Flavius Josephus, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ λόγοσ β.

(플라비우스 요세푸스, De bello Judaico libri vii, Φλαυίου Ιὠσήπου ἱστορία Ιοὐδαϊκοῦ πολέμου πρὸσ Ῥωμαίουσ λόγοσ β.)

Ἀρχελάῳ δὲ νέων ἦρξε θορύβων ἡ τῆσ ἐπὶ Ῥώμην ἀποδημίασ ἀνάγκη. πενθήσασ γὰρ ἡμέρασ ἑπτὰ τὸν πατέρα καὶ τὴν ἐπιτάφιον ἑστίασιν πολυτελῆ τῷ πλήθει παρασχών· ἔθοσ δὲ τοῦτο παρὰ Ιοὐδαίοισ πολλοῖσ πενίασ αἴτιον διὰ τὸ πλῆθοσ ἑστιᾶν οὐκ ἄνευ ἀνάγκησ· εἰ γὰρ παραλείποι τισ, οὐχ ὅσιοσ· μεταλαμβάνει μὲν ἐσθῆτα λευκήν, πρόεισι δὲ εἰσ τὸ ἱερόν, ἔνθα ποικίλαισ αὐτὸν εὐφημίαισ ὁ λαὸσ ἐκδέχεται. κἀκεῖνοσ τὸ πλῆθοσ ἀφ’ ὑψηλοῦ βήματοσ καὶ χρυσοῦ θρόνου δεξιωσάμενοσ τῆσ τε σπουδῆσ, ἣν ἐνεδείξαντο περὶ τὴν κηδείαν τοῦ πατρόσ, εὐχαριστεῖ καὶ τῆσ πρὸσ αὐτὸν θεραπείασ ὡσ πρὸσ βέβαιον ἤδη βασιλέα·

φείδεσθαί γε μὴν οὐ μόνον ἔφη τῆσ ἐξουσίασ ἐπὶ τοῦ παρόντοσ, ἀλλὰ καὶ τῶν ὀνομάτων, ἑώσ ἂν αὐτῷ Καῖσαρ ἐπικυρώσῃ τὴν διαδοχήν, ὁ καὶ κατὰ τὰσ διαθήκασ τῶν ὅλων δεσπότησ· οὐδὲ γὰρ ἐν Ιἑριχοῦντι τῆσ στρατιᾶσ τὸ διάδημα περιαπτούσησ αὐτῷ δεδέχθαι·

τοῦ μέντοι προθύμου καὶ τῆσ εὐνοίασ ὥσπερ τοῖσ στρατιώταισ οὕτω καὶ τῷ δήμῳ πλήρεισ ἀποδώσειν τὰσ ἀμοιβάσ, ὁπόταν ὑπὸ τῶν κρατούντων βασιλεὺσ ἀποδειχθῇ βέβαιοσ· σπουδάσειν γὰρ ἐν πᾶσιν πρὸσ αὐτοὺσ φανῆναι τοῦ πατρὸσ ἀμείνων. Ἐπὶ τούτοισ ἡδόμενον τὸ πλῆθοσ εὐθέωσ ἀπεπειρᾶτο τῆσ διανοίασ αὐτοῦ μεγάλοισ αἰτήμασιν·

οἱ μὲν γὰρ ἐβόων ἐπικουφίζειν τὰσ εἰσφοράσ, οἱ δὲ ἀναιρεῖν τὰ τέλη, τινὲσ δὲ ἀπολύειν τοὺσ δεσμώτασ. ἐπένευσε δ’ ἑτοίμωσ ἅπασι θεραπεύων τὸ πλῆθοσ. ἔπειτα θύσασ ἐν εὐωχίᾳ μετὰ τῶν φίλων ἦν.

ἔνθα δὴ περὶ δείλην ἀθροισθέντεσ οὐκ ὀλίγοι τῶν νεωτερίζειν προῃρημένων ἤρξαντο ἰδίου πένθουσ, ὅτε τὸ κοινὸν ἐπὶ τῷ βασιλεῖ πέπαυτο, κατολοφυρόμενοι τοὺσ κολασθέντασ ὑπὸ Ἡρώδου διὰ τὸν ἐκκοπέντα χρυσοῦν ἀετὸν τῆσ πύλησ τοῦ ναοῦ. ἦν δὲ τὸ πένθοσ οὐχ ὑπεσταλμένον, ἀλλ’ οἰμωγαὶ διαπρύσιοι καὶ θρῆνοσ ἐγκέλευστοσ κοπετοί τε περιηχοῦντεσ ὅλην τὴν πόλιν ὡσ ἂν ἐπ’ ἀνδράσιν, οὓσ ἔφασκον ὑπὲρ τῶν πατρίων νόμων καὶ τοῦ ναοῦ πυρὶ παραπολέσθαι.

τιμωρεῖν δ’ αὐτοῖσ ἀνεβόων ἐκ τῶν ὑφ’ Ἡρώδου τετιμημένων χρῆναι καὶ πρῶτον τὸν ὑπ’ ἐκείνου κατασταθέντα παύειν ἀρχιερέα·

προσήκειν γὰρ αὐτοῖσ εὐσεβέστερον αἱρεῖσθαι καὶ καθαρώτερον. Πρὸσ ἃ παρωξύνετο μὲν Ἀρχέλαοσ, ἐπεῖχε δὲ τὴν ἄμυναν ὑπὸ τῆσ περὶ τὴν ἔξοδον ἐπείξεωσ, δεδοικὼσ μή ποτε τὸ πλῆθοσ ἐκπολεμώσασ κατασχεθείη τῷ κινήματι.

διὸ πειθοῖ μᾶλλον ἢ βίᾳ καταστέλλειν ἐπειρᾶτο τοὺσ νεωτερίζοντασ καὶ τὸν στρατηγὸν ὑποπέμψασ παύσασθαι παρεκάλει. τοῦτον εἰσ τὸ ἱερὸν παρελθόντα πρὶν φθέγξασθαί τι λίθοισ ἀπήλαυνον οἱ στασιασταὶ καὶ τοὺσ μετ’ αὐτοῦ ἐπὶ σωφρονισμῷ προσιόντασ, ἐνίει δὲ πολλοὺσ ὁ Ἀρχέλαοσ, καὶ πάντα πρὸσ ὀργὴν ἀπεκρίναντο δῆλοί τε ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντεσ εἰ πλήθουσ ἐπιλάβοιντο.

καὶ δὴ τῆσ τῶν ἀζύμων ἐνστάσησ ἑορτῆσ, ἣ πάσχα παρὰ Ιοὐδαίοισ καλεῖται πολύ τι θυμάτων πλῆθοσ ἐκδεχομένη, κάτεισι μὲν ἐκ τῆσ χώρασ λαὸσ ἄπειροσ ἐπὶ τὴν θρησκείαν, οἱ δὲ τοὺσ σοφιστὰσ πενθοῦντεσ ἐν τῷ ἱερῷ συνειστήκεσαν τροφὴν τῇ στάσει ποριζόμενοι.

πρὸσ ὃ δείσασ Ἀρχέλαοσ πρὶν δι’ ὅλου τοῦ πλήθουσ διαδραμεῖν τὴν νόσον ὑποπέμπει μετὰ σπείρασ χιλίαρχον προστάξασ βίᾳ τοὺσ ἐξάρχοντασ τῆσ στάσεωσ κατασχεῖν.

πρὸσ οὓσ τὸ πλῆθοσ ἅπαν παροξύνεται καὶ τοὺσ μὲν πολλοὺσ τῆσ σπείρασ βάλλοντεσ λίθοισ διέφθειρον, ὁ δὲ χιλίαρχοσ ἐκφεύγει τραυματίασ μόλισ. ἔπειθ’ οἱ μὲν ὡσ μηδενὸσ δεινοῦ γεγονότοσ ἐτρέποντο πρὸσ θυσίαν·

οὐ μὴν Ἀρχελάῳ δίχα φόνου καθεκτὸν ἔτι τὸ πλῆθοσ ἐφαίνετο, τὴν δὲ στρατιὰν ἐπαφίησιν αὐτοῖσ ὅλην, τοὺσ μὲν πεζοὺσ διὰ τῆσ πόλεωσ ἀθρόουσ, τοὺσ δὲ ἱππεῖσ ἀνὰ τὸ πεδίον· οἳ θύουσιν ἑκάστοισ ἐξαίφνησ προσπεσόντεσ διαφθείρουσι μὲν περὶ τρισχιλίουσ, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθοσ εἰσ τὰ πλησίον ὄρη διεσκέδασαν.

εἵποντο δὲ Ἀρχελάου κήρυκεσ κελεύοντεσ ἕκαστον ἀναχωρεῖν ἐπ’ οἴκου, καὶ πάντεσ ᾤχοντο τὴν ἑορτὴν ἀπολιπόντεσ. Αὐτὸσ δὲ μετὰ τῆσ μητρὸσ καὶ τῶν φίλων Ποπλᾶ καὶ Πτολεμαίου καὶ Νικολάου κατῄει πρὸσ θάλασσαν καταλιπὼν ἐπίτροπόν τε τῶν βασιλείων καὶ κηδεμόνα τῶν οἰκείων Φίλιππον.

συνεξῄει δ’ ἅμα τοῖσ τέκνοισ Σαλώμη καὶ τοῦ βασιλέωσ ἀδελφιδοῖ τε καὶ γαμβροί, τῷ μὲν δοκεῖν συναγωνιούμενοι περὶ τῆσ διαδοχῆσ Ἀρχελάῳ, τὸ δ’ ἀληθὲσ κατηγορήσοντεσ περὶ τῶν κατὰ τὸ ἱερὸν παρανομηθέντων.

Συναντᾷ δ’ αὐτοῖσ κατὰ τὴν Καισάρειαν Σαβῖνοσ ὁ τῆσ Συρίασ ἐπίτροποσ εἰσ Ιοὐδαίαν ἀνιὼν ἐπὶ φυλακῇ τῶν Ἡρώδου χρημάτων.

τοῦτον ἐπέσχεν προσωτέρω χωρεῖν ἐπελθὼν Οὐάροσ, ὃν διὰ Πτολεμαίου πολλὰ δεηθεὶσ Ἀρχέλαοσ μετεπέμψατο. τότε μὲν οὖν Σαβῖνοσ Οὐάρῳ χαριζόμενοσ οὔτ’ ἐπὶ τὰσ ἄκρασ ἔσπευσεν οὔτε τὰ ταμιεῖα τῶν πατρῴων χρημάτων ἀπέκλεισεν Ἀρχελάῳ, μέχρι δὲ τῆσ Καίσαροσ διαγνώσεωσ ἠρεμήσειν ὑπέσχετο καὶ διέτριβεν ἐπὶ τῆσ Καισαρείασ.

ὡσ δὲ τῶν ἐμποδιζόντων ὁ μὲν εἰσ Ἀντιόχειαν ἀπῆρεν, Ἀρχέλαοσ δὲ εἰσ Ῥώμην ἀνήχθη, διὰ τάχουσ ἐπὶ Ιἑροσολύμων ὁρμήσασ παραλαμβάνει τὰ βασίλεια καὶ μεταπεμπόμενοσ τούσ τε φρουράρχουσ καὶ διοικητὰσ ἐπειρᾶτο διερευνᾶν τοὺσ τῶν χρημάτων ἀναλογισμοὺσ τάσ τε ἄκρασ παραλαμβάνειν.

οὐ μὴν οἱ φύλακεσ τῶν Ἀρχελάου κατημέλουν ἐντολῶν, ἔμενον δὲ φρουροῦντεσ ἕκαστα καὶ τὴν φρουρὰν ἀνατιθέντεσ Καίσαρι μᾶλλον ἢ Ἀρχελάῳ.

Κἀν τούτῳ πάλιν Ἀντίπασ ἀμφισβητῶν περὶ τῆσ βασιλείασ ἐπέξεισιν ἀξιῶν τῆσ ἐπιδιαθήκησ κυριωτέραν εἶναι τὴν διαθήκην, ἐν ᾗ βασιλεὺσ αὐτὸσ ἐγέγραπτο.

συλλήψεσθαι δ’ αὐτῷ προϋπέσχετο Σαλώμη καὶ πολλοὶ τῶν σὺν Ἀρχελάῳ πλεόντων συγγενῶν. ἐπήγετο δὲ τὴν μητέρα καὶ τὸν ἀδελφὸν Νικολάου Πτολεμαῖον ῥοπὴν εἶναι δοκοῦντα διὰ τὴν παρὰ Ἡρώδῃ πίστιν·

γεγόνει γὰρ δὴ τῶν φίλων ἐκείνου τιμιώτατοσ· πλεῖστον μέντοι πεποίθει διὰ δεινότητα λόγων Εἰρηναίῳ τῷ ῥήτορι, διὸ καὶ τοὺσ νουθετοῦντασ εἴκειν Ἀρχελάῳ κατὰ τὸ πρεσβεῖον καὶ τὰσ ἐπιδιαθήκασ διεκρούσατο. μεθίστατο δὲ ἐν Ῥώμῃ πάντων πρὸσ αὐτὸν ἡ σπουδὴ τῶν συγγενῶν, οἷσ διὰ μίσουσ ἦν Ἀρχέλαοσ, καὶ προηγουμένωσ ἕκαστοσ αὐτονομίασ ἐπεθύμει στρατηγῷ Ῥωμαίων διοικουμένησ, εἰ δὲ τοῦτο διαμαρτάνοι, βασιλεύειν Ἀντίπαν ἤθελεν.

Συνήργει δ’ αὐτοῖσ εἰσ τοῦτο καὶ Σαβῖνοσ δι’ ἐπιστολῶν κατηγορήσασ μὲν Ἀρχελάου παρὰ Καίσαρι, πολλὰ δ’ ἐπαινέσασ Ἀντίπαν.

συντάξαντεσ δὲ τὰ ἐγκλήματα οἱ περὶ Σαλώμην ἐνεχείρισαν Καίσαρι, καὶ μετὰ τούτουσ Ἀρχέλαοσ τά τε κεφάλαια τῶν ἑαυτοῦ δικαίων γράψασ καὶ τὸν δακτύλιον τοῦ πατρὸσ καὶ τοὺσ λόγουσ εἰσπέμπει διὰ Πτολεμαίου.

προσκεψάμενοσ δὲ ὁ Καῖσαρ τὰ παρ’ ἀμφοῖν κατ’ ἰδίαν τό τε μέγεθοσ τῆσ βασιλείασ καὶ τὸ πλῆθοσ τῆσ προσόδου, πρὸσ οἷσ τὸν ἀριθμὸν τῆσ Ἡρώδου γενεᾶσ, προαναγνοὺσ δὲ καὶ τὰ παρὰ Οὐάρου καὶ Σαβίνου περὶ τούτων ἐπεσταλμένα, συνέδριον μὲν ἀθροίζει τῶν ἐν τέλει Ῥωμαίων, ἐν ᾧ καὶ τὸν ἐξ Ἀγρίππα καὶ Ιοὐλίασ τῆσ θυγατρὸσ θετὸν παῖδα Γάιον πρώτωσ ἐκάθισεν, ἀποδίδωσι δὲ λόγον αὐτοῖσ.

ἔτι δὲ τῷ δήμῳ πάντα κατανεύσασ ὅσων ὡσ παρὰ βασιλέωσ τυχεῖν ἠξίουν καὶ τοὺσ ἐπὶ μεγίσταισ αἰτίαισ παρὰ τοῦ πατρὸσ δεδεμένουσ λύσασ, νῦν ἥκει παρὰ τοῦ δεσπότου σκιὰν αἰτησόμενοσ βασιλείασ, ἧσ ἡρ́πασεν ἑαυτῷ τὸ σῶμα, καὶ ποιῶν οὐ τῶν πραγμάτων ἀλλὰ τῶν ὀνομάτων κύριον Καίσαρα.

προσωνείδιζεν δ’ ὡσ καὶ τὸ πένθοσ κατειρωνεύσατο τοῦ πατρόσ, μεθ’ ἡμέραν μὲν ἐπισχηματίζων τὸ πρόσωπον εἰσ λύπην, νύκτωρ δὲ μέχρισ κώμων μεθυσκόμενοσ, ἐν ᾧ καὶ τὴν ταραχὴν τοῦ πλήθουσ ἐκ τῆσ ἐπὶ τούτοισ ἀγανακτήσεωσ ἔλεγεν γεγονέναι.

καὶ τὸν ἀγῶνα τοῦ λόγου παντὸσ ἐναπηρείσατο τῷ πλήθει τῶν περὶ τὸν ναὸν φονευθέντων, οὓσ ἐληλυθέναι μὲν ἐφ’ ἑορτήν, παρὰ δὲ ταῖσ ἰδίαισ θυσίαισ ὠμῶσ ἀπεσφάχθαι·

καὶ τοσοῦτον ἐν τῷ ἱερῷ σεσωρεῦσθαι νεκρῶν πλῆθοσ, ὅσον οὐδ’ ἂν ἀλλόφυλοσ ἐσώρευσεν πόλεμοσ ἐπελθὼν ἀκήρυκτοσ. ταύτην μέντοι τὴν ὠμότητα προσκεψάμενον αὐτοῦ καὶ τὸν πατέρα μηδ’ ἐλπίδοσ αὐτόν ποτε ἀξιῶσαι βασιλικῆσ ἢ ὅτε χεῖρον τὴν ψυχὴν κάμνων τοῦ σώματοσ ἀκρατὴσ ἦν ὑγιαίνοντοσ λογισμοῦ καὶ οὐδ’ ὃν ἔγραφεν ἐν ταῖσ ἐπιδιαθήκαισ ᾔδει διάδοχον, καὶ ταῦτα μηδὲν τὸν ἐν ταῖσ διαθήκαισ μέμψασθαι δυνάμενοσ, ἃσ ἔγραψεν ὑγιαίνων μὲν τὸ σῶμα, καθαρὰν δὲ τὴν ψυχὴν ἔχων πάθουσ παντόσ.

εἰ μέντοι καὶ κυριωτέραν τὴν τοῦ κάμνοντοσ κρίσιν τιθείη τισ, ἀποκεχειροτονῆσθαι βασιλείασ Ἀρχέλαον ὑφ’ ἑαυτοῦ τοῖσ εἰσ αὐτὴν παρανομηθεῖσιν·

ποταπὸν γὰρ ἂν γενέσθαι λαβόντα τὴν ἀρχὴν παρὰ Καίσαροσ τὸν πρὶν λαβεῖν τοσούτουσ ἀνῃρηκότα; Πολλὰ τοιαῦτα διεξελθὼν Ἀντίπατροσ καὶ τοὺσ πλείστουσ τῶν συγγενῶν παραστησάμενοσ ἐφ’ ἑκάστῳ τῶν κατηγορημένων μάρτυρασ καταπαύει τὸν λόγον.

ἀνίσταται δὲ Νικόλαοσ ὑπὲρ Ἀρχελάου, καὶ τὸν μὲν ἐν τῷ ἱερῷ φόνον ἀναγκαῖον ἀπέφηνεν·

πολεμίουσ γὰρ γεγονέναι τοὺσ ἀνῃρημένουσ οὐ τῆσ βασιλείασ μόνον ἀλλὰ καὶ τοῦ δικάζοντοσ αὐτὴν Καίσαροσ. τῶν δ’ ἄλλων ἐγκλημάτων συμβούλουσ ἀπεδείκνυεν αὐτοὺσ τοὺσ κατηγόρουσ γεγονέναι.

τήν γε μὴν ἐπιδιαθήκην ἠξίου διὰ τοῦτο μάλιστα εἶναι κυρίαν, ὅτι βεβαιωτὴν ἐν αὐτῇ Καίσαρα καθίστατο τοῦ διαδόχου· ὁ γὰρ σωφρονῶν ὥστε τῷ δεσπότῃ τῶν ὅλων παραχωρεῖν τῆσ ἐξουσίασ οὐ δή που περὶ κληρονόμου κρίσιν ἐσφάλλετο, σωφρονῶν δ’ ᾑρεῖτο καὶ τὸν καθιστάμενον ὁ γινώσκων τὸν καθιστάντα.

Διεξελθόντοσ δὲ πάντα καὶ Νικολάου παρελθὼν Ἀρχέλαοσ προπίπτει τῶν Καίσαροσ γονάτων ἡσυχῆ.

κἀκεῖνοσ αὐτὸν μάλα φιλοφρόνωσ ἀναστήσασ ἐνέφηνεν μὲν ὡσ ἄξιοσ εἰή τῆσ πατρῴασ διαδοχῆσ, οὐ μήν τι βέβαιον ἀπεφήνατο. διαλύσασ δὲ τοὺσ συνέδρουσ ἐκείνησ τῆσ ἡμέρασ καθ’ ἑαυτὸν περὶ ὧν διήκουσεν ἐσκέπτετο, εἴτε χρὴ τῶν ἐν ταῖσ διαθήκαισ καταστῆσαί τινα διάδοχον, εἴτε καὶ πάσῃ τῇ γενεᾷ διανεῖμαι τὴν ἀρχήν·

ἐδόκει γὰρ ἐπικουρίασ τὸ πλῆθοσ τῶν προσώπων χρῄζειν. ἣν προϊδόμενοσ ὁ Οὐάροσ, ἀνέβη γὰρ μετὰ τὸν Ἀρχελάου πλοῦν εἰσ Ιἑροσόλυμα τοὺσ παρακινοῦντασ καθέξων, ἐπειδὴ πρόδηλον ἦν τὸ πλῆθοσ οὐκ ἠρεμῆσον, ἓν τῶν τριῶν ἀπὸ Συρίασ ταγμάτων, ὅπερ ἄγων ἧκεν, ἐν τῇ πόλει καταλείπει.

καὶ αὐτὸσ μὲν ὑπέστρεψεν εἰσ Ἀντιόχειαν, ἐπελθὼν δὲ ὁ Σαβῖνοσ ἀφορμὴν αὐτοῖσ παρέσχεν νεωτεροποιίασ·

τούσ τε γὰρ φρουροὺσ παραδιδόναι τὰσ ἄκρασ ἐβιάζετο καὶ πικρῶσ τὰ βασιλικὰ χρήματα διηρεύνα, πεποιθὼσ οὐ μόνον τοῖσ ὑπὸ Οὐάρου καταλειφθεῖσι στρατιώταισ, ἀλλὰ καὶ πλήθει δούλων ἰδίων, οὓσ ἅπαντασ ὁπλίσασ ὑπηρέταισ ἐχρῆτο τῆσ πλεονεξίασ. ἐνστάσησ δὲ τῆσ πεντηκοστῆσ, οὕτω καλοῦσίν τινα ἑορτὴν Ιοὐδαῖοι παρ’ ἑπτὰ γινομένην ἑβδομάδασ καὶ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν προσηγορίαν ἔχουσαν, οὐχ ἡ συνήθησ θρησκεία συνήγαγεν τὸν δῆμον, ἀλλ’ ἡ ἀγανάκτησισ.

συνέδραμεν γοῦν πλῆθοσ ἄπειρον ἔκ τε τῆσ Γαλιλαίασ καὶ ἐκ τῆσ Ἰδουμαίασ Ιἑριχοῦντόσ τε καὶ τῆσ ὑπὲρ Ιὀρδάνην Περαίασ, ὑπερεῖχεν δὲ πλήθει καὶ προθυμίαισ ἀνδρῶν ὁ γνήσιοσ ἐξ αὐτῆσ Ιοὐδαίασ λαόσ.

διανείμαντεσ δὲ σφᾶσ αὐτοὺσ εἰσ τρία μέρη τριχῆ στρατοπεδεύονται, πρόσ τε τῷ βορείῳ τοῦ ἱεροῦ κλίματι καὶ πρὸσ τῷ μεσημβρινῷ κατὰ τὸν ἱππόδρομον, ἡ δὲ τρίτη μοῖρα πρὸσ τοῖσ βασιλείοισ κατὰ δύσιν.

περικαθεζόμενοι δὲ πανταχόθεν τοὺσ Ῥωμαίουσ ἐπολιόρκουν. Ὁ δὲ Σαβῖνοσ πρόσ τε τὸ πλῆθοσ αὐτῶν ὑποδείσασ καὶ τὰ φρονήματα συνεχεῖσ μὲν ἀγγέλουσ ἔπεμπεν πρὸσ Οὐάρον ἐπαμύνειν ἐν τάχει δεόμενοσ ὡσ εἰ βραδύνοι κατακοπησομένου τοῦ τάγματοσ·

αὐτὸσ δὲ ἐπὶ τὸν ὑψηλότατον τοῦ φρουρίου πύργον ἀναβάσ, ὃσ ἐκαλεῖτο Φασάηλοσ ἐπώνυμον ἔχων ἀδελφὸν Ἡρώδου διαφθαρέντα ὑπὸ Πάρθων, ἐντεῦθεν κατέσειεν τοῖσ ἐν τῷ τάγματι στρατιώταισ ἐπιχειρεῖν τοῖσ πολεμίοισ·

δι’ ἔκπληξιν γὰρ οὐδ’ εἰσ τοὺσ σφετέρουσ καταβαίνειν ἐθάρρει. παραπεισθέντεσ δὲ οἱ στρατιῶται προπηδῶσιν εἰσ τὸ ἱερὸν καὶ μάχην καρτερὰν τοῖσ Ιοὐδαίοισ συνάπτουσιν, ἐν ᾗ μέχρι μὲν οὐδεὶσ καθύπερθεν ἐπήμυνεν περιῆσαν ἐμπειρίᾳ πολέμου τῶν ἀπείρων·

ἐπεὶ δὲ πολλοὶ Ιοὐδαίων ἀναβάντεσ ἐπὶ τὰσ στοὰσ κατὰ κεφαλῆσ αὐτῶν ἠφίεσαν τὰ βέλη, συνετρίβοντο πολλοὶ καὶ οὔτε τοὺσ ἄνωθεν βάλλοντασ ἀμύνεσθαι ῥᾴδιον ἦν οὔτε τοὺσ συστάδην μαχομένουσ ὑπομένειν.

Καταπονούμενοι μὲν πρὸσ ἀμφοτέρων ὑποπιμπρᾶσιν τὰσ στοάσ, ἔργα θαυμάσια μεγέθουσ τε καὶ πολυτελείασ ἕνεκεν·

οἱ δ’ ἐπ’ αὐτῶν ἐξαίφνησ ὑπὸ τῆσ φλογὸσ περισχεθέντεσ πολλοὶ μὲν ἐν αὐτῇ διεφθάρησαν, πολλοὶ δὲ ὑπὸ τῶν πολεμίων πηδῶντεσ εἰσ αὐτούσ, τινὲσ δ’ εἰσ τοὐπίσω κατὰ τοῦ τείχουσ ἐκρημνίζοντο, ἔνιοι δ’ ὑπ’ ἀμηχανίασ τοῖσ ἰδίοισ ξίφεσιν τὸ πῦρ ἔφθανον· ὅσοι δὲ καθερπύσαντεσ ἀπὸ τῶν τειχῶν ᾖξαν εἰσ τοὺσ Ῥωμαίουσ εὐμεταχείριστοι διὰ τὴν ἔκπληξιν ἦσαν.

καὶ τῶν μὲν ἀπολωλότων, τῶν δ’ ὑπὸ τοῦ δέουσ σκεδασθέντων ἐρήμῳ τῷ τοῦ θεοῦ θησαυρῷ προσπεσόντεσ οἱ στρατιῶται περὶ τετρακόσια τάλαντα διήρπασαν, ὧν ὅσα μὴ διεκλάπη Σαβῖνοσ ἤθροισεν. Ιοὐδαίουσ δὲ ἥ τε τῶν ἔργων καὶ ἀνδρῶν φθορὰ πολὺ πλείουσ καὶ μαχιμωτέρουσ ἐπισυνέστησεν Ῥωμαίοισ καὶ περισχόντεσ τὰ βασίλεια πάντασ ἠπείλουν διαφθείρειν, εἰ μὴ θᾶττον ἀπίοιεν·

ὑπισχνοῦντο γὰρ ἄδειαν τῷ Σαβίνῳ βουλομένῳ μετὰ τοῦ τάγματοσ ἐξιέναι. συνελάμβανον δ’ αὐτοῖσ οἱ πλείουσ τῶν βασιλικῶν αὐτομολήσαντεσ.

τὸ μέντοι πολεμικώτατον μέροσ, Σεβαστηνοὶ τρισχίλιοι Ῥοῦφόσ τε καὶ Γρᾶτοσ ἐπὶ τούτοισ, ὁ μὲν τοὺσ πεζοὺσ τῶν βασιλικῶν ὑπ’ αὐτὸν ἔχων, Ῥοῦφοσ δὲ τοὺσ ἱππεῖσ, ὢν ἑκάτεροσ καὶ χωρὶσ ὑπηκόου δυνάμεωσ δι’ ἀλκὴν καὶ σύνεσιν πολέμου ῥοπή, προσέθεντο Ῥωμαίοισ. Ιοὐδαῖοι μὲν οὖν ἐνέκειντο τῇ πολιορκίᾳ τῶν τειχῶν ἅμα πειρώμενοι τοῦ φρουρίου καὶ τοῖσ περὶ τὸν Σαβῖνον ἐμβοῶντεσ ἀπιέναι μηδ’ ἐμποδὼν αὐτοῖσ γενέσθαι διὰ χρόνου πολλοῦ κομιζομένοισ τὴν πάτριον αὐτονομίαν.

Σαβίνῳ δ’ ἀγαπητὸν μὲν ἦν ὑπεξελθεῖν, ἠπίστει δὲ ταῖσ ὑποσχέσεσιν καὶ τὸ πρᾷον αὐτῶν δέλεαρ εἰσ ἐνέδραν ὑπώπτευεν·

ἅμα δὲ καὶ τὴν ἀπὸ Οὐάρου βοήθειαν ἐλπίζων διέτριβεν τὴν πολιορκίαν. Ἐν δὲ τούτῳ καὶ τὰ κατὰ τὴν χώραν πολλαχόθεν ἐταράσσετο, καὶ συχνοὺσ βασιλειᾶν ὁ καιρὸσ ἀνέπειθεν.

κατὰ μέν γε τὴν Ἰδουμαίαν δισχίλιοι τῶν ὑπὸ Ἡρώδῃ πάλαι στρατευσαμένων συστάντεσ ἔνοπλοι διεμάχοντο τοῖσ βασιλικοῖσ, οἷσ Ἀχίαβοσ ἀνεψιὸσ βασιλέωσ ἀπὸ τῶν ἐρυμνοτάτων χωρίων ἐπολέμει ὑποφεύγων τὴν ἐν τοῖσ πεδίοισ συμπλοκήν· ἐν δὲ Σεπφώρει τῆσ Γαλιλαίασ Ιοὔδασ υἱὸσ Ἐζεκία τοῦ κατατρέχοντόσ ποτε τὴν χώραν ἀρχιλῃστοῦ καὶ χειρωθέντοσ ὑφ’ Ἡρώδου βασιλέωσ συστήσασ πλῆθοσ οὐκ ὀλίγον ἀναρρήγνυσιν τὰσ βασιλικὰσ ὁπλοθήκασ καὶ τοὺσ περὶ αὐτὸν ὁπλίσασ τοῖσ τὴν δυναστείαν ζηλοῦσιν ἐπεχείρει.

Κατὰ δὲ τὴν Περαίαν Σίμων τισ τῶν βασιλικῶν δούλων εὐμορφίᾳ σώματοσ καὶ μεγέθει πεποιθὼσ περιτίθησιν μὲν ἑαυτῷ διάδημα, περιιὼν δὲ μεθ’ ὧν συνήθροισεν λῃστῶν τά τε ἐν Ιἑριχοῖ βασίλεια καταπίμπρησιν καὶ πολλὰσ ἑτέρασ τῶν πολυτελῶν ἐπαύλεισ, ἁρπαγὰσ ῥᾳδίωσ ἐκ τοῦ πυρὸσ αὑτῷ ποριζόμενοσ.

κἂν ἔφθη πᾶσαν οἴκησιν εὐπρεπῆ καταφλέξασ, εἰ μὴ Γρᾶτοσ ὁ τῶν βασιλικῶν πεζῶν ἡγεμὼν τούσ τε Τραχωνίτασ τοξότασ καὶ τὸ μαχιμώτατον τῶν Σεβαστηνῶν ἀναλαβὼν ὑπαντιάζει τὸν ἄνδρα.

τῶν μὲν οὖν Περαίων συχνοὶ διεφθάρησαν ἐν τῇ μάχῃ, τὸν Σίμωνα δ’ αὐτὸν ἀναφεύγοντα δι’ ὀρθίου φάραγγοσ ὁ Γρᾶτοσ ὑποτέμνεται καὶ φεύγοντοσ ἐκ πλαγίου τὸν αὐχένα πλήξασ ἀπέρραξε.

κατεφλέγη δὲ καὶ τὰ πλησίον Ιὀρδάνου βασίλεια κατὰ βηθαραμινενθα συστάντων ἑτέρων τινῶν ἐκ τῆσ Περαίασ. Τότε καὶ ποιμήν τισ ἀντιποιηθῆναι βασιλείασ ἐτόλμησεν·

Ἀθρογγαῖοσ ἐκαλεῖτο, προυξένει δ’ αὐτῷ τὴν ἐλπίδα σώματοσ ἰσχὺσ καὶ ψυχὴ θανάτου καταφρονοῦσα, πρὸσ δὲ τούτοισ ἀδελφοὶ τέσσαρεσ ὅμοιοι. τούτων ἑκάστῳ λόχον ὑποζεύξασ ἔνοπλον ὥσπερ στρατηγοῖσ ἐχρῆτο καὶ σατράπαισ ἐπὶ τὰσ καταδρομάσ, αὐτὸσ δὲ καθάπερ βασιλεὺσ τῶν σεμνοτέρων ἥπτετο πραγμάτων.

τότε μὲν οὖν ἑαυτῷ περιτίθησιν διάδημα, διέμεινεν δ’ ὕστερον οὐκ ὀλίγον χρόνον τὴν χώραν κατατρέχων σὺν τοῖσ ἀδελφοῖσ·

καὶ τὸ κτείνειν αὐτοῖσ προηγούμενον ἦν Ῥωμαίουσ τε καὶ τοὺσ βασιλικούσ, διέφευγεν δὲ οὐδὲ Ιοὐδαίων εἴ τισ εἰσ χεῖρασ ἔλθοι φέρων κέρδοσ. ἐτόλμησαν δέ ποτε Ῥωμαίων λόχον ἄθρουν περισχεῖν κατ’ Ἀμμαοῦντα·

σῖτα δ’ οὗτοι καὶ ὅπλα διεκόμιζον τῷ τάγματι. τὸν μὲν οὖν ἑκατοντάρχην αὐτῶν Ἄρειον καὶ τεσσαράκοντα τοὺσ γενναιοτάτουσ κατηκόντισαν, οἱ δὲ λοιποὶ κινδυνεύοντεσ ταὐτὸ παθεῖν Γράτου σὺν τοῖσ Σεβαστηνοῖσ ἐπιβοηθήσαντοσ ἐξέφυγον. πολλὰ τοιαῦτα τοὺσ ἐπιχωρίουσ καὶ τοὺσ ἀλλοφύλουσ παρ’ ὅλον τὸν πόλεμον ἐργασάμενοι μετὰ χρόνον οἱ μὲν τρεῖσ ἐχειρώθησαν, ὑπ’ Ἀρχελάου μὲν ὁ πρεσβύτατοσ, οἱ δ’ ἑξῆσ δύο Γράτῳ καὶ Πτολεμαίῳ περιπεσόντεσ·

ὁ δὲ τέταρτοσ Ἀρχελάῳ προσεχώρησεν κατὰ δεξιάν. τοῦτο μὲν δὴ τὸ τέλοσ ὕστερον αὐτοὺσ ἐξεδέχετο, τότε δὲ λῃστρικοῦ πολέμου τὴν Ιοὐδαίαν πᾶσαν ἐνεπίμπλασαν.

Οὐάρῳ δὲ δεξαμένῳ τὰ παρὰ Σαβίνου καὶ τῶν ἡγεμόνων γράμματα δεῖσαί τε περὶ τοῦ τάγματοσ ὅλου παρέστη καὶ σπεύδειν ἐπὶ τὴν βοήθειαν.

ἀναλαβὼν δὴ τὰ λοιπὰ δύο τάγματα καὶ τὰσ σὺν αὐτοῖσ τέσσαρασ ἴλασ ἱππέων ἐπὶ Πτολεμαί̈δοσ ᾔει, προστάξασ ἐκεῖ καὶ τοὺσ παρὰ τῶν βασιλέων καὶ δυναστῶν ἐπικούρουσ συνελθεῖν·

προσέλαβεν δὲ καὶ παρὰ Βηρυτίων διερχόμενοσ τὴν πόλιν χιλίουσ καὶ πεντακοσίουσ ὁπλίτασ. ἐπεὶ δ’ εἰσ τὴν Πτολεμαί̈δα τό τε ἄλλο συμμαχικὸν πλῆθοσ αὐτῷ παρῆν καὶ κατὰ τὸ πρὸσ Ἡρώδην ἔχθοσ Ἀρέτασ ὁ Ἄραψ οὐκ ὀλίγην ἄγων δύναμιν ἱππικήν τε καὶ πεζικήν, μέροσ τῆσ στρατιᾶσ εὐθέωσ ἔπεμπεν εἰσ τὴν Γαλιλαίαν γειτνιῶσαν τῇ Πτολεμαί̈δι καὶ Γάιον ἡγεμόνα τῶν αὐτοῦ φίλων, ὃσ τούσ τε ὑπαντιάσαντασ τρέπεται καὶ Σέπφωριν πόλιν ἑλὼν αὐτὴν μὲν ἐμπίπρησι, τοὺσ δ’ ἐνοικοῦντασ ἀνδραποδίζεται.

μετὰ δὲ τῆσ ὅλησ δυνάμεωσ αὐτὸσ Οὐάροσ εἰσ Σαμάρειαν ἐλάσασ τῆσ μὲν πόλεωσ ἀπέσχετο μηδὲν ἐν τοῖσ τῶν ἄλλων θορύβοισ παρακεκινηκυῖαν εὑρών, αὐλίζεται δὲ περί τινα κώμην Ἀροῦν καλουμένην·

κτῆμα δὲ ἦν Πτολεμαίου καὶ διὰ τοῦτο ὑπὸ τῶν Ἀράβων διηρπάσθη μηνιόντων καὶ τοῖσ Ἡρώδου φίλοισ. ἔνθεν εἰσ Σαπφὼ πρόεισιν κώμην ἑτέραν ἐρυμνήν, ἣν ὁμοίωσ διήρπασαν τάσ τε προσόρουσ πάσασ ὅσαισ ἐπετύγχανον.

πυρὸσ δὲ καὶ φόνου πεπλήρωτο πάντα καὶ πρὸσ τὰσ ἁρπαγὰσ τῶν Ἀράβων οὐδὲν ἀντεῖχεν. κατεφλέγη δὲ καὶ Ἀμμαοῦσ φυγόντων τῶν οἰκητόρων, Οὐάρου δι’ ὀργὴν τῶν περὶ Ἄρειον ἀποσφαγέντων κελεύσαντοσ.

Ἐνθένδε εἰσ Ιἑροσόλυμα προελθὼν ὀφθείσ τε μόνον μετὰ τῆσ δυνάμεωσ τὰ στρατόπεδα τῶν Ιοὐδαίων διεσκέδασεν.

καὶ οἱ μὲν ᾤχοντο φυγόντεσ ἀνὰ τὴν χώραν· δεξάμενοι δὲ αὐτὸν οἱ κατὰ τὴν πόλιν ἀπεσκευάζοντο τὰσ αἰτίασ τῆσ ἀποστάσεωσ, αὐτοὶ μὲν οὐδὲν παρακινῆσαι λέγοντεσ, διὰ δὲ τὴν ἑορτὴν ἀναγκαίωσ δεξάμενοι τὸ πλῆθοσ συμπολιορκηθῆναι μᾶλλον Ῥωμαίοισ ἢ συμπολεμῆσαι τοῖσ ἀποστᾶσιν.

προϋπηντήκεισαν δὲ αὐτῷ Ιὤσηποσ ὁ ἀνεψιὸσ Ἀρχελάου καὶ σὺν Γράτῳ Ῥοῦφοσ, ἄγοντεσ ἅμα τῷ βασιλικῷ στρατῷ καὶ τοὺσ Σεβαστηνούσ, οἵ τε ἀπὸ τοῦ Ῥωμαϊκοῦ τάγματοσ τὸν συνήθη τρόπον κεκοσμημένοι·

Σαβῖνοσ μὲν γὰρ οὐδ’ εἰσ ὄψιν ὑπομείνασ ἐλθεῖν Οὐάρῳ προεξῆλθεν τῆσ πόλεωσ ἐπὶ θάλασσαν. Οὐάροσ δὲ κατὰ μοῖραν τῆσ στρατιᾶσ ἐπὶ τοὺσ αἰτίουσ τοῦ κινήματοσ ἔπεμψεν περὶ τὴν χώραν, καὶ πολλῶν ἀγομένων τοὺσ μὲν ἧττον θορυβώδεισ φανέντασ ἐφρούρει, τοὺσ δὲ αἰτιωτάτουσ ἀνεσταύρωσεν περὶ δισχιλίουσ.

Ἠγγέλθη δ’ αὐτῷ κατὰ τὴν Ἰδουμαίαν ἔτι συμμένειν μυρίουσ ὁπλίτασ.

ὁ δὲ τοὺσ μὲν Ἄραβασ εὑρὼν οὐ συμμάχων ἦθοσ ἔχοντασ, ἀλλ’ ἰδίῳ πάθει στρατευομένουσ καὶ πέρα τῆσ ἑαυτοῦ προαιρέσεωσ τὴν χώραν κακοῦντασ ἔχθει τῷ πρὸσ Ἡρώδην ἀποπέμπεται, μετὰ δὲ τῶν ἰδίων ταγμάτων ἐπὶ τοὺσ ἀφεστῶτασ ἠπείγετο. κἀκεῖνοι πρὶν εἰσ χεῖρασ ἐλθεῖν Ἀχιάβου συμβουλεύσαντοσ σφᾶσ αὐτοὺσ παρέδοσαν, Οὐάροσ δὲ τῷ πλήθει μὲν ἠφίει τὰσ αἰτίασ, τοὺσ δὲ ἡγεμόνασ ἐξετασθησομένουσ ἔπεμπεν ἐπὶ Καίσαρα.

Καῖσαρ δὲ τοῖσ μὲν ἄλλοισ συνέγνω, τινὰσ δὲ τῶν τοῦ βασιλέωσ συγγενῶν, ἦσαν γὰρ ἐν αὐτοῖσ ἔνιοι προσήκοντεσ Ἡρώδῃ κατὰ γένοσ, κολάσαι προσέταξεν, ὅτι κατ’ οἰκείου βασιλέωσ ἐστρατεύσαντο.

Οὐάροσ μὲν οὖν τοῦτον τὸν τρόπον καταστησάμενοσ τὰ ἐν Ιἑροσολύμοισ καὶ φρουρὰν καταλιπὼν τὸ καὶ πρότερον τάγμα εἰσ Ἀντιόχειαν ἐπάνεισιν.

Ἀρχελάῳ δ’ ἐπὶ Ῥώμησ πάλιν ἄλλη συνίσταται δίκη πρὸσ Ιοὐδαίουσ, οἳ πρὸ τῆσ ἀποστάσεωσ ἐπιτρέψαντοσ Οὐάρου πρέσβεισ ἐξεληλύθεσαν περὶ τῆσ τοῦ ἔθνουσ αὐτονομίασ·

ἦσαν δὲ πεντήκοντα μὲν οἱ παρόντεσ, συμπαρίσταντο δὲ αὐτοῖσ τῶν ἐπὶ Ῥώμησ Ιοὐδαίων ὑπὲρ ὀκτακισχιλίουσ. σὺν δὲ τοῖσ φίλοισ ἄντικρυσ Ἀρχέλαοσ, τῶν δὲ τούτου συγγενῶν οἱ φίλοι παρ’ οὐδετέροισ, συμπαρίστασθαι μὲν Ἀρχελάῳ διὰ μῖσοσ καὶ φθόνον οὐχ ὑπομένοντεσ, ὀφθῆναι δὲ μετὰ τῶν κατηγόρων ὑπὸ Καίσαροσ αἰδούμενοι.

τούτοισ παρῆν καὶ Φίλιπποσ ἀδελφὸσ Ἀρχελάου, προπεμφθεὶσ κατ’ εὔνοιαν ὑπὸ Οὐάρου δυοῖν ἕνεκα, Ἀρχελάῳ τε συναγωνίσασθαι, κἂν διανέμῃ τὸν Ἡρώδου Καῖσαρ οἶκον πᾶσι τοῖσ ἐγγόνοισ, κλήρου τινὸσ ἀξιωθῆναι.

Ἐπιτραπὲν δὲ λέγειν τοῖσ κατηγόροισ τὰσ Ἡρώδου παρανομίασ πρῶτον διεξῄεσαν, οὐ βασιλέα λέγοντεσ ἀλλὰ τῶν πώποτε τυραννησάντων ὠμότατον ἐνηνοχέναι τύραννον·

πλείστων γοῦν ἀνῃρημένων ὑπ’ αὐτοῦ τοιαῦτα πεπονθέναι τοὺσ καταλειφθέντασ, ὥστε μακαρίζεσθαι τοὺσ ἀπολωλότασ· βεβασανικέναι γὰρ οὐ μόνον τὰ σώματα τῶν ὑποτεταγμένων ἀλλὰ καὶ τὰσ πόλεισ·

τὰσ μὲν γὰρ ἰδίασ λελωβῆσθαι, τὰσ δὲ τῶν ἀλλοφύλων κεκοσμηκέναι καὶ τὸ τῆσ Ιοὐδαίασ αἷμα κεχαρίσθαι τοῖσ ἔξωθεν δήμοισ. ἀντὶ δὲ τῆσ παλαιᾶσ εὐδαιμονίασ καὶ τῶν πατρίων νόμων πενίασ τὸ ἔθνοσ καὶ παρανομίασ ἐσχάτησ πεπληρωκέναι, καθόλου δὲ πλείουσ ὑπομεμενηκέναι τὰσ ἐξ Ἡρώδου συμφορὰσ ἐν ὀλίγοισ ἔτεσιν Ιοὐδαίουσ ὧν ἐν παντὶ τῷ χρόνῳ μετὰ τὴν ἐκ Βαβυλῶνοσ ἀναχώρησιν ἔπαθον οἱ πρόγονοι Ξέρξου βασιλεύοντοσ ἀπαναστάντεσ.

εἰσ τοσοῦτον μέντοι μετριότητοσ καὶ τοῦ δυστυχεῖν ἔθουσ προελθεῖν, ὥστε ὑπομεῖναι τῆσ πικρᾶσ δουλείασ καὶ διαδοχὴν αὐθαίρετον·

Ἀρχέλαον γοῦν τὸν τηλικούτου τυράννου παῖδα μετὰ τὴν τοῦ πατρὸσ τελευτὴν βασιλέα τε προσειπεῖν ἑτοίμωσ καὶ συμπενθῆσαι τὸν Ἡρώδου θάνατον αὐτῷ καὶ συνεύξασθαι περὶ τῆσ διαδοχῆσ.

τὸν δ’ ὥσπερ ἀγωνιάσαντα, μὴ νόθοσ υἱὸσ εἶναι δόξειεν Ἡρώδου, προοιμιάσασθαι τὴν βασιλείαν τρισχιλίων πολιτῶν φόνῳ, καὶ τοσαῦτα μὲν παρεστακέναι θύματα περὶ τῆσ ἀρχῆσ τῷ θεῷ, τοσούτοισ δ’ ἐμπεπληκέναι νεκροῖσ τὸ ἱερὸν ἐν ἑορτῇ.

τοὺσ μέντοι περιλειφθέντασ ἐκ τοσούτων κακῶν εἰκότωσ ἐπεστράφθαι ποτὲ ἤδη πρὸσ τὰσ συμφορὰσ καὶ πολέμου νόμῳ τὰσ πληγὰσ ἐθέλειν κατὰ πρόσωπον δέχεσθαι, δεῖσθαι δὲ Ῥωμαίων ἐλεῆσαι τά τε τῆσ Ιοὐδαίασ λείψανα καὶ μὴ τὸ περισσὸν αὐτῆσ ὑπορρῖψαι τοῖσ ὠμῶσ σπαράττουσιν, συνάψαντασ δὲ τῇ Συρίᾳ τὴν χώραν αὐτῶν διοικεῖν ἐπ’ ἰδίοισ ἡγεμόσιν·

ἐπιδείξεσθαι γάρ, ὡσ οἱ νῦν στασιώδεισ διαβαλλόμενοι καὶ πολεμικοὶ φέρειν οἴδασιν μετρίουσ ἡγεμόνασ.

Ιοὐδαῖοι μὲν οὖν ἐκ τῆσ κατηγορίασ κατέληξαν εἰσ τοιαύτην ἀξίωσιν, ἀναστὰσ δὲ Νικόλαοσ ἀπελύσατο μὲν τὰσ εἰσ τοὺσ βασιλεῖσ αἰτίασ, κατηγόρει δὲ τοῦ ἔθνουσ τό τε δύσαρκτον καὶ τὸ δυσπειθὲσ φύσει πρὸσ τοὺσ βασιλεῖσ.

συνδιέβαλλε δὲ καὶ τοὺσ Ἀρχελάου συγγενεῖσ, ὅσοι πρὸσ τοὺσ κατηγόρουσ ἀφεστήκεσαν. εἰ ἄξιον ἑαυτὸν παράσχοι, τὸ δὲ λοιπὸν ἥμισυ διελὼν εἰσ δύο τετραρχίασ δυσὶν ἑτέροισ παισὶν Ἡρώδου δίδωσιν, τὴν μὲν Φιλίππῳ, τὴν δὲ Ἀντίπᾳ τῷ πρὸσ Ἀρχέλαον ἀμφισβητοῦντι περὶ τῆσ βασιλείασ.

ἐγένετο δὲ ὑπὸ τούτῳ μὲν ἥ τε Περαία καὶ Γαλιλαία, πρόσοδοσ διακόσια τάλαντα, Βατανέα δὲ καὶ Τράχων Αὐρανῖτίσ τε καὶ μέρη τινὰ τοῦ Ζήνωνοσ οἴκου τὰ περὶ ἰννάνω, πρόσοδον ἔχοντα ταλάντων ἑκατόν, ὑπὸ Φιλίππῳ τέτακτο.

τῆσ Ἀρχελάου δ’ ἐθναρχίασ Ἰδουμαία τε καὶ Ιοὐδαία πᾶσα καὶ Σαμαρεῖτισ ἦν κεκουφισμένη τετάρτῳ μέρει τῶν φόρων εἰσ τιμὴν τοῦ μὴ μετὰ τῶν ἄλλων ἀποστῆναι.

πόλεισ δ’ ὑπηκόουσ παρέλαβεν Στράτωνοσ πύργον καὶ Σεβαστὴν καὶ Ιὄππην καὶ Ιἑροσόλυμα·

τὰσ γὰρ Ἑλληνίδασ Γάζαν καὶ Γάδαρα καὶ Ἵππον ἀποτεμόμενοσ τῆσ βασιλείασ προσέθηκεν Συρίᾳ. πρόσοδοσ ἦν τῆσ Ἀρχελάῳ δοθείσησ χώρασ τετρακοσίων ταλάντων. Σαλώμη δὲ πρὸσ οἷσ ὁ βασιλεὺσ ἐν ταῖσ διαθήκαισ κατέλιπεν Ιἀμνείασ τε καὶ Ἀζώτου καὶ Φασαηλίδοσ ἀποδείκνυται δεσπότισ, χαρίζεται δ’ αὐτῇ Καῖσαρ καὶ τὰ ἐν Ἀσκάλωνι βασίλεια·

συνήγετο δ’ ἐκ πάντων ἑξήκοντα προσόδου τάλαντα· τὸν δὲ οἶκον αὐτῆσ ὑπὸ τὴν Ἀρχελάου τοπαρχίαν ἔταξεν. τῆσ δ’ ἄλλησ Ἡρώδου γενεᾶσ ἕκαστοσ τὸ καταλειφθὲν ἐν ταῖσ διαθήκαισ ἐκομίζετο.

δυσὶ δ’ αὐτοῦ θυγατράσι παρθένοισ Καῖσαρ ἔξωθεν χαρίζεται πεντήκοντα μυριάδασ ἀργυρίου καὶ συνῴκισεν αὐτὰσ τοῖσ Φερώρα παισίν. μετὰ δὲ τὸν οἶκον ἐπιδιένειμεν αὐτοῖσ τὴν ἑαυτῷ καταλειφθεῖσαν ὑφ’ Ἡρώδου δωρεὰν οὖσαν χιλίων ταλάντων, εὐτελῆ τινα τῶν κειμηλίων εἰσ τὴν τοῦ κατοιχομένου τιμὴν ἐξελόμενοσ.

Κἀν τούτῳ νεανίασ τισ Ιοὐδαῖοσ μὲν τὸ γένοσ, τραφεὶσ δὲ ἐν Σιδῶνι παρά τῳ τῶν Ῥωμαίων ἀπελευθέρῳ, δι’ ὁμοιότητα μορφῆσ ψευδόμενοσ ἑαυτὸν Ἀλέξανδρον τὸν ἀναιρεθέντα ὑφ’ Ἡρώδου κατ’ ἐλπίδα τοῦ λήσειν ἧκεν εἰσ Ῥώμην.

συνεργὸσ δ’ ἦν τισ ὁμόφυλοσ αὐτῷ πάντα τὰ κατὰ τὴν βασιλείαν ἐπιστάμενοσ, ὑφ’ οὗ διδαχθεὶσ ἔλεγεν, ὡσ οἱ πεμφθέντεσ ἐπὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτοῦ τε καὶ Ἀριστοβούλου δι’ οἶκτον ἐκκλέψειαν αὐτοὺσ ὁμοίων ὑποβολῇ σωμάτων.

τούτοισ γοῦν τοὺσ ἐν Κρήτῃ Ιοὐδαίουσ ἐξαπατήσασ καὶ λαμπρῶσ ἐφοδιασθεὶσ διέπλευσεν εἰσ Μῆλον·

ἔνθα συναγείρασ πολλῷ πλέον δι’ ὑπερβολὴν ἀξιοπιστίασ ἀνέπεισεν καὶ τοὺσ ἰδιοξένουσ εἰσ Ῥώμην αὐτῷ συνεκπλεῦσαι. καταχθεὶσ δὲ εἰσ Δικαιάρχειαν δῶρά τε παμπληθῆ παρὰ τῶν ἐκεῖ Ιοὐδαίων λαμβάνει καὶ καθάπερ βασιλεὺσ ὑπὸ τῶν πατρῴων προεπέμφθη φίλων.

προεληλύθει δ’ εἰσ τοσοῦτον πίστεωσ τὸ τῆσ μορφῆσ ὅμοιον, ὥστε τοὺσ ἑωρακότασ Ἀλέξανδρον καὶ σαφῶσ ἐπισταμένουσ διόμνυσθαι τοῦτον εἶναι. τό γε μὴν Ιοὐδαϊκὸν ἐν τῇ Ῥώμῃ ἅπαν ἐξεχύθη πρὸσ τὴν θέαν αὐτοῦ, καὶ πλῆθοσ ἄπειρον ἦν περὶ τοὺσ στενωπούσ, δι’ ὧν ἐκομίζετο·

καὶ γὰρ προῆλθον εἰσ τοσοῦτον φρενοβλαβείασ οἱ Μήλιοι, ὥστε φορείῳ τε αὐτὸν κομίζειν καὶ θεραπείαν βασιλικὴν ἰδίοισ παρασχεῖν ἀναλώμασιν. Καῖσαρ δὲ γινώσκων [ἀκριβῶσ] τοὺσ Ἀλεξάνδρου χαρακτῆρασ, κατηγόρητο γὰρ ὑφ’ Ἡρώδου παρ’ αὐτῷ, συνεώρα μὲν καὶ πρὶν ἰδεῖν τὸν ἄνθρωπον τὴν τῆσ ὁμοιότητοσ ἀπάτην, διδοὺσ δέ τι καὶ πίστεωσ ταῖσ ἱλαρωτέραισ ἐλπίσιν Κέλαδόν τινα πέμπει τῶν σαφῶσ ἐπισταμένων Ἀλέξανδρον, κελεύσασ ἀγαγεῖν αὐτῷ τὸν νεανίσκον.

ὁ δὲ ὡσ εἶδεν, ἐτεκμήρατο μὲν τάχιστα καὶ τὰσ διαφορὰσ τοῦ προσώπου τό τε ὅλον σῶμα σκληρότερόν τε καὶ δουλοφανὲσ καταμαθὼν ἐνόησεν πᾶν τὸ σύνταγμα, πάνυ δὲ αὐτὸν παρώξυνεν ἡ τόλμα τῶν παρ’ αὐτοῦ λεγομένων·

τοῖσ γὰρ πυνθανομένοισ περὶ Ἀριστοβούλου σώζεσθαι μὲν κἀκεῖνον ἔλεγεν, ἀπολελεῖφθαι δὲ ἐπίτηδεσ ἐν Κύπρῳ τὰσ ἐπιβουλὰσ φυλασσόμενον·

ἧττον γὰρ ἐπιχειρεῖσθαι διεζευγμένουσ. ἀπολαβόμενοσ οὖν αὐτὸν κατ’ ἰδίαν "μισθόν, ἔφη, παρὰ Καίσαροσ ἔχεισ τὸ ζῆν τοῦ μηνῦσαι τὸν ἀναπείσαντά σε πλανᾶσθαι τηλικαῦτα.

" κἀκεῖνοσ αὐτῷ δηλώσειν εἰπὼν ἕπεται πρὸσ Καίσαρα καὶ τὸν Ιοὐδαῖον ἐνδείκνυται καταχρησάμενον αὐτοῦ τῇ ὁμοιότητι πρὸσ ἐργασίαν· τοσαῦτα γὰρ εἰληφέναι δῶρα καθ’ ἑκάστην πόλιν ὅσα ζῶν Ἀλέξανδροσ οὐκ ἔλαβεν. γελάσασ δὲ Καῖσαρ ἐπὶ τούτοισ τὸν μὲν ψευδαλέξανδρον δι’ εὐεξίαν σώματοσ ἐγκατέταξεν τοῖσ ἐρέταισ, τὸν ἀναπείσαντα δὲ ἐκέλευσεν ἀναιρεθῆναι·

Μηλίοισ δ’ ἤρκεσεν ἐπιτίμιον τῆσ ἀνοίασ τὰ ἀναλώματα. Παραλαβὼν δὲ τὴν ἐθναρχίαν Ἀρχέλαοσ καὶ κατὰ μνήμην τῶν πάλαι διαφορῶν οὐ μόνον Ιοὐδαίοισ ἀλλὰ καὶ Σαμαρεῦσι χρησάμενοσ ὠμῶσ, πρεσβευσαμένων ἑκατέρων κατ’ αὐτοῦ πρὸσ Καίσαρα ἔτει τῆσ ἀρχῆσ ἐνάτῳ φυγαδεύεται μὲν αὐτὸσ εἰσ Βίενναν πόλιν τῆσ Γαλλίασ, ἡ οὐσία δ’ αὐτοῦ τοῖσ Καίσαροσ θησαυροῖσ ἐγκατατάσσεται.

πρὶν κληθῆναι δ’ αὐτὸν ὑπὸ τοῦ Καίσαροσ ὄναρ ἰδεῖν φασιν τοιόνδε·

ἔδοξεν ὁρᾶν στάχυσ ἐννέα πλήρεισ καὶ μεγάλουσ ὑπὸ βοῶν καταβιβρωσκομένουσ. μεταπεμψάμενοσ δὲ τοὺσ μάντεισ καὶ τῶν Χαλδαίων τινὰσ ἐπυνθάνετο, τί σημαίνειν δοκοῖεν. ἄλλων δ’ ἄλλωσ ἐξηγουμένων Σίμων τισ Ἐσσαῖοσ τὸ γένοσ ἔφη τοὺσ μὲν στάχυσ ἐνιαυτοὺσ νομίζειν, βόασ δὲ μεταβολὴν πραγμάτων διὰ τὸ τὴν χώραν ἀροτριῶντασ ἀλλάσσειν·

ὥστε βασιλεύσειν μὲν αὐτὸν τὸν τῶν ἀσταχύων ἀριθμόν, ἐν ποικίλαισ δὲ πραγμάτων μεταβολαῖσ γενόμενον τελευτήσειν. ταῦτα ἀκούσασ Ἀρχέλαοσ μετὰ πέντε ἡμέρασ ἐπὶ τὴν δίκην ἐκλήθη. Ἄξιον δὲ μνήμησ ἡγησάμην καὶ τὸ τῆσ γυναικὸσ αὐτοῦ Γλαφύρασ ὄναρ, ἥπερ ἦν θυγάτηρ μὲν Ἀρχελάου τοῦ Καππαδόκων βασιλέωσ, γυνὴ δὲ Ἀλεξάνδρου γεγονυῖα τὸ πρῶτον, ὃσ ἦν ἀδελφὸσ Ἀρχελάου περὶ οὗ διέξιμεν, υἱὸσ δὲ Ἡρώδου τοῦ βασιλέωσ, ὑφ’ οὗ καὶ ἀνῃρέθη, καθάπερ δεδηλώκαμεν.

μετὰ δὲ τὸν ἐκείνου θάνατον συνῴκησεν Ιὄβᾳ τῷ βασιλεύοντι Λιβύησ, οὗ τελευτήσαντοσ ἐπανελθοῦσαν αὐτὴν καὶ χηρεύουσαν παρὰ τῷ πατρὶ θεασάμενοσ ὁ ἐθνάρχησ Ἀρχέλαοσ ἐπὶ τοσοῦτον ἔρωτοσ ἦλθεν, ὥστε παραχρῆμα τὴν συνοικοῦσαν αὐτῷ Μαριάμμην ἀποπεμψάμενοσ ἐκείνην ἀγαγέσθαι.

παραγενομένη τοίνυν εἰσ Ιοὐδαίαν μετ’ ὀλίγον τῆσ ἀφίξεωσ χρόνον ἔδοξεν ἐπιστάντα τὸν Ἀλέξανδρον αὐτῇ λέγειν "ἀπέχρη μὲν ὁ κατὰ Λιβύην σοι γάμοσ, σὺ δὲ οὐκ ἀρκεσθεῖσα τούτῳ πάλιν ἐπὶ τὴν ἐμὴν ἀνακάμπτεισ ἑστίαν, τρίτον ἄνδρα καὶ ταῦτα τὸν ἀδελφόν, ὦ τολμηρά, τὸν ἐμὸν ᾑρημένη.

πλὴν οὐ περιόψομαι τὴν ὕβριν, ἀπολήψομαι δέ σε καὶ μὴ θέλουσαν. " τοῦτο διηγησαμένη τὸ ὄναρ μόλισ δύο ἡμέρασ ἐβίω. Τῆσ δὲ Ἀρχελάου χώρασ εἰσ ἐπαρχίαν περιγραφείσησ ἐπίτροποσ τῆσ ἱππικῆσ παρὰ Ῥωμαίοισ τάξεωσ Κωπώνιοσ πέμπεται μέχρι τοῦ κτείνειν λαβὼν παρὰ Καίσαροσ ἐξουσίαν.

ἐπὶ τούτου τισ ἀνὴρ Γαλιλαῖοσ Ιοὔδασ ὄνομα εἰσ ἀπόστασιν ἐνῆγε τοὺσ ἐπιχωρίουσ κακίζων, εἰ φόρον τε Ῥωμαίοισ τελεῖν ὑπομενοῦσιν καὶ μετὰ τὸν θεὸν οἴσουσι θνητοὺσ δεσπότασ.

ἦν δ’ οὗτοσ σοφιστὴσ ἰδίασ αἱρέσεωσ οὐδὲν τοῖσ ἄλλοισ προσεοικώσ. Τρία γὰρ παρὰ Ιοὐδαίοισ εἴδη φιλοσοφεῖται, καὶ τοῦ μὲν αἱρετισταὶ Φαρισαῖοι, τοῦ δὲ Σαδδουκαῖοι, τρίτον δέ, ὃ δὴ καὶ δοκεῖ σεμνότητα ἀσκεῖν, Ἐσσηνοὶ καλοῦνται, Ιοὐδαῖοι μὲν γένοσ ὄντεσ, φιλάλληλοι δὲ καὶ τῶν ἄλλων πλέον.

οὗτοι τὰσ μὲν ἡδονὰσ ὡσ κακίαν ἀποστρέφονται, τὴν δὲ ἐγκράτειαν καὶ τὸ μὴ τοῖσ πάθεσιν ὑποπίπτειν ἀρετὴν ὑπολαμβάνουσιν.

τὸν μὲν γάμον καὶ τὴν ἐξ αὐτοῦ διαδοχὴν οὐκ ἀναιροῦντεσ, τὰσ δὲ τῶν γυναικῶν ἀσελγείασ φυλαττόμενοι καὶ μηδεμίαν τηρεῖν πεπεισμένοι τὴν πρὸσ ἕνα πίστιν.

Καταφρονηταὶ δὲ πλούτου, καὶ θαυμάσιον αὐτοῖσ τὸ κοινωνικόν, οὐδὲ ἔστιν εὑρεῖν κτήσει τινὰ παρ’ αὐτοῖσ ὑπερέχοντα·

νόμοσ γὰρ τοὺσ εἰσ τὴν αἱρ́εσιν εἰσιόντασ δημεύειν τῷ τάγματι τὴν οὐσίαν, ὥστε ἐν ἅπασιν μήτε πενίασ ταπεινότητα φαίνεσθαι μήθ’ ὑπεροχὴν πλούτου, τῶν δ’ ἑκάστου κτημάτων ἀναμεμιγμένων μίαν ὥσπερ ἀδελφοῖσ ἅπασιν οὐσίαν εἶναι. κηλῖδα δ’ ὑπολαμβάνουσι τὸ ἔλαιον, κἂν ἀλειφθῇ τισ ἄκων, σμήχεται τὸ σῶμα·

τὸ γὰρ αὐχμεῖν ἐν καλῷ τίθενται λευχειμονεῖν τε διαπαντόσ. χειροτονητοὶ δ’ οἱ τῶν κοινῶν ἐπιμεληταὶ καὶ ἀδιαίρετοι πρὸσ ἁπάντων εἰσ τὰσ χρείασ ἕκαστοι. Μία δ’ οὐκ ἔστιν αὐτῶν πόλισ ἀλλ’ ἐν ἑκάστῃ μετοικοῦσιν πολλοί.

καὶ τοῖσ ἑτέρωθεν ἥκουσιν αἱρετισταῖσ πάντ’ ἀναπέπταται τὰ παρ’ αὐτοῖσ ὁμοίωσ ὥσπερ ἴδια, καὶ πρὸσ οὓσ οὐ πρότερον εἶδον εἰσίασιν ὡσ συνηθεστάτουσ· διὸ καὶ ποιοῦνται τὰσ ἀποδημίασ οὐδὲν μὲν ὅλωσ ἐπικομιζόμενοι, διὰ δὲ τοὺσ λῃστὰσ ἔνοπλοι.

κηδεμὼν δ’ ἐν ἑκάστῃ πόλει τοῦ τάγματοσ ἐξαιρέτωσ τῶν ξένων ἀποδείκνυται ταμιεύων ἐσθῆτα καὶ τὰ ἐπιτήδεια. καταστολὴ δὲ καὶ σχῆμα σώματοσ ὅμοιον τοῖσ μετὰ φόβου παιδαγωγουμένοισ παισίν.

οὔτε δὲ ἐσθῆτασ οὔτε ὑποδήματα ἀμείβουσι πρὶν διαρραγῆναι τὸ πρότερον παντάπασιν ἢ δαπανηθῆναι τῷ χρόνῳ. οὐδὲν δ’ ἐν ἀλλήλοισ οὔτ’ ἀγοράζουσιν οὔτε πωλοῦσιν, ἀλλὰ τῷ χρῄζοντι διδοὺσ ἕκαστοσ τὰ παρ’ αὐτῷ τὸ παρ’ ἐκείνου χρήσιμον ἀντικομίζεται·

καὶ χωρὶσ δὲ τῆσ ἀντιδόσεωσ ἀκώλυτοσ ἡ μετάληψισ αὐτοῖσ παρ’ ὧν ἂν θέλωσιν. Πρόσ γε μὴν τὸ θεῖον εὐσεβεῖσ ἰδίωσ·

πρὶν γὰρ ἀνασχεῖν τὸν ἥλιον οὐδὲν φθέγγονται τῶν βεβήλων, πατρίουσ δέ τινασ εἰσ αὐτὸν εὐχὰσ ὥσπερ ἱκετεύοντεσ ἀνατεῖλαι. καὶ μετὰ ταῦτα πρὸσ ἃσ ἕκαστοι τέχνασ ἴσασιν ὑπὸ τῶν ἐπιμελητῶν διαφίενται, καὶ μέχρι πέμπτησ ὡρ́ασ ἐργασάμενοι συντόνωσ πάλιν εἰσ ἓν συναθροίζονται χωρίον, ζωσάμενοί τε σκεπάσμασιν λινοῖσ οὕτωσ ἀπολούονται τὸ σῶμα ψυχροῖσ ὕδασιν, καὶ μετὰ ταύτην τὴν ἁγνείαν εἰσ ἴδιον οἴκημα συνίασιν, ἔνθα μηδενὶ τῶν ἑτεροδόξων ἐπιτέτραπται παρελθεῖν·

αὐτοί τε καθαροὶ καθάπερ εἰσ ἅγιόν τι τέμενοσ παραγίνονται τὸ δειπνητήριον. καὶ καθισάντων μεθ’ ἡσυχίασ ὁ μὲν σιτοποιὸσ ἐν τάξει παρατίθησι τοὺσ ἄρτουσ, ὁ δὲ μάγειροσ ἓν ἀγγεῖον ἐξ ἑνὸσ ἐδέσματοσ ἑκάστῳ παρατίθησιν.

προκατεύχεται δ’ ὁ ἱερεὺσ τῆσ τροφῆσ, καὶ γεύσασθαί τινα πρὶν τῆσ εὐχῆσ ἀθέμιτον·

ἀριστοποιησάμενοσ δ’ ἐπεύχεται πάλιν· ἀρχόμενοί τε καὶ παυόμενοι γεραίρουσι θεὸν ὡσ χορηγὸν τῆσ ζωῆσ. ἔπειθ’ ὡσ ἱερὰσ καταθέμενοι τὰσ ἐσθῆτασ πάλιν ἐπ’ ἔργα μέχρι δείλησ τρέπονται. δειπνοῦσι δ’ ὁμοίωσ ὑποστρέψαντεσ συγκαθεζομένων τῶν ξένων, εἰ τύχοιεν αὐτοῖσ παρόντεσ.

οὔτε δὲ κραυγή ποτε τὸν οἶκον οὔτε θόρυβοσ μιαίνει, τὰσ δὲ λαλιὰσ ἐν τάξει παραχωροῦσιν ἀλλήλοισ. καὶ τοῖσ ἔξωθεν ὡσ μυστήριόν τι φρικτὸν ἡ τῶν ἔνδον σιωπὴ καταφαίνεται, τούτου δ’ αἴτιον ἡ διηνεκὴσ νῆψισ καὶ τὸ μετρεῖσθαι παρ’ αὐτοῖσ τροφὴν καὶ ποτὸν μέχρι κόρου.

Τῶν μὲν οὖν ἄλλων οὐκ ἔστιν ὅ τι μὴ τῶν ἐπιμελητῶν προσταξάντων ἐνεργοῦσι, δύο δὲ ταῦτα παρ’ αὐτοῖσ αὐτεξούσια, ἐπικουρία καὶ ἔλεοσ·

βοηθεῖν τε γὰρ τοῖσ ἀξίοισ, ὁπόταν δέωνται, καὶ καθ’ ἑαυτοὺσ ἐφίεται καὶ τροφὰσ ἀπορουμένοισ ὀρέγειν. τὰσ δὲ εἰσ τοὺσ συγγενεῖσ μεταδόσεισ οὐκ ἔξεστι ποιεῖσθαι δίχα τῶν ἐπιτρόπων. ὀργῆσ ταμίαι δίκαιοι, θυμοῦ καθεκτικοί, πίστεωσ προστάται, εἰρήνησ ὑπουργοί.

καὶ πᾶν μὲν τὸ ῥηθὲν ὑπ’ αὐτῶν ἰσχυρότερον ὁρ́κου, τὸ δὲ ὀμνύειν αὐτοῖσ περιίσταται χεῖρον τῆσ ἐπιορκίασ ὑπολαμβάνοντεσ· ἤδη γὰρ κατεγνῶσθαί φασιν τὸν ἀπιστούμενον δίχα θεοῦ. σπουδάζουσι δ’ ἐκτόπωσ περὶ τὰ τῶν παλαιῶν συντάγματα μάλιστα τὰ πρὸσ ὠφέλειαν ψυχῆσ καὶ σώματοσ ἐκλέγοντεσ·

ἔνθεν αὐτοῖσ πρὸσ θεραπείαν παθῶν ῥίζαι τε ἀλεξητήριον καὶ λίθων ἰδιότητεσ ἀνερευνῶνται. Τοῖσ δὲ ζηλοῦσιν τὴν αἱρ́εσιν αὐτῶν οὐκ εὐθὺσ ἡ πάροδοσ, ἀλλ’ ἐπὶ ἐνιαυτὸν ἔξω μένοντι τὴν αὐτὴν ὑποτίθενται δίαιταν ἀξινάριόν τε καὶ τὸ προειρημένον περίζωμα καὶ λευκὴν ἐσθῆτα δόντεσ.

ἐπειδὰν δὲ τούτῳ τῷ χρόνῳ πεῖραν ἐγκρατείασ δῷ, πρόσεισιν μὲν ἔγγιον τῇ διαίτῃ καὶ καθαρωτέρων τῶν πρὸσ ἁγνείαν ὑδάτων μεταλαμβάνει, παραλαμβάνεται δὲ εἰσ τὰσ συμβιώσεισ οὐδέπω.

μετὰ γὰρ τὴν τῆσ καρτερίασ ἐπίδειξιν δυσὶν ἄλλοισ ἔτεσιν τὸ ἦθοσ δοκιμάζεται καὶ φανεὶσ ἄξιοσ οὕτωσ εἰσ τὸν ὅμιλον ἐγκρίνεται. πρὶν δὲ τῆσ κοινῆσ ἅψασθαι τροφῆσ ὁρ́κουσ αὐτοῖσ ὄμνυσι φρικώδεισ, πρῶτον μὲν εὐσεβήσειν τὸ θεῖον, ἔπειτα τὰ πρὸσ ἀνθρώπουσ δίκαια φυλάξειν καὶ μήτε κατὰ γνώμην βλάψειν τινὰ μήτε ἐξ ἐπιτάγματοσ, μισήσειν δ’ ἀεὶ τοὺσ ἀδίκουσ καὶ συναγωνιεῖσθαι τοῖσ δικαίοισ·

τὸ πιστὸν ἀεὶ πᾶσιν παρέξειν, μάλιστα δὲ τοῖσ κρατοῦσιν·

οὐ γὰρ δίχα θεοῦ περιγενέσθαι τινὶ τὸ ἄρχειν· κἂν αὐτὸσ ἄρχῃ, μηδέποτε ἐξυβρίσειν εἰσ τὴν ἐξουσίαν μηδ’ ἐσθῆτί τινι ἢ πλείονι κόσμῳ τοὺσ ὑποτεταγμένουσ ὑπερλαμπρύνεσθαι. τὴν ἀλήθειαν ἀγαπᾶν ἀεὶ καὶ τοὺσ ψευδομένουσ προβάλλεσθαι·

χεῖρασ κλοπῆσ καὶ ψυχὴν ἀνοσίου κέρδουσ καθαρὰν φυλάξειν καὶ μήτε κρύψειν τι τοὺσ αἱρετιστὰσ μήθ’ ἑτέροισ αὐτῶν τι μηνύσειν, κἂν μέχρι θανάτου τισ βιάζηται. πρὸσ τούτοισ ὄμνυσιν μηδενὶ μὲν μεταδοῦναι τῶν δογμάτων ἑτέρωσ ἢ ὡσ αὐτὸσ μετέλαβεν, ἀφέξεσθαι δὲ λῃστείασ καὶ συντηρήσειν ὁμοίωσ τά τε τῆσ αἱρέσεωσ αὐτῶν βιβλία καὶ τὰ τῶν ἀγγέλων ὀνόματα.

τοιούτοισ μὲν ὁρ́κοισ τοὺσ προσιόντασ ἐξασφαλίζονται. Τοὺσ δ’ ἐπ’ ἀξιοχρέοισ ἁμαρτήμασιν ἁλόντασ ἐκβάλλουσι τοῦ τάγματοσ.

ὁ δ’ ἐκκριθεὶσ οἰκτίστῳ πολλάκισ μόρῳ διαφθείρεται· τοῖσ γὰρ ὁρ́κοισ καὶ τοῖσ ἔθεσιν ἐνδεδεμένοσ οὐδὲ τῆσ παρὰ τοῖσ ἄλλοισ τροφῆσ δύναται μεταλαμβάνειν, ποηφαγῶν δὲ καὶ λιμῷ τὸ σῶμα τηκόμενοσ διαφθείρεται. διὸ δὴ πολλοὺσ ἐλεήσαντεσ ἐν ταῖσ ἐσχάταισ ἀναπνοαῖσ ἀνέλαβον, ἱκανὴν ἐπὶ τοῖσ ἁμαρτήμασιν αὐτῶν τὴν μέχρι θανάτου βάσανον ἡγούμενοι.

Περὶ δὲ τὰσ κρίσεισ ἀκριβέστατοι καὶ δίκαιοι, καὶ δικάζουσι μὲν οὐκ ἐλάττουσ τῶν ἑκατὸν συνελθόντεσ, τὸ δ’ ὁρισθὲν ὑπ’ αὐτῶν ἀκίνητον.

σέβασ δὲ μέγα παρ’ αὐτοῖσ μετὰ τὸν θεὸν τοὔνομα τοῦ νομοθέτου, κἂν βλασφημήσῃ τισ εἰσ τοῦτον κολάζεται θανάτῳ. τοῖσ δὲ πρεσβυτέροισ ὑπακούουσιν καὶ τοῖσ πλείοσιν ἐν καλῷ·

δέκα γοῦν συγκαθεζομένων οὐκ ἂν λαλήσειέν τισ ἀκόντων τῶν ἐννέα. καὶ τὸ πτύσαι δὲ εἰσ μέσουσ ἢ τὸ δεξιὸν μέροσ φυλάσσονται καὶ ταῖσ ἑβδομάσιν ἔργων ἐφάπτεσθαι διαφορώτατα Ιοὐδαίων ἁπάντων·

οὐ μόνον γὰρ τροφὰσ ἑαυτοῖσ πρὸ μιᾶσ ἡμέρασ παρασκευάζουσιν, ὡσ μὴ πῦρ ἐναύοιεν ἐκείνην τὴν ἡμέραν, ἀλλ’ οὐδὲ σκεῦόσ τι μετακινῆσαι θαρροῦσιν οὐδὲ ἀποπατεῖν. ταῖσ δ’ ἄλλαισ ἡμέραισ βόθρον ὀρύσσοντεσ βάθοσ ποδιαῖον τῇ σκαλίδι, τοιοῦτον γάρ ἐστιν τὸ διδόμενον ὑπ’ αὐτῶν ἀξινίδιον τοῖσ νεοσυστάτοισ, καὶ περικαλύψαντεσ θοιμάτιον, ὡσ μὴ τὰσ αὐγὰσ ὑβρίζοιεν τοῦ θεοῦ, θακεύουσιν εἰσ αὐτόν.

ἔπειτα τὴν ἀνορυχθεῖσαν γῆν ἐφέλκουσιν εἰσ τὸν βόθρον·

καὶ τοῦτο ποιοῦσι τοὺσ ἐρημοτέρουσ τόπουσ ἐκλεγόμενοι. καίπερ δὴ φυσικῆσ οὔσησ τῆσ τῶν λυμάτων ἐκκρίσεωσ ἀπολούεσθαι μετ’ αὐτὴν καθάπερ μεμιασμένοισ ἔθιμον. Διῄρηνται δὲ κατὰ χρόνον τῆσ ἀσκήσεωσ εἰσ μοίρασ τέσσαρασ, καὶ τοσοῦτον οἱ μεταγενέστεροι τῶν προγενεστέρων ἐλαττοῦνται, ὥστ’ εἰ ψαύσειαν αὐτῶν, ἐκείνουσ ἀπολούεσθαι καθάπερ ἀλλοφύλῳ συμφυρέντασ.

καὶ μακρόβιοι μέν, ὡσ τοὺσ πολλοὺσ ὑπὲρ ἑκατὸν παρατείνειν ἔτη, διὰ τὴν ἁπλότητα τῆσ διαίτησ ἔμοιγε δοκεῖν καὶ τὴν εὐταξίαν, καταφρονηταὶ δὲ τῶν δεινῶν, καὶ τὰσ μὲν ἀλγηδόνασ νικῶντεσ τοῖσ φρονήμασιν, τὸν δὲ θάνατον, εἰ μετ’ εὐκλείασ πρόσεισι, νομίζοντεσ ἀθανασίασ ἀμείνονα.

διήλεγξεν δὲ αὐτῶν ἐν ἅπασιν τὰσ ψυχὰσ ὁ πρὸσ Ῥωμαίουσ πόλεμοσ, ἐν ᾧ στρεβλούμενοί τε καὶ λυγιζόμενοι καιόμενοί τε καὶ κλώμενοι καὶ διὰ πάντων ὁδεύοντεσ τῶν βασανιστηρίων ὀργάνων, ἵν’ ἢ βλασφημήσωσιν τὸν νομοθέτην ἢ φάγωσίν τι τῶν ἀσυνήθων, οὐδέτερον ὑπέμειναν παθεῖν, ἀλλ’ οὐδὲ κολακεῦσαί ποτε τοὺσ αἰκιζομένουσ ἢ δακρῦσαι.

μειδιῶντεσ δὲ ἐν ταῖσ ἀλγηδόσιν καὶ κατειρωνευόμενοι τῶν τὰσ βασάνουσ προσφερόντων εὔθυμοι τὰσ ψυχὰσ ἠφίεσαν ὡσ πάλιν κομιούμενοι.

Καὶ γὰρ ἔρρωται παρ’ αὐτοῖσ ἥδε ἡ δόξα, φθαρτὰ μὲν εἶναι τὰ σώματα καὶ τὴν ὕλην οὐ μόνιμον αὐτῶν, τὰσ δὲ ψυχὰσ ἀθανάτουσ ἀεὶ διαμένειν, καὶ συμπλέκεσθαι μὲν ἐκ τοῦ λεπτοτάτου φοιτώσασ αἰθέροσ ὥσπερ εἱρκταῖσ τοῖσ σώμασιν ἰύγγί τινι φυσικῇ κατασπωμένασ, ἐπειδὰν δὲ ἀνεθῶσι τῶν κατὰ σάρκα δεσμῶν, οἱᾶ δὴ μακρᾶσ δουλείασ ἀπηλλαγμένασ τότε χαίρειν καὶ μετεώρουσ φέρεσθαι.

καὶ ταῖσ μὲν ἀγαθαῖσ ὁμοδοξοῦντεσ παισὶν Ἑλλήνων ἀποφαίνονται τὴν ὑπὲρ ὠκεανὸν δίαιταν ἀποκεῖσθαι καὶ χῶρον οὔτε ὄμβροισ οὔτε νιφετοῖσ οὔτε καύμασι βαρυνόμενον, ἀλλ’ ὃν ἐξ ὠκεανοῦ πραὺ̈σ ἀεὶ ζέφυροσ ἐπιπνέων ἀναψύχει·

ταῖσ δὲ φαύλαισ ζοφώδη καὶ χειμέριον ἀφορίζονται μυχὸν γέμοντα τιμωριῶν ἀδιαλείπτων. δοκοῦσι δέ μοι κατὰ τὴν αὐτὴν ἔννοιαν Ἕλληνεσ τοῖσ τε ἀνδρείοισ αὐτῶν, οὓσ ἡρ́ωασ καὶ ἡμιθέουσ καλοῦσιν, τὰσ μακάρων νήσουσ ἀνατεθεικέναι, ταῖσ δὲ τῶν πονηρῶν ψυχαῖσ καθ’ ᾅδου τὸν ἀσεβῶν χῶρον, ἔνθα καὶ κολαζομένουσ τινὰσ μυθολογοῦσιν, Σισύφουσ καὶ Ταντάλουσ Ἰξίονάσ τε καὶ Τιτυούσ, πρῶτον μὲν ἀιδίουσ ὑφιστάμενοι τὰσ ψυχάσ, ἔπειτα εἰσ προτροπὴν ἀρετῆσ καὶ κακίασ ἀποτροπήν.

τούσ τε γὰρ ἀγαθοὺσ γίνεσθαι κατὰ τὸν βίον ἀμείνουσ ἐλπίδι τιμῆσ καὶ μετὰ τὴν τελευτήν, τῶν τε κακῶν ἐμποδίζεσθαι τὰσ ὁρμὰσ δέει προσδοκώντων, εἰ καὶ λάθοιεν ἐν τῷ ζῆν, μετὰ τὴν διάλυσιν ἀθάνατον τιμωρίαν ὑφέξειν.

ταῦτα μὲν οὖν Ἐσσηνοὶ περὶ ψυχῆσ θεολογοῦσιν ἄφυκτον δέλεαρ τοῖσ ἅπαξ γευσαμένοισ τῆσ σοφίασ αὐτῶν καθιέντεσ.

Εἰσὶν δ’ ἐν αὐτοῖσ οἳ καὶ τὰ μέλλοντα προγινώσκειν ὑπισχνοῦνται, βίβλοισ ἱεραῖσ καὶ διαφόροισ ἁγνείαισ καὶ προφητῶν ἀποφθέγμασιν ἐμπαιδοτριβούμενοι·

σπάνιον δ’ εἴ ποτε ἐν ταῖσ προαγορεύσεσιν ἀστοχοῦσιν. Ἔστιν δὲ καὶ ἕτερον Ἐσσηνῶν τάγμα, δίαιταν μὲν καὶ ἔθη καὶ νόμιμα τοῖσ ἄλλοισ ὁμοφρονοῦν, διεστὼσ δὲ τῇ κατὰ γάμον δόξῃ·

μέγιστον γὰρ ἀποκόπτειν οἰόνται τοῦ βίου μέροσ, τὴν διαδοχήν, τοὺσ μὴ γαμοῦντασ, μᾶλλον δέ, εἰ πάντεσ τὸ αὐτὸ φρονήσειαν, ἐκλιπεῖν ἂν τὸ γένοσ τάχιστα. δοκιμάζοντεσ μέντοι τριετίᾳ τὰσ γαμετάσ, ἐπειδὰν τρὶσ καθαρθῶσιν εἰσ πεῖραν τοῦ δύνασθαι τίκτειν, οὕτωσ ἄγονται.

ταῖσ δ’ ἐγκύμοσιν οὐχ ὁμιλοῦσιν, ἐνδεικνύμενοι τὸ μὴ δι’ ἡδονὴν ἀλλὰ τέκνων χρείαν γαμεῖν. λουτρὰ δὲ ταῖσ γυναιξὶν ἀμπεχομέναισ ἐνδύματα, καθάπερ τοῖσ ἀνδράσιν ἐν περιζώματι. τοιαῦτα μὲν ἔθη τοῦδε τοῦ τάγματοσ. Δύο δὲ τῶν προτέρων Φαρισαῖοι μὲν οἱ μετὰ ἀκριβείασ δοκοῦντεσ ἐξηγεῖσθαι τὰ νόμιμα καὶ τὴν πρώτην ἀπάγοντεσ αἱρ́εσιν εἱμαρμένῃ τε καὶ θεῷ προσάπτουσι πάντα, καὶ τὸ μὲν πράττειν τὰ δίκαια καὶ μὴ κατὰ τὸ πλεῖστον ἐπὶ τοῖσ ἀνθρώποισ κεῖσθαι, βοηθεῖν δὲ εἰσ ἕκαστον καὶ τὴν εἱμαρμένην·

ψυχήν τε πᾶσαν μὲν ἄφθαρτον, μεταβαίνειν δὲ εἰσ ἕτερον σῶμα τὴν τῶν ἀγαθῶν μόνην, τὰσ δὲ τῶν φαύλων ἀιδίῳ τιμωρίᾳ κολάζεσθαι.

Σαδδουκαῖοι δέ, τὸ δεύτερον τάγμα, τὴν μὲν εἱμαρμένην παντάπασιν ἀναιροῦσιν καὶ τὸν θεὸν ἔξω τοῦ δρᾶν τι κακὸν ἢ ἐφορᾶν τίθενται·

φασὶν δ’ ἐπ’ ἀνθρώπων ἐκλογῇ τό τε καλὸν καὶ τὸ κακὸν προκεῖσθαι καὶ κατὰ γνώμην ἑκάστου τούτων ἑκατέρῳ προσιέναι.

ψυχῆσ τε τὴν διαμονὴν καὶ τὰσ καθ’ ᾅδου τιμωρίασ καὶ τιμὰσ ἀναιροῦσιν. καὶ Φαρισαῖοι μὲν φιλάλληλοί τε καὶ τὴν εἰσ τὸ κοινὸν ὁμόνοιαν ἀσκοῦντεσ, Σαδδουκαίων δὲ καὶ πρὸσ ἀλλήλουσ τὸ ἦθοσ ἀγριώτερον αἵ τε ἐπιμιξίαι πρὸσ τοὺσ ὁμοίουσ ἀπηνεῖσ ὡσ πρὸσ ἀλλοτρίουσ.

τοιαῦτα μὲν περὶ τῶν ἐν Ιοὐδαίοισ φιλοσοφούντων εἶχον εἰπεῖν. Τῆσ Ἀρχελάου δ’ ἐθναρχίασ μεταπεσούσησ εἰσ ἐπαρχίαν οἱ λοιποί, Φίλιπποσ καὶ Ἡρώδησ ὁ κληθεὶσ Ἀντίπασ, διῴκουν τὰσ ἑαυτῶν τετραρχίασ·

Σαλώμη γὰρ τελευτῶσα Ιοὐλίᾳ τῇ τοῦ Σεβαστοῦ γυναικὶ τήν τε αὐτῆσ τοπαρχίαν καὶ Ιἄμνειαν καὶ τοὺσ ἐν Φασαηλίδι φοινικῶνασ κατέλιπεν. μεταβάσησ δὲ εἰσ Τιβέριον τὸν Ιοὐλίασ υἱὸν τῆσ Ῥωμαίων ἡγεμονίασ μετὰ τὴν Αὐγούστου τελευτήν, ἀφηγησαμένου τῶν πραγμάτων ἔτεσιν ἑπτὰ καὶ πεντήκοντα πρὸσ δὲ μησὶν ἓξ καὶ ἡμέραισ δύο, διαμείναντεσ ἐν ταῖσ τετραρχίαισ ὅ τε Ἡρώδησ καὶ ὁ Φίλιπποσ, ὁ μὲν πρὸσ ταῖσ τοῦ Ιὀρδάνου πηγαῖσ ἐν Πανεάδι πόλιν κτίζει Καισάρειαν κἀν τῇ κάτω Γαυλανιτικῇ Ιοὐλιάδα, Ἡρώδησ δ’ ἐν μὲν τῇ Γαλιλαίᾳ Τιβεριάδα, ἐν δὲ τῇ Περαίᾳ φερώνυμον Ιοὐλίασ.

Πεμφθεὶσ δὲ εἰσ Ιοὐδαίαν ἐπίτροποσ ὑπὸ Τιβερίου Πιλᾶτοσ νύκτωρ κεκαλυμμένασ εἰσ Ιἑροσόλυμα εἰσκομίζει τὰσ Καίσαροσ εἰκόνασ, αἳ σημαῖαι καλοῦνται.

τοῦτο μεθ’ ἡμέραν μεγίστην ταραχὴν ἤγειρεν Ιοὐδαίοισ·

οἵ τε γὰρ ἐγγὺσ πρὸσ τὴν ὄψιν ἐξεπλάγησαν ὡσ πεπατημένων αὐτοῖσ τῶν νόμων, οὐδὲν γὰρ ἀξιοῦσιν ἐν τῇ πόλει δείκηλον τίθεσθαι, καὶ πρὸσ τὴν ἀγανάκτησιν τῶν κατὰ τὴν πόλιν ἄθρουσ ὁ ἐκ τῆσ χώρασ λαὸσ συνέρρευσεν. ὁρμήσαντεσ δὲ πρὸσ Πιλᾶτον εἰσ Καισάρειαν ἱκέτευον ἐξενεγκεῖν ἐξ Ιἑροσολύμων τὰσ σημαίασ καὶ τηρεῖν αὐτοῖσ τὰ πάτρια.

Πιλάτου δὲ ἀρνουμένου περὶ τὴν οἰκίαν πρηνεῖσ καταπεσόντεσ ἐπὶ πέντε ἡμέρασ καὶ νύκτασ ἴσασ ἀκίνητοι διεκαρτέρουν. Τῇ δ’ ἑξῆσ ὁ Πιλᾶτοσ καθίσασ ἐπὶ βήματοσ ἐν τῷ μεγάλῳ σταδίῳ καὶ προσκαλεσάμενοσ τὸ πλῆθοσ ὡσ ἀποκρίνασθαι δῆθεν αὐτοῖσ θέλων, δίδωσιν τοῖσ στρατιώταισ σημεῖον ἐκ συντάγματοσ κυκλώσασθαι τοὺσ Ιοὐδαίουσ ἐν τοῖσ ὅπλοισ.

περιστάσησ δὲ τριστιχεὶ τῆσ φάλαγγοσ Ιοὐδαῖοι μὲν ἀχανεῖσ ἦσαν πρὸσ τὸ ἀδόκητον τῆσ ὄψεωσ, Πιλᾶτοσ δὲ κατακόψειν εἰπὼν αὐτούσ, εἰ μὴ προσδέξαιντο τὰσ Καίσαροσ εἰκόνασ, γυμνοῦν τὰ ξίφη τοῖσ στρατιώταισ ἔνευσεν.

οἱ δὲ Ιοὐδαῖοι καθάπερ ἐκ συνθήματοσ ἀθρόοι καταπεσόντεσ καὶ τοὺσ αὐχένασ παρακλίναντεσ ἑτοίμουσ ἀναιρεῖν σφᾶσ ἐβόων μᾶλλον ἢ τὸν νόμον παραβῆναι.

ὑπερθαυμάσασ δὲ ὁ Πιλᾶτοσ τὸ τῆσ δεισιδαιμονίασ ἄκρατον ἐκκομίσαι μὲν αὐτίκα τὰσ σημαίασ Ιἑροσολύμων κελεύει. Μετὰ δὲ ταῦτα ταραχὴν ἑτέραν ἐκίνει τὸν ἱερὸν θησαυρόν, καλεῖται δὲ κορβωνᾶσ, εἰσ καταγωγὴν ὑδάτων ἐξαναλίσκων·

κατῆγεν δὲ ἀπὸ τετρακοσίων σταδίων. πρὸσ τοῦτο τοῦ πλήθουσ ἀγανάκτησισ ἦν, καὶ τοῦ Πιλάτου παρόντοσ εἰσ Ιἑροσόλυμα περιστάντεσ τὸ βῆμα κατεβόων. ὁ δέ, προῄδει γὰρ αὐτῶν τὴν ταραχήν, τῷ πλήθει τοὺσ στρατιώτασ ἐνόπλουσ ἐσθῆσιν ἰδιωτικαῖσ κεκαλυμμένουσ ἐγκαταμίξασ καὶ ξίφει μὲν χρήσασθαι κωλύσασ, ξύλοισ δὲ παίειν τοὺσ κεκραγότασ ἐγκελευσάμενοσ σύνθημα δίδωσιν ἀπὸ τοῦ βήματοσ.

τυπτόμενοι δὲ οἱ Ιοὐδαῖοι πολλοὶ μὲν ὑπὸ τῶν πληγῶν, πολλοὶ δὲ ὑπὸ σφῶν αὐτῶν ἐν τῇ φυγῇ καταπατηθέντεσ ἀπώλοντο.

πρὸσ δὲ τὴν συμφορὰν τῶν ἀνῃρημένων καταπλαγὲν τὸ πλῆθοσ ἐσιώπησεν. Κἀν τούτῳ κατήγοροσ Ἡρώδου τοῦ τετραρχοῦντοσ Ἀγρίππασ υἱὸσ Ἀριστοβούλου, ὃν ὁ πατὴρ Ἡρώδησ ἀπέκτεινεν, παραγίνεται πρὸσ Τιβέριον.

τοῦ δὲ μὴ προσδεξαμένου τὴν κατηγορίαν μένων ἐπὶ Ῥώμησ τούσ τε ἄλλουσ τῶν γνωρίμων ἐθεράπευεν καὶ μάλιστα τὸν Γερμανικοῦ παῖδα Γάιον ἰδιώτην ἔτι ὄντα. καὶ δή ποτε ἑστιῶν αὐτὸν τά τε ἄλλα ποικίλωσ ἐφιλοφρονεῖτο καὶ τελευταῖον τὰσ χεῖρασ ἀνατείνασ φανερῶσ ηὔξατο θᾶττον αὐτὸν θεάσασθαι τῶν ὅλων δεσπότην ἀποθανόντοσ Τιβερίου.

τοῦτό τισ τῶν οἰκετῶν αὐτοῦ διαγγέλλει τῷ Τιβερίῳ, καὶ ὃσ ἀγανακτήσασ εἱρ́γνυσιν τὸν Ἀγρίππαν καὶ μετ’ αἰκίασ εἶχεν αὐτὸν ἐπὶ μῆνασ ἓξ ἐν δεσμωτηρίῳ, μέχρισ αὐτὸσ ἐτελεύτησεν ἡγεμονεύσασ ἔτη δύο πρὸσ τοῖσ εἴκοσι καὶ τρεῖσ ἡμέρασ ἐπὶ μησὶν ἕξ.

Ἀποδειχθεὶσ δὲ Γάιοσ Καῖσαρ ἀνίησίν τε τῶν δεσμῶν τὸν Ἀγρίππαν καὶ τῆσ Φιλίππου τετραρχίασ, θνήσκει γὰρ οὗτοσ, καθίστησι βασιλέα.

παραγενόμενοσ δὲ εἰσ τὴν ἀρχὴν Ἀγρίππασ φθόνῳ τὰσ Ἡρώδου τοῦ τετράρχου διήγειρεν ἐπιθυμίασ. ἐνῆγε δὲ μάλιστα τοῦτον εἰσ ἐλπίδα βασιλείασ Ἡρωδιὰσ ἡ γυνὴ κατονειδίζουσα τὴν ἀργίαν καὶ φαμένη παρὰ τὸ μὴ βούλεσθαι πλεῖν ἐπὶ Καίσαρα στερίσκεσθαι μείζονοσ ἀρχῆσ·

ὅπου μὲν γὰρ Ἀγρίππαν ἐξ ἰδιώτου βασιλέα πεποίηκεν, ἦπου γ’ ἂν ἐκεῖνον διστάσειεν ἐκ τετράρχου; τούτοισ ἀναπεισθεὶσ Ἡρώδησ ἧκεν πρὸσ Γάιον, ὑφ’ οὗ τῆσ πλεονεξίασ ἐπιτιμᾶται φυγῇ εἰσ Γαλλίαν· ἠκολούθησεν γὰρ αὐτῷ κατήγοροσ Ἀγρίππασ, ᾧ καὶ τὴν τετραρχίαν τὴν ἐκείνου προσέθηκεν Γάιοσ.

καὶ Ἡρώδησ μὲν ἐν Γαλλίᾳ συμφυγούσησ αὐτῷ καὶ τῆσ γυναικὸσ τελευτᾷ. Γάιοσ δὲ Καῖσαρ ἐπὶ τοσοῦτον ἐξύβρισεν εἰσ τὴν τύχην, ὥστε θεὸν ἑαυτὸν καὶ δοκεῖν βούλεσθαι καὶ καλεῖσθαι τῶν τε εὐγενεστάτων ἀνδρῶν ἀκροτομῆσαι τὴν πατρίδα, ἐκτεῖναι δὲ τὴν ἀσέβειαν καὶ ἐπὶ Ιοὐδαίαν.

Πετρώνιον μὲν οὖν μετὰ στρατιᾶσ ἐπὶ Ιἑροσολύμων ἔπεμψεν ἐγκαθιδρύσοντα τῷ ναῷ τοὺσ ἀνδριάντασ αὐτοῦ, προστάξασ, εἰ μὴ δέχοιντο Ιοὐδαῖοι, τούσ τε κωλύοντασ ἀνελεῖν καὶ πᾶν τὸ λοιπὸν ἔθνοσ ἐξανδραποδίσασθαι.

θεῷ δ’ ἄρα τῶν προσταγμάτων ἔμελεν.

καὶ Πετρώνιοσ μὲν σὺν τρισὶ τάγμασι καὶ πολλοῖσ ἐκ τῆσ Συρίασ συμμάχοισ εἰσ τὴν Ιοὐδαίαν ἤλαυνεν ἐκ τῆσ Ἀντιοχείασ, Ιοὐδαίων δὲ οἱ μὲν ἠπίστουν ἐπὶ ταῖσ τοῦ πολέμου φήμαισ, οἱ δὲ πιστεύοντεσ ἦσαν ἐν ἀμηχάνῳ πρὸσ τὴν ἄμυναν· ταχὺ δ’ ἐχώρει διὰ πάντων τὸ δέοσ ἤδη παρούσησ εἰσ Πτολεμαί̈δα τῆσ στρατιᾶσ.

Πόλισ δ’ ἐστὶν αὕτη τῆσ Γαλιλαίασ παράλιοσ κατὰ τὸ μέγα πεδίον ἐκτισμένη, περιέχεται δὲ ὄρεσιν ἐκ μὲν τοῦ πρὸσ ἀνατολὴν κλίματοσ ἀπὸ σταδίων ἑξήκοντα τῷ τῆσ Γαλιλαίασ, ἀπὸ δὲ τοῦ μεσημβρινοῦ τῷ Καρμήλῳ διέχοντι σταδίουσ ἑκατὸν εἴκοσι, τῷ δ’ ὑψηλοτάτῳ κατ’ ἄρκτον, ὃ καλοῦσιν κλίμακα Τυρίων οἱ ἐπιχώριοι·

καὶ τοῦτο δὲ σταδίουσ ἀφέστηκεν ἑκατόν.

τοῦ δ’ ἄστεοσ ὅσον ἀπὸ δύο σταδίων ὁ καλούμενοσ Βήλεοσ ποταμὸσ παραρρεῖ παντάπασιν ὀλίγοσ, παρ’ ᾧ τὸ Μέμνονοσ μνημεῖόν ἐστιν ἔχον ἐγγὺσ αὐτοῦ τόπον ἑκατονταπήχη θαύματοσ ἄξιον· κυκλοτερὴσ μὲν γάρ ἐστιν καὶ κοῖλοσ, ἀναδίδωσιν δὲ τὴν ὑελίνην ψάμμον, ἣν ὅταν ἐκκενώσῃ πολλὰ πλοῖα προσσχόντα, πάλιν ἀντιπληροῦται τὸ χωρίον, κατασυρόντων μὲν ὥσπερ ἐπίτηδεσ τότε τῶν ἀνέμων εἰσ αὐτὸ τὴν ἔξωθεν ἀργὴν ψάμμον, τοῦ δὲ μετάλλου πᾶσαν εὐθέωσ μεταβάλλοντοσ εἰσ ὑέλον.

θαυμασιώτερον δὲ τούτου μοι δοκεῖ τὸ τὴν ὑπερχυθεῖσαν ὑέλον ἐκ τοῦ τόπου πάλιν ψάμμον γίνεσθαι εἰκαίαν.

τὸ μὲν οὖν χωρίον τοῦτο τοιαύτην εἴληχεν φύσιν. Ιοὐδαῖοι δὲ μετὰ γυναικῶν καὶ τέκνων ἀθροισθέντεσ εἰσ τὸ πεδίον τὸ πρὸσ Πτολεμαί̈δι καθικέτευον τὸν Πετρώνιον ὑπὲρ τῶν πατρίων νόμων πρῶτον, ἔπειτα ὑπὲρ αὑτῶν.

προελθὼν δὲ εἰσ τὴν Γαλιλαίαν καὶ συγκαλέσασ τό τε πλῆθοσ καὶ τοὺσ γνωρίμουσ πάντασ εἰσ Τιβεριάδα τήν τε Ῥωμαίων διεξῄει δύναμιν καὶ τὰσ Καίσαροσ ἀπειλάσ, ἔτι δὲ τὴν ἀξίωσιν ἀπέφαινεν ἀγνώμονα·

πάντων γὰρ τῶν ὑποτεταγμένων ἐθνῶν κατὰ πόλιν συγκαθιδρυκότων τοῖσ ἄλλοισ θεοῖσ καὶ τὰσ Καίσαροσ εἰκόνασ τὸ μόνουσ ἐκείνουσ ἀντιτάσσεσθαι πρὸσ τοῦτο σχεδὸν ἀφισταμένων εἶναι καὶ μεθ’ ὕβρεωσ.

Τῶν δὲ τὸν νόμον καὶ τὸ πάτριον ἔθοσ προτεινομένων καὶ ὡσ οὐδὲ θεοῦ τι δείκηλον, οὐχ ὅπωσ ἀνδρόσ, οὐ κατὰ τὸν ναὸν μόνον ἀλλ’ οὐδὲ ἐν εἰκαίῳ τινὶ τόπῳ τῆσ χώρασ θέσθαι θεμιτὸν εἰή, ὑπολαβὼν ὁ Πετρώνιοσ "ἀλλὰ μὴν καὶ ἐμοὶ φυλακτέοσ ὁ τοὐμοῦ δεσπότου νόμοσ" , ἔφη·

"παραβὰσ γὰρ αὐτὸν καὶ φεισάμενοσ ὑμῶν ἀπολοῦμαι δικαίωσ. πολεμήσει δ’ ὑμᾶσ ὁ πέμψασ με καὶ οὐκ ἐγώ· καὶ γὰρ αὐτόσ, ὥσπερ ὑμεῖσ, ἐπιτάσσομαι.

" πρὸσ ταῦτα τὸ πλῆθοσ πάντ’ ἐβόα πρὸ τοῦ νόμου πάσχειν ἑτοίμωσ ἔχειν. καταστείλασ δ’ αὐτῶν ὁ Πετρώνιοσ τὴν βοήν, "πολεμήσετε, εἶπεν, ἄρα Καίσαρι; καὶ Ιοὐδαῖοι περὶ μὲν Καίσαροσ καὶ τοῦ δήμου τῶν Ῥωμαίων δὶσ τῆσ ἡμέρασ θύειν ἔφασαν, εἰ δὲ βούλεται τὰσ εἰκόνασ ἐγκαθιδρύειν, πρότερον αὐτὸν δεῖν ἅπαν τὸ Ιοὐδαίων ἔθνοσ προθύσασθαι·

παρέχειν δὲ σφᾶσ αὐτοὺσ ἑτοίμουσ εἰσ τὴν σφαγὴν ἅμα τέκνοισ καὶ γυναιξίν. ἐπὶ τούτοισ θαῦμα καὶ οἶκτοσ εἰσῄει τὸν Πετρώνιον τῆσ τε ἀνυπερβλήτου θρησκείασ τῶν ἀνδρῶν καὶ τοῦ πρὸσ θάνατον ἑτοίμου παραστήματοσ.

καὶ τότε μὲν ἄπρακτοι διελύθησαν. Ταῖσ δ’ ἑξῆσ ἀθρόουσ τε τοὺσ δυνατοὺσ κατ’ ἰδίαν καὶ τὸ πλῆθοσ ἐν κοινῷ συλλέγων ποτὲ μὲν παρεκάλει, ποτὲ δὲ συνεβούλευεν, τὸ πλέον μέντοι διηπείλει τήν τε Ῥωμαίων ἐπανατεινόμενοσ ἰσχὺν καὶ τοὺσ Γαί̈ου θυμοὺσ τήν τε ἰδίαν πρὸσ τούτοισ ἀνάγκην.

εἰπών, ἢ γὰρ τοῦ θεοῦ συνεργοῦντοσ πείσασ Καίσαρα σωθήσομαι μεθ’ ὑμῶν ἡδέωσ ἢ παροξυνθέντοσ ὑπὲρ τοσούτων ἑτοίμωσ ἐπιδώσω τὴν ἐμαυτοῦ ψυχήν" , διαφῆκεν τὸ πλῆθοσ πολλὰ κατευχομένων αὐτῷ, καὶ παραλαβὼν τὴν στρατιὰν ἐκ τῆσ Πτολεμαί̈δοσ ὑπέστρεψεν εἰσ τὴν Ἀντιόχειαν.

ἔνθεν εὐθέωσ ἐπέστελλεν Καίσαρι τήν τε ἐμβολὴν τὴν εἰσ Ιοὐδαίαν ἑαυτοῦ καὶ τὰσ ἱκεσίασ τοῦ ἔθνουσ, ὅτι τε, εἰ μὴ βούλεται πρὸσ τοῖσ ἀνδράσιν καὶ τὴν χώραν ἀπολέσαι, δέοι φυλάττειν τε αὐτοὺσ τὸν νόμον καὶ παριέναι τὸ πρόσταγμα.

ταύταισ ταῖσ ἐπιστολαῖσ οὐ σφόδρα μετρίωσ ἀντέγραψεν ὁ Γάιοσ, ἀπειλῶν Πετρωνίῳ θάνατον, ὅτι τῶν προσταγμάτων αὐτοῦ βραδὺσ ὑπηρέτησ ἐγίνετο.

ἀλλὰ τοὺσ μὲν τούτων γραμματοφόρουσ συνέβη χειμασθῆναι τρεῖσ μῆνασ ἐν τῇ θαλάσσῃ, τὸν δὲ Γαί̈ου θάνατον ἄλλοι καταγγέλλοντεσ εὐπλόουν. ἔφθη γοῦν τὰσ περὶ τούτων Πετρώνιοσ λαβὼν ἐπιστολὰσ ἑπτὰ καὶ εἴκοσιν ἡμέραισ ἢ τὰσ καθ’ ἑαυτοῦ. Γαί̈ου δὲ ἡγεμονεύσαντοσ ἔτη τρία καὶ μῆνασ ὀκτὼ καὶ δολοφονηθέντοσ ἁρπάζεται μὲν ὑπὸ τῶν ἐν Ῥώμῃ στρατευμάτων [εἰσ τὴν ἀρχὴν] Κλαύδιοσ, ἡ δὲ σύγκλητοσ ἐξηγουμένων τῶν ὑπάτων Σεντίου Σατορνίνου καὶ Πομπωνίου Σεκούνδου τρισὶν ταῖσ συμμενούσαισ σπείραισ ἐπιτρέψασα φυλάττειν τὴν πόλιν εἰσ τὸ Καπετώλιον ἠθροίσθη καὶ διὰ τὴν ὠμότητα τὴν Γαί̈ου Κλαυδίῳ πολεμεῖν ἐψηφίζετο·

καταστήσεσθαι γὰρ δι’ ἀριστοκρατίασ, ὥσπερ οὖν πάλαι διῳκεῖτο, τὴν ἀρχὴν ἢ κρινεῖν ψήφῳ τὸν ἄξιον τῆσ ἡγεμονίασ.

Συνέβη τηνικαῦτα πρὸσ ἐπιδημοῦντα τὸν Ἀγρίππαν τήν τε σύγκλητον καλοῦσαν εἰσ συμβουλίαν πέμψαι καὶ Κλαύδιον ἐκ τῆσ παρεμβολῆσ, ὅπωσ πρὸσ ἃ δέοι χρήσιμοσ αὐτοῖσ γένοιτο.

κἀκεῖνοσ συνιδὼν τὸν ἤδη τῇ δυνάμει Καίσαρα πρὸσ Κλαύδιον ἄπεισιν. ὁ δ’ αὐτὸν πρεσβευτὴν πρὸσ τὴν σύγκλητον ἀναπέμπει δηλοῦντα τὴν ἑαυτοῦ προαίρεσιν, ὅτι πρῶτον μὲν ἄκων ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἁρπαγείη, καὶ οὔτε τὴν ἐκείνων σπουδὴν ἐγκαταλιπεῖν δίκαιον οὔτε ἀσφαλὲσ τὴν ἑαυτοῦ τύχην κρίνοι·

καὶ γὰρ τὸ τυχεῖν τῆσ ἡγεμονικῆσ κλήσεωσ ἐπικίνδυνον εἶναι· ἔπειθ’ ὅτι διοικήσει τὴν ἀρχὴν ὥσπερ ἀγαθὸσ προστάτησ, οὐχ ὡσ τύραννοσ·

ἀρκεῖσθαι γὰρ τῇ τιμῇ τῆσ προσηγορίασ, τὴν δ’ ἐφ’ ἑκάστῳ τῶν πραγμάτων βουλὴν πᾶσιν ἀποδώσειν. καὶ γὰρ εἰ μὴ φύσει μέτριοσ ἦν, ἱκανὸν ὑπόδειγμα σωφροσύνησ αὐτῷ προκεῖσθαι τὸν Γαί̈ου θάνατον. Ταῦτ’ ἀπήγγειλεν Ἀγρίππασ.

ἡ δὲ βουλὴ ἀπεκρίνατο καὶ στρατῷ καὶ γνώμαισ ἀγαθαῖσ πεποιθυῖα δουλείαν ἑκούσιον οὐχ ὑπομενεῖν. καὶ Κλαύδιοσ ὡσ ἤκουσεν τὰ παρὰ τῆσ βουλῆσ, πάλιν ἔπεμψεν τὸν Ἀγρίππαν ἀπαγγελοῦντα αὐτοῖσ ὅτι προδοῦναι μὲν τοὺσ εἰσ αὐτὸν ὁμονοήσαντασ οὐχ ὑπομένοι, πολεμήσειν δ’ ἄκων πρὸσ οὓσ ἥκιστα βούλοιτο. δεῖν μέντοι προαποδειχθῆναι τῷ πολέμῳ χωρίον ἔξω τῆσ πόλεωσ·

οὐ γὰρ ὅσιον διὰ τὴν αὐτῶν κακοβουλίαν ὁμοφύλῳ φόνῳ μιαίνεσθαι τὰ τεμένη τῆσ πατρίδοσ. ὁ μὲν οὖν ἀκούσασ ταῦτα τοῖσ βουλευταῖσ ἀπήγγειλεν. Μεταξὺ δὲ τῶν μετὰ τῆσ συγκλήτου στρατιωτῶν τισ σπασάμενοσ τὸ ξίφοσ "ἄνδρεσ, ἐβόησεν, συστρατιῶται, τί παθόντεσ ἀδελφοκτονεῖν βουλόμεθα καὶ κατὰ τῶν μετὰ Κλαυδίου συγγενῶν ὁρμᾶν, ἔχοντεσ μὲν αὐτοκράτορα μηδὲν μεμφθῆναι δυνάμενον, τοσαῦτα δὲ τὰ δίκαια πρὸσ οὓσ μετὰ τῶν ὅπλων χωρεῖν μέλλομεν;

ταῦτα εἰπὼν διὰ μέσησ ὡρ́μησεν τῆσ βουλῆσ πάντασ τοὺσ συστρατιώτασ ἐφελκόμενοσ.

οἱ δ’ εὐπατρίδαι παραχρῆμα μὲν πρὸσ τὴν ἀπόλειψιν περιδεῶσ ἔσχον, αὖθισ δ’ ὡσ ἀποστροφὴ σωτήριοσ οὐ κατεφαίνετο, τὴν τῶν στρατιωτῶν ὁδὸν ἠπείγοντο πρὸσ Κλαύδιον. ὑπήντων δ’ αὐτοῖσ πρὸ τοῦ τείχουσ γυμνοῖσ τοῖσ ξίφεσιν οἱ σφοδρότερον κολακεύοντεσ τὴν τύχην·

κἂν συνέβη κινδυνεῦσαι τοὺσ προάγοντασ πρὶν γνῶναι τὴν ὁρμὴν τῶν στρατιωτῶν Κλαύδιον, εἰ μὴ προσδραμὼν Ἀγρίππασ αὐτῷ τὸ κινδύνευμα τῆσ πράξεωσ ἐδήλωσεν, ὅτι τε εἰ μὴ κατάσχοι τὴν ὁρμὴν τῶν ἐπὶ τοὺσ εὐπατρίδασ λελυσσηκότων, ἀπολέσασ δι’ οὓσ τὸ κρατεῖν ἐστι περίοπτον ἐρημίασ ἔσοιτο βασιλεύσ. Ταῦτ’ ἀκούσασ Κλαύδιοσ κατέσχεν τὰσ ὁρμὰσ τοῦ στρατιωτικοῦ προσδέχεταί τε τὴν σύγκλητον εἰσ τὸ στρατόπεδον καὶ φιλοφρονησάμενοσ ἐξῄει σὺν αὐτοῖσ αὐτίκα θύσων τῷ θεῷ τὰ περὶ τῆσ ἡγεμονίασ χαριστήρια.

καὶ τὸν Ἀγρίππαν εὐθέωσ ἐδωρεῖτο τῇ πατρῴᾳ βασιλείᾳ πάσῃ προστιθεὶσ ἔξωθεν καὶ τὰσ ὑπ’ Αὐγούστου δοθείσασ Ἡρώδῃ Τραχωνῖτιν καὶ Αὐρανῖτιν, χωρὶσ δὲ τούτων ἑτέραν βασιλείαν τὴν Λυσανίου καλουμένην.

καὶ τῷ μὲν δήμῳ διατάγματι τὴν δωρεὰν ἐδήλου, τοῖσ ἄρχουσιν δὲ προσέταξεν ἐγχαράξαντασ δέλτοισ χαλκαῖσ τὴν δόσιν εἰσ τὸ Καπετώλιον ἀναθεῖναι·

δωρεῖται δ’ αὐτοῦ καὶ τὸν ἀδελφὸν Ἡρώδην, ὁ δ’ αὐτὸσ καὶ γαμβρὸσ ἦν Βερνίκῃ συνοικῶν, βασιλείᾳ τῇ Χαλκίδι.

Ταχέωσ δ’ ὡσ ἂν ἐκ τοσαύτησ ἀρχῆσ πλοῦτοσ Ἀγρίππᾳ προσέρρει, καὶ τοῖσ χρήμασιν αὐτὸσ οὐκ εἰσ μακρὰν κατεχρήσατο·

τηλικοῦτον γὰρ τοῖσ Ιἑροσολύμοισ περιβαλεῖν ἤρξατο τεῖχοσ, ἡλίκον ἂν τελεσθὲν ἀνήνυτον Ῥωμαίοισ ἐποίησεν τὴν πολιορκίαν. ἀλλ’ ἔφθη πρὶν ὑψῶσαι τὸ ἔργον τελευτήσασ ἐν Καισαρείᾳ, βεβασιλευκὼσ μὲν ἔτη τρία, πρότερον δὲ τῶν τετραρχιῶν τρισὶν ἑτέροισ ἔτεσιν ἀφηγησάμενοσ.

καταλείπει δὲ τρεῖσ μὲν θυγατέρασ ἐκ Κύπρου γεγενημένασ, Βερνίκην καὶ Μαριάμμην καὶ Δρουσίλλαν, υἱὸν δὲ ἐκ τῆσ αὐτῆσ Ἀγρίππαν.

οὗ παντάπασιν ὄντοσ νηπίου πάλιν τὰσ βασιλείασ Κλαύδιοσ ἐπαρχίαν ποιήσασ ἐπίτροπον πέμπει Κούσπιον Φᾶδον, ἔπειτα Τιβέριον Ἀλέξανδρον, οἳ μηδὲν παρακινοῦντεσ τῶν ἐπιχωρίων ἐθῶν ἐν εἰρήνῃ τὸ ἔθνοσ διεφύλαξαν. μετὰ ταῦτα καὶ ὁ βασιλεύων τῆσ Χαλκίδοσ Ἡρώδησ τελευτᾷ, καταλιπὼν ἐκ μὲν τῆσ ἀδελφιδῆσ Βερνίκησ δύο παῖδασ Βερνικιανόν τε καὶ Ὑρκανόν, ἐκ δὲ τῆσ προτέρασ Μαριάμμησ Ἀριστόβουλον.

τεθνήκει δ’ αὐτῷ καὶ ἕτεροσ ἀδελφὸσ Ἀριστόβουλοσ ἰδιώτησ καταλιπὼν Ιὠτάπην θυγατέρα. οὗτοι μὲν οὖν ἦσαν, ὡσ προεῖπον, Ἀριστοβούλου τοῦ Ἡρώδου παῖδεσ, Ἀριστόβουλοσ δὲ καὶ Ἀλέξανδροσ ἐκ Μαριάμμησ Ἡρώδῃ γεγόνεισαν υἱεῖσ, οὓσ ὁ πατὴρ ἀνεῖλεν·

ἡ δὲ Ἀλεξάνδρου γενεὰ τῆσ μεγάλησ Ἀρμενίασ ἐβασίλευσεν. Μετὰ δὲ τὴν Ἡρώδου τελευτήν, ὃσ ἦρχε τῆσ Χαλκίδοσ, καθίστησιν Κλαύδιοσ εἰσ τὴν βασιλείαν τοῦ θείου τὸν Ἀγρίππαν υἱὸν Ἀγρίππα·

τῆσ δ’ ἄλλησ ἐπαρχίασ διαδέχεται τὴν ἐπιτροπὴν ἀπὸ Ἀλεξάνδρου Κουμανόσ, ἐφ’ οὗ θόρυβοί τε ἤρξαντο καὶ φθορὰ πάλιν Ιοὐδαίων ἐγένετο. συνεληλυθότοσ γὰρ τοῦ πλήθουσ ἐπὶ τὴν ἑορτὴν τῶν ἀζύμων εἰσ Ιἑροσόλυμα καὶ τῆσ Ῥωμαϊκῆσ σπείρασ ὑπὲρ τὴν τοῦ ἱεροῦ στοὰν ἐφεστώσησ, ἔνοπλοι δ’ ἀεὶ τὰσ ἑορτὰσ παραφυλάττουσιν, ὡσ μή τι νεωτερίζοι τὸ πλῆθοσ ἠθροισμένον, εἷσ τισ τῶν στρατιωτῶν ἀνασυράμενοσ τὴν ἐσθῆτα καὶ κατακύψασ ἀσχημόνωσ προσαπέστρεψεν τοῖσ Ιοὐδαίοισ τὴν ἕδραν καὶ τῷ σχήματι φωνὴν ὁμοίαν ἐπεφθέγξατο.

πρὸσ τοῦτο ἅπαν μὲν τὸ πλῆθοσ ἠγανάκτησεν, καὶ κατεβόων τοῦ Κουμανοῦ κολάζειν τὸν στρατιώτην, οἱ δὲ ἧττον νήφοντεσ τῶν νέων καὶ τὸ φύσει στασιῶδεσ ἐκ τοῦ ἔθνουσ ἐχώρουν ἐπὶ μάχην λίθουσ τε ἁρπάσαντεσ ἐπὶ τοὺσ στρατιώτασ ἔβαλλον.

καὶ Κουμανὸσ δείσασ μὴ τοῦ λαοῦ παντὸσ ἐπ’ αὐτὸν ὁρμὴ γένοιτο, πλείουσ ὁπλίτασ μεταπέμπεται.

τῶν δὲ ταῖσ στοαῖσ ἐπιχεομένων φόβοσ ἐμπίπτει τοῖσ Ιοὐδαίοισ ἀκατάσχετοσ, καὶ τραπέντεσ ἐκ τοῦ ἱεροῦ διέφευγον εἰσ τὴν πόλιν. τοσαύτη δὲ περὶ τὰσ ἐξόδουσ βία συνωθουμένων ἐγένετο, ὥστε πατηθέντασ ὑπ’ ἀλλήλων καὶ συντριβέντασ ὑπὲρ τρισμυρίουσ ἀποθανεῖν, γενέσθαι δὲ τὴν ἑορτὴν πένθοσ μὲν ὅλῳ τῷ ἔθνει θρῆνον δὲ καθ’ ἑκάστην οἰκίαν.

Μετελάμβανεν δὲ ταύτην τὴν συμφορὰν ἄλλοσ λῃστρικὸσ θόρυβοσ.

κατὰ γὰρ τὴν Βαιθωρὼ δημοσίαν ὁδὸν Στεφάνου τινὸσ δούλου Καίσαροσ ἀποσκευὴν κομιζομένην διήρπασαν λῃσταὶ προσπεσόντεσ. Κουμανὸσ δὲ περιπέμψασ τοὺσ ἐκ τῶν πλησίον κωμῶν δεσμώτασ ἐκέλευσεν ἀνάγεσθαι πρὸσ αὐτόν, ἐπικαλῶν ὅτι μὴ διώξαντεσ τοὺσ λῃστὰσ συλλάβοιεν.

ἔνθα τῶν στρατιωτῶν τισ εὑρὼν ἔν τινι κώμῃ τὸν ἱερὸν νόμον διέρρηξέν τε τὸ βιβλίον καὶ εἰσ πῦρ κατέβαλεν. Ιοὐδαῖοι δὲ ὡσ ὅλησ αὐτοῖσ τῆσ χώρασ καταφλεγείσησ συνεχύθησαν, καὶ καθάπερ ὀργάνῳ τινὶ τῇ δεισιδαιμονίᾳ συνελκόμενοι πρὸσ ἓν κήρυγμα πάντεσ εἰσ Καισάρειαν ἐπὶ Κουμανὸν συνέδραμον ἱκετεύοντεσ τὸν οὕτωσ εἰσ τὸν θεὸν καὶ τὸν νόμον αὐτῶν ἐξυβρίσαντα μὴ περιιδεῖν ἀτιμώρητον.

ὁ δέ, οὐ γὰρ ἠρέμει τὸ πλῆθοσ, εἰ μὴ τύχοι παραμυθίασ, ἠξίου τε προάγειν τὸν στρατιώτην καὶ διὰ μέσων τῶν αἰτιωμένων ἀπαχθῆναι τὴν ἐπὶ θανάτῳ κελεύει.

καὶ Ιοὐδαῖοι μὲν ἀνεχώρουν. Αὖθισ δὲ Γαλιλαίων καὶ Σαμαρέων γίνεται συμβολή.

κατὰ γὰρ Γήμαν καλουμένην κώμην, ἥτισ ἐν τῷ μεγάλῳ πεδίῳ κεῖται τῆσ Σαμαρείτιδοσ, πολλῶν ἀναβαινόντων Ιοὐδαίων ἐπὶ τὴν ἑορτὴν ἀναιρεῖταί τισ Γαλιλαῖοσ. πρὸσ τοῦτο πλεῖστοι μὲν ἐκ τῆσ Γαλιλαίασ συνέδραμον ὡσ πολεμήσοντεσ τοῖσ Σαμαρεῦσιν, οἱ γνώριμοι δ’ αὐτῶν ἐλθόντεσ πρὸσ Κουμανὸν ἠντιβόλουν πρὶν ἀνηκέστου πάθουσ εἰσ τὴν Γαλιλαίαν διαβάντα τιμωρήσασθαι τοὺσ αἰτίουσ τοῦ φόνου·

μόνωσ γὰρ ἂν οὕτωσ διαλυθῆναι πρὸ πολέμου τὸ πλῆθοσ. Κουμανὸσ μὲν οὖν ἐν δευτέρῳ τὰσ ἐκείνων ἱκεσίασ τῶν ἐν χειρὶ πραγμάτων θέμενοσ ἀπράκτουσ ἀπέπεμψεν τοὺσ ἱκέτασ. Ἀγγελθὲν δὲ εἰσ Ιἑροσόλυμα τὸ πάθοσ τοῦ πεφονευμένου τὰ πλήθη συνετάραξεν καὶ τῆσ ἑορτῆσ ἀφέμενοι πρὸσ τὴν Σαμάρειαν ἐξώρμων ἀστρατήγητοι καὶ μηδενὶ τῶν ἀρχόντων κατέχοντι πειθόμενοι.

τοῦ λῃστρικοῦ δ’ αὐτῶν καὶ στασιώδουσ Δειναίου τισ υἱὸσ Ἐλεάζαροσ καὶ Ἀλέξανδροσ ἐξῆρχον, οἳ τοῖσ ὁμόροισ τῆσ Ἀκραβατηνῆσ τοπαρχίασ προσπεσόντεσ αὐτούσ τε ἀνῄρουν μηδεμιᾶσ ἡλικίασ φειδὼ ποιούμενοι καὶ τὰσ κώμασ ἐνεπίμπρασαν.

Κουμανὸσ δὲ ἀναλαβὼν ἀπὸ τῆσ Καισαρείασ μίαν ἴλην ἱππέων καλουμένην Σεβαστηνῶν ἐξεβοήθει τοῖσ πορθουμένοισ καὶ τῶν περὶ τὸν Ἐλεάζαρον πολλοὺσ μὲν συνέλαβεν, πλείστουσ δ’ ἀπέκτεινεν.

πρὸσ δὲ τὸ λοιπὸν πλῆθοσ τῶν πολεμεῖν τοῖσ Σαμαρεῦσιν ὡρμημένων οἱ ἄρχοντεσ τῶν Ιἑροσολύμων ἐκδραμόντεσ σάκκουσ ἀμπεχόμενοι καὶ τέφραν τῶν κεφαλῶν καταχέοντεσ ἱκέτευον ἀναχωρεῖν καὶ μὴ διὰ τὴν εἰσ Σαμαρεῖσ ἄμυναν ἐπὶ Ιἑροσόλυμα Ῥωμαίουσ παροξύνειν, ἐλεῆσαί τε τὴν πατρίδα καὶ τὸν ναὸν τέκνα τε καὶ γυναῖκασ ἰδίασ, ἃ πάντα κινδυνεύειν δι’ ἑνὸσ ἐκδικίαν Γαλιλαίου παραπολέσθαι.

τούτοισ πεισθέντεσ Ιοὐδαῖοι διελύθησαν.

ἐτράποντο δὲ πολλοὶ πρὸσ λῃστείαν διὰ τὴν ἄδειαν, καὶ κατὰ πᾶσαν τὴν χώραν ἁρπαγαί τε ἦσαν καὶ τῶν θρασυτέρων ἐπαναστάσεισ. καὶ τῶν Σαμαρέων οἱ δυνατοὶ πρὸσ Οὐμμίδιον Κουαδρᾶτον, ὃσ ἦν ἡγεμὼν τῆσ Συρίασ, εἰσ Τύρον παραγενόμενοι δίκην τινὰ παρὰ τῶν πορθησάντων τὴν χώραν ἠξίουν λαβεῖν.

παρόντεσ δὲ καὶ οἱ γνώριμοι τῶν Ιοὐδαίων καὶ ὁ ἀρχιερεὺσ Ιὠνάθησ υἱὸσ Ἀνάνου κατάρξαι μὲν ἔλεγον τῆσ ταραχῆσ Σαμαρέασ διὰ τὸν φόνον, αἴτιον δὲ τῶν ἀποβεβηκότων Κουμανὸν γεγονέναι μὴ θελήσαντα τοὺσ αὐθέντασ τοῦ σφαγέντοσ ἐπεξελθεῖν.

Κουαδρᾶτοσ δὲ τότε μὲν ἑκατέρουσ ὑπερτίθεται φήσασ, ἐπειδὰν εἰσ τοὺσ τόπουσ παραγένηται, διερευνήσειν ἕκαστα, αὖθισ δὲ παρελθὼν εἰσ Καισάρειαν τοὺσ ὑπὸ Κουμανοῦ ζωγρηθέντασ ἀνεσταύρωσεν πάντασ.

ἐκεῖθεν εἰσ Λύδδα παραγενόμενοσ πάλιν διήκουσεν τῶν Σαμαρέων, καὶ μεταπεμψάμενοσ ὀκτωκαίδεκα τῶν Ιοὐδαίων, οὓσ ἐπέπυστο μετεσχηκέναι τῆσ μάχησ, πελέκει διεχειρίσατο·

δύο δ’ ἑτέρουσ τῶν δυνατωτάτων καὶ τοὺσ ἀρχιερεῖσ Ιὠνάθην καὶ Ἀνανίαν τόν τε τούτου παῖδα Ἄνανον καί τινασ ἄλλουσ Ιοὐδαίων γνωρίμουσ ἀνέπεμψεν ἐπὶ Καίσαρα, ὁμοίωσ δὲ καὶ Σαμαρέων τοὺσ ἐπιφανεστάτουσ.

παρήγγειλεν δὲ καὶ Κουμανῷ καὶ Κέλερι τῷ χιλιάρχῳ πλεῖν ἐπὶ Ῥώμησ δώσοντασ Κλαυδίῳ λόγον ὑπὲρ τῶν γεγενημένων.

ταῦτα διαπραξάμενοσ ἀπὸ Λύδδων ἀνέβαινεν εἰσ Ιἑροσόλυμα, καὶ καταλαβὼν τὸ πλῆθοσ ἄγον τὴν τῶν ἀζύμων ἑορτὴν ἀθορύβωσ εἰσ Ἀντιόχειαν ἐπανῄει. Κατὰ δὲ τὴν Ῥώμην Καῖσαρ ἀκούσασ Κουμανοῦ καὶ Σαμαρέων, παρῆν δὲ καὶ Ἀγρίππασ ἐκθύμωσ ὑπεραγωνιζόμενοσ Ιοὐδαίων ἐπειδὴ καὶ Κουμανῷ πολλοὶ τῶν δυνατῶν παρίσταντο, Σαμαρέων μὲν καταγνοὺσ τρεῖσ ἀνελεῖν προσέταξεν τοὺσ δυνατωτάτουσ, Κουμανὸν δὲ ἐφυγάδευσεν.

Κέλερα δὲ δεσμώτην ἀναπέμψασ εἰσ Ιἑροσόλυμα παραδοθῆναι Ιοὐδαίοισ πρὸσ αἰκίαν ἐκέλευσεν καὶ περισυρέντα τὴν πόλιν οὕτω τὴν κεφαλὴν ἀποκοπῆναι.

Μετὰ ταῦτα Ιοὐδαίασ μὲν ἐπίτροπον Φήλικα τὸν Πάλλαντοσ ἀδελφὸν ἐκπέμπει τῆσ τε Σαμαρείασ καὶ Γαλιλαίασ καὶ Περαίασ, ἐκ δὲ τῆσ Χαλκίδοσ Ἀγρίππαν εἰσ μείζονα βασιλείαν μετατίθησιν, δοὺσ αὐτῷ τήν τε Φιλίππου γενομένην ἐπαρχίαν, αὕτη δ’ ἦν Τραχωνῖτισ καὶ Βατανέα καὶ Γαυλανῖτισ, προσέθηκεν δὲ τήν τε Λυσανίου βασιλείαν καὶ τὴν Οὐάρου γενομένην τετραρχίαν.

αὐτὸσ δὲ διοικήσασ τὴν ἡγεμονίαν ἔτεσι τρισκαίδεκα, πρὸσ δὲ μησὶν ὀκτὼ καὶ εἴκοσιν ἡμέραισ τελευτᾷ καταλιπὼν Νέρωνα τῆσ ἀρχῆσ διάδοχον, ὃν ταῖσ Ἀγριππίνησ τῆσ γυναικὸσ ἀπάταισ ἐπὶ κληρονομίᾳ τῆσ ἀρχῆσ εἰσεποιήσατο καίπερ υἱὸν ἔχων γνήσιον Βρεττανικὸν ἐκ Μεσσαλίνησ τῆσ προτέρασ γυναικὸσ καὶ Ὀκταουίαν θυγατέρα τὴν ὑπ’ αὐτοῦ ζευχθεῖσαν Νέρωνι·

γεγόνει δ’ αὐτῷ καὶ ἐκ Παιτίνησ Ἀντωνία.

καὶ ὡσ τελευταῖον ὑπὸ φρενοβλαβείασ ἐξώκειλεν εἰσ σκηνὴν καὶ θέατρον, ἐπειδὴ δι’ ὄχλου πᾶσίν ἐστιν, παραλείψω, τρέψομαι δὲ ἐπὶ τὰ Ιοὐδαίοισ κατ’ αὐτὸν γενόμενα.

Τὴν μὲν οὖν μικρὰν Ἀρμενίαν δίδωσιν βασιλεύειν Ἀριστοβούλῳ τῷ Ἡρώδου, τῇ δ’ Ἀγρίππα βασιλείᾳ τέσσαρασ πόλεισ προστίθησιν σὺν ταῖσ τοπαρχίαισ, Ἄβελα μὲν καὶ Ιοὐλιάδα κατὰ τὴν Περαίαν, Ταριχέασ δὲ καὶ Τιβεριάδα τῆσ Γαλιλαίασ, εἰσ δὲ τὴν λοιπὴν Ιοὐδαίαν Φήλικα κατέστησεν ἐπίτροπον.

οὗτοσ τόν τε ἀρχιλῃστὴν Ἐλεάζαρον ἔτεσιν εἴκοσι τὴν χώραν λῃσάμενον καὶ πολλοὺσ τῶν σὺν αὐτῷ ζωγρήσασ ἀνέπεμψεν εἰσ Ῥώμην·

τῶν δ’ ἀνασταυρωθέντων ὑπ’ αὐτοῦ λῃστῶν καὶ τῶν ἐπὶ κοινωνίᾳ φωραθέντων δημοτῶν οὓσ ἐκόλασεν, ἄπειρόν τι πλῆθοσ ἦν. μάλιστα [δὲ] ἐν ταῖσ ἑορταῖσ μισγόμενοι τῷ πλήθει καὶ ταῖσ ἐσθῆσιν ὑποκρύπτοντεσ μικρὰ ξιφίδια, τούτοισ ἔνυττον τοὺσ διαφόρουσ, ἔπειτα πεσόντων μέροσ ἐγίνοντο τῶν ἐπαγανακτούντων οἱ πεφονευκότεσ, διὸ καὶ παντάπασιν ὑπὸ ἀξιοπιστίασ ἦσαν ἀνεύρετοι.

πρῶτοσ μὲν οὖν ὑπ’ αὐτῶν Ιὠνάθησ ὁ ἀρχιερεὺσ ἀποσφάττεται, μετὰ δ’ αὐτὸν καθ’ ἡμέραν ἀνῃροῦντο πολλοί·

καὶ τῶν συμφορῶν ὁ φόβοσ ἦν χαλεπώτεροσ, ἑκάστου καθάπερ ἐν πολέμῳ καθ’ ὡρ́αν τὸν θάνατον προσδεχομένου. προεσκοποῦντο δὲ πόρρωθεν τοὺσ διαφόρουσ, καὶ οὐδὲ τοῖσ φίλοισ προσιοῦσιν πίστισ ἦν, ἐν μέσαισ δὲ ταῖσ ὑπονοίαισ καὶ ταῖσ φυλακαῖσ ἀνῃροῦντο·

τοσοῦτον τῶν ἐπιβουλευόντων τὸ τάχοσ ἦν καὶ τοῦ λαθεῖν ἡ τέχνη. Συνέστη δὲ πρὸσ τούτοισ στῖφοσ ἕτερον πονηρῶν χειρὶ μὲν καθαρώτερον, ταῖσ γνώμαισ δὲ ἀσεβέστερον, ὅπερ οὐδὲν ἧττον τῶν σφαγέων τὴν εὐδαιμονίαν τῆσ πόλεωσ ἐλυμήνατο.

πλάνοι γὰρ ἄνθρωποι καὶ ἀπατεῶνεσ προσχήματι θειασμοῦ νεωτερισμοὺσ καὶ μεταβολὰσ πραγματευόμενοι δαιμονᾶν τὸ πλῆθοσ ἔπειθον καὶ προῆγον εἰσ τὴν ἐρημίαν ὡσ ἐκεῖ τοῦ θεοῦ δείξοντοσ αὐτοῖσ σημεῖα ἐλευθερίασ.

ἐπὶ τούτοισ Φῆλιξ, ἐδόκει γὰρ ἀποστάσεωσ εἶναι καταβολή, πέμψασ ἱππεῖσ καὶ πεζοὺσ ὁπλίτασ πολὺ πλῆθοσ διέφθειρεν.

Μείζονι δὲ τούτου πληγῇ Ιοὐδαίουσ ἐκάκωσεν ὁ Αἰγύπτιοσ ψευδοπροφήτησ·

περιαγαγὼν δὲ αὐτοὺσ ἐκ τῆσ ἐρημίασ εἰσ τὸ ἐλαιῶν καλούμενον ὄροσ ἐκεῖθεν οἱο͂́σ τε ἦν εἰσ Ιἑροσόλυμα παρελθεῖν βιάζεσθαι καὶ κρατήσασ τῆσ τε Ῥωμαϊκῆσ φρουρᾶσ καὶ τοῦ δήμου τυραννεῖν χρώμενοσ τοῖσ συνεισπεσοῦσιν δορυφόροισ.

φθάνει δ’ αὐτοῦ τὴν ὁρμὴν Φῆλιξ ὑπαντήσασ μετὰ τῶν Ῥωμαϊκῶν ὁπλιτῶν, καὶ πᾶσ ὁ δῆμοσ συνεφήψατο τῆσ ἀμύνησ, ὥστε συμβολῆσ γενομένησ τὸν μὲν Αἰγύπτιον φυγεῖν μετ’ ὀλίγων, διαφθαρῆναι δὲ καὶ ζωγρηθῆναι πλείστουσ τῶν σὺν αὐτῷ, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθοσ σκεδασθὲν ἐπὶ τὴν ἑαυτῶν ἕκαστον διαλαθεῖν.

Κατεσταλμένων δὲ καὶ τούτων ὥσπερ ἐν νοσοῦντι σώματι πάλιν ἕτερον μέροσ ἐφλέγμαινεν.

οἱ γὰρ γόητεσ καὶ λῃστρικοὶ συναχθέντεσ πολλοὺσ εἰσ ἀπόστασιν ἐνῆγον καὶ πρὸσ ἐλευθερίαν παρεκρότουν θάνατον ἐπιτιμῶντεσ τοῖσ πειθαρχοῦσιν τῇ Ῥωμαίων ἡγεμονίᾳ καὶ πρὸσ βίαν ἀφαιρήσεσθαι λέγοντεσ τοὺσ ἑκουσίωσ δουλεύειν προαιρουμένουσ. μεριζόμενοι δὲ εἰσ τὴν χώραν κατὰ λόχουσ διήρπαζόν τε τὰσ τῶν δυνατῶν οἰκίασ καὶ αὐτοὺσ ἀνῄρουν καὶ τὰσ κώμασ ἐνεπίμπρασαν, ὥστε τῆσ ἀπονοίασ αὐτῶν πᾶσαν τὴν Ιοὐδαίαν ἀναπίμπλασθαι.

καὶ οὗτοσ μὲν ὁ πόλεμοσ καθ’ ἡμέραν ἀνερριπίζετο. Ἑτέρα δὲ ταραχὴ συνίσταται περὶ Καισάρειαν τῶν ἀναμεμιγμένων Ιοὐδαίων πρὸσ τοὺσ ἐν αὐτῇ Σύρουσ στασιασάντων.

οἱ μὲν γὰρ ἠξίουν σφετέραν εἶναι τὴν πόλιν Ιοὐδαῖον γεγονέναι τὸν κτίστην αὐτῆσ λέγοντεσ· ἦν δὲ Ἡρώδησ ὁ βασιλεύσ· οἱ δὲ ἕτεροι τὸν οἰκιστὴν μὲν προσωμολόγουν Ιοὐδαῖον, αὐτὴν μέντοι γε τὴν πόλιν Ἑλλήνων ἔφασαν· οὐ γὰρ ἂν ἀνδριάντασ καὶ ναοὺσ ἐγκαθιδρῦσαι Ιοὐδαίοισ αὐτὴν ἀνατιθέντα. διὰ ταῦτα δὲ ἠμφισβήτουν ἑκάτεροι·

προῄει δ’ αὐτοῖσ τὸ φιλόνεικον εἰσ ὅπλα καὶ καθ’ ἡμέραν οἱ θρασύτεροι παρ’ ἀμφοῖν προεπήδων ἐπὶ μάχην· οὔτε γὰρ Ιοὐδαίων οἱ γεραιοὶ τοὺσ ἰδίουσ στασιαστὰσ κατέχειν οἱοῖ́ τε ἦσαν καὶ τοῖσ Ἕλλησιν αἶσχοσ ἐδόκει Ιοὐδαίων ἐλαττοῦσθαι. προεῖχον δ’ οἱ μὲν πλούτῳ καὶ σωμάτων ἀλκῇ, τὸ δὲ Ἑλληνικὸν τῇ παρὰ τῶν στρατιωτῶν ἀμύνῃ·

τὸ γὰρ πλέον Ῥωμαίοισ τῆσ ἐκεῖ δυνάμεωσ ἐκ Συρίασ ἦν κατειλεγμένον καὶ καθάπερ συγγενεῖσ ἦσαν πρὸσ τὰσ βοηθείασ ἕτοιμοι. τοῖσ γε μὴν ἐπάρχοισ φροντὶσ ἦν ἀναστέλλειν τὴν ταραχὴν καὶ τοὺσ μαχιμωτέρουσ ἀεὶ συλλαμβάνοντεσ ἐκόλαζον μάστιξι καὶ δεσμοῖσ.

οὐ μὴν τὰ πάθη τῶν συλλαμβανομένων ἐνεποίει τοῖσ καταλειπομένοισ ἀνακοπὴν ἢ δέοσ, ἀλλ’ ἔτι μᾶλλον παρωξύνοντο πρὸσ τὴν στάσιν. νικῶντασ δέ ποτε τοὺσ Ιοὐδαίουσ προελθὼν εἰσ τὴν ἀγορὰν ὁ Φῆλιξ μετ’ ἀπειλῆσ ἐκέλευσεν ἀναχωρεῖν.

τῶν δὲ μὴ πειθομένων ἐπιπέμψασ τοὺσ στρατιώτασ ἀναιρεῖ συχνούσ, ὧν διαρπαγῆναι συνέβη καὶ τὰσ οὐσίασ. μενούσησ δὲ τῆσ στάσεωσ ἐπιλέξασ ἑκατέρωθεν τοὺσ γνωρίμουσ ἔπεμψεν πρέσβεισ ἐπὶ Νέρωνα διαλεξομένουσ περὶ τῶν δικαίων. Διαδεξάμενοσ δὲ παρὰ τούτου τὴν ἐπιτροπὴν ὁ Φῆστοσ τὸ μάλιστα λυμαινόμενον τὴν χώραν ἐπεξῄει·

τῶν γοῦν λῃστῶν συνέλαβέν τε πλείστουσ καὶ διέφθειρεν οὐκ ὀλίγουσ. ἀλλ’ οὐχ ὁ μετὰ Φῆστον Ἀλβῖνοσ τὸν αὐτὸν τρόπον ἐξηγήσατο τῶν πραγμάτων, οὐκ ἔστιν δὲ ἥντινα κακουργίασ ἰδέαν παρέλειπεν.

οὐ μόνον γοῦν ἐν τοῖσ πολιτικοῖσ πράγμασιν ἔκλεπτεν καὶ διήρπαζεν τὰσ ἑκάστων οὐσίασ, οὐδὲ τὸ πᾶν ἔθνοσ ἐβάρει ταῖσ εἰσφοραῖσ, ἀλλὰ καὶ τοὺσ ἐπὶ λῃστείᾳ δεδεμένουσ ὑπὸ τῆσ παρ’ ἑκάστοισ βουλῆσ ἢ τῶν προτέρων ἐπιτρόπων ἀπελύτρου τοῖσ συγγενέσιν, καὶ μόνοσ ὁ μὴ δοὺσ τοῖσ δεσμωτηρίοισ ὡσ πονηρὸσ ἐγκατελείπετο.

τηνικαῦτα καὶ τῶν νεωτερίζειν βουλομένων ἐν Ιἑροσολύμοισ ἐθάρσησαν αἱ τόλμαι, καὶ χρήμασιν μὲν οἱ δυνατοὶ τὸν Ἀλβῖνον προσελάμβανον ὥστε τοῦ στασιάζειν αὐτοῖσ παρέχειν ἄδειαν, τοῦ δημοτικοῦ δὲ τὸ μὴ χαῖρον ἡσυχίᾳ πρὸσ τοὺσ Ἀλβίνου κοινωνοὺσ ἀπέκλινεν.

ἕκαστοσ δὲ τῶν πονηρῶν ἴδιον στῖφοσ ὑπεζωσμένοσ αὐτὸσ μὲν ὥσπερ ἀρχιλῃστὴσ ἢ τύραννοσ προανεῖχεν ἐκ τοῦ λόχου, τοῖσ δορυφοροῦσι δὲ πρὸσ ἁρπαγὰσ τῶν μετρίων κατεχρῆτο.

συνέβαινεν δὲ τοὺσ μὲν ἀφῃρημένουσ ὑπὲρ ὧν ἀγανακτεῖν ἐχρῆν σιωπᾶν, τοὺσ ἄπληγασ δὲ δέει τοῦ μὴ τὰ αὐτὰ παθεῖν καὶ κολακεύειν τὸν ἄξιον κολάσεωσ.

καθόλου δὲ ἡ μὲν παρρησία πάντων περικέκοπτο, τυραννὶσ δ’ ἦν διὰ πλειόνων, καὶ τὰ σπέρματα τῆσ μελλούσησ ἁλώσεωσ ἔκτοτε τῇ πόλει κατεβάλλετο. Τοιοῦτον δ’ ὄντα τὸν Ἀλβῖνον ἀπέδειξεν ὁ μετ’ αὐτὸν ἐλθὼν Γέσσιοσ Φλῶροσ ἀγαθώτατον κατὰ σύγκρισιν.

ὁ μέν γε λάθρα τὰ πολλὰ καὶ μεθ’ ὑποστολῆσ ἐκακούργησεν, Γέσσιοσ δὲ τὰσ εἰσ τὸ ἔθνοσ παρανομίασ ἐπόμπευσεν καὶ ὥσπερ ἐπὶ τιμωρίᾳ κατακρίτων πεμφθεὶσ δήμιοσ οὔτε ἁρπαγῆσ τινα τρόπον οὔτε αἰκίασ παρέλιπεν. ἦν δὲ ἐν μὲν τοῖσ ἐλεεινοῖσ ὠμότατοσ, ἐν δὲ τοῖσ αἰσχροῖσ ἀναιδέστατοσ.

οὔτε δὲ πλείω τισ ἀπιστίαν τῆσ ἀληθείασ κατέχεεν οὔτε ἐν τῷ πανουργεῖν δολιωτέρασ ὁδοὺσ ἐπενόησεν. ᾧ τὸ μὲν κατ’ ἄνδρα κερδαίνειν μικρὸν ἐδόκει, πόλεισ δ’ ὅλασ ἐξεδίδυσκε καὶ δήμουσ ἀθρόουσ ἐλυμαίνετο καὶ μόνον οὐκ ἐκήρυξεν ἀνὰ τὴν χώραν πᾶσιν ἐξεῖναι λῃστεύειν ἐφ’ ᾧ μέροσ αὐτὸσ λήψεται τῶν λαφύρων. διὰ γοῦν τὴν ἐκείνου πλεονεξίαν πάσασ ἐρημωθῆναι συνέβη τὰσ πόλεισ καὶ πολλοὺσ τῶν πατρίων ἠθῶν ἐξαναστάντασ φυγεῖν εἰσ τὰσ ἀλλοφύλουσ ἐπαρχίασ.

Μέχρι μὲν οὖν ἐν Συρίᾳ Κέστιοσ Γάλλοσ ἦν διέπων τὴν ἐπαρχίαν, οὐδὲ πρεσβεύσασθαί τισ πρὸσ αὐτὸν ἐτόλμησεν κατὰ τοῦ Φλώρου·

παραγενόμενον δὲ εἰσ Ιἑροσόλυμα τῆσ τῶν ἀζύμων ἑορτῆσ ἐνεστώσησ περιστὰσ ὁ δῆμοσ οὐκ ἐλάττουσ τριακοσίων μυριάδων ἱκέτευον ἐλεῆσαι τὰσ τοῦ ἔθνουσ συμφορὰσ καὶ τὸν λυμεῶνα τῆσ χώρασ Φλῶρον ἐκεκράγεσαν· ὁ δὲ παρὼν καὶ τῷ Κεστίῳ παρεστὼσ διεχλεύαζεν τὰσ φωνάσ.

ὅ γε μὴν Κέστιοσ τὴν ὁρμὴν τοῦ πλήθουσ καταστείλασ καὶ δοὺσ ἔμφασιν ὡσ πρὸσ τὸ μέλλον αὐτοῖσ τὸν Φλῶρον κατασκευάσειεν μετριώτερον, ὑπέστρεφεν εἰσ Ἀντιόχειαν. προέπεμπε δὲ αὐτὸν μέχρι Καισαρείασ Φλῶροσ ἐξαπατῶν καὶ πόλεμον ἤδη τῷ ἔθνει σκοπούμενοσ, ᾧ μόνῳ συγκρύψειν τὰσ ἑαυτοῦ παρανομίασ ὑπελάμβανεν·

εἰρήνησ μὲν γὰρ οὔσησ κατηγόρουσ ἕξειν ἐπὶ Καίσαροσ Ιοὐδαίουσ προσεδόκα, πραγματευσάμενοσ δὲ ἀπόστασιν αὐτῶν τῷ μείζονι κακῷ περισπάσειν τὸν ἔλεγχον ἀπὸ τῶν μετριωτέρων.

ὁ μὲν οὖν, ὡσ ἂν ἀπορραγείη τὸ ἔθνοσ, καθ’ ἡμέραν ἐπέτεινεν αὐτοῖσ τὰσ συμφοράσ. Ἐν δὲ τούτῳ καὶ οἱ Καισαρέων Ἕλληνεσ νικήσαντεσ παρὰ Νέρωνι τῆσ πόλεωσ ἄρχειν τὰ τῆσ κρίσεωσ ἐκόμισαν γράμματα, καὶ προσελάμβανεν τὴν ἀρχὴν ὁ πόλεμοσ δωδεκάτῳ μὲν ἔτει τῆσ Νέρωνοσ ἡγεμονίασ, ἑπτακαιδεκάτῳ δὲ τῆσ Ἀγρίππα βασιλείασ, Ἀρτεμισίου μηνόσ.

πρὸσ δὲ τὸ μέγεθοσ τῶν ἐξ αὐτοῦ συμφορῶν οὐκ ἀξίαν ἔσχεν πρόφασιν·

οἱ γὰρ ἐν Καισαρείᾳ Ιοὐδαῖοι, συναγωγὴν ἔχοντεσ παρὰ χωρίον, οὗ δεσπότησ ἦν τισ Ἕλλην Καισαρεύσ, πολλάκισ μὲν κτήσασθαι τὸν τόπον ἐσπούδασαν τιμὴν πολλαπλασίονα τῆσ ἀξίασ διδόντεσ· ὡσ δ’ ὑπερορῶν τὰσ δεήσεισ πρὸσ ἐπήρειαν ἔτι καὶ παρῳκοδόμει τὸ χωρίον ἐκεῖνοσ ἐργαστήρια κατασκευαζόμενοσ στενήν τε καὶ παντάπασιν βιαίαν πάροδον ἀπέλειπεν αὐτοῖσ, τὸ μὲν πρῶτον οἱ θερμότεροι τῶν νέων προπηδῶντεσ οἰκοδομεῖν ἐκώλυον.

ὡσ δὲ τούτουσ εἶργεν τῆσ βίασ Φλῶροσ, ἀμηχανοῦντεσ οἱ δυνατοὶ τῶν Ιοὐδαίων, σὺν οἷσ Ιωἄννησ ὁ τελώνησ.

πείθουσι τὸν Φλῶρον ἀργυρίου ταλάντοισ ὀκτὼ διακωλῦσαι τὸ ἔργον. ὁ δὲ πρὸσ μόνον τὸ λαβεῖν ὑποσχόμενοσ πάντα συμπράξειν, λαβὼν ἔξεισιν τῆσ Καισαρείασ εἰσ Σεβαστὴν καὶ καταλείπει τὴν στάσιν αὐτεξούσιον, ὥσπερ ἄδειαν πεπρακὼσ Ιοὐδαίοισ τοῦ μάχεσθαι.

Τῆσ δ’ ἐπιούσησ ἡμέρασ ἑβδομάδοσ οὔσησ τῶν Ιοὐδαίων εἰσ τὴν συναγωγὴν συναθροισθέντων στασιαστήσ τισ Καισαρεὺσ γάστραν καταστρέψασ καὶ παρὰ τὴν εἴσοδον αὐτῶν θέμενοσ ἐπέθυεν ὄρνεισ.

τοῦτο τοὺσ Ιοὐδαίουσ ἀνηκέστωσ παρώξυνεν ὡσ ὑβρισμένων μὲν αὐτοῖσ τῶν νόμων, μεμιασμένου δὲ τοῦ χωρίου. τὸ μὲν οὖν εὐσταθὲσ καὶ πρᾷον ἐπὶ τοὺσ ἡγεμόνασ ἀναφεύγειν ᾤετο χρῆναι, τὸ στασιῶδεσ δὲ καὶ ἐν νεότητι φλεγμαῖνον ἐξεκαίετο πρὸσ μάχην.

παρεσκευασμένοι δὲ εἱστήκεσαν οἱ τῶν Καισαρέων στασιασταί, τὸν γὰρ ἐπιθύσοντα προπεπόμφεσαν ἐκ συντάγματοσ, καὶ ταχέωσ ἐγένετο συμβολή. προσελθὼν δὲ Ιοὔκουνδοσ ὁ διακωλύειν τεταγμένοσ ἱππάρχησ τήν τε γάστραν αἴρει καὶ καταπαύειν ἐπειρᾶτο τὴν στάσιν.

ἡττωμένου δ’ αὐτοῦ τῆσ τῶν Καισαρέων βίασ Ιοὐδαῖοι τοὺσ νόμουσ ἁρπάσαντεσ ἀνεχώρησαν εἰσ Νάρβατα· χώρα τισ αὐτῶν οὕτω καλεῖται σταδίουσ ἑξήκοντα διέχουσα τῆσ Καισαρείασ· οἱ δὲ περὶ τὸν Ιωἄννην δυνατοὶ δώδεκα πρὸσ Φλῶρον ἐλθόντεσ εἰσ Σεβαστὴν ἀπωδύροντο περὶ τῶν πεπραγμένων καὶ βοηθεῖν ἱκέτευον, αἰδημόνωσ ὑπομιμνήσκοντεσ τῶν ὀκτὼ ταλάντων.

ὁ δὲ καὶ συλλαβὼν ἔδησεν τοὺσ ἄνδρασ αἰτιώμενοσ ὑπὲρ τοῦ τοὺσ νόμουσ ἐξενεγκεῖν τῆσ Καισαρείασ. Πρὸσ τοῦτο τῶν ἐν Ιἑροσολύμοισ ἀγανάκτησισ ἦν, ἔτι μέντοι τοὺσ θυμοὺσ κατεῖχον.

ὁ δὲ Φλῶροσ ὥσπερ ἠργολαβηκὼσ ἐκριπίζειν τὸν πόλεμον, πέμψασ εἰσ τὸν ἱερὸν θησαυρὸν ἐξαιρεῖ δεκαεπτὰ τάλαντα σκηψάμενοσ εἰσ τὰσ Καίσαροσ χρείασ. σύγχυσισ δ’ εὐθέωσ εἶχεν τὸν δῆμον, καὶ συνδραμόντεσ εἰσ τὸ ἱερὸν βοαῖσ διαπρυσίοισ τὸ Καίσαροσ ἀνεκάλουν ὄνομα καὶ τῆσ Φλώρου τυραννίδοσ ἐλευθεροῦν σφᾶσ ἱκέτευον.

ἔνιοι δὲ τῶν στασιαστῶν λοιδορίασ αἰσχίστουσ εἰσ τὸν Φλῶρον ἐκεκράγεσαν καὶ κανοῦν περιφέροντεσ ἀπῄτουν αὐτῷ κέρματα καθάπερ ἀκλήρῳ καὶ ταλαιπώρῳ.

τούτοισ οὐκ ἀνετράπη τὴν φιλαργυρίαν, ἀλλ’ ἐπὶ τὸ μᾶλλον χρηματίσασθαι παρωργίσθη. δέον γοῦν εἰσ Καισάρειαν ἐλθόντα σβέσαι τὸ τοῦ πολέμου πῦρ ἐκεῖθεν ἀρχόμενον καὶ τῆσ ταραχῆσ ἀνελεῖν τὰσ αἰτίασ, ἐφ’ ᾧ καὶ μισθὸν ἔλαβεν, ὁ δὲ μετὰ στρατιᾶσ ἱππικῆσ τε καὶ πεζικῆσ ἐπὶ Ιἑροσολύμων ὡρ́μησεν, ἵνα τοῖσ Ῥωμαίων ὅπλοισ ἐργάσηται καὶ τῷ δέει καὶ ταῖσ ἀπειλαῖσ περιδύσῃ τὴν πόλιν.

Ὁ δὲ δῆμοσ προδυσωπῆσαι τὴν ὁρμὴν αὐτοῦ βουλόμενοσ ὑπαντᾷ τοῖσ στρατιώταισ μετ’ εὐφημίασ καὶ τὸν Φλῶρον θεραπευτικῶσ ἐκδέχεσθαι παρεσκευάσατο.

κἀκεῖνοσ προπέμψασ σὺν ἱππεῦσιν πεντήκοντα Καπίτωνα ἑκατοντάρχην ἀναχωρεῖν αὐτοὺσ ἐκέλευσεν καὶ μὴ πρὸσ ὃν οὕτωσ ἐλοιδόρησαν αἰσχρῶσ εἰρωνεύεσθαι τὰσ νῦν φιλοφρονήσεισ·

δεῖν γὰρ αὐτούσ, εἴπερ γενναῖοί εἰσιν καὶ παρρησιασταί, σκώπτειν μὲν αὐτὸν καὶ παρόντα, φαίνεσθαι δὲ μὴ μόνον ἐν τοῖσ λόγοισ, ἀλλὰ κἀν τοῖσ ὅπλοισ φιλελευθέρουσ.

τούτοισ καταπλαγὲν τὸ πλῆθοσ, ἅμα καὶ τῶν περὶ Καπίτωνα ἱππέων εἰσ μέσον φερομένων, διεσκεδάσθη πρὶν ἀσπάσασθαι τὸν Φλῶρον ἢ τοῖσ στρατιώταισ φανερὸν ποιῆσαι τὸ πειθήνιον.

ἀναχωρήσαντεσ δὲ εἰσ τὰσ οἰκίασ μετὰ δέουσ καὶ ταπεινότητοσ ἐνυκτέρευσαν. Φλῶροσ δὲ τότε μὲν ἐν τοῖσ βασιλείοισ αὐλίζεται, τῇ δ’ ὑστεραίᾳ βῆμα πρὸ αὐτῶν θέμενοσ καθέζεται, καὶ προσελθόντεσ οἵ τε ἀρχιερεῖσ καὶ δυνατοὶ τό τε γνωριμώτατον τῆσ πόλεωσ παρέστησαν τῷ βήματι.

τούτοισ ὁ Φλῶροσ ἐκέλευσεν τοὺσ λοιδορήσαντασ αὐτὸν ἐκδοῦναι, φάμενοσ αὐτοὺσ ἀπολαύσειν τῆσ ἀμύνησ, εἰ μὴ προάγοιεν τοὺσ αἰτίουσ.

οἱ δὲ τὸν μὲν δῆμον ἀπέφηναν εἰρηνικὰ φρονοῦντα, τοῖσ δὲ παραφθεγξαμένοισ ᾐτοῦντο συγγνώμην· ἐν γὰρ τοσούτῳ πλήθει θαυμαστὸν μὲν οὐδὲν εἶναί τινασ θρασυτέρουσ καὶ δι’ ἡλικίαν ἄφρονασ, ἀμήχανον δὲ τῶν ἡμαρτηκότων τὴν διάκρισιν ἑκάστου μετανοοῦντοσ καὶ δι’ ἃ δέδρακεν ἀρνουμένου.

δεῖν μέντοι γε ἐκεῖνον, εἰ προνοεῖ τῆσ κατὰ τὸ ἔθνοσ εἰρήνησ καὶ βούλεται Ῥωμαίοισ περισώζειν τὴν πόλιν, μᾶλλον διὰ τοὺσ πολλοὺσ ἀκαταιτιάτουσ συγγνῶναι καὶ τοῖσ ὀλίγοισ πλημμελήσασιν ἢ δι’ ὀλίγουσ πονηροὺσ ταράξαι δῆμον ἀγαθὸν τοσοῦτον.

Πρὸσ ταῦτα μᾶλλον παροξυνθεὶσ ἐμβοᾷ τοῖσ στρατιώταισ διαρπάζειν τὴν ἄνω καλουμένην ἀγορὰν καὶ κτείνειν τοὺσ ἐντυγχάνοντασ.

οἱ δ’ ἐπιθυμίᾳ κέρδουσ προσλαβόντεσ ἡγεμονικὴν παρακέλευσιν οὐ μόνον ἐφ’ ὃν ἐπέμφθησαν τόπον ἡρ́παζον, ἀλλ’ εἰσ πάσασ ἐμπηδῶντεσ τὰσ οἰκίασ ἔσφαζον τοὺσ οἰκήτορασ. φυγὴ δ’ ἦν ἐκ τῶν στενωπῶν καὶ φόνοσ τῶν καταλαμβανομένων, τρόποσ τε ἁρπαγῆσ οὐδεὶσ παρελείπετο, καὶ πολλοὺσ τῶν μετρίων συλλαβόντεσ ἐπὶ τὸν Φλῶρον ἀνῆγον·

οὓσ μάστιξιν προαικισάμενοσ ἀνεσταύρωσεν. ὁ δὲ σύμπασ τῶν ἐκείνησ ἀπολομένων τῆσ ἡμέρασ ἀριθμὸσ σὺν γυναιξὶν καὶ τέκνοισ, οὐδὲ γὰρ νηπίων ἀπέσχοντο, περὶ τριάκοντα καὶ ἑξακοσίουσ συνήχθη.

βαρυτέραν τε ἐποίει τὴν συμφορὰν τὸ καινὸν τῆσ Ῥωμαίων ὠμότητοσ·

ὃ γὰρ μηδεὶσ πρότερον τότε Φλῶροσ ἐτόλμησεν, ἄνδρασ ἱππικοῦ τάγματοσ μαστιγῶσαί τε πρὸ τοῦ βήματοσ καὶ σταυρῷ προσηλῶσαι, ὧν εἰ καὶ τὸ γένοσ Ιοὐδαίων ἀλλὰ γοῦν τὸ ἀξίωμα Ῥωμαϊκὸν ἦν. Κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν ὁ μὲν βασιλεὺσ Ἀγρίππασ ἔτυχεν εἰσ τὴν Ἀλεξάνδρειαν πεπορευμένοσ, ὅπωσ Ἀλεξάνδρῳ συνησθείη πεπιστευμένῳ τὴν Αἴγυπτον ὑπὸ Νέρωνοσ καὶ πεμφθέντι διέπειν.

τὴν ἀδελφὴν δὲ αὐτοῦ Βερνίκην παροῦσαν ἐν Ιἑροσολύμοισ καὶ τὴν παρανομίαν τῶν στρατιωτῶν θεωμένην δεινὸν εἰσῄει πάθοσ, καὶ πολλάκισ τούσ τε ἱππάρχουσ ἑαυτῆσ καὶ σωματοφύλακασ πέμπουσα πρὸσ Φλῶρον ἐδέετο παύσασθαι τοῦ φόνου.

καὶ ὁ μὲν οὔτε εἰσ τὸ πλῆθοσ τῶν ἀναιρουμένων οὔτε εἰσ τὴν εὐγένειαν τῆσ παρακαλούσησ, ἀλλ’ εἰσ μόνον τὸ λυσιτελὲσ τὸ ἐκ τῶν ἁρπαγῶν ἀποβλέπων παρήκουσεν.

ἡ δ’ ὁρμὴ τῶν στρατιωτῶν ἐλύσσησεν καὶ κατὰ τῆσ βασιλίδοσ·

οὐ μόνον γοῦν ἐν ὄμμασιν αὐτῆσ ᾐκίζοντο τοὺσ ἁλισκομένουσ καὶ διέφθειρον, ἀλλὰ κἂν αὐτὴν ἀνεῖλον, εἰ μὴ καταφυγεῖν εἰσ τὴν βασιλικὴν αὐλὴν ἔφθη, κἀκεῖ διενυκτέρευσεν μετὰ φυλακῆσ δεδοικυῖα τὴν τῶν στρατιωτῶν ἔφοδον. ἐπεδήμει δ’ ἐν τοῖσ Ιἑροσολύμοισ εὐχὴν ἐκτελοῦσα τῷ θεῷ·

τοὺσ γὰρ ἢ νόσῳ καταπονουμένουσ ἤ τισιν ἄλλαισ ἀνάγκαισ ἔθοσ εὔχεσθαι πρὸ τριάκοντα ἡμερῶν ἧσ ἀποδώσειν μέλλοιεν θυσίασ οἴνου τε ἀφέξεσθαι καὶ ξυρήσεσθαι τὰσ κόμασ. ἃ δὴ καὶ τότε τελοῦσα Βερνίκη γυμνόπουσ τε πρὸ τοῦ βήματοσ ἱκέτευε τὸν Φλῶρον καὶ πρὸσ τῷ μὴ τυχεῖν αἰδοῦσ αὐτὴν τὸν περὶ τοῦ ζῆν κίνδυνον ἐπείρασεν.

Ταῦτα μὲν οὖν ἑξκαιδεκάτῃ μηνὸσ Ἀρτεμισίου συνηνέχθη, τῇ δ’ ἐπιούσῃ τὸ μὲν πλῆθοσ ὑπερπαθῆσαν εἰσ τὴν ἄνω συνέρρευσεν ἀγορὰν καὶ βοαῖσ ἐξαισίοισ περὶ τῶν ἀπολωλότων ἀνωδύρετο·

τὸ πλέον δὲ ἦσαν εἰσ τὸν Φλῶρον ἐπίφθονοι φωναί. πρὸσ ὃ δείσαντεσ οἱ δυνατοὶ σὺν τοῖσ ἀρχιερεῦσιν τὰσ ἐσθῆτασ περιερρήξαντο καὶ προσπίπτοντεσ ἕκαστοσ ἐδέοντο παύσασθαι καὶ μὴ πρὸσ οἷσ πεπόνθασιν εἰσ ἀνήκεστόν τι τὸν Φλῶρον ἐρεθίζειν.

ἐπείσθη δὲ τὸ πλῆθοσ ταχέωσ αἰδοῖ τε τῶν παρακαλούντων καὶ κατ’ ἐλπίδα τοῦ μηδὲν ἔτι τὸν Φλῶρον εἰσ αὐτοὺσ παρανομήσειν.

Ὁ δὲ σβεσθείσησ τῆσ ταραχῆσ ἤχθετο καὶ πάλιν αὐτὴν ἀνάψαι πραγματευόμενοσ τούσ τε ἀρχιερεῖσ σὺν τοῖσ γνωρίμοισ μεταπέμπεται καὶ μόνον ἔφη τεκμήριον ἔσεσθαι τοῦ μηδὲν ἔτι τὸν δῆμον νεωτερίσειν, εἰ προελθόντεσ ὑπαντήσουσιν τοῖσ ἀπὸ Καισαρείασ ἀνιοῦσιν στρατιώταισ·

παρεγίνοντο δὲ δύο σπεῖραι. τῶν δ’ ἔτι συγκαλούντων τὸ πλῆθοσ προπέμψασ διεδήλου τοῖσ τῶν σπειρῶν ἑκατοντάρχοισ, ὅπωσ παραγγείλωσιν τοῖσ ὑφ’ ἑαυτοὺσ μήτε ἀντασπάσασθαι τοὺσ Ιοὐδαίουσ κἄν τι κατ’ αὐτοῦ φθέγξωνται, χρήσασθαι τοῖσ ὅπλοισ.

οἱ δ’ ἀρχιερεῖσ εἰσ τὸ ἱερὸν τὴν πληθὺν συναγαγόντεσ ὑπαντᾶν τοῖσ Ῥωμαίοισ παρεκάλουν καὶ πρὸ ἀνηκέστου πάθουσ τὰσ σπείρασ δεξιοῦσθαι.

τούτοισ τὸ στασιῶδεσ ἠπείθει, καὶ διὰ τοὺσ ἀπολωλότασ τὸ πλῆθοσ ἔρρεπεν πρὸσ τοὺσ θρασυτέρουσ. Ἔνθα δὴ πᾶσ μὲν ἱερεὺσ πᾶσ δ’ ὑπηρέτησ τοῦ θεοῦ τὰ ἅγια σκεύη προκομίσαντεσ καὶ τὸν κόσμον, ἐν ᾧ λειτουργεῖν ἔθοσ ἦν αὐτοῖσ, ἀναλαβόντεσ κιθαρισταί τε καὶ ὑμνῳδοὶ μετὰ τῶν ὀργάνων προσέπιπτον καὶ κατηντιβόλουν φυλάξαι τὸν ἱερὸν κόσμον αὐτοῖσ καὶ μὴ πρὸσ ἁρπαγὴν τῶν θείων κειμηλίων Ῥωμαίουσ ἐρεθίσαι.

τοὺσ δ’ ἀρχιερεῖσ αὐτοὺσ ἦν ἰδεῖν καταμωμένουσ μὲν τὴν κεφαλὴν κόνει, γυμνοὺσ δὲ τὰ στέρνα τῶν ἐσθήτων διερρηγμένων.

ὀνομαστὶ δ’ ἕκαστον τῶν γνωρίμων καὶ κοινῇ τὸ πλῆθοσ ἱκέτευον μὴ δι’ ἐλαχίστησ πλημμελείασ προδοῦναι τὴν πατρίδα τοῖσ ἐπιθυμοῦσιν πορθῆσαι· τίνα γὰρ ἢ τοῖσ στρατιώταισ φέρειν ὠφέλειαν τὸν ἀπὸ Ιοὐδαίων ἀσπασμὸν ἢ διόρθωσιν αὐτοῖσ τῶν συμβεβηκότων τὸ μὴ νῦν προελθεῖν;

εἰ δὲ δὴ δεξιώσαιντο τοὺσ προσιόντασ ὡσ ἔθοσ, Φλώρῳ μὲν ἀποκοπήσεσθαι τὴν ἀφορμὴν τοῦ πολέμου, κερδήσειν δ’ αὐτοὺσ τὴν πατρίδα καὶ τὸ μηδὲν παθεῖν πλέον.

ἄλλωσ τε καὶ τὸ πείθεσθαι στασιάζουσιν ὀλίγοισ, δέον αὐτοὺσ δῆμον ὄντασ τοσοῦτον συναναγκάζειν κἀκείνουσ συνευγνωμονεῖν, δεινῆσ ἀκρασίασ εἶναι. Τούτοισ μειλισσόμενοι τὸ πλῆθοσ ἅμα καὶ τῶν στασιαστῶν οὓσ μὲν ἀπειλαῖσ οὓσ δὲ αἰδοῖ κατέστειλαν.

ἔπειτα ἐξηγούμενοι μεθ’ ἡσυχίασ τε καὶ κόσμου τοῖσ στρατιώταισ ὑπήντων καὶ πλησίον γενομένουσ ἠσπάσαντο· τῶν δὲ μηδὲν ἀποκριναμένων οἱ στασιασταὶ Φλώρου κατεβόων. τοῦτο ἦν σύνθημα κατ’ αὐτῶν δεδομένον·

αὐτίκα γοῦν οἱ στρατιῶται περισχόντεσ αὐτοὺσ ἔπαιον ξύλοισ, καὶ φεύγοντασ οἱ ἱππεῖσ καταδιώκοντεσ συνεπάτουν. ἔπιπτον δὲ πολλοὶ μὲν ὑπὸ Ῥωμαίων τυπτόμενοι, πλείουσ δ’ ὑπ’ ἀλλήλων βιαζόμενοι. δεινὸσ δὲ περὶ τὰσ πύλασ ὠθισμὸσ ἦν, καὶ φθάνειν ἑκάστου σπεύδοντοσ βραδυτέρα μὲν ἡ φυγὴ πᾶσιν ἐγίνετο, τῶν δὲ σφαλέντων ἀπώλεια δεινή·

πνιγόμενοι γὰρ καὶ κλώμενοι πλήθει τῶν ἐπιβαινόντων ἠφανίζοντο, καὶ οὐδὲ πρὸσ ταφήν τισ γνώριμοσ τοῖσ ἰδίοισ κατελείπετο. συνέπιπτον δὲ καὶ στρατιῶται παίοντεσ ἀνέδην τοὺσ καταλαμβανομένουσ καὶ διὰ τῆσ Βεθεζὰ καλουμένησ ἀνεώθουν τὸ πλῆθοσ βιαζόμενοι παρελθεῖν καὶ κρατῆσαι τοῦ τε ἱεροῦ καὶ τῆσ Ἀντωνίασ·

ὧν καὶ Φλῶροσ ἐφιέμενοσ ἐξῆγε τῆσ βασιλικῆσ αὐλῆσ τοὺσ σὺν αὐτῷ καὶ πρὸσ τὸ φρούριον ἐλθεῖν ἠγωνίζετο. διήμαρτέν γε μὴν τῆσ ἐπιβολῆσ·

ὁ γὰρ δῆμοσ ἄντικρυσ ἐπιστραφεὶσ εἶργεν τῆσ ὁρμῆσ, καὶ διαστάντεσ ἐπὶ τῶν τεγῶν τοὺσ Ῥωμαίουσ ἔβαλλον. καταπονούμενοι δὲ τοῖσ ὕπερθεν βέλεσιν καὶ διακόψαι τὸ τοὺσ στενωποὺσ ἐμφράξαν πλῆθοσ ἀσθενήσαντεσ ἀνεχώρουν εἰσ τὸ πρὸσ τοῖσ βασιλείοισ στρατόπεδον. Οἱ δὲ στασιασταὶ δείσαντεσ μὴ πάλιν ἐπελθὼν ὁ Φλῶροσ κρατήσῃ τοῦ ἱεροῦ διὰ τῆσ Ἀντωνίασ, ἀναβάντεσ εὐθέωσ τὰσ συνεχεῖσ στοὰσ τοῦ ἱεροῦ πρὸσ τὴν Ἀντωνίαν διέκοψαν.

τοῦτ’ ἔψυξεν τὴν Φλώρου πλεονεξίαν·

τῶν γὰρ τοῦ θεοῦ θησαυρῶν ἐφιέμενοσ καὶ διὰ τοῦτο παρελθεῖν ἐπιθυμῶν εἰσ τὴν Ἀντωνίαν, ὡσ ἀπερράγησαν αἱ στοαί, τὴν ὁρμὴν ἀνετράπη, καὶ μεταπεμψάμενοσ τούσ τε ἀρχιερεῖσ καὶ τὴν βουλὴν αὐτὸσ μὲν ἐξιέναι τῆσ πόλεωσ ἔφη, φρουρὰν δ’ ἐγκαταλείψειν αὐτοῖσ ὅσην ἂν ἀξιώσωσιν. τῶν δὲ πάντα περὶ ἀσφαλείασ καὶ τοῦ μηδὲν νεωτερίσειν ὑποσχομένων, εἰ μίαν αὐτοῖσ καταλείποι σπεῖραν, μὴ μέντοι τὴν μαχεσαμένην·

πρὸσ γὰρ ταύτην ἀπεχθῶσ δι’ ἃ πέπονθεν ἔχειν τὸ πλῆθοσ· ἀλλάξασ τὴν σπεῖραν, ὡσ ἠξίουν, μετὰ τῆσ λοιπῆσ δυνάμεωσ ὑπέστρεψεν εἰσ Καισάρειαν. Ἑτέραν δὲ ἐπιβολὴν τῷ πολέμῳ ποριζόμενοσ ἐπέστελλεν Κεστίῳ Ιοὐδαίων ἀπόστασιν καταψευδόμενοσ τήν τε ἀρχὴν τῆσ μάχησ περιθεὶσ αὐτοῖσ καὶ δρᾶσαι λέγων ἐκείνουσ ἃ πεπόνθεσαν.

οὐ μὴν οὐδ’ οἱ τῶν Ιἑροσολύμων ἄρχοντεσ ἐσίγησαν, ἀλλ’ αὐτοί τε καὶ Βερνίκη τῷ Κεστίῳ περὶ ὧν Φλῶροσ εἰσ τὴν πόλιν παρηνόμησεν ἔγραφον. ὁ δὲ τὰ παρ’ ἀμφοῖν ἀναγνοὺσ μετὰ τῶν ἡγεμόνων ἐβουλεύετο.

τοῖσ μὲν οὖν αὐτὸν ἐδόκει Κέστιον μετὰ στρατιᾶσ ἀναβαίνειν ἢ τιμωρησόμενον τὴν ἀπόστασιν, εἰ γέγονεν, ἢ βεβαιοτέρουσ καταστήσοντα Ιοὐδαίουσ καὶ συμμένοντασ, αὐτῷ δὲ προπέμψαι τῶν ἑταίρων τὸν κατασκεψόμενον τὰ πράγματα καὶ τὰ φρονήματα τῶν Ιοὐδαίων πιστῶσ ἀναγγελοῦντα. πέμπει δή τινα τῶν χιλιάρχων Νεαπολιτανόν, ὃσ ἀπὸ τῆσ Ἀλεξανδρείασ ὑποστρέφοντι περιτυχὼν Ἀγρίππᾳ τῷ βασιλεῖ κατὰ Ιἄμνειαν τόν τε πέμψαντα καὶ τὰσ αἰτίασ ἐδήλωσεν.

Ἔνθα καὶ Ιοὐδαίων οἵ τε ἀρχιερεῖσ ἅμα τοῖσ δυνατοῖσ καὶ ἡ βουλὴ παρῆν δεξιουμένη τὸν βασιλέα.

μετὰ δὲ τὴν εἰσ ἐκεῖνον θεραπείαν ἀπωδύροντο τὰσ ἑαυτῶν συμφορὰσ καὶ τὴν Φλώρου διεξῄεσαν ὠμότητα. πρὸσ ἣν ἠγανάκτει μὲν Ἀγρίππασ, στρατηγικῶσ δὲ τὴν ὀργὴν εἰσ οὓσ ἠλέει Ιοὐδαίουσ μετέφερεν, ταπεινοῦν αὐτῶν βουλόμενοσ τὰ φρονήματα καὶ τῷ μὴ δοκεῖν ἀδίκωσ τι παθεῖν τῆσ ἀμύνησ ἀποτρέπων.

οἱ μὲν οὖν, ὡσ ἂν ὄντεσ ἔκκριτοι καὶ διὰ τὰσ ἑαυτῶν κτήσεισ ἐπιθυμοῦντεσ εἰρήνησ, συνίεσαν εὐνοϊκὴν τὴν ἐπίπληξιν τοῦ βασιλέωσ·

ὁ δὲ δῆμοσ ἐκ τῶν Ιἑροσολύμων ἐπὶ ἑξήκοντα προελθὼν σταδίουσ ἐδεξιοῦτο τὸν Ἀγρίππαν καὶ τὸν Νεαπολιτανόν. ἐκώκυον δὲ καὶ τῶν ἀπεσφαγμένων αἱ γυναῖκεσ προεκθέουσαι, καὶ πρὸσ τὴν τούτων οἰμωγὴν ὁ δῆμοσ εἰσ ὀλοφυρμοὺσ τραπόμενοσ ἐπικουρεῖν τὸν Ἀγρίππαν ἱκέτευεν, τοῦ τε Νεαπολιτανοῦ κατεβόων ὅσα πάθοιεν ὑπὸ Φλώρου καὶ παρελθοῦσιν εἰσ τὴν πόλιν τήν τε ἀγορὰν ἠρημωμένην ἐπεδείκνυσαν καὶ πεπορθημένασ τὰσ οἰκίασ.

ἔπειτα δι’ Ἀγρίππα πείθουσι τὸν Νεαπολιτανὸν σὺν ἑνὶ θεράποντι περιελθεῖν μέχρι τοῦ Σιλωᾶ τὴν πόλιν, ἵνα γνῷ Ιοὐδαίουσ τοῖσ μὲν ἄλλοισ Ῥωμαίοισ ἅπασιν εἴκοντασ, μόνῳ δ’ ἀπεχθανομένουσ Φλώρῳ δι’ ὑπερβολὴν τῆσ εἰσ αὐτοὺσ ὠμότητοσ.

ὁ δὲ ὡσ διοδεύσασ πεῖραν ἱκανὴν ἔλαβεν τῆσ πραότητοσ αὐτῶν, εἰσ τὸ ἱερὸν ἀναβαίνει. ἔνθα συγκαλέσασ τὸ πλῆθοσ, καὶ πολλὰ μὲν εἰσ πίστιν αὐτοὺσ τὴν πρὸσ Ῥωμαίουσ ἐπαινέσασ, πολλὰ δὲ εἰσ τὸ τηρεῖν τὴν εἰρήνην προτρεψάμενοσ καὶ τοῦ θεοῦ προσκυνήσασ ὅθεν ἐξῆν τὰ ἅγια πρὸσ Κέστιον ἐπανῄει.

Τὸ δὲ πλῆθοσ τῶν Ιοὐδαίων ἐπί τε τὸν βασιλέα καὶ τοὺσ ἀρχιερεῖσ τραπόμενον πέμπειν κατὰ Φλώρου πρέσβεισ ἠξίου πρὸσ Νέρωνα καὶ μὴ σιωπῶντασ ἐπὶ τοσούτῳ φόνῳ καταλιπεῖν ἑαυτοῖσ ὑπόνοιαν ἀποστάσεωσ·

δόξειν γὰρ αὐτοὶ κατάρξαι τῶν ὅπλων, εἰ μὴ φθάσαντεσ ἐνδείξαιντο τὸν κατάρξαντα· φανεροὶ δ’ ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντεσ, εἰ τὴν πρεσβείαν τισ ἀποκωλύει.

Ἀγρίππᾳ δὲ τὸ μὲν χειροτονεῖν Φλώρου κατηγόρουσ ἐπίφθονον, τὸ περιιδεῖν δὲ Ιοὐδαίουσ εἰσ πόλεμον ἐκριπισθέντασ οὐδὲ αὐτῷ λυσιτελὲσ κατεφαίνετο. προσκαλεσάμενοσ δὲ εἰσ τὸν ξυστὸν τὸ πλῆθοσ καὶ παραστησάμενοσ ἐν περιόπτῳ τὴν ἀδελφὴν Βερνίκην ἐπὶ τῆσ Ἀσαμωναίων οἰκίασ, αὕτη γὰρ ἦν ἐπάνω τοῦ ξυστοῦ πρὸσ τὸ πέραν τῆσ ἄνω πόλεωσ, καὶ γέφυρα τῷ ξυστῷ τὸ ἱερὸν συνῆπτεν, Ἀγρίππασ ἔλεξεν τοιάδε.

"Εἰ μὲν ἑώρων πάντασ ὑμᾶσ πολεμεῖν Ῥωμαίοισ ὡρμημένουσ καὶ μὴ τοῦ δήμου τὸ καθαρώτατον καὶ εἰλικρινέστατον εἰρήνην ἄγειν προῃρημένουσ, οὔτ’ ἂν παρῆλθον εἰσ ὑμᾶσ οὔτε συμβουλεύειν ἐθάρρησα·

περισσὸσ γὰρ ὑπὲρ τοῦ τὰ δέοντα ποιεῖν πᾶσ λόγοσ, ὅταν ᾖ τῶν ἀκουόντων πάντων [ἡ] πρὸσ τὸ χεῖρον ὁμόνοια. ἐπεὶ δὲ τινὰσ μὲν ἡλικία τῶν ἐν πολέμῳ κακῶν ἄπειροσ, τινὰσ δὲ ἐλπὶσ ἀλόγιστοσ ἐλευθερίασ, ἐνίουσ δὲ πλεονεξία τισ παροξύνει καὶ τὸ παρὰ τῶν ἀσθενεστέρων, ἐὰν τὰ πράγματα συγχυθῇ, κέρδοσ, ὅπωσ αὐτοί τε σωφρονισθέντεσ μεταβάλωνται καὶ μὴ τῆσ ἐνίων κακοβουλίασ οἱ ἀγαθοὶ παραπολαύσωσιν, ᾠήθην δεῖν ἐπὶ τὸ αὐτὸ πάντασ ὑμᾶσ συναγαγὼν εἰπεῖν ἃ νομίζω συμφέρειν.

θορυβήσῃ δέ μοι μηδείσ, ἐὰν μὴ τὰ πρὸσ ἡδονὴν ἀκούῃ·

τοῖσ μὲν γὰρ ἀνηκέστωσ ἐπὶ τὴν ἀπόστασιν ὡρμημένοισ ἔνεστι καὶ μετὰ τὴν ἐμὴν παραίνεσιν ταῦτα φρονεῖν, ἐμοὶ δὲ διαπίπτει καὶ πρὸσ τοὺσ ἀκούειν ἐθέλοντασ ὁ λόγοσ, ἐὰν μὴ παρὰ πάντων ἡσυχία γένηται. οἶδα μὲν οὖν ὅτι πολλοὶ τὰσ ἐκ τῶν ἐπιτρόπων ὕβρεισ καὶ τὰ τῆσ ἐλευθερίασ ἐγκώμια τραγῳδοῦσιν, ἐγὼ δὲ πρὶν ἐξετάζειν τίνεσ ὄντεσ καὶ τίσιν ἐπιχειρεῖτε πολεμεῖν, πρῶτον διαζεύξω τὴν συμπλοκὴν τῶν προφάσεων.

εἰ μὲν γὰρ ἀμύνεσθε τοὺσ ἀδικοῦντασ, τί σεμνύνετε τὴν ἐλευθερίαν;

εἰ δὲ τὸ δουλεύειν ἀφόρητον ἡγεῖσθε, περισσὴ πρὸσ τοὺσ ἡγεμόνασ ἡ μέμψισ· καὶ γὰρ ἐκείνων μετριαζόντων αἰσχρὸν ὁμοίωσ τὸ δουλεύειν. σκοπεῖτε δὲ καὶ καθ’ ἕκαστον τούτων ὡσ ἔστιν μικρὰ τοῦ πολεμεῖν ἡ ὑπόθεσισ, καὶ πρῶτά γε τὰ τῶν ἐπιτρόπων ἐγκλήματα·

θεραπεύειν γάρ, οὐκ ἐρεθίζειν χρὴ τὰσ ἐξουσίασ· ὅταν δὲ τῶν μικρῶν ἁμαρτημάτων τοὺσ ἐξονειδισμοὺσ ποιῆσθε μεγάλουσ, καθ’ ἑαυτῶν τοὺσ ὀνειδιζομένουσ ἀπελέγχετε, καὶ παρέντεσ τὸ λάθρα καὶ μετ’ αἰδοῦσ ὑμᾶσ βλάπτειν πορθοῦσι φανερῶσ.

οὐδὲν δὲ οὕτωσ τὰσ πληγὰσ ὡσ τὸ φέρειν ἀναστέλλει, καὶ τὸ τῶν ἀδικουμένων ἡσύχιον τοῖσ ἀδικοῦσι γίνεται διατροπή. φέρε δ’ εἶναι τοὺσ Ῥωμαίων ὑπηρέτασ ἀνηκέστωσ χαλεπούσ·

οὔπω Ῥωμαῖοι πάντεσ ἀδικοῦσιν ὑμᾶσ οὐδὲ Καῖσαρ, πρὸσ οὓσ αἱρεῖσθε τὸν πόλεμον· οὐδὲ γὰρ ἐξ ἐντολῆσ ἥκει τισ πονηρὸσ ἀπ’ ἐκείνων, οὐδέ γε τοὺσ ὑπὸ τὴν ἀνατολὴν οἱ ἀφ’ ἑσπέρασ ἐπιβλέπουσιν· ἀλλ’ οὐδὲ ἀκούειν ταχέωσ τὰ ἐντεῦθεν ἐκεῖ ῥᾴδιον. ἄτοπον δὲ καὶ δι’ ἕνα πολλοῖσ καὶ διὰ μικρὰσ αἰτίασ τηλικούτοισ καὶ μηδὲ γινώσκουσιν ἃ μεμφόμεθα πολεμεῖν.

καὶ τῶν μὲν ἡμετέρων ἐγκλημάτων ταχεῖα γένοιτ’ ἂν διόρθωσισ·

οὔτε γὰρ ὁ αὐτὸσ ἐπίτροποσ μένει διὰ παντόσ, καὶ τοὺσ διαδεξομένουσ εἰκὸσ ἐλεύσεσθαι μετριωτέρουσ· κινηθέντα δ’ ἅπαξ τὸν πόλεμον οὔτε ἀποθέσθαι ῥᾴδιον δίχα συμφορῶν οὔτε βαστάζειν. ἀλλὰ μὴν τό γε νῦν ἐλευθερίασ ἐπιθυμεῖν ἀώρον, δέον ὑπὲρ τοῦ μηδὲ ἀποβαλεῖν αὐτὴν ἀγωνίζεσθαι πρότερον·

ἡ γὰρ πεῖρα τῆσ δουλείασ χαλεπή, καὶ περὶ τοῦ μηδ’ ἄρξασθαι ταύτησ ὁ ἀγὼν δίκαιοσ. ὁ δ’ ἅπαξ χειρωθείσ, ἔπειτα ἀφιστάμενοσ, αὐθάδησ δοῦλόσ ἐστιν, οὐ φιλελεύθεροσ.

τότε τοιγαροῦν ἐχρῆν πάνθ’ ὑπὲρ τοῦ μὴ δέξασθαι Ῥωμαίουσ ποιεῖν, ὅτε ἐπέβαινεν τῆσ χώρασ Πομπήιοσ. ἀλλ’ οἱ μὲν ἡμέτεροι πρόγονοι καὶ οἱ βασιλεῖσ αὐτῶν καὶ χρήμασιν καὶ σώμασιν καὶ ψυχαῖσ ἄμεινον ὑμῶν πολλῷ διακείμενοι πρὸσ μοῖραν ὀλίγην τῆσ Ῥωμαίων δυνάμεωσ οὐκ ἀντέσχον·

ὑμεῖσ δὲ οἱ τὸ μὲν ὑπακούειν ἐκ διαδοχῆσ παρειληφότεσ, τοῖσ πράγμασιν δὲ τῶν πρώτων ὑπακουσάντων τοσοῦτον ἐλαττούμενοι, πρὸσ ὅλην ἀνθίστασθε τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν; καὶ Ἀθηναῖοι μὲν οἱ περὶ τῆσ τῶν Ἑλλήνων ἐλευθερίασ παραδόντεσ ποτὲ καὶ πυρὶ τὴν πόλιν, οἱ τὸν ὑπερήφανον Ξέρξην διὰ γῆσ πλεύσαντα καὶ διὰ θαλάσσησ ὁδεύσαντα καὶ μὴ χωρούμενον μὲν τοῖσ πελάγεσιν, πλατυτέραν δὲ τῆσ Εὐρώπησ τὴν στρατιὰν ἄγοντα, οἱᾶ δραπέτην ἐπὶ μιᾶσ νηὸσ διώξαντεσ, περὶ δὲ τῇ μικρᾷ Σαλαμῖνι τὴν τοσαύτην Ἀσίαν κλάσαντεσ νῦν δουλεύουσιν Ῥωμαίοισ, καὶ τὴν ἡγεμονίδα τῆσ Ἑλλάδοσ πόλιν διοικεῖ τὰ ἀπὸ τῆσ Ἰταλίασ προστάγματα.

καὶ Μακεδόνεσ ἔτι φανταζόμενοι Φίλιππον καὶ τὴν σὺν Ἀλεξάνδρῳ παρασπείρουσαν αὐτοῖσ τὴν τῆσ οἰκουμένησ ἡγεμονίαν ὁρῶντεσ, φέρουσιν τὴν τοσαύτην μεταβολὴν καὶ πρὸσ οὓσ μεταβέβηκεν ἡ τύχη προσκυνοῦσιν.

ἄλλα τε ἔθνη μυρία πλείονοσ γέμοντα πρὸσ ἐλευθερίαν παρρησίασ εἴκει·

μόνοι δ’ ὑμεῖσ ἀδοξεῖτε δουλεύειν οἷσ ὑποτέτακται τὰ πάντα. ποίᾳ στρατιᾷ ποίοισ πεποιθότεσ ὅπλοισ; ποῦ μὲν ὁ στόλοσ ὑμῖν διαληψόμενοσ τὰσ Ῥωμαίων θαλάσσασ; ποῦ δ’ οἱ ταῖσ ἐπιβολαῖσ ἐξαρκέσοντεσ θησαυροί; πρὸσ Αἰγυπτίουσ ἄρα καὶ πρὸσ Ἄραβασ οἰέσθε κινεῖν τὸν πόλεμον;

οὐ περισκέψεσθε τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν; οὐ μετρήσετε τὴν ἑαυτῶν ἀσθένειαν; οὐ τὰ μὲν ἡμέτερα καὶ τῶν προσοίκων ἐθνῶν ἡττήθη πολλάκισ, ἡ δὲ ἐκείνων ἰσχὺσ διὰ τῆσ οἰκουμένησ ἀνίκητοσ; μᾶλλον δὲ καὶ ταύτησ ἐζήτησάν τι πλέον·

οὐ γὰρ ἐξήρκεσεν αὐτοῖσ ὅλοσ Εὐφράτησ ὑπὸ τὴν ἀνατολὴν οὐδὲ τῶν προσαρκτίων ὁ Ἴστροσ ἥ τε μεσημβρινὴ μέχρι τῶν ἀοικήτων ἐρευνηθεῖσα Λιβύη καὶ Γάδειρα πρὸσ ἑσπέραν, ἀλλ’ ὑπὲρ ὠκεανὸν ἑτέραν ἐζήτησαν οἰκουμένην καὶ μέχρι τῶν ἀνιστορήτων πρότερον Βρεττανῶν διήνεγκαν τὰ ὅπλα. τί οὖν;

ὑμεῖσ πλουσιώτεροι Γαλατῶν, ἰσχυρότεροι Γερμανῶν, Ἑλλήνων συνετώτεροι, πλείουσ τῶν κατὰ τὴν οἰκουμένην ἐστὲ πάντων; τί τὸ πεποιθὸσ ὑμᾶσ κατὰ Ῥωμαίων ἐπαίρει; χαλεπὸν τὸ δουλεύειν, ἐρεῖ τισ. πόσῳ μᾶλλον Ἕλλησιν, οἳ τῶν ὑφ’ ἡλίῳ πάντων προύχοντεσ εὐγενείᾳ καὶ τοσαύτην νεμόμενοι χώραν ἓξ Ῥωμαίων ὑπείκουσιν ῥάβδοισ, τοσαύταισ δὲ καὶ Μακεδόνεσ οἱ δικαιότερον ὑμῶν ὀφείλοντεσ ἐλευθερίασ ἀντιποιεῖσθαι.

τί δ’ αἱ πεντακόσιαι τῆσ Ἀσίασ πόλεισ;

οὐ δίχα φρουρᾶσ ἕνα προσκυνοῦσιν ἡγεμόνα καὶ τὰσ ὑπατικὰσ ῥάβδουσ; τί χρὴ λέγειν Ἡνιόχουσ τε καὶ Κόλχουσ καὶ τὸ τῶν Ταύρων φῦλον, Βοσπορανούσ τε καὶ τὰ περίοικα τοῦ Πόντου καὶ τῆσ Μαιώτιδοσ ἔθνη; παρ’ οἷσ πρὶν μὲν οὐδ’ οἰκεῖοσ ἐγιγνώσκετο δεσπότησ, νῦν δὲ τρισχιλίοισ ὁπλίταισ ὑποτάσσεται, καὶ τεσσαράκοντα ναῦσ μακραὶ τὴν πρὶν ἄπλωτον καὶ ἀγρίαν εἰρηνεύουσι θάλασσαν.

πόσα Βιθυνία καὶ Καππαδοκία καὶ τὸ Παμφύλιον ἔθνοσ Λύκιοί τε καὶ Κίλικεσ ὑπὲρ ἐλευθερίασ ἔχοντεσ εἰπεῖν χωρὶσ ὅπλων φορολογοῦνται;

τί δαί; Θρᾷκεσ οἱ πέντε μὲν εὖροσ ἑπτὰ δὲ μῆκοσ ἡμερῶν χώραν διειληφότεσ, τραχυτέραν τε καὶ πολλῷ τῆσ ὑμετέρασ ὀχυρωτέραν καὶ βαθεῖ κρυμῷ τοὺσ ἐπιστρατεύσοντασ ἀνακόπτουσαν, οὐχὶ δισχιλίοισ Ῥωμαίων ὑπακούουσιν φρουροῖσ; οἱ δ’ ἀπὸ τούτων Ἰλλυριοὶ τὴν μέχρι Δαλματίασ ἀποτεμνομένην Ἴστρῳ κατοικοῦντεσ, οὐ δυσὶν μόνοισ τάγμασιν ὑπείκουσιν, μεθ’ ὧν αὐτοὶ τὰσ Δακῶν ἀνακόπτουσιν ὁρμάσ;

οἱ δὲ τοσαυτάκισ πρὸσ ἐλευθερίαν ἀναχαιτίσαντεσ Δαλμάται καὶ πρὸσ τὸ μόνον ἀεὶ χειρωθέντεσ τότε συλλεξάμενοι τὴν ἰσχὺν πάλιν ἀποστῆναι, νῦν οὐχ ὑφ’ ἑνὶ τάγματι Ῥωμαίων ἡσυχίαν ἄγουσιν;

ἀλλὰ μὴν εἴ γέ τινασ εἰσ ἀπόστασιν ὤφειλον ἀφορμαὶ μεγάλαι παροξύνειν, μάλιστα Γαλάτασ ἐχρῆν τοὺσ οὕτωσ ὑπὸ τῆσ φύσεωσ τετειχισμένουσ, ἐξ ἀνατολῆσ μὲν ταῖσ Ἄλπεσιν πρὸσ ἄρκτῳ δὲ Ῥήνῳ ποταμῷ, μεσημβρινοῖσ δὲ τοῖσ Πυρηναίοισ ὄρεσιν, ὠκεανῷ δὲ πρὸσ δυσμῶν.

ἀλλὰ καίτοι τηλικαῦτα μὲν ἑρ́κη περιβεβλημένοι, πέντε δὲ καὶ τριακοσίοισ πληθύοντεσ ἔθνεσιν, τὰσ δὲ πηγάσ, ὡσ ἄν τισ εἴποι, τῆσ εὐδαιμονίασ ἐπιχωρίουσ ἔχοντεσ καὶ τοῖσ ἀγαθοῖσ σχεδὸν ὅλην ἐπικλύζοντεσ τὴν οἰκουμένην, ἀνέχονται Ῥωμαίων πρόσοδοσ ὄντεσ καὶ ταμιευόμενοι παρ’ αὐτῶν τὴν οἰκείαν εὐδαιμονίαν.

καὶ τοῦθ’ ὑπομένουσιν οὐ διὰ φρονημάτων μαλακίαν οὐδὲ δι’ ἀγένειαν, οἵ γε διήνεγκαν ὀγδοήκοντα ἔτη πόλεμον ὑπὲρ τῆσ ἐλευθερίασ, ἀλλὰ μετὰ τῆσ δυνάμεωσ Ῥωμαίων καὶ τὴν τύχην καταπλαγέντεσ, ἥτισ αὐτοῖσ κατορθοῖ πλείονα τῶν ὅπλων.

τοιγαροῦν ὑπὸ χιλίοισ καὶ διακοσίοισ στρατιώταισ δουλεύουσιν, ὧν ὀλίγου δεῖν πλείουσ ἔχουσι πόλεισ. οὐδὲ Ἴβηρσιν ὁ γεωργούμενοσ χρυσὸσ εἰσ τὸν ὑπὲρ τῆσ ἐλευθερίασ ἐξήρκεσεν πόλεμον οὐδὲ τὸ τοσοῦτον ἀπὸ Ῥωμαίων γῆσ καὶ θαλάσσησ διάστημα φῦλά τε Λουσιτανῶν καὶ Καντάβρων ἀρειμάνια οὐδὲ γείτων ὠκεανὸσ φοβερὰν καὶ τοῖσ ἐπιχωρίοισ ἄμπωτιν ἐπάγων, ἀλλ’ ὑπὲρ τὰσ Ἡρακλείουσ στήλασ ἐκτείναντεσ τὰ ὅπλα καὶ διὰ νεφῶν ὁδεύσαντεσ τὰ Πυρηναῖα ὄρη καὶ τούτουσ ἐδουλώσαντο Ῥωμαῖοι·

φρουρὰ δ’ ἤρκεσεν τῶν οὕτωσ δυσμάχων καὶ τοσοῦτον ἀπῳκισμένων ἓν τάγμα.

τίσ ὑμῶν οὐκ ἀκοῇ παρείληφεν τὸ Γερμανῶν πλῆθοσ;

ἀλκὴν μὲν γὰρ καὶ μεγέθη σωμάτων εἴδετε δήπου πολλάκισ, ἐπεὶ πανταχοῦ Ῥωμαῖοι τοὺσ τούτων αἰχμαλώτουσ ἔχουσιν. ἀλλ’ οὗτοι γῆν μὲν ἄπειρον νεμόμενοι, μείζω δὲ τῶν σωμάτων ἔχοντεσ τὰ φρονήματα καὶ τὴν μὲν ψυχὴν θανάτου καταφρονοῦσαν, τοὺσ δὲ θυμοὺσ τῶν ἀγριωτάτων θηρίων σφοδροτέρουσ, Ῥῆνον τῆσ ὁρμῆσ ὁρ́ον ἔχουσιν καὶ Ῥωμαίων ὀκτὼ τάγμασιν δαμαζόμενοι δουλεύουσιν μὲν ἁλόντεσ, τὸ δ’ ὅλον αὐτῶν ἔθνοσ φυγῇ διασώζεται.

σκέψασθε δὲ καὶ τὸ Βρεττανῶν τεῖχοσ οἱ τοῖσ Ιἑροσολύμων τείχεσιν πεποιθότεσ·

καὶ γὰρ ἐκείνουσ περιβεβλημένουσ ὠκεανὸν καὶ τῆσ καθ’ ἡμᾶσ οἰκουμένησ οὐκ ἐλάσσονα νῆσον οἰκοῦντασ πλεύσαντεσ ἐδουλώσαντο Ῥωμαῖοι, τέσσαρα δὲ τάγματα τὴν τοσαύτην νῆσον φυλάσσει. καὶ τί δεῖ πολλὰ λέγειν, ὅπου καὶ Πάρθοι, τὸ πολεμικώτατον φῦλον, τοσούτων ἄρχοντεσ ἐθνῶν καὶ τηλικαύτην περιβεβλημένοι δύναμιν ὁμήρουσ πέμπουσιν Ῥωμαίοισ, καὶ ἔστιν ἐπὶ τῆσ Ἰταλίασ ἰδεῖν ἐν εἰρήνησ προφάσει δουλεύουσαν τὴν ἀπὸ τῆσ ἀνατολῆσ εὐγένειαν.

πάντων δὴ σχεδὸν τῶν ὑφ’ ἡλίῳ τὰ Ῥωμαίων ὅπλα προσκυνούντων ὑμεῖσ μόνοι πολεμήσετε μηδὲ τὸ Καρχηδονίων τέλοσ σκοποῦντεσ, οἳ τὸν μέγαν αὐχοῦντεσ Ἀννίβαν καὶ τὴν ἀπὸ Φοινίκων εὐγένειαν ὑπὸ τὴν Σκιπίωνοσ δεξιὰν ἔπεσον;

οὔτε δὲ Κυρηναῖοι, τὸ Λακώνων γένοσ, οὔτε Μαρμαρίδαι, τὸ μέχρι τῆσ διψάδοσ ἐκτεταμένον φῦλον, οὔθ’ αἱ φοβεραὶ καὶ τοῖσ ἀκούουσιν Σύρτεισ Νασαμῶνέσ τε καὶ Μαῦροι καὶ τὸ Νομάδων ἄπειρον πλῆθοσ τὰσ Ῥωμαίων ἀνέκοψαν ἀρετάσ.

χωρὶσ δὲ τῶν ἐτησίων καρπῶν, οἳ μησὶν ὀκτὼ τὸ κατὰ τὴν Ῥώμην πλῆθοσ τρέφουσιν, καὶ ἔξωθεν παντοίωσ φορολογοῦνται καὶ ταῖσ χρείαισ τῆσ ἡγεμονίασ παρέχουσιν ἑτοίμουσ τὰσ εἰσφοράσ, οὐδὲν τῶν ἐπιταγμάτων ὥσπερ ὑμεῖσ ὕβριν ἡγούμενοι καίπερ ἑνὸσ τάγματοσ αὐτοῖσ παραμένοντοσ.

ἥτισ ἐκτεινομένη μέχρισ Αἰθιόπων καὶ τῆσ εὐδαίμονοσ Ἀραβίασ ὁρ́μοσ τε οὖσα τῆσ Ἰνδικῆσ, πεντήκοντα πρὸσ ταῖσ ἑπτακοσίαισ ἔχουσα μυριάδασ ἀνθρώπων δίχα τῶν Ἀλεξάνδρειαν κατοικούντων, ὡσ ἔνεστιν ἐκ τῆσ καθ’ ἑκάστην κεφαλὴν εἰσφορᾶσ τεκμήρασθαι, τὴν Ῥωμαίων ἡγεμονίαν οὐκ ἀδοξεῖ, καίτοι πηλίκον ἀποστάσεωσ κέντρον ἔχουσα τὴν Ἀλεξάνδρειαν πλήθουσ τε ἀνδρῶν ἕνεκα καὶ πλούτου πρὸσ δὲ μεγέθουσ·

μῆκοσ μέν γε αὐτῆσ τριάκοντα σταδίων, εὖροσ δ’ οὐκ ἔλαττον δέκα, τοῦ δὲ ἐνιαυσιαίου παρ’ ὑμῶν φόρου καθ’ ἕνα μῆνα πλέον Ῥωμαίοισ παρέχει καὶ τῶν χρημάτων ἔξωθεν τῇ Ῥώμῃ σῖτον μηνῶν τεσσάρων·

τετείχισται δὲ πάντοθεν ἢ δυσβάτοισ ἐρημίαισ ἢ θαλάσσαισ ἀλιμένοισ ἢ ποταμοῖσ ἢ ἕλεσιν. ἀλλ’ οὐδὲν τούτων ἰσχυρότερον εὑρέθη τῆσ Ῥωμαίων τύχησ, δύο δ’ ἐγκαθήμενα τῇ πόλει τάγματα τὴν βαθεῖαν Αἴγυπτον ἅμα τῇ Μακεδόνων εὐγενείᾳ χαλινοῖ.

τίνασ οὖν ἐπὶ τὸν πόλεμον ἐκ τῆσ ἀοικήτου παραλήψεσθε συμμάχουσ;

οἱ μὲν γὰρ ἐπὶ τῆσ οἰκουμένησ πάντεσ εἰσὶν Ῥωμαῖοι, εἰ μή τισ ὑπὲρ Εὐφράτην ἐκτείνει τὰσ ἐλπίδασ καὶ τοὺσ ἐκ τῆσ Ἀδιαβηνῆσ ὁμοφύλουσ οἰέται προσαμυνεῖν, οἱ δ’ οὔτε δι’ αἰτίαν ἄλογον τηλικούτῳ πολέμῳ συνεμπλέξουσιν ἑαυτούσ, οὔτε βουλευσαμένοισ κακῶσ ὁ Πάρθοσ ἐπιτρέψει· πρόνοια γὰρ αὐτῷ τῆσ πρὸσ Ῥωμαίουσ ἐκεχειρίασ, καὶ παραβαίνειν οἰήσεται τὰσ σπονδάσ, ἄν τισ τῶν ὑπ’ αὐτὸν ἐπὶ Ῥωμαίουσ ἰῄ.

λοιπὸν οὖν ἐπὶ τὴν τοῦ θεοῦ συμμαχίαν καταφευκτέον.

ἀλλὰ καὶ τοῦτο παρὰ Ῥωμαίοισ τέτακται· δίχα γὰρ θεοῦ συστῆναι τηλικαύτην ἡγεμονίαν ἀδύνατον. σκέψασθε δ’ ὡσ ὑμῖν τὸ τῆσ θρησκείασ ἄκρατον, εἰ καὶ πρὸσ εὐχειρώτουσ πολεμοίητε, δυσδιοίκητον, καὶ δι’ ἃ μᾶλλον τὸν θεὸν ἐλπίζετε σύμμαχον, ταῦτ’ ἀναγκαζόμενοι παραβαίνειν ἀποστρέψετε.

τηροῦντέσ γε μὴν τὰ τῶν ἑβδομάδων ἔθη καὶ πρὸσ μηδεμίαν πρᾶξιν κινούμενοι ῥᾳδίωσ ἁλώσεσθε, καθάπερ οἱ πρόγονοι Πομπηίῳ ταύτασ μάλιστα τὰσ ἡμέρασ ἐνεργοὺσ ποιησαμένῳ τῆσ πολιορκίασ, ἐν αἷσ ἤργουν οἱ πολιορκούμενοι·

παραβαίνοντεσ δὲ ἐν τῷ πολέμῳ τὸν πάτριον νόμον οὐκ οἶδ’ ὑπὲρ ὅτου λοιπὸν ποιήσεσθε τὸν ἀγῶνα·

σπουδὴ γὰρ ὑμῖν μία τὸ μὴ τῶν πατρίων τι καταλῦσαι. πῶσ δὲ ἐπικαλέσεσθε τὸ θεῖον πρὸσ τὴν ἄμυναν οἱ παραβάντεσ ἑκουσίωσ τὴν εἰσ αὐτὸ θεραπείαν;

ἐπαναιροῦνται δὲ ἕκαστοι πόλεμον ἢ θείᾳ πεποιθότεσ ἢ ἀνθρωπίνῃ βοηθείᾳ· ὅταν δὲ τὴν παρ’ ἀμφοῖν τὸ εἰκὸσ ἀποκόπτῃ, φανερὰν ἅλωσιν οἱ πολεμοῦντεσ αἱροῦνται. τί δὴ κωλύει ταῖσ ἑαυτῶν χερσὶν διαχρήσασθαι τέκνα καὶ γυναῖκασ καὶ τὴν περικαλλεστάτην πατρίδα ταύτην καταφλέξαι;

μανέντεσ γὰρ οὕτωσ τό γε τῆσ ἥττησ ὄνειδοσ κερδήσετε. καλόν, ὦ φίλοι, καλόν, ἑώσ ἔτι ἐν ὁρ́μῳ τὸ σκάφοσ προσκέπτεσθαι τὸν μέλλοντα χειμῶνα μηδ’ εἰσ μέσασ τὰσ θυέλλασ ἀπολουμένουσ ἀναχθῆναι· τοῖσ μὲν γὰρ ἐξ ἀδήλων ἐπιπεσοῦσιν δεινοῖσ τὸ γοῦν ἐλεεῖσθαι περίεστιν, ὁ δ’ εἰσ πρόδηλον ἀπώλειαν ὁρμήσασ καὶ προσονειδίζεται.

πλὴν εἰ μή τισ ὑπολαμβάνει κατὰ συνθήκασ πολεμήσειν καὶ Ῥωμαίουσ κρατήσαντασ ὑμῶν μετριάσειν, ἀλλ’ οὐκ εἰσ ὑπόδειγμα τῶν ἄλλων ἐθνῶν καταφλέξειν μὲν τὴν ἱερὰν πόλιν, ἀναιρήσειν δὲ πᾶν ὑμῶν τὸ φῦλον·

οὐδὲ γὰρ περιλειφθέντεσ φυγῆσ εὑρήσετε τόπον ἁπάντων ἐχόντων Ῥωμαίουσ δεσπότασ ἢ δεδοικότων σχεῖν. ὁ δὲ κίνδυνοσ οὐ τῶν ἐνθάδε μόνον, ἀλλὰ καὶ τῶν κατὰ τὰσ ἄλλασ κατοικούντων πόλεισ·

οὐ γὰρ ἔστιν ἐπὶ τῆσ οἰκουμένησ δῆμοσ ὁ μὴ μοῖραν ἡμετέραν ἔχων. οὓσ ἅπαντασ πολεμησάντων ὑμῶν κατασφάξουσιν οἱ διάφοροι, καὶ δι’ ὀλίγων ἀνδρῶν κακοβουλίαν πᾶσα πλησθήσεται πόλισ Ιοὐδαϊκοῦ φόνου.

καὶ συγγνώμη μὲν τοῖσ τοῦτο πράξασιν· ἂν δὲ μὴ πραχθῇ, λογίσασθε, πῶσ πρὸσ οὕτω φιλανθρώπουσ ὅπλα κινεῖν ἀνόσιον. εἰσελθέτω δ’ οἶκτοσ ὑμᾶσ εἰ καὶ μὴ τέκνων καὶ γυναικῶν, ἀλλὰ τῆσ γε μητροπόλεωσ ταύτησ καὶ τῶν ἱερῶν περιβόλων.

φείσασθε τοῦ ἱεροῦ καὶ τὸν ναὸν ἑαυτοῖσ μετὰ τῶν ἁγίων τηρήσατε· ἀφέξονται γὰρ οὐκέτι Ῥωμαῖοι τούτων κρατήσαντεσ, ὧν φεισάμενοι πρότερον ἠχαρίστηνται. μαρτύρομαι δὲ ἐγὼ μὲν ὑμῶν τὰ ἅγια καὶ τοὺσ ἱεροὺσ ἀγγέλουσ τοῦ θεοῦ καὶ πατρίδα τὴν κοινήν, ὡσ οὐδὲν τῶν σωτηρίων ὑμῖν καθυφηκάμην, ὑμεῖσ δὲ βουλευσάμενοι μὲν τὰ δέοντα κοινὴν σὺν ἐμοὶ τὴν εἰρήνην ἕξετε, προαχθέντεσ δὲ τοῖσ θυμοῖσ χωρὶσ ἐμοῦ κινδυνεύσετε.

Τοσαῦτα εἰπὼν ἐπεδάκρυσέν τε μετὰ τῆσ ἀδελφῆσ καὶ πολὺ τῆσ ὁρμῆσ αὐτῶν ἔπαυσεν τοῖσ δακρύοισ.

ἀνεβόων δὲ οὐ Ῥωμαίοισ, ἀλλὰ Φλώρῳ δι’ ἃ πεπόνθασιν πολεμεῖν. πρὸσ τοῦτο βασιλεὺσ Ἀγρίππασ "ἀλλὰ τὰ ἔργα, ἔφη, Ῥωμαίοισ ἤδη πολεμούντων ἐστίν·

οὔτε γὰρ Καίσαρι δεδώκατε τὸν φόρον καὶ τὰσ στοὰσ ἀπεκόψατε τῆσ Ἀντωνίασ. ἀποσκευάσαισθε δ’ ἂν τὴν αἰτίαν τῆσ ἀποστάσεωσ, εἰ ταύτασ τε συνάψετε πάλιν καὶ τελέσετε τὴν εἰσφοράν·

οὐ γὰρ δή γε Φλώρου τὸ φρούριόν ἐστιν ἢ Φλώρῳ τὰ χρήματα δώσετε. Τούτοισ ὁ δῆμοσ ἐπείθετο, καὶ μετὰ τοῦ βασιλέωσ τῆσ τε Βερνίκησ ἀναβάντεσ εἰσ τὸ ἱερὸν κατήρξαντο τῆσ τῶν στοῶν δομήσεωσ, εἰσ δὲ τὰσ κώμασ οἵ τε ἄρχοντεσ καὶ βουλευταὶ μερισθέντεσ τοὺσ φόρουσ συνέλεγον.

ταχέωσ δὲ τὰ τεσσαράκοντα τάλαντα, τοσοῦτον γὰρ ἔλειπεν, ἠθροίσθη. καὶ τοῦ μὲν πολέμου τότε οὕτω τὴν ἀπειλὴν κατεῖχεν Ἀγρίππασ, αὖθισ δὲ ἐπειρᾶτο πείθειν τὸ πλῆθοσ ὑπακούειν Φλώρῳ, μέχρισ ἀντ’ αὐτοῦ πέμψει Καῖσαρ διάδοχον·

πρὸσ ὃ παροξυνθέντεσ ἐβλασφήμουν εἰσ τὸν βασιλέα καὶ τῆσ πόλεωσ αὐτὸν ἐξεκήρυσσον, ἐτόλμων δέ τινεσ τῶν στασιαστῶν καὶ λίθουσ ἐπ’ αὐτὸν βάλλειν. ὁ δὲ βασιλεὺσ ἰδὼν τὴν ὁρμὴν ἤδη τῶν νεωτεριζόντων ἀκατάσχετον καὶ χαλεπήνασ ἐφ’ οἷσ προπεπηλάκισται, τοὺσ μὲν ἄρχοντασ αὐτῶν ἅμα τοῖσ δυνατοῖσ ἔπεμπε πρὸσ Φλῶρον εἰσ Καισάρειαν, ἵν’ ἐκεῖνοσ ἐξ αὐτῶν ἀποδείξῃ τοὺσ τὴν χώραν φορολογήσοντασ, αὐτὸσ δὲ ἀνεχώρησεν εἰσ τὴν βασιλείαν.

Κἀν τούτῳ τινὲσ τῶν μάλιστα κινούντων τὸν πόλεμον συνελθόντεσ ὡρ́μησαν ἐπὶ φρούριόν τι καλούμενον Μασάδαν, καὶ καταλαβόντεσ αὐτὸ λάθρα τοὺσ μὲν Ῥωμαίων φρουροὺσ ἀπέσφαξαν, ἑτέρουσ δ’ ἐγκατέστησαν ἰδίουσ.

ἅμα δὲ καὶ κατὰ τὸ ἱερὸν Ἐλεάζαροσ υἱὸσ Ἀνανία τοῦ ἀρχιερέωσ, νεανίασ θρασύτατοσ, στρατηγῶν τότε τοὺσ κατὰ τὴν λατρείαν λειτουργοῦντασ ἀναπείθει μηδενὸσ ἀλλοτρίου δῶρον ἢ θυσίαν προσδέχεσθαι.

τοῦτο δ’ ἦν τοῦ πρὸσ Ῥωμαίουσ πολέμου καταβολή· τὴν γὰρ ὑπὲρ τούτων θυσίαν Καίσαροσ ἀπέρριψαν. καὶ πολλὰ τῶν τε ἀρχιερέων καὶ τῶν γνωρίμων παρακαλούντων μὴ παραλιπεῖν τὸ ὑπὲρ τῶν ἡγεμόνων ἔθοσ οὐκ ἐνέδοσαν, πολὺ μὲν καὶ τῷ σφετέρῳ πλήθει πεποιθότεσ, καὶ γὰρ τὸ ἀκμαιότατον τῶν νεωτεριζόντων συνήργει, μάλιστα δ’ ἀφορῶντεσ εἰσ τὸν Ἐλεάζαρον στρατηγοῦντα.

Συνελθόντεσ γοῦν οἱ δυνατοὶ τοῖσ ἀρχιερεῦσιν εἰσ ταὐτὸ καὶ τοῖσ τῶν Φαρισαίων γνωρίμοισ ὡσ ἐπ’ ἀνηκέστοισ ἤδη συμφοραῖσ ἐβουλεύοντο περὶ τῶν ὅλων·

καὶ δόξαν ἀποπειραθῆναι τῶν στασιαστῶν λόγοισ πρὸ τῆσ χαλκῆσ πύλησ ἀθροίζουσι τὸν δῆμον, ἥτισ ἦν τοῦ ἔνδον ἱεροῦ τετραμμένη πρὸσ ἀνατολὰσ ἡλίου. καὶ οὐ μόνον οὐ διακεκωλυκέναι θυσίασ τινῶν, τοῦτο μὲν γὰρ ἀσεβέστατον, ἀλλὰ καὶ τὰ βλεπόμενα καὶ τὰ παραμένοντα τοσοῦτον χρόνον ἀναθήματα περὶ τῷ ἱερῷ καθιδρυκέναι.

αὐτοὺσ δὲ νῦν ἐρεθίζοντασ τὰ Ῥωμαίων ὅπλα καὶ μνηστευομένουσ τὸν ἀπ’ ἐκείνων πόλεμον καινοτομεῖν θρησκείαν ξένην καὶ μετὰ τοῦ κινδύνου καταψηφίσασθαι τῆσ πόλεωσ ἀσέβειαν, εἰ παρὰ μόνοισ Ιοὐδαίοισ οὔτε θύσει τισ ἀλλότριοσ οὔτε προσκυνήσει.

κἂν μὲν ἐπὶ ἰδιώτου τισ ἑνὸσ τοῦτον εἰσφέρῃ τὸν νόμον, ἀγανακτεῖν ὡσ ὁριζομένησ ἀπανθρωπίασ, περιορᾶν δ’ ὅτε Ῥωμαῖοι καὶ ὁ Καῖσαρ ἔκσπονδοσ γίνεται.

δεδοικέναι μέντοι, μὴ τὰσ ὑπὲρ ἐκείνων ἀπορρίψαντεσ θυσίασ κωλυθῶσι θύειν καὶ τὰσ ὑπὲρ ἑαυτῶν γένηταί τε ἔκσπονδοσ τῆσ ἡγεμονίασ ἡ πόλισ, εἰ μὴ ταχέωσ σωφρονήσαντεσ ἀποδώσουσιν τὰσ θυσίασ καὶ πρὶν ἐξελθεῖν ἐφ’ οὓσ ὑβρίκασιν τὴν φήμην διορθώσονται τὴν ὕβριν.

Ἅμα ταῦτα λέγοντεσ παρῆγον τοὺσ ἐμπείρουσ τῶν πατρίων ἱερεῖσ ἀφηγουμένουσ, ὅτι πάντεσ οἱ πρόγονοι τὰσ παρὰ τῶν ἀλλογενῶν θυσίασ ἀπεδέχοντο.

προσεῖχεν δὲ οὐδεὶσ τῶν νεωτεριζόντων, ἀλλ’ οὐδὲ προσίεσαν οἱ λῃστρικοὶ καὶ τὴν τοῦ πολέμου καταβολὴν ἐνσκευαζόμενοι. συνιδόντεσ οὖν οἱ δυνατοὶ τήν τε στάσιν ἤδη δυσκαθαίρετον ὑπ’ αὐτῶν οὖσαν καὶ τὸν ἀπὸ Ῥωμαίων κίνδυνον ἐπὶ πρώτουσ αὐτοὺσ ἀφιξόμενον ἀπεσκευάζοντο τὰσ αἰτίασ, καὶ πρέσβεισ οὓσ μὲν πρὸσ Φλῶρον ἔπεμπον, ὧν ἦρχεν υἱὸσ Ἀνανίου Σίμων, οὓσ δὲ πρὸσ Ἀγρίππαν, ἐν οἷσ ἦσαν ἐπίσημοι Σαῦλόσ τε καὶ Ἀντίπασ καὶ Κοστόβαροσ προσήκοντεσ τῷ βασιλεῖ κατὰ γένοσ.

ἐδέοντο δὲ ἀμφοτέρων ἀναβῆναι μετὰ δυνάμεωσ εἰσ τὴν πόλιν καὶ πρὶν γενέσθαι δυσκαθαίρετον ἐπικόψαι τὴν στάσιν.

Φλώρῳ μὲν οὖν δεινὸν εὐαγγέλιον ἦν, καὶ προῃρημένοσ ἐξάπτειν τὸν πόλεμον οὐδὲν ἀπεκρίνατο τοῖσ πρεσβευταῖσ·

Ἀγρίππασ δὲ κηδόμενοσ ἐπίσησ τῶν τε ἀφισταμένων καὶ πρὸσ οὓσ ὁ πόλεμοσ ἠγείρετο, βουλόμενόσ τε Ῥωμαίοισ μὲν Ιοὐδαίουσ σώζεσθαι, Ιοὐδαίοισ δὲ τὸ ἱερὸν καὶ τὴν μητρόπολιν, ἀλλ’ οὐδ’ ἑαυτῷ λυσιτελήσειν τὴν ταραχὴν ἐπιστάμενοσ, ἔπεμπεν τοὺσ ἐπαμυνοῦντασ τῷ δήμῳ δισχιλίουσ ἱππεῖσ, Αὐρανίτασ τε καὶ Βαταναίουσ καὶ Τραχωνίτασ, ὑπὸ Δαρείῳ μὲν ἱππάρχῃ, στρατηγῷ δὲ τῷ Ιἀκίμου Φιλίππῳ.

Τούτοισ θαρσήσαντεσ οἱ δυνατοὶ σὺν τοῖσ ἀρχιερεῦσιν καὶ πᾶν ὅσον τοῦ πλήθουσ εἰρήνην ἠγάπα τὴν ἄνω καταλαμβάνονται πόλιν·

τῆσ κάτω γὰρ τὸ στασιάζον ἐκράτει καὶ τοῦ ἱεροῦ. χερμάσιν μὲν οὖν καὶ τοῖσ ἑκηβόλοισ ἀδιαλείπτωσ ἐχρῶντο, καὶ συνεχεῖσ ἦσαν βελῶν ἀφέσεισ ἐξ ἑκατέρων τῶν κλιμάτων·

ἔστιν δ’ ὅτε καὶ κατὰ λόχουσ ἐκτρέχοντεσ συστάδην ἐμάχοντο, τόλμαισ μὲν οἱ στασιασταὶ προέχοντεσ, ἐμπειρίᾳ δὲ οἱ βασιλικοί. καὶ τούτοισ μὲν ἦν ἀγὼν τοῦ ἱεροῦ κρατῆσαι μάλιστα καὶ τοὺσ μιαίνοντασ τὸν ναὸν ἐξελάσαι, τοῖσ δὲ περὶ τὸν Ἐλεάζαρον στασιασταῖσ πρὸσ οἷσ ἔσχον καὶ τὴν ἄνω πόλιν προσλαβεῖν.

ἑπτὰ μὲν οὖν ἡμέραισ συχνὸσ ἀμφοτέρων φόνοσ ἐγίνετο, καὶ οὐδέτεροι τοῦ καταληφθέντοσ μέρουσ εἶκον. Τῇ δ’ ἑξῆσ τῆσ τῶν ξυλοφορίων ἑορτῆσ οὔσησ, ἐν ᾗ πᾶσιν ἔθοσ ἦν ὕλην τῷ βωμῷ προσφέρειν, ὅπωσ μήποτε τροφὴ τῷ πυρὶ λείποι, διαμένει γὰρ ἄσβεστον ἀεί, τοὺσ μὲν διαφόρουσ τῆσ θρησκείασ ἐξέκλεισαν, τῷ δ’ ἀσθενεῖ λαῷ συνεισρυέντασ πολλοὺσ τῶν σικαρίων, οὕτωσ γὰρ ἐκάλουν τοὺσ λῃστὰσ ἔχοντασ ὑπὸ τοῖσ κόλποισ ξίφη, προσλαβόντεσ θαρραλεώτερον ἥπτοντο τῆσ ἐπιχειρήσεωσ.

ἡττῶντο δ’ οἱ βασιλικοὶ πλήθει τε καὶ τόλμῃ, καὶ βιασαμένοισ εἶκον ἐκ τῆσ ἄνω πόλεωσ.

οἱ δὲ ἐπιπεσόντεσ τήν τε Ἀνανίου τοῦ ἀρχιερέωσ οἰκίαν καὶ τὰ Ἀγρίππα καὶ Βερνίκησ ὑποπιμπρᾶσιν βασίλεια· μεθ’ ἃ τὸ πῦρ ἐπὶ τὰ ἀρχεῖα ἔφερον ἀφανίσαι σπεύδοντεσ τὰ συμβόλαια τῶν δεδανεικότων καὶ τὰσ εἰσπράξεισ ἀποκόψαι τῶν χρεῶν, ὅπωσ αὐτοί τε πλῆθοσ προσλάβωσιν τῶν ὠφεληθέντων καὶ μετ’ ἀδείασ τοῖσ εὐπόροισ ἐπαναστήσωσι τοὺσ ἀπόρουσ.

φυγόντων δὲ τῶν πρὸσ τῷ γραμματοφυλακείῳ τὸ πῦρ ἐνίεσαν. ἐπεὶ δὲ τὰ νεῦρα τῆσ πόλεωσ καταφλέξαντεσ ἐπὶ τοὺσ ἐχθροὺσ ἐχώρουν, ἔνθα δὴ τῶν δυνατῶν καὶ τῶν ἀρχιερέων οἱ μὲν εἰσ τοὺσ ὑπονόμουσ καταδύντεσ διελάνθανον, οἱ δὲ σὺν τοῖσ βασιλικοῖσ εἰσ τὴν ἀνωτέρω καταφυγόντεσ αὐλὴν ταχέωσ ἀπέκλεισαν τὰσ θύρασ, σὺν οἷσ Ἀνανίασ ὁ ἀρχιερεὺσ Ἐζεκίασ τε ὁ ἀδελφὸσ αὐτοῦ καὶ οἱ πρεσβεύσαντεσ πρὸσ Ἀγρίππαν ἦσαν.

τότε μὲν οὖν τῇ νίκῃ καὶ τοῖσ ἐμπρησθεῖσιν ἀρκεσθέντεσ ἀνεπαύσαντο.

Τῇ δ’ ἑξῆσ, πεντεκαιδεκάτη δ’ ἦν Λώου μηνόσ, ὡρ́μησαν ἐπὶ τὴν Ἀντωνίαν καὶ τοὺσ ἐν αὐτῇ φρουροὺσ δυσὶν ἡμέραισ πολιορκήσαντεσ αὐτούσ τε εἷλον καὶ κατέσφαξαν καὶ τὸ φρούριον ἐνέπρησαν.

ἔπειτα μετέβαινον εἰσ τὴν αὐλήν, εἰσ ἣν οἱ βασιλικοὶ κατέφυγον, καὶ διανείμαντεσ σφᾶσ αὐτοὺσ εἰσ τέσσαρα μέρη τῶν τειχῶν ἐπειρῶντο.

τῶν δ’ ἔνδον πρὸσ ἐκδρομὴν μὲν οὐδεὶσ ἐθάρρει διὰ τὸ πλῆθοσ τῶν ἐφεστώτων, διιστάμενοι δὲ ἐπὶ τὰ θωράκια καὶ τοὺσ πύργουσ ἔβαλλον τοὺσ προσιόντασ, καὶ συχνοὶ τῶν λῃστῶν ὑπὸ τοῖσ τείχεσιν ἔπιπτον. οὔτε δὲ νυκτὸσ οὔτε ἡμέρασ διέλειπεν ἡ συμβολὴ τῶν μὲν στασιαστῶν ἀπαγορεύσειν τοὺσ ἔνδον οἰομένων ἐνδείᾳ τροφῆσ, τῶν δ’ ἔνδοθεν καμάτῳ τοὺσ πολιορκοῦντασ.

ἔνθα τὴν Ἡρώδου τοῦ βασιλέωσ ὁπλοθήκην ἀναρρήξασ καὶ πρὸσ τοῖσ δημόταισ ἑτέρουσ λῃστὰσ καθοπλίσασ τούτοισ τε χρώμενοσ δορυφόροισ, οἱᾶ δὴ βασιλεὺσ ἐπάνεισιν εἰσ Ιἑροσόλυμα καὶ γενόμενοσ ἡγεμὼν τῆσ στάσεωσ διέτασσεν τὴν πολιορκίαν.

ἀπορία δ’ ἦν ὀργάνων, καὶ φανερῶσ ὑπορύττειν τὸ τεῖχοσ οὐχ οἱο͂́ν τε ἦν ἄνωθεν βαλλομένουσ·

ὑπόνομον δὴ πόρρωθεν ἐφ’ ἕνα τῶν πύργων ὑπορύξαντεσ ἀνεκρήμνισαν αὐτόν, ἔπειτα τὴν ἀνέχουσαν ὕλην ἐμπρήσαντεσ ἐξῆλθον. ὑποκαέντων δὲ τῶν στηριγμάτων ὁ μὲν πύργοσ ἐξαίφνησ κατασείεται, τεῖχοσ δ’ ἕτερον ἔνδοθεν ἀνῳκοδομημένον διεφάνη·

τὴν γὰρ ἐπιβουλὴν αὐτῶν προαισθόμενοι, τάχα καὶ τοῦ πύργου κινηθέντοσ ὡσ ὑπωρύττετο, δεύτερον ἑαυτοῖσ ἔρυμα κατεσκεύασαν. πρὸσ ὃ τῶν ἀδοκήτωσ ἰδόντων καὶ κρατεῖν ἤδη πεπεισμένων κατάπληξισ ἦν.

οἱ δὲ ἔνδοθεν πρόσ τε τὸν Μανάημον καὶ τοὺσ ἐξάρχοντασ τῆσ στάσεωσ ἔπεμπον ἀξιοῦντεσ ἐξελθεῖν ὑπόσπονδοι, καὶ δοθὲν μόνοισ τοῖσ βασιλικοῖσ καὶ τοῖσ ἐπιχωρίοισ οἱ μὲν ἐξῄεσαν. ἀθυμία δὲ τοὺσ Ῥωμαίουσ καταλειφθέντασ μόνουσ ὑπέλαβεν·

οὔτε γὰρ βιάσασθαι τοσοῦτον πλῆθοσ ἐδύναντο καὶ τὸ δεξιὰσ αἰτεῖν ὄνειδοσ ὑπελάμβανον, πρὸσ τῷ μηδὲ πιστεύειν εἰ διδοῖτο. καταλιπόντεσ δὴ τὸ στρατόπεδον ὡσ εὐάλωτον ἐπὶ τοὺσ βασιλικοὺσ ἀνέφυγον πύργουσ, τόν τε Ἱππικὸν καλούμενον καὶ Φασάηλον καὶ Μαριάμμην.

οἱ δὲ περὶ τὸν Μανάημον εἰσπεσόντεσ ὅθεν οἱ στρατιῶται διέφυγον ὅσουσ τε αὐτῶν κατελάμβανον μὴ φθάσαντασ ἐκδραμεῖν διέφθειραν, καὶ τὰσ ἀποσκευὰσ διαρπάσαντεσ ἐνέπρησαν τὸ στρατόπεδον.

ταῦτα μὲν οὖν ἕκτῃ Γορπιαίου μηνὸσ ἐπράχθη. Κατὰ δὲ τὴν ἐπιοῦσαν ὅ τε ἀρχιερεὺσ Ἀνανίασ περὶ τὸν τῆσ βασιλικῆσ αὐλῆσ εὔριπον διαλανθάνων ἁλίσκεται καὶ πρὸσ τῶν λῃστῶν ἀναιρεῖται σὺν Ἐζεκίᾳ τῷ ἀδελφῷ, καὶ τοὺσ πύργουσ περισχόντεσ οἱ στασιασταὶ παρεφύλαττον, μή τισ τῶν στρατιωτῶν διαφύγοι.

τὸν δὲ Μανάημον ἥ τε τῶν ὀχυρῶν καταστροφὴ χωρίων καὶ ὁ τοῦ ἀρχιερέωσ Ἀνανίου θάνατοσ ἐτύφωσεν εἰσ ὠμότητα καὶ μηδένα νομίζων ἔχειν ἐπὶ τοῖσ πράγμασιν ἀντίπαλον ἀφόρητοσ ἦν τύραννοσ.

ἐπανίστανται δὲ οἱ περὶ τὸν Ἐλεάζαρον αὐτῷ, καὶ λόγον ἀλλήλοισ δόντεσ, ὡσ οὐ χρὴ Ῥωμαίων ἀποστάντασ δι’ ἐλευθερίασ πόθον καταπροέσθαι ταύτην οἰκείῳ δήμῳ καὶ δεσπότην φέρειν, εἰ καὶ μηδὲν πράττοι βίαιον, ἀλλ’ οὖν ἑαυτῶν ταπεινότερον·

εἰ γὰρ καὶ δέοι τινὰ τῶν ὅλων ἀφηγεῖσθαι, παντὶ μᾶλλον ἢ ἐκείνῳ προσήκειν, συντίθενται καὶ κατὰ τὸ ἱερὸν ἐπεχείρουν αὐτῷ· σοβαρὸσ γὰρ ἀναβεβήκει προσκυνήσων ἐσθῆτί τε βασιλικῇ κεκοσμημένοσ καὶ τοὺσ ζηλωτὰσ ἐνόπλουσ ἐφελκόμενοσ.

πρὸσ ὀλίγον οἱ περὶ τὸν Μανάημον ἀντισχόντεσ ὡσ εἶδον πᾶν ἐπ’ αὐτοὺσ τὸ πλῆθοσ ὁρμῆσαν, ἔφυγον ὅπη τισ ἴσχυσεν, καὶ φόνοσ μὲν ἦν τῶν καταληφθέντων, ἔρευνα δὲ τῶν ἀποκρυπτομένων.

καὶ διεσώθησαν ὀλίγοι λάθρα διαδράντεσ εἰσ Μασάδαν, σὺν οἷσ Ἐλεάζαροσ υἱὸσ Ιαεἴρου, προσήκων τῷ Μαναήμῳ κατὰ γένοσ, ὃσ ὕστερον ἐτυράννησεν τῆσ Μασάδασ.

αὐτόν τε τὸν Μανάημον εἰσ τὸν καλούμενον Ὀφλᾶν συμφυγόντα κἀκεῖ ταπεινῶσ ὑπολανθάνοντα ζωγρήσαντεσ εἰσ τὸ φανερὸν ἐξείλκυσαν καὶ πολλαῖσ αἰκισάμενοι βασάνοισ ἀνεῖλον, ὁμοίωσ δὲ καὶ τοὺσ ὑπ’ αὐτὸν ἡγεμόνασ τόν τε ἐπισημότατον τῆσ τυραννίδοσ ὑπηρέτην Ἀψάλωμον.

Ὁ μὲν οὖν δῆμοσ, ὡσ ἔφην, εἰσ ταῦτα συνήργησεν ἐλπίζων τινὰ τῆσ ὅλησ στάσεωσ διόρθωσιν·

οἱ δ’ οὐ καταλῦσαι τὸν πόλεμον σπεύδοντεσ, ἀλλ’ ἀδεέστερον πολεμεῖν Μανάημον ἀνῃρήκεσαν. ἀμέλει πολλὰ τοῦ δήμου τοῖσ στρατιώταισ ἀνεῖναι τὴν πολιορκίαν παρακαλοῦντοσ, οἱ δὲ προσέκειντο χαλεπώτερον, μέχρι μηκέτι ἀντέχοντεσ οἱ περὶ τὸν Μετίλιον, οὗτοσ γὰρ ἦν τῶν Ῥωμαίων ἔπαρχοσ, διαπέμπονται πρὸσ τοὺσ περὶ τὸν Ἐλεάζαρον ἐξαιτούμενοι μόνασ τὰσ ψυχὰσ ὑποσπόνδουσ, τὰ δ’ ὅπλα καὶ τὴν λοιπὴν κτῆσιν παραδώσειν λέγοντεσ.

οἱ δὲ καὶ τὴν ἱκεσίαν ἁρπάσαντεσ ἀνέπεμψαν πρὸσ αὐτοὺσ Γωρίονά τε Νικομήδουσ υἱὸν καὶ Ἀνανίαν Σαδούκι καὶ Ιοὔδαν Ιὠνάθου δεξιάν τε καὶ ὁρ́κουσ δώσοντασ.

ὧν γενομένων κατῆγεν τοὺσ στρατιώτασ ὁ Μετίλιοσ. οἱ δὲ μέχρι μὲν ἦσαν ἐν τοῖσ ὅπλοισ, οὔτ’ ἐπεχείρει τισ τῶν στασιαστῶν αὐτοῖσ οὔτ’ ἐνέφαινεν ἐπιβουλήν·

ὡρ́μησαν ἐπ’ αὐτοὺσ οἱ περὶ τὸν Ἐλεάζαρον καὶ περισχόντεσ ἀνῄρουν οὔτε ἀμυνομένουσ οὔτε ἱκετεύοντασ, μόνασ δὲ τὰσ συνθήκασ καὶ τοὺσ ὁρ́κουσ ἀναβοῶντασ.

οἱ μὲν οὖν οὕτωσ ὠμῶσ ἀπεσφάγησαν ἅπαντεσ πλὴν Μετιλίου, τοῦτον γὰρ ἱκετεύσαντα καὶ μέχρι περιτομῆσ ἰουδαί̈σειν ὑποσχόμενον διέσωσαν μόνον, τὸ δὲ πάθοσ Ῥωμαίοισ μὲν ἦν κοῦφον, ἐκ γὰρ ἀπλέτου δυνάμεωσ ἀπαναλώθησαν ὀλίγοι, Ιοὐδαίων δὲ προοίμιον ἁλώσεωσ ἔδοξεν.

καὶ κατιδόντεσ ἀνηκέστουσ μὲν ἤδη τὰσ αἰτίασ τοῦ πολέμου, τὴν δὲ πόλιν τηλικούτῳ μιάσματι πεφυρμένην, ἐξ οὗ δαιμόνιόν τι μήνιμα προσδοκᾶν εἰκὸσ ἦν, εἰ καὶ μὴ τὴν ἐκ Ῥωμαίων ἄμυναν, ἐπένθουν δημοσίᾳ, καὶ πλήρησ μὲν κατηφείασ ἦν ἡ πόλισ, ἕκαστοσ δὲ τῶν μετρίων ὡσ αὐτὸσ ὑπὲρ τῶν στασιαστῶν δίκασ δώσων τετάρακτο.

καὶ γὰρ δὴ σαββάτῳ συνέβη πραχθῆναι τὸν φόνον, ἐν ᾧ διὰ τὴν θρησκείαν καὶ τῶν ὁσίων ἔργων ἔχουσιν ἐκεχειρίαν.

Τῆσ δ’ αὐτῆσ ἡμέρασ καὶ ὡρ́ασ ὥσπερ ἐκ δαιμονίου προνοίασ ἀνῄρουν Καισαρεῖσ τοὺσ παρ’ ἑαυτοῖσ Ιοὐδαίουσ, ὡσ ὑπὸ μίαν ὡρ́αν ἀποσφαγῆναι μὲν ὑπὲρ δισμυρίουσ, κενωθῆναι δὲ πᾶσαν Ιοὐδαίων τὴν Καισάρειαν·

καὶ γὰρ τοὺσ διαφεύγοντασ ὁ Φλῶροσ συλλαβὼν κατῆγεν δεσμώτασ εἰσ τὰ νεώρια. πρὸσ δὲ τὴν ἐκ τῆσ Καισαρείασ πληγὴν ὅλον τὸ ἔθνοσ ἐξαγριοῦται, καὶ διαμερισθέντεσ τάσ τε κώμασ τῶν Σύρων καὶ τὰσ προσεχούσασ ἐπόρθουν πόλεισ, Φιλαδέλφειάν τε καὶ Ἐσεβωνῖτιν καὶ Γέρασα καὶ Πέλλαν καὶ Σκυθόπολιν.

ἔπειτα Γαδάροισ καὶ Ἵππῳ καὶ τῇ Γαυλανίτιδι προσπεσόντεσ τὰ μὲν καταστρεψάμενοι, τὰ δ’ ὑποπρήσαντεσ ἐχώρουν ἐπὶ Κάδασα τὴν Τυρίων καὶ Πτολεμαί̈δα Γάβαν τε καὶ Καισάρειαν.

ἀντέσχον δὲ οὔτε Σεβαστὴ ταῖσ ὁρμαῖσ αὐτῶν οὔτε Ἀσκάλων, ἀλλ’ ἐπὶ ταύταισ πυρποληθείσαισ Ἀνθηδόνα καὶ Γάζαν κατέσκαπτον.

πολλαὶ δὲ καθ’ ἑκάστην τούτων τῶν πόλεων ἀνηρπάζοντο κῶμαι, καὶ τῶν ἁλισκομένων ἀνδρῶν φόνοσ ἦν ἄπειροσ. Οὐ μὴν οἱ Σύροι τῶν Ιοὐδαίων ἔλαττον πλῆθοσ ἀνῄρουν, ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ τοὺσ ἐν ταῖσ πόλεσιν λαμβανομένουσ ἀπέσφαττον οὐ μόνον κατὰ μῖσοσ, ὡσ πρότερον, ἀλλ’ ἤδη καὶ τὸν ἐφ’ ἑαυτοῖσ κίνδυνον φθάνοντεσ.

δεινὴ δὲ ὅλην τὴν Συρίαν ἐπεῖχεν ταραχή, καὶ πᾶσα πόλισ εἰσ δύο διῄρητο στρατόπεδα, σωτηρία δὲ τοῖσ ἑτέροισ ἦν τὸ τοὺσ ἑτέρουσ φθάσαι.

καὶ τὰσ μὲν ἡμέρασ ἐν αἵματι διῆγον, τὰσ δὲ νύκτασ δέει χαλεπωτέρασ·

καὶ γὰρ ἀπεσκευάσθαι τοὺσ Ιοὐδαίουσ δοκοῦντεσ ἕκαστοι τοὺσ ἰουδαί̈ζοντασ εἶχον ἐν ὑποψίᾳ, καὶ τὸ παρ’ ἑκάστοισ ἀμφίβολον οὔτε ἀνελεῖν τισ προχείρωσ ὑπέμενεν καὶ μεμιγμένον ὡσ βεβαίωσ ἀλλόφυλον ἐφοβεῖτο. προεκαλεῖτο δὲ ἐπὶ τὰσ σφαγὰσ τῶν διαφόρων καὶ τοὺσ πάλαι πρᾳοτάτουσ πάνυ δοκοῦντασ ἡ πλεονεξία·

τὰσ γὰρ οὐσίασ τῶν ἀναιρεθέντων ἀδεῶσ διήρπαζον καὶ καθάπερ ἐκ παρατάξεωσ τὰ σκῦλα τῶν ἀνῃρημένων εἰσ τοὺσ σφετέρουσ οἴκουσ μετέφερον, ἔνδοξόσ τε ἦν ὁ πλεῖστα κερδάνασ ὡσ κατισχύσασ πλειόνων. ἦν δὲ ἰδεῖν τὰσ πόλεισ μεστὰσ ἀτάφων σωμάτων καὶ νεκροὺσ ἅμα νηπίοισ γέροντασ ἐρριμμένουσ γύναιά τε μηδὲ τῆσ ἐπ’ αἰδοῖ σκέπησ μετειληφότα, καὶ πᾶσαν μὲν τὴν ἐπαρχίαν μεστὴν ἀδιηγήτων συμφορῶν, μείζονα δὲ τῶν ἑκάστοτε τολμωμένων τὴν ἐπὶ τοῖσ ἀπειλουμένοισ ἀνάτασιν.

Μέχρι μὲν δὴ τούτων Ιοὐδαίοισ πρὸσ τὸ ἀλλόφυλον ἦσαν προσβολαί, κατατρέχοντεσ δὲ εἰσ Σκυθόπολιν τοὺσ παρ’ ἐκείνοισ Ιοὐδαίουσ ἐπείρασαν πολεμίουσ·

ταξάμενοι γὰρ μετὰ τῶν Σκυθοπολιτῶν καὶ τῆσ ἑαυτῶν ἀσφαλείασ ἐν δευτέρῳ θέμενοι τὴν συγγένειαν ὁμόσε τοῖσ ὁμοφύλοισ ἐχώρουν. ὑπωπτεύθη δ’ αὐτῶν καὶ τὸ λίαν πρόθυμον· οἱ γοῦν Σκυθοπολῖται δείσαντεσ μὴ νύκτωρ ἐπιχειρήσωσι τῇ πόλει καὶ μετὰ μεγάλησ αὐτῶν συμφορᾶσ τοῖσ οἰκείοισ ἀπολογήσωνται περὶ τῆσ ἀποστάσεωσ, ἐκέλευον αὐτούσ, εἰ βούλονται τὴν ὁμόνοιαν βεβαιῶσαι καὶ τὸ πρὸσ τοὺσ ἀλλοεθνεῖσ πιστὸν ἐπιδείξασθαι, μεταβαίνειν ἅμα ταῖσ γενεαῖσ εἰσ τὸ ἄλσοσ.

τῶν δὲ ποιησάντων τὸ προσταχθὲν χωρὶσ ὑποψίασ.

δύο μὲν ἡμέρασ ἠρέμησαν οἱ Σκυθοπολῖται τὴν πίστιν αὐτῶν δελεάζοντεσ, τῇ δὲ τρίτῃ νυκτὶ παρατηρήσαντεσ τοὺσ μὲν ἀφυλάκτουσ οὓσ δὲ κοιμωμένουσ ἅπαντασ ἀπέσφαξαν ὄντασ τὸν ἀριθμὸν ὑπὲρ μυρίουσ καὶ τρισχιλίουσ, τὰσ δὲ κτήσεισ διήρπασαν ἁπάντων. Ἄξιον δ’ ἀφηγήσασθαι καὶ τὸ Σίμωνοσ πάθοσ, ὃσ υἱὸσ μὲν ἦν Σαούλου τινὸσ τῶν οὐκ ἀσήμων, ῥώμῃ δὲ σώματοσ καὶ τόλμῃ διαφέρων ἐπὶ κακῷ τῶν ὁμοφύλων ἀμφοτέροισ κατεχρήσατο·

προϊὼν γοῦν ὁσημέραι πολλοὺσ μὲν ἀνῄρει τῶν πρὸσ τῇ Σκυθοπόλει Ιοὐδαίων, τρεπόμενοσ δὲ πολλάκισ αὐτοὺσ ἅπαντασ μόνοσ ἦν ῥοπὴ τῆσ παρατάξεωσ.

περιέρχεται δ’ αὐτὸν ἀξία ποινὴ τοῦ συγγενικοῦ φόνου·

ἐπεὶ γὰρ περισχόντεσ οἱ Σκυθοπολῖται κατηκόντιζον αὐτοὺσ ἀνὰ τὸ ἄλσοσ, σπασάμενοσ τὸ ξίφοσ ἐπ’ οὐδένα μὲν ὡρ́μησεν τῶν πολεμίων, καὶ γὰρ ἑώρα τὸ πλῆθοσ ἀνήνυτον, ἀναβοήσασ δὲ μάλα ἐκπαθῶσ "ἄξιά γε ὧν ἔδρασα πάσχω, Σκυθοπολῖται, καθ’ ὑμῶν, οἳ τοσούτῳ φόνῳ συγγενῶν τὴν πρὸσ αὐτοὺσ εὔνοιαν ἐπιστωσάμεθα. τοιγαροῦν οἷσ ἄπιστον μὲν εὐλόγωσ εὑρ́ηται τὸ ἀλλόφυλον, ἠσέβηται δὲ [εἰσ ἔσχατα] τὸ οἰκεῖον, θνήσκωμεν ὡσ ἐναγεῖσ χερσὶν ἰδίαισ·

οὐ γὰρ πρέπον ἐν ταῖσ τῶν πολεμίων. τὸ αὐτὸ δ’ ἂν εἰή μοι καὶ ποινὴ τοῦ μιάσματοσ ἀξία καὶ πρὸσ ἀνδρείαν ἔπαινοσ, ἵνα μηδεὶσ τῶν ἐχθρῶν τὴν ἐμὴν αὐχήσῃ σφαγὴν μηδ’ ἐπαλαζονεύσηται πεσόντι.

ταῦτα εἰπὼν ἐλεοῦσιν ἅμα καὶ τεθυμωμένοισ ὄμμασιν περισκέπτεται τὴν ἑαυτοῦ γενεάν·

ἦν δ’ αὐτῷ καὶ γυνὴ καὶ τέκνα καὶ γηραιοὶ γονεῖσ. ὁ δὲ πρῶτον μὲν τὸν πατέρα τῆσ πολιᾶσ ἐπισπασάμενοσ διελαύνει τῷ ξίφει, μεθ’ ὃν οὐκ ἄκουσαν τὴν μητέρα κἀπὶ τούτοισ τήν τε γυναῖκα καὶ τὰ τέκνα, μόνον οὐχ ὑπαπαντῶντοσ ἑκάστου τῷ ξίφει καὶ σπεύδοντοσ φθάσαι τοὺσ πολεμίουσ.

ὁ δὲ διελθὼν πᾶσαν τὴν γενεὰν καὶ περίοπτοσ ἐπιστὰσ τοῖσ σώμασιν τήν τε δεξιὰν ἀνατείνασ, ὡσ μηδένα λαθεῖν, ὅλον εἰσ τὴν ἑαυτοῦ σφαγὴν ἐβάπτισεν τὸ ξίφοσ, ἄξιοσ μὲν ἐλέουσ νεανίασ δι’ ἀλκὴν σώματοσ καὶ ψυχῆσ παράστημα, τῆσ δὲ πρὸσ ἀλλοφύλουσ πίστεωσ ἕνεκεν ἀκολούθοισ πάθεσι χρησάμενοσ.

Πρὸσ δὲ τὴν ἐν Σκυθοπόλει φθορὰν αἱ λοιπαὶ πόλεισ ἐπανίσταντο τοῖσ καθ’ ἑαυτὴν Ιοὐδαίοισ ἑκάστη, καὶ πεντακοσίουσ μὲν ἐπὶ δισχιλίοισ Ἀσκαλωνῖται, Πτολεμαεῖσ δὲ δισχιλίουσ ἀνεῖλον ἔδησάν τ’ οὐκ ὀλίγουσ.

καὶ Τύριοι συχνοὺσ μὲν διεχειρίσαντο, πλείστουσ δ’ αὐτῶν δεσμώτασ ἐφρούρουν, Ἱππηνοί τε καὶ Γαδαρεῖσ ὁμοίωσ τοὺσ μὲν θρασυτέρουσ ἀπεσκευάσαντο, τοὺσ δὲ φοβεροὺσ διὰ φυλακῆσ εἶχον, αἵ τε λοιπαὶ πόλεισ τῆσ Συρίασ, ὅπωσ ἑκάστη πρὸσ τὸ Ιοὐδαϊκὸν ἢ μίσουσ ἢ δέουσ εἶχον.

μόνοι δὲ Ἀντιοχεῖσ καὶ Σιδώνιοι καὶ Ἀπαμεῖσ ἐφείσαντο τῶν μετοικούντων καὶ οὔτε ἀνελεῖν τινασ Ιοὐδαίων ὑπέμειναν οὔτε δῆσαι, τάχα μὲν καὶ διὰ τὸ σφέτερον πλῆθοσ ὑπερορῶντεσ αὐτῶν πρὸσ τὰ κινήματα, τὸ πλέον δὲ ἔμοιγε δοκεῖν οἴκτῳ πρὸσ οὓσ οὐδὲν ἑώρων νεωτερίζοντασ.

Γερασηνοί τε οὔτε εἰσ τοὺσ ἐμμείναντασ ἐπλημμέλησαν καὶ τοὺσ ἐξελθεῖν ἐθελήσαντασ προέπεμψαν μέχρι τῶν ὁρ́ων.

Συνέστη δὲ καὶ κατὰ τὴν Ἀγρίππα βασιλείαν ἐπιβουλὴ κατὰ Ιοὐδαίων.

αὐτὸσ γὰρ ἐπεπόρευτο πρὸσ Κέστιον Γάλλον εἰσ Ἀντιόχειαν, καταλέλειπτο δὲ διοικεῖν τὰ πράγματα τούτου τῶν ἑταίρων τισ τοὔνομα Νόαροσ, Σοαίμῳ τῷ βασιλεῖ προσήκων κατὰ γένοσ. ἧκον δ’ ἐκ τῆσ Βαταναίασ ἑβδομήκοντα τὸν ἀριθμὸν ἄνδρεσ οἱ κατὰ γένοσ καὶ σύνεσιν τῶν πολιτῶν δοκιμώτατοι στρατιὰν αἰτοῦντεσ, ἵν’ εἴ τι γένοιτο κίνημα καὶ περὶ σφᾶσ, ἔχοιεν ἀξιόχρεω φυλακὴν κωλύειν τοὺσ ἐπανισταμένουσ.

τούτουσ ὁ Νόαροσ ἐκπέμψασ νύκτωρ τῶν βασιλικῶν τινασ ὁπλιτῶν ἅπαντασ ἀναιρεῖ, τολμήσασ μὲν τοὖργον δίχα τῆσ Ἀγρίππα γνώμησ, διὰ δὲ φιλαργυρίαν ἄμετρον εἰσ τοὺσ ὁμοφύλουσ ἑλόμενοσ ἀσεβεῖν τὴν βασιλείαν διέφθειρεν·

διετέλει τε ὠμῶσ εἰσ τὸ ἔθνοσ παρανομῶν, μέχρι πυθόμενοσ Ἀγρίππασ ἀνελεῖν μὲν αὐτὸν ᾐδέσθη διὰ Σόαιμον, ἔπαυσεν δὲ τῆσ ἐπιτροπῆσ. οἱ δὲ στασιασταὶ καταλαβόμενοί τι φρούριον, ὃ καλεῖται μὲν Κύπροσ, καθύπερθεν δ’ ἦν Ιἑριχοῦντοσ, τοὺσ μὲν φρουροὺσ ἀπέσφαξαν, τὰ δ’ ἐρύματα κατέρριψαν εἰσ γῆν.

κατὰ δὲ τὰσ αὐτὰσ ἡμέρασ καὶ τῶν ἐν Μαχαιροῦντι Ιοὐδαίων τὸ πλῆθοσ ἔπειθεν τοὺσ φρουροῦντασ Ῥωμαίουσ ἐκλείπειν τὸ φρούριον καὶ παραδιδόναι σφίσιν.

οἱ δὲ τὴν ἐκ βίασ ἀφαίρεσιν εὐλαβηθέντεσ συντίθενται πρὸσ αὐτοὺσ ἐκχωρήσειν ὑπόσπονδοι, καὶ λαβόντεσ τὰ πιστὰ παραδιδόασι τὸ φρούριον, ὅπερ φυλακῇ κρατυνάμενοι κατεῖχον οἱ Μαχαιρῖται.

Κατὰ δὲ τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἀεὶ μὲν ἦν στάσισ πρὸσ τὸ Ιοὐδαϊκὸν τοῖσ ἐπιχωρίοισ ἀφ’ οὗ χρησάμενοσ προθυμοτάτοισ κατὰ τῶν Αἰγυπτίων Ιοὐδαίοισ Ἀλέξανδροσ γέρασ τῆσ συμμαχίασ ἔδωκεν τὸ μετοικεῖν κατὰ τὴν πόλιν ἐξ ἴσου μοίρασ πρὸσ τοὺσ Ἕλληνασ.

διέμεινεν δ’ αὐτοῖσ ἡ τιμὴ καὶ παρὰ τῶν διαδόχων, οἳ καὶ τόπον ἴδιον αὐτοῖσ ἀφώρισαν, ὅπωσ καθαρωτέραν ἔχοιεν τὴν δίαιταν ἧττον ἐπιμισγομένων τῶν ἀλλοφύλων, καὶ χρηματίζειν ἐπέτρεψαν Μακεδόνασ, ἐπεί τε Ῥωμαῖοι κατεκτήσαντο τὴν Αἴγυπτον, οὔτε Καῖσαρ ὁ πρῶτοσ οὔτε τῶν μετ’ αὐτόν τισ ὑπέμεινεν τὰσ ἀπ’ Ἀλεξάνδρου τιμὰσ Ιοὐδαίων ἐλαττῶσαι.

συμβολαὶ δ’ ἦσαν αὐτῶν ἀδιάλειπτοι πρὸσ τοὺσ Ἕλληνασ, καὶ τῶν ἡγεμόνων πολλοὺσ ὁσημέραι παρ’ ἀμφοῖν κολαζόντων ἡ στάσισ μᾶλλον παρωξύνετο.

τότε δ’ ὡσ καὶ παρὰ τοῖσ ἄλλοισ ἐτετάρακτο, μᾶλλον ἐξήφθη τὰ παρ’ ἐκείνοισ.

καὶ δὴ τῶν Ἀλεξανδρέων ἐκκλησιαζόντων περὶ ἧσ ἔμελλον ἐκπέμπειν πρεσβείασ ἐπὶ Νέρωνα συνερρύησαν μὲν εἰσ τὸ ἀμφιθέατρον ἅμα τοῖσ Ἕλλησιν συχνοὶ Ιοὐδαίων, κατιδόντεσ δὲ αὐτοὺσ οἱ διάφοροι παραχρῆμα ἀνεβόων πολεμίουσ καὶ κατασκόπουσ λέγοντεσ· ἔπειτα ἀναπηδήσαντεσ ἐπέβαλλον τὰσ χεῖρασ αὐτοῖσ.

οἱ μὲν οὖν λοιποὶ φεύγοντεσ διεσπάρησαν, τρεῖσ δὲ ἄνδρασ συλλαβόντεσ ἔσυρον ὡσ ζῶντασ καταφλέξοντεσ. ἤρθη δὲ πᾶν τὸ Ιοὐδαϊκὸν ἐπὶ τὴν ἄμυναν, καὶ τὸ μὲν πρῶτον λίθοισ τοὺσ Ἕλληνασ ἔβαλλον, αὖθισ δὲ λαμπάδασ ἁρπασάμενοι πρὸσ τὸ ἀμφιθέατρον ὡρ́μησαν ἀπειλοῦντεσ ἐν αὐτῷ καταφλέξειν τὸν δῆμον αὔτανδρον.

κἂν ἔφθησαν τοῦτο δράσαντεσ, εἰ μὴ τοὺσ θυμοὺσ αὐτῶν ἀνέκοψεν Τιβέριοσ Ἀλέξανδροσ ὁ τῆσ πόλεωσ ἡγεμών. οὐ μὴν οὗτόσ γε ἀπὸ τῶν ὅπλων ἤρξατο σωφρονίζειν, ἀλλ’ ὑποπέμψασ τοὺσ γνωρίμουσ αὐτοῖσ παύσασθαι παρεκάλει καὶ μὴ καθ’ ἑαυτῶν ἐρεθίζειν τὸ Ῥωμαίων στράτευμα.

καταχλευάζοντεσ δὲ τῆσ παρακλήσεωσ οἱ στασιώδεισ ἐβλασφήμουν τὸν Τιβέριον. Κἀκεῖνοσ συνιδὼν ὡσ χωρὶσ μεγάλησ συμφορᾶσ οὐκ ἂν παύσαιντο νεωτερίζοντεσ, ἐπαφίησιν αὐτοῖσ τὰ κατὰ τὴν πόλιν Ῥωμαίων δύο τάγματα καὶ σὺν αὐτοῖσ δισχιλίουσ στρατιώτασ κατὰ τύχην παρόντασ εἰσ τὸν Ιοὐδαίων ὄλεθρον ἐκ Λιβύησ·

ἐπέτρεψεν δὲ οὐ μόνον ἀναιρεῖν, ἀλλὰ καὶ τὰσ κτήσεισ αὐτῶν διαρπάζειν καὶ τὰσ οἰκίασ καταφλέγειν. οἱ δ’ ὁρμήσαντεσ εἰσ τὸ καλούμενον Δέλτα, συνῴκιστο γὰρ ἐκεῖ τὸ Ιοὐδαϊκόν, ἐτέλουν τὰσ ἐντολάσ, οὐ μὴν ἀναιμωτί·

συστραφέντεσ γὰρ οἱ Ιοὐδαῖοι καὶ τοὺσ ἄμεινον ὡπλισμένουσ ἑαυτῶν προταξάμενοι μέχρι πλείστου μὲν ἀντέσχον, ἅπαξ δ’ ἐγκλίναντεσ ἀνέδην διεφθείροντο. καὶ παντοῖοσ ἦν αὐτῶν ὄλεθροσ, τῶν μὲν ἐν τῷ πεδίῳ καταλαμβανομένων, τῶν δ’ εἰσ τὰσ οἰκίασ συνωθουμένων.

ὑπεπίμπρασαν δὲ καὶ ταύτασ οἱ Ῥωμαῖοι προδιαρπάζοντεσ τὰ ἔνδον, καὶ οὔτε νηπίων ἔλεοσ αὐτοὺσ οὔτε αἰδὼσ εἰσῄει γερόντων, ἀλλὰ διὰ πάσησ ἡλικίασ ἐχώρουν κτείνοντεσ, ὡσ ἐπικλυσθῆναι μὲν αἵματι πάντα τὸν χῶρον, πέντε δὲ μυριάδεσ ἐσωρεύθησαν νεκρῶν, περιελείφθη δ’ ἂν οὐδὲ τὸ λοιπόν, εἰ μὴ πρὸσ ἱκετηρίασ ἐτράποντο. κατοικτείρασ δ’ αὐτοὺσ Ἀλέξανδροσ ἀναχωρεῖν τοὺσ Ῥωμαίουσ ἐκέλευσεν.

οἱ μὲν οὖν ἐξ ἔθουσ τὸ πειθήνιον ἔχοντεσ ἅμα νεύματι τοῦ φονεύειν ἐπαύσαντο, τὸ δημοτικὸν δὲ τῶν Ἀλεξανδρέων δι’ ὑπερβολὴν μίσουσ δυσανάκλητον ἦν καὶ μόλισ ἀπεσπᾶτο τῶν σωμάτων.

Τοιοῦτον μὲν τὸ κατὰ τὴν Ἀλεξάνδρειαν πάθοσ συνηνέχθη·

Κεστίῳ δὲ οὐκέτι ἠρεμεῖν ἐδόκει πανταχοῦ τῶν Ιοὐδαίων ἐκπεπολεμωμένων. εἵπετο δὲ καὶ Σόαιμοσ μετὰ τετρακισχιλίων, ὧν ἦσαν ἱππεῖσ ἡ τρίτη μοῖρα καὶ τὸ πλέον τοξόται, προῆλθεν εἰσ Πτολεμαί̈δα.

πλεῖστοι δὲ κἀκ τῶν πόλεων ἐπίκουροι συνελέγησαν, ἐμπειρίᾳ μὲν ἡττώμενοι τῶν στρατιωτῶν, ταῖσ δὲ προθυμίαισ καὶ τῷ κατὰ Ιοὐδαίων μίσει τὸ λεῖπον ἐν ταῖσ ἐπιστήμαισ ἀντιπληροῦντεσ.

παρῆν δὲ καὶ αὐτὸσ Ἀγρίππασ Κεστίῳ τῆσ τε ὁδοῦ καὶ τῶν συμφερόντων ἐξηγούμενοσ. ἀναλαβὼν δὲ μέροσ τῆσ δυνάμεωσ Κέστιοσ ὡρ́μησεν ἐπὶ πόλιν καρτερὰν τῆσ Γαλιλαίασ Χαβουλών, ἣ καλεῖται ἀνδρῶν, διορίζει δὲ ἀπὸ τοῦ ἔθνουσ τὴν Πτολεμαί̈δα.

καὶ καταλαβὼν αὐτὴν ἔρημον μὲν ἀνδρῶν, ἀναπεφεύγει γὰρ τὸ πλῆθοσ εἰσ τὰ ὄρη, πλήρη δὲ παντοίων κτημάτων, τὰ μὲν ἐφῆκεν τοῖσ στρατιώταισ διαρπάζειν, τὸ δὲ ἄστυ καίτοι θαυμάσασ τοῦ κάλλουσ ἔχον τὰσ οἰκίασ ὁμοίωσ ταῖσ ἐν Τύρῳ καὶ Σιδῶνι καὶ Βηρυτῷ δεδομημένασ, ἐνέπρησεν.

ἔπειτα τὴν χώραν καταδραμὼν καὶ διαρπάσασ μὲν πᾶν τὸ προσπῖπτον καταφλέξασ δὲ τὰσ πέριξ κώμασ ὑπέστρεψεν εἰσ τὴν Πτολεμαί̈δα.

πρὸσ δὲ ταῖσ ἁρπαγαῖσ ἔτι τῶν Σύρων ὄντων καὶ τὸ πλέον Βηρυτίων ἀναθαρσήσαντεσ οἱ Ιοὐδαῖοι, καὶ γὰρ ἀποκεχωρηκότα συνίεσαν Κέστιον, τοῖσ ἀπολειφθεῖσιν ἀδοκήτωσ ἐπέπεσον καὶ περὶ δισχιλίουσ αὐτῶν διέφθειραν.

Ὁ δὲ Κέστιοσ ἀναζεύξασ ἀπὸ τῆσ Πτολεμαί̈δοσ αὐτὸσ μὲν εἰσ Καισάρειαν ἀφικνεῖται, μοῖραν δὲ τῆσ στρατιᾶσ προέπεμψεν εἰσ Ιὄππην, προστάξασ, εἰ μὲν καταλαβέσθαι δυνηθεῖεν τὴν πόλιν, φρουρεῖν, εἰ δὲ προαίσθοιντο τὴν ἔφοδον, περιμένειν αὐτόν τε καὶ τὴν ἄλλην δύναμιν.

τῶν δὲ οἱ μὲν κατὰ θάλασσαν οἱ δὲ κατὰ γῆν ἐπειχθέντεσ ἀμφοτέρωθεν αἱροῦσιν τὴν πόλιν ῥᾳδίωσ·

καὶ μηδὲ φυγεῖν φθασάντων τῶν οἰκητόρων, οὐχ ὅπωσ παρασκευάσασθαι πρὸσ μάχην, ἐμπεσόντεσ ἅπαντασ ἀνεῖλον σὺν ταῖσ γενεαῖσ καὶ τὴν πόλιν διαρπάσαντεσ ἐνέπρησαν· ὁ δὲ ἀριθμὸσ τῶν φονευθέντων τετρακόσιοι πρὸσ ὀκτακισχιλίοισ.

ὁμοίωσ δὲ καὶ εἰσ τὴν ὅμορον τῆσ Καισαρείασ Ναρβατηνὴν τοπαρχίαν ἔπεμψεν συχνοὺσ τῶν ἱππέων, οἳ τήν τε γῆν ἔτεμον καὶ πολὺ πλῆθοσ διέφθειραν τῶν ἐπιχωρίων τάσ τε κτήσεισ διήρπασαν καὶ τὰσ κώμασ κατέφλεξαν. Εἰσ δὲ τὴν Γαλιλαίαν ἀπέστειλεν Καισέννιον Γάλλον ἡγεμόνα τοῦ δωδεκάτου τάγματοσ παραδοὺσ δύναμιν ὅσην ἀρκέσειν πρὸσ τὸ ἔθνοσ ὑπελάμβανεν.

τοῦτον ἡ καρτερωτάτη τῆσ Γαλιλαίασ πόλισ Σέπφωρισ μετ’ εὐφημίασ δέχεται, καὶ πρὸσ τὴν ταύτησ εὐβουλίαν αἱ λοιπαὶ πόλεισ ἠρέμουν.

τὸ δὲ στασιῶδεσ καὶ λῃστρικὸν πᾶν ἔφυγεν εἰσ τὸ μεσαίτατον τῆσ Γαλιλαίασ ὄροσ, ὃ κεῖται μὲν ἀντικρὺ τῆσ Σεπφώρεωσ, καλεῖται δὲ Ἀσαμών. τούτοισ ὁ Γάλλοσ ἐπῆγε τὴν δύναμιν. οἱ δὲ ἑώσ μὲν ἦσαν ὑπερδέξιοι, ῥᾳδίωσ τοὺσ Ῥωμαίουσ ἠμύναντο προσιόντασ καὶ πρὸσ διακοσίουσ αὐτῶν ἀνεῖλον, περιελθόντων δὲ καὶ γενομένων ἐν τοῖσ ὑψηλοτέροισ ἡττῶντο ταχέωσ, καὶ οὔτε γυμνῆτεσ ὁπλίτασ συστάδην ἔφερον οὔτε ἐν τῇ τροπῇ τοὺσ ἱππεῖσ ἐξέφευγον, ὥστε ὀλίγουσ μὲν ἐν ταῖσ δυσχωρίαισ διαλαθεῖν, ἀναιρεθῆναι δὲ ὑπὲρ δισχιλίουσ.

Γάλλοσ μὲν οὖν ὡσ οὐδὲν ἔτι ἑώρα κατὰ τὴν Γαλιλαίαν νεωτεριζόμενον, ὑπέστρεφεν μετὰ τῆσ στρατιᾶσ εἰσ Καισάρειαν·

Κέστιοσ δὲ μετὰ πάσησ τῆσ δυνάμεωσ ἀναζεύξασ ἐνέβαλεν εἰσ Ἀντιπατρίδα, καὶ πυθόμενοσ ἔν τινι πύργῳ Ἀφεκοῦ καλουμένῳ συνηθροῖσθαι Ιοὐδαίων δύναμιν οὐκ ὀλίγην προέπεμπεν τοὺσ συμβαλοῦντασ. οἱ δὲ πρὶν εἰσ χεῖρασ ἐλθεῖν δέει τοὺσ Ιοὐδαίουσ διεσκέδασαν, ἐπελθόντεσ δὲ ἔρημον τὸ στρατόπεδον καὶ τὰσ πέριξ κώμασ ἐνέπρησαν.

ἀπὸ δὲ τῆσ Ἀντιπατρίδοσ Κέστιοσ εἰσ Λύδδα προελθὼν κενὴν ἀνδρῶν τὴν πόλιν καταλαμβάνει·

διὰ γὰρ τὴν τῆσ σκηνοπηγίασ ἑορτὴν ἀναβεβήκει πᾶν τὸ πλῆθοσ εἰσ Ιἑροσόλυμα. πεντήκοντα δὲ τῶν παραφανέντων διαφθείρασ καὶ τὸ ἄστυ κατακαύσασ ἐχώρει πρόσω, καὶ διὰ Βαιθώρων ἀναβὰσ στρατοπεδεύεται κατά τινα χῶρον Γαβαὼ καλούμενον, ἀπέχοντα τῶν Ιἑροσολύμων πεντήκοντα σταδίουσ.

Οἱ δὲ Ιοὐδαῖοι κατιδόντεσ ἤδη πλησιάζοντα τῇ μητροπόλει τὸν πόλεμον, ἀφέμενοι τὴν ἑορτὴν ἐχώρουν ἐπὶ τὰ ὅπλα, καὶ μέγα τῷ πλήθει θαρροῦντεσ ἄτακτοι μετὰ κραυγῆσ ἐξεπήδων ἐπὶ τὴν μάχην μηδὲ τῆσ ἀργῆσ ἑβδομάδοσ ἔννοιαν λαβόντεσ·

ἦν γὰρ δὴ τὸ μάλιστα παρ’ αὐτοῖσ θρησκευόμενον σάββατον. ὁ δ’ ἐκσείσασ αὐτοὺσ τῆσ εὐσεβείασ θυμὸσ ἐποίησεν πλεονεκτῆσαι καὶ κατὰ τὴν μάχην·

μετὰ τοσαύτησ γοῦν ὁρμῆσ τοῖσ Ῥωμαίοισ προσέπεσον, ὡσ διαρρῆξαι τὰσ τάξεισ αὐτῶν καὶ διὰ μέσων χωρεῖν ἀναιροῦντασ. εἰ δὲ μὴ τῷ χαλασθέντι τῆσ φάλαγγοσ οἵ τε ἱππεῖσ ἐκπεριελθόντεσ ἐπήμυναν καὶ τοῦ πεζοῦ τὸ μὴ σφόδρα κάμνον, κἂν ἐκινδύνευσεν ὅλῃ τῇ δυνάμει Κέστιοσ.

ἀπέθανον δὲ Ῥωμαίων πεντακόσιοι δεκαπέντε· τούτων ἦσαν οἱ τετρακόσιοι πεζοί, τὸ δὲ λοιπὸν ἱππεῖσ· τῶν δὲ Ιοὐδαίων δύο πρὸσ τοῖσ εἴκοσι. γενναιότατοι δ’ αὐτῶν ἔδοξαν οἱ Μονοβάζου τοῦ τῆσ Ἀδιαβηνῆσ βασιλέωσ συγγενεῖσ, Μονόβαζόσ τε καὶ Κενεδαῖοσ, μεθ’ οὓσ ὁ Περαί̈τησ Νίγερ καὶ Σίλασ ὁ Βαβυλώνιοσ αὐτομολήσασ εἰσ τοὺσ Ιοὐδαίουσ ἀπ’ Ἀγρίππα τοῦ βασιλέωσ·

ἐστρατεύετο γὰρ παρ’ αὐτῷ.

κατὰ πρόσωπον μὲν οὖν ἀνακοπέντεσ Ιοὐδαῖοι πρὸσ τὴν πόλιν ὑπέστρεφον, κατόπιν δὲ τοῖσ Ῥωμαίοισ ἐπὶ τὴν Βεθώραν ἀνιοῦσιν προσπεσὼν ὁ τοῦ Γιώρα Σίμων πολὺ τῆσ οὐραγίασ ἐσπάραξεν καὶ συχνὰ τῶν σκευοφόρων ἀποσπάσασ ἤγαγεν εἰσ τὴν πόλιν. μένοντοσ δὲ τοῦ Κεστίου κατὰ χώραν τρισὶν ἡμέραισ οἱ Ιοὐδαῖοι τὰ μετέωρα κατειληφότεσ ἐπετήρουν τὰσ παρόδουσ δῆλοί τε ἦσαν οὐκ ἠρεμήσοντεσ ἀρξαμένων τῶν Ῥωμαίων ὁδεύειν.

Ἔνθα δὴ κατιδὼν Ἀγρίππασ οὐδὲ τὰ Ῥωμαίων ἀκίνδυνα πλήθουσ ἀπείρου πολεμίων τὰ ὄρη περισχόντοσ ἔκρινεν ἀποπειραθῆναι τῶν Ιοὐδαίων λόγοισ·

ἢ γὰρ πάντασ πείσειν καταθέσθαι τὸν πόλεμον ἢ τῶν ἐναντιωθέντων ἀποστήσειν τὸ μὴ συμφρονοῦν. ἔπεμψεν οὖν τῶν παρ’ ἑαυτῷ τοὺσ μάλιστα γνωρίμουσ ἐκείνοισ Βόρκιόν τε καὶ Φοῖβον, δεξιάσ τε παρὰ Κεστίου καὶ συγγνώμην παρὰ Ῥωμαίοισ ἀσφαλῆ περὶ τῶν ἡμαρτημένων ὑπισχνούμενοσ, εἰ τὰ ὅπλα ῥίψαντεσ πρὸσ αὐτοὺσ μεταβάλοιντο.

δείσαντεσ δὲ οἱ στασιασταὶ μὴ πᾶν τὸ πλῆθοσ ἀδείασ ἐλπίδι πρὸσ τὸν Ἀγρίππαν μεταβάληται, τοὺσ ἀπ’ αὐτοῦ πρεσβεύοντασ ὡρ́μησαν ἀνελεῖν.

καὶ πρὶν ἢ φθέγξασθαι τὸν μὲν Φοῖβον διέφθειραν, ὁ δὲ Βόρκιοσ τρωθεὶσ ἔφθη διαφυγεῖν·

τοῦ δήμου δὲ τοὺσ ἀγανακτήσαντασ λίθοισ καὶ ξύλοισ παίοντεσ εἰσ τὸ ἄστυ συνήλασαν. Κέστιοσ δὲ τὴν πρὸσ ἀλλήλουσ αὐτῶν ταραχὴν εὔκαιρον ἰδὼν εἰσ ἐπίθεσιν ἅπασαν ἐπῆγεν τὴν δύναμιν καὶ τραπέντασ μέχρι Ιἑροσολύμων κατεδίωξεν.

στρατοπεδευσάμενοσ δὲ ἐπὶ τοῦ καλουμένου Σκοποῦ, διέχει δ’ οὗτοσ ἑπτὰ τῆσ πόλεωσ σταδίουσ, τρισὶ μὲν ἡμέραισ οὐκ ἐπεχείρει τῇ πόλει τάχα τι παρὰ τῶν ἔνδον ἐνδοθήσεσθαι προσδοκῶν, εἰσ δὲ τὰσ πέριξ κώμασ ἐφ’ ἁρπαγὴν σίτου πολλοὺσ διαφῆκεν τῶν στρατιωτῶν·

τῇ τετάρτῃ δέ, ἥτισ ἦν τριακὰσ Ὑπερβερεταίου μηνόσ, διατάξασ τὴν στρατιὰν εἰσῆγεν εἰσ τὴν πόλιν. ὁ μὲν οὖν δῆμοσ ὑπὸ τοῖσ στασιασταῖσ ἔμφρουροσ ἦν, οἱ δὲ στασιασταὶ τὴν εὐταξίαν τῶν Ῥωμαίων καταπλαγέντεσ τῶν μὲν ἔξω τῆσ πόλεωσ μερῶν εἶκον, εἰσ δὲ τὴν ἐνδοτέρω καὶ τὸ ἱερὸν ἀνεχώρουν.

Κέστιοσ δὲ παρελθὼν ὑποπίμπρησιν τήν τε Βεθεζὰν προσαγορευομένην καὶ τὴν Καινόπολιν καὶ τὸ καλούμενον Δοκῶν ἀγοράν, ἔπειτα πρὸσ τὴν ἄνω πόλιν ἐλθὼν ἀντικρὺ τῆσ βασιλικῆσ αὐλῆσ ἐστρατοπεδεύετο.

κἂν εἴπερ ἠθέλησεν κατ’ αὐτὴν ἐκείνην τὴν ὡρ́αν ἐντὸσ τῶν τειχέων βιάσασθαι, παραυτίκα τὴν πόλιν ἔσχεν καὶ τὸν πόλεμον συνέβη καταλελύσθαι·

ἀλλὰ γὰρ ὅ τε στρατοπεδάρχησ Τυράννιοσ Πρῖσκοσ καὶ τῶν ἱππάρχων οἱ πλεῖστοι χρήμασιν ὑπὸ Φλώρου δεκασθέντεσ ἀπέστρεψαν αὐτὸν τῆσ ἐπιχειρήσεωσ. καὶ παρὰ τὴν αἰτίαν ταύτην ὅ τε πόλεμοσ ἐπὶ τοσοῦτον μῆκοσ προύβη καὶ ἀνηκέστων Ιοὐδαίουσ συμφορῶν ἀναπλησθῆναι συνέπεσεν.

Ἐν δὲ τούτῳ πολλοὶ τῶν γνωρίμων δημοτῶν Ἀνάνῳ τῷ Ιὠνάθου παιδὶ πεισθέντεσ ἐκάλουν τὸν Κέστιον ὡσ ἀνοίξοντεσ αὐτῷ τὰσ πύλασ.

ὁ δὲ καὶ πρὸσ ὀργὴν ὑπεριδὼν καὶ μὴ πάνυ πιστεύσασ διεμέλλησεν, ἑώσ οἱ στασιασταὶ τὴν προδοσίαν αἰσθόμενοι τοὺσ μὲν περὶ τὸν Ἄνανον ἀπὸ τοῦ τείχουσ κατέβαλον καὶ λίθοισ παίοντεσ συνήλασαν εἰσ τὰσ οἰκίασ, αὐτοὶ δὲ διαστάντεσ ἀπὸ τῶν πύργων τοὺσ ἀποπειρωμένουσ τοῦ τείχουσ ἔβαλλον.

πέντε μὲν οὖν ἡμέραισ πάντοθεν ἐπιχειροῦσιν τοῖσ Ῥωμαίοισ ἀμήχανοσ ἦν ἡ προσβολή, τῇ δ’ ἐπιούσῃ ἀναλαβὼν ὁ Κέστιοσ τῶν τε ἐπιλέκτων συχνοὺσ καὶ τοὺσ τοξότασ κατὰ τὸ προσάρκτιον ἐπεχείρει κλίμα τῷ ἱερῷ.

Ιοὐδαῖοι δὲ ἀπὸ τῆσ στοᾶσ εἶργον, καὶ πολλάκισ μὲν ἀπεκρούσαντο τοὺσ τῷ τείχει προσελθόντασ, τέλοσ δὲ τῷ πλήθει τῶν βελῶν ἀνακοπέντεσ ὑπεχώρησαν.

τῶν δὲ Ῥωμαίων οἱ πρῶτοι τοὺσ θυρεοὺσ ἐξερείσαντεσ εἰσ τὸ τεῖχοσ καὶ κατὰ τούτων οἱ κατόπιν ἄλλουσ οἵ τε ἑξῆσ ὁμοίωσ τὴν καλουμένην παρ’ αὐτοῖσ χελώνην ἐφράξαντο, καθ’ ἧσ τὰ βέλη φερόμενα περιωλίσθανεν ἄπρακτα, μηδὲν δὲ οἱ στρατιῶται κακούμενοι τὸ τεῖχοσ ὑπέσυρον καὶ τοῦ ἱεροῦ τὴν πύλην ὑποπιμπράναι παρεσκευάζοντο.

Δεινὴ δὲ τοὺσ στασιαστὰσ ἔκπληξισ κατέλαβεν·

ἤδη δὲ πολλοὶ διεδίδρασκον ἀπὸ τῆσ πόλεωσ ὡσ ἁλωσομένησ αὐτίκα. τὸν δὲ δῆμον ἐπὶ τούτοισ συνέβαινεν θαρρεῖν, καὶ καθὸ παρείκοιεν οἱ πονηροί, προσῄεσαν αὐτοὶ τὰσ πύλασ ἀνοίξοντεσ καὶ δεξόμενοι τὸν Κέστιον ὡσ εὐεργέτην. ὃσ εἰ βραχὺ τῇ πολιορκίᾳ προσελιπάρησεν, κἂν εὐθέωσ τὴν πόλιν παρέλαβεν·

ἀλλ’ οἶμαι διὰ τοὺσ πονηροὺσ ἀπεστραμμένοσ ὁ θεὸσ ἤδη καὶ τὰ ἅγια τέλοσ λαβεῖν ἐπ’ ἐκείνησ τῆσ ἡμέρασ ἐκώλυσεν τὸν πόλεμον. Ὁ γοῦν Κέστιοσ οὔτε τὴν τῶν πολιορκουμένων ἀπόγνωσιν οὔτε τοῦ δήμου τὸ φρόνημα συνιδὼν ἐξαίφνησ ἀνεκάλεσεν τοὺσ στρατιώτασ καὶ καταγνοὺσ ἐπ’ οὐδεμιᾷ πληγῇ τῶν ἐλπίδων παραλογώτατα ἀπὸ τῆσ πόλεωσ ἀνέζευξεν.

πρὸσ δὲ τὴν ἀδόκητον αὐτοῦ τροπὴν ἀναθαρσήσαντεσ οἱ λῃσταὶ κατὰ τῶν ὑστάτων ἐπεξέδραμον καὶ συχνοὺσ τῶν ἱππέων καὶ πεζῶν διέφθειραν.

τότε μὲν οὖν ἐν τῷ κατὰ τὸν Σκοπὸν αὐλίζεται στρατοπέδῳ Κέστιοσ, τῇ δ’ ἐπιούσῃ προσωτέρω χωριζόμενοσ μᾶλλον ἐξεκαλέσατο τοὺσ πολεμίουσ, καὶ τοὺσ ὑστάτουσ αὐτῶν προσκείμενοι διέφθειρον καὶ καθ’ ἑκάτερον τῆσ ὁδοῦ περιιόντεσ ἠκόντιζον εἰσ πλαγίουσ.

οὔτε δὲ ἐπιστραφῆναι πρὸσ τοὺσ κατόπιν τιτρώσκοντασ ἐθάρρουν οἱ τελευταῖοι ἄπειρόν τι πλῆθοσ οἰόμενοι διώκειν καὶ τοὺσ κατὰ πλευρὸν ἐγκειμένουσ ἀναστέλλειν οὐχ ὑπέμενον, αὐτοὶ μὲν ὄντεσ βαρεῖσ καὶ δεδοικότεσ τὴν τάξιν διασπᾶν, τοὺσ δὲ Ιοὐδαίουσ ὁρῶντεσ κούφουσ καὶ πρὸσ τὰσ ἐπιδρομὰσ εὐκόλουσ·

ὥστε συνέβαινεν αὐτοῖσ πολλὰ κακοῦσθαι μηδὲν ἀντιβλάπτουσιν τοὺσ ἐχθρούσ. παρ’ ὅλην δὲ τὴν ὁδὸν παιόμενοι καὶ τῆσ φάλαγγοσ ἐκσειόμενοι κατέπιπτον, μέχρι πολλῶν διαφθαρέντων, ἐν οἷσ ἦν Πρῖσκοσ μὲν στρατάρχησ τάγματοσ ἕκτου, Λογγῖνοσ δὲ χιλίαρχοσ, ἔπαρχοσ δὲ ἴλησ Αἰμίλιοσ Ιοὔκουνδοσ ὄνομα, μόλισ εἰσ Γαβαὼν κατήντησαν ἐπὶ τὸ πρότερον στρατόπεδον, τὰ πολλὰ καὶ τῶν σκευῶν ἀποβαλόντεσ.

ἔνθα δύο μὲν ἡμέρασ ἐπέμεινεν ὁ Κέστιοσ ἀμηχανῶν, ὅ τι χρὴ ποιεῖν, τῇ τρίτῃ δὲ πολλῷ πλείουσ τοὺσ πολεμίουσ θεασάμενοσ καὶ πάντα τὰ κύκλῳ μεστὰ Ιοὐδαίων ἔγνω καθ’ ἑαυτοῦ τε βραδύνασ κἂν ἔτι μείνῃ πλείοσιν χρησόμενοσ ἐχθροῖσ.

Ἵνα δὲ συντονωτέρᾳ χρήσαιτο φυγῇ, τὰ τὴν στρατιὰν ἀνθέλκοντα περικόπτειν προσέταξεν.

διαφθαρέντων δὲ τῶν τε ὀρέων καὶ τῶν ὄνων ἔτι δὲ καὶ τῶν ὑποζυγίων πλὴν ὅσα βέλη παρεκόμιζεν καὶ μηχανάσ, τούτων γὰρ διὰ τὴν χρείαν περιείχοντο καὶ μάλιστα δεδοικότεσ, μὴ Ιοὐδαίοισ κατ’ αὐτῶν ἁλῷ, προῆγε τὴν δύναμιν ἐπὶ Βεθώρων. οἱ δὲ Ιοὐδαῖοι κατὰ μὲν τὰσ εὐρυχωρίασ ἧττον ἐπέκειντο, συνειληθέντων δὲ εἰσ τὰ στενὰ καὶ τὴν κατάβασιν οἱ μὲν φθάσαντεσ εἶργον αὐτοὺσ τῆσ ἐξόδου, ἄλλοι δὲ τοὺσ ὑστάτουσ κατεώθουν εἰσ τὴν φάραγγα, τὸ δὲ πᾶν πλῆθοσ παρεκταθὲν ὑπὲρ τὸν αὐχένα τῆσ ὁδοῦ κατεκάλυπτε τὴν φάλαγγα τοῖσ βέλεσιν.

ἔνθα καὶ τῶν πεζῶν ἀμηχανούντων προσαμύνειν ἑαυτοῖσ ἐπισφαλέστεροσ τοῖσ ἱππεῦσιν ὁ κίνδυνοσ ἦν·

οὔτε γὰρ ἐν τάξει κατὰ τῆσ ὁδοῦ βαδίζειν ἐδύναντο βαλλόμενοι, καὶ τὸ πρόσαντεσ ἐπὶ τοὺσ πολεμίουσ ἱππάσιμον οὐκ ἦν· τὸ δὲ ἐπὶ θάτερα κρημνοὶ καὶ φάραγγεσ, εἰσ οὓσ ἀποσφαλέντεσ κατεφθείροντο, καὶ οὔτε φυγῆσ τισ τόπον οὔτε ἀμύνησ εἶχεν ἐπίνοιαν, ἀλλ’ ὑπ’ ἀμηχανίασ ἐπ’ οἰμωγὴν ἐτράποντο καὶ τοὺσ ἐν ἀπογνώσεσιν ὀδυρμούσ·

ἀντήχει δ’ αὐτοῖσ τὸ παρὰ Ιοὐδαίων ἐγκέλευσμα καὶ κραυγὴ χαιρόντων ἅμα καὶ τεθυμωμένων. ὀλίγου δὲ δεῖν πᾶσαν ἀνήρπασαν τὴν ἅμα Κεστίῳ δύναμιν, εἰ μὴ νὺξ ἐπέλαβεν, ἐν ᾗ Ῥωμαῖοι μὲν εἰσ τὴν Βεθώραν κατέφυγον, Ιοὐδαῖοι δὲ πάντα τὰ κύκλῳ περισχόντεσ ἐφρούρουν αὐτῶν τὴν ἔξοδον.

Ἔνθα δὴ Κέστιοσ τὴν φανερὰν ὁδὸν ἀπογνοὺσ δρασμὸν ἐβουλεύετο καὶ διακρίνασ τοὺσ εὐψυχοτάτουσ στρατιώτασ ὡσεὶ τετρακοσίουσ ἐπέστησεν τῶν δωμάτων, προστάξασ ἀναβοᾶν τὰ σημεῖα τῶν ἐν τοῖσ στρατοπέδοισ φυλάκων, ὅπωσ Ιοὐδαῖοι πᾶσαν οἰώνται τὴν δύναμιν κατὰ χώραν μένειν·

αὐτὸσ δὲ τοὺσ λοιποὺσ ἀναλαβὼν ἡσυχῆ τριάκοντα πρόεισιν σταδίουσ. ἑώθεν δὲ Ιοὐδαῖοι κατιδόντεσ ἔρημον τὴν ἔπαυλιν αὐτῶν ἐπὶ τοὺσ ἐξαπατήσαντασ τετρακοσίουσ ἔδραμον, κἀκείνουσ μὲν ταχέωσ κατηκόντισαν, ἐδίωκον δὲ τὸν Κέστιον.

ὁ δὲ τῆσ τε νυκτὸσ οὐκ ὀλίγον προειλήφει καὶ συντονώτερον ἔφευγεν μεθ’ ἡμέραν, ὥστε τοὺσ στρατιώτασ ὑπ’ ἐκπλήξεωσ καὶ δέουσ τάσ τε ἑλεπόλεισ καὶ τοὺσ ὀξυβελεῖσ καὶ τὰ πολλὰ τῶν ἄλλων ὀργάνων καταλιπεῖν, ἃ τότε Ιοὐδαῖοι λαβόντεσ αὖθισ ἐχρήσαντο κατὰ τῶν ἀφέντων.

προῆλθον δὲ τοὺσ Ῥωμαίουσ διώκοντεσ μέχρι Ἀντιπατρίδοσ.

ἔπειθ’ ὡσ οὐ κατελάμβανον, ὑποστρέφοντεσ τάσ τε μηχανὰσ ᾖρον καὶ τοὺσ νεκροὺσ ἐσύλων τήν τε ἀπολειφθεῖσαν λείαν συνῆγον καὶ μετὰ παιάνων εἰσ τὴν μητρόπολιν ἐπαλινδρόμουν, αὐτοὶ μὲν ὀλίγουσ ἀποβεβλημένοι παντάπασιν, τῶν δὲ Ῥωμαίων καὶ τῶν συμμάχων πεζοὺσ μὲν πεντακισχιλίουσ καὶ τριακοσίουσ ἀνῃρηκότεσ, ἱππεῖσ δὲ ὀγδοήκοντα καὶ τετρακοσίουσ. τάδε μὲν οὖν ἐπράχθη Δίου μηνὸσ ὀγδόῃ δωδεκάτῳ τῆσ Νέρωνοσ ἡγεμονίασ ἔτει.

Μετὰ δὲ τὴν Κεστίου συμφορὰν πολλοὶ τῶν ἐπιφανῶν Ιοὐδαίων ὥσπερ βαπτιζομένησ νηὸσ ἀπενήχοντο τῆσ πόλεωσ.

Κοστόβαροσ γοῦν καὶ Σάουλοσ ἀδελφοὶ σὺν Φιλίππῳ τῷ Ιἀκίμου, στρατοπεδάρχησ δ’ ἦν οὗτοσ Ἀγρίππα τοῦ βασιλέωσ, διαδράντεσ ἐκ τῆσ πόλεωσ ᾤχοντο πρὸσ Κέστιον· ὁ δὲ σὺν τούτοισ κατὰ τὴν βασιλικὴν αὐλὴν πολιορκηθεὶσ Ἀντίπασ ὑπεριδὼν τὴν φυγὴν αὖθισ ὡσ ὑπὸ τῶν στασιαστῶν διεφθάρη δηλώσομεν.

Κέστιοσ δὲ τοὺσ περὶ Σάουλον ἀξιώσαντασ ἀνέπεμψεν εἰσ Ἀχαί̈αν πρὸσ Νέρωνα τήν τε αὐτῶν δηλώσοντασ ἀνάγκην καὶ τὰσ αἰτίασ τοῦ πολέμου τρέψοντασ εἰσ Φλῶρον·

τὴν γὰρ ἐπ’ ἐκεῖνον ὀργὴν κουφίσειν καὶ τοὺσ ἑαυτοῦ κινδύνουσ ἤλπισεν. Κἀν τούτῳ Δαμασκηνοὶ τὴν τῶν Ῥωμαίων φθορὰν πυθόμενοι τοὺσ παρ’ ἑαυτοῖσ Ιοὐδαίουσ ἀνελεῖν ἐσπούδασαν.

καὶ καθὸ μὲν εἶχον αὐτοὺσ ἐν τῷ γυμνασίῳ συνηθροισμένουσ πάλαι διὰ τὰσ ὑποψίασ τοῦτο πραγματευσάμενοι, ῥᾴστην τὴν ἐπιχείρησιν ἐδόκουν·

ἐδεδοίκεισαν δὲ τὰσ ἑαυτῶν γυναῖκασ ἁπάσασ πλὴν ὀλίγων ὑπηγμένασ τῇ Ιοὐδαϊκῇ θρησκείᾳ· διὸ μέγιστοσ αὐτοῖσ ἀγὼν ἐγένετο λαθεῖν ἐκείνασ.

τοὺσ δὲ Ιοὐδαίουσ ὡσ ἂν ἐν στενῷ χωρίῳ τὸν ἀριθμὸν μυρίουσ καὶ πεντακοσίουσ πάντασ ἀνόπλουσ ἐπελθόντεσ ὑπὸ μίαν ὡρ́αν ἀδεῶσ ἀπέσφαξαν. Οἱ δὲ διώξαντεσ τὸν Κέστιον ὡσ ὑπέστρεψαν εἰσ Ιἑροσόλυμα, τοὺσ μὲν βίᾳ τῶν ἔτι ῥωμαϊζόντων τοὺσ δὲ πειθοῖ προσήγοντο, καὶ συναθροισθέντεσ εἰσ τὸ ἱερὸν στρατηγοὺσ ἀπεδείκνυσαν τοῦ πολέμου πλείονασ.

ᾑρέθη δὲ Ιὤσηπόσ τε υἱὸσ Γωρίονοσ καὶ ὁ ἀρχιερεὺσ Ἄνανοσ τῶν τε κατὰ τὴν πόλιν ἁπάντων αὐτοκράτορεσ καὶ μάλιστα τὰ τείχη τῆσ πόλεωσ ἀνεγείρειν·

τὸν γὰρ τοῦ Σίμωνοσ υἱὸν Ἐλεάζαρον καίπερ ὑφ’ ἑαυτῷ πεποιημένον τὴν Ῥωμαίων λείαν καὶ τὰ ἁρπαγέντα Κεστίου χρήματα, πρὸσ οἷσ πολλὰ τῶν δημοσίων θησαυρῶν, ὅμωσ οὐκ ἐπέστησαν ταῖσ χρείαισ αὐτόν τε τυραννικὸν ὁρῶντεσ καὶ τοὺσ ὑπ’ αὐτῷ ζηλωτὰσ δορυφόρων ἔθεσι χρωμένουσ.

κατ’ ὀλίγον γε μὴν ἥ τε χρεία τῶν χρημάτων καὶ γοητεύων Ἐλεάζαροσ ἐκπεριῆλθε τὸν δῆμον ὥστε αὐτῷ πειθαρχεῖν περὶ τῶν ὅλων.

Εἰσ δὲ τὴν Ἰδουμαίαν ἑτέρουσ ἐπελέξαντο στρατηγοὺσ Ιἠσοῦν υἱὸν Σαπφᾶ τῶν ἀρχιερέων ἕνα καὶ Ἐλεάζαρον ἀρχιερέωσ υἱὸν Νέου·

τῷ δ’ ἄρχοντι τότε τῆσ Ἰδουμαίασ Νίγερι, γένοσ δ’ ἦν ἐκ τῆσ περὶ Ιὀρδάνην Περαίασ, διὸ καὶ Περαί̈τησ ἐκαλεῖτο, προσέταξαν ὑποτάσσεσθαι τοῖσ στρατηγοῖσ. ἠμέλουν δὲ οὐδὲ τῆσ ἄλλησ χώρασ, ἀλλ’ εἰσ μὲν Ιἑριχοῦν Ιὤσηποσ ὁ Σίμωνοσ, εἰσ δὲ τὴν Περαίαν Μανασσῆσ, Θαμνᾶ δὲ τοπαρχίασ Ιωἄννησ ὁ Ἐσσαῖοσ στρατηγήσων ἐπέμφθη·

προσκεκλήρωτο δ’ αὐτῷ Λύδδα καὶ Ιὄππη καὶ Ἀμμαοῦσ. τῆσ δὲ Γοφνιτικῆσ καὶ Ἀκραβεττηνῆσ ὁ Ἀνανίου Ιωἄννησ ἡγεμὼν ἀποδείκνυται καὶ τῆσ Γαλιλαίασ ἑκατέρασ Ιὤσηποσ Ματθίου·

προσώριστο δὲ τῇ τούτου στρατηγίᾳ καὶ Γάμαλα τῶν ταύτῃ πόλεων ὀχυρωτάτη. Τῶν μὲν οὖν ἄλλων στρατηγῶν ἕκαστοσ ὡσ εἶχεν προθυμίασ ἢ συνέσεωσ διῴκει τὰ πεπιστευμένα·

Ιὤσηποσ δὲ εἰσ τὴν Γαλιλαίαν ἐλθὼν πρῶτον ἐφρόντισεν τῆσ εἰσ ἑαυτὸν εὐνοίασ τῶν ἐπιχωρίων, εἰδὼσ ὅτι ταύτῃ πλεῖστα κατορθώσει, κἂν τἆλλα διαμαρτάνῃ. συνιδὼν δὲ ὅτι τοὺσ μὲν δυνατοὺσ οἰκειώσεται μεταδιδοὺσ τῆσ ἐξουσίασ αὐτοῖσ, τὸ δὲ πᾶν πλῆθοσ εἰ δι’ ἐπιχωρίων καὶ συνήθων τὰ πολλὰ προστάσσοι, τῶν μὲν γηραιῶν ἑβδομήκοντα τοὺσ σωφρονεστάτουσ ἐπιλέξασ ἐκ τοῦ ἔθνουσ κατέστησεν ἄρχοντασ ὅλησ τῆσ Γαλιλαίασ, ἑπτὰ δὲ ἐν ἑκάστῃ πόλει δικαστὰσ τῶν εὐτελεστέρων διαφόρων·

τὰ γὰρ μείζω πράγματα καὶ τὰσ φονικὰσ δίκασ ἐφ’ ἑαυτὸν ἀναπέμπειν ἐκέλευσεν καὶ τοὺσ ἑβδομήκοντα.

Καταστησάμενοσ δὲ τὰ πρὸσ ἀλλήλουσ νόμιμα τῶν κατὰ πόλιν ἐπὶ τὴν ἔξωθεν αὐτῶν ἀσφάλειαν ἐχώρει.

καὶ γινώσκων Ῥωμαίουσ προεμβαλοῦντασ εἰσ τὴν Γαλιλαίαν τὰ ἐπιτήδεια τῶν χωρίων ἐτείχιζεν, Ιὠτάπατα μὲν καὶ Βηρσαβὲ καὶ Σελάμην, ἔτι δὲ Καφαρεκχὼ καὶ Ιἀφὰ καὶ Σιγὼφ τό τε Ἰταβύριον καλούμενον ὄροσ καὶ Ταριχέασ καὶ Τιβεριάδα, πρὸσ δὲ τούτοισ τὰ περὶ Γεννησὰρ τὴν λίμνην σπήλαια κατὰ τὴν κάτω καλουμένην Γαλιλαίαν ἐτειχίσατο, τῆσ δὲ ἄνω Γαλιλαίασ τήν τε προσαγορευομένην Ἀκχαβάρων πέτραν καὶ Σὲπφ καὶ Ιἀμνεὶθ καὶ Μηρώ.

κατὰ δὲ τὴν Γαυλανιτικὴν Σελεύκειάν τε καὶ Σωγαναίαν καὶ Γάμαλαν ὠχύρωσεν·

μόνοισ δὲ Σεπφωρίταισ ἐφῆκε καθ’ ἑαυτοὺσ τεῖχοσ ἀναδείμασθαι χρημάτων τε εὐπόρουσ ὁρῶν ὄντασ καὶ προθύμουσ ἐπὶ τὸν πόλεμον δίχα προστάγματοσ. ὁμοίωσ δὲ καὶ Γίσχαλα Ιωἄννησ ὁ Ληί̈ου καθ’ ἑαυτὸν ἐτείχιζεν Ιὠσήπου κελεύσαντοσ·

τοῖσ δ’ ἄλλοισ ἐρύμασιν ἅπασιν αὐτὸσ συμπονῶν ἅμα καὶ προστάσσων παρῆν. κατέλεξεν δὲ καὶ δύναμιν ἐκ τῆσ Γαλιλαίασ ὑπὲρ δέκα μυριάδασ νέων ἀνδρῶν, οὓσ πάντασ ἔκ τε τῶν συλλεγομένων παλαιῶν ὅπλων ἐγκατασκευαζόμενοσ ὥπλιζεν.

Ἔπειτα συνιδὼν ἀήττητον τὴν Ῥωμαίων ἰσχὺν γεγενημένην εὐπειθείᾳ μάλιστα καὶ μελέτῃ τῶν ὅπλων, τὴν μὲν διδασκαλίαν ἀπέγνω τῇ χρείᾳ διωκομένην, τὸ δ’ εὐπειθὲσ ὁρῶν περιγινόμενον ἐκ τοῦ πλήθουσ τῶν ἡγεμόνων ῥωμαϊκώτερον ἔτεμνεν τὴν στρατιὰν καὶ πλείουσ καθίστατο ταξιάρχουσ.

στρατιωτῶν τε γὰρ ἀπεδείκνυεν διαφοράσ, καὶ τούτουσ μὲν ὑπέτασσεν δεκαδάρχαισ καὶ ἑκατοντάρχαισ ἔπειτα χιλιάρχοισ, κἀπὶ τούτοισ ἡγεμόνασ ταγμάτων ἁδροτέρων ἀφηγουμένουσ.

ἐδίδασκεν δὲ σημείων παραδόσεισ καὶ σάλπιγγοσ προκλήσεισ τε καὶ ἀνακλήσεισ προσβολάσ τε κεράτων καὶ περιαγωγάσ, καὶ πῶσ δεῖ πρὸσ μὲν τὸ κάμνον ἐπιστρέφειν ἐκ τοῦ περιόντοσ, ἐν δὲ τῷ πονοῦντι συμπαθεῖν.

ὅσα τε εἰσ παράστασιν ψυχῆσ ἢ καρτερίαν συνετέλει σώματοσ ἀφηγεῖτο·

μάλιστα δ’ αὐτοὺσ ἤσκει πρὸσ τὸν πόλεμον παρ’ ἕκαστα τὴν Ῥωμαίων εὐταξίαν διηγούμενοσ, καὶ ὡσ πολεμήσουσιν πρὸσ ἄνδρασ, οἳ δι’ ἀλκὴν σώματοσ καὶ ψυχῆσ παράστημα πάσησ ὀλίγου δεῖν τῆσ οἰκουμένησ κρατοῦσιν. ἔφη δὲ πεῖραν αὐτῶν λήψεσθαι τῆσ κατὰ τὸν πόλεμον πειθαρχίασ καὶ πρὸ παρατάξεωσ, εἰ τῶν συνήθων ἀδικημάτων ἀπόσχοιντο, κλοπῆσ τε καὶ λῃστείασ καὶ ἁρπαγῆσ τοῦ τε ἐξαπατᾶν τὸ ὁμόφυλον τοῦ τε κέρδοσ οἰκεῖον ἡγεῖσθαι τὴν βλάβην τῶν συνηθεστάτων·

διοικεῖσθαι γὰρ κάλλιστα τοὺσ πολέμουσ παρ’ οἷσ ἂν ἀγαθὸν τὸ συνειδὸσ ἔχωσιν πάντεσ οἱ στρατευόμενοι, τοὺσ δὲ οἴκοθεν φαύλουσ οὐ μόνον τοῖσ ἐπιοῦσιν ἐχθροῖσ ἀλλὰ καὶ τῷ θεῷ χρῆσθαι πολεμίῳ.

Πολλὰ τοιαῦτα παραινῶν διετέλει.

καὶ τὸ μὲν ἕτοιμον εἰσ παράταξιν αὐτῷ συνεκεκρότητο πεζῶν μὲν ἓξ μυριάδεσ, ἱππεῖσ δὲ πεντήκοντα καὶ τριακόσιοι, χωρὶσ δὲ τούτων οἷσ ἐπεποίθει μάλιστα μισθοφόροι περὶ τετρακισχιλίουσ καὶ πεντακοσίουσ· ἐπιλέκτουσ δὲ περὶ αὑτὸν εἶχεν ἑξακοσίουσ φύλακασ τοῦ σώματοσ. ἔτρεφον δὲ πλὴν τῶν μισθοφόρων τὴν ἄλλην στρατιὰν αἱ πόλεισ ῥᾳδίωσ·

τῶν γὰρ καταλεγέντων ἑκάστη τοὺσ ἡμίσεισ ἐπὶ τὴν στρατιὰν ἐκπέμπουσα τοὺσ λοιποὺσ ἐπὶ συμπορισμὸν αὐτοῖσ τῶν ἐπιτηδείων κατεῖχον, ὡσ τοὺσ μὲν εἰσ ὅπλα, τοὺσ δὲ εἰσ ἐργασίαν διῃρῆσθαι, καὶ τοῖσ τὰ σῖτα πέμπουσιν ἀντιχορηγεῖσθαι παρὰ τῶν ὁπλιτῶν τὴν ἀσφάλειαν. ἕτοιμοσ μὲν ψεύσασθαι, δεινὸσ δ’ ἐπιθεῖναι πίστιν τοῖσ ἐψευσμένοισ, ἀρετὴν ἡγούμενοσ τὴν ἀπάτην καὶ ταύτῃ κατὰ τῶν φιλτάτων χρώμενοσ, ὑποκριτὴσ φιλανθρωπίασ καὶ δι’ ἐλπίδα κέρδουσ φονικώτατοσ, ἀεὶ μὲν ἐπιθυμήσασ μεγάλων, τρέφων δὲ τὰσ ἐλπίδασ ἐκ τῶν ταπεινῶν κακουργημάτων·

λῃστὴσ γὰρ ἦν μονότροποσ, ἔπειτα καὶ συνοδίαν εὑρ͂εν τῆσ τόλμησ τὸ μὲν πρῶτον ὀλίγην, προκόπτων δ’ ἀεὶ πλείονα.

φροντὶσ δ’ ἦν αὐτῷ μηδένα προσλαμβάνειν εὐάλωτον, ἀλλὰ τοὺσ εὐεξίᾳ σώματοσ καὶ ψυχῆσ παραστήματι καὶ πολέμων ἐμπειρίᾳ διαφέροντασ ἐξελέγετο, μέχρι καὶ τετρακοσίων ἀνδρῶν στῖφοσ συνεκρότησεν, οἳ τὸ πλέον ἐκ τῆσ Τυρίων χώρασ καὶ τῶν ἐν αὐτῇ κωμῶν φυγάδεσ ἦσαν·

δι’ ὧν πᾶσαν ἐλῄζετο τὴν Γαλιλαίαν καὶ μετεώρουσ ὄντασ ἐπὶ τῷ μέλλοντι πολέμῳ τοὺσ πολλοὺσ ἐσπάρασσεν.

Ἤδη δ’ αὐτὸν στρατηγιῶντα καὶ μειζόνων ἐφιέμενον ἔνδεια χρημάτων κατεῖχεν.

ἐπεὶ δὲ τὸν Ιὤσηπον ὁρῶν αὐτοῦ [σφόδρα] χαίροντα τῷ δραστηρίῳ πείθει πρῶτον μὲν αὐτῷ πιστεῦσαι τὸ τεῖχοσ ἀνοικοδομῆσαι τῆσ πατρίδοσ, ἐν ᾧ πολλὰ παρὰ τῶν πλουσίων ἐκέρδανεν· ἔπειτα συνθεὶσ σκηνὴν πανουργοτάτην, ὡσ ἄρα φυλάττοιντο πάντεσ οἱ κατὰ τὴν Συρίαν Ιοὐδαῖοι ἐλαίῳ χρῆσθαι μὴ δι’ ὁμοφύλων ἐγκεχειρισμένῳ, πέμπειν αὐτοῖσ ἐπὶ τὴν μεθορίαν ἐξῃτήσατο.

συνωνούμενοσ δὲ τοῦ Τυρίου νομίσματοσ, ὃ τέσσαρασ Ἀττικὰσ δύναται, τέσσαρασ ἀμφορεῖσ, τῆσ αὐτῆσ ἐπίπρασκεν τιμῆσ ἡμιαμφόριον.

οὔσησ δὲ τῆσ Γαλιλαίασ ἐλαιοφόρου μάλιστα καὶ τότε εὐφορηκυίασ, εἰσ σπανίζοντασ εἰσπέμπων πολὺ καὶ μόνοσ ἄπειρόν τι πλῆθοσ συνῆγεν χρημάτων, οἷσ εὐθέωσ ἐχρῆτο κατὰ τοῦ τὴν ἐργασίαν παρασχόντοσ. καὶ ὑπολαβών, εἰ καταλύσειεν τὸν Ιὤσηπον, αὐτὸσ ἡγήσεσθαι τῆσ Γαλιλαίασ, τοῖσ μὲν ὑφ’ ἑαυτὸν λῃσταῖσ προσέταξεν εὐτονώτερον ἐγχειρεῖν ταῖσ ἁρπαγαῖσ, ὅπωσ πολλῶν νεωτεριζομένων κατὰ τὴν χώραν ἢ διαχρήσαιτό που τὸν στρατηγὸν ἐκβοηθοῦντα λοχήσασ ἢ περιορῶντα τοὺσ λῃστὰσ διαβάλλοι πρὸσ τοὺσ ἐπιχωρίουσ.

ἔπειτα διεφήμιζεν πόρρωθεν, ὡσ ἄρα προδιδοίη τὰ πράγματα Ῥωμαίοισ Ιὤσηποσ, καὶ πολλὰ τοιαῦτα πρὸσ κατάλυσιν τἀνδρὸσ ἐπραγματεύετο.

Καθ’ ὃν καιρὸν ἀπὸ Δεβαρίθθων κώμησ νεανίσκοι τινὲσ τῶν ἐν τῷ μεγάλῳ πεδίῳ καθεζομένων φυλάκων ἐνεδρεύσαντεσ Πτολεμαῖον τὸν Ἀγρίππα καὶ Βερνίκησ ἐπίτροπον ἀφείλοντο πᾶσαν ὅσην ἦγεν ἀποσκευήν, ἐν ᾗ πολυτελεῖσ τε ἐσθῆτεσ οὐκ ὀλίγαι καὶ πλῆθοσ ἐκπωμάτων ἀργυρῶν χρυσοῖ τε ἦσαν ἑξακόσιοι.

μὴ δυνάμενοι δὲ διαθέσθαι κρύφα τὴν ἁρπαγὴν πάντα πρὸσ Ιὤσηπον εἰσ Ταριχέασ ἐκόμισαν.

ὁ δὲ μεμψάμενοσ αὐτῶν τὸ πρὸσ τοὺσ βασιλικοὺσ βίαιον τίθησιν τὰ κομισθέντα παρὰ τῷ δυνατωτάτῳ τῶν Ταριχεατῶν Ἀνναίῳ, πέμψαι κατὰ καιρὸν τοῖσ δεσπόταισ προαιρούμενοσ·

ὃ δὴ μέγιστον αὐτῷ κίνδυνον ἐπήγαγεν. οἱ γὰρ ἁρπάσαντεσ ἅμα μὲν ἐπὶ τῷ μηδεμιᾶσ τυχεῖν μερίδοσ ἐκ τῶν κεκομισμένων ἀγανακτοῦντεσ, ἅμα δὲ καὶ προσκεψάμενοι τοῦ Ιὠσήπου τὴν διάνοιαν, ὅτι μέλλοι τὸν πόνον αὐτῶν τοῖσ βασιλεῦσιν χαρίζεσθαι.

νύκτωρ εἰσ τὰσ κώμασ διέδραμον καὶ πᾶσιν ἐνεδείκνυντο τὸν Ιὤσηπον ὡσ προδότην· ἐνέπλησαν δὲ καὶ τὰσ πλησίον πόλεισ ταραχῆσ, ὥστε ὑπὸ τὴν ἑώ δέκα μυριάδασ ὁπλιτῶν ἐπ’ αὐτὸν συνδραμεῖν. καὶ τὸ μὲν πλῆθοσ ἐν τῷ κατὰ Ταριχέασ ἱπποδρόμῳ συνηθροισμένον πολλὰ πρὸσ ὀργὴν ἀνεβόα καὶ καταλεύειν οἱ δὲ καίειν τὸν προδότην ἐκεκράγεσαν·

παρώξυνεν δὲ τοὺσ πολλοὺσ ὁ Ιωἄννησ καὶ σὺν αὐτῷ Ιἠσοῦσ τισ υἱὸσ Σαπφία, τότε ἄρχων τῆσ Τιβεριάδοσ. καὶ παραινούντων φεύγειν τῶν τεσσάρων, οἳ παρέμειναν, οὔτε πρὸσ τὴν καθ’ ἑαυτὸν ἐρημίαν οὔτε πρὸσ τὸ πλῆθοσ τῶν ἐφεστώτων καταπλαγεὶσ προπηδᾷ, περιρρηξάμενοσ μὲν τὴν ἐσθῆτα, καταπασάμενοσ δὲ τῆσ κεφαλῆσ κόνιν, ἀποστρέψασ δὲ ὀπίσω τὰσ χεῖρασ καὶ τὸ ἴδιον ξίφοσ ἐπιδήσασ τῷ τένοντι.

πρὸσ ταῦτα τῶν μὲν οἰκείωσ ἐχόντων, καὶ μάλιστα τῶν Ταριχεατῶν, οἶκτοσ ἦν, οἱ δ’ ἀπὸ τῆσ χώρασ καὶ τῶν πλησίον ὅσοισ ἐδόκει φορτικὸσ ἐβλασφήμουν, προφέρειν τε τὰ κοινὰ χρήματα θᾶττον ἐκέλευον καὶ τὰσ προδοτικὰσ συνθήκασ ἐξομολογεῖσθαι·

προειλήφεσαν γὰρ ἐκ τοῦ σχήματοσ οὐδὲν αὐτὸν ἀρνήσεσθαι τῶν ὑπονοηθέντων, ἀλλ’ ἐπὶ συγγνώμησ πορισμῷ πάντα πεποιηκέναι τὰ πρὸσ τὸν ἔλεον.

τῷ δ’ ἦν ἡ ταπείνωσισ προπαρασκευὴ στρατηγήματοσ, καὶ τεχνιτεύων τοὺσ ἀγανακτοῦντασ κατ’ αὐτοῦ κατ’ ἀλλήλων στασιάσαι, ἐφ’ οἷσ ὠργίζοντο πάνθ’ ὁμολογήσων, ἔπειτα δοθὲν αὐτῷ λέγειν, "ἐγὼ ταῦτα, ἔφη, τὰ χρήματα οὔτε ἀναπέμπειν Ἀγρίππᾳ προῃρούμην οὔτε κερδαίνειν αὐτόσ·

μὴ γὰρ ἡγησαίμην ποτὲ ἢ φίλον τὸν ὑμῖν διάφορον ἢ κέρδοσ τὸ φέρον τῷ κοινῷ βλάβην.

ὁρῶν δέ, ὦ Ταριχεᾶται, μάλιστα τὴν ὑμετέραν πόλιν ἀσφαλείασ δεομένην καὶ πρὸσ κατασκευὴν τείχουσ χρῄζουσαν ἀργυρίου, δεδοικὼσ δὲ τὸν Τιβεριέων δῆμον καὶ τὰσ ἄλλασ πόλεισ ἐφεδρευούσασ τοῖσ ἡρπαγμένοισ, κατασχεῖν ἡσυχῆ τὰ χρήματα προειλόμην, ἵνα ὑμῖν περιβάλωμαι τεῖχοσ.

εἰ μὴ δοκεῖ, προφέρω τὰ κεκομισμένα καὶ παρέχω διαρπάζειν·

εἰ μὴ καλῶσ ὑμῖν ἐβουλευσάμην, κολάζετε τὸν εὐεργέτην. Ἐπὶ τούτοισ οἱ Ταριχεῶται μὲν αὐτὸν ἀνευφήμουν, οἱ δ’ ἀπὸ τῆσ Τιβεριάδοσ σὺν τοῖσ ἄλλοισ ἐκάκιζον καὶ διηπείλουν·

καταλιπόντεσ δ’ ἑκάτεροι τὸν Ιὤσηπον ἀλλήλοισ διεφέροντο. κἀκεῖνοσ θαρρῶν ἤδη τοῖσ ᾠκειωμένοισ, ἦσαν δὲ εἰσ τετρακισμυρίουσ Ταριχεᾶται, παντὶ τῷ πλήθει παρρησιαστικώτερον ὡμίλει. καὶ πολλὰ τὴν προπέτειαν αὐτῶν κατονειδίσασ ἐκ μὲν τῶν παρόντων Ταριχέασ ἔφη τειχίσειν, ἀσφαλιεῖσθαι δὲ ὁμοίωσ καὶ τὰσ ἄλλασ πόλεισ·

οὐ γὰρ ἀπορήσειν χρημάτων, ἐὰν ὁμονοῶσιν ἐφ’ οὓσ δεῖ πορίζειν καὶ μὴ παροξύνωνται κατὰ τοῦ πορίζοντοσ. Ἔνθα δὴ τὸ μὲν ἄλλο πλῆθοσ τῶν ἠπατημένων ἀνεχώρει καίτοι διωργισμένον, δισχίλιοι δ’ ἐπ’ αὐτὸν ὡρ́μησαν ἔνοπλοι, καὶ φθάσαντοσ εἰσ τὸ δωμάτιον παρελθεῖν ἀπειλοῦντεσ ἐφεστήκεσαν.

ἐπὶ τούτοισ Ιὤσηποσ ἀπάτῃ δευτέρᾳ χρῆται·

ἀναβὰσ γὰρ ἐπὶ τὸ τέγοσ καὶ τῇ δεξιᾷ καταστείλασ τὸν θόρυβον αὐτῶν ἀγνοεῖν ἔφη τίνων ἀξιοῦσιν τυχεῖν· οὐ γὰρ κατακούειν διὰ τὴν τῆσ βοῆσ σύγχυσιν· ὅσα δ’ ἂν κελεύσωσιν πάντα ποιήσειν, εἰ τοὺσ διαλεξομένουσ ἡσυχῆ πέμψειαν εἴσω πρὸσ αὐτόν. ταῦτα ἀκούσαντεσ οἱ γνώριμοι σὺν τοῖσ ἄρχουσιν εἰσῄεσαν.

ὁ δὲ σύρασ αὐτοὺσ εἰσ τὸ μυχαίτατον τῆσ οἰκίασ καὶ τὴν αὔλειον ἀποκλείσασ ἐμαστίγωσεν, μέχρι πάντων τὰ σπλάγχνα γυμνῶσαι· περιειστήκει δὲ τέωσ τὸ πλῆθοσ δικαιολογεῖσθαι μακρότερα τοὺσ εἰσελθόντασ οἰόμενον. ὁ δὲ τὰσ θύρασ ἐξαπίνησ ἀνοίξασ ᾑμαγμένουσ ἐξαφῆκεν τοὺσ ἄνδρασ καὶ τοσαύτην τοῖσ ἀπειλοῦσιν ἐνειργάσατο κατάπληξιν, ὥστε ῥίψαντασ τὰ ὅπλα φεύγειν.

Πρὸσ ταῦτα Ιωἄννησ ἐπέτεινεν τὸν φθόνον καὶ δευτέραν ἤρτυσεν ἐπιβουλὴν κατὰ τοῦ Ιὠσήπου.

σκηψάμενοσ δὴ νόσον ἱκέτευσεν δι’ ἐπιστολῆσ τὸν Ιὤσηπον ἐπιτρέψαι πρὸσ θεραπείαν αὐτῷ χρήσασθαι τοῖσ ἐν Τιβεριάδι θερμοῖσ ὕδασιν. ὁ δέ, οὔπω γὰρ ὑπώπτευεν τὸν ἐπίβουλον, γράφει τοῖσ κατὰ τὴν πόλιν ὑπάρχοισ ξενίαν τε καὶ τὰ ἐπιτήδεια Ιωἄννῃ παρασχεῖν.

ὧν ἀπολαύσασ μετὰ δύο ἡμέρασ ἐφ’ ὃ παρῆν διεπράττετο, καὶ τοὺσ μὲν ἀπάταισ τοὺσ δὲ χρήμασι διαφθείρων ἀνέπειθεν ἀποστῆναι Ιὠσήπου. καὶ γνοὺσ ταῦτα Σίλασ ὁ φυλάσσειν τὴν πόλιν ὑπὸ Ιὠσήπου καθεσταμένοσ γράφει τὰ περὶ τὴν ἐπιβουλὴν αὐτῷ κατὰ τάχοσ.

ὁ δὲ Ιὤσηποσ ὡσ ἔλαβεν τὴν ἐπιστολήν, νυκτὸσ ὁδεύσασ συντόνωσ ἑωθινὸσ παρῆν πρὸσ τὴν Τιβεριάδα. καὶ τὸ μὲν ἄλλο πλῆθοσ αὐτῷ ὑπήντα, Ιωἄννησ δὲ καίτοι τὴν παρουσίαν ὑποπτεύσασ ἐπ’ αὐτὸν ὅμωσ πέμψασ τινὰ τῶν γνωρίμων ὑπεκρίνατο τὴν ἀσθένειαν καὶ κλινήρησ ὢν ὑστερῆσαι τῆσ θεραπείασ ἔλεγεν.

ὡσ δὲ εἰσ τὸ στάδιον τοὺσ Τιβεριεῖσ ἀθροίσασ ὁ Ιὤσηποσ ἐπειρᾶτο διαλέγεσθαι περὶ τῶν ἐπεσταλμένων, ὑποπέμψασ ὁπλίτασ προσέταξεν αὐτὸν ἀνελεῖν.

τούτουσ τὰ ξίφη γυμνοῦντασ ὁ δῆμοσ προϊδὼν ἀνεβόησεν·

πρὸσ δὲ τὴν κραυγὴν ὁ Ιὤσηποσ ἐπιστραφεὶσ καὶ θεασάμενοσ ἐπὶ τῆσ σφαγῆσ ἤδη τὸν σίδηρον ἀπεπήδησεν εἰσ τὸν αἰγιαλόν· εἱστήκει δὲ δημηγορῶν ἐπὶ βουνοῦ τινοσ ἑξαπήχουσ τὸ ὕψοσ· καὶ παρορμοῦντοσ ἐπιπηδήσασ σκάφουσ σὺν δυσὶν σωματοφύλαξιν εἰσ μέσην τὴν λίμνην ἀνέφυγεν. Οἱ στρατιῶται δ’ αὐτοῦ ταχέωσ ἁρπάσαντεσ τὰ ὅπλα κατὰ τῶν ἐπιβούλων ἐχώρουν.

ἔνθα δείσασ ὁ Ιὤσηποσ, μὴ πολέμου κινηθέντοσ ἐμφυλίου δι’ ὀλίγων φθόνον παραναλώσῃ τὴν πόλιν, πέμπει τοῖσ σφετέροισ ἄγγελον μόνησ προνοεῖν τῆσ ἑαυτῶν ἀσφαλείασ, μήτε δὲ κτείνειν τινὰ μήτ’ ἀπελέγχειν τῶν αἰτίων. καὶ οἱ μὲν τῷ παραγγέλματι πεισθέντεσ ἠρέμησαν, οἱ δ’ ἀνὰ τὴν πέριξ χώραν πυθόμενοι τήν τε ἐπιβουλὴν καὶ τὸν συσκευάσαντα συνηθροίζοντο κατὰ Ιωἄννου·

φθάνει δ’ ἐκεῖνοσ εἰσ Γίσχαλα φυγὼν τὴν πατρίδα. συνέρρεον δὲ πρὸσ τὸν Ιὤσηπον οἱ Γαλιλαῖοι κατὰ πόλεισ, καὶ πολλαὶ μυριάδεσ ὁπλιτῶν γενόμεναι παρεῖναι σφᾶσ ἐπὶ τὸν Ιωἄννην τὸν κοινὸν ἐπίβουλον ἐβόων·

συγκαταφλέξειν γὰρ αὐτῷ καὶ τὴν ὑποδεξαμένην πατρίδα. ὁ δὲ ἀποδέχεσθαι μὲν αὐτῶν ἔφασκεν τὴν εὔνοιαν, ἀνεῖργεν δὲ τὴν ὁρμήν, χειρώσασθαι συνέσει τοὺσ ἐχθροὺσ μᾶλλον ἢ κτεῖναι προαιρούμενοσ.

τρισχιλίουσ μὲν ἀπέστησεν εὐθέωσ, οἳ παραγενόμενοι τὰ ὅπλα παρὰ τοῖσ ποσὶν ἔρριψαν αὐτοῦ, σὺν δὲ τοῖσ καταλειφθεῖσιν, ἦσαν δ’ ὅσον εἰσ δισχιλίουσ Σύρων φυγάδεσ, ἀνέστελλεν Ιωἄννησ πάλιν ἐπὶ τὰσ λαθραίουσ ἐπιβουλὰσ ἐκ τῶν φανερωτέρων.

κρύφα γοῦν ἔπεμπεν ἀγγέλουσ εἰσ Ιἑροσόλυμα διαβάλλων τὸν Ιὤσηπον ἐπὶ τῷ μεγέθει τῆσ δυνάμεωσ, φάσκων ὅσον οὐδέπω τύραννον ἐλεύσεσθαι τῆσ μητροπόλεωσ, εἰ μὴ προκαταληφθείη.

ταῦθ’ ὁ μὲν δῆμοσ προειδὼσ οὐ προσεῖχεν, οἱ δυνατοὶ δὲ κατὰ φθόνον καὶ τῶν ἀρχόντων τινὲσ λάθρα τῷ Ιωἄννῃ χρήματα πρὸσ συλλογὴν μισθοφόρων ἔπεμψαν, ὅπωσ πολεμῇ πρὸσ Ιὤσηπον·

ἐψηφίσαντο δὲ καθ’ ἑαυτοὺσ καὶ μετακαλεῖν αὐτὸν ἀπὸ τῆσ στρατηγίασ. οὐ μὴν ἠξίουν ἀποχρήσειν τὸ δόγμα·

δισχιλίουσ δὲ καὶ πεντακοσίουσ ὁπλίτασ καὶ τέσσαρασ τῶν ἐπιφανῶν ἄνδρασ ἔστειλαν, τόν τε τοῦ Νομικοῦ Ιὤεσδρον καὶ Ἀνανίαν Σαδούκι καὶ Σίμωνα καὶ Ιοὔδην Ιὠνάθου, πάντασ εἰπεῖν δυνατωτάτουσ, ἵν’ οὗτοι τὴν πρὸσ τὸν Ιὤσηπον εὔνοιαν ἀποστρέψωσιν, κἂν μὲν ἑκὼν παραγένηται, λόγον ὑποσχεῖν ἐᾶν αὐτόν, εἰ δὲ βιάζοιτο μένειν, ὡσ πολεμίῳ χρῆσθαι. Ιὠσήπῳ δὲ παραγίνεσθαι μὲν στρατιὰν ἐπεστάλκεσαν οἱ φίλοι, τὴν δ’ αἰτίαν οὐ προεδήλουν ἅτε δὴ λάθρα τῶν ἐχθρῶν βεβουλευμένων.

διὸ καὶ μὴ προφυλαξαμένου τέσσαρεσ πόλεισ εὐθέωσ πρὸσ τοὺσ διαφόρουσ ἀπέστησαν ἐλθόντασ, Σέπφωρίσ τε καὶ Γάβαρα καὶ Γίσχαλα καὶ Τιβεριάσ. ταχέωσ δὲ καὶ ταύτασ προσηγάγετο δίχα τῶν ὅπλων καὶ χειρωσάμενοσ στρατηγήμασιν τοὺσ τέσσαρασ ἡγεμόνασ τῶν τε ὁπλιτῶν τοὺσ δυνατωτάτουσ ἀνέπεμψεν εἰσ Ιἑροσόλυμα.

πρὸσ οὓσ ὁ δῆμοσ οὐ μετρίωσ ἠγανάκτησεν καὶ σὺν αὐτοῖσ ὡρ́μησεν τοὺσ προπέμψαντασ ἀνελεῖν, εἰ μὴ φθάσαντεσ ἀπέδρασαν.

Ιωἄννην δὲ λοιπὸν ἐντὸσ τοῦ Γισχάλων τείχουσ ὁ παρὰ Ιὠσήπου φόβοσ ἐφρούρει.

καὶ μετ’ ὀλίγασ ἡμέρασ πάλιν ἀπέστη Τιβεριὰσ ἐπικαλεσαμένων τῶν ἔνδον Ἀγρίππαν τὸν βασιλέα. καὶ τοῦ μὲν μὴ καταντήσαντοσ ἐφ’ ἣν συντέτακτο προθεσμίαν, Ῥωμαϊκῶν δ’ ὀλίγων ἱππέων κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν παραφανέντων, τὸν Ιὤσηπον ἐξεκήρυσσον.

τῶν δ’ ἠγγέλη μὲν εἰσ Ταριχέασ ἡ ἀπόστασισ εὐθέωσ, ἐκπεπομφὼσ δὲ πάντασ τοὺσ στρατιώτασ ἐπὶ σίτου συλλογὴν οὔτε μόνοσ ἐξορμᾶν ἐπὶ τοὺσ ἀποστάντασ οὔτε μένειν ὑπέμενεν, δεδοικὼσ μὴ βραδύναντοσ αὐτοῦ φθάσωσιν οἱ βασιλικοὶ παρελθεῖν εἰσ τὴν πόλιν·

οὐδὲ γὰρ τὴν ἐπιοῦσαν ἡμέραν ἐνεργὸν ἕξειν ἔμελλεν ἐπέχοντοσ σαββάτου. δόλῳ δὴ περιελθεῖν ἐπενόει τοὺσ ἀποστάντασ.

καὶ τὰσ μὲν πύλασ τῶν Ταριχεῶν ἀποκλεῖσαι κελεύσασ, ὡσ μὴ προεξαγγείλειέ τισ τὸ σκέμμα τοῖσ ἐπιχειρουμένοισ, τὰ δ’ ἐπὶ τῆσ λίμνησ σκάφη πάντα συναθροίσασ, τριάκοντα δ’ εὑρέθησαν καὶ τριακόσια, καὶ ναῦται τεσσάρων οὐ πλείουσ ἦσαν ἐν ἑκάστῳ, διὰ τάχουσ ἐλαύνει πρὸσ τὴν Τιβεριάδα. καὶ τοσοῦτον ἀποσχὼν τῆσ πόλεωσ ἐξ ὅσου συνιδεῖν οὐ ῥᾴδιον ἦν κενὰσ τὰσ ἁλιάδασ μετεώρουσ σαλεύειν ἐκέλευσεν, αὐτὸσ δὲ μόνουσ ἑπτὰ τῶν σωματοφυλάκων ἀνόπλουσ ἔχων ἔγγιον ὀφθῆναι προσῄει.

θεασάμενοι δ’ αὐτὸν ἀπὸ τῶν τειχῶν ἔτι βλασφημοῦντεσ οἱ διάφοροι καὶ διὰ τὴν ἔκπληξιν πάντα τὰ σκάφη γέμειν ὁπλιτῶν νομίσαντεσ ἔρριψαν τὰ ὅπλα καὶ κατασείοντεσ ἱκετηρίασ ἐδέοντο φείσασθαι τῆσ πόλεωσ.

Ὁ δὲ Ιὤσηποσ πολλὰ διαπειλησάμενοσ αὐτοῖσ καὶ κατονειδίσασ, εἰ πρῶτον μὲν ἀράμενοι τὸν πρὸσ Ῥωμαίουσ πόλεμον εἰσ στάσεισ ἐμφυλίουσ προαναλίσκουσιν τὴν ἰσχὺν καὶ τὰ εὐκταιότατα δρῶσιν τοῖσ ἐχθροῖσ, ἔπειτα τὸν κηδεμόνα τῆσ ἀσφαλείασ αὐτῶν ἀναρπάσαι σπεύδουσιν καὶ κλείειν οὐκ αἰδοῦνται τὴν πόλιν αὐτῷ τῷ τειχίσαντι, προσδέχεσθαι τοὺσ ἀπολογησομένουσ ἔφασκεν καὶ δι’ ὧν βεβαιώσεται τὴν πόλιν.

κατέβαινον δ’ εὐθέωσ δέκα τῶν Τιβεριέων οἱ δυνατώτατοι·

καὶ τοὺσ μὲν ἀναλαβὼν μιᾷ τῶν ἁλιάδων ἀνήγαγεν πορρωτέρω, πεντήκοντα δ’ ἑτέρουσ τῆσ βουλῆσ τοὺσ μάλιστα γνωρίμουσ κελεύει προελθεῖν ὡσ καὶ παρ’ ἐκείνων πίστιν τινὰ βουλόμενοσ λαβεῖν. ἔπειτα καινοτέρασ σκήψεισ ἐπινοῶν ἄλλουσ ἐπ’ ἄλλοισ ὡσ ἐπὶ συνθήκαισ προυκαλεῖτο.

τοῖσ δὲ κυβερνήταισ ἐκέλευσεν τῶν πληρουμένων διὰ τάχουσ εἰσ Ταριχέασ ἀναπλεῖν καὶ συγκλείειν τοὺσ ἄνδρασ εἰσ τὸ δεσμωτήριον, μέχρι πᾶσαν μὲν τὴν βουλὴν οὖσαν ἑξακοσίων, περὶ δὲ δισχιλίουσ τῶν ἀπὸ τοῦ δήμου συλλαβὼν ἀνήγαγεν σκάφεσιν εἰσ Ταριχέασ.

Βοώντων δὲ τῶν λοιπῶν αἴτιον εἶναι μάλιστα τῆσ ἀποστάσεωσ Κλεῖτόν τινα καὶ παρακαλούντων εἰσ ἐκεῖνον ἀπερείδεσθαι τὴν ὀργήν, ὁ Ιὤσηποσ ἀνελεῖν μὲν οὐδένα προῄρητο, Ληουὶν δέ τινα τῶν ἑαυτοῦ φυλάκων ἐκέλευσεν ἐξελθεῖν, ἵνα ἀποκόψῃ τὰσ χεῖρασ τοῦ Κλείτου.

δείσασ δὲ ἐκεῖνοσ εἰσ ἐχθρῶν στῖφοσ ἀποβήσεσθαι μόνοσ οὐκ ἔφη.

σχετλιάζοντα δὲ τὸν Ιὤσηπον ἐπὶ τοῦ σκάφουσ ὁ Κλεῖτοσ ὁρῶν καὶ προθυμούμενον αὐτὸν ἐπιπηδᾶν ἐπὶ τὴν τιμωρίαν ἱκέτευεν ἀπὸ τῆσ ἀκτῆσ τὴν ἑτέραν τῶν χειρῶν καταλιπεῖν. κἀκείνου κατανεύσαντοσ ἐφ’ ᾧ τὴν ἑτέραν αὐτὸσ ἀποκόψειεν ἑαυτοῦ, σπασάμενοσ τῇ δεξιᾷ τὸ ξίφοσ ἀπέκοψεν τὴν λαιάν·

εἰσ τοσοῦτον δέουσ ὑπὸ τοῦ Ιὠσήπου προήχθη. τότε μὲν δὴ κενοῖσ σκάφεσιν καὶ δορυφόροισ ἑπτὰ τὸν δῆμον αἰχμαλωτισάμενοσ πάλιν Τιβεριάδα προσηγάγετο, μετὰ δ’ ἡμέρασ ὀλίγασ Σεπφωρίταισ συναποστᾶσαν εὑρὼν ἐπέτρεψεν διαρπάσαι τοῖσ στρατιώταισ.

συναγαγὼν μέντοι πάντα τοῖσ δημόταισ ἔδωκεν τοῖσ τε κατὰ Σέπφωριν ὁμοίωσ·

καὶ γὰρ ἐκείνουσ χειρωσάμενοσ νουθετῆσαι διὰ τῆσ ἁρπαγῆσ ἠθέλησεν, τῇ δ’ ἀποδόσει τῶν χρημάτων πάλιν εἰσ εὔνοιαν προσηγάγετο. Τὰ μὲν οὖν κατὰ Γαλιλαίαν ἐπέπαυτο κινήματα, καὶ τῶν ἐμφυλίων παυσάμενοι θορύβων ἐπὶ τὰσ πρὸσ Ῥωμαίουσ ἐτράποντο παρασκευάσ·

ἐν δὲ τοῖσ Ιἑροσολύμοισ Ἄνανόσ τε ὁ ἀρχιερεὺσ καὶ τῶν δυνατῶν ὅσοι μὴ τὰ Ῥωμαίων ἐφρόνουν τό τε τεῖχοσ ἐπεσκεύαζον καὶ πολλὰ τῶν πολεμιστηρίων ὀργάνων.

καὶ διὰ πάσησ μὲν τῆσ πόλεωσ ἐχαλκεύετο βέλη καὶ πανοπλία, πρὸσ ἀτάκτοισ δὲ γυμνασίαισ τὸ τῶν νέων πλῆθοσ ἦν, καὶ μεστὰ πάντα θορύβου, δεινὴ δὲ κατήφεια τῶν μετρίων, καὶ πολλοὶ τὰσ μελλούσασ προορώμενοι συμφορὰσ ἀπωλοφύροντο.

θειασμοί τε τοῖσ εἰρήνην ἀγαπῶσιν δύσφημοι, τοῖσ δὲ τὸν πόλεμον ἐξάψασιν ἐσχεδιάζοντο πρὸσ ἡδονήν, καὶ τὸ κατάστημα τῆσ πόλεωσ πρὶν ἐπελθεῖν Ῥωμαίουσ ἦν οἱο͂ν ἀπολουμένησ.

Ἀνάνῳ γε μὴν φροντὶσ ἦν κατὰ μικρὸν ἀφισταμένῳ τῶν εἰσ τὸν πόλεμον παρασκευῶν κάμψαι πρὸσ τὸ συμφέρον τούσ τε στασιαστὰσ καὶ τὴν τῶν κληθέντων ζηλωτῶν ἀφροσύνην, ἡττήθη δὲ τῆσ βίασ, κἀν τοῖσ ἑξῆσ οἱού τέλουσ ἔτυχεν δηλώσομεν.

Κατὰ δὲ τὴν Ἀκραβετηνὴν τοπαρχίαν ὁ Γιώρα Σίμων πολλοὺσ τῶν νεωτεριζόντων συστησάμενοσ ἐφ’ ἁρπαγὰσ ἐτράπετο καὶ οὐ μόνον τὰσ οἰκίασ ἐσπάρασσεν τῶν πλουσίων, ἀλλὰ καὶ τὰ σώματα κατῃκίζετο δῆλόσ τε ἦν ἤδη πόρρωθεν ἀρχόμενοσ τυραννεῖν.

πεμφθείσησ δ’ ἐπ’ αὐτὸν ὑπ’ Ἀνάνου καὶ τῶν ἀρχόντων στρατιᾶσ πρὸσ τοὺσ ἐν Μασάδᾳ λῃστὰσ μεθ’ ὧν εἶχεν κατέφυγεν, κἀκεῖ μέχρι τῆσ Ἀνάνου καὶ τῆσ τῶν ἄλλων ἐχθρῶν ἀναιρέσεωσ μένων συνελῄζετο τὴν Ἰδουμαίαν·

ὥστε τοὺσ ἄρχοντασ τοῦ ἔθνουσ διὰ τὸ πλῆθοσ τῶν φονευομένων καὶ τὰσ συνεχεῖσ ἁρπαγὰσ στρατιὰν ἀθροίσαντασ ἐμφρούρουσ τὰσ κώμασ ἔχειν.

καὶ τὰ μὲν κατὰ τὴν Ἰδουμαίαν ἐν τούτοισ ἦν.

SEARCH

MENU NAVIGATION