνοίασ ὡσ τρόπων συγγένεια· νῦν δ’, εἰ μέν τισ αὐτοὺσ ἐξετάζοι καθ’ ἕνα, μυρίων ἕκαστοσ εὑρεθήσεται θανάτων ἄξιοσ. λῃσταὶ δι’ ὑπερβολὴν ἀσεβημάτων μιαίνοντεσ καὶ τὸ ἀβέβηλον ἔδαφοσ, οὓσ ὁρᾶν ἔστι νῦν ἀδεεῖσ ἐμμεθυσκομένουσ τοῖσ ἁγίοισ καὶ τὰ σκῦλα τῶν πεφονευμένων καταναλίσκοντασ εἰσ τὰσ ἀπλήστουσ γαστέρασ.

τὸ δ’ ὑμέτερον πλῆθοσ καὶ τὸν κόσμον τῶν ὅπλων ὁρᾶν ἔστιν οἱο͂σ ἔπρεπεν καλούσησ μὲν τῆσ μητροπόλεωσ κοινῷ βουλευτηρίῳ, συμμάχουσ δὲ κατ’ ἀλλοφύλων.

τί ἂν οὖν εἴποι τοῦτό τισ ἢ τύχησ ἐπήρειαν, ὅταν λογάσι πονηροῖσ αὔτανδρον ἔθνοσ ὁρᾷ συνασπίζον [αὐτοῖσ]; μέχρι πολλοῦ μὲν ἀπορῶ, τί δή ποτε καὶ τὸ κινῆσαν ὑμᾶσ οὕτω ταχέωσ ἐγένετο·

μὴ γὰρ ἂν δίχα μεγάλησ αἰτίασ ἀναλαβεῖν τὰσ πανοπλίασ ὑπὲρ λῃστῶν καὶ κατὰ δήμου συγγενοῦσ· ἐπεὶ δὲ ἠκούσαμεν Ῥωμαίουσ καὶ προδοσίαν, ταῦτα γὰρ ὑμῶν ἐθορύβουν τινὲσ ἀρτίωσ, καὶ τῆσ μητροπόλεωσ ἐπ’ ἐλευθερώσει παρεῖναι, πλέον τῶν ἄλλων τολμημάτων ἐθαυμάσαμεν τοὺσ ἀλιτηρίουσ τῆσ περὶ τοῦτο ψευδοῦσ ἐπινοίασ·

ἄνδρασ γὰρ φύσει φιλελευθέρουσ καὶ διὰ τοῦτο μάλιστα τοῖσ ἔξωθεν πολεμίοισ μάχεσθαι παρεσκευασμένουσ οὐκ ἐνῆν ἄλλωσ ἐξαγριῶσαι καθ’ ἡμῶν ἢ λογοποιήσαντασ προδοσίαν τῆσ ποθουμένησ ἐλευθερίασ.

ἀλλ’ ὑμᾶσ γε χρὴ σκέπτεσθαι τούσ τε διαβάλλοντασ καὶ καθ’ ὧν, συνάγειν τε τὴν ἀλήθειαν οὐκ ἐκ τῶν ἐπιπλάστων λόγων ἀλλ’ ἐκ τῶν κοινῶν πραγμάτων.

τί γὰρ δὴ καὶ παθόντεσ ἂν ἡμεῖσ Ῥωμαίοισ προσπωλοῖμεν ἑαυτοὺσ νῦν, παρὸν ἢ μηδὲ ἀποστῆναι τὸ πρῶτον ἢ προσχωρῆσαι ταχέωσ ἀποστάντασ ὄντων ἔτι τῶν πέριξ ἀπορθήτων;

νῦν μὲν γὰρ οὐδὲ βουλομένοισ διαλύσασθαι ῥᾴδιον, ὅτε Ῥωμαίουσ μὲν ὑπερόπτασ πεποίηκεν ὑποχείριοσ ἡ Γαλιλαία, φέρει δ’ αἰσχύνην ἡμῖν θανάτου χαλεπωτέραν τὸ θεραπεύειν αὐτοὺσ ὄντασ ἤδη πλησίον.

καὶ ἐγὼ καθ’ ἑαυτὸν μὲν ἂν εἰρήνην προτιμήσαιμι θανάτου, πολεμούμενοσ δ’ ἅπαξ καὶ συμβαλὼν θάνατον εὐκλεᾶ τοῦ ζῆν αἰχμάλωτοσ.

πότερον δέ φασιν ἡμᾶσ τοὺσ τοῦ δήμου προεστῶτασ πέμψαι κρύφα πρὸσ Ῥωμαίουσ ἢ καὶ τὸν δῆμον κοινῇ ψηφισάμενον;

εἰ μὲν ἡμᾶσ, εἰπάτωσαν τοὺσ πεμφθέντασ φίλουσ, τοὺσ διακονήσαντασ τὴν προδοσίαν οἰκέτασ.

ἐφωράθη τισ ἀπιών; ἀνακομιζόμενοσ ἑάλω; γραμμάτων γεγόνασιν ἐγκρατεῖσ;

πῶσ δὲ τοὺσ μὲν τοσούτουσ πολίτασ ἐλάθομεν, οἷσ κατὰ πᾶσαν ὡρ́αν συναναστρεφόμεθα, τοῖσ δὲ ὀλίγοισ καὶ φρουρουμένοισ καὶ μηδ’ εἰσ τὴν πόλιν ἐκ τοῦ ἱεροῦ προελθεῖν δυναμένοισ ἐγνώσθη τὰ κατὰ τὴν χώραν λαθραίωσ ἐνεργούμενα; νῦν δ’ ἔγνωσαν, ὅτε δεῖ δοῦναι δίκασ τῶν τετολμημένων, ἑώσ δ’ ἦσαν ἀδεεῖσ αὐτοί, προδότησ ἡμῶν οὐδεὶσ ὑπωπτεύετο;

εἰ δ’ ἐπὶ τὸν δῆμον ἀναφέρουσι τὴν αἰτίαν, ἐν φανερῷ δήπουθεν ἐβουλεύσαντο, οὐδεὶσ ἀπεστάτει τῆσ ἐκκλησίασ, ὥστε τάχιον ἂν τῆσ μηνύσεωσ ἔσπευσεν ἡ φήμη πρὸσ ὑμᾶσ φανερωτέρα.

τί δέ;

οὐχὶ καὶ πρέσβεισ ἔδει πέμπειν ψηφισαμένουσ τὰσ διαλύσεισ; καὶ τίσ ὁ χειροτονηθείσ; εἰπάτωσαν. ἀλλὰ τοῦτο μὲν δυσθανατούντων καὶ πλησίον οὔσασ τὰσ τιμωρίασ διακρουομένων σκῆψίσ ἐστιν·

εἰ γὰρ δὴ καὶ προδοθῆναι τὴν πόλιν εἵμαρτο, μόνουσ ἂν τολμῆσαι καὶ τοῦτο τοὺσ διαβάλλοντασ, ὧν τοῖσ τολμήμασιν ἓν μόνον [κακὸν] λείπει, προδοσία. χρὴ δὲ ὑμᾶσ, ἐπειδήπερ ἅπαξ πάρεστε μετὰ τῶν ὅπλων, τὸ μὲν δικαιότατον, ἀμύνειν τῇ μητροπόλει καὶ συνεξαιρεῖν τοὺσ τὰ δικαστήρια καταλύσαντασ τυράννουσ, οἳ πατήσαντεσ τοὺσ νόμουσ ἐπὶ τοῖσ αὐτῶν ξίφεσι πεποίηνται τὰσ κρίσεισ.

ἄνδρασ γοῦν ἀκαταιτιάτουσ τῶν ἐπιφανῶν ἐκ μέσησ τῆσ ἀγορᾶσ ἁρπάσαντεσ δεσμοῖσ τε προῃκίσαντο καὶ μηδὲ φωνῆσ μηδ’ ἱκεσίασ ἀνασχόμενοι διέφθειραν.

ἔξεστιν δ’ ὑμῖν παρελθοῦσιν εἴσω μὴ πολέμου νόμῳ θεάσασθαι τὰ τεκμήρια τῶν λεγομένων, οἴκουσ ἠρημωμένουσ ταῖσ ἐκείνων ἁρπαγαῖσ καὶ γύναια καὶ γενεὰσ τῶν ἀπεσφαγμένων μελανειμονούσασ, κωκυτὸν δὲ καὶ θρῆνον ἀνὰ τὴν πόλιν ὅλην·

οὐδεὶσ γάρ ἐστιν, ὃσ οὐ γέγευται τῆσ τῶν ἀνοσίων καταδρομῆσ· οἵ γε ἐπὶ τοσοῦτον ἐξώκειλαν ἀπονοίασ, ὥστε μὴ μόνον ἐκ τῆσ χώρασ καὶ τῶν ἔξωθεν πόλεων ἐπὶ τὸ πρόσωπον καὶ τὴν κεφαλὴν ὅλου τοῦ ἔθνουσ μετενεγκεῖν τὴν λῃστρικὴν τόλμαν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆσ πόλεωσ ἐπὶ τὸ ἱερόν.

ὁρμητήριον γοῦν αὐτοῖσ τοῦτο καὶ καταφυγὴ ταμιεῖόν τε τῶν ἐφ’ ἡμᾶσ παρασκευῶν γέγονεν, ὁ δ’ ὑπὸ τῆσ οἰκουμένησ προσκυνούμενοσ χῶροσ καὶ τοῖσ ἀπὸ περάτων γῆσ ἀλλοφύλοισ ἀκοῇ τετιμημένοσ παρὰ τῶν γενηθέντων ἐνθάδε θηρίων καταπατεῖται·

νεανιεύονταί τε ἐν ταῖσ ἀπογνώσεσιν ἤδη δήμουσ τε δήμοισ καὶ πόλεσι πόλεισ συγκρούειν καὶ κατὰ τῶν σπλάγχνων τῶν ἰδίων τὸ ἔθνοσ στρατολογεῖν.

ἀνθ’ ὧν τὸ μὲν κάλλιστον καὶ πρέπον, ὡσ ἔφην, ὑμῖν συνεξαιρεῖν τοὺσ ἀλιτηρίουσ καὶ ὑπὲρ αὐτῆσ τῆσ ἀπάτησ ἀμυνομένουσ, ὅτι συμμάχουσ ἐτόλμησαν καλεῖν οὓσ ἔδει τιμωροὺσ δεδιέναι·

εἰ δὲ αἰδεῖσθε τὰσ τῶν τοιούτων ἐπικλήσεισ, ἀλλά τοι πάρεστι θεμένοισ τὰ ὅπλα καὶ παρελθοῦσιν εἰσ τὴν πόλιν σχήματι συγγενῶν ἀναλαβεῖν τὸ μέσον συμμάχων τε καὶ πολεμίων ὄνομα δικαστὰσ γενομένουσ.

καίτοι λογίσασθε, πόσον κερδήσουσιν ἐφ’ ὁμολογουμένοισ καὶ τηλικούτοισ κρινόμενοι παρ’ ὑμῖν οἱ τοῖσ ἀκαταιτιάτοισ μηδὲ λόγου μεταδόντεσ·

λαμβανέτωσαν δ’ οὖν ταύτην ἐκ τῆσ ὑμετέρασ ἀφίξεωσ τὴν χάριν. εἰ δ’ οὔτε συναγανακτεῖν ἡμῖν οὔτε κρίνεσθαι δεῖ, τρίτον ἐστὶ καταλιπεῖν ἑκατέρουσ καὶ μήτε ταῖσ ἡμετέραισ ἐπιβαίνειν συμφοραῖσ μήτε τοῖσ ἐπιβούλοισ τῆσ μητροπόλεωσ συνέρχεσθαι.

εἰ γὰρ καὶ τὰ μάλιστα Ῥωμαίοισ ὑποπτεύετε διειλέχθαι τινάσ, παρατηρεῖν ἔξεστι τὰσ ἐφόδουσ, κἄν τι τῶν διαβεβλημένων ἔργῳ διακαλύπτηται, τότε φρουρεῖν τὴν μητρόπολιν ἐλθόντασ κολάζειν τε τοὺσ αἰτίουσ πεφωραμένουσ·

οὐ γὰρ ἂν ὑμᾶσ φθάσειαν οἱ πολέμιοι τῇ πόλει προσῳκημένουσ. εἰ δ’ οὐδὲν ὑμῖν τούτων εὔγνωμον ἢ μέτριον δοκεῖ, μὴ θαυμάζετε τὰ κλεῖθρα τῶν πυλῶν, ἑώσ ἂν φέρητε τὰ ὅπλα.

Τοιαῦτα μὲν ὁ Ιἠσοῦσ ἔλεγε·

τῶν δὲ Ἰδουμαίων οὔτε τὸ πλῆθοσ προσεῖχεν, ἀλλὰ τεθύμωτο μὴ τυχὸν ἑτοίμησ τῆσ εἰσόδου, καὶ διηγανάκτουν οἱ στρατηγοὶ πρὸσ ἀπόθεσιν τῶν ὅπλων αἰχμαλωσίαν ἡγούμενοι τὸ κελευόντων τινῶν αὐτὰ ῥῖψαι. μὴ πιστεύοντεσ δὲ τοῖσ συγγενέσι τὴν τῆσ μητροπόλεωσ φυλακὴν τοὺσ αὐτοὺσ δικαστὰσ ποιοῦνται τῶν διαφόρων, καὶ κατηγοροῦντέσ τινων ὡσ ἀποκτείνειαν ἀκρίτουσ, αὐτοὶ καταδικάζοιεν ὅλου τοῦ ἔθνουσ ἀτιμίαν·

τὴν γοῦν ἅπασι τοῖσ ἀλλοφύλοισ ἀναπεπταμένην εἰσ θρησκείαν πόλιν τοῖσ οἰκείοισ νῦν ἀποτετείχισθε.

πάνυ γὰρ ἐπὶ σφαγὰσ ἐσπεύδομεν καὶ τὸν κατὰ τῶν ὁμοφύλων πόλεμον οἱ διὰ τοῦτο ταχύναντεσ, ἵν’ ὑμᾶσ τηρήσωμεν ἐλευθέρουσ.

τοιαῦτα μέντοι καὶ πρὸσ τῶν φρουρουμένων ἠδίκησθε, καὶ πιθανὰσ οὕτωσ ὑποψίασ οἶμαι κατ’ ἐκείνων συνελέξατε.

ἔπειτα τῶν ἔνδον φρουρᾷ κρατοῦντεσ ὅσοι κήδονται τῶν κοινῶν πραγμάτων, καὶ τοῖσ συγγενεστάτοισ ἔθνεσιν ἀθρόοισ ἀποκλείσαντεσ μὲν τὴν πόλιν ὑβριστικὰ δ’ οὕτωσ προστάγματα κελεύοντεσ, τυραννεῖσθαι λέγετε καὶ τὸ τῆσ δυναστείασ ὄνομα τοῖσ ὑφ’ ὑμῶν τυραννουμένοισ περιάπτετε.

τίσ ἂν ἐνέγκαι τὴν εἰρωνείαν τῶν λόγων ἀφορῶν εἰσ τὴν ἐναντιότητα τῶν πραγμάτων;

εἰ μὴ καὶ νῦν ὑμᾶσ ἀποκλείουσιν Ἰδουμαῖοι τῆσ μητροπόλεωσ, οὓσ αὐτοὶ τῶν πατρίων ἱερῶν εἴργετε. μέμψαιτ’ ἂν εἰκότωσ τισ τοὺσ ἐν τῷ ἱερῷ πολιορκουμένουσ, ὅτι θαρσήσαντεσ τοὺσ προδότασ κολάζειν, οὓσ ὑμεῖσ ἄνδρασ ἐπισήμουσ καὶ ἀκαταιτιάτουσ λέγετε διὰ τὴν κοινωνίαν, οὐκ ἀφ’ ὑμῶν ἤρξαντο καὶ τὰ καιριώτατα τῆσ προδοσίασ μέρη προαπέκοψαν.

ἀλλ’ εἰ κἀκεῖνοι τῆσ χρείασ ἐγένοντο μαλακώτεροι, τηρήσομεν Ἰδουμαῖοι τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ καὶ τῆσ κοινῆσ πατρίδοσ προπολεμήσομεν ἅμα τούσ τε ἔξωθεν ἐπιόντασ καὶ τοὺσ ἔνδον προδιδόντασ ἀμυνόμενοι πολεμίουσ.

ἐνθάδε πρὸ τῶν τειχῶν μενοῦμεν ἐν τοῖσ ὅπλοισ, ἑώσ ἂν Ῥωμαῖοι κάμωσι προσέχοντεσ ὑμῖν ἢ ὑμεῖσ ἐλεύθερα φρονήσαντεσ μεταβάλησθε.

Τούτοισ τὸ μὲν τῶν Ἰδουμαίων ἐπεβόα πλῆθοσ, ὁ δὲ Ιἠσοῦσ ἀθυμῶν ἀνεχώρει τοὺσ μὲν Ἰδουμαίουσ μηδὲν φρονοῦντασ ὁρῶν μέτριον, διχόθεν δὲ τὴν πόλιν πολεμουμένην.

ἦν δὲ οὐδὲ τοῖσ Ἰδουμαίοισ ἐν ἠρεμίᾳ τὰ φρονήματα·

καὶ γὰρ τεθύμωντο πρὸσ τὴν ὕβριν εἰρχθέντεσ τῆσ πόλεωσ καὶ τὰ τῶν ζηλωτῶν ἰσχυρὰ δοκοῦντεσ ὡσ οὐδὲν ἐπαμύνοντασ ἑώρων, ἠποροῦντο καὶ μετενόουν πολλοὶ τὴν ἄφιξιν. ἡ δὲ αἰδὼσ τοῦ τέλεον ἀπράκτουσ ὑποστρέφειν ἐνίκα τὴν μεταμέλειαν, ὥστε μένειν αὐτόθι πρὸ τοῦ τείχουσ κακῶσ αὐλιζομένουσ·

διὰ γὰρ τῆσ νυκτὸσ ἀμήχανοσ ἐκρήγνυται χειμὼν ἄνεμοί τε βίαιοι σὺν ὄμβροισ λαβροτάτοισ καὶ συνεχεῖσ ἀστραπαὶ βρονταί τε φρικώδεισ καὶ μυκήματα σειομένησ τῆσ γῆσ ἐξαίσια.

πρόδηλον δὲ ἦν ἐπ’ ἀνθρώπων ὀλέθρῳ τὸ κατάστημα τῶν ὅλων συγκεχυμένον, καὶ οὐχὶ μικροῦ τισ ἂν εἰκάσαι συμπτώματοσ τὰ τέρατα.

Μία δὲ τοῖσ Ἰδουμαίοισ καὶ τοῖσ ἐν τῇ πόλει παρέστη δόξα, τοῖσ μὲν ὀργίζεσθαι τὸν θεὸν ἐπὶ τῇ στρατείᾳ καὶ οὐκ ἂν διαφυγεῖν ἐπενεγκόντασ ὅπλα τῇ μητροπόλει, τοῖσ δὲ περὶ τὸν Ἄνανον νενικηκέναι χωρὶσ παρατάξεωσ καὶ τὸν θεὸν ὑπὲρ αὐτῶν στρατηγεῖν.

κακοὶ δ’ ἦσαν ἄρα τῶν μελλόντων στοχασταὶ καὶ κατεμαντεύοντο τῶν ἐχθρῶν ἃ τοῖσ ἰδίοισ αὐτῶν ἐπῄει παθεῖν.

οἱ δὲ ζηλωταὶ μᾶλλον τοῦ καθ’ αὑτοὺσ κινδύνου ὑπὲρ ἐκείνων ἐβασανίζοντο καὶ συνελθόντεσ ἐσκόπουν, εἴ τινα μηχανὴν αὐτοῖσ ἀμύνησ ἐπινοήσειαν.

τοῖσ μὲν οὖν θερμοτέροισ ἐδόκει μετὰ τῶν ὅπλων βιάζεσθαι τοὺσ παραφυλάσσοντασ, ἔπειτα δ’ εἰσπεσόντασ εἰσ μέσον τῆσ πόλεωσ ἀναφανδὸν ἀνοίγειν τοῖσ συμμάχοισ τὰσ πύλασ·

τούσ τε γὰρ φύλακασ εἴξειν πρὸσ τὸ ἀδόκητον αὐτῶν τεταραγμένουσ ἄλλωσ τε καὶ τοὺσ πλείονασ [αὐτῶν] ὄντασ ἀνόπλουσ καὶ πολέμων ἀπείρουσ, καὶ τῶν κατὰ τὴν πόλιν δυσσύνακτον ἔσεσθαι τὸ πλῆθοσ κατειλημένον ὑπὸ τοῦ χειμῶνοσ εἰσ τὰσ οἰκίασ.

εἰ δὲ καί τισ γένοιτο κίνδυνοσ, πρέπειν αὐτοῖσ πᾶν ὁτιοῦν παθεῖν ἢ περιιδεῖν τοσοῦτον πλῆθοσ δι’ αὐτοὺσ αἰσχρῶσ ἀπολλύμενον.

ᾤοντό τε πανταχοῦ τὸν Ἄνανον παρεῖναι καὶ κατὰ πᾶσαν ὡρ́αν ἐπισκέπτεσθαι τὰσ φυλακάσ·

ἣ δὴ καὶ τότε τῆσ νυκτὸσ προκοπτούσησ καὶ τοῦ χειμῶνοσ ἐπακμάζοντοσ κοιμίζει μὲν τοὺσ ἐπὶ τῇ στοᾷ φρουρούσ, τοῖσ δὲ ζηλωταῖσ ἐπίνοιαν ἐμβάλλει τῶν ἱερῶν αἴροντασ πριόνων ἐκτεμεῖν τοὺσ μοχλοὺσ τῶν πυλῶν.

συνήργησε δ’ αὐτοῖσ πρὸσ τὸ μὴ κατακουσθῆναι τὸν ψόφον ὅ τε τῶν ἀνέμων ἦχοσ καὶ τὸ τῶν βροντῶν ἐπάλληλον.

Διαλανθάνοντεσ δὲ ἐκ τοῦ ἱεροῦ παραγίνονται πρὸσ τὸ τεῖχοσ καὶ τοῖσ αὐτοῖσ πρίοσι χρώμενοι τὴν κατὰ τοὺσ Ἰδουμαίουσ ἀνοίγουσι πύλην.

τοῖσ δὲ τὸ μὲν πρῶτον ἐμπίπτει ταραχὴ τοὺσ περὶ τὸν Ἄνανον ἐπιχειρεῖν οἰηθεῖσι, καὶ πᾶσ ἐπὶ τοῦ ξίφουσ ἔσχε τὴν δεξιὰν ὡσ ἀμυνούμενοσ·

ταχέωσ δὲ γνωρίζοντεσ τοὺσ ἥκοντασ εἰσῄεσαν. εἰ μὲν οὖν ἐτράποντο περὶ τὴν πόλιν, οὐδὲν ἐκώλυσεν ἂν ἀπολωλέναι τὸν δῆμον αὔτανδρον·

οὕτωσ εἶχον ὀργῆσ· νῦν δὲ πρώτουσ τοὺσ ζηλωτὰσ σπεύδοντεσ τῆσ φρουρᾶσ ἐξελέσθαι, δεομένων πολλὰ καὶ τῶν εἰσδεξαμένων μὴ περιιδεῖν δι’ οὓσ ἦλθον ἐν μέσοισ τοῖσ δεινοῖσ μηδ’ αὐτοῖσ χαλεπώτερον ἐπισεῖσαι τὸν κίνδυνον· τῶν μὲν γὰρ φρουρῶν ἁλόντων ῥᾴδιον αὐτοῖσ εἶναι χωρεῖν ἐπὶ τὴν πόλιν, εἰ δ’ ἅπαξ ταύτην προκινήσειαν, οὐκ ἂν ἔτι ἐκείνων κρατῆσαι·

πρὸσ γὰρ τὴν αἴσθησιν συντάξεσθαι αὐτοὺσ καὶ τὰσ ἀνόδουσ ἀποφράξειν·

Συνεδόκει ταῦτα τοῖσ Ἰδουμαίοισ, καὶ διὰ τῆσ πόλεωσ ἀνέβαινον πρὸσ τὸ ἱερόν, μετέωροί τε οἱ ζηλωταὶ τὴν ἄφιξιν αὐτῶν ἐκαραδόκουν.

καὶ παριόντων εἴσω καὶ αὐτοὶ θαρροῦντεσ προῄεσαν ἐκ τοῦ ἐνδοτέρου ἱεροῦ. μιγέντεσ δὲ τοῖσ Ἰδουμαίοισ προσέβαλλον ταῖσ φυλακαῖσ, καὶ τινὰσ μὲν τῶν προκοιτούντων ἀπέσφαξαν κοιμωμένουσ, πρὸσ δὲ τὴν τῶν ἐγρηγορότων βοὴν διανέστη πᾶν τὸ πλῆθοσ καὶ μετ’ ἐκπλήξεωσ ἁρπάζοντεσ τὰ ὅπλα πρὸσ τὴν ἄμυναν ἐχώρουν.

καὶ τὸ μὲν πλέον αὐτῶν ἅμα ταῖσ ψυχαῖσ κατέβαλλε τὰ ὅπλα καὶ πρὸσ οἰμωγαῖσ ἦν, φραξάμενοι δὲ ὀλίγοι τῶν νέων γενναίωσ ἐδέχοντο τοὺσ Ἰδουμαίουσ καὶ μέχρι πολλοῦ τὴν ἀργοτέραν πληθὺν ἔσκεπον.

οἱ δὲ κραυγῇ διεσήμαινον τοῖσ κατὰ τὴν πόλιν τὰσ συμφοράσ, κἀκείνων ἀμῦναι μὲν οὐδεὶσ ἐτόλμησεν, ὡσ ἔμαθον εἰσπεπαικότασ τοὺσ Ἰδουμαίουσ, ἀργὰ δ’ ἀντεβόων καὶ ἀντωλοφύροντο, καὶ πολὺσ κωκυτὸσ γυναικῶν ἠγείρετο κινδυνεύοντοσ ἑκάστῃ τινὸσ τῶν φυλάκων.

οἱ δὲ ζηλωταὶ τοῖσ Ἰδουμαίοισ συνεπηλάλαζον καὶ τὴν ἐκ πάντων βοὴν ὁ χειμὼν ἐποίει φοβερωτέραν.

ἐφείδοντό τε οὐδενὸσ Ἰδουμαῖοι φύσει τε ὠμότατοι φονεύειν ὄντεσ καὶ τῷ χειμῶνι κεκακωμένοι κατὰ τῶν ἀποκλεισάντων ἐχρῶντο τοῖσ θυμοῖσ· ἦσαν δ’ ὅμοιοι τοῖσ ἱκετεύουσι καὶ τοῖσ ἀμυνομένοισ καὶ πολλοὺσ τήν τε συγγένειαν ἀναμιμνήσκοντασ καὶ δεομένουσ τοῦ κοινοῦ ἱεροῦ λαβεῖν αἰδῶ διήλαυνον τοῖσ ξίφεσιν.

ἦν δὲ φυγῆσ μὲν οὐδεὶσ τόποσ οὐδὲ σωτηρίασ ἐλπίσ, συνωθούμενοι δὲ περὶ ἀλλήλουσ κατεκόπτοντο, καὶ τὸ πλέον ἐκβιαζόμενοι.

ὡσ οὐκέτ’ ἦν ὑποχωρήσεωσ τόποσ ἐπῄεσαν δὲ οἱ φονεύοντεσ, ὑπ’ ἀμηχανίασ κατεκρήμνιζον ἑαυτοὺσ εἰσ τὴν πόλιν, οἰκτρότερον ἔμοιγε δοκεῖν οὗ διέφευγον ὀλέθρου τὸν αὐθαίρετον ὑπομένοντεσ. ἐπεκλύσθη δὲ τὸ ἔξωθεν ἱερὸν πᾶν αἵματι, καὶ νεκροὺσ ὀκτακισχιλίουσ πεντακοσίουσ ἡ ἡμέρα κατελάμβανεν.

Οὐκ ἐκορέσθησαν δὲ τούτοισ οἱ θυμοὶ τῶν Ἰδουμαίων, ἀλλ’ ἐπὶ τὴν πόλιν τραπόμενοι πᾶσαν μὲν οἰκίαν διήρπαζον, ἔκτεινον δὲ τὸν περιτυχόντα.

καὶ τὸ μὲν ἄλλο πλῆθοσ αὐτοῖσ ἐδόκει παρανάλωμα, τοὺσ δὲ ἀρχιερεῖσ ἀνεζήτουν, καὶ κατ’ ἐκείνων ἦν τοῖσ πλείστοισ ἡ φορά.

ταχέωσ δ’ ἁλόντεσ διεφθείροντο, καὶ τοῖσ νεκροῖσ αὐτῶν ἐπιστάντεσ τὸν μὲν Ἄνανον τῆσ πρὸσ τὸν δῆμον εὐνοίασ.

τὸν δὲ Ιἠσοῦν τῶν ἀπὸ τοῦ τείχουσ λόγων ἐπέσκωπτον.

προῆλθον δὲ εἰσ τοσοῦτον ἀσεβείασ ὥστε καὶ ἀτάφουσ ῥῖψαι, καίτοι τοσαύτην Ιοὐδαίων περὶ τὰσ ταφὰσ πρόνοιαν ποιουμένων, ὥστε καὶ τοὺσ ἐκ καταδίκησ ἀνεσταυρωμένουσ πρὸ δύντοσ ἡλίου καθελεῖν τε καὶ θάπτειν. οὐκ ἂν ἁμάρτοιμι δ’ εἰπὼν ἁλώσεωσ ἄρξαι τῇ πόλει τὸν Ἀνάνου θάνατον, καὶ ἀπ’ ἐκείνησ τῆσ ἡμέρασ ἀνατραπῆναι τὸ τεῖχοσ καὶ διαφθαρῆναι τὰ πράγματα Ιοὐδαίοισ, ἐν ᾗ τὸν ἀρχιερέα καὶ ἡγεμόνα τῆσ ἰδίασ σωτηρίασ αὐτῶν ἐπὶ μέσησ τῆσ πόλεωσ εἶδον ἀπεσφαγμένον.

ἦν γὰρ δὴ τά τε ἄλλα σεμνὸσ ἁνὴρ καὶ δικαιότατοσ.

καὶ παρὰ τὸν ὄγκον τῆσ τε εὐγενείασ καὶ τῆσ ἀξίασ καὶ ἧσ εἶχε τιμῆσ ἠγαπηκὼσ τὸ ἰσότιμον καὶ πρὸσ τοὺσ ταπεινοτάτουσ, φιλελεύθερόσ τε ἐκτόπωσ καὶ δημοκρατίασ ἐραστήσ, πρό τε τῶν ἰδίων λυσιτελῶν τὸ κοινῇ συμφέρον ἀεὶ τιθέμενοσ καὶ περὶ παντὸσ ποιούμενοσ τὴν εἰρήνην· ἄμαχα γὰρ ᾔδει τὰ Ῥωμαίων·

προσκοπούμενοσ δ’ ὑπ’ ἀνάγκησ καὶ τὰ κατὰ τὸν πόλεμον, ὅπωσ, εἰ μὴ διαλύσαιντο Ιοὐδαῖοι, δεξιῶσ διαφέροιντο. καθόλου δ’ εἰπεῖν, ζῶντοσ Ἀνάνου πάντωσ ἂν διελύθησαν·

δεινὸσ γὰρ ἦν εἰπεῖν τε καὶ πεῖσαι τὸν δῆμον, ἤδη δὲ ἐχειροῦτο καὶ τοὺσ ἐμποδίζοντασ· ἢ πολεμοῦντεσ πλείστην ἂν τριβὴν Ῥωμαίοισ παρέσχον ὑπὸ τοιούτῳ στρατηγῷ. παρέζευκτο δ’ αὐτῷ καὶ ὁ Ιἠσοῦσ, αὐτοῦ μὲν λειπόμενοσ κατὰ σύγκρισιν, προύχων δὲ τῶν ἄλλων.

ἀλλ’ οἶμαι κατακρίνασ ὁ θεὸσ ὡσ μεμιασμένησ τῆσ πόλεωσ ἀπώλειαν καὶ πυρὶ βουλόμενοσ ἐκκαθαρθῆναι τὰ ἅγια τοὺσ ἀντεχομένουσ αὐτῶν καὶ φιλοστοργοῦντασ περιέκοπτεν.

οἱ δὲ πρὸ ὀλίγου τὴν ἱερὰν ἐσθῆτα περικείμενοι καὶ τῆσ κοσμικῆσ θρησκείασ κατάρχοντεσ προσκυνούμενοί τε τοῖσ ἐκ τῆσ οἰκουμένησ παραβάλλουσιν εἰσ τὴν πόλιν, ἐρριμμένοι γυμνοὶ βορὰ κυνῶν καὶ θηρίων ἐβλέποντο.

αὐτὴν ἐπ’ ἐκείνοισ στενάξαι τοῖσ ἀνδράσι δοκῶ τὴν ἀρετήν, ὀλοφυρομένην ὅτι τοσοῦτον ἥττητο τῆσ κακίασ.

ἀλλὰ [γὰρ] τὸ μὲν Ἀνάνου καὶ Ιἠσοῦ τέλοσ τοιοῦτον ἀπέβη. Μετὰ δ’ ἐκείνουσ οἵ τε ζηλωταὶ καὶ τῶν Ἰδουμαίων τὸ πλῆθοσ τὸν λαὸν ὥσπερ ἀνοσίων ζῴων ἀγέλην ἐπιόντεσ ἔσφαζον.

καὶ τὸ μὲν εἰκαῖον ἐφ’ οὗ καταληφθείη τόπου διεφθείρετο, τοὺσ δὲ εὐγενεῖσ καὶ νέουσ συλλαμβάνοντεσ εἰσ εἱρκτὴν κατέκλειον δεδεμένουσ, κατ’ ἐλπίδα τοῦ προσθήσεσθαί τινασ αὐτοῖσ τὴν ἀναίρεσιν ὑπερτιθέμενοι.

προσέσχε δ’ οὐδείσ, ἀλλὰ πάντεσ τοῦ τάξασθαι μετὰ τῶν πονηρῶν κατὰ τῆσ πατρίδοσ προείλοντο τὸν θάνατον.

δεινὰσ δὲ τῆσ ἀρνήσεωσ αἰκίασ ὑπέμενον μαστιγούμενοί τε καὶ στρεβλούμενοι, μετὰ δὲ τὸ μηκέτ’ ἀρκεῖν τὸ σῶμα ταῖσ βασάνοισ μόλισ ἠξιοῦντο τοῦ ξίφουσ.

οἱ συλληφθέντεσ δὲ μεθ’ ἡμέραν ἀνῃροῦντο νύκτωρ, καὶ τοὺσ νεκροὺσ ἐκφοροῦντεσ ἔρριπτον, ὡσ ἑτέροισ εἰή δεσμώταισ τόποσ.

ἦν δὲ τοσαύτη τοῦ δήμου κατάπληξισ, ὡσ μηδένα τολμῆσαι μήτε κλαίειν φανερῶσ τὸν προσήκοντα νεκρὸν μήτε θάπτειν, ἀλλὰ λαθραῖα μὲν ἦν αὐτῶν κατακεκλεισμένων τὰ δάκρυα καὶ μετὰ περισκέψεωσ, μή τισ ἐπακούσῃ τῶν ἐχθρῶν, ἔστενον·

ἴσα γὰρ τοῖσ πενθουμένοισ ὁ πενθήσασ εὐθὺσ ἔπασχε·

νύκτωρ δὲ κόνιν αἴροντεσ χεροῖν ὀλίγην ἐπερρίπτουν τοῖσ σώμασι, καὶ μεθ’ ἡμέραν εἴ τισ παράβολοσ. μύριοι καὶ δισχίλιοι τῶν εὐγενῶν νέων οὕτωσ διεφθάρησαν.

Οἱ δὲ ἤδη διαμεμισηκότεσ τὸ φονεύειν ἀνέδην εἰρωνεύοντο δικαστήρια καὶ κρίσεισ.

καὶ δή τινα τῶν ἐπιφανεστάτων ἀποκτείνειν προθέμενοι Ζαχαρίαν υἱὸν Βάρεισ·

παρώξυνε δὲ αὐτοὺσ τὸ λίαν τἀνδρὸσ μισοπόνηρον καὶ φιλελεύθερον, ἦν δὲ καὶ πλούσιοσ, ὥστε μὴ μόνον ἐλπίζειν τὴν ἁρπαγὴν τῆσ οὐσίασ, ἀλλὰ καὶ προσαποσκευάσεσθαι δυνατὸν ἄνθρωπον εἰσ τὴν αὐτῶν κατάλυσιν· συγκαλοῦσι μὲν ἐξ ἐπιτάγματοσ ἑβδομήκοντα τῶν ἐν τέλει δημοτῶν εἰσ τὸ ἱερόν, περιθέντεσ δ’ αὐτοῖσ ὥσπερ ἐπὶ σκηνῆσ σχῆμα δικαστῶν ἔρημον ἐξουσίασ τοῦ Ζαχαρίου κατηγόρουν, ὡσ ἐνδιδοίη τὰ πράγματα Ῥωμαίοισ καὶ περὶ προδοσίασ διαπέμψαιτο πρὸσ Οὐεσπασιανόν.

ἦν δὲ οὔτ’ ἔλεγχόσ τισ τῶν κατηγορουμένων οὔτε τεκμήριον, ἀλλ’ αὐτοὶ πεπεῖσθαι καλῶσ ἔφασαν καὶ τοῦτ’ εἶναι πίστιν τῆσ ἀληθείασ ἠξίουν.

ὅ γε μὴν Ζαχαρίασ συνιδὼν μηδεμίαν αὐτῷ καταλειπομένην σωτηρίασ ἐλπίδα, κεκλῆσθαι γὰρ κατ’ ἐνέδραν εἰσ εἱρκτήν, οὐκ ἐπὶ δικαστήριον, ἐποιήσατο τὴν τοῦ ζῆν ἀπόγνωσιν οὐκ ἀπαρρησίαστον, ἀλλὰ καταστὰσ τὸ μὲν πιθανὸν τῶν κατηγορημένων διεχλεύασε καὶ διὰ βραχέων ἀπελύσατο τὰσ ἐπιφερομένασ αἰτίασ.

ἔπειτα δὲ τὸν λόγον εἰσ τοὺσ κατηγόρουσ ἀποστρέψασ ἑξῆσ πάσασ αὐτῶν διεξῄει τὰσ παρανομίασ καὶ πολλὰ περὶ τῆσ συγχύσεωσ κατωλοφύρατο τῶν πραγμάτων.

οἱ ζηλωταὶ δ’ ἐθορύβουν καὶ μόλισ τῶν ξιφῶν ἀπεκράτουν, τὸ σχῆμα καὶ τὴν εἰρωνείαν τοῦ δικαστηρίου μέχρι τέλουσ παῖξαι προαιρούμενοι, καὶ ἄλλωσ πειράσαι θέλοντεσ τοὺσ δικαστάσ, εἰ παρὰ τὸν αὐτῶν κίνδυνον μνησθήσονται τοῦ δικαίου.

φέρουσι δὲ οἱ ἑβδομήκοντα τῷ κρινομένῳ τὰσ ψήφουσ ἅπαντεσ καὶ σὺν αὐτῷ προείλοντο τεθνάναι μᾶλλον ἢ τῆσ ἀναιρέσεωσ αὐτοῦ λαβεῖν τὴν ἐπιγραφήν.

δύο δὲ τολμηρότατοι προσπεσόντεσ ἐν μέσῳ τῷ ἱερῷ διαφθείρουσι τὸν Ζαχαρίαν καὶ πεσόντι ἐπιχλευάσαντεσ ἔφασαν "καὶ παρ’ ἡμῶν τὴν ψῆφον ἔχεισ καὶ βεβαιοτέραν ἀπόλυσιν" ῥίπτουσί τε αὐτὸν [εὐθέωσ] ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ κατὰ τῆσ ὑποκειμένησ φάραγγοσ.

τοὺσ δὲ δικαστὰσ πρὸσ ὕβριν ἀπεστραμμένοισ τοῖσ ξίφεσι τύπτοντεσ ἐξέωσαν τοῦ περιβόλου, δι’ ἓν τοῦτο φεισάμενοι τῆσ σφαγῆσ αὐτῶν, ἵνα σκεδασθέντεσ ἀνὰ τὴν πόλιν ἄγγελοι πᾶσι τῆσ δουλείασ γένωνται.

Τοῖσ δὲ Ἰδουμαίοισ ἤδη τῆσ παρουσίασ μετέμελε καὶ προσίστατο τὰ πραττόμενα.

συναγαγὼν δὲ αὐτούσ τισ ἀπὸ τῶν ζηλωτῶν κατ’ ἰδίαν ἐλθὼν ἐνεδείκνυτο τὰ συμπαρανομηθέντα τοῖσ καλέσασι καὶ τὸ κατὰ τῆσ μητροπόλεωσ διεξῄει·

παρατάσσεσθαι μὲν γὰρ ὡσ ὑπὸ τῶν ἀρχιερέων προδιδομένησ Ῥωμαίοισ τῆσ μητροπόλεωσ, εὑρηκέναι δὲ προδοσίασ μὲν τεκμήριον οὐδέν, τοὺσ δ’ ἐκείνην ὑποκρινομένουσ φυλάττεσθαι καὶ πολέμου καὶ τυραννίδοσ ἔργα τολμῶντασ.

προσήκειν μὲν οὖν αὐτοῖσ διακωλύειν ἀπ’ ἀρχῆσ·

ἐπειδὴ δὲ ἅπαξ εἰσ κοινωνίαν ἐμφυλίου φόνου προέπεσον, ὁρ́ον γοῦν ἐπιθεῖναι τοῖσ ἁμαρτήμασι καὶ μὴ παραμένειν χορηγοῦντασ ἰσχὺν τοῖσ καταλύουσι τὰ πάτρια. καὶ γὰρ εἴ τινεσ χαλεπαίνουσι τὸ κλεισθῆναι τὰσ πύλασ καὶ μὴ δοθῆναι μετὰ τῶν ὅπλων αὐτοῖσ ἑτοίμην τὴν εἴσοδον, ἀλλὰ τοὺσ εἴρξαντασ τετιμωρῆσθαι·

καὶ τεθνάναι μὲν Ἄνανον, διεφθάρθαι δὲ ἐπὶ μιᾶσ νυκτὸσ ὀλίγου δεῖν πάντα τὸν δῆμον· ἐφ’ οἷσ τῶν μὲν οἰκείων πολλοὺσ αἰσθάνεσθαι μετανοοῦντασ, τῶν ἐπικαλεσαμένων δὲ ὁρᾶν ἄμετρον τὴν ὠμότητα μηδὲ δι’ οὓσ ἐσώθησαν αἰδουμένων·

ἐν ὄμμασι γοῦν τῶν συμμάχων τὰ αἴσχιστα τολμᾶν, καὶ τὰσ ἐκείνων παρανομίασ Ἰδουμαίοισ προσάπτεσθαι, μέχρισ ἂν μήτε κωλύῃ τισ μήτε χωρίζηται τῶν δρωμένων.

δεῖν οὖν, ἐπειδὴ διαβολὴ μὲν πέφηνε τὰ τῆσ προδοσίασ, ἔφοδοσ δὲ Ῥωμαίων οὐδεμία προσδοκᾶται, δυναστεία δ’ ἐπιτετείχισται τῇ πόλει δυσκατάλυτοσ, αὐτοὺσ ἀναχωρεῖν ἐπ’ οἴκου καὶ τῷ μὴ κοινωνεῖν τοῖσ φαύλοισ ἁπάντων ἀπολογήσασθαι πέρι, ὧν φενακισθέντεσ μετάσχοιεν.

Τούτοισ πεισθέντεσ οἱ Ἰδουμαῖοι πρῶτον μὲν λύουσι τοὺσ ἐν τοῖσ δεσμωτηρίοισ περὶ δισχιλίουσ δημότασ, οἳ παραχρῆμα φυγόντεσ ἐκ τῆσ πόλεωσ ἀφικνοῦνται πρὸσ Σίμωνα, περὶ οὗ μικρὸν ὕστερον ἐροῦμεν·

ἔπειτα ἐκ τῶν Ιἑροσολύμων ἀνεχώρησαν ἐπ’ οἴκου. καὶ συνέβη τὸν χωρισμὸν αὐτῶν γενέσθαι παράδοξον ἀμφοτέροισ·

οἵ τε ζηλωταὶ μᾶλλον ἐπανέστησαν, οὐχ ὡσ ὑπὸ συμμάχων καταλειφθέντεσ, ἀλλ’ ἀπηλλαγμένοι τῶν δυσωπούντων καὶ διατρεπόντων παρανομεῖν.

οὐκέτι γοῦν μέλλησισ ἢ σκέψισ ἦν τῶν ἀδικημάτων, ἀλλ’ ὀξυτάταισ μὲν ἐχρῶντο ταῖσ ἐπινοίαισ εἰσ ἕκαστα, τὰ δοχθέντα δὲ τάχιον καὶ τῆσ ἐπινοίασ ἐνήργουν.

μάλιστα δ’ ἐπ’ ἀνδρείαν τε καὶ εὐγένειαν ἐφόνων, τὴν μὲν φθόνῳ λυμαινόμενοι, τὸ δὲ γενναῖον δέει·

μόνην γὰρ αὐτῶν ἀσφάλειαν ὑπελάμβανον τὸ μηδένα τῶν δυνατῶν καταλιπεῖν. ἀνῃρέθη γοῦν σὺν πολλοῖσ ἑτέροισ καὶ Γουρίων, ἀξιώματι μὲν καὶ γένει προύχων, δημοκρατικὸσ δὲ καὶ φρονήματοσ ἐλευθερίου μεστόσ, εἰ καί τισ ἕτεροσ Ιοὐδαίων·

ἀπώλεσε δὲ αὐτὸν ἡ παρρησία μάλιστα πρὸσ τοῖσ ἄλλοισ πλεονεκτήμασιν. οὐδ’ ὁ Περαί̈τησ Νίγερ αὐτῶν τὰσ χεῖρασ διέφυγεν, ἀνὴρ ἄριστοσ ἐν τοῖσ πρὸσ Ῥωμαίουσ πολέμοισ γενόμενοσ·

ὃσ καὶ βοῶν πολλάκισ τάσ τε ὠτειλὰσ ἐπιδεικνὺσ διὰ μέσησ ἐσύρετο τῆσ πόλεωσ. ἐπεὶ δὲ ἔξω τῶν πυλῶν ἦκτο, τὴν σωτηρίαν ἀπογνοὺσ περὶ ταφῆσ ἱκέτευεν·

οἱ δὲ προαπειλήσαντεσ ἧσ ἐπεθύμει μάλιστα γῆσ μὴ μεταδώσειν αὐτῷ, τὸν φόνον ἐνήργουν. ἀναιρούμενοσ δὲ ὁ Νίγερ τιμωροὺσ Ῥωμαίουσ αὐτοῖσ ἐπηράσατο λιμόν τε καὶ λοιμὸν ἐπὶ τῷ πολέμῳ καὶ πρὸσ ἅπασι τὰσ ἀλλήλων χεῖρασ·

ἃ δὴ πάντα κατὰ τῶν ἀσεβῶν ἐκύρωσεν ὁ θεόσ, καὶ τὸ δικαιότατον, ὅτι γεύσασθαι τῆσ ἀλλήλων ἀπονοίασ ἔμελλον οὐκ εἰσ μακρὰν στασιάσαντεσ.

Νίγερ μὲν οὖν ἀνῃρημένοσ τοὺσ περὶ τῆσ καταλύσεωσ αὐτῶν φόβουσ ἐπεκούφισε, τοῦ λαοῦ δὲ μέροσ οὐδὲν ἦν, ᾧ μὴ πρὸσ ἀπώλειαν ἐπενοεῖτο πρόφασισ.

τὸ μὲν γὰρ αὐτῶν διενεχθέν τινι πάλαι διέφθαρτο, τὸ δὲ μὴ προσκροῦσαν κατ’ εἰρήνην ἐπικαίρουσ ἐλάμβανε τὰσ αἰτίασ·

καὶ ὁ μὲν μηδ’ ὅλωσ αὐτοῖσ προσιὼν ὡσ ὑπερήφανοσ, ὁ προσιὼν δὲ μετὰ παρρησίασ ὡσ καταφρονῶν, ὁ θεραπεύων δ’ ὡσ ἐπίβουλοσ ὑπωπτεύετο. μία δὲ ἦν τῶν τε μεγίστων καὶ μετριωτάτων ἐγκλημάτων τιμωρία θάνατοσ·

καὶ διέφυγεν οὐδείσ, εἰ μὴ σφόδρα τισ ἦν ταπεινὸσ ἢ δι’ ἀγένειαν ἢ διὰ τύχην. Ῥωμαίων δὲ οἱ μὲν ἄλλοι πάντεσ ἡγεμόνεσ ἑρ́μαιον ἡγούμενοι τὴν στάσιν τῶν πολεμίων ὡρ́μηντο πρὸσ τὴν πόλιν καὶ τὸν Οὐεσπασιανὸν ἤπειγον ὡσ ἂν ὄντα κύριον τῶν ὅλων, φάμενοι πρόνοιαν θεοῦ σύμμαχον σφίσι τῷ τετράφθαι τοὺσ ἐχθροὺσ κατ’ ἀλλήλων·

εἶναι μέντοι τὴν ῥοπὴν ὀξεῖαν, καὶ ταχέωσ Ιοὐδαίουσ ὁμονοήσειν [ἡμῖν] ἢ κοπιάσαντασ ἐν τοῖσ ἐμφυλίοισ κακοῖσ ἢ μετανοήσαντασ.

Οὐεσπασιανὸσ δὲ πλεῖστον αὐτοὺσ ἔφη τοῦ δέοντοσ ἁμαρτάνειν, ὥσπερ ἐν θεάτρῳ χειρῶν τε καὶ ὅπλων ἐπίδειξιν ποιήσασθαι γλιχομένουσ οὐκ ἀκίνδυνον, ἀλλὰ μὴ τὸ συμφέρον καὶ τἀσφαλὲσ σκοποῦντασ.

εἰ μὲν γὰρ εὐθέωσ ὁρμήσειεν ἐπὶ τὴν πόλιν, αἴτιοσ ὁμονοίασ ἔσεσθαι τοῖσ πολεμίοισ καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτῶν ἀκμάζουσαν ἐφ’ ἑαυτὸν ἐπιστρέψειν·

εἰ δὲ περιμείνειεν, ὀλιγωτέροισ χρήσεσθαι δαπανηθεῖσιν ἐν τῇ στάσει. στρατηγεῖν μὲν γὰρ ἄμεινον αὐτοῦ τὸν θεὸν ἀπονητὶ Ῥωμαίοισ παραδιδόντα Ιοὐδαίουσ καὶ τὴν νίκην ἀκινδύνωσ τῇ στρατιᾷ χαριζόμενον·

ὥστε χρῆναι διαφθειρομένων χερσὶν οἰκείαισ τῶν ἐχθρῶν καὶ τῷ μεγίστῳ κακῷ στάσει χρωμένων θεατὰσ μᾶλλον αὐτοὺσ ἀποκαθῆσθαι τῶν κινδύνων ἢ θανατῶσιν ἀνθρώποισ καὶ λελυσσηκόσιν κατ’ ἀλλήλων χεῖρα μίσγειν.

εἰ δέ τισ οἰέται τὴν δόξαν τῆσ νίκησ ἑωλοτέραν ἔσεσθαι δίχα μάχησ, γνώτω τοῦ διὰ τῶν ὅπλων σφαλεροῦ τὸ μετὰ ἡσυχίασ κατόρθωμα λυσιτελέστερον·

καὶ γὰρ οὐχ ἧττον εὐκλεεῖσ οἰέσθαι χρὴ τῶν κατὰ χεῖρα λαμπρῶν τοὺσ ἐγκρατείᾳ καὶ συνέσει τὰ ἴσα πράξαντασ.

ἅμα μέντοι μειουμένων τῶν πολεμίων καὶ τὴν αὑτοῦ στρατιὰν ἀναληφθεῖσαν ἐκ τῶν συνεχῶν πόνων ἐρρωμενέστερον ἄξειν. ἄλλωσ τε καὶ τῶν στοχαζομένων τῆσ περὶ τὴν νίκην λαμπρότητοσ οὐ τοῦτον εἶναι τὸν καιρόν·

οὐ γὰρ περὶ κατασκευὴν ὅπλων ἢ τειχῶν οὐδὲ περὶ συλλογὴν ἐπικούρων Ιοὐδαίουσ ἀσχολεῖσθαι, καὶ τὴν ὑπέρθεσιν ἔσεσθαι κατὰ τῶν διδόντων, ἀλλ’ ἐμφυλίῳ πολέμῳ καὶ διχονοίᾳ τραχηλιζομένουσ καθ’ ἡμέραν οἰκτρότερα πάσχειν ὧν ἂν ἐπελθόντεσ αὐτοὶ διαθεῖεν αὐτοὺσ ἁλόντασ.

εἴτ’ οὖν τἀσφαλέσ τισ σκοποίη, χρῆναι τοὺσ ὑφ’ ἑαυτῶν ἀναλισκομένουσ ἐᾶν, εἴτε τὸ εὐκλεέστερον τοῦ κατορθώματοσ, οὐ δεῖν τοῖσ οἴκοι νοσοῦσιν ἐπιχειρεῖν·

ῥηθήσεσθαι γὰρ εὐλόγωσ οὐκ αὐτῶν τὴν νίκην ἀλλὰ τῆσ στάσεωσ. Ταῦτα Οὐεσπασιανῷ λέγοντι συνῄνουν οἱ ἡγεμόνεσ, καὶ παραχρῆμα τὸ στρατηγικὸν τῆσ γνώμησ ἀνεφαίνετο·

πολλοὶ γοῦν καθ’ ἡμέραν ηὐτομόλουν τοὺσ ζηλωτὰσ διαδιδράσκοντεσ. χαλεπὴ δ’ ἦν ἡ φυγὴ φρουραῖσ διειληφότων τὰσ διεξόδουσ πάσασ καὶ τὸν ὁπωσοῦν ἐν αὐταῖσ ἁλισκόμενον ὡσ πρὸσ Ῥωμαίουσ ἀπιόντα διαχρωμένων.

ὅ γε μὴν χρήματα δοὺσ ἐξηφίετο καὶ μόνοσ ἦν ὁ μὴ διδοὺσ προδότησ, ὥστε κατελείπετο τῶν εὐπόρων τὴν φυγὴν ὠνουμένων μόνουσ ἐναποσφάττεσθαι τοὺσ πένητασ.

νεκροὶ δὲ κατὰ τὰσ λεωφόρουσ πάσασ ἐσωρεύοντο παμπληθεῖσ, καὶ πολλοὶ τῶν ὁρμωμένων αὐτομολεῖν πάλιν τὴν ἔνδον ἀπώλειαν ᾑροῦντο·

τὸν γὰρ ἐπὶ τῆσ πατρίδοσ θάνατον ἐλπὶσ ταφῆσ ἐποίει δοκεῖν μετριώτερον. ἀλλὰ καθάπερ συνθήκασ πεποιημένοι τοῖσ τῆσ πατρίδοσ συγκαταλῦσαι καὶ τοὺσ τῆσ φύσεωσ νόμουσ ἅμα τε τοῖσ εἰσ ἀνθρώπουσ ἀδικήμασιν συμμιᾶναι καὶ τὸ θεῖον, ὑφ’ ἡλίῳ τοὺσ νεκροὺσ μυδῶντασ ἀπέλειπον.

τοῖσ δὲ θάπτουσί τινα τῶν προσηκόντων ὃ καὶ τοῖσ αὐτομολοῦσιν ἐπιτίμιον θάνατοσ ἦν, καὶ δεῖσθαι παραχρῆμα ταφῆσ ἔδει τὸν ἑτέρῳ χαριζόμενον.

καθόλου τε εἰπεῖν, οὐδὲν οὕτωσ ἀπολώλει χρηστὸν πάθοσ ἐν ταῖσ τότε συμφοραῖσ ὡσ ἔλεοσ·

ἃ γὰρ ἐχρῆν οἰκτείρειν, ταῦτα παρώξυνε τοὺσ ἀλιτηρίουσ, καὶ ἀπὸ μὲν τῶν ζώντων ἐπὶ τοὺσ ἀνῃρημένουσ, ἀπὸ δὲ τῶν νεκρῶν ἐπὶ τοὺσ ζῶντασ τὰσ ὀργὰσ μετέφερον· καὶ δι’ ὑπερβολὴν δέουσ ὁ περιὼν τοὺσ προληφθέντασ ὡσ ἀναπαυσαμένουσ ἐμακάριζεν οἵ τε ἐν τοῖσ δεσμωτηρίοισ αἰκιζόμενοι κατὰ σύγκρισιν καὶ τοὺσ ἀτάφουσ ἀπέφαινον εὐδαίμονασ.

κατεπατεῖτο μὲν οὖν πᾶσ αὐτοῖσ θεσμὸσ ἀνθρώπων, ἐγελᾶτο δὲ τὰ θεῖα, καὶ τοὺσ τῶν προφητῶν χρησμοὺσ ὥσπερ ἀγυρτικὰσ λογοποιίασ ἐχλεύαζον.

πολλὰ δ’ οὗτοι περὶ ἀρετῆσ καὶ κακίασ προεθέσπισαν, ἃ παραβάντεσ οἱ ζηλωταὶ καὶ τὴν κατὰ τῆσ πατρίδοσ προφητείαν τέλουσ ἠξίωσαν.

ἦν γὰρ δή τισ παλαιὸσ λόγοσ ἀνδρῶν ἔνθα τότε τὴν πόλιν ἁλώσεσθαι καὶ καταφλέξεσθαι τὸ ἁγιώτατον νόμῳ πολέμου, στάσισ ἐὰν κατασκήψῃ καὶ χεῖρεσ οἰκεῖαι προμιάνωσι τὸ τοῦ θεοῦ τέμενοσ·

οἷσ οὐκ ἀπιστήσαντεσ οἱ ζηλωταὶ διακόνουσ αὑτοὺσ ἐπέδοσαν. Ἤδη δὲ Ιωἄννῃ τυραννιῶντι τὸ πρὸσ τοὺσ ὁμοίουσ ἰσότιμον ἠδοξεῖτο, καὶ κατ’ ὀλίγουσ προσποιούμενοσ τῶν πονηροτέρων ἀφηνίαζε τοῦ συντάγματοσ.

ἀεὶ δὲ τοῖσ μὲν τῶν ἄλλων δόγμασιν ἀπειθῶν, τὰ δὲ αὑτοῦ προστάσσων δεσποτικώτερον, δῆλοσ ἦν μοναρχίασ ἀντιποιούμενοσ.

εἶκον δ’ αὐτῷ τινὲσ μὲν δέει, τινὲσ δὲ κατ’ εὔνοιαν, δεινὸσ γὰρ ἦν ἀπάτῃ καὶ λόγῳ προσαγαγέσθαι, πολλοὶ δὲ πρὸσ ἀσφαλείασ ἡγούμενοι τῆσ αὑτῶν τὰσ αἰτίασ ἤδη τῶν τολμωμένων ἐφ’ ἕνα καὶ μὴ πολλοὺσ ἀναφέρεσθαι.

τό γε μὴν δραστήριον αὐτοῦ κατά τε χεῖρα καὶ κατὰ γνώμην δορυφόρουσ εἶχεν οὐκ ὀλίγουσ.

πολλὴ δὲ μοῖρα τῶν ἀντικαθισταμένων ἀπελείπετο, παρ’ οἷσ ἴσχυε μὲν καὶ φθόνοσ δεινὸν ἡγουμένων ὑποτετάχθαι τὸ πρὶν ἰσοτίμῳ, τὸ πλέον δ’ εὐλάβεια τῆσ μοναρχίασ ἀπέτρεπεν·

οὔτε γὰρ καταλύσειν ῥᾳδίωσ ἤλπιζον αὐτὸν ἅπαξ κρατήσαντα, καὶ καθ’ αὑτῶν πρόφασιν ἕξειν τὸ τὴν ἀρχὴν ἀντιπρᾶξαι·

προῃρεῖτο δ’ οὖν πολεμῶν ἕκαστοσ ὁτιοῦν παθεῖν ἢ δουλεύσασ ἑκουσίωσ ἐν ἀνδραπόδου μοίρᾳ παραπολέσθαι. διαιρεῖται μὲν οὖν ἡ στάσισ ἐκ τούτων, καὶ τοῖσ ἐναντιωθεῖσιν Ιωἄννησ ἀντεβασίλευσεν.

ἀλλὰ τὰ μὲν πρὸσ ἀλλήλουσ αὐτοῖσ διὰ φυλακῆσ ἦν, καὶ οὐδὲν ἢ μικρὸν εἴ ποτε διηκροβολίζοντο τοῖσ ὅπλοισ, ἤριζον δὲ κατὰ τοῦ δήμου καὶ πότεροι πλείονα λείαν ἄξουσιν ἀντεφιλονείκουν.

ἐπεὶ δὲ ἡ πόλισ τρισὶ τοῖσ μεγίστοισ κακοῖσ ἐχειμάζετο, πολέμῳ καὶ τυραννίδι καὶ στάσει, κατὰ σύγκρισιν μετριώτερον ἦν τοῖσ δημοτικοῖσ ὁ πόλεμοσ·

ἀμέλει διαδιδράσκοντεσ ἐκ τῶν οἰκείων ἔφευγον πρὸσ τοὺσ ἀλλοφύλουσ καὶ παρὰ Ῥωμαίοισ ἧσ ἀπήλπισαν ἐν τοῖσ ἰδίοισ σωτηρίασ ἠξιοῦντο. Τέταρτον δὲ ἄλλο κακὸν ἐκινεῖτο πρὸσ τὴν τοῦ ἔθνουσ κατάλυσιν.

φρούριον ἦν οὐ πόρρω Ιἑροσολύμων καρτερώτατον, ὑπὸ τῶν ἀρχαίων βασιλέων εἴσ τε ὑπέκθεσιν κτήσεωσ ἐν πολέμου ῥοπαῖσ καὶ σωμάτων ἀσφάλειαν κατεσκευασμένον, ὃ ἐκαλεῖτο Μασάδα.

τοῦτο κατειληφότεσ οἱ προσαγορευόμενοι σικάριοι τέωσ μὲν τὰσ πλησίον χώρασ κατέτρεχον οὐδὲν πλέον τῶν ἐπιτηδείων ποριζόμενοι·

δέει γὰρ ἀνεστέλλοντο τῆσ πλείονοσ ἁρπαγῆσ·

ὡσ [δὲ] τὴν Ῥωμαίων στρατιὰν ἠρεμοῦσαν, στάσει δὲ καὶ τυραννίδι ἰδίᾳ τοὺσ ἐν Ιἑροσολύμοισ Ιοὐδαίουσ ἐπύθοντο διῃρημένουσ, ἁδροτέρων ἥπτοντο τολμημάτων. ἐν ᾗ τὸ μὲν ἀμύνεσθαι δυνάμενον πρὶν ὅπλων ἅψασθαι καὶ συνελθεῖν φθάσαντεσ ἐσκέδασαν καὶ τῆσ πόλεωσ ἐξέβαλον, τὸ δὲ φυγεῖν ἧττον ὄν, γύναιά τε καὶ παῖδασ, ὑπὲρ ἑπτακοσίουσ ἀναιροῦσιν.

ἔπειτα τούσ τε οἴκουσ ἐξεσκευασμένοι καὶ τῶν καρπῶν τοὺσ ἀκμαιοτάτουσ ἁρπάσαντεσ ἀνήνεγκαν εἰσ τὴν Μασάδαν.

καὶ οἱ μὲν ἐλῄζοντο πάσασ τὰσ περὶ τὸ φρούριον κώμασ καὶ τὴν χώραν ἐπόρθουν ἅπασαν προσδιαφθειρομένων αὐτοῖσ καθ’ ἡμέραν ἑκασταχόθεν οὐκ ὀλίγων·

ἐκινεῖτο δὲ καὶ κατὰ τὰ ἄλλα τῆσ Ιοὐδαίασ κλίματα τὸ τέωσ ἠρεμοῦν τὸ λῃστρικόν, καθάπερ δὲ ἐν σώματι τοῦ κυριωτάτου φλεγμαίνοντοσ πάντα τὰ μέλη συνενόσει·

διὰ γοῦν τὴν ἐν τῇ μητροπόλει στάσιν καὶ ταραχὴν ἄδειαν ἔσχον οἱ κατὰ τὴν χώραν πονηροὶ τῶν ἁρπαγῶν καὶ τὰσ οἰκείασ ἕκαστοσ κώμασ ἁρπάζοντεσ ἔπειτα εἰσ τὴν ἐρημίαν ἀφίσταντο.

συναθροιζόμενοί τε καὶ συνομνύμενοι κατὰ λόχουσ στρατιᾶσ μὲν ὀλιγώτεροι πλείουσ δὲ λῃστηρίου προσέπιπτον ἱεροῖσ καὶ πόλεσιν, καὶ κακοῦσθαι μὲν συνέβαινεν ἐφ’ οὓσ ὁρμήσειαν ὡσ ἐν πολέμῳ καταληφθέντασ, φθάνεσθαι δὲ τὰσ ἀμύνασ ὡσ λῃστῶν ἅμα ταῖσ ἁρπαγαῖσ ἀποδιδρασκόντων.

οὐδὲν δὲ μέροσ ἦν τῆσ Ιοὐδαίασ, ὃ μὴ τῇ προανεχούσῃ πόλει συναπώλλυτο.

Ταῦτα Οὐεσπασιανῷ παρὰ τῶν αὐτομόλων διηγγέλλετο.

καίπερ γὰρ φρουρούντων τὰσ ἐξόδουσ τῶν στασιαστῶν ἁπάσασ καὶ διαφθειρόντων τοὺσ ὁπωσοῦν προσιόντασ, ὅμωσ ἦσαν οἳ διελάνθανον καὶ καταφεύγοντεσ εἰσ τοὺσ Ῥωμαίουσ τὸν στρατηγὸν ἐνῆγον ἀμῦναι τῇ πόλει καὶ τὰ τοῦ δήμου περισῶσαι λείψανα· διὰ γὰρ τὴν πρὸσ Ῥωμαίουσ εὔνοιαν ἀνῃρῆσθαί τε τοὺσ πολλοὺσ καὶ κινδυνεύειν τοὺσ περιόντασ.

ὁ δὲ οἰκτείρων ἤδη τὰσ συμφορὰσ αὐτῶν τὸ μὲν δοκεῖν ἐκπολιορκήσων ἐφίσταται τὰ Ιἑροσόλυμα, τὸ δὲ ἀληθὲσ ἀπαλλάξων πολιορκίασ.

ἔδει μὲν προκαταστρέψασθαι τὰ λειπόμενα καὶ μηδὲν ἔξωθεν ἐμπόδιον τῇ πολιορκίᾳ καταλιπεῖν·

ἐλθὼν οὖν ἐπὶ τὰ Γάδαρα μητρόπολιν τῆσ Περαίασ καρτερὰν τετράδι Δύστρου μηνὸσ εἴσεισιν εἰσ τὴν πόλιν· καὶ γὰρ ἔτυχον οἱ δυνατοὶ λάθρα τῶν στασιωδῶν πρεσβευσάμενοι πρὸσ αὐτὸν περὶ παραδόσεωσ πόθῳ τε εἰρήνησ καὶ διὰ τὰσ οὐσίασ·

πολλοὶ δὲ τὰ Γάδαρα κατῴκουν πλούσιοι. τούτων τὴν πρεσβείαν ἠγνοήκεσαν οἱ διάφοροι, πλησίον δὲ ἤδη ὄντοσ Οὐεσπασιανοῦ διεπύθοντο, καὶ κατασχεῖν μὲν αὐτοὶ τὴν πόλιν ἀπέγνωσαν δύνασθαι τῶν τε ἔνδον ἐχθρῶν πλήθει λειπόμενοι καὶ Ῥωμαίουσ ὁρῶντεσ οὐ μακρὰν τῆσ πόλεωσ, φεύγειν δὲ κρίνοντεσ ἠδόξουν ἀναιμωτὶ καὶ μηδεμίαν παρὰ τῶν αἰτίων εἰσπραξάμενοι τιμωρίαν.

συλλαβόντεσ δὴ τὸν Δόλεσον, οὗτοσ γὰρ ἦν οὐ μόνον ἀξιώματι καὶ γένει τῆσ πόλεωσ πρῶτοσ, ἀλλ’ ἐδόκει καὶ τῆσ πρεσβείασ αἴτιοσ, κτείνουσί τε αὐτὸν καὶ δι’ ὑπερβολὴν ὀργῆσ νεκρὸν αἰκισάμενοι διέδρασαν ἐκ τῆσ πόλεωσ.

ἐπιούσησ δὲ ἤδη τῆσ Ῥωμαϊκῆσ δυνάμεωσ ὅ τε δῆμοσ τῶν Γαδαρέων μετ’ εὐφημίασ τὸν Οὐεσπασιανὸν εἰσδεξάμενοι δεξιὰσ παρ’ αὐτοῦ πίστεωσ ἔλαβον καὶ φρουρὰν ἱππέων τε καὶ πεζῶν πρὸσ τὰσ τῶν φυγάδων καταδρομάσ·

τὸ γὰρ τεῖχοσ αὐτοὶ πρὶν ἀξιῶσαι Ῥωμαίουσ καθεῖλον, ὅπωσ εἰή πίστισ αὐτοῖσ τοῦ τὴν εἰρήνην ἀγαπᾶν τὸ μηδὲ βουληθέντασ δύνασθαι πολεμεῖν.

Οὐεσπασιανὸσ δὲ ἐπὶ μὲν τοὺσ διαδράντασ ἐκ τῶν Γαδάρων Πλάκιδον σὺν ἱππεῦσιν πεντακοσίοισ καὶ πεζοῖσ τρισχιλίοισ πέμπει, αὐτὸσ δὲ μετὰ τῆσ ἄλλησ στρατιᾶσ ὑπέστρεψεν εἰσ Καισάρειαν.

οἱ δὲ φυγάδεσ ὡσ αἰφνίδιον τοὺσ διώκοντασ ἱππεῖσ ἐθεάσαντο, πρὶν εἰσ χεῖρασ ἐλθεῖν εἴσ τινα κώμην συνειλοῦνται Βηθενναβρὶν προσαγορευομένην·

ἐν ᾗ νέων πλῆθοσ οὐκ ὀλίγον εὑρόντεσ καὶ τοὺσ μὲν ἑκόντασ τοὺσ δὲ βίᾳ καθοπλίσαντεσ εἰκαίωσ, προπηδῶσιν ἐπὶ τοὺσ περὶ τὸν Πλάκιδον.

λαβόντεσ δ’ εἰσ ἐπιτήδειον περιήλαυνόν τε καὶ κατηκόντιζον, καὶ τοὺσ μὲν φυγάδασ αὐτῶν οἱ ἱππεῖσ ὑπετέμνοντο, τὰσ συμπλοκὰσ δὲ τὸ πεζὸν εὐτόνωσ διέφθειρον.

οὐ μέντοι πλέον τι τόλμησ ἐπιδεικνύμενοι Ιοὐδαῖοι διεφθείροντο·

περιεπείροντο δὲ τοῖσ ἐκείνων βέλεσι καὶ τοῖσ ἀγριωτάτοισ παραπλήσιοι θηρίοισ ὡρ́μων ἐπὶ τὸν σίδηρον, διεφθείροντο δ’ οἱ μὲν κατὰ στόμα παιόμενοι τοῖσ ξίφεσιν, οἱ δὲ ὑπὸ τῶν ἱππέων σκεδαννύμενοι.

Σπουδὴ γὰρ ἦν τῷ Πλακίδῳ τὰσ ἐπὶ τὴν κώμην ὁρμὰσ αὐτῶν διακλείειν.

καὶ συνεχῶσ παρελαύνων κατ’ ἐκεῖνο τὸ μέροσ, ἔπειτα ἐπιστρέφων ἅμα καὶ τοῖσ βέλεσι χρώμενοσ εὐστόχωσ ἀνῄρει τοὺσ πλησιάζοντασ καὶ δέει τοὺσ πόρρωθεν ἀνέστρεφεν, μέχρι βίᾳ διεκπεσόντεσ οἱ γενναιότατοι πρὸσ τὸ τεῖχοσ διέφευγον.

ἀπορία δ’ εἶχε τοὺσ φύλακασ·

οὔτε γὰρ ἀποκλεῖσαι τοὺσ ἀπὸ τῶν Γαδάρων ὑπέμενον διὰ τοὺσ σφετέρουσ καὶ δεξάμενοι συναπολεῖσθαι προσεδόκων. ὃ δὴ καὶ συνέβη·

συνωσθέντων γὰρ αὐτῶν εἰσ τὸ τεῖχοσ παρ’ ὀλίγον μὲν οἱ τῶν Ῥωμαίων ἱππεῖσ συνεισέπεσον, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ φθασάντων ἀποκλεῖσαι τὰσ πύλασ προσβαλὼν ὁ Πλάκιδοσ καὶ μέχρι δείλησ γενναίωσ ἀγωνισάμενοσ τοῦ τείχουσ καὶ τῶν ἐν τῇ κώμῃ ἐκράτει. τὰ μὲν οὖν ἀργὰ πλήθη διεφθείρετο, φυγὴ δὲ ἦν τῶν δυνατωτέρων, τὰσ δ’ οἰκίασ οἱ στρατιῶται διήρπασαν καὶ τὴν κώμην ἐνέπρησαν.

οἱ δὲ διαδράντεσ ἐξ αὐτῆσ τοὺσ κατὰ τὴν χώραν συνανέστησαν, καὶ τὰσ μὲν αὐτῶν συμφορὰσ ἐξαίροντεσ ἐπὶ μεῖζον, τῶν δὲ Ῥωμαίων τὴν στρατιὰν πᾶσαν ἐπιέναι λέγοντεσ πάντασ πανταχόθεν ἐξέσεισαν τῷ δέει, γενόμενοί τε παμπληθεῖσ ἔφευγον ἐπὶ Ιἑριχοῦντοσ·

αὕτη γὰρ ἔτι μόνη τὰσ ἐλπίδασ αὐτῶν ἔθαλπε τῆσ σωτηρίασ καρτερὰ πλήθει γε οἰκητόρων.

Πλάκιδοσ δὲ τοῖσ ἱππεῦσι καὶ ταῖσ προαγούσαισ εὐπραγίαισ τεθαρρηκὼσ εἵπετο, καὶ μέχρι μὲν Ιὀρδάνου τοὺσ ἀεὶ καταλαμβανομένουσ ἀνῄρει, συνελάσασ δὲ πρὸσ τὸν ποταμὸν πᾶν τὸ πλῆθοσ εἰργομένουσ ὑπὸ τοῦ ῥεύματοσ, τραφὲν γὰρ ὑπ’ ὄμβρων ἄβατον ἦν, ἀντικρὺ παρετάσσετο.

παρώξυνε δ’ ἡ ἀνάγκη πρὸσ μάχην τοὺσ φυγῆσ τόπον οὐκ ἔχοντασ, καὶ ταῖσ ὄχθαισ ἐπὶ μήκιστον παρεκτείναντεσ σφᾶσ αὐτοὺσ ἐδέχοντο τὰ βέλη καὶ τὰσ τῶν ἱππέων ἐμβολάσ, οἳ πολλοὺσ αὐτῶν παίοντεσ εἰσ τὸ ῥεῦμα κατέβαλον.

καὶ τὸ μὲν ἐν χερσὶν αὐτῶν διαφθαρὲν μύριοι πεντακισχίλιοι, τὸ δὲ βιασθὲν ἐμπηδῆσαι εἰσ τὸν Ιὀρδάνην πλῆθοσ ἑκουσίωσ ἄπειρον ἦν.

ἑάλωσαν δὲ περὶ δισχιλίουσ καὶ διακοσίουσ λεία τε παμπληθὴσ ὄνων τε καὶ προβάτων καὶ καμήλων καὶ βοῶν.

Ιοὐδαίοισ μὲν οὖν οὐδὲν ἐλάττων ἥδε ἡ πληγὴ προσπεσοῦσα καὶ μείζων ἔδοξεν ἑαυτῆσ διὰ τὸ μὴ μόνον τὴν χώραν ἅπασαν δι’ ἧσ ἔφευγον πληρωθῆναι φόνου μηδὲ νεκροῖσ διαβατὸν γενέσθαι τὸν Ιὀρδάνην, ἐμπλησθῆναι δὲ τῶν σωμάτων καὶ τὴν Ἀσφαλτικὴν λίμνην, εἰσ ἣν παμπληθεῖσ ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ κατεσύρησαν.

Πλάκιδοσ δὲ δεξιᾷ τύχῃ χρώμενοσ ὡρ́μησεν ἐπὶ τὰσ πέριξ πολίχνασ τε καὶ κώμασ, καταλαμβανόμενόσ τε Ἄβιλα καὶ Ιοὐλιάδα καὶ Βησιμὼ τάσ τε μέχρι [τῆσ] Ἀσφαλτίτιδοσ πάσασ ἐγκαθίστησιν ἑκάστῃ τοὺσ ἐπιτηδείουσ τῶν αὐτομόλων.

ἔπειτα σκάφεσιν ἐπιβήσασ τοὺσ στρατιώτασ αἱρεῖ τοὺσ εἰσ τὴν λίμνην καταφεύγοντασ.

καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν Περαίαν προσεχώρησεν ἢ ἑάλω πάντα μέχρι Μαχαιροῦντοσ. Ἐν δὲ τούτῳ τὸ περὶ τὴν Γαλατίαν ἀγγέλλεται κίνημα καὶ Οὐίνδιξ ἅμα τοῖσ δυνατοῖσ τῶν ἐπιχωρίων ἀφεστὼσ Νέρωνοσ, περὶ ὧν ἐν ἀκριβεστέροισ ἀναγέγραπται.

Οὐεσπασιανὸν δ’ ἐπήγειρεν εἰσ τὴν ὁρμὴν τοῦ πολέμου τὰ ἠγγελμένα προορώμενον ἤδη τοὺσ μέλλοντασ ἐμφυλίουσ πολέμουσ καὶ τὸν ὅλησ κίνδυνον τῆσ ἡγεμονίασ, ἐν ᾧ προειρηνεύσασ τὰ κατὰ τὴν ἀνατολὴν ἐπικουφίσειν ᾤετο τοὺσ κατὰ τὴν Ἰταλίαν φόβουσ.

ἑώσ μὲν οὖν ἐπεῖχεν ὁ χειμὼν τὰσ ὑπηγμένασ διησφαλίζετο κώμασ τε καὶ πολίχνασ φρουραῖσ, δεκαδάρχασ μὲν κώμαισ ἐγκαθιστάσ, ἑκατοντάρχασ δὲ πόλεσι·

πολλὰ δὲ ἀνῴκιζε καὶ τῶν πεπορθημένων. ὑπὸ δὲ τὴν ἀρχὴν τοῦ ἐάροσ ἀναλαβὼν τὸ πλέον τῆσ δυνάμεωσ ἤγαγεν ἀπὸ τῆσ Καισαρείασ ἐπὶ Ἀντιπατρίδοσ, ἔνθα δυσὶν ἡμέραισ καταστησάμενοσ τὴν πόλιν τῇ τρίτῃ προῄει πορθῶν καὶ καίων τὰσ πέριξ πάσασ.

καταστρεψάμενοσ δὲ τὰ περὶ τὴν Θαμνὰ τοπαρχίαν ἐπὶ Λύδδων καὶ Ιἀμνείασ ἐχώρει καὶ προκεχειρωμέναισ ἑκατέραισ ἐγκαταστήσασ οἰκήτορασ τῶν προσκεχωρηκότων ἱκανοὺσ εἰσ Ἀμμαοῦντα ἀφικνεῖται.

καταλαβόμενοσ δὲ τὰσ ἐπὶ τὴν μητρόπολιν αὐτῶν εἰσβολὰσ στρατόπεδόν τε τειχίζει καὶ τὸ πέμπτον ἐν αὐτῇ τάγμα καταλιπὼν πρόεισι μετὰ τῆσ ἄλλησ δυνάμεωσ ἐπὶ τὴν Βεθλεπτηνφῶν τοπαρχίαν.

πυρὶ δὲ αὐτήν τε καὶ τὴν γειτνιῶσαν ἀνελὼν καὶ τὰ πέριξ τῆσ Ἰδουμαίασ φρούρια τοῖσ ἐπικαίροισ τόποισ ἐπετείχισε·

αἰχμαλωτίζεται δὲ ὑπὲρ χιλίουσ, καὶ τὸ λοιπὸν πλῆθοσ ἐξελάσασ ἐγκαθίστησιν τῆσ οἰκείασ δυνάμεωσ οὐκ ὀλίγην, οἳ κατατρέχοντεσ ἐπόρθουν ἅπασαν τὴν ὀρεινήν.

αὐτὸσ δὲ μετὰ τῆσ λοιπῆσ δυνάμεωσ ὑπέστρεψεν εἰσ Ἀμμαοῦν, ὅθεν διὰ τῆσ Σαμαρείτιδοσ καὶ παρὰ τὴν Νέαν πόλιν καλουμένην, Μαβαρθὰ δ’ ὑπὸ τῶν ἐπιχωρίων, καταβὰσ εἰσ Κορέαν δευτέρᾳ Δαισίου μηνὸσ στρατοπεδεύεται.

τῇ δ’ ἑξῆσ εἰσ Ιἑριχοῦντα ἀφικνεῖται, καθ’ ἣν αὐτῷ συμμίσγει Τραϊανὸσ εἷσ τῶν ἡγεμόνων τὴν ἐκ τῆσ Περαίασ ἄγων δύναμιν ἤδη τῶν ὑπὲρ τὸν Ιὀρδάνην κεχειρωμένων.

Τὸ μὲν οὖν πολὺ πλῆθοσ ἐκ τῆσ Ιἑριχοῦσ φθάσαν τὴν ἔφοδον αὐτῶν εἰσ τὴν ἄντικρυσ Ιἑροσολύμων ὀρεινὴν διαπεφεύγει, καταλειφθὲν δὲ οὐκ ὀλίγον διαφθείρεται.

τὴν δὲ πόλιν ἔρημον κατειλήφεσαν, ἥτισ ἵδρυται μὲν ἐν πεδίῳ, ψιλὸν δὲ ὑπέρκειται αὐτῇ καὶ ἄκαρπον ὄροσ μήκιστον·

κατὰ γὰρ τὸ βόρειον κλίμα μέχρι τῆσ Σκυθοπολιτῶν γῆσ ἐκτείνεται, κατὰ δὲ τὸ μεσημβρινὸν μέχρι τῆσ Σοδομιτῶν χώρασ καὶ τῶν περάτων τῆσ Ἀσφαλτίτιδοσ.

ἔστιν δὲ ἀνώμαλόν τε πᾶν καὶ ἀοίκητον διὰ τὴν ἀγονίαν. ἀντίκειται δὲ τούτῳ τὸ περὶ τὸν Ιὀρδάνην ὄροσ ἀρχόμενον ἀπὸ Ιοὐλιάδοσ καὶ τῶν βορείων κλιμάτων, παρατεῖνον δὲ εἰσ μεσημβρίαν ἑώσ Σομόρων, ἥπερ ὁρίζει τὴν Πέτραν τῆσ Ἀραβίασ.

ἐν τούτῳ δ’ ἐστὶ καὶ τὸ Σιδηροῦν καλούμενον ὄροσ μηκυνόμενον μέχρι τῆσ Μωαβίτιδοσ. ἡ μέση δὲ τῶν δύο ὀρέων χώρα τὸ μέγα πεδίον καλεῖται, ἀπὸ κώμησ Γινναβρὶν διῆκον μέχρι τῆσ Ἀσφαλτίτιδοσ.

ἔστι δὲ αὐτοῦ μῆκοσ μὲν σταδίων χιλίων διακοσίων, εὖροσ δ’ εἴκοσι καὶ ἑκατόν, καὶ μέσον ὑπὸ τοῦ Ιὀρδάνου τέμνεται λίμνασ τε ἔχει τήν τε Ἀσφαλτῖτιν καὶ τὴν Τιβεριέων φύσιν ἐναντίασ·

ἡ μὲν γὰρ ἁλμυρώδησ καὶ ἄγονοσ, ἡ Τιβεριέων δὲ γλυκεῖα καὶ γόνιμοσ. ἐκπυροῦται δὲ ὡρ́ᾳ θέρουσ τὸ πεδίον καὶ δι’ ὑπερβολὴν αὐχμοῦ περιέχει νοσώδη τὸν ἀέρα·

πᾶν γὰρ ἄνυδρον πλὴν τοῦ Ιὀρδάνου, παρὸ καὶ τοὺσ μὲν ἐπὶ ταῖσ ὄχθαισ φοινικῶνασ εὐθαλεστέρουσ καὶ πολυφορωτέρουσ εἶναι συμβέβηκεν, ἧττον δὲ τοὺσ πόρρω κεχωρισμένουσ.

Παρὰ μέντοι τὴν Ιἑριχοῦν ἐστι πηγὴ δαψιλήσ τε καὶ πρὸσ ἀρδείασ λιπαρωτάτη παρὰ τὴν παλαιὰν ἀναβλύζουσα πόλιν, ἣν Ιἠσοῦσ ὁ Ναυῆ παῖσ στρατηγὸσ Ἑβραίων πρώτην εἷλε γῆσ Χαναναίων δορίκτητον.

ταύτην τὴν πηγὴν λόγοσ ἔχει κατ’ ἀρχὰσ οὐ μόνον γῆσ καὶ δένδρων καρποὺσ ἀπαμβλύνειν, ἀλλὰ καὶ γυναικῶν γονάσ, καθόλου τε πᾶσιν εἶναι νοσώδη τε καὶ φθαρτικήν, ἐξημερωθῆναι δὲ καὶ γενέσθαι τοὐναντίον ὑγιεινοτάτην τε καὶ γονιμωτάτην ὑπὸ Ἐλισσαίου τοῦ προφήτου·

γνώριμοσ δ’ ἦν οὗτοσ Ἠλία καὶ διάδοχοσ· ὃσ ἐπιξενωθεὶσ τοῖσ κατὰ τὴν Ιἑριχοῦν, περισσὸν δή τι φιλοφρονησαμένων αὐτὸν τῶν ἀνθρώπων αὐτούσ τε ἀμείβεται καὶ τὴν χώραν αἰωνίῳ χάριτι.

τὸν δὲ ἐγκεράσασθαι τῷ ῥεύματι γονιμωτέρουσ [τε] ἀέρασ δοῦναί τε ἅμα καὶ καρπῶν εὐθηνίαν τοῖσ ἐπιχωρίοισ καὶ τέκνων διαδοχήν, μηδ’ ἐπιλιπεῖν αὐτοῖσ τὸ τούτων γεννητικὸν ὕδωρ, ἑώσ μένουσι δίκαιοι.

ταύταισ ταῖσ εὐχαῖσ πολλὰ προσχειρουργήσασ ἐξ ἐπιστήμησ ἔτρεψε τὴν πηγήν, καὶ τὸ πρὶν ὀρφανίασ αὐτοῖσ καὶ λιμοῦ παραίτιον ὕδωρ ἔκτοτε εὐτεκνίασ καὶ κόρου χορηγὸν κατέστη.

τοσαύτην γοῦν ἐν ταῖσ ἀρδείαισ ἔχει δύναμιν ὡσ, εἰ καὶ μόνον ἐφάψαιτο τῆσ χώρασ, νοστιμώτερον εἶναι τῶν μέχρι κόρου χρονιζόντων.

παρὸ καὶ τῶν [μὲν] δαψιλεστέρωσ χρωμένων ἡ ὄνησίσ ἐστιν ὀλίγη, τούτου δὲ τοῦ ὀλίγου χορηγία δαψιλήσ.

ἄρδει γοῦν πλέονα τῶν ἄλλων ἁπάντων, καὶ πεδίον μὲν ἔπεισιν ἑβδομήκοντα σταδίων μῆκοσ εὖροσ δ’ εἴκοσιν, ἐκτρέφει δ’ ἐν αὐτῷ παραδείσουσ καλλίστουσ τε καὶ πυκνοτάτουσ.

τῶν δὲ φοινίκων ἐπαρδομένων γένη πολλὰ ταῖσ γεύσεσι καὶ ταῖσ παρηγορίαισ διάφορα·

τούτων οἱ πιότεροι πατούμενοι καὶ μέλι δαψιλὲσ ἀνιᾶσιν οὐ πολλῷ τοῦ λοιποῦ χεῖρον. καὶ μελιττοτρόφοσ δὲ ἡ χώρα·

φέρει δὲ καὶ ὀποβάλσαμον, ὃ δὴ τιμιώτατον τῶν τῇδε καρπῶν, κύπρον τε καὶ μυροβάλανον, ὡσ οὐκ ἂν ἁμαρτεῖν τινα εἰπόντα θεῖον εἶναι τὸ χωρίον, ἐν ᾧ δαψιλῆ τὰ σπανιώτατα καὶ κάλλιστα γεννᾶται. τῶν μὲν γὰρ ἄλλων αὐτῷ καρπῶν ἕνεκεν οὐκ ἂν ῥᾳδίωσ τι παραβληθείη κλίμα τῆσ οἰκουμένησ·

οὕτωσ τὸ καταβληθὲν πολύχουν ἀναδίδωσιν. αἴτιόν μοι δοκεῖ τὸ θερμὸν τῶν ἀέρων καὶ τὸ τῶν ὑδάτων εὔτονον, τῶν μὲν προκαλουμένων τὰ φυόμενα καὶ διαχεόντων, τῆσ δὲ ἰκμάδοσ ῥιζούσησ ἕκαστον ἰσχυρῶσ καὶ χορηγούσησ τὴν ἐν θέρει δύναμιν·

περικαὲσ δέ ἐστιν οὕτωσ τὸ χωρίον, ὡσ μηδένα ῥᾳδίωσ προϊέναι. τὸ δὲ ὕδωρ πρὸ ἀνατολῆσ ἀντλούμενον, ἔπειτα ἐξαιθριασθὲν γίνεται ψυχρότατον καὶ τὴν ἐναντίαν πρὸσ τὸ περιέχον φύσιν λαμβάνει, χειμῶνοσ δὲ ἀνάπαλιν χλιαίνεται καὶ τοῖσ ἐμβαίνουσι γίνεται προσηνέστατον.

ἔστι δὲ καὶ τὸ περιέχον οὕτωσ εὔκρατον, ὡσ λινοῦν ἀμφιέννυσθαι τοὺσ ἐπιχωρίουσ νιφομένησ τῆσ ἄλλησ Ιοὐδαίασ.

ἀπέχει δὲ ἀπὸ Ιἑροσολύμων μὲν σταδίουσ ἑκατὸν πεντήκοντα, τοῦ δὲ Ιὀρδάνου ἑξήκοντα, καὶ τὸ μὲν μέχρι Ιἑροσολύμων αὐτῆσ ἔρημον καὶ πετρῶδεσ, τὸ δὲ μέχρι τοῦ Ιὀρδάνου καὶ τῆσ Ἀσφαλτίτιδοσ χθαμαλώτερον μέν, ἔρημον δὲ ὁμοίωσ καὶ ἄκαρπον.

ἀλλὰ γὰρ τὰ μὲν περὶ Ιἑριχοῦν εὐδαιμονεστάτην οὖσαν ἀποχρώντωσ δεδήλωται.

Ἄξιον δὲ ἀφηγήσασθαι καὶ τὴν φύσιν τῆσ Ἀσφαλτίτιδοσ λίμνησ, ἥτισ ἐστὶ μέν, ὡσ ἔφην, πικρὰ καὶ ἄγονοσ, ὑπὸ δὲ κουφότητοσ καὶ τὰ βαρύτατα τῶν εἰσ αὐτὴν ῥιφέντων ἀναφέρει, καταδῦναι δ’ εἰσ τὸν βυθὸν οὐδὲ ἐπιτηδεύσαντα ῥᾴδιον.

ἀφικόμενοσ γοῦν καθ’ ἱστορίαν ἐπ’ αὐτὴν Οὐεσπασιανὸσ ἐκέλευσέ τινασ τῶν νεῖν οὐκ ἐπισταμένων δεθέντασ ὀπίσω τὰσ χεῖρασ ῥιφῆναι κατὰ τοῦ βυθοῦ, καὶ συνέβη πάντασ ἐπινήξασθαι καθάπερ ὑπὸ πνεύματοσ ἄνω βιαζομένουσ.

ἔστι δ’ ἐπὶ τούτῳ καὶ ἡ τῆσ χρόασ μεταβολὴ θαυμάσιοσ·

τρὶσ γὰρ ἑκάστησ ἡμέρασ τὴν ἐπιφάνειαν ἀλλάσσεται καὶ πρὸσ τὰσ ἡλιακὰσ ἀκτῖνασ ἀνταυγεῖ ποικίλωσ. τῆσ μέντοι ἀσφάλτου κατὰ πολλὰ μέρη βώλουσ μελαίνασ ἀναδίδωσιν·

αἱ δ’ ἐπινήχονται τό τε σχῆμα καὶ τὸ μέγεθοσ ταύροισ ἀκεφάλοισ παραπλήσιαι. προσελαύνοντεσ δὲ οἱ τῆσ λίμνησ ἐργάται καὶ δρασσόμενοι τοῦ συνεστῶτοσ ἕλκουσιν εἰσ τὰ σκάφη, πληρώσασι δὲ ἀποκόπτειν οὐ ῥᾴδιον, ἀλλὰ δι’ εὐτονίαν προσήρτηται τῷ μηρύματι τὸ σκάφοσ, ἑώσ ἂν ἐμμηνίῳ γυναικῶν αἵματι καὶ οὔρῳ διαλύσωσιν αὐτήν, οἷσ μόνοισ εἴκει.

καὶ χρήσιμοσ δὲ οὐ μόνον εἰσ ἁρμονίασ νεῶν ἀλλὰ καὶ πρὸσ ἄκεσιν σωμάτων·

εἰσ πολλὰ γοῦν τῶν φαρμάκων παραμίσγεται. ταύτησ τῆσ λίμνησ μῆκοσ μὲν ὀγδοήκοντα καὶ πεντακόσιοι στάδιοι, καθὸ δὴ μέχρι Ζοάρων τῆσ Ἀραβίασ ἐκτείνεται, εὖροσ δὲ πεντήκοντα καὶ ἑκατόν.

γειτνιᾷ δ’ ἡ Σοδομῖτισ αὐτῇ, πάλαι μὲν εὐδαίμων γῆ καρπῶν τε ἕνεκεν καὶ τῆσ κατὰ πόλιν περιουσίασ, νῦν δὲ κεκαυμένη πᾶσα.

φασὶ δὲ ὡσ δι’ ἀσέβειαν οἰκητόρων κεραυνοῖσ καταφλεγῆναι·

ἔστι γοῦν ἔτι λείψανα τοῦ θείου πυρόσ, καὶ πέντε μὲν πόλεων ἰδεῖν σκιάσ, ἔτι δὲ κἀν τοῖσ καρποῖσ σποδιὰν ἀναγεννωμένην, οἳ χροιὰν μὲν ἔχουσι τῶν ἐδωδίμων ὁμοίαν, δρεψαμένων δὲ χερσὶν εἰσ καπνὸν διαλύονται καὶ τέφραν. τὰ μὲν δὴ περὶ τὴν Σοδομῖτιν μυθευόμενα τοιαύτην ἔχει πίστιν ἀπὸ τῆσ ὄψεωσ.

Ὁ δὲ Οὐεσπασιανὸσ πανταχόθεν περιτειχίζων τοὺσ ἐν τοῖσ Ιἑροσολύμοισ ἔν τε τῇ Ιἑριχοῖ καὶ ἐν Ἀδίδοισ ἐγείρει στρατόπεδα καὶ φρουροὺσ ἀμφοτέραισ ἐγκαθίστησιν ἔκ τε τοῦ Ῥωμαϊκοῦ καὶ συμμαχικοῦ συντάγματοσ.

πέμπει δὲ καὶ εἰσ Γέρασα Λούκιον Ἄννιον παραδοὺσ μοῖραν ἱππέων καὶ συχνοὺσ πεζούσ.

ὁ μὲν οὖν ἐξ ἐφόδου τὴν πόλιν ἑλὼν ἀποκτείνει μὲν χιλίουσ τῶν νέων, ὅσοι μὴ διαφυγεῖν ἔφθασαν, γενεὰσ δὲ ᾐχμαλωτίσατο καὶ τὰσ κτήσεισ διαρπάσαι τοῖσ στρατιώταισ ἐπέτρεψεν·

ἔπειτα τὰσ οἰκίασ ἐμπρήσασ ἐπὶ τὰσ πέριξ κώμασ ἐχώρει. φυγαὶ δ’ ἦσαν τῶν δυνατῶν καὶ φθοραὶ τῶν ἀσθενεστέρων, τὸ καταλειφθὲν δὲ πᾶν ἐνεπίμπρατο.

καὶ διειληφότοσ τοῦ πολέμου τήν τε ὀρεινὴν ὅλην καὶ τὴν πεδιάδα πάσασ οἱ ἐν τοῖσ Ιἑροσολύμοισ τὰσ ἐξόδουσ ἀφῄρηντο·

τοὺσ μέν γε αὐτομολεῖν προαιρουμένουσ οἱ ζηλωταὶ παρεφυλάσσοντο, τοὺσ δὲ οὔπω τὰ Ῥωμαίων φρονοῦντασ εἶργεν ἡ στρατιὰ πανταχόθεν τὴν πόλιν περιέχουσα. Οὐεσπασιανῷ δ’ εἰσ Καισάρειαν ἐπιστρέψαντι καὶ παρασκευαζομένῳ μετὰ πάσησ τῆσ δυνάμεωσ ἐπ’ αὐτῶν τῶν Ιἑροσολύμων ἐξελαύνειν ἀγγέλλεται Νέρων ἀνῃρημένοσ, τρία καὶ δέκα βασιλεύσασ ἔτη καὶ ἡμέρασ ὀκτώ.

τόν τε κατὰ τὴν Γαλατίαν πόλεμον ὡσ ἐτελεύτησε, καὶ πῶσ Γάλβασ ἀποδειχθεὶσ αὐτοκράτωρ εἰσ Ῥώμην ἐπανῆλθεν ἐκ τῆσ Ἱσπανίασ, καὶ ὡσ ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν αἰτιαθεὶσ ἐπὶ ταπεινοφροσύνῃ ἐδολοφονήθη κατὰ μέσην τὴν Ῥωμαίων ἀγορὸν ἀπεδείχθη τε αὐτοκράτωρ Ὄθων·

τήν τε τούτου στρατείαν ἐπὶ τοὺσ Οὐιτελλίου στρατηγοὺσ καὶ κατάλυσιν, ἔπειτα τοὺσ κατὰ Οὐιτέλλιον ταράχουσ καὶ τὴν περὶ τὸ Καπετώλιον συμβολήν, ὅπωσ τε Ἀντώνιοσ Πρῖμοσ καὶ Μουκιανὸσ διαφθείραντεσ Οὐιτέλλιον καὶ τὰ Γερμανικὰ τάγματα κατέστειλαν τὸν ἐμφύλιον πόλεμον.

πάντα ταῦτα διεξιέναι μὲν ἐπ’ ἀκριβὲσ παρῃτησάμην, ἐπειδὴ δι’ ὄχλου πᾶσίν ἐστιν καὶ πολλοῖσ Ἑλλήνων τε καὶ Ῥωμαίων ἀναγέγραπται, συναφείασ δὲ ἕνεκεν τῶν πραγμάτων καὶ τοῦ μὴ διηρτῆσθαι τὴν ἱστορίαν κεφαλαιωδῶσ ἕκαστον ἐπισημαίνομαι.

Οὐεσπασιανὸσ τοίνυν τὸ μὲν πρῶτον ἀνεβάλλετο τὴν τῶν Ιἑροσολύμων στρατείαν, καραδοκῶν πρὸσ τίνα ῥέψει τὸ κρατεῖν μετὰ Νέρωνα·

αὖθισ δὲ Γάλβαν ἀκούσασ αὐτοκράτορα, πρὶν ἐπιστεῖλαί τι περὶ τοῦ πολέμου κἀκεῖνον, οὐκ ἐπεχείρει, πέμπει δὲ πρὸσ αὐτὸν καὶ τὸν υἱὸν Τίτον ἀσπασόμενόν τε καὶ ληψόμενον τὰσ περὶ Ιοὐδαίων ἐντολάσ.

διὰ δὲ τὰσ αὐτὰσ αἰτίασ ἅμα Τίτῳ καὶ Ἀγρίππασ ὁ βασιλεὺσ πρὸσ Γάλβαν ἔπλει. καὶ διὰ τῆσ Ἀχαί̈ασ, χειμῶνοσ γὰρ ἦν ὡρ́α, μακραῖσ ναυσὶ περιπλεόντων φθάνει Γάλβασ ἀναιρεθεὶσ μετὰ μῆνασ ἑπτὰ καὶ ἴσασ ἡμέρασ·

ἐξ οὗ καὶ τὴν ἡγεμονίαν παρέλαβεν Ὄθων ἀντιποιούμενοσ τῶν πραγμάτων. ὁ μὲν οὖν Ἀγρίππασ εἰσ τὴν Ῥώμην ἀφικέσθαι διέγνω μηδὲν ὀρρωδήσασ πρὸσ τὴν μεταβολήν·

Τίτοσ δὲ κατὰ δαιμόνιον ὁρμὴν ἀπὸ τῆσ Ἑλλάδοσ εἰσ τὴν Συρίαν ἀνέπλει καὶ κατὰ τάχοσ εἰσ Καισάρειαν ἀφικνεῖται πρὸσ τὸν πατέρα.

καὶ οἱ μὲν μετέωροι περὶ τῶν ὅλων ὄντεσ ὡσ ἂν σαλευομένησ τῆσ Ῥωμαίων ἡγεμονίασ ὑπερεώρων τὴν ἐπὶ Ιοὐδαίουσ στρατείαν, καὶ διὰ τὸν περὶ τῆσ πατρίδοσ φόβον τὴν ἐπὶ τοὺσ ἀλλοφύλουσ ὁρμὴν ἀώρον ἐνόμιζον.

Ἐπανίσταται δὲ ἄλλοσ τοῖσ Ιἑροσολύμοισ πόλεμοσ.

δι’ ἣν καὶ ὑπὸ Ἀνάνου τοῦ ἀρχιερέωσ φυγαδευθεὶσ ἐξ ἧσ εἶχε τοπαρχίασ Ἀκραβετηνῆσ πρὸσ τοὺσ κατειληφότασ τὴν Μασάδαν λῃστὰσ παραγίνεται.

τὸ μὲν οὖν πρῶτον ἦν αὐτοῖσ δι’ ὑποψίασ·

εἰσ τὸ κατωτέρω γοῦν φρούριον ἐπέτρεψαν αὐτῷ παρελθεῖν ἅμα ταῖσ γυναιξίν, ἃσ ἄγων ἧκεν, αὐτοὶ τὸ ὑψηλότερον οἰκοῦντεσ· αὖθισ δὲ διὰ συγγένειαν ἠθῶν καὶ ὅτι πιστὸσ ἐδόκει, συμπροενόμευε γοῦν αὐτοῖσ ἐξιὼν καὶ συνεπόρθει τὰ περὶ τὴν Μασάδαν .

οὐ μὴν ἐπὶ τὰ μείζω παρακαλῶν ἔπεισεν·

καθάπερ φωλεοῦ χωρίζεσθαι μακρὰν ἐδεδοίκεσαν, ὁ δὲ τυραννιῶν καὶ μεγάλων ἐφιέμενοσ ἐπειδὴ καὶ τὴν Ἀνάνου τελευτὴν ἤκουσεν, εἰσ τὴν ὀρεινὴν ἀφίσταται, καὶ προκηρύξασ δούλοισ μὲν ἐλευθερίαν, γέρασ δὲ ἐλευθέροισ τοὺσ πανταχόθεν πονηροὺσ συνήθροιζεν.

Ὡσ δ’ ἦν αὐτῷ καρτερὸν ἤδη τὸ σύνταγμα, τὰσ ἀνὰ τὴν ὀρεινὴν κώμασ κατέτρεχεν, ἀεὶ δὲ προσγινομένων πλειόνων ἐθάρρει καταβαίνειν εἰσ τὰ χθαμαλώτερα.

κἀπειδὴ πόλεσιν ἤδη φοβερὸσ ἦν, πολλοὶ πρὸσ τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν εὔροιαν τῶν κατορθωμάτων ἐφθείροντο δυνατοί, καὶ οὐκέτι ἦν δούλων μόνων οὐδὲ λῃστῶν στρατόσ, ἀλλὰ καὶ δημοτικῶν οὐκ ὀλίγων ὡσ πρὸσ βασιλέα πειθαρχεῖν.

κατέτρεχε δὲ τήν τε Ἀκραβετηνὴν τοπαρχίαν καὶ τὰ μέχρι τῆσ μεγάλησ Ἰδουμαίασ·

κατὰ δὲ τὴν φάραγγα προσαγορευομένην Φερεταὶ πολλὰ μὲν ἀνευρύνασ σπήλαια, πολλὰ δ’ εὑρὼν ἕτοιμα ταμιείοισ ἐχρῆτο θησαυρῶν καὶ τῆσ λείασ ἐκδοχείοισ.

ἀνετίθει δὲ καὶ τοὺσ ἁρπαζομένουσ εἰσ αὐτὰ καρπούσ, οἵ τε πολλοὶ τῶν λόχων δίαιταν εἶχον ἐν ἐκείνοισ·

δῆλοσ δ’ ἦν τό τε σύνταγμα προγυμνάζων καὶ τὰσ παρασκευὰσ κατὰ τῶν Ιἑροσολύμων. Ὅθεν οἱ ζηλωταὶ δείσαντεσ αὐτοῦ τὴν ἐπιβουλὴν καὶ προλαβεῖν βουλόμενοι τὸν κατ’ αὐτῶν τρεφόμενον ἐξίασι μετὰ τῶν ὅπλων οἱ πλείουσ·

ὑπαντιάζει δὲ Σίμων, καὶ παραταξάμενοσ συχνοὺσ μὲν αὐτῶν ἀναιρεῖ, συνελαύνει δὲ τοὺσ λοιποὺσ εἰσ τὴν πόλιν. οὔπω δὲ θαρρῶν τῇ δυνάμει τοῦ μὲν τοῖσ τείχεσιν προσβάλλειν ἀπετράπη, χειρώσασθαι δὲ πρότερον τὴν Ἰδουμαίαν ἐπεβάλετο·

καὶ δὴ δισμυρίουσ ἔχων ὁπλίτασ ἤλαυνεν ἐπὶ τοὺσ ὁρ́ουσ αὐτῆσ. οἱ δὲ ἄρχοντεσ τῆσ Ἰδουμαίασ κατὰ τάχοσ ἀθροίσαντεσ ἐκ τῆσ χώρασ τὸ μαχιμώτατον περὶ πεντακισχιλίουσ καὶ δισμυρίουσ, τοὺσ δὲ πολλοὺσ ἐάσαντεσ φρουρεῖν τὰ σφέτερα διὰ τὰσ τῶν ἐν Μασάδᾳ σικαρίων καταδρομάσ, ἐδέχοντο τὸν Σίμωνα πρὸσ τοῖσ ὁρ́οισ.

ἔνθα συμβαλὼν αὐτοῖσ καὶ δι’ ὅλησ πολεμήσασ ἡμέρασ, οὔτε νενικηκὼσ οὔτε νενικημένοσ διεκρίθη, καὶ ὁ μὲν εἰσ τὴν Ναί̈ν, οἱ δὲ Ἰδουμαῖοι διελύθησαν ἐπ’ οἴκου.

καὶ μετ’ οὐ πολὺ Σίμων μείζονι δυνάμει πάλιν εἰσ τὴν χώραν αὐτῶν ὡρ́μητο, στρατοπεδευσάμενοσ δὲ κατά τινα κώμην, Θεκουὲ καλεῖται, πρὸσ τοὺσ ἐν Ἡρωδείῳ φρουρούσ, ὅπερ ἦν πλησίον, Ἐλεάζαρόν τινα τῶν ἑταίρων ἔπεμψε πείσοντα παραδοῦναι τὸ ἔρυμα.

τοῦτον οἱ φύλακεσ προθύμωσ ἐδέξαντο τὴν αἰτίαν ἀγνοοῦντεσ δι’ ἣν ἥκοι, φθεγξάμενον δὲ περὶ παραδόσεωσ ἐδίωκον σπασάμενοι τὰ ξίφη, μέχρι φυγῆσ τόπον οὐκ ἔχων ἔρριψεν ἀπὸ τοῦ τείχουσ ἑαυτὸν εἰσ τὴν ὑποκειμένην φάραγγα.

καὶ ὁ μὲν αὐτίκα τελευτᾷ, τοῖσ δ’ Ἰδουμαίοισ ἤδη κατορρωδοῦσι τὴν ἰσχὺν τοῦ Σίμωνοσ ἔδοξε πρὸ τοῦ συμβαλεῖν κατασκέψασθαι τὴν στρατιὰν τῶν πολεμίων.

Εἰσ τοῦτο δὲ ὑπηρέτην αὑτὸν ἑτοίμωσ ἐπεδίδου Ιἄκωβοσ, εἷσ τῶν ἡγεμόνων, προδοσίαν ἐνθυμούμενοσ.

παραγίνεται πρὸσ Σίμωνα, καὶ πρώτην αὐτῷ παραδώσειν συντίθεται τὴν αὐτοῦ πατρίδα, λαβὼν ὁρ́κουσ ὡσ ἀεὶ τίμιοσ ὢν διατελέσει, συνεργήσειν δὲ ὑπέσχετο καὶ περὶ τῆσ ὅλησ Ἰδουμαίασ.

ἔπειτα δεξιούμενοσ τούσ τε ἡγεμόνασ καὶ κατ’ ὀλίγουσ πᾶν τὸ πλῆθοσ ἐνῆγεν ὥστε δέξασθαι τὸν Σίμωνα καὶ παραδοῦναι δίχα μάχησ αὐτῷ τὴν τῶν ὅλων ἀρχήν.

ἅμα δὲ ταῦτα διαπραττόμενοσ καὶ Σίμωνα δι’ ἀγγέλων ἐκάλει σκεδάσειν ὑπισχνούμενοσ τοὺσ Ἰδουμαίουσ·

ὃ δὴ παρέσχεν. ὡσ γὰρ ἦν ἤδη πλησίον ἡ στρατιά, πρῶτοσ ἀναπηδήσασ ἐπὶ τὸν ἵππον μετὰ τῶν συνδιεφθαρμένων ἔφευγε.

πτοία δ’ ἐμπίπτει παντὶ τῷ πλήθει, καὶ πρὶν εἰσ χεῖρασ ἐλθεῖν λυθέντεσ ἐκ τῆσ τάξεωσ ἀνεχώρουν ἕκαστοι πρὸσ τὰ ἴδια.

Σίμων δὲ παρὰ δόξαν εἰσ τὴν Ἰδουμαίαν εἰσήλασεν ἀναιμωτὶ καὶ προσβαλὼν ἀδοκήτωσ πρώτην αἱρεῖ τὴν πολίχνην Χεβρών, ἐν ᾗ πλείστησ ἐκράτησε λείασ, πάμπολυν δὲ διήρπασε καρπόν.

ὡσ δέ φασιν οἱ ἐπιχώριοι τὴν Χεβρὼν οὐ μόνον τῶν τῇδε πόλεων ἀλλὰ καὶ τῆσ ἐν Αἰγύπτῳ Μέμφεωσ ἀρχαιοτέραν·

δισχίλια γοῦν αὐτῇ καὶ τριακόσια ἔτη συναριθμεῖται. μυθεύουσι δὲ αὐτὴν καὶ οἰκητήριον Ἀβράμου τοῦ Ιοὐδαίων προγόνου γεγονέναι μετὰ τὴν ἐκ τῆσ Μεσοποταμίασ ἀπανάστασιν, τούσ τε παῖδασ αὐτοῦ λέγουσι καταβῆναι εἰσ Αἴγυπτον ἔνθεν·

ὧν καὶ τὰ μνημεῖα μέχρι νῦν ἐν τῇδε τῇ πολίχνῃ δείκνυται πάνυ καλῆσ μαρμάρου καὶ φιλοτίμωσ εἰργασμένα.

δείκνυται δ’ ἀπὸ σταδίων ἓξ τοῦ ἄστεοσ τερέβινθοσ μεγίστη, καὶ φασὶ τὸ δένδρον ἀπὸ τῆσ κτίσεωσ μέχρι νῦν διαμένειν.

ἔνθεν ὁ Σίμων ἐχώρει διὰ πάσησ τῆσ Ἰδουμαίασ, οὐ μόνον κώμασ καὶ πόλεισ πορθῶν, λυμαινόμενοσ δὲ καὶ τὴν χώραν·

δίχα γὰρ τῶν ὁπλιτῶν τέσσαρεσ αὐτῷ συνείποντο μυριάδεσ, ὡσ μηδὲ τῶν ἐπιτηδείων ἐξαρκούντων πρὸσ τὸ πλῆθοσ. προσῆν δὲ ταῖσ χρείαισ ὠμότησ τε αὐτοῦ καὶ πρὸσ τὸ γένοσ ὀργή, δι’ ἃ μᾶλλον ἐξερημοῦσθαι συνέβαινε τὴν Ἰδουμαίαν.

καθάπερ δὲ ὑπὸ τῶν ἀκρίδων κατόπιν ὕλην ἔστιν ἰδεῖν ἐψιλωμένην πᾶσαν, οὕτω τὸ κατὰ νώτου τῆσ Σίμωνοσ στρατιᾶσ ἐρημία κατελείπετο·

καὶ τὰ μὲν ἐμπιπρῶντεσ τὰ δὲ κατασκάπτοντεσ, πᾶν δὲ τὸ πεφυκὸσ ἀνὰ τὴν χώραν ἢ συμπατοῦντεσ ἠφάνιζον ἢ νεμόμενοι καὶ τὴν ἐνεργὸν ὑπὸ τῆσ πορείασ σκληροτέραν ἐποίουν τῆσ ἀκάρπου, καθόλου τε εἰπεῖν, οὐδὲ σημεῖόν τι κατελείπετο τοῖσ πορθουμένοισ τοῦ γεγονέναι.

Ταῦτα πάλιν τοὺσ ζηλωτὰσ ἐπήγειρεν, καὶ φανερῶσ μὲν ἀντιπαρατάξασθαι κατέδεισαν, προλοχίσαντεσ δ’ ἐν ταῖσ παρόδοισ ἁρπάζουσι τοῦ Σίμωνοσ τὴν γυναῖκα καὶ τῆσ περὶ αὐτὴν θεραπείασ συχνούσ.

ἔπειτα ὡσ αὐτὸν αἰχμαλωτισάμενοι τὸν Σίμωνα γεγηθότεσ εἰσ τὴν πόλιν ὑπέστρεψαν καὶ ὅσον οὐδέπω προσεδόκων καταθέμενον τὰ ὅπλα περὶ τῆσ γυναικὸσ ἱκετεύσειν.

τὸν δὲ οὐκ ἔλεοσ εἰσῆλθεν ἀλλ’ ὀργὴ περὶ τῆσ ἡρπασμένησ, καὶ πρὸσ τὸ τεῖχοσ τῶν Ιἑροσολύμων ἐλθὼν καθάπερ τὰ τρωθέντα τῶν θηρίων, ἐπειδὴ τοὺσ τρώσαντασ οὐ κατέλαβεν, ἐφ’ οὓσ εὑρ͂ε τὸν θυμὸν ἠφίει.

ὅσοι γοῦν λαχανείασ ἕνεκεν ἢ φρυγανισμοῦ προεληλύθεσαν ἔξω πυλῶν ἀνόπλουσ καὶ γέροντασ συλλαμβάνων ᾐκίζετο καὶ διέφθειρεν, δι’ ὑπερβολὴν ἀγανακτήσεωσ μονονουχὶ καὶ νεκρῶν γευόμενοσ τῶν σωμάτων.

πολλοὺσ δὲ καὶ χειροκοπήσασ εἰσέπεμπε καταπλήξασθαι τοὺσ ἐχθροὺσ ἅμα καὶ διαστῆσαι τὸν δῆμον ἐπιχειρῶν πρὸσ τοὺσ αἰτίουσ.

ἐντέταλτο δ’ αὐτοῖσ λέγειν, ὅτι Σίμων θεὸν ὄμνυσι τὸν πάντων ἔφορον, εἰ μὴ θᾶττον ἀποδώσουσιν αὐτῷ τὴν γυναῖκα, ῥήξασ τὸ τεῖχοσ τοιαῦτα διαθήσειν πάντασ τοὺσ κατὰ τὴν πόλιν, μηδεμιᾶσ φεισάμενοσ ἡλικίασ μηδὲ ἀπὸ τῶν ἀναιτίων διακρίνασ τοὺσ αἰτίουσ.

τούτοισ οὐ μόνον ὁ δῆμοσ ἀλλὰ καὶ οἱ ζηλωταὶ καταπλαγέντεσ ἀποπέμπουσιν αὐτῷ τὴν γυναῖκα·

καὶ τότε μὲν ἐκμειλιχθεὶσ ὀλίγον ἀνεπαύσατο τοῦ συνεχοῦσ φόνου. Οὐ μόνον δὲ κατὰ τὴν Ιοὐδαίαν στάσισ ἦν καὶ πόλεμοσ ἐμφύλιοσ, ἀλλὰ κἀπὶ τῆσ Ἰταλίασ.

ἀνῄρητο μὲν γὰρ κατὰ μέσην τὴν Ῥωμαίων ἀγορὰν Γάλβασ, ἀποδεδειγμένοσ δὲ αὐτοκράτωρ Ὄθων ἐπολέμει Οὐιτελλίῳ βασιλειῶντι·

τοῦτον γὰρ ᾕρητο τὰ κατὰ Γερμανίαν τάγματα. καὶ γενομένησ συμβολῆσ κατὰ Φρηγδίακον τῆσ Γαλατίασ πρόσ τε Οὐάλεντα καὶ Καικίνναν τοὺσ Οὐιτελλίου στρατηγούσ, τῇ πρώτῃ μὲν ἡμέρᾳ περιῆν Ὄθων, τῇ δὲ δευτέρᾳ τὸ Οὐιτελλίου στρατιωτικόν·

προσεχώρησε δὲ τοῖσ Οὐιτελλίου στρατηγοῖσ ἡ στρατιά, καὶ κατέβαινεν αὐτὸσ εἰσ τὴν Ῥώμην μετὰ τῆσ δυνάμεωσ.

ἐν δὲ τούτῳ καὶ Οὐεσπασιανὸσ ἀναστὰσ ἐκ τῆσ Καισαρείασ πέμπτῃ Δαισίου μηνὸσ ὡρ́μησεν ἐπὶ τὰ μηδέπω κατεστραμμένα τῶν τῆσ Ιοὐδαίασ χωρίων.

ἀναβὰσ δὲ εἰσ τὴν ὀρεινὴν αἱρεῖ δύο τοπαρχίασ, τήν τε Γοφνιτικὴν καὶ τὴν Ἀκραβετηνὴν καλουμένην, μεθ’ ἃσ Βήθηγά τε καὶ Ἐφραὶμ πολίχνια, οἷσ φρουροὺσ ἐγκαταστήσασ μέχρι Ιἑροσολύμων ἱππάζετο·

φθορὰ δ’ ἦν πολλῶν καταλαμβανομένων καὶ συχνοὺσ ᾐχμαλωτίζετο. Κερεάλιοσ δὲ αὐτῷ τῶν ἡγεμόνων μοῖραν ἱππέων καὶ πεζῶν ἀναλαβὼν τὴν ἄνω καλουμένην Ἰδουμαίαν ἐπόρθει, καὶ Κάφεθρα μὲν ψευδοπολίχνιον ἐξ ἐφόδου λαβὼν ἐμπίπρησιν, ἑτέραν δὲ καλουμένην Χαραβὶν προσβαλὼν ἐπολιόρκει.

πάνυ δ’ ἦν ἰσχυρὸν τὸ τεῖχοσ, καὶ τρίψεσθαι προσδοκῶντι πλείω χρόνον αἰφνιδίωσ ἀνοίγουσιν οἱ ἔνδον τὰσ πύλασ καὶ μεθ’ ἱκετηριῶν προελθόντεσ ἑαυτοὺσ παρέδοσαν.

Κερεάλιοσ δὲ τούτουσ παραστησάμενοσ ἐπὶ Χεβρὼν ἑτέρασ πόλεωσ ἀρχαιοτάτησ ἐχώρει·

κεῖται δ’, ὡσ ἔφην, αὕτη κατὰ τὴν ὀρεινὴν οὐ πόρρω Ιἑροσολύμων· βιασάμενοσ δὲ τὰσ εἰσόδουσ τὸ μὲν ἐγκαταληφθὲν πλῆθοσ ἡβηδὸν ἀναιρεῖ, τὸ δ’ ἄστυ καταπίμπρησι. καὶ πάντων ἤδη κεχειρωμένων πλὴν Ἡρωδείου καὶ Μασάδασ καὶ Μαχαιροῦντοσ, ταῦτα δ’ ὑπὸ τῶν λῃστῶν κατείληπτο, σκοπὸσ ἤδη τὰ Ιἑροσόλυμα προύκειτο Ῥωμαίοισ.

Ὁ δὲ Σίμων ὡσ ἐρρύσατο παρὰ τῶν ζηλωτῶν τὴν γυναῖκα, πάλιν ἐπὶ τὰ λείψανα τῆσ Ἰδουμαίασ ὑπέστρεψεν, καὶ περιελαύνων πανταχόθεν τὸ ἔθνοσ εἰσ Ιἑροσόλυμα τοὺσ πολλοὺσ φεύγειν συνηνάγκασεν.

εἵπετο δὲ καὶ αὐτὸσ ἐπὶ τὴν πόλιν καὶ κυκλωσάμενοσ αὖθισ τὸ τεῖχοσ ὅντινα λάβοι τῶν προϊόντων κατὰ τὴν χώραν ἐργατῶν διέφθειρεν.

ἦν δὲ τῷ δήμῳ Σίμων μὲν ἔξωθεν Ῥωμαίων φοβερώτεροσ, οἱ ζηλωταὶ δ’ ἔνδον ἑκατέρων χαλεπώτεροι, κἀν τούτοισ ἐπινοίᾳ κακῶν καὶ τόλμῃ τὸ σύνταγμα τῶν Γαλιλαίων διέφερεν·

τόν τε γὰρ Ιωἄννην παρήγαγον εἰσ ἰσχὺν οὗτοι, κἀκεῖνοσ αὐτοὺσ ἐξ ἧσ περιεποιήσατο δυναστείασ ἠμείβετο πάντα ἐπιτρέπων δρᾶν ὧν ἕκαστοσ ἐπεθύμει.

μεθ’ αἵματόσ τε τὰ συληθέντα κατέπινον καὶ μετ’ ἀδείασ ἐνεθηλυπάθουν τῷ κόρῳ, κόμασ συνθετιζόμενοι καὶ γυναικείασ ἐσθῆτασ ἀναλαμβάνοντεσ, καταντλούμενοι δὲ μύροισ καὶ πρὸσ εὐπρέπειαν ὑπογράφοντεσ ὀφθαλμούσ.

οὐ μόνον δὲ κόσμον, ἀλλὰ καὶ πάθη γυναικῶν ἐμιμοῦντο καὶ δι’ ὑπερβολὴν ἀσελγείασ ἀθεμίτουσ.

ἐπενόησαν ἔρωτασ· ἐνηλινδοῦντο δ’ ὡσ πορνείῳ τῇ πόλει καὶ πᾶσαν ἀκαθάρτοισ ἐμίαναν ἔργοισ. γυναικιζόμενοι δὲ τὰσ ὄψεισ ἐφόνων ταῖσ δεξιαῖσ θρυπτόμενοί τε τοῖσ βαδίσμασιν ἐπιόντεσ ἐξαπίνησ ἐγίνοντο πολεμισταὶ τά τε ξίφη προφέροντεσ ἀπὸ τῶν βεβαμμένων χλανιδίων τὸν προστυχόντα διήλαυνον.

τοὺσ ἀποδιδράσκοντασ δὲ Ιωἄννην Σίμων φονικώτερον ἐξεδέχετο, καὶ διαφυγών τισ τὸν ἐντὸσ τείχουσ τύραννον ὑπὸ τοῦ πρὸ πυλῶν διεφθείρετο.

πᾶσα δὲ φυγῆσ ὁδὸσ τοῖσ αὐτομολεῖν πρὸσ Ῥωμαίουσ βουλομένοισ ἀπεκέκοπτο.

Διεστασιάζετο δὲ πρὸσ τὸν Ιωἄννην ἡ δύναμισ, καὶ πᾶν ὅσον [ἦν] Ἰδουμαίων ἐν αὐτῇ χωρισθὲν ἐπεχείρει τῷ τυράννῳ φθόνῳ τε τῆσ ἰσχύοσ αὐτοῦ καὶ μίσει τῆσ ὠμότητοσ.

συμβαλόντεσ δὲ ἀναιροῦσί τε πολλοὺσ τῶν ζηλωτῶν καὶ συνελαύνουσι τοὺσ λοιποὺσ εἰσ τὴν βασιλικὴν αὐλὴν κατασκευασθεῖσαν ὑπὸ Γραπτῆσ·

συγγενὴσ δὲ ἦν αὕτη τοῦ τῶν Ἀδιαβηνῶν βασιλέωσ Ἰζᾶ·

συνεισπίπτουσι δὲ οἱ Ἰδουμαῖοι, κἀκεῖθεν εἰσ τὸ ἱερὸν ἐξώσαντεσ τοὺσ ζηλωτὰσ ἐφ’ ἁρπαγὴν ἐτράποντο τῶν Ιωἄννου χρημάτων· κατὰ γὰρ τὴν προειρημένην αὐλὴν αὐτόσ τε ὢν ἐκεῖ καὶ τὰ λάφυρα τῆσ τυραννίδοσ κατέθετο.

ἐν δὲ τούτῳ τὸ κατὰ τὴν πόλιν ἐσκεδασμένον πλῆθοσ τῶν ζηλωτῶν εἰσ τὸ ἱερὸν πρὸσ τοὺσ διαπεφευγότασ ἠθροίσθη, καὶ κατάγειν αὐτοὺσ παρεσκευάσατο Ιωἄννησ ἐπί τε τὸν δῆμον καὶ τοὺσ Ἰδουμαίουσ.

τοῖσ δὲ οὐχ οὕτω τὴν ἔφοδον αὐτῶν καταδεῖσαι παρέστη μαχιμωτέροισ οὖσιν ὡσ τὴν ἀπόνοιαν, μὴ νύκτωρ ἐκ τοῦ ἱεροῦ παρεισδύντεσ αὐτούσ τε διαφθείρωσι καὶ τὸ ἄστυ καταπιμπρῶσι.

συνελθόντεσ οὖν μετὰ τῶν ἀρχιερέων ἐβουλεύοντο, τίνα χρὴ τρόπον φυλάξασθαι τὴν ἐπίθεσιν.

θεὸσ δὲ ἄρα τὰσ γνώμασ αὐτῶν εἰσ κακὸν ἔτρεψε, καὶ χαλεπώτερον ἀπωλείασ ἐπενόησαν τὸ πρὸσ σωτηρίαν φάρμακον·

ἵνα γοῦν καταλύσωσιν Ιωἄννην, ἔκριναν δέχεσθαι Σίμωνα καὶ μετὰ ἱκετηριῶν δεύτερον εἰσαγαγεῖν ἑαυτοῖσ τύραννον. ἐπεραίνετο δ’ ἡ βουλή, καὶ τὸν ἀρχιερέα Ματθίαν πέμψαντεσ ἐδέοντο Σίμωνι εἰσελθεῖν ὃν πολλὰ ἔδεισαν·

συμπαρεκάλουν δὲ οἱ ἐκ τῶν Ιἑροσολύμων τοὺσ ζηλωτὰσ φεύγοντεσ πόθῳ τῶν οἴκων καὶ τῶν κτημάτων. παρελθὼν δὲ μετὰ τῆσ δυνάμεωσ ἐσκόπει τὰ περὶ τῆσ ἑαυτοῦ δυναστείασ καὶ τοὺσ καλέσαντασ οὐχ ἧττον ἐχθροὺσ ἐνόμιζεν ἢ καθ’ ὧν ἐκέκλητο.

Σίμων μὲν οὕτωσ ἐνιαυτῷ τρίτῳ τοῦ πολέμου Ξανθικῷ μηνὶ Ιἑροσολύμων ἐγκρατὴσ γίνεται·

Ιωἄννησ δὲ καὶ τὸ τῶν ζηλωτῶν πλῆθοσ εἰργόμενοι τῶν ἐξόδων τοῦ ἱεροῦ καὶ τὰ τῆσ πόλεωσ ἀπολωλεκότεσ, παραχρῆμα γὰρ τὰ ἐκείνων οἱ περὶ τὸν Σίμωνα διήρπασαν, ἐν ἀπόρῳ τὴν σωτηρίαν εἶχον. προσέβαλλε δὲ τῷ ἱερῷ Σίμων τοῦ δήμου βοηθοῦντοσ, κἀκεῖνοι καταστάντεσ ἐπὶ τῶν στοῶν καὶ τῶν ἐπάλξεων ἠμύνοντο τὰσ προσβολάσ.

συχνοὶ δ’ ἔπιπτον τῶν περὶ Σίμωνα καὶ πολλοὶ τραυματίαι κατεφέροντο·

ῥᾳδίωσ γὰρ ἐξ ὑπερδεξίου τὰσ βολὰσ οἱ ζηλωταὶ καὶ οὐκ ἀστόχουσ ἐποιοῦντο. τὸν δὲ τοῦ ξυστοῦ καθύπερθεν, τὸν δὲ τρίτον κατὰ γωνίαν ἄλλην ἀντικρὺ τῆσ κάτω πόλεωσ·

ὁ δὲ λοιπὸσ ὑπὲρ τὴν κορυφὴν κατεσκεύαστο τῶν παστοφορίων, ἔνθα τῶν ἱερέων εἷσ ἐξ ἔθουσ ἱστάμενοσ ἑκάστην ἑβδομάδα εἰσιοῦσαν προεσήμαινε σάλπιγγι δείλησ καὶ τελεσθεῖσαν αὖθισ περὶ ἑσπέραν, ὅτε μὲν ἀνέργειαν τῷ λαῷ καταγγέλλων, ὅτε δ’ ἔργων ἔχεσθαι.

διέστησαν δ’ ἐπὶ τῶν πύργων ὀξυβελεῖσ τε καὶ λιθοβόλουσ μηχανὰσ τούσ τε τοξότασ καὶ σφενδονήτασ.

ἔνθα δὴ τὰσ μὲν προσβολὰσ ὀκνηροτέρασ ἐποιεῖτο ὁ Σίμων μαλακιζομένων αὐτῷ τῶν πλειόνων, ἀντεῖχε δ’ ὅμωσ περιουσίᾳ δυνάμεωσ·

τὰ δὲ ἀπὸ τῶν ὀργάνων βέλη πορρωτέρω φερόμενα πολλοὺσ τῶν μαχομένων ἀνῄρει. Κατὰ δὲ τὸν αὐτὸν καιρὸν περιέσχε καὶ τὴν Ῥώμην πάθη χαλεπά.

παρῆν μὲν γὰρ ἀπὸ Γερμανίασ Οὐιτέλλιοσ ἅμα τῷ στρατιωτικῷ πολὺ πλῆθοσ ἐπισυρόμενοσ ἕτερον, μὴ χωρούμενοσ δὲ τοῖσ ἀποδεδειγμένοισ εἰσ τοὺσ στρατιώτασ περιβόλοισ ὅλην ἐποιήσατο τὴν Ῥώμην στρατόπεδον καὶ πᾶσαν οἰκίαν ὁπλιτῶν ἐπλήρωσεν.

οἱ δὲ ἀήθεσιν ὀφθαλμοῖσ τὸν Ῥωμαίων πλοῦτον θεασάμενοι καὶ περιλαμφθέντεσ πάντοθεν ἀργύρῳ τε καὶ χρυσῷ τὰσ ἐπιθυμίασ μόλισ κατεῖχον, ὥστε μὴ ἐφ’ ἁρπαγὰσ τρέπεσθαί τε καὶ τοὺσ ἐμποδὼν γινομένουσ ἀναιρεῖν.

καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν Ἰταλίαν ἐν τούτοισ ἦν. Οὐεσπασιανὸσ δὲ ὡσ τὰ πλησίον Ιἑροσολύμων καταστρεψάμενοσ ὑπέστρεψεν εἰσ Καισάρειαν, ἀκούει τὰσ κατὰ τὴν Ῥώμην ταραχὰσ καὶ Οὐιτέλλιον αὐτοκράτορα.

περιαλγήσασ δὲ τῷ πάθει καρτερεῖν τὴν βάσανον οὐχ οἱο͂́σ τε ἦν καὶ τῆσ πατρίδοσ πορθουμένησ ἑτέροισ προσευσχολεῖν πολέμοισ.

ἀλλ’ ὅσον ὁ θυμὸσ ἤπειγεν ἐπὶ τὴν ἄμυναν, τοσοῦτον εἶργεν ἔννοια τοῦ διαστήματοσ·

πολλὰ γὰρ φθάσαι πανουργήσασαν τὴν τύχην πρὶν αὐτὸν εἰσ τὴν Ἰταλίαν περαιωθῆναι καὶ ταῦτα χειμῶνοσ ὡρ́ᾳ πλέοντα· σφαδάζουσαν ἤδη κατεῖχεν τὴν ὀργήν. αὐτοὶ δὲ διὰ τοσούτων κεχωρηκότεσ πόνων καὶ γηρῶντεσ ὑπὸ τοῖσ κράνεσιν ἑτέροισ χαρίζονται τὴν ἐξουσίαν καὶ ταῦτα τὸν ἀξιώτερον ἄρχειν παρ’ αὑτοῖσ ἔχοντεσ.

ᾧ τίνα δικαιοτέραν ποτὲ τῆσ εἰσ αὐτοὺσ εὐνοίασ ἀποδώσειν ἀμοιβήν, εἰ τὴν νῦν καταπροοῖντο;

τοσούτῳ δ’ εἶναι Οὐεσπασιανὸν ἡγεμονεύειν Οὐιτελλίου δικαιότερον, ὅσῳ καὶ αὐτοὺσ τῶν ἐκεῖνον ἀποδειξάντων· οὐ γὰρ δὴ μικροτέρουσ τῶν ἀπὸ Γερμανίασ διενηνοχέναι πολέμουσ οὐδὲ τῶν ἐκεῖθεν καταγαγόντων τὸν τύραννον ἡττῆσθαι τοῖσ ὅπλοισ.

ἀγῶνοσ δὲ ἐνδεήσειν οὐδέν·

οὐ γὰρ τὴν σύγκλητον ἢ τὸν Ῥωμαίων δῆμον ἀνέξεσθαι τῆσ Οὐιτελλίου λαγνείασ ἀντὶ τῆσ Οὐεσπασιανοῦ σωφροσύνησ, οὐδ’ ἀντὶ μὲν ἡγεμόνοσ ἀγαθοῦ τύραννον ὠμότατον, ἄπαιδα δὲ ἀντὶ πατρὸσ αἱρήσεσθαι προστάτην· μέγιστον γὰρ δὴ πρὸσ ἀσφάλειαν εἰρήνησ εἶναι τὰσ γνησίουσ τῶν βασιλέων διαδοχάσ. εἴτε οὖν ἐμπειρίᾳ γήρωσ προσήκει τὸ ἄρχειν, Οὐεσπασιανὸν αὐτοὺσ ἔχειν, εἴτε νεότητοσ ἀλκῇ, Τίτον·

κραθήσεσθαι γὰρ τῆσ παρ’ ἀμφοῖν ἡλικίασ τὸ ὠφέλιμον. ἀδελφὸν Οὐεσπασιανοῦ καὶ παῖδα ἕτερον, ὧν τῷ μὲν προσθήσεσθαι πολλοὺσ τῶν ἐν ἀξιώματι νέων, τὸν δὲ καὶ τὴν τῆσ πόλεωσ φυλακὴν πεπιστεῦσθαι, μέροσ οὐκ ὀλίγον εἰσ ἐπιβολὴν ἡγεμονίασ.

καθόλου τε ἂν βραδύνωσιν αὐτοί, τάχα τὴν σύγκλητον ἀποδείξειν τὸν ὑπὸ τῶν συντετηρηκότων στρατιωτῶν ἀτιμούμενον.

Τοιαῦτα κατὰ συστροφὰσ οἱ στρατιῶται διελάλουν·

ἔπειτα συναθροισθέντεσ καὶ παρακροτήσαντεσ ἀλλήλουσ ἀναγορεύουσι τὸν Οὐεσπασιανὸν αὐτοκράτορα καὶ σώζειν τὴν κινδυνεύουσαν ἡγεμονίαν παρεκάλουν. τῷ δὲ φροντὶσ μὲν ἦν πάλαι περὶ τῶν ὅλων, οὔτι γε μὴν αὐτὸσ ἄρχειν προῄρητο, τοῖσ μὲν ἔργοισ ἑαυτὸν ἄξιον ἡγούμενοσ, προκρίνων δὲ τῶν ἐν λαμπρότητι κινδύνων τὴν ἐν ἰδιώταισ ἀσφάλειαν.

ἀρνουμένῳ δὲ μᾶλλον οἱ ἡγεμόνεσ ἐπέκειντο καὶ περιχυθέντεσ οἱ στρατιῶται ξιφήρεισ ἀναιρεῖν αὐτὸν ἠπείλουν, εἰ μὴ βούλοιτο ζῆν ἀξίωσ.

πολλὰ δὲ πρὸσ αὐτοὺσ διατεινάμενοσ ἐξ ὧν διωθεῖτο τὴν ἀρχὴν τελευταῖον, ὡσ οὐκ ἔπειθεν, εἴκει τοῖσ ὀνομάσασι.

ἧσ κρατήσασ εἰ παρέλκοι καὶ βίᾳ καθαιρήσειν ἤλπιζεν Οὐιτέλλιον, οὐ γὰρ ἀνέξεσθαι πείνησ ἐπὶ Ῥώμησ τὸ πλῆθοσ, τὰ δύο τε ἐπὶ τῆσ Ἀλεξανδρείασ τάγματα προσποιήσασθαι βουλόμενοσ.

ἐνεθυμεῖτο δὲ καὶ πρόβλημα τὴν χώραν ἔχειν τῶν ἀπὸ τῆσ τύχησ ἀδήλων·

κατὰ μὲν ἑσπέραν προβεβλημένη τὰ ἄνυδρα τῆσ Λιβύησ, κατὰ δὲ μεσημβρίαν τὴν διορίζουσαν ἀπὸ Αἰθιόπων τὴν Συήνην καὶ τοὺσ ἀπλώτουσ τοῦ ποταμοῦ καταράκτασ, ἀπὸ δὲ τῆσ ἀνατολῆσ τὴν ἐρυθρὰν θάλασσαν ἀναχεομένην μέχρι Κοπτοῦ.

βόρειον δὲ τεῖχοσ αὐτῇ ἥ τε μέχρι Συρίασ γῆ καὶ τὸ καλούμενον Αἰγύπτιον πέλαγοσ, πᾶν ἄπορον ὁρ́μων.

τετείχισται μὲν οὕτωσ ἡ Αἴγυπτοσ πάντοθεν·

τὸ μεταξὺ δὲ Πηλουσίου καὶ Συήνησ μῆκοσ αὐτῆσ σταδίων δισχιλίων, ὅ τε ἀπὸ τῆσ Πλινθίνησ ἀνάπλουσ εἰσ τὸ Πηλούσιον σταδίων τρισχιλίων ἑξακοσίων. ὁ δὲ Νεῖλοσ ἀναπλεῖται μέχρι τῆσ Ἐλεφάντων καλουμένησ πόλεωσ, ὑπὲρ ἣν εἴργουσι προσωτέρω χωρεῖν οὓσ προειρήκαμεν καταράκτασ.

δυσπρόσιτοσ δὲ λιμὴν ναυσὶ καὶ κατ’ εἰρήνην Ἀλεξανδρείασ·

στενόσ τε γὰρ εἴσπλουσ καὶ πέτραισ ὑφάλοισ τὸν ἐπ’ εὐθὺ καμπτόμενοσ δρόμον. καὶ τὸ μὲν ἀριστερὸν αὐτοῦ μέροσ πέφρακται χειροκμήτοισ σκέλεσιν, ἐν δεξιᾷ δὲ ἡ προσαγορευομένη Φάροσ νῆσοσ πρόκειται, πύργον ἔχουσα μέγιστον ἐκπυρσεύοντα τοῖσ καταπλέουσιν ἐπὶ τριακοσίουσ σταδίουσ, ὡσ ἐν νυκτὶ πόρρωθεν ὁρμίζοιντο πρὸσ τὴν δυσχέρειαν τοῦ κατάπλου.

περὶ ταύτην τὴν νῆσον καταβέβληται χειροποίητα τείχη μέγιστα, προσαρασσόμενον δὲ τούτοισ τὸ πέλαγοσ καὶ τοῖσ ἄντικρυσ ἑρ́κεσιν ἀμφαγνυμένον ἐκτραχύνει τὸν πόρον καὶ σφαλερὰν διὰ στενοῦ τὴν εἴσοδον ἀπεργάζεται.

ὁ μέντοι γε λιμὴν ἀσφαλέστατοσ ἔνδον καὶ τριάκοντα σταδίων τὸ μέγεθοσ, εἰσ ὃν τά τε λείποντα τῇ χώρᾳ πρὸσ εὐδαιμονίαν κατάγεται καὶ τὰ περισσεύοντα τῶν ἐπιχωρίων ἀγαθῶν εἰσ πᾶσαν χωρίζεται τὴν οἰκουμένην.

Ἐφίετο μὲν οὖν εἰκότωσ τῶν ταύτῃ πραγμάτων Οὐεσπασιανὸσ εἰσ βεβαίωσιν τῆσ ὅλησ ἡγεμονίασ, ἐπιστέλλει δ’ εὐθὺσ τῷ διέποντι τὴν Αἴγυπτον καὶ τὴν Ἀλεξάνδρειαν Τιβερίῳ Ἀλεξάνδρῳ, δηλῶν τὸ τῆσ στρατιᾶσ πρόθυμον, καὶ ὡσ αὐτὸσ ὑποδὺσ ἀναγκαίωσ τὸ βάροσ τῆσ ἡγεμονίασ συνεργὸν αὐτὸν καὶ βοηθὸν προσλαμβάνοι.

παραναγνοὺσ δὲ τὴν ἐπιστολὴν Ἀλέξανδροσ προθύμωσ τά τε τάγματα καὶ τὸ πλῆθοσ εἰσ αὐτὸν ὡρ́κωσεν.

ἑκάτεροι δὲ ἀσμένωσ ὑπήκουσαν τὴν ἀρετὴν τἀνδρὸσ ἐκ τῆσ ἐγγὺσ στρατηγίασ εἰδότεσ. καὶ ὁ μὲν πεπιστευμένοσ ἤδη τὰ περὶ τὴν ἀρχὴν προπαρεσκεύαζεν αὐτῷ καὶ τὰ πρὸσ τὴν ἄφιξιν, τάχιον δ’ ἐπινοίασ διήγγελλον αἱ φῆμαι τὸν ἐπὶ τῆσ ἀνατολῆσ αὐτοκράτορα, καὶ πᾶσα μὲν πόλισ ἑώρταζεν εὐαγγέλια [δὲ] καὶ θυσίασ ὑπὲρ αὐτοῦ ἐπετέλει.

τὰ δὲ κατὰ Μυσίαν καὶ Παννονίαν τάγματα, μικρῷ πρόσθεν κεκινημένα πρὸσ τὴν Οὐιτελλίου τόλμαν, μείζονι χαρᾷ Οὐεσπασιανῷ τὴν ἡγεμονίαν ὤμνυον.

ὁ δ’ ἀναζεύξασ ἀπὸ Καισαρείασ εἰσ Βηρυτὸν παρῆν, ἔνθα πολλαὶ μὲν ἀπὸ τῆσ Συρίασ αὐτῷ, πολλαὶ δὲ κἀπὸ τῶν ἄλλων ἐπαρχιῶν πρεσβεῖαι συνήντων, στεφάνουσ παρ’ ἑκάστησ πόλεωσ καὶ συγχαρτικὰ προσφέρουσαι ψηφίσματα.

παρῆν δὲ καὶ Μουκιανὸσ ὁ τῆσ ἐπαρχίασ ἡγεμὼν τὸ πρόθυμον τῶν δήμων καὶ τοὺσ κατὰ πόλιν ὁρ́κουσ ἀπαγγέλλων.

Προχωρούσησ δὲ πανταχοῦ κατὰ νοῦν τῆσ τύχησ καὶ τῶν πραγμάτων συννενευκότων ἐκ τοῦ πλείστου μέρουσ, ἤδη παρίστατο τῷ Οὐεσπασιανῷ νοεῖν, ὡσ οὐ δίχα δαιμονίου προνοίασ ἅψαιτο τῆσ ἀρχῆσ, ἀλλὰ δικαία τισ εἱμαρμένη περιαγάγοι τὸ κρατεῖν τῶν ὅλων ἐπ’ αὐτόν·

ἀναμιμνήσκεται γὰρ τά τε ἄλλα σημεῖα, πολλὰ δ’ αὐτῷ γεγόνει πανταχοῦ προφαίνοντα τὴν ἡγεμονίαν, καὶ τὰσ τοῦ Ιὠσήπου φωνάσ, ὃσ αὐτὸν ἔτι ζῶντοσ Νέρωνοσ αὐτοκράτορα προσειπεῖν ἐθάρσησεν.

ἔπειτα τὰσ μαντείασ, ἃσ αὐτὸσ μὲν ὑπώπτευσε τότε πλάσματα τοῦ δέουσ, ἀποδειχθῆναι δὲ ὑπὸ τοῦ χρόνου καὶ τῶν πραγμάτων θείασ.

"αἰσχρὸν οὖν, ἔφη, τὸν προθεσπίσαντά μοι τὴν ἀρχὴν καὶ διάκονον τῆσ τοῦ θεοῦ φωνῆσ ἔτι αἰχμαλώτου τάξιν ἢ δεσμώτου τύχην ὑπομένειν" καὶ καλέσασ τὸν Ιὤσηπον λυθῆναι κελεύει.

τοῖσ μὲν οὖν ἡγεμόσιν ἐκ τῆσ εἰσ τὸν ἀλλόφυλον ἀμοιβῆσ λαμπρὰ καὶ περὶ αὑτῶν ἐλπίζειν παρέστη, συνὼν δὲ τῷ πατρὶ Τίτοσ "δίκαιον, ὦ πάτερ, ἔφη, τοῦ Ιὠσήπου καὶ τὸ ὄνειδοσ ἀφαιρεθῆναι σὺν τῷ σιδήρῳ·

γενήσεται γὰρ ὅμοιοσ τῷ μὴ δεθέντι τὴν ἀρχήν, ἂν αὐτοῦ μὴ λύσωμεν ἀλλὰ κόψωμεν τὰ δεσμά.

" τοῦτο γὰρ ἐπὶ τῶν μὴ δεόντωσ δεθέντων πράττεται. συνεδόκει ταῦτα, καὶ παρελθών τισ πελέκει διέκοψε τὴν ἅλυσιν.

ὁ δὲ Ιὤσηποσ εἰληφὼσ περὶ τῶν προειρημένων γέρασ τὴν ἐπιτιμίαν ἤδη καὶ περὶ τῶν μελλόντων ἀξιόπιστοσ ἦν. Οὐεσπασιανὸσ δὲ ταῖσ πρεσβείαισ χρηματίσασ καὶ καταστησάμενοσ ἑκάστοισ τὰσ ἀρχὰσ δικαίωσ καὶ διὰ τῶν ἀξίων εἰσ Ἀντιόχειαν ἀφικνεῖται.

καὶ βουλευόμενοσ, ποῖ τρέπεσθαι, προυργιαίτερα τῆσ εἰσ Ἀλεξάνδρειαν ὁρμῆσ τὰ κατὰ τὴν Ῥώμην ἔκρινε, τὴν μὲν βέβαιον οὖσαν ὁρῶν, τὰ δ’ ὑπὸ Οὐιτελλίου ταρασσόμενα.

πέμπει δὴ Μουκιανὸν εἰσ τὴν Ἰταλίαν παραδοὺσ ἱππέων τε καὶ πεζῶν συχνὴν δύναμιν.

ὁ δὲ διὰ τὴν τοῦ χειμῶνοσ ἀκμὴν δείσασ τὸ πλεῖν πεζῇ τὴν στρατιὰν ἦγε διὰ Καππαδοκίασ καὶ Φρυγίασ. Ἐν δὲ τούτῳ καὶ Ἀντώνιοσ Πρῖμοσ ἀναλαβὼν τὸ τρίτον τάγμα τῶν κατὰ Μυσίαν, ἔτυχεν δ’ ἡγεμονεύων αὐτόθι, Οὐιτελλίῳ παραταξόμενοσ ἠπείγετο.

Οὐιτέλλιοσ δὲ αὐτῷ συναντήσοντα μετὰ πολλῆσ δυνάμεωσ Καικίναν Ἀλιηνὸν ἐκπέμπει, μέγα θαρρῶν τἀνδρὶ διὰ τὴν ἐπ’ Ὄθωνι νίκην.

ὁ δὲ ἀπὸ τῆσ Ῥώμησ ἐλαύνων διὰ τάχουσ περὶ Κρέμωνα τῆσ Γαλατίασ τὸν Ἀντώνιον καταλαμβάνει· μεθόριοσ δ’ ἐστὶν ἡ πόλισ αὕτη τῆσ Ἰταλίασ. κατιδὼν δὲ ἐνταῦθα τὸ πλῆθοσ τῶν πολεμίων καὶ τὴν εὐταξίαν, συμβαλεῖν μὲν οὐκ ἐθάρρει, σφαλερὰν δὲ τὴν ἀναχώρησιν λογιζόμενοσ προδοσίαν ἐβουλεύετο.

καὶ παρ’ ᾧ μὲν εἶναι λέγων μόνον τῆσ ἀρχῆσ ὄνομα, παρ’ ᾧ δὲ τὴν δύναμιν, καὶ αὐτοὺσ δὲ ἄμεινον προλαβόντασ τὴν ἀνάγκην ποιῆσαι χάριν καὶ μέλλοντασ ἡττᾶσθαι τοῖσ ὅπλοισ ταῖσ γνώμαισ τὸν κίνδυνον φθάσαι·

Οὐεσπασιανὸν μὲν γὰρ ἱκανὸν εἶναι καὶ χωρὶσ αὐτῶν προσκτήσασθαι καὶ τὰ λείποντα, Οὐιτέλλιον δ’ οὐδὲ σὺν αὐτοῖσ τηρῆσαι τὰ ὄντα.

Πολλὰ τοιαῦτα λέγων ἔπεισε καὶ πρὸσ τὸν Ἀντώνιον αὐτομολεῖ μετὰ τῆσ δυνάμεωσ.

τῆσ δ’ αὐτῆσ νυκτὸσ ἐμπίπτει μετάνοια τοῖσ στρατιώταισ καὶ δέοσ τοῦ προπέμψαντοσ, εἰ κρείσσων γένοιτο·

σπασάμενοι δὲ τὰ ξίφη τὸν Καικίναν ὡρ́μησαν ἀνελεῖν, κἂν ἐπράχθη τὸ ἔργον αὐτοῖσ, εἰ μὴ προσπίπτοντεσ οἱ χιλίαρχοι καθικέτευσαν αὐτούσ. οἱ δὲ τοῦ μὲν κτείνειν ἀπέσχοντο, δήσαντεσ δὲ τὸν προδότην οἱοῖ́ τε ἦσαν πέμπειν Οὐιτελλίῳ.

ταῦτ’ ἀκούσασ ὁ Πρῖμοσ αὐτίκα τοὺσ σφετέρουσ ἀνίστησι καὶ μετὰ τῶν ὅπλων ἦγεν ἐπὶ τοὺσ ἀποστάντασ. οἱ δὲ παραταξάμενοι πρὸσ ὀλίγον μὲν ἀντέσχον, αὖθισ δὲ τραπέντεσ ἔφευγον εἰσ τὴν Κρέμωνα.

τοὺσ δὲ ἱππεῖσ ἀναλαβὼν Πρῖμοσ ὑποτέμνεται τὰσ εἰσόδουσ αὐτῶν, καὶ τὸ μὲν πολὺ πλῆθοσ κυκλωσάμενοσ πρὸ τῆσ πόλεωσ διαφθείρει, τῷ δὲ λοιπῷ συνεισπεσὼν διαρπάσαι τὸ ἄστυ τοῖσ στρατιώταισ ἐφῆκεν. ἔνθα δὴ πολλοὶ μὲν τῶν ξένων ἔμποροι, πολλοὶ δὲ τῶν ἐπιχωρίων ἀπώλοντο, πᾶσα δὲ καὶ ἡ Οὐιτελλίου στρατιά, μυριάδεσ ἀνδρῶν τρεῖσ καὶ διακόσιοι·

τῶν δ’ ἀπὸ τῆσ Μυσίασ Ἀντώνιοσ τετρακισχιλίουσ ἀποβάλλει καὶ πεντακοσίουσ. λύσασ δὲ τὸν Καικίναν πέμπει πρὸσ Οὐεσπασιανὸν ἀγγελοῦντα τὰ πεπραγμένα.

καὶ ὃσ ἐλθὼν ἀπεδέχθη τε ὑπ’ αὐτοῦ καὶ τὰ τῆσ προδοσίασ ὀνείδη ταῖσ παρ’ ἐλπίδα τιμαῖσ ἐπεκάλυψεν. Ἀνεθάρσει δὲ ἤδη καὶ κατὰ τὴν Ῥώμην Σαβῖνοσ, ὡσ πλησίον Ἀντώνιοσ ὢν ἀπηγγέλλετο, καὶ συναθροίσασ τὰ τῶν νυκτοφυλάκων στρατιωτῶν τάγματα νύκτωρ καταλαμβάνει τὸ Καπετώλιον.

μεθ’ ἡμέραν δ’ αὐτῷ πολλοὶ τῶν ἐπισήμων προσεγένοντο καὶ Δομετιανὸσ ὁ τἀδελφοῦ παῖσ, μεγίστη μοῖρα τῶν εἰσ τὸ κρατεῖν ἐλπίδων.

Οὐιτελλίῳ δὲ Πρίμου μὲν ἐλάττων φροντὶσ ἦν, τεθύμωτο δ’ ἐπὶ τοὺσ συναποστάντασ τῷ Σαβίνῳ, καὶ διὰ τὴν ἔμφυτον ὠμότητα διψῶν αἵματοσ εὐγενοῦσ τοῦ στρατιωτικοῦ τὴν συγκατελθοῦσαν αὐτῷ δύναμιν ἐπαφίησι τῷ Καπετωλίῳ.

πολλὰ μὲν οὖν ἔκ τε ταύτησ καὶ τῶν ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ μαχομένων ἐτολμήθη, τέλοσ δὲ τῷ πλήθει περιόντεσ οἱ ἀπὸ τῆσ Γερμανίασ ἐκράτησαν τοῦ λόφου.

καὶ Δομετιανὸσ μὲν σὺν πολλοῖσ τῶν ἐν τέλει Ῥωμαίων δαιμονιώτερον διασώζεται, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθοσ ἅπαν κατεκόπη, καὶ Σαβῖνοσ ἀναχθεὶσ ἐπὶ Οὐιτέλλιον ἀναιρεῖται διαρπάσαντέσ τε οἱ στρατιῶται τὰ ἀναθήματα τὸν ναὸν ἐνέπρησαν.

καὶ μετὰ μίαν ἡμέραν εἰσελαύνει μὲν Ἀντώνιοσ μετὰ τῆσ δυνάμεωσ, ὑπήντων δ’ οἱ Οὐιτελλίου καὶ τριχῆ κατὰ τὴν πόλιν συμβαλόντεσ ἀπώλοντο πάντεσ.

προέρχεται δὲ μεθύων ἐκ τοῦ βασιλείου Οὐιτέλλιοσ καὶ δαψιλέστερον ὥσπερ ἐν ἐσχάτοισ τῆσ ἀσώτου τραπέζησ κεκορεσμένοσ.

συρεὶσ δὲ διὰ τοῦ πλήθουσ καὶ παντοδαπαῖσ αἰκίαισ ἐξυβρισθεὶσ ἐπὶ μέσησ τῆσ Ῥώμησ ἀποσφάττεται, μῆνασ ὀκτὼ κρατήσασ καὶ ἡμέρασ πέντε, ὃν εἰ συνέβη πλείω βιῶσαι χρόνον, ἐπιλιπεῖν ἂν αὐτοῦ τῇ λαγνείᾳ τὴν ἡγεμονίαν οἶμαι.

τῶν δ’ ἄλλων νεκρῶν ὑπὲρ πέντε μυριάδεσ ἠριθμήθησαν.

ταῦτα μὲν τρίτῃ μηνὸσ Ἀπελλαίου πέπρακτο, τῇ δ’ ὑστεραίᾳ Μουκιανὸσ εἴσεισι μετὰ τῆσ στρατιᾶσ, καὶ τοὺσ σὺν Ἀντωνίῳ παύσασ τοῦ κτείνειν, ἔτι γὰρ ἐξερευνώμενοι τὰσ οἰκίασ πολλοὺσ μὲν τῶν Οὐιτελλίου στρατιωτῶν πολλοὺσ δὲ τῶν δημοτικῶν ὡσ ἐκείνου ἀνῄρουν φθάνοντεσ τῷ θυμῷ τὴν ἀκριβῆ διάκρισιν, προαγαγὼν δὲ τὸν Δομετιανὸν συνίστησι τῷ πλήθει μέχρι τῆσ τοῦ πατρὸσ ἀφίξεωσ ἡγεμόνα.

ὁ δὲ δῆμοσ ἀπηλλαγμένοσ ἤδη τῶν φόβων αὐτοκράτορα Οὐεσπασιανὸν εὐφήμει, καὶ ἅμα τήν τε τούτου βεβαίωσιν ἑώρταζε καὶ τὴν Οὐιτελλίου κατάλυσιν.

Εἰσ δὲ τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἀφιγμένῳ τῷ Οὐεσπασιανῷ τὰ ἀπὸ τῆσ Ῥώμησ εὐαγγέλια ἧκε καὶ πρέσβεισ ἐκ πάσησ τῆσ ἰδίασ οἰκουμένησ συνηδόμενοι·

μεγίστη τε οὖσα μετὰ τὴν Ῥώμην ἡ πόλισ στενοτέρα τοῦ πλήθουσ ἠλέγχετο. κεκυρωμένησ δὲ ἤδη τῆσ ἀρχῆσ ἁπάσησ καὶ σεσωσμένων παρ’ ἐλπίδα Ῥωμαίοισ τῶν πραγμάτων Οὐεσπασιανὸσ ἐπὶ τὰ λείψανα τῆσ Ιοὐδαίασ τὸν λογισμὸν ἐπέστρεφεν.

αὐτὸσ μέντοι γε εἰσ τὴν Ῥώμην ὡρ́μητο λήξαντοσ τοῦ χειμῶνοσ ἀνάγεσθαι καὶ τάχοσ τὰ κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν διῴκει, τὸν δὲ υἱὸν Τίτον μετὰ τῆσ ἐκκρίτου δυνάμεωσ ἀπέστειλεν ἐξαιρήσοντα τὰ Ιἑροσόλυμα.

ὁ δὲ προελθὼν πεζῇ μέχρι Νικοπόλεωσ, εἴκοσι δὲ αὕτη διέχει τῆσ Ἀλεξανδρείασ σταδίουσ, κἀκεῖθεν ἐπιβήσασ τὴν στρατιὰν μακρῶν πλοίων ἀναπλεῖ διὰ τοῦ Νείλου κατὰ τὸν Μενδήσιον νομὸν μέχρι πόλεωσ Θμούεωσ.

ἐκεῖθεν δ’ ἀποβὰσ ὁδεύει καὶ κατὰ πολίχνην Τάνιν αὐλίζεται.

δεύτεροσ αὐτῷ σταθμὸσ Ἡρακλέουσ πόλισ καὶ τρίτοσ Πηλούσιον γίνεται. δυσὶ δ’ ἡμέραισ ἐνταῦθα τὴν στρατιὰν ἀναλαβὼν τῇ τρίτῃ διέξεισι τὰσ ἐμβολὰσ τοῦ Πηλουσίου, καὶ προελθὼν σταθμὸν ἕνα διὰ τῆσ ἐρήμου πρὸσ τῷ τοῦ Κασίου Διὸσ ἱερῷ στρατοπεδεύεται, τῇ δ’ ὑστεραίᾳ κατὰ τὴν Ὀστρακίνην·

οὗτοσ ὁ σταθμὸσ ἦν ἄνυδροσ, ἐπεισάκτοισ δὲ ὕδασιν οἱ ἐπιχώριοι χρῶνται. τὸ πέμπτον ἐν Γάζῃ τίθεται στρατόπεδον, μεθ’ ἣν εἰσ Ἀσκάλωνα κἀκεῖθεν εἰσ Ιἄμνειαν, ἔπειτα εἰσ Ιὄππην κἀξ Ιὄππησ εἰσ Καισάρειαν ἀφικνεῖται διεγνωκὼσ αὐτόθι τὰσ ἄλλασ δυνάμεισ ἀθροίζειν.

SEARCH

MENU NAVIGATION