Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 5

(플라비우스 요세푸스, Antiquitates Judaicae, Book 5)

πέμπει τε κατασκόπουσ εἰσ Ιἑριχοῦντα τήν τε δύναμιν αὐτῶν καὶ τίνα διάνοιαν ἔχουσιν αὐτοὶ γνωσομένουσ, αὐτὸσ δὲ ἐξήταζε τὸν στρατὸν ὡσ κατὰ καιρὸν διαβησόμενοσ τὸν Ιὄρδανον. ἀνακαλεσάμενοσ δὲ τοὺσ τῆσ Ῥουβηλίδοσ φυλῆσ ἄρχοντασ καὶ τοὺσ τῆσ Γάδιδοσ καὶ Μανασσήτιδοσ προεστῶτασ, ἐξ ἡμισείασ γὰρ καὶ τῇδε τῇ φυλῇ τὴν Ἀμορίαν κατοικεῖν ἐπετέτραπτο τῆσ Χαναναίων γῆσ ἕβδομον οὖσαν μέροσ, ὑπεμίμνησκεν ἃ ὑπέσχοντο Μωυσεῖ, καὶ παρεκάλει χαριζομένουσ τῇ τε ἐκείνου προνοίᾳ μηδ’ ὅτε ἀπέθνησκε περὶ αὐτοὺσ καμούσῃ τῷ τε κοινῇ συμφέροντι παρέχειν αὑτοὺσ εἰσ τὰ παραγγελλόμενα προθύμουσ.

τῶν δ’ ἑπομένων ὁπλίταισ πεντακισμυρίοισ ἀπὸ τῆσ Ἀβέλησ ἐπὶ τὸν Ιὄρδανον ἐξῄει σταδίουσ ἑξήκοντα.

Καὶ στρατοπεδεύσαντοσ εὐθὺσ οἱ κατάσκοποι παρῆσαν μηδὲν ἀγνοήσαντεσ τῶν παρὰ τοῖσ Χαναναίοισ·

ἐλθόντεσ γὰρ τὸ πρῶτον ἅπασαν ἐπ’ ἀδείασ αὐτῶν τὴν πόλιν κατενόησαν, τῶν τε τειχῶν ὅσα καρτερὰ καὶ ὅσα μὴ τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον αὐτοῖσ ἀσφαλῶσ καὶ τῶν πυλίδων αἳ πρὸσ εἴσοδον τῷ στρατοπέδῳ δι’ ἀσθένειαν συνέφερον. ἠμέλουν δὲ θεωμένων οἱ ἐντυγχάνοντεσ κατὰ ἱστορίαν ξένοισ προσήκουσαν ἀκριβῶσ ἕκαστα πολυπραγμονεῖν τῶν ἐν τῇ πόλει νομίζοντεσ, ἀλλ’ οὐχὶ διανοίᾳ πολεμίων.

ὡσ δὲ γενομένησ ὀψίασ ὑποχωροῦσιν εἴσ τι καταγώγιον τοῦ τείχουσ πλησίον, εἰσ ὃ καὶ προήχθησαν δειπνοποιησάμενοι καὶ περὶ ἀπαλλαγῆσ αὐτοῖσ τὸ λοιπὸν ἡ φροντὶσ ἦν, μηνύονται τῷ βασιλεῖ περὶ δεῖπνον ὄντι κατασκεψόμενοί τινεσ τὴν πόλιν ἀπὸ τοῦ τῶν Ἑβραίων στρατοπέδου παρεῖναι καὶ ὄντεσ ἐν τῷ τῆσ Ῥαάβησ καταγωγίῳ μετὰ πολλῆσ τῆσ τοῦ λανθάνειν προνοίασ ὑπάρχειν.

ὁ δ’ εὐθὺσ πέμψασ πρὸσ αὐτοὺσ ἐκέλευσεν ἀγαγεῖν συλλαβόντασ, ἵνα βασανίσασ μάθῃ, τί καὶ βουλόμενοι παρεῖεν.

ὡσ δ’ ἔγνω τὴν ἔφοδον αὐτῶν ἡ Ῥαάβη, λίνου γὰρ ἀγκαλίδασ ἐπὶ τοῦ τείχουσ ἔψυχε, τοὺσ μὲν κατασκόπουσ εἰσ ταύτασ ἀποκρύπτει, τοῖσ δὲ πεμφθεῖσιν ὑπὸ τοῦ βασιλέωσ ἔλεγεν, ὡσ ξένοι τινὲσ εἰε͂ν ἀγνῶτεσ ὀλίγῳ πρότερον ἢ δῦναι τὸν ἥλιον παρ’ αὐτῇ δειπνήσαντεσ ἀπαλλαγεῖεν, οὓσ εἰ φοβεροὶ τῇ πόλει δοκοῦσιν, ἢ κίνδυνον τῷ βασιλεῖ φέροντεσ ἧκον, ἀπόνωσ εἶναι λαβεῖν διωχθέντασ.

οἱ δὲ τῆσ γυναικὸσ οὕτωσ αὐτοὺσ ὑπελθούσησ οὐδένα ὑπονοήσαντεσ δόλον ἀπῆλθον οὐδ’ ἐρευνήσαντεσ τὸ καταγώγιον.

ἐπεὶ δ’ ὁρμήσαντεσ καθ’ ἃσ ἐνόμιζον αὐτοὺσ μάλιστα τῶν ὁδῶν ἀπέρχεσθαι καὶ κατὰ τὰσ εἰσ τὸν ποταμὸν φερούσασ οὐδενὶ γνωρίσματι περιετύγχανον, παύονται τοῦ πονεῖν. τοῦ δὲ θορύβου σταλέντοσ ἡ Ῥαάβη καταγαγοῦσα τοὺσ ἄνδρασ καὶ τὸν κίνδυνον εἰποῦσα, ὃν ὑπὲρ τῆσ αὐτῶν ὑπέλθοι σωτηρίασ, ἁλοῦσαν γὰρ ἀποκρύπτουσαν αὐτοὺσ οὐκ ἂν διαφυγεῖν τὴν ἐκ τοῦ βασιλέωσ τιμωρίαν, ἀλλὰ πανοικὶ αὐτὴν ἀπολέσθαι κακῶσ, παρακαλέσασα διὰ μνήμησ ἔχειν, ὅταν ἐγκρατεῖσ τῆσ Χαναναίων γῆσ καταστάντεσ ἀμοιβὴν ἐκτῖσαι δύνωνται τῆσ ἄρτι σωτηρίασ, χωρεῖν ἐκέλευεν ἐπὶ τὰ οἰκεῖα ὀμόσαντασ ἦ μὴν σώσειν αὐτὴν καὶ τὰ αὐτῆσ, ὅταν τὴν πόλιν ἑλόντεσ φθείρωσι πάντασ τοὺσ ἐν αὐτῇ κατὰ ψήφισμα τὸ παρ’ αὐτοῖσ γενόμενον·

ταῦτα γὰρ εἰδέναι σημείοισ τοῖσ ἐκ τοῦ θεοῦ διδαχθεῖσαν.

οἱ δὲ καὶ τῶν παρόντων αὐτῇ χάριν ἔχειν ὡμολόγουν καὶ περὶ τῶν αὖθισ ὤμνυον ἔργῳ τὴν ἀμοιβὴν ἀποδώσειν·

ἡνίκα δ’ ἂν αἴσθηται μελλούσησ ἁλίσκεσθαι τῆσ πόλεωσ, συνεβούλευον κτῆσίν τε τὴν αὐτῆσ καὶ τοὺσ οἰκείουσ ἅπαντασ εἰσ τὸ καταγώγιον ἀποθεμένην ἐγκαθεῖρξαι πρὸ τῶν θυρῶν ἀνατείνασαν φοινικίδασ, ὅπωσ εἰδὼσ τὴν οἰκίαν ὁ στρατηγὸσ φυλάττηται κακῶσ ποιεῖν· "μηνύσομεν γὰρ αὐτῷ, ἔφασαν, διὰ τὸ σὸν σώζεσθαι πρόθυμον.

εἰ δέ τισ ἐν τῇ μάχῃ πέσοι τῶν σῶν, σύ τε οὐκ ἂν ἡμῖν ἐπενέγκοισ αἰτίαν καὶ τὸν θεὸν ὃν ὀμωμόκαμεν παραιτούμεθα μη δὲν ὡσ ἐπὶ παραβαίνουσι τοὺσ ὁρ́κουσ δυσχερᾶναι. " καὶ οἱ μὲν ταῦτα συνθέμενοι ἐχώρουν διὰ τοῦ τείχουσ καθιμήσαντεσ ἑαυτούσ, καὶ διασωθέντεσ πρὸσ τοὺσ οἰκείουσ ἐδήλωσαν ὅσα πράξαντεσ ἐπὶ τῆσ πόλεωσ ἧκον·

Ιἠσοῦσ δὲ τῷ ἀρχιερεῖ Ἐλεαζάρῳ καὶ τῇ γερουσίᾳ φράζει τὰ τοῖσ σκοποῖσ ὁμοθέντα πρὸσ τὴν Ῥαάβην· οἱ δ’ ἐπεκύρουν τὸν ὁρ́κον. Δεδιότοσ δὲ τοῦ στρατοῦ τὴν διάβασιν, μέγασ γὰρ ἦν ὁ ποταμὸσ τῷ ῥεύματι καὶ οὔτε γεφύραισ πορευτόσ, οὐ γὰρ ἔζευκτο τὸ πρότερον, βουλομένουσ τε γεφυροῦν οὐχ ἕξειν σχολὴν παρὰ τῶν πολεμίων ὑπελάμβανον πορθμείων τε μὴ τυγχανόντων, διαβατὸν αὐτοῖσ ὁ θεὸσ ἐπαγγέλλεται ποιήσειν τὸν ποταμὸν μειώσασ αὐτοῦ τὸ πλῆθοσ.

καὶ δύο ἐπισχὼν ἡμέρασ Ιἠσοῦσ διεβίβαζε τὸν στρατὸν καὶ τὴν πληθὺν ἅπασαν τοιούτῳ τρόπῳ·

προῄεσαν μὲν οἱ ἱερεῖσ τὴν κιβωτὸν ἔχοντεσ, ἔπειτα οἱ Λευῖται τήν τε σκηνὴν καὶ τὰ πρὸσ ὑπηρεσίαν ταῖσ θυσίαισ σκεύη κομίζοντεσ, εἵποντο δὲ τοῖσ Λευίταισ κατὰ φυλὰσ ὁ πᾶσ ὅμιλοσ μέσουσ ἔχων παῖδασ καὶ γυναῖκασ, δεδιὼσ περὶ αὐτῶν μὴ βιασθεῖεν ὑπὸ τοῦ ῥεύματοσ. ὡσ δὲ τοῖσ ἱερεῦσι πρώτοισ ἐμβᾶσι πορευτὸσ ἔδοξεν ὁ ποταμόσ, τοῦ μὲν βάθουσ ἐπεσχημένου, τοῦ δὲ κάχληκοσ τῷ μὴ πολὺν εἶναι μηδ’ ὀξὺν τὸν ῥοῦν ὥσθ’ ὑποφέρειν αὐτὸν τῇ βίᾳ ἀντ’ ἐδάφουσ κειμένου, πάντεσ ἤδη θαρσαλέωσ ἐπεραιοῦντο τὸν ποταμόν, οἱο͂ν αὐτὸν ὁ θεὸσ προεῖπε ποιήσειν τοιοῦτον κατανοοῦντεσ.

ἔστησαν δὲ ἐν μέσῳ οἱ ἱερεῖσ ἑώσ οὗ διαβαίη τὸ πλῆθοσ καὶ τἀσφαλοῦσ ἁψάμενον τύχοι.

πάντων δὲ διαβάντων ἐξῄεσαν οἱ ἱερεῖσ ἐλεύθερον ἀφέντεσ ἤδη τὸ ῥεῦμα χωρεῖν κατὰ τὴν συνήθειαν. καὶ ὁ μὲν ποταμὸσ εὐθὺσ ἐκβάντων αὐτὸν τῶν Ἑβραίων ηὔξετο καὶ τὸ ἴδιον ἀπελάμβανε μέγεθοσ. Οἱ δὲ πεντήκοντα προελθόντεσ στάδια βάλλονται στρατόπεδον ἀπὸ δέκα σταδίων τῆσ Ιἑριχοῦντοσ, Ιἠσοῦσ τε τόν τε βωμὸν ἐκ τῶν λίθων ὧν ἕκαστοσ ἀνείλετο τῶν φυλάρχων ἐκ τοῦ βυθοῦ τοῦ προφήτου κελεύσαντοσ ἱδρυσάμενοσ τεκμήριον γενησόμενον τῆσ ἀνακοπῆσ τοῦ ῥεύματοσ ἔθυεν ἐπ’ αὐτοῦ τῷ θεῷ, καὶ τὴν φάσκα ἑώρταζον ἐν ἐκείνῳ τῷ χωρίῳ, πάντων ὧν αὐτοῖσ πρότερον συνέβαινε σπανίζειν τότε ῥᾳδίωσ εὐποροῦντεσ·

τόν τε γὰρ σῖτον ἀκμάζοντα ἤδη τῶν Χαναναίων ἐθέριζον καὶ τὰ λοιπὰ λείαν ἦγον·

τότε γὰρ αὐτοὺσ καὶ ἡ τῆσ μάννασ ἐπελελοίπει τροφὴ χρησαμένουσ ἐπὶ ἔτη τεσσαράκοντα. Ὡσ δὲ ταῦτα ποιούντων τῶν Ἰσραηλιτῶν οὐκ ἐπεξῄεσαν οἱ Χαναναῖοι τειχήρεισ δ’ ἡσύχαζον, πολιορκεῖν αὐτοὺσ Ιἠσοῦσ ἔγνω.

οἳ καὶ προῄεσαν ἑπτὰ κέρασιν αὐτῶν σαλπίζοντεσ παρεκάλουν τὸν στρατὸν εἰσ ἀλκὴν, περιώδευόν τε τὸ τεῖχοσ ἑπομένησ τῆσ γερουσίασ, καὶ σαλπισάντων μόνον τῶν ἱερέων, τούτου γὰρ οὐδὲν ἐποίησαν περισσότερον, ἀνέζευξαν εἰσ τὸ στρατόπεδον.

καὶ τοῦτο ἐπὶ ἡμέρασ ἓξ ποιησάντων τῇ ἑβδόμῃ τὸ ὁπλιτικὸν Ιἠσοῦσ συναγαγὼν καὶ τὸν λαὸν ἅπαντα τὴν ἅλωσιν αὐτοῖσ τῆσ πόλεωσ εὐηγγελίζετο, ὡσ κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν αὐτοῖσ τοῦ θεοῦ ταύτην παρέξοντοσ αὐτομάτωσ καὶ δίχα [τοῦ] πόνου τοῦ σφετέρου τῶν τειχῶν κατενεχθησομένων.

κτείνειν μέντοι πάνθ’ ὁντινοῦν εἰ λάβοιεν παρεκελεύετο καὶ μήτε κάμνοντασ ἀποστῆναι τοῦ φόνου τῶν πολεμίων, μήτ’ ἐλέῳ παραχωρήσαντασ μήτε περὶ ἁρπαγὴν γινομένουσ περιορᾶν φεύγοντασ τοὺσ ἐχθρούσ·

ἀλλὰ τὰ μὲν ζῷα πάντα διαφθείρειν μηδὲν αὐτοὺσ εἰσ ἰδίαν ὠφέλειαν λαμβάνοντασ, ὅσοσ δ’ ἂν ἄργυροσ ᾖ καὶ χρυσόσ, ταῦτα ἐκέλευσε συγκομίζοντασ ἀπαρχὴν ἐξαίρετον τῶν κατωρθωμένων τῷ θεῷ τηρεῖν ἐκ τῆσ πρῶτον ἁλισκομένησ πόλεωσ εἰληφότασ·

σώζειν δὲ μόνην Ῥαάβην καὶ τὴν γενεὰν αὐτῆσ διὰ τοὺσ γενομένουσ πρὸσ αὐτὴν τοῖσ κατασκόποισ ὁρ́κουσ. Ταῦτ’ εἰπὼν καὶ διατάξασ τὸν στρατὸν προσήγαγεν ἐπὶ τὴν πόλιν·

περιῄεσαν δὲ πάλιν τὴν πόλιν ἡγουμένησ τῆσ κιβωτοῦ καὶ τῶν ἱερέων τοῖσ κέρασιν ἐξοτρυνόντων τὴν δύναμιν πρὸσ τὸ ἔργον. καὶ περιελθόντων ἑπτάκισ καὶ πρὸσ ὀλίγον ἠρεμησάντων κατέπεσε τὸ τεῖχοσ μήτε μηχανῆσ μήτε ἄλλησ βίασ αὐτῷ προσενεχθείσησ ὑπὸ τῶν Ἑβραίων. Οἱ δ’ εἰσελθόντεσ εἰσ Ιἑριχοῦντα πάντασ ἔκτεινον, τῶν ἐν αὐτῇ πρὸσ τὴν παράδοξον τοῦ τείχουσ ἀνατροπὴν καταπεπληγότων καὶ τοῦ φρονήματοσ αὐτοῖσ πρὸσ ἄμυναν ἀχρείου γεγονότοσ·

ἀνῃροῦντο δ’ οὖν ἐν ταῖσ ὁδοῖσ ἀποσφαττόμενοι καὶ ἐν ταῖσ οἰκίαισ ἐπικαταλαμβανόμενοι. παρῃτεῖτο δ’ οὐδὲν αὐτούσ, ἀλλὰ πάντεσ ἀπώλλυντο ἄχρι γυναικῶν καὶ παιδίων, καὶ νεκρῶν ἡ πόλισ ἦν ἀνάπλεωσ καὶ διέφυγεν οὐδέν.

τὴν δὲ πόλιν ἐνέπρησαν ἅπασαν καὶ τὴν χώραν. καὶ τὴν Ῥαάβην σὺν τοῖσ οἰκείοισ εἰσ τὸ καταγώγιον συμφυγοῦσαν ἔσωσαν οἱ κατάσκοποι, καὶ πρὸσ αὐτὸν Ιἠσοῦσ ἀχθείσῃ χάριν ἔχειν ὡμολόγει τῆσ σωτηρίασ τῶν κατασκόπων καὶ μὴν τῆσ εὐεργεσίασ ταύτησ ἔλεγεν ἐν ταῖσ ἀμοιβαῖσ οὐχ ἥττονα φανήσεσθαι, δωρεῖται δ’ αὐτὴν εὐθὺσ ἀγροῖσ καὶ διὰ τιμῆσ εἶχε τῆσ πάσησ.

Τῆσ δὲ πόλεωσ εἰ καί τι παρέλθοι τὸ πῦρ κατέσκαπτε καὶ κατὰ τῶν οἰκησόντων, εἴ τισ πορθηθεῖσαν ἀνεγείρειν ἐθελήσειεν, ἀρὰσ ἔθετο, ὅπωσ θεμελίουσ μὲν τειχῶν βαλόμενοσ στερηθῇ τοῦ πρώτου παιδόσ, τελειώσασ δὲ τὸν νεώτατον τῶν παίδων ἀποβάλῃ.

τῆσ δὲ ἀρᾶσ τὸ θεῖον οὐκ ἠμέλησεν, ἀλλ’ ἐν τοῖσ ὑστέροισ ἀπαγγελοῦμεν τὸ περὶ αὐτὴν πάθοσ γενόμενον. Ἄπειρον δέ τι πλῆθοσ ἐκ τῆσ ἁλώσεωσ συναθροίζεται ἀργύρου τε καὶ χρυσοῦ καὶ προσέτι χαλκοῦ μηδενὸσ παραβάντοσ τὰ δεδογμένα μηδ’ εἰσ ἰδίαν ὠφέλειαν αὐτὰ διαρπασαμένων, ἀλλ’ ἀποσχομένων ὡσ ἤδη τῷ θεῷ καθιερωμένων.

καὶ ταῦτα μὲν Ιἠσοῦσ τοῖσ ἱερεῦσιν εἰσ τοὺσ θησαυροὺσ παραδίδωσι καταθέσθαι. καὶ Ιἑριχοῦσ μὲν τοῦτον ἀπώλετο τὸν τρόπον. Ἄχαροσ δέ τισ Ζεβεδαίου παῖσ ὢν ἐκ τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ εὑρὼν χλαμύδα βασίλειον ἐκ χρυσοῦ μὲν πᾶσαν ὑφασμένην, μᾶζαν δὲ χρυσοῦ σταθμὸν ἕλκουσαν σίκλων διακοσίων καὶ δεινὸν ἡγησάμενοσ, εἰ ὃ κινδυνεύσασ ηὑρ́ατο κέρδοσ, τοῦτο τῆσ ἰδίασ χρείασ ἀφελόμενοσ δοῦναι φέρων τῷ θεῷ καὶ μὴ δεομένῳ, ὄρυγμα βαθὺ ποιήσασ ἐν τῇ αὐτοῦ σκηνῇ κατώρυξεν εἰσ τοῦτο, λήσειν νομίζων ὡσ τοὺσ συστρατιώτασ οὕτωσ καὶ τὸν θεόν.

Ἐκλήθη δὲ ὁ τόποσ ἐν ᾧ στρατόπεδον ἐβάλετο Ιἠσοῦσ Γάλγαλα·

σημαίνει δὲ τοῦτο ἐλευθέριον ὄνομα· διαβάντεσ γὰρ τὸν ποταμὸν ἐλευθέρουσ ἑαυτοὺσ ἤδη ἀπό τε τῶν Αἰγυπτίων καὶ τῆσ ἐν τῇ ἐρήμῳ ταλαιπωρίασ ἐγίνωσκον. Μετὰ δ’ ὀλίγασ ἡμέρασ τῆσ Ιἑριχοῦντοσ συμφορᾶσ πέμπει τρισχιλίουσ ὁπλίτασ Ιἠσοῦσ εἰσ Ναϊὰν πόλιν ὑπὲρ τῆσ Ιἑριχοῦντοσ κειμένην αἱρήσοντασ, οἳ συμβαλόντων αὐτοῖσ τῶν Ναϊητῶν τραπέντεσ ἀποβάλλουσιν ἄνδρασ ἓξ καὶ τριάκοντα.

τοῦτ’ ἀγγελθὲν τοῖσ Ἰσραηλίταισ λύπην τε μεγάλην καὶ δεινὴν ἐποίησεν ἀθυμίαν οὐ κατὰ τὸ οἰκεῖον τῶν ἀπολωλότων, καίτοι γε πάντων ἀνδρῶν ἀγαθῶν καὶ σπουδῆσ ἀξίων διεφθαρμένων, ἀλλὰ κατὰ ἀπόγνωσιν·

πιστεύοντεσ γὰρ ἤδη τῆσ γῆσ ἐγκρατεῖσ εἶναι καὶ σῶον ἕξειν ἐν ταῖσ μάχαισ τὸν στρατὸν οὕτωσ τοῦ θεοῦ προϋπεσχημένου, τεθαρρηκότασ παραδόξωσ ἑώρων τοὺσ πολεμίουσ·

καὶ σάκκουσ ἐπενδύντεσ ταῖσ στολαῖσ δι’ ὅλησ ἡμέρασ ἐν δακρύοισ ἦσαν καὶ πένθει τροφῆσ οὐδεμίαν ἐπιζήτησιν ποιούμενοι, μειζόνωσ δὲ τὸ συμβεβηκὸσ εἶχον ἀχθόμενοι. Βλέπων δὲ οὕτωσ ὁ Ιἠσοῦσ τήν τε στρατιὰν καταπεπληγυῖαν καὶ περὶ τῶν ὅλων πονηρὰν ἤδη τὴν ἐλπίδα λαμβάνουσαν παρρησίαν λαμβάνει πρὸσ τὸν θεόν·

"ἡμεῖσ γὰρ εἶπεν οὐχ ὑπ’ αὐθαδείασ προήχθημεν ὥστε ταύτην ὑπάγεσθαι τοῖσ ὅπλοισ τὴν γῆν, ἀλλὰ Μωυσέοσ τοῦ σοῦ δούλου πρὸσ τοῦθ’ ἡμᾶσ ἐξεγείραντοσ, ᾧ διὰ πολλῶν τεκμηρίων ἐπηγγέλλου κτήσασθαι παρέξειν ἡμῖν τήνδε τὴν γῆν καὶ τὸν στρατὸν ἡμῶν ἀεὶ τῶν πολεμίων ποιήσειν τοῖσ ὅπλοισ κρείττονα.

τινὰ μὲν οὖν κατὰ τὰσ ὑποσχέσεισ ἡμῖν ἀπήντησε τὰσ σάσ, νῦν δὲ παρὰ δόξαν ἐπταικότεσ καὶ τῆσ δυνάμεώσ τινασ ἀποβαλόντεσ ἐπὶ τούτοισ ὡσ οὐ βεβαίων τῶν παρὰ σοῦ καὶ ὧν προεῖπε Μωυσῆσ ἀχθόμεθα καὶ χεῖρον ἡ τῶν μελλόντων ἐλπὶσ ἡμᾶσ ἀνιᾷ τῇ πρώτῃ πείρᾳ τοιαύτῃ συντυχόντασ.

ἀλλὰ σύ, δέσποτα, δύναμισ γάρ σοι τούτων ἰάσιν εὑρεῖν, τό τε παρὸν ἡμῶν λυπηρὸν νίκην παρασχόμενοσ καὶ τὸ περὶ τῶν αὖθισ δύσελπι διακείμενον οὕτωσ τῆσ διανοίασ ἔξελε.

Ταῦτα μὲν Ιἠσοῦσ ἐπὶ στόμα πεσὼν ἠρώτα τὸν θεόν·

χρηματίσαντοσ δὲ ἀνίστασθαι τοῦ θεοῦ καὶ καθαίρειν τὸν στρατὸν μιάσματοσ ἐν αὐτῷ γεγονότοσ κλοπῆσ τε τῶν καθιερωμένων αὐτῷ χρημάτων τετολμημένησ, διὰ γὰρ ταῦτα τὴν νῦν αὐτοῖσ ἧτταν συμπεσεῖν, ἀναζητηθέντοσ δὲ τοῦ δράσαντοσ καὶ κολασθέντοσ νίκην αὐτοῖσ ἀεὶ πορίζεσθαι τῶν πολεμίων, φράζει ταῦτα πρὸσ τὸν λαὸν Ιἠσοῦσ, καὶ καλέσασ Ἐλεάζαρον τὸν ἀρχιερέα καὶ τοὺσ ἐν τέλει κατὰ φυλὴν ἐκλήρου. τούτου δὲ τὸ τετολμημένον ἐκ τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ δηλοῦντοσ κατὰ φατρίασ πάλιν ταύτησ προτίθησι τὸν κλῆρον.

τὸ δ’ ἀληθὲσ τοῦ κακουργήματοσ περὶ τὴν Ἀχάρου συγγένειαν ηὑρίσκετο. κατ’ ἄνδρα δὲ τῆσ ἐξετάσεωσ γινομένησ λαμβάνουσι τὸν Ἄχαρον·

ὁ δ’ οὐκ ἔχων ἔξαρνοσ εἶναι τοῦ θεοῦ δεινῶσ αὐτὸν ἐκπεριελθόντοσ ὡμολόγει τε τὴν κλοπὴν καὶ τὰ φώρια παρῆγεν εἰσ μέσον. καὶ οὗτοσ μὲν εὐθὺσ ἀναιρεθεὶσ ἐν νυκτὶ ταφῆσ ἀτίμου καὶ καταδίκῳ πρεπούσησ τυγχάνει. Ιἠσοῦσ δὲ ἁγνίσασ τὸν στρατὸν ἐξῆγεν ἐπὶ τὴν Ναϊὰν αὐτὸσ καὶ νυκτὸσ τὰ περὶ τὴν πόλιν ἐνέδραισ προλοχίσασ ὑπὸ τὸν ὄρθρον συμβάλλει τοῖσ πολεμίοισ.

τῶν δὲ μετὰ θράσουσ αὐτοῖσ διὰ τὴν προτέραν νίκην ἐπιόντων ὑποχωρεῖν προσποιησάμενοσ ἕλκει τῷ τρόπῳ τούτῳ μακρὰν αὐτοὺσ τῆσ πόλεωσ διώκειν οἰομένουσ καὶ ὡσ ἐπὶ νίκῃ καταφρονοῦντασ. ἔπειτ’ ἀναστρέψασ τὴν δύναμιν κατὰ πρόσωπον αὐτοῖσ ποιεῖ, σημεῖά τε δοὺσ ἃ πρὸσ τοὺσ ἐν ταῖσ ἐνέδραισ συνετέτακτο κἀκείνουσ ἐπὶ τὴν μάχην ἐξανίστησιν.

οἱ δ’ εἰσεπήδων εἰσ τὴν πόλιν τῶν ἔνδον περὶ τοῖσ τείχεσιν ὄντων, ἐνίων δὲ καὶ πρὸσ θέαν τῶν ἔξω τὴν γνώμην περισπωμένων. καὶ οἱ μὲν τὴν πόλιν ᾕρουν καὶ πάντασ τοὺσ ἐντυγχάνοντασ ἔκτεινον, Ιἠσοῦσ δὲ τοὺσ προσελθόντασ εἰσ χεῖρασ βιασάμενοσ φυγεῖν τρέπεται, συνελαυνόμενοι δὲ ὡσ εἰσ ἀκέραιον τὴν πόλιν ἐπεὶ καὶ ταύτην ἐχομένην ἑώρων καὶ καταπιμπραμένην ὁμοῦ γυναιξὶ καὶ τέκνοισ κατέλαβον, διὰ τῶν ἀγρῶν σκεδασθέντεσ καὶ ἀμύνειν αὐτοῖσ ὑπὸ μονώσεωσ οὐ δυνάμενοι .

τοιαύτησ δὲ τῆσ συμφορᾶσ τοὺσ Ναϊτιανοὺσ καταλαβούσησ, παίδων τε ὄχλοσ ἑάλω καὶ γυναικῶν καὶ θεραπείασ καὶ τῆσ ἄλλησ ἀποσκευῆσ ἄπειρόν τι πλῆθοσ, ἀγέλασ τε βοσκημάτων ἔλαβον οἱ Ἑβραῖοι καὶ χρήματα πολλά, καὶ γὰρ πλούσιον ἦν τὸ χωρίον, καὶ ταῦτα πάντα τοῖσ στρατιώταισ Ιἠσοῦσ διένειμεν ἐν Γαλγάλοισ γενόμενοσ.

Γεβεωνῖται δὲ κατοικοῦντεσ ἔγγιστα τοῖσ Ιἑροσολύμοισ τά τε τοῖσ Ιἑριχουντίοισ συμβεβηκότα πάθη καὶ τὰ τοῖσ Ναϊτίνοισ ὁρῶντεσ καὶ πρὸσ σφᾶσ μεταβήσεσθαι τὸ δεινὸν ὑπονοοῦντεσ, Ιἠσοῦν μὲν παρακαλεῖν οὐ διέγνωσαν·

οὐδὲ γὰρ τεύξεσθαί τινοσ τῶν μετρίων ὑπελάμβανον ἐπ’ ὀλέθρῳ τοῦ Χαναναίων ἔθνουσ παντὸσ πολεμοῦντοσ αὐτούσ· Κεφηρίτασ δὲ καὶ Καριαθιαριμίτασ γείτονασ ὄντασ αὐτοῖσ ἐπὶ συμμαχίαν παρεκάλουν, οὐδ’ αὐτοὺσ διαφεύξεσθαι τὸν κίνδυνον λέγοντεσ, εἰ φθάσαιεν αὐτοὶ ληφθέντεσ ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν, συνασπίσαντασ δὲ αὐτοῖσ διέγνωσαν διαδρᾶναι τὴν δύναμιν αὐτῶν.

προσδεξαμένων δὲ τοὺσ λόγουσ αὐτῶν πέμπουσι πρέσβεισ πρὸσ Ιἠσοῦν φιλίαν σπεισομένουσ οὓσ μάλιστα τῶν πολιτῶν ἐδοκίμαζον ἱκανοὺσ πρᾶξαι τὰ συμφέροντα τῷ πλήθει.

οἱ δὲ ὁμολογεῖν αὑτοὺσ Χαναναίουσ ἐπισφαλὲσ ἡγούμενοι, διαφεύξεσθαι τὸν διὰ τοῦτο κίνδυνον ὑπολαμβάνοντεσ, εἰ λέγοιεν αὑτοὺσ μὴ προσήκειν κατὰ μηδὲν Χαναναίοισ ἀλλὰ πορρωτάτω τούτων κατοικεῖν, ἥκειν τε κατὰ πύστιν τῆσ ἀρετῆσ αὐτοῦ πολλὴν ἀνύσαντεσ ὁδὸν ἔφασκον καὶ τεκμήριον τοῦ λόγου τούτου τὸ σχῆμα ὑπεδείκνυον·

τὰσ γὰρ ἐσθῆτασ καινὰσ ὅτε ἐξῄεσαν οὔσασ ὑπὸ τοῦ χρόνου τῆσ ὁδοιπορίασ αὐτοῖσ τετρῖφθαι·

τρυχίνασ γὰρ εἰσ τὸ ταῦτα πιστοῦσθαι πρὸσ αὐτῶν ἐπίτηδεσ ἔλαβον. στάντεσ οὖν εἰσ μέσουσ ἔλεγον, ὡσ πεμφθεῖεν ὑπὸ τῶν Γεβεωνιτῶν καὶ τῶν περιοίκων πόλεων πλεῖστον ἀπεχουσῶν τῆσδε τῆσ γῆσ ποιησόμενοι πρὸσ αὐτοὺσ φιλίαν ἐφ’ αἷσ πάτριον αὐτοῖσ ἐστι συνθήκαισ·

μαθόντεσ γὰρ ἐκ θεοῦ χάριτοσ καὶ δωρεᾶσ τὴν Χαναναίων αὐτοῖσ γῆν κτήσασθαι δεδόσθαι τούτοισ τ’ ἔλεγον ἥδεσθαι καὶ πολίτασ ἀξιοῦν αὐτῶν γενέσθαι. καὶ οἱ μὲν ταῦτα λέγοντεσ καὶ ἐπιδεικνύντεσ τὰ τεκμήρια τῆσ ὁδοιπορίασ παρεκάλουν ἐπὶ συνθήκασ καὶ φιλίαν τοὺσ Ἑβραίουσ·

Ιἠσοῦσ δὲ πιστεύσασ οἷσ ἔλεγον, ὡσ οὐκ εἰσὶ τοῦ Χαναναίων ἔθνουσ, ποιεῖται πρὸσ αὐτοὺσ φιλίαν, καὶ Ἐλεάζαροσ ὁ ἀρχιερεὺσ μετὰ τῆσ γερουσίασ ὄμνυσιν ἕξειν τε φίλουσ καὶ συμμάχουσ καὶ μηδὲν μοχλεύσεσθαι κατ’ αὐτῶν ἄδικον τοῖσ ὁρ́κοισ ἐπισυναινέσαντοσ τοῦ πλήθουσ. καὶ οἱ μὲν ὧν ἤθελον τυχόντεσ ἐξ ἀπάτησ ἀπῄεσαν πρὸσ αὑτούσ.

Ιἠσοῦσ δὲ τῆσ Χαναναίασ στρατεύσασ εἰσ τὴν ὑπώρειον καὶ μαθὼν οὐ πόρρω τῶν Ιἑροσολύμων τοὺσ Γεβεωνίτασ κατῳκημένουσ καὶ τοῦ γένουσ ὄντασ τῶν Χαναναίων, μεταπεμψάμενοσ αὐτῶν τοὺσ ἐν τέλει τῆσ ἀπάτησ αὐτοῖσ ἐνεκάλει. τῶν δ’ οὐκ ἄλλην ἀφορμὴν σωτηρίασ ἔχειν ἢ ταύτην προφασιζομένων καὶ διὰ τοῦτ’ ἐπ’ αὐτὴν ἐξ ἀνάγκησ καταφυγεῖν συγκαλεῖ τὸν ἀρχιερέα Ἐλεάζαρον καὶ τὴν γερουσίαν, καὶ δημοσίουσ αὐτοὺσ δικαιούντων ποιεῖν ἐπὶ τῷ μὴ παραβῆναι τὸν ὁρ́κον ἀποδείκνυσιν εἶναι τοιούτουσ.

καὶ οἱ μὲν τῆσ καταλαβούσησ αὐτοὺσ συμφορᾶσ τοιαύτην φυλακὴν καὶ ἀσφάλειαν εὑρ́αντο. Τοῦ δὲ τῶν Ιἑροσολυμιτῶν βασιλέωσ χαλεπῶσ φέροντοσ ἐπὶ τῷ μετατάξασθαι πρὸσ τὸν Ιἠσοῦν τοὺσ Γεβεωνίτασ καὶ τοὺσ τῶν πλησίον ἐθνῶν παρακαλέσαντοσ βασιλέασ συνάρασθαι τῷ κατ’ αὐτῶν πολέμῳ, ὡσ τούτουσ τε εἶδον παρόντασ σὺν αὐτῷ, τέσσαρεσ δὲ ἦσαν, οἱ Γεβεωνῖται καὶ στρατοπεδευσαμένουσ ἐπί τινι πηγῇ τῆσ πόλεωσ οὐκ ἄπωθεν παρασκευάζεσθαι πρὸσ πολιορκίαν, ἐπεκαλοῦντο σύμμαχον Ιἠσοῦν·

ἐν τούτοισ γὰρ ἦν αὐτοῖσ τὰ πράγματα, ὡσ ὑπὸ μὲν τούτων ἀπολεῖσθαι προσδοκᾶν, ὑπὸ δὲ τῶν ἐπ’ ὀλέθρῳ τοῦ Χαναναίων γένουσ στρατευσάντων σωθήσεσθαι διὰ τὴν γενομένην φιλίαν ὑπολαμβάνειν.

καὶ Ιἠσοῦσ πανστρατιᾷ σπεύσασ ἐπὶ τὴν βοήθειαν καὶ δι’ ἡμέρασ καὶ νυκτὸσ ἀνύσασ ὄρθριοσ προσμίγνυσι τοῖσ πολεμίοισ καὶ τραπεῖσιν εἵπετο διώκων διὰ χωρίων ἐπικλινῶν, Βηθωρὰ καλεῖται.

ἔνθα καὶ τὴν τοῦ θεοῦ συνεργίαν ἔμαθεν ἐπισημήναντοσ αὐτοῦ βρονταῖσ τε καὶ κεραυνῶν ἀφέσει καὶ χαλάζησ καταφορᾷ μείζονοσ τῆσ συνήθουσ· ἔτι γε μὴν καὶ τὴν ἡμέραν αὐξηθῆναι πλέον, ὡσ ἂν μὴ καταλαβοῦσα νὺξ ἐπίσχῃ τὸ τῶν Ἑβραίων πρόθυμον, συνέπεσεν, ὥστε καὶ λαμβάνει τοὺσ βασιλέασ Ιἠσοῦσ ἔν τινι κρυπτομένουσ σπηλαίῳ κατὰ Μακχίδα καὶ κολάζει πάντασ.

ὅτι δὲ τὸ μῆκοσ τῆσ ἡμέρασ ἐπέδωκε τότε καὶ τοῦ συνήθουσ ἐπλεόνασε, δηλοῦται διὰ τῶν ἀνακειμένων ἐν τῷ ἱερῷ γραμμάτων. Κατεστραμμένων δ’ οὕτωσ τῶν περὶ τοὺσ βασιλέασ, οἳ τοὺσ Γεβεωνίτασ πολεμήσοντεσ ἐστράτευσαν, ἐπανῄει πάλιν τῆσ Χαναναίασ ἐπὶ τὴν ὀρεινὴν Ιἠσοῦσ καὶ πολὺν τῶν ἐν αὐτῇ φόνον ἐργασάμενοσ καὶ λείαν λαβὼν παρῆν εἰσ τὸ ἐν Γαλγάλοισ στρατόπεδον.

τοῦ δὲ περὶ τῆσ τῶν Ἑβραίων ἀρετῆσ λόγου πολλοῦ φοιτῶντοσ εἰσ τοὺσ περιοίκουσ κατάπληξισ εἶχε τοὺσ ἀκούοντασ τὸ τῶν ἀπολωλότων πλῆθοσ καὶ στρατεύουσιν ἐπ’ αὐτοὺσ οἱ περὶ Λίβανον ὄροσ βασιλεῖσ ὄντεσ Χαναναῖοι καὶ οἱ ἐν τοῖσ πεδίοισ τῶν Χαναναίων Παλαιστίνουσ προσλαβόντεσ στρατοπεδεύουσι πρὸσ Βηρώθῃ πόλει Γαλιλαίασ τῆσ ἄνω Κεδέσησ οὐ πόρρω·

Γαλιλαίων δ’ ἐστὶ καὶ τοῦτο τὸ χωρίον. τοῦ δὲ στρατοῦ παντὸσ ὁπλιτῶν μὲν ἦσαν μυριάδεσ τριάκοντα μύριοι δ’ ἱππεῖσ καὶ ἁρ́ματα δισμύρια.

καταπλήττει δὲ τὸ πλῆθοσ τῶν πολεμίων αὐτόν τε Ιἠσοῦν καὶ τοὺσ Ἰσραηλίτασ καὶ πρὸσ τὴν ἐλπίδα τοῦ κρείττονοσ εὐλαβεστέρωσ εἶχον δι’ ὑπερβολὴν τοῦ δέουσ. τοῦ θεοῦ δ’ ἐξονειδίσαντοσ αὐτοῖσ τὸν φόβον καὶ τί πλέον τῆσ παρ’ αὐτοῦ βοηθείασ ποθοῦσιν, ὑποσχομένου τε νικήσειν τοὺσ ἐχθροὺσ καὶ κελεύσαντοσ τούσ τε ἵππουσ ἀχρήστουσ ποιῆσαι καὶ τὰ ἁρ́ματα πυρῶσαι, θαρσαλέοσ πρὸσ τὰσ ὑποσχέσεισ τοῦ θεοῦ γενόμενοσ ἐξώρμησεν ἐπὶ τοὺσ πολεμίουσ, καὶ διὰ πέμπτησ ἡμέρασ ἐπ’ αὐτοὺσ ἐλθὼν συνάπτει καὶ καρτερὰ μάχη γίνεται καὶ φόνοσ κρείττων πίστεωσ παρὰ τοῖσ ἀκροωμένοισ.

καὶ οἱ βασιλεῖσ πάντεσ ἔπεσον, ὥστε τῶν ἀνθρώπων ἐπιλελοιπότων πρὸσ τὸ κτείνεσθαι τοὺσ ἵππουσ Ιἠσοῦσ αὐτῶν ἀνῄρει καὶ τὰ ἁρ́ματα ἐνεπίμπρα, τήν τε χώραν ἐπ’ ἀδείασ διεπορεύετο μηδενὸσ τολμῶντοσ εἰσ μάχην ἐπεξελθεῖν, ἀλλὰ πολιορκίᾳ τὰσ πόλεισ αἱρῶν καὶ πᾶν ὅ τι λάβοι φονεύων.

Ἔτοσ δὲ πέμπτον ἤδη παρεληλύθει καὶ Χαναναίων οὐκέτ’ οὐδεὶσ ὑπολέλειπτο πλὴν εἰ μή τινεσ ὀχυρότητι τειχῶν διέφυγον.

Ιἠσοῦσ δ’ ἐκ τῶν Γαλγάλων ἀναστρατοπεδεύσασ εἰσ τὴν ὄρειον ἱστᾷ τὴν ἱερὰν σκηνὴν κατὰ Σιλοῦν πόλιν, ἐπιτήδειον γὰρ ἐδόκει τὸ χωρίον διὰ κάλλοσ, ἑώσ οἰκοδομεῖν ναὸν αὐτοῖσ τὰ πράγματα παράσχοι. καὶ χωρήσασ ἐντεῦθεν ἐπὶ Σικίμων σὺν ἅπαντι τῷ λαῷ βωμόν τε ἵστησιν ὅπου προεῖπε Μωυσῆσ καὶ νείμασ τὴν στρατιὰν ἐπὶ μὲν τῷ Γαριζεῖ ὄρει τὴν ἡμίσειαν ἵστησιν, ἐπὶ δὲ τῷ Ἡβήλῳ τὴν ἡμίσειαν ἐν ᾧ καὶ ὁ βωμόσ ἐστι καὶ τὸ Λευιτικὸν καὶ τοὺσ ἱερέασ.

θύσαντεσ δὲ καὶ ἀρὰσ ποιησάμενοι καὶ ταύτασ ἐπὶ τῷ βωμῷ γεγραμμένασ καταλιπόντεσ εἰσ τὴν Σιλοῦν ἀνέζευξαν.

καὶ γὰρ ἐπ’ ὀλέθρῳ τῷ ἑαυτῶν οἱ Χαναναῖοι μαθόντεσ τοὺσ Ἰσραηλίτασ ποιησαμένουσ τὴν ἔξοδον τὴν ἀπ’ Αἰγύπτου πρὸσ τῷ τὰσ πόλεισ καρτερὰσ ποιεῖν ἐκεῖνον ἅπαντ’ ἦσαν τὸν χρόνον, συναγαγὼν τὸν λαὸν εἰσ τὴν Σιλοῦν ἐκκλησίαν παρήγγειλε.

καὶ σπουδῇ συνδραμόντων τά τε ἤδη κατωρθωμένα καὶ τὰσ γεγενημένασ πράξεισ, ὡσ εἰσὶν ἄρισται καὶ τοῦ θείου τοῦ παρασχόντοσ αὐτὰσ ἄξιαι καὶ τῆσ ἀρετῆσ τῶν νόμων οἷσ κατακολουθοῦσιν ἔλεγε, βασιλεῖσ τε τριάκοντα καὶ ἕνα τολμήσαντασ αὐτοῖσ εἰσ χεῖρασ ἐλθεῖν κεκρατῆσθαι δηλῶν καὶ στρατιὰν ὅση ποτὲ κατελπίσασα τῆσ αὐτῶν δυνάμεωσ εἰσ μάχην συνῆψεν ἅπασαν διαφθαρεῖσαν, ὡσ μηδὲ γενεὰν αὐτοῖσ ὑπολελεῖφθαι.

ἕνα τε κατὰ φυλὴν ἀρετῇ προύχειν μαρτυρηθέντα πέμπειν, οἳ τὴν γῆν ἐκμετρησόμενοι πιστῶσ καὶ μηδὲν κακουργήσοντεσ δηλώσουσιν ἡμῖν ἀδόλωσ αὐτῆσ τὸ μέγεθοσ" .

Καὶ Ιἠσοῦσ μὲν τούτουσ ποιησάμενοσ τοὺσ λόγουσ συγκάταινον ἔσχε τὸ πλῆθοσ καὶ ἄνδρασ τοὺσ ἐκμετρησομένουσ τὴν χώραν αὐτῶν ἐξέπεμψε παραδοὺσ αὐτοῖσ τινασ γεωμετρίασ ἐπιστήμονασ, οὓσ τἀληθὲσ οὐκ ἔμελλε λήσεσθαι διὰ τὴν τέχνην, ἐντολὰσ δοὺσ ἀποτιμήσασθαι τῆσ τε εὐδαίμονοσ ἰδίᾳ τὸ μέτρον γῆσ καὶ τῆσ ἧσσον ἀγαθῆσ.

ἡ γὰρ φύσισ τῆσ Χαναναίων γῆσ τοιαύτη τίσ ἐστιν, ὡσ ἴδοι τισ ἂν πεδία μεγάλα καὶ καρποὺσ φέρειν ἱκανώτατα καὶ συγκρινόμενα μὲν ἑτέρᾳ γῇ πανευδαίμονα νομισθησόμενα, τοῖσ δ’ Ιἑριχουντίων χωρίοισ παραβαλλόμενα καὶ τοῖσ Ιἑροσολυμιτῶν τὸ μηδὲν ἀναφανησόμενα·

καίτοι παντελῶσ ὀλίγην αὐτῶν εἶναι τὴν γῆν συμβέβηκε ταύτησ δὲ ὀρεινὴν τὴν πολλήν, ἀλλ’ ὑπερβολὴν εἰσ καρπῶν ἐκτροφήν τε καὶ κάλλοσ οὐκ ἀπολέλοιπεν ἑτέρᾳ.

καὶ διὰ τοῦτο τιμητοὺσ μᾶλλον ἢ μετρητοὺσ τοὺσ κλήρουσ εἶναι δεῖν ὑπέλαβε πολλάκισ ἑνὸσ πλέθρου κἂν χιλίων ἀνταξίου γενομένου. οἱ δὲ ἄνδρεσ οἱ πεμφθέντεσ, δέκα δὲ ἦσαν, περιοδεύσαντεσ καὶ τιμησάμενοι τὴν γῆν ἐν ἑβδόμῳ μηνὶ παρῆσαν πρὸσ αὐτὸν εἰσ Σιλοῦντα πόλιν, ἔνθα τὴν σκηνὴν ἑστάκεσαν.

Καὶ Ιἠσοῦσ Ἐλεάζαρόν τε καὶ τὴν γερουσίαν σὺν τοῖσ φυλάρχοισ παραλαβὼν νέμει ταῖσ ἐννέα φυλαῖσ καὶ τῶν Μανασσητῶν τοῖσ ἡμίσεσι, κατὰ μέγεθοσ ἑκάστησ τῶν φυλῶν τὴν μέτρησιν ποιησάμενοσ.

κληρώσαντοσ δὲ αὐτοῦ, ἡ μὲν Ιοὔδα λαχοῦσα πᾶσαν αἱρεῖται τὴν καθύπερθεν Ἰδουμαίαν παρατείνουσαν μὲν ἄχρι τῶν Ιἑροσολύμων τὸ δ’ εὖροσ ἑώσ τῆσ Σοδομίτιδοσ λίμνησ καθήκουσαν·

ἐν δὲ τῷ κλήρῳ τούτῳ πόλεισ ἦσαν Ἀσκάλων καὶ Γάζα. Σεμεωνὶσ δέ, δευτέρα γὰρ ἦν, ἔλαχε τῆσ Ἰδουμαίασ τὴν Αἰγύπτῳ τε καὶ τῇ Ἀραβίᾳ πρόσορον οὖσαν.

Βενιαμῖται δὲ τὴν ἀπὸ Ιὀρδάνου ποταμοῦ ἔλαχον ἄχρι θαλάσσησ μὲν τὸ μῆκοσ, τὸ δὲ πλάτοσ Ιἑροσολύμοισ ὁριζομένην καὶ Βηθήλοισ· στενώτατοσ δὲ ὁ κλῆροσ οὗτοσ ἦν διὰ τὴν τῆσ γῆσ ἀρετήν· Ιἑριχοῦντα γὰρ καὶ τὴν Ιἑροσολυμιτῶν πόλιν ἔλαβον. ἡ δ’ Ἐφρὰν φυλὴ τὴν ἄχρι Γαζάρων ἀπὸ Ιὀρδάνου ποταμοῦ μηκυνομένην ἔλαχεν, εὐρεῖαν δὲ ὅσον ἀπὸ Βεθήλων εἰσ τὸ μέγα τελευτᾷ πεδίον, τῆσ τε Μανασσήτιδοσ οἱ ἡμίσεισ ἀπὸ μὲν Ιὀρδάνου μέχρι Δώρων πόλεωσ, πλάτοσ δὲ ἐπὶ Βηθησάνων, ἣ νῦν Σκυθόπολισ καλεῖται, καὶ μετὰ τούτουσ Ἰσαχαρὶσ Κάρμηλόν τε τὸ ὄροσ καὶ τὸν ποταμὸν τοῦ μήκουσ ποιησαμένη τέρμονα, τὸ δὲ Ἰταβύριον ὄροσ τοῦ πλάτουσ.

Ζαβουλωνῖται δὲ τὴν μέχρι Γενησαρίδοσ καθήκουσαν δὲ περὶ Κάρμηλον καὶ θάλασσαν ἔλαχον.

τὴν δὲ ἀπὸ τοῦ Καρμήλου κοιλάδα προσαγορευομένην διὰ τὸ καὶ τοιαύτην εἶναι Ἀσηρῖται φέρονται πᾶσαν τὴν ἐπὶ Σιδῶνοσ τετραμμένην·

Ἄρκη δὲ πόλισ ὑπῆρχεν αὐτοῖσ ἐν τῇ μερίδι ἡ καὶ Ἐκδείπουσ. τὰ δὲ πρὸσ τὰσ ἀνατολὰσ τετραμμένα μέχρι Δαμασκοῦ πόλεωσ καὶ τῆσ Γαλιλαίασ τὰ καθύπερθεν Νεφθαλῖται παρέλαβον ἑώσ τοῦ Λιβάνου ὄρουσ καὶ τῶν τοῦ Ιὀρδάνου πηγῶν, αἳ τὴν ὁρμὴν ἐκ τοῦ ὄρουσ ἔχουσιν, ἐκ τοῦ καθήκοντοσ τοῖσ ὁρ́οισ κατὰ τὰ βόρεια πόλεωσ Ἄρκησ παροικούσησ.

Δανῖται δὲ τῆσ κοίλησ ὅσα πρὸσ δυόμενον τέτραπται τὸν ἥλιον λαγχάνουσιν Ἀζώτῳ καὶ Δώροισ ὁριζόμενοι Ιἄμνειάν τε πᾶσαν καὶ Γίτταν ἀπ’ Ἀκκαρῶνοσ ἑώσ τοῦ ὄρουσ, ἐξ οὗ ἡ Ιοὔδα ἦρκτο φυλή.

Καὶ ἓξ μὲν ἔθνη τῶν υἱέων τοῦ Χαναναίου φέροντα τὴν ἐπωνυμίαν διεῖλεν οὕτωσ Ιἠσοῦσ καὶ τὴν γῆν ταῖσ ἐννέα καὶ τῇ ἡμισείᾳ φυλαῖσ ἔδωκε νέμεσθαι·

τὴν γὰρ Ἀμορρῖτιν καὶ αὐτὴν οὕτωσ ἀφ’ ἑνὸσ τῶν Χαναναίου παίδων καλουμένην Μωυσῆσ ἤδη προειληφὼσ νενεμήκει ταῖσ δυσὶ φυλαῖσ καὶ τῷ ἡμίσει·

τοῦτο δὲ καὶ πρότερον δεδηλώκαμεν. τὰ δὲ περὶ Σιδῶνα καὶ Ἀρουκαίουσ καὶ Ἀμαθαίουσ καὶ Ἀριδαίουσ ἀδιακόσμητα ἦν. Ιἠσοῦσ δὲ τοῦ γήρωσ ἐμποδίζοντοσ ἤδη πράττειν ὅσα καὶ νοήσειε τῶν τε μετ’ αὐτὸν τὴν ἡγεμονίαν παραλαβόντων ἀμελῶσ προστάντων τοῦ κοινῇ συμφέροντοσ, παρήγγειλέ τε φυλῇ ἑκάστῃ τοῦ γένουσ τῶν Χαναναίων μηδὲν ὑπολιπεῖν ἐν τῇ κατακεκληρωμένῃ γῇ·

τὴν γὰρ ἀσφάλειαν αὐτοῖσ καὶ τὴν φυλακὴν τῶν πατρίων ἐθῶν ἐν μόνῳ τούτῳ καὶ Μωυσῆν αὐτοῖσ εἶναι προειπεῖν καὶ τοῦτ’ αὐτοὺσ πεπεῖσθαι. καὶ τοῖσ Λευίταισ δὲ τὰσ ὀκτὼ καὶ τριάκοντα πόλεισ ἀποδιδόναι·

προειλήφεισαν γὰρ ἤδη κατὰ τὴν Ἀμορραίαν τὰσ δέκα. τούτων τρεῖσ ἀπονέμει τοῖσ φυγάσιν οἰκεῖν ἐν αὐταῖσ, πολλὴ γὰρ ἦν πρόνοια τοῦ μηδὲν ὧν Μωυσῆσ διέταξε παραλιπεῖν, τῆσ μὲν οὖν Ιοὔδα φυλῆσ Ιἔβρωνα, Σίκιμα δὲ τῆσ Ἐφραίμ, τῆσ Νεφθαλίτιδοσ δὲ Κεδέσην· ἔστι τῆσ καθύπερθεν Γαλιλαίασ τοῦτο τὸ χωρίον. νέμει δὲ καὶ τῆσ λείασ ὅσα ἦν ἔτι λοιπά, πλείστη δ’ ἐγεγόνει, καὶ μεγάλουσ πλούτουσ περιεβέβληντο καὶ κοινῇ πάντεσ καὶ κατ’ ἰδίαν ἕκαστοσ χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου καὶ ἐσθήτων καὶ τῆσ ἄλλησ ἐπισκευῆσ ἕνεκα, τετραπόδων τε πλήθουσ ὅσον οὐδὲ ἀριθμῷ μαθεῖν ἦν προσγενομένου.

Μετὰ δὲ ταῦτα συναγαγὼν εἰσ ἐκκλησίαν τὸν στρατὸν τοῖσ ὑπὲρ τὸν Ιὄρδανον κατὰ τὴν Ἀμορραίαν ἱδρυμένοισ, συνεστράτευον δ’ αὐτοῖσ πεντακισμύριοι ὁπλῖται, ἔλεξε τάδε·

συνεργίασ δὲ τῆσ παρ’ ὑμῶν κατ’ ἐντολὴν τὴν ἐκείνου δεομένοισ ἑαυτοὺσ εἰσ ἅπαν προθύμουσ ἐδώκατε, δίκαιον ὑμᾶσ μηδενὸσ ἔτι δυσκόλου περιμένοντοσ ἀναπαύσεωσ ἤδη τυχεῖν φειδοῖ τῆσ προθυμίασ ὑμῶν, ἵν’ εἰ καὶ πάλιν δεήσειεν ἡμῖν αὐτῆσ ἀόκνον ἔχωμεν εἰσ τὰ κατεπείξοντα καὶ μὴ τοῖσ νῦν καμοῦσαν αὖθισ βραδυτέραν.

χάριν τε οὖν ὑμῖν ὧν συνήρασθε κινδύνων καὶ οὐχὶ νῦν μόνον ἀλλ’ ἀεὶ πάντωσ ἕξομεν, ὄντεσ ἀγαθοὶ μεμνῆσθαι τῶν φίλων καὶ παρὰ τῇ διανοίᾳ κρατεῖν ὅσα παρ’ αὐτῶν ἡμῖν ὑπῆρξεν, ὅτι τε τὴν ἀπόλαυσιν τῶν ὑπαρχόντων ὑμῖν ἀγαθῶν δι’ ἡμᾶσ ἀνεβάλεσθε καὶ πονήσαντεσ εἰσ ἃ νῦν εὐνοίᾳ θεοῦ κατέστημεν ἔπειθ’ οὕτωσ ἐκρίνατε αὐτῶν μεταλαμβάνειν.

γέγονε δὲ πρὸσ τοῖσ ὑπάρχουσιν ἀγαθοῖσ ἐκ τῶν σὺν ἡμῖν πόνων πλοῦτοσ ἄφθονοσ λείαν τε πολλὴν ἐπαξομένοισ καὶ χρυσὸν καὶ ἄργυρον καὶ τὸ τούτων ἔτι πλεῖον, παρ’ ἡμῖν εὔνοια καὶ πρὸσ ὅ τι βουληθείητε κατ’ ἀμοιβὴν πρόθυμον.

οὔτε γὰρ ὧν Μωυσῆσ προεῖπεν ἀπελείφθητε καταφρονήσαντεσ ἐξ ἀνθρώπων ἀπελθόντοσ οὔτ’ ἔστιν οὐδὲν ἐφ’ ᾧ μὴ χάριν ὑμῖν οἴδαμεν. χαίροντασ οὖν ὑμᾶσ ἐπὶ τὰσ κληρουχίασ ἀπολύομεν καὶ παρακαλοῦμεν μηδένα τῆσ πρὸσ ἡμᾶσ συγγενείασ ὁρ́ον ὑπολαμβάνειν, μηδ’ ὅτι μεταξὺ ποταμὸσ οὗτόσ ἐστιν ἑτέρουσ ἡμᾶσ νομίσητε καὶ οὐχὶ Ἑβραίουσ.

Ἁβράμου γὰρ ἅπαντέσ ἐσμεν οἵ τ’ ἐνθάδε κἀκεῖ κατοικοῦντεσ, θεόσ τε εἷσ, ὃσ τούσ τε ἡμετέρουσ προγόνουσ καὶ τοὺσ ὑμῶν αὐτῶν παρήγαγεν εἰσ τὸν βίον· στραφησομένου τὸ γένοσ ὑμῶν.

" ταῦτα εἰπὼν καὶ καθ’ ἕνα τοὺσ ἐν τέλει καὶ κοινῇ τὸ πλῆθοσ αὐτῶν ἀσπασάμενοσ αὐτὸσ μὲν ὑπέμεινε, προύπεμπε δ’ αὐτοὺσ ὁ λαὸσ οὐκ ἀδακρυτὶ καὶ μόλισ ἀλλήλων ἀπελύθησαν. Διαβᾶσα δὲ τὸν ποταμὸν ἥ τε Ῥουβηλὶσ φυλὴ καὶ Γαδὶσ καὶ ὅσοι τῶν Μανασσητῶν αὐτοῖσ συνείποντο βωμὸν ὑπὲρ τῆσ ὄχθησ ἱδρύονται τοῦ Ιὀρδάνου, μνημεῖον τοῖσ ἔπειτα γενησόμενον [σύμβολον] τῆσ πρὸσ τοὺσ πέραν κατῳκημένουσ οἰκειότητοσ.

ἀκούσαντεσ δὲ οἱ πέραν βωμὸν ἱδρῦσθαι τοὺσ ἀπολυθέντασ οὐ μεθ’ ἧσ ἐκεῖνοι γνώμησ ἀνέστησαν αὐτόν, ἀλλ’ ἐπὶ νεωτερισμῷ καὶ ξενικῶν εἰσαγωγῇ θεῶν, οὐκ ἤθελον ἀπιστεῖν, ἀλλὰ περὶ θείαν θρησκείαν τὴν διαβολὴν πιθανὴν νομίζοντεσ ἐν ὅπλοισ ἦσαν, ὡσ ἐπ’ ἀμύνῃ τῶν τὸν βωμὸν ἱδρυσαμένων περαιωσόμενοι τὸν ποταμὸν καὶ κολάσοντεσ αὐτοὺσ τῆσ παρατροπῆσ τῶν πατρίων ἐθῶν.

οὐ γὰρ ἐδόκει τὴν συγγένειαν αὐτοὺσ λογίζεσθαι καὶ τὸ ἀξίωμα τῶν τὴν αἰτίαν εἰληφότων, ἀλλὰ τὸ τοῦ θεοῦ βουλητὸν καὶ ᾧ τρόπῳ τιμώμενοσ χαίρει.

καὶ οἱ μὲν ἐστράτευσαν ὑπ’ ὀργῆσ, ἐπέσχε δ’ αὐτοὺσ Ιἠσοῦσ καὶ ὁ ἀρχιερεὺσ Ἐλεάζαροσ καὶ ἡ γερουσία λόγοισ συμβουλεύοντεσ ἀπόπειραν αὐτῶν τῆσ γνώμησ λαβεῖν πρῶτον, ἔπειτ’ ἂν κακοήθη μάθωσι τὴν διάνοιαν αὐτῶν τότε τοῖσ.

ὅπλοισ χωρεῖν ἐπ’ αὐτούσ. πέμπουσιν οὖν πρεσβευτὰσ πρὸσ αὐτοὺσ Φινεέσην τὸν υἱὸν Ἐλεαζάρου καὶ δέκα σὺν αὐτῷ τῶν ἐν τιμῇ παρὰ τοῖσ Ἑβραίοισ μαθησομένουσ, τί καὶ φρονήσαντεσ τὸν βωμὸν ἐπὶ τῆσ ὄχθησ τοῦ ποταμοῦ διαβάντεσ ἔστησαν.

ἵνα τὴν αἰτίαν μαθόντεσ ὑφ’ ἧσ προήχθητε τὸν βωμὸν κατασκευάσαι μήτε προπετεῖσ δοκῶμεν ὅπλοισ μετιόντεσ ὑμᾶσ κατὰ λογισμὸν ὅσιον ποιησαμένουσ τὸν βωμόν, κατι δικαίωσ ἀμυνώμεθα τῆσ διαβολῆσ ἐλεγχθείσησ ἀληθοῦσ.

οὐ γὰρ ἠξιοῦμεν ὑμᾶσ πείρᾳ τῆσ τοῦ θεοῦ γνώμησ ἐντὸσ γεγενημένουσ καὶ νόμων ὧν αὐτὸσ ἡμῖν δέδωκεν ἀκροατὰσ ὑπάρχοντασ, διαζευχθέντασ ἡμῶν καὶ παρόντασ εἰσ τὸν ἴδιον κλῆρον, ὃν κατὰ χάριν τοῦ θεοῦ καὶ τῆσ ἐκείνου περὶ ἡμᾶσ προνοίασ ἐλάχετε, λήθην λαβεῖν αὐτοῦ καὶ τὴν σκηνὴν καὶ τὴν κιβωτὸν καταλιπόντασ καὶ βωμὸν ὃσ ἡμῖν πάτριοσ ξενικοὺσ θεοὺσ ἐπιφέρειν τοῖσ Χαναναίων κακοῖσ προσκεχωρηκότασ.

ἀλλ’ οὐδὲν ἀδικεῖν δόξετε μετανοήσαντεσ καὶ μὴ περαιτέρω μανέντεσ νόμων δὲ πατρίων αἰδῶ καὶ μνήμην λαβόντεσ.

ἂν δ’ ἐπιμένητε τοῖσ ἡμαρτημένοισ, οὐ περιστησόμεθα τὸν ὑπὲρ τῶν νόμων πόνον, ἀλλὰ περαιωσάμενοι τὸν Ιὄρδανον τούτοισ βοηθήσομεν καὶ πρὸ αὐτῶν τῷ θεῷ, μηδὲν ὑμᾶσ Χαναναίων διαφέρειν ὑπολαμβάνοντεσ ἀλλ’ ὁμοίωσ ἐκείνοισ διαφθείροντεσ. μὴ γὰρ νομίσητε τῷ διαβεβηκέναι τὸν ποταμὸν καὶ τῆσ τοῦ θεοῦ δυνάμεωσ ἔξω γεγονέναι πανταχοῦ δ’ ἐν τοῖσ τούτου ἐστὲ καὶ ἀποδρᾶναι τὴν ἐξουσίαν αὐτοῦ καὶ τὴν ἀπὸ ταύτησ δίκην ἀδύνατον.

εἰ δ’ οἰέσθε τὴν ἐνθάδε παρουσίαν ὑμῖν ἐμπόδιον εἶναι τοῦ σωφρονεῖν, οὐδὲν κωλύει πάλιν τὴν γῆν ὑμᾶσ ἀναδάσασθαι καὶ ταύτην ἀνεῖναι μηλόβοτον. ἀλλ’ εὖ ποιήσετε σωφρονήσαντεσ καὶ ἐπὶ νεαροῖσ μετατιθέμενοι τοῖσ ἁμαρτήμασι.

καὶ παρακαλοῦμεν ὑμᾶσ πρὸσ παίδων καὶ γυναικῶν μὴ παρασχεῖν ἡμῖν ἀνάγκην ἀμύνασθαι. ὡσ οὖν τῆσ ὑμετέρασ αὐτῶν σωτηρίασ καὶ τῶν φιλτάτων ὑμῖν ἐν τῇδε τῇ ἐκκλησίᾳ κειμένησ οὕτω βουλεύεσθε, λόγοισ ἡττηθῆναι συμφέρειν ὑπολαμβάνοντεσ ἢ πεῖραν ἔργων καὶ πολέμου περιμένειν" . Τοσαῦτα τοῦ Φινεέσου διαλεχθέντοσ οἱ προεστῶτεσ τῆσ ἐκκλησίασ καὶ τὸ πλῆθοσ αὐτὸ πᾶν ἤρξαντο περὶ τῶν ἐγκεκλημένων αὐτοῖσ ἀπολογεῖσθαι, καὶ μήτε συγγενείασ τῆσ πρὸσ αὐτοὺσ ἀποστήσεσθαι μήτε κατὰ νεωτερισμὸν ἀναστῆσαι τὸν βωμὸν λέγειν, ἀλλὰ θεόν τε ἕνα γινώσκειν τὸν Ἑβραίοισ ἅπασι κοινὸν καὶ τὸν πρὸ τῆσ σκηνῆσ βωμὸν χάλκεον, ᾧ τὰσ θυσίασ ποιήσειν·

τὸν μέντοι γε νῦν ἀνασταθέντα, δι’ ὃν καὶ ὕποπτοι γεγόνασιν, οὐ κατὰ θρησκείαν ἱδρῦσθαι, σύμβολον δὲ ὅπωσ εἰή καὶ τεκμήριον εἰσ τὸν αἰῶνα τῆσ πρὸσ ὑμᾶσ οἰκειότητοσ καὶ ἀνάγκη τοῦ σωφρονεῖν καὶ τοῖσ πατρίοισ ἐμμένειν, ἀλλ’ οὐχὶ παραβάσεωσ ἀρχήν, ὡσ ὑπονοεῖτε.

μάρτυσ δ’ ἡμῖν τοῦ ἐπὶ τοιαύτῃ τὸν βωμὸν αἰτίᾳ κατασκευάσαι γένοιτο ὁ θεὸσ ἀξιόχρεωσ, ὅθεν ἀμείνονα περὶ ἡμῶν ἔχοντεσ ὑπόληψιν μηδὲν καταγινώσκετε τούτων, ἐφ’ οἷσ ἐξώλεισ εἶναι δίκαιοι πάντεσ ὅσοι τοῦ Ἁβράμου γένουσ ὄντεσ νεωτέροισ ἐπιχειροῦσιν ἔθεσι καὶ τοῦ συνήθουσ τρόπου παρηλλαγμένοισ" .

Ταῦτα εἰπόντασ ἐπαινέσασ ὁ Φινεέσησ παρῆν πρὸσ Ιἠσοῦν καὶ τὰ παρ’ αὐτῶν ἀνήγγειλε τῷ λαῷ.

ὁ δὲ χαίρων, ὅτι μηδεμία στρατολογεῖν αὐτοὺσ ἀνάγκη μέλλει μηδ’ εἰσ ὅπλα καὶ πόλεμον ἐξαγαγεῖν κατὰ ἀνδρῶν συγγενῶν, χαριστηρίουσ ὑπὲρ τούτων τῷ θεῷ θυσίασ ἐπιτελεῖ. καὶ διαλύσασ μετὰ ταῦτα τὸ πλῆθοσ εἰσ τὰσ ἰδίασ κληρουχίασ Ιἠσοῦσ αὐτὸσ ἐν Σικίμοισ διῆγεν. ἔτει δ’ ὕστερον εἰκοστῷ ὑπέργηρωσ ὢν μεταπεμψάμενοσ τοὺσ ἐπ’ ἀξιώματοσ μάλιστα τῶν πόλεων καὶ τὰσ ἀρχὰσ καὶ τὴν γερουσίαν καὶ τοῦ πλήθουσ ὅσον ἦν ἐφικτὸν αὐτῷ συναγαγών, ἐπεὶ παρῆσαν, τάσ τε εὐεργεσίασ τοῦ θεοῦ ἁπάσασ ἀνεμίμνησκεν αὐτούσ, πολλαὶ δὲ ἦσαν τοῖσ ἐκ ταπεινοῦ σχήματοσ εἰσ τοῦτο δόξησ καὶ περιουσίασ προελθοῦσι, φυλάττειν τε τὴν τοῦ θεοῦ προαίρεσιν οὕτωσ ἔχουσαν πρὸσ αὐτοὺσ παρεκάλει καὶ τῇ εὐσεβείᾳ, ᾗ γε μόνῃ φίλον αὐτοῖσ διαμένειν τὸ θεῖον·

αὐτῷ γὰρ καλῶσ ἔχειν ἀπιέναι μέλλοντι τοῦ ζῆν παραίνεσιν αὐτοῖσ τοιαύτην καταλιπεῖν κἀκείνουσ ἠξίου διὰ μνήμησ ποιήσασθαι τὴν παρακέλευσιν.

ἀνὴρ [δὲ] μήτε συνέσεωσ ὢν ἐνδεὴσ μήτε τοῦ τὰ νοηθέντα πρὸσ τοὺσ πολλοὺσ σαφῶσ ἐξενεγκεῖν ἄπειροσ, ἀλλ’ ἐν ἀμφοτέροισ ἄκροσ πρόσ τε τὰ ἔργα καὶ τοὺσ κινδύνουσ εὔψυχοσ καὶ μεγαλότολμοσ πρυτανεῦσαί τε τὰ κατὰ τὴν εἰρήνην δεξιώτατοσ καὶ πρὸσ ἅπαντα καιρὸν τὴν ἀρετὴν ἡρμοσμένοσ.

θάπτεται δὲ ἐν πόλει Θαμνᾶ τῆσ Ἐφραίμου φυλῆσ.

θνήσκει δὲ ὑπ’ αὐτὸν τὸν καιρὸν καὶ Ἐλεάζαροσ ὁ ἀρχιερεὺσ Φινεέσῃ τῷ παιδὶ τὴν ἱερωσύνην καταλιπών, καὶ μνημεῖον αὐτῷ καὶ τάφοσ ἐν Γαβαθᾶ πόλει τυγχάνει. Μετὰ δὲ τὴν τούτων τελευτὴν Φινεέσησ προφητεύει κατὰ τὴν τοῦ θεοῦ βούλησιν ἐπ’ ἐξωλείᾳ τοῦ Χαναναίων γένουσ τῇ Ιοὔδα φυλῇ παρασχεῖν τὴν ἡγεμονίαν·

καὶ γὰρ τῷ λαῷ διὰ σπουδῆσ ἦν μαθεῖν τί καὶ τῷ θεῷ δοκεῖ. καὶ προσλαβοῦσα τὴν Σεμεωνίδα, ἐφ’ ᾧτε ἐξαιρεθέντων τῶν ἐκείνησ ὑποτελῶν καὶ τοὺσ ἐν αὐτῇ τῇ κληρουχίᾳ τοῦτο ποιῶσιν Χαναναῖοι δ’ ἀκμαζόντων αὐτοῖσ κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν τῶν πραγμάτων στρατῷ μεγάλῳ κατὰ Ζεβέκην αὐτοὺσ ὑπέμενον τῷ βασιλεῖ τῶν Ζεβεκηνῶν Ἀδωνιζεβέκῳ τὴν ἡγεμονίαν ἐπιτρέψαντεσ· τὸ δὲ ὄνομα τοῦτο σημαίνει Ζεβεκηνῶν κύριοσ·

ἀδωνὶ γὰρ τῇ Ἑβραίων διαλέκτῳ κύριοσ γίνεται· ἤλπιζόν τε κρατήσειν τῶν Ἰσραηλιτῶν διὰ τὸ τεθνάναι Ιἠσοῦν. ὃσ ἀκρωτηριασθεὶσ ὑπ’ αὐτῶν φησιν, "ἀλλ’ οὐκ εἰσ τὸ πᾶν ἄρα λήσεσθαι θεὸν ἔμελλον τάδε πεπονθώσ, ἃ κατὰ δυοῖν καὶ ἑβδομήκοντα βασιλέων πρᾶξαι πρότερον οὐκ ἐνετράπην.

" καὶ ζῶντα μὲν κομίζουσιν ἑώσ Ιἑροσολύμων, τελευτήσαντα δὲ γῇ θάπτουσι.

καὶ διεξῄεσαν αἱροῦντεσ τὰσ πόλεισ, πλείστασ τε λαβόντεσ ἐπολιόρκουν Ιἑροσόλυμα· καὶ τὴν μὲν κάτω λαβόντεσ σὺν χρόνῳ πάντασ ἔκτεινον τοὺσ ἐνοικοῦντασ, χαλεπὴ δ’ ἦν ἡ καθύπερθεν αὐτοῖσ αἱρεθῆναι τειχῶν ὀχυρότητι καὶ φύσει τοῦ χωρίου. Ὅθεν μετεστρατοπέδευσαν εἰσ Νεβρῶνα καὶ ταύτην ἑλόντεσ κτείνουσι πάντασ·

ὑπελείπετο δὲ τῶν γιγάντων ἔτι γένοσ, οἳ διὰ σωμάτων μεγέθη καὶ μορφὰσ οὐδὲν τοῖσ ἄλλοισ ἀνθρώποισ παραπλησίασ παράδοξον ἦσαν θέαμα καὶ δεινὸν ἄκουσμα. δείκνυται δὲ καὶ νῦν ἔτι τούτων ὀστᾶ μηδὲν τοῖσ ὑπὸ πύστιν ἐρχομένοισ ἐοικότα. καὶ τοῦτο μὲν τοῖσ Λευίταισ ἐξαίρετον γέρασ ἔδοσαν μετὰ καὶ τῶν δισχιλίων πηχῶν, τὴν δὲ γῆν Χαλέβῳ δωρεὰν ἔδοσαν κατὰ Μωυσέοσ ἐντολάσ·

οὗτοσ δ’ ἦν τῶν κατασκόπων εἷσ ὧν ἔπεμψε Μωυσῆσ εἰσ τὴν Χαναναίαν. διδόασι δὲ καὶ τοῖσ Ιἔθρου τοῦ Μαδιανίτου ἀπογόνοισ, Μωυσέοσ γὰρ ἦν γαμβρόσ, γῆν ἵνα νέμοιντο·

τὴν γὰρ πατρίδα καταλιπόντεσ ἠκολούθησαν ἐκείνοισ καὶ συνῆσαν αὐτοῖσ ἐπὶ τῆσ ἐρήμου. Ἡ δὲ Ιοὔδα φυλὴ καὶ Σεμεωνὶσ τὰσ μὲν κατὰ τὴν ὀρεινὴν τῆσ Χαναναίασ πόλεισ εἷλον, τῶν δ’ ἐν τῷ πεδίῳ καὶ πρὸσ θαλάσσῃ Ἀσκάλωνά τε καὶ Ἄζωτον.

διαφεύγει δ’ αὐτοὺσ Γάζα καὶ Ἀκκάρων· πεδίων γὰρ ὄντων καὶ πολλῆσ ἁρμάτων εὐπορίασ κακῶσ ἐποίουν τοὺσ ἐπελθόντασ. καὶ αἵδε μὲν αἱ φυλαὶ μεγάλωσ ἐκ τοῦ πολεμεῖν εὐδαιμονήσασαι ἀνεχώρησαν εἰσ τὰσ ἑαυτῶν πόλεισ καὶ κατατίθενται τὰ ὅπλα. Βενιαμῖται δέ, τούτων γὰρ ἦν Ιἑροσόλυμα, τοῖσ οἰκήτορσιν αὐτῶν συνεχώρησαν φόρουσ τελεῖν.

καὶ οὕτωσ παυσάμενοι πάντεσ οἱ μὲν τοῦ κτείνειν οἱ δὲ κινδυνεύειν, ἐργάζεσθαι τὴν γῆν εὐσχόλουν. τὸ δ’ αὐτὸ καὶ αἱ λοιπαὶ φυλαὶ τὴν Βενιαμῖτιν μιμησάμεναι ἐποίουν καὶ τοῖσ τελουμένοισ ἀρκούμενοι φόροισ ἐπέτρεπον τοῖσ Χαναναίοισ ἀπολέμοισ εἶναι. Ἡ δ’ Ἐφρὰν πολιορκοῦσα Βήθηλα τέλοσ οὐδὲν ἄξιον τοῦ χρόνου καὶ τῶν πόνων ηὑρ́ισκε τῆσ πολιορκίασ, οἱ δὲ καίπερ ἀχθόμενοι τῇ καθέδρᾳ προσεκαρτέρουν.

ἔπειτα συλλαβόντεσ τινὰ τῶν ἐν τῇ πόλει προελθόντα ἐπὶ κομιδῇ τῶν ἀναγκαίων τινὰσ πίστεισ ἔδοσαν αὐτῷ παραδιδόντι τὴν πόλιν σώσειν αὐτόν τε καὶ τοὺσ συγγενεῖσ αὐτοῦ.

κἀκεῖνοσ ἐπὶ τούτοισ ὤμνυε τὴν πόλιν αὐτοῖσ ἐγχειριεῖν. καὶ ὁ μὲν οὕτωσ προδοὺσ σώζεται μετὰ τῶν οἰκείων, οἱ δὲ ἀποκτείναντεσ ἅπαντασ τοὺσ ἐνοικοῦντασ εἶχον τὴν πόλιν. Καὶ μετὰ ταῦτα πρὸσ μὲν τοὺσ πολεμίουσ μαλακῶσ εἶχον οἱ Ἰσραηλῖται, τῆσ δὲ γῆσ καὶ τῶν ταύτησ ἔργων ἐπεμελοῦντο.

τῶν δὲ κατὰ τὸν πλοῦτον αὐτοῖσ ἐπιδιδόντων ὑπὸ τρυφῆσ καὶ ἡδονῆσ τοῦ κόσμου ὠλιγώρουν καὶ τῆσ πολιτείασ τῶν νόμων οὐκέτ’ ἦσαν ἀκριβεῖσ ἀκροαταί. παροξυνθὲν δ’ ἐπὶ τούτοισ τὸ θεῖον ἀναιρεῖ, πρῶτον μὲν ὡσ φείσαιντο παρὰ τὴν αὐτοῦ γνώμην τῶν Χαναναίων, ἔπειθ’ ὡσ ἐκεῖνοι χρήσοιντο πολλῇ κατ’ αὐτῶν ὠμότητι καιροῦ λαβόμενοι.

οἱ δὲ καὶ πρὸσ τὰ παρὰ τοῦ θεοῦ δυσθύμωσ εἶχον καὶ πρὸσ τὸ πολεμεῖν ἀηδῶσ πολλά τε παρὰ τῶν Χαναναίων λαβόντεσ καὶ πρὸσ τοὺσ πόνουσ ἤδη διὰ τὴν τρυφὴν ἐκλελυμένοι.

καὶ συνέβαινεν ἤδη τὴν ἀριστοκρατίαν διεφθάρθαι, καὶ τὰσ γερουσίασ οὐκ ἀπεδείκνυσαν οὐδ’ ἀρχὴν ἄλλην οὐδεμίαν τῶν πρότερον νενομισμένων, ἦσαν δὲ ἐν τοῖσ ἀγροῖσ ἡδονῇ τοῦ κερδαίνειν προσδεδεμένοι.

καὶ διὰ τὴν πολλὴν ἄδειαν στάσισ αὐτοὺσ πάλιν καταλαμβάνει δεινὴ καὶ προήχθησαν εἰσ τὸ πολεμεῖν ἀλλήλοισ ἐκ τοιαύτησ αἰτίασ. Λευίτησ ἀνὴρ τῶν δημοτικωτέρων τῆσ Ἐφράνου κληρουχίασ ὢν καὶ ἐν ἐκείνῃ κατοικῶν ἄγεται γύναιον ἀπὸ Βηθλέμων, τῆσ δὲ Ιοὔδα φυλῆσ τοῦτ’ ἔστι τὸ χωρίον.

ἐρῶν δὲ σφόδρα τῆσ γυναικὸσ καὶ τοῦ κάλλουσ αὐτῆσ ἡττημένοσ ἠτύχει τῶν παρ’ ἐκείνησ οὐχ ὁμοίων πειρώμενοσ. ἀλλοτρίωσ δ’ αὐτῆσ ἐχούσησ καὶ διὰ τοῦτο μᾶλλον ἐκκαιομένου τῷ πάθει μέμψεισ συνεχεῖσ αὐτοῖσ ἐγίνοντο καὶ τέλοσ ἡ γυνὴ πρὸσ αὐτὰσ βαρυνομένη καταλιποῦσα τὸν ἄνδρα πρὸσ τοὺσ γονεῖσ παραγίνεται μηνὶ τετάρτῳ.

χαλεπῶσ δὲ φέρων ὁ ἀνὴρ ἐπὶ τῷ ἔρωτι ἧκε πρὸσ τοὺσ πενθεροὺσ καὶ διαλυσάμενοσ τὰσ μέμψεισ καταλλάττεται πρὸσ αὐτήν. καὶ τέτταρασ μὲν ἡμέρασ προσαυτόθι διαιτᾶται φιλοφρονουμένων αὐτὸν τῶν γονέων, τῇ δὲ πέμπτῃ δόξαν ἀπιέναι πρὸσ αὑτὸν περὶ δείλην ἔξεισι·

βράδιον γὰρ ἀπέλυον οἱ γονεῖσ τὴν θυγατέρα καὶ τῆσ ἡμέρασ τριβὴν ἐποιοῦντο. θεράπων δ’ αὐτοῖσ εἷσ εἵπετο καὶ ὄνοσ ἦν αὐτοῖσ, ἐφ’ ἧσ ὠχεῖτο τὸ γύναιον. γενομένων δ’ αὐτῶν κατὰ Ιἑροσόλυμα, σταδίουσ δ’ ἐληλύθεσαν ἤδη τριάκοντα, συνεβούλευεν ὁ θεράπων καταχθῆναί που, μὴ καί τι τῆσ νυκτὸσ αὐτοὺσ ὁδεύοντασ καταλάβῃ δύσκολον καὶ ταῦτα οὐδὲ πόρρω πολεμίων ὄντασ, τοῦ καιροῦ πολλάκισ ἐπισφαλῆ καὶ ὕποπτα ποιοῦντοσ καὶ τὰ φίλα.

τῷ δ’ οὐκ ἤρεσεν ἡ γνώμη παρ’ ἀλλοφύλοισ ἀνδράσι ξενοῦσθαι, Χαναναίων γὰρ ἦν ἡ πόλισ, ἀλλὰ προελθόντασ εἴκοσι στάδια εἰσ οἰκείαν ἠξίου κατάγεσθαι πόλιν, καὶ κρατήσασ τῇ γνώμῃ παρῆν εἰσ Γαβὰν φυλῆσ τῆσ Βενιαμίτιδοσ ἤδη ὀψίασ οὔσησ.

καὶ μηδενὸσ ἐπὶ ξενίαν τῶν κατὰ τὴν ἀγορὰν αὐτὸν παρακαλοῦντοσ πρεσβύτησ ἐξ ἀγροῦ κατιὼν τῆσ μὲν Ἐφράμιοσ φυλῆσ ὢν ἐν δὲ τῇ Γάβῃ διαιτώμενοσ συντυγχάνων αὐτῷ, τίσ τε ὢν ἤρετο καὶ δι’ ἃσ αἰτίασ στελλόμενοσ σκότουσ ἤδη τὰ πρὸσ τὸ δεῖπνον αὑτῷ λαμβάνοι.

ὁ δὲ Λευίτησ μὲν ἔφησεν εἶναι, γύναιον δὲ παρὰ τῶν γονέων ἄγων πρὸσ αὐτὸν ἀπιέναι, τὴν δ’ οἴκησιν ἐδήλου τυγχάνειν ἐν τῇ Ἐφράμου κληρουχίᾳ.

ὁ δὲ πρεσβύτησ καὶ διὰ συγγένειαν καὶ διὰ τὸ τὴν αὐτὴν φυλὴν νέμειν καὶ διὰ τὴν συντυχίαν παρ’ αὐτὸν ξενισθησόμενον ἦγε. νεανίαι δέ τινεσ τῶν Γαβαηνῶν ἐπὶ τῆσ ἀγορᾶσ τὸ γύναιον θεασάμενοι καὶ τὴν εὐπρέπειαν θαυμάσαντεσ, ἐπεὶ παρὰ τῷ πρεσβύτῃ κατηγμένην ἔμαθον καταφρονήσαντεσ τῆσ ἀσθενείασ καὶ τῆσ ὀλιγότητοσ ἧκον ἐπὶ τὰσ θύρασ.

τοῦ δὲ πρεσβύτου παρακαλοῦντοσ ἀπαλλάττεσθαι καὶ μὴ προσφέρειν βίαν μηδὲ ὕβριν ἠξίουν αὐτὸν παρασχόντα τὴν ξένην πραγμάτων ἀπηλλάχθαι. συγγενῆ δὲ λέγοντοσ καὶ Λευῖτιν τοῦ πρεσβύτου καὶ δράσειν αὐτοὺσ δεινὰ ὑφ’ ἡδονῆσ εἰσ τοὺσ νόμουσ ἐξαμαρτάνοντασ ὠλιγώρουν τοῦ δικαίου καὶ κατεγέλων, ἠπείλουν δὲ ἀποκτείνειν αὐτὸν ἐμποδίζοντα ταῖσ ἐπιθυμίαισ αὐτῶν.

εἰσ δ’ ἀνάγκην περιηγμένοσ καὶ μὴ βουλόμενοσ τοὺσ ξένουσ περιιδεῖν ὑβρισθέντασ τῆσ ἑαυτοῦ θυγατρὸσ αὐτοῖσ παρεχώρει, πληρώσειν τε τὴν ἐπιθυμίαν αὐτοὺσ λέγων νομιμώτερον δίχα τῆσ εἰσ τοὺσ ξένουσ ὕβρεωσ αὐτόσ τε μηδὲν ἀδικήσειν οὓσ ὑπεδέξατο τούτῳ τῷ τρόπῳ νομίζων.

ὡσ δ’ οὐδὲν τῆσ σπουδῆσ τῆσ ἐπὶ τὴν ξένην ἐνεδίδοσαν, ἀλλὰ ἐνέκειντο ταύτην παραλαβεῖν ἀξιοῦντεσ, ὁ μὲν ἱκέτευε μηδὲν τολμᾶν παράνομον, οἱ δ’ ἁρπασάμενοι καὶ προσθέμενοι μᾶλλον τῷ βιαίῳ τῆσ ἡδονῆσ ἀπήγαγον πρὸσ αὑτοὺσ τὴν γυναῖκα καὶ δι’ ὅλησ νυκτὸσ ἐμπλησθέντεσ τῆσ ὕβρεωσ ἀπέλυσαν περὶ ἀρχομένην ἡμέραν.

ἡ δὲ τεταλαιπωρημένη τοῖσ συμβεβηκόσι παρῆν ἐπὶ τὴν ξενίαν καὶ ὑπὸ λύπησ ὧν ἐπεπόνθει καὶ τοῦ μὴ τολμᾶν ὑπ’ αἰσχύνησ εἰσ ὄψιν ἐλθεῖν τἀνδρί, τοῦτον γὰρ μάλιστα τοῖσ γεγενημένοισ ἔχειν ἀνιάτωσ ἐλογίζετο, καταπεσοῦσα τὴν ψυχὴν ἀφίησιν.

ὁ δὲ ἀνὴρ αὐτῆσ οἰόμενοσ ὕπνῳ βαθεῖ κατεισχῆσθαι τὴν γυναῖκα καὶ μηδὲν σκυθρωπὸν ὑφορώμενοσ ἀνεγείρειν ἐπειρᾶτο παραμυθήσασθαι διεγνωκώσ, ὡσ οὐκ ἐξ ἑκουσίου γνώμησ αὑτὴν παράσχοι τοῖσ καθυβρίσασιν, ἀλλ’ ἁρπασαμένων ἐπὶ τὴν ξενίαν ἐλθόντων αὐτῶν.

ὡσ δὲ τελευτήσασαν ἔμαθε, σωφρόνωσ πρὸσ τὸ μέγεθοσ τῶν κακῶν ἐπιθέμενοσ τῷ κτήνει νεκρὰν τὴν γυναῖκα κομίζει πρὸσ αὑτόν, καὶ διελὼν αὐτὴν κατὰ μέλοσ εἰσ μέρη δώδεκα διέπεμψεν εἰσ ἑκάστην φυλὴν ἐντειλάμενοσ τοῖσ κομίζουσι λέγειν τοὺσ αἰτίουσ τῆσ τελευτῆσ τῇ γυναικὶ καὶ τὴν παροινίαν τῆσ φυλῆσ.

Οἱ δ’ ὑπό τε τῆσ ὄψεωσ καὶ τῆσ ἀκοῆσ τῶν βεβιασμένων κακῶσ διατεθέντεσ πρότερον οὐδενὸσ τοιούτου πεῖραν εἰληφότεσ, ὑπ’ ὀργῆσ ἀκράτου καὶ δικαίασ εἰσ τὴν Σιλοῦν συλλεγέντεσ καὶ πρὸ τῆσ σκηνῆσ ἀθροισθέντεσ εἰσ ὅπλα χωρεῖν εὐθὺσ ὡρ́μηντο καὶ χρήσασθαι τοῖσ Γαβαηνοῖσ ὡσ πολεμίοισ.

ἐπέσχε δ’ αὐτοὺσ ἡ γερουσία πείσασα μὴ δεῖν ὀξέωσ οὕτωσ πρὸσ τοὺσ ὁμοφύλουσ ἐκφέρειν πόλεμον πρὶν ἢ λόγοισ διαλεχθῆναι περὶ τῶν ἐγκλημάτων, τοῦ νόμου μηδ’ ἐπὶ τοὺσ ἀλλοτρίουσ ἐφιέντοσ δίχα πρεσβείασ καὶ τοιαύτησ πρὸσ τὸ μετανοῆσαι πείρασ τοὺσ δόξαντασ ἀδικεῖν στρατιὰν ἀγαγεῖν·

καλῶσ οὖν ἔχει τῷ νόμῳ πειθομένουσ πρὸσ τοὺσ Γαβαηνοὺσ ἐξαιτοῦντασ τοὺσ αἰτίουσ ἐκπέμψαι καὶ παρεχομένων μὲν ἀρκεῖσθαι τῇ τούτων κολάσει, καταφρονησάντων δὲ τότε τοῖσ ὅπλοισ αὐτοὺσ ἀμύνασθαι.

πέμπουσιν οὖν πρὸσ τοὺσ Γαβαηνοὺσ κατηγοροῦντεσ τῶν νεανίσκων τὰ περὶ τὴν γυναῖκα καὶ πρὸσ τιμωρίαν αἰτοῦντεσ τοὺσ δράσαντασ μὲν οὐ νόμιμα, γενομένουσ δὲ δικαίουσ ἀντ’ αὐτῶν ἐκείνων ἀποθανεῖν.

οἱ δὲ Γαβαηνοὶ οὔτε τοὺσ νεανίσκουσ ἐξέδοσαν καὶ δεινὸν ἀλλοτρίοισ ὑπακούειν προστάγμασιν ἡγοῦντο πολέμου φόβῳ μηδενὸσ ἀξιοῦντεσ εἶναι χείρουσ ἐν τοῖσ ὅπλοισ μήτε διὰ πλῆθοσ μήτε δι’ εὐψυχίαν.

ἦσαν δὲ ἐν παρασκευῇ μεγάλῃ καὶ τῶν ἄλλων φυλετῶν, συναπενοήθησαν γὰρ αὐτοῖσ ὡσ ἀμυνούμενοι βιαζομένουσ. Ὡσ δὲ τοιαῦτα τοῖσ Ἰσραηλίταισ τὰ παρὰ τῶν Γαβαηνῶν ἀπηγγέλθη, ὁρ́κουσ ποιοῦνται μηδένα σφῶν ἀνδρὶ Βενιαμίτῃ δώσειν πρὸσ γάμον θυγατέρα στρατεύσειν τε ἐπ’ αὐτούσ, μᾶλλον αὐτοῖσ δι’ ὀργῆσ ὄντεσ ἢ τοῖσ Χαναναίοισ τοὺσ προγόνουσ ἡμῶν παρειλήφαμεν γενομένουσ.

παραχρῆμά τε ἐξῆγον ἐπ’ αὐτοὺσ τὸ στρατόπεδον μυριάδασ τεσσαράκοντα ὁπλιτῶν·

ὥστε καὶ μάχησ πρὸσ τῇ Γαβᾷ γενομένησ τρέπουσι τοὺσ Ἰσραηλίτασ οἱ Βενιαμῖται ἄνδρεσ τε πίπτουσιν ἐξ αὐτῶν εἰσ δισμυρίουσ καὶ δισχιλίουσ, ἐφθάρησαν δὲ ἴσωσ ἂν καὶ πλείονεσ, εἰ μὴ νὺξ αὐτοὺσ ἐπέσχε καὶ διέλυσε μαχομένουσ.

καὶ οἱ μὲν Βενιαμῖται χαίροντεσ ἀνεχώρουν εἰσ τὴν πόλιν, οἱ δ’ Ἰσραηλῖται καταπεπληγότεσ ὑπὸ τῆσ ἥττησ εἰσ τὸ στρατόπεδον.

τῇ δ’ ἐπιούσῃ πάλιν συμβαλόντων οἱ Βενιαμῖται κρατοῦσι καὶ θνήσκουσι τῶν Ἰσραηλιτῶν ὀκτακισχίλιοι καὶ μύριοι, καὶ δείσαντεσ τὸν φόνον ἐξέλιπον τὸ στρατόπεδον. παραγενόμενοι δὲ εἰσ Βέθηλα πόλιν ἔγγιστα κειμένην καὶ νηστεύσαντεσ κατὰ τὴν ὑστεραίαν τὸν θεὸν ἱκέτευον διὰ Φινεέσου τοῦ ἀρχιερέωσ παύσασθαι τῆσ ὀργῆσ τῆσ πρὸσ αὐτοὺσ καὶ ταῖσ δυσὶν αὐτῶν ἥτταισ ἀρκεσθέντα δοῦναι νίκην καὶ κράτοσ κατὰ τῶν πολεμίων.

ὁ δὲ θεὸσ ἐπαγγέλλεται ταῦτα διὰ Φινεέσου προφητεύσαντοσ. Ποιήσαντεσ οὖν τὴν στρατιὰν δύο μέρη τὴν μὲν ἡμίσειαν προλοχίζουσι νυκτὸσ περὶ τὴν πόλιν, οἱ δ’ ἡμίσεισ συνέβαλον τοῖσ Βενιαμίταισ ὑπεχώρουν τε ἐγκειμένων, καὶ ἐδίωκον οἱ Βενιαμῖται τῶν Ἑβραίων ὑποφευγόντων ἠρέμα καὶ ἐπὶ πολὺ θελόντων εἰσ ἅπαν αὐτοὺσ ἐξελθεῖν ἀναχωροῦσιν εἵποντο, ὡσ καὶ τοὺσ ἐν τῇ πόλει πρεσβύτασ καὶ νέουσ ὑπολειφθέντασ διεκδραμεῖν δι’ ἀσθένειαν αὐτοῖσ πασσυδὶ βουλομένουσ χειρώσασθαι τοὺσ πολεμίουσ.

ὡσ δὲ πολὺ τῆσ πόλεωσ ἀπέσχον, ἐπαύσαντο μὲν φεύγοντεσ οἱ Ἑβραῖοι, ἐπιστραφέντεσ δ’ ἵστανται πρὸσ μάχην καὶ τοῖσ ἐν ταῖσ ἐνέδραισ οὖσι τὸ σημεῖον αἴρουσιν ὃ συνέκειτο.

οἱ δ’ ἐξαναστάντεσ μετὰ βοῆσ ἐπῄεσαν τοῖσ πολεμίοισ.

οἱ δὲ ἅμα τε ἠπατημένουσ αὑτοὺσ ᾔσθοντο καὶ ἐν ἀμηχανίᾳ συνεστήκεσαν, καὶ εἴσ τι κοῖλον συνελαθέντασ καὶ φαραγγῶδεσ χωρίον περιστάντεσ κατηκόντισαν, ὥστε πάντασ διαφθαρῆναι πλὴν ἑξακοσίων. οὗτοι δὲ συστραφέντεσ καὶ πυκνώσαντεσ ἑαυτοὺσ καὶ διὰ μέσων ὠσάμενοι τῶν πολεμίων ἔφυγον ἐπὶ τὰ πλησίον ὄρη, καὶ κατασχόντεσ ἱδρύθησαν.

οἱ δ’ ἄλλοι πάντεσ περὶ δισμυρίουσ ὄντεσ καὶ πεντακισχιλίουσ ἀπέθανον. οἱ δ’ Ἰσραηλῖται τήν τε Γάβαν ἐμπιπρᾶσι καὶ τὰσ γυναῖκασ καὶ τῶν ἀρρένων τοὺσ μὴ ἐν ἀκμῇ διεχρήσαντο, τάσ τε ἄλλασ τῶν Βενιαμιτῶν πόλεισ ταὐτὰ δρῶσιν, οὕτωσ τε ἦσαν παρωξυμμένοι, ὡσ καὶ Ιἄβησον τῆσ Γαλαδίτιδοσ οὖσαν, ὅτι μὴ συμμαχήσειεν αὐτοῖσ κατὰ τῶν Βενιαμιτῶν, πέμψαντεσ μυρίουσ καὶ δισχιλίουσ ἐκ τῶν τάξεων ἐκέλευσαν ἀνελεῖν.

καὶ φονεύουσι τὸ μάχιμον τῆσ πόλεωσ οἱ πεμφθέντεσ σὺν τέκνοισ καὶ γυναιξὶ πλὴν τετρακοσίων παρθένων.

ἐπὶ τοσοῦτον ὑπ’ ὀργῆσ προήχθησαν τῷ κατὰ τὴν γυναῖκα πάθει προσλαβόντεσ καὶ τὸ κατὰ τὴν ἀναίρεσιν τῶν ὁπλιτῶν. Μετάνοια δ’ αὐτοὺσ λαμβάνει τῆσ τῶν Βενιαμιτῶν συμφορᾶσ καὶ νηστείαν ἐπ’ αὐτοῖσ προέθεντο καίτοι δίκαια παθεῖν αὐτοὺσ ἀξιοῦντεσ εἰσ τοὺσ νόμουσ ἐξαμαρτάνοντασ, καὶ τοὺσ διαφυγόντασ αὐτῶν ἑξακοσίουσ διὰ πρεσβευτῶν ἐκάλουν·

καθίδρυντο γὰρ ὑπὲρ πέτρασ τινὸσ Ῥοᾶσ καλουμένησ κατὰ τὴν ἔρημον. οἱ δὲ πρέσβεισ ὡσ οὐκ ἐκείνοισ τῆσ συμφορᾶσ μόνοισ γεγενημένησ ἀλλὰ καὶ αὐτοῖσ τῶν συγγενῶν ἀπολωλότων ὀδυρόμενοι πρᾴωσ ἔπειθον φέρειν καὶ συνελθεῖν εἰσ ταὐτὸ καὶ μὴ παντελῆ τῆσ Βενιαμίτιδοσ φυλῆσ ὄλεθρον τό γε ἐπ’ αὐτοῖσ καταψηφίσασθαι.

"συγχωροῦμεν δὲ ὑμῖν, ἔλεγον, τὴν ἁπάσησ τῆσ φυλῆσ γῆν καὶ λείαν ὅσην ἂν ἄγειν δυνηθῆτε" . οἱ δὲ τῶν καθ’ ἑαυτοὺσ θεοῦ ψήφῳ γεγονότων καὶ κατ’ ἀδικίαν τὴν αὐτῶν γνωσιμαχήσαντεσ κατῄεσαν εἰσ τὴν πάτριον φυλὴν πειθόμενοι τοῖσ προκαλουμένοισ.

οἱ δ’ Ἰσραηλῖται γυναῖκασ αὐτοῖσ τὰσ τετρακοσίασ ἔδοσαν παρθένουσ τὰσ Ιἀβίτιδασ, περὶ δὲ τῶν διακοσίων ἐσκόπουν, ὅπωσ κἀκεῖνοι γυναικῶν εὐπορήσαντεσ παιδοποιῶνται. γεγενημένων δὲ αὐτοῖσ ὁρ́κων ὥστε μηδενὶ Βενιαμίτῃ συνοικίσαι θυγατέρα πρὸ τοῦ πολέμου, οἱ μὲν ὀλιγωρεῖν συνεβούλευον τῶν ὀμωμοσμένων ὡσ ὑπ’ ὀργῆσ ὀμόσαντεσ οὐ γνώμῃ καὶ κρίσει, τῷ δὲ θεῷ μηδὲν ἐναντίον ποιήσειν εἰ φυλὴν ὅλην κινδυνεύουσαν ἀπολέσθαι σῶσαι δυνηθεῖεν, τάσ τε ἐπιορκίασ οὐχ ὅταν ὑπὸ ἀνάγκησ γένωνται χαλεπὰσ εἶναι καὶ ἐπισφαλεῖσ, ἀλλ’ ὅταν ἐν κακουργίᾳ τολμηθῶσι.

τῆσ δὲ γερουσίασ πρὸσ τὸ τῆσ ἐπιορκίασ ὄνομα σχετλιασάσησ ἔφη τισ τούτοισ τε γυναικῶν εὐπορίαν ἔχειν εἰπεῖν καὶ τήρησιν τῶν ὁρ́κων.

ἐρομένων δὲ τὴν ἐπίνοιαν, "ἡμῖν, εἶπεν, τρὶσ τοῦ ἔτουσ εἰσ Σιλὼ συνιοῦσιν ἕπονται κατὰ πανήγυριν αἱ γυναῖκεσ καὶ αἱ θυγατέρεσ. τούτων κατὰ ἁρπαγὴν ἐφείσθω γαμεῖν Βενιαμίτασ ἃσ ἂν δυνηθεῖεν ἡμῶν οὔτε προτρεπομένων οὔτε κωλυόντων.

πρὸσ δὲ τοὺσ πατέρασ αὐτῶν δυσχεραίνοντασ καὶ τιμωρίαν λαμβάνειν ἀξιοῦντασ φήσομεν αὐτοὺσ αἰτίουσ φυλακῆσ ἀμελήσαντασ τῶν θυγατέρων, ὅτι δὲ δεῖ τῆσ ὀργῆσ ἐπὶ Βενιαμίτασ ὑφεῖναι χρησαμένουσ αὐτῇ καὶ θᾶττον ἀμέτρωσ" . καὶ οἱ μὲν τούτοισ πεισθέντεσ ψηφίζονται τὸν διὰ τῆσ ἁρπαγῆσ γάμον τοῖσ Βενιαμίταισ.

ἐνστάσησ δὲ τῆσ ἑορτῆσ οἱ μὲν διακόσιοι κατὰ δύο καὶ τρεῖσ πρὸ τῆσ πόλεωσ ἐνήδρευον παρεσομένασ τὰσ παρθένουσ ἔν τε ἀμπελῶσι καὶ χωρίοισ ἐν οἷσ λήσειν ἔμελλον, αἱ δὲ μετὰ παιδιᾶσ οὐδὲν ὑφορώμεναι τῶν μελλόντων ἀφυλάκτωσ ὥδευον· οἱ δὲ σκεδασθεισῶν εἴχοντο ἐξαναστάντεσ.

καὶ οὗτοι μὲν οὕτωσ γαμήσαντεσ ἐπ’ ἔργα τῆσ γῆσ ἐχώρησαν καὶ πρόνοιαν ἐποιήσαντο πάλιν εἰσ τὴν προτέραν εὐδαιμονίαν ἐπανελθεῖν. Βενιαμιτῶν μὲν οὖν ἡ φυλὴ κινδυνεύσασα τελέωσ ἐκφθαρῆναι τῷ προειρημένῳ τρόπῳ κατὰ τὴν Ἰσραηλιτῶν σοφίαν σώζεται ἤνθησέ τε παραχρῆμα καὶ ταχεῖαν εἴσ τε πλῆθοσ καὶ τὰ ἄλλα πάντα ἐποιήσατο τὴν ἐπίδοσιν.

οὗτοσ μὲν οὖν ὁ πόλεμοσ οὕτωσ παύεται. Ὅμοια δὲ τούτοισ παθεῖν καὶ τὴν Δάνην συνέβη φυλὴν ἐξ αἰτίασ τοιαύτησ εἰσ τοῦτο προαχθεῖσαν.

τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐκλελοιπότων ἤδη τὴν ἐν τοῖσ πολέμοισ ἄσκησιν καὶ πρὸσ τοῖσ ἔργοισ ὄντων τῆσ γῆσ Χαναναῖοι καταφρονήσαντεσ αὐτῶν συνεποιήσαντο δύναμιν, οὐδὲν μὲν αὐτοὶ πείσεσθαι προσδοκῶντεσ, ὡσ δὲ βεβαίαν τὴν τοῦ ποιήσειν κακῶσ τοὺσ Ἑβραίουσ ἐλπίδα λαβόντεσ ἐπ’ ἀδείασ τὸ λοιπὸν οἰκεῖν τὰσ πόλεισ ἠξίουν.

ἁρ́ματά τε οὖν παρεσκευάζοντο καὶ τὸ ὁπλιτικὸν συνεκρότουν αἵ τε πόλεισ αὐτῶν συνεφρόνουν καὶ τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ τὴν Ἀσκάλωνα καὶ Ἀκαρῶνα παρεσπάσαντο ἄλλασ τε πολλὰσ τῶν ἐν τῷ πεδίῳ καὶ Δανίτασ εἰσ τὸ ὄροσ ἠνάγκασαν συμφυγεῖν οὐδὲ ὀλίγον αὐτοῖσ ἐπιβατὸν τοῦ πεδίου καταλιπόντεσ.

οἱ δ’ οὔτε πολεμεῖν ὄντεσ ἱκανοὶ γῆν τε οὐκ ἔχοντεσ ἀρκοῦσαν πέμπουσιν ἐξ αὐτῶν πέντε ἄνδρασ εἰσ τὴν μεσόγειον κατοψομένουσ γῆν, εἰσ ἣν μετοικήσαιντο.

οἱ δ’ οὐ πόρρω τοῦ Λιβάνου ὄρουσ καὶ ἐλάσσονοσ Ιὀρδάνου τῶν πηγῶν κατὰ τὸ μέγα πεδίον Σιδῶνοσ πόλεωσ ὁδὸν ἡμέρασ μιᾶσ προελθόντεσ καὶ κατασκεψάμενοι γῆν ἀγαθὴν καὶ πάμφορον σημαίνουσι τοῖσ αὑτῶν· οἱ δ’ ὁρμηθέντεσ στρατῷ κτίζουσιν αὐτόθι πόλιν Δάνα ὁμώνυμον τῷ Ιἀκώβου παιδὶ φυλῆσ δ’ ἐπώνυμον τῆσ αὐτῶν. Τοῖσ δ’ Ἰσραηλίταισ προύβαινεν ὑπό τε ἀπειρίασ τοῦ πονεῖν τὰ κακὰ καὶ ἀπὸ τῆσ περὶ τὸ θεῖον ὀλιγωρίασ·

μετακινηθέντεσ γὰρ ἅπαξ τοῦ κόσμου τῆσ πολιτείασ ἐφέροντο πρὸσ τὸ καθ’ ἡδονὴν καὶ βούλησιν ἰδίαν βιοῦν, ὡσ καὶ τῶν ἐπιχωριαζόντων παρὰ τοῖσ Χαναναίοισ ἀναπίμπλασθαι κακῶν. ὀργίζεται τοίνυν αὐτοῖσ ὁ θεὸσ καὶ ἣν σὺν πόνοισ μυρίοισ εὐδαιμονίαν ἐκτήσαντο, ταύτην ἀπέβαλον διὰ τρυφήν.

εἰσὶ δ’ οἳ διὰ φόβον ἑκουσίωσ αὐτῷ προσεχώρησαν, φόρουσ τε τοῦ δυνατοῦ μείζονασ ἐπιταγέντεσ ἐτέλουν καὶ ὕβρεισ παντοίασ ὑπέμενον ἑώσ ἐτῶν ὀκτώ, μεθ’ ἃ τῶν κακῶν οὕτωσ ἠλευθερώθησαν.

πρῶτον μὲν τὴν παρ’ αὐτοῖσ οὖσαν φρουρὰν τοῦ Χουσαρσάθου διαφθείρει, προσγενομένων δὲ πλειόνων τῶν συναγωνιζομένων ἐκ τοῦ μὴ διαμαρτεῖν περὶ τὰ πρῶτα τῆσ ἐπιχειρήσεωσ, μάχην τοῖσ Ἀσσυρίοισ συνάπτουσι καὶ πρὸσ τὸ παντελὲσ αὐτοὺσ ἀπωσάμενοι περαιοῦσθαι τὸν Εὐφράτην ἐβιάζοντο.

Κενίαζοσ δὲ ὡσ ἔργῳ πεῖραν αὐτοῦ δεδωκὼσ τῆσ ἀνδραγαθίασ γέρασ ὑπὲρ αὐτῆσ λαμβάνει παρὰ τοῦ πλήθουσ ἀρχήν, ὥστε κρίνειν τὸν λαόν.

καὶ ἄρξασ ἐπ’ ἔτη τεσσαράκοντα καταστρέφει τὸν βίον. ὡσ καταφρονήσαντα αὐτῶν τῆσ ἀκοσμίασ τῆσ κατὰ τὴν πολιτείαν Ἐγλῶνα τὸν Μωαβιτῶν βασιλέα πόλεμον πρὸσ αὐτοὺσ ἐξενεγκεῖν καὶ πολλαῖσ μάχαισ αὐτῶν κρατήσαντα καὶ τοὺσ φρονήματι τῶν ἄλλων διαφέροντασ ὑποτάξαντα πρὸσ τὸ παντελὲσ αὐτῶν τὴν δύναμιν ταπεινῶσαι καὶ φόρουσ αὐτοῖσ ἐπιτάξαι τελεῖν.

καθιδρύσασ δ’ αὐτῷ ἐν Ιἑριχοῦντι βασίλειον ταύτην ἀποδείξασ οὐδὲν τῆσ εἰσ τὸ πλῆθοσ κακώσεωσ παρέλιπεν εἴσ τε πενίαν αὐτοὺσ κατέστησεν ἐπὶ ὀκτωκαίδεκα ἔτη.

λαβὼν δ’ οἶκτον ὁ θεὸσ τῶν [Ἰσραηλιτῶν] ἐφ’ οἷσ ἔπασχον καὶ ταῖσ ἱκετείαισ αὐτῶν ἐπικλασθεὶσ ἀπήλλαξε τῆσ ὑπὸ τοῖσ Μωαβίταισ ὕβρεωσ. ἠλευθερώθησαν δὲ τούτῳ τῷ τρόπῳ. συνήθησ δὲ γίνεται τῷ Ἐγλῶνι δωρεαῖσ αὐτὸν θεραπεύων καὶ ὑπερχόμενοσ, ὡσ διὰ τοῦτο καὶ τοῖσ περὶ τὸν βασιλέα προσφιλῆ τυγχάνειν αὐτόν.

καί ποτε σὺν δυσὶν οἰκέταισ δῶρα τῷ βασιλεῖ φέρων ξιφίδιον κρύφα τῷ δεξιῷ σκέλει περιδησάμενοσ εἰσῄει πρὸσ αὐτόν.

ὡρ́α δ’ ἦν θέρουσ καὶ τῆσ ἡμέρασ ἤδη μεσούσησ ἀνεῖντο αἱ φυλακαὶ ὑπό τε τοῦ καύματοσ καὶ πρὸσ ἄριστον τετραμμένων. δοὺσ οὖν τὰ δῶρα τῷ Ἐγλῶνι ὁ νεανίσκοσ, διέτριβε δ’ ἔν τινι δωματίῳ δεξιῶσ πρὸσ θέροσ ἔχοντι, πρὸσ ὁμιλίαν ἐτράποντο.

μόνοι δ’ ἦσαν τοῦ βασιλέωσ καὶ τοὺσ ἐπεισιόντασ τῶν θεραπόντων ἀπιέναι κελεύσαντοσ διὰ τὸ πρὸσ Ιοὔδην ὁμιλεῖν. καθῆστο δ’ ἐπὶ θρόνου καὶ δέοσ εἰσῄει τὸν Ιοὔδην, μὴ διαμάρτῃ καὶ μὴ δῷ καιρίαν πληγήν.

ἀνίστησιν οὖν αὐτὸν ὄναρ εἰπὼν ἔχειν ἐκ προστάγματοσ αὐτῷ δηλῶσαι τοῦ θεοῦ. καὶ ὁ μὲν πρὸσ τὴν χαρὰν τὴν τοῦ ὀνείρατοσ ἀνεπήδησεν ἀπὸ τοῦ θρόνου, πλήξασ δ’ αὐτὸν Ιοὔδησ εἰσ τὴν καρδίαν καὶ τὸ ξιφίδιον ἐγκαταλιπὼν ἔξεισι προσκλίνασ τὴν θύραν.

οἵ τε θεράποντεσ ἠρέμουν εἰσ ὕπνον τετράφθαι νομίζοντεσ τὸν βασιλέα. Ὁ δ’ Ιοὔδησ τοῖσ Ιἑριχουντίοισ ἀποσημαίνων κρυπτῶσ παρεκάλει τῆσ ἐλευθερίασ ἀντιλαμβάνεσθαι.

οἱ δ’ ἀσμένωσ ἀκούσαντεσ αὐτοί τε εἰσ τὰ ὅπλα ᾔεσαν καὶ διέπεμπον εἰσ τὴν χώραν τοὺσ ἀποσημαίνοντασ κέρασιν οἰῶν· τούτοισ γὰρ συγκαλεῖν τὸ πλῆθοσ πάτριον. οἱ δὲ περὶ τὸν Ἐγλῶνα πολὺν μὲν χρόνον ἠγνόουν τὸ συμβεβηκὸσ αὐτῷ πάθοσ, ἐπεὶ δὲ πρὸσ ἑσπέραν ἦν, δείσαντεσ μή τι νεώτερον εἰή περὶ αὐτὸν γεγονόσ, εἰσῆλθον εἰσ τὸ δωμάτιον καὶ νεκρὸν εὑρόντεσ ἐν ἀμηχανίᾳ καθειστήκεσαν, καὶ πρὶν τὴν φρουρὰν συστραφῆναι τὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν αὐτοῖσ ἐπέρχεται πλῆθοσ.

καὶ οἱ μὲν παραχρῆμα ἀναιροῦνται, οἱ δ’ εἰσ φυγὴν τρέπονται ὡσ ἐπὶ τὴν Μωαβῖτιν σωθησόμενοι, ἦσαν δὲ ὑπὲρ μυρίουσ.

καὶ Ἰσραηλῖται προκατειληφότεσ τοῦ Ιὀρδάνου τὴν διάβασιν διώκοντεσ ἔκτεινον καὶ κατὰ τὴν διάβασιν πολλοὺσ αὐτῶν ἀναιροῦσι, διέφυγέ τε οὐδεὶσ τὰσ χεῖρασ αὐτῶν. καὶ οἱ μὲν Ἑβραῖοι τούτῳ τῷ τρόπῳ τῆσ ὑπὸ τοῖσ Μωαβίταισ δουλείασ ἀπηλλάγησαν, Ιοὔδησ δ’ ἐκ τῆσ αἰτίασ ταύτησ τιμηθεὶσ τῇ τοῦ πλήθουσ παντὸσ ἡγεμονίᾳ τελευτᾷ τὴν ἀρχὴν ἔτεσιν ὀγδοήκοντα κατασχών, ἀνὴρ καὶ δίχα τῆσ προειρημένησ πράξεωσ ἐπαίνου δίκαιοσ τυγχάνειν.

καὶ μετὰ τοῦτον Σαάγαροσ ὁ Ἀνάθου παῖσ αἱρεθεὶσ ἄρχειν ἐν τῷ πρώτῳ τῆσ ἀρχῆσ ἔτει κατέστρεψε τὸν βίον. Ἰσραηλῖται δὲ πάλιν, οὐδὲν γὰρ ἐπὶ διδαχῇ τοῦ κρείττονοσ ἐλάμβανον τῶν πρότερον ἠτυχημένων ὑπό τε τοῦ μήτε σέβειν τὸν θεὸν μήθ’ ὑπακούειν τοῖσ νόμοισ, πρὶν ἢ καὶ τῆσ ὑπὸ Μωαβίταισ ἀναπνεῦσαι δουλείασ πρὸσ ὀλίγον Ἀβίτω τοῦ Χαναναίων βασιλέωσ δουλοῦνται.

οὗτοσ γὰρ ἐξ Ἀσώρου πόλεωσ ὁρμώμενοσ, αὕτη δ’ ὑπέρκειται τῆσ Σεμαχωνίτιδοσ λίμνησ, στρατοῦ μὲν ὁπλιτῶν τριάκοντα ἔτρεφε μυριάδασ μυρίουσ δὲ ἱππέασ, τρισχιλίων δὲ ἁρμάτων ηὐπόρει.

ταύτησ οὖν στρατηγὸσ τῆσ δυνάμεωσ Σισάρησ τιμῆσ πρώτησ παρὰ τῷ βασιλεῖ τυγχάνων συνελθόντασ πρὸσ αὐτὸν τοὺσ Ἰσραηλίτασ ἐκάκωσε δεινῶσ, ὥστε αὐτοῖσ ἐπιτάξαι τελεῖν φόρουσ. Εἴκοσι μὲν οὖν ἔτη ταῦτα πάσχοντεσ ἤνυσαν μήτε αὐτοὶ φρονεῖν ὑπὸ τῆσ δυστυχίασ ὄντεσ ἀγαθοὶ καὶ τοῦ θεοῦ πλέον δαμάσαι ἔτι θέλοντοσ αὐτῶν τὴν ὕβριν διὰ τὴν περὶ αὐτὸν ἀγνωμοσύνην, ἵνα μεταθέμενοι τοῦ λοιποῦ σωφρονῶσιν διδαχθέντεσ τὰσ συμφορὰσ αὐτοῖσ ἐκ τῆσ περιφρονήσεωσ τῶν νόμων ὑπάρξαι, Δαβώραν [δέ] τινα προφῆτιν, μέλισσαν δὲ σημαίνει τοὔνομα κατὰ τὴν Ἑβραίων γλῶσσαν, ἱκέτευον δεηθῆναι τοῦ θεοῦ λαβεῖν οἶκτον αὐτῶν καὶ μὴ περιιδεῖν ἀπολλυμένουσ αὐτοὺσ ὑπὸ Χαναναίων.

ὁ δὲ θεὸσ ἐπένευσε σωτηρίαν αὐτοῖσ καὶ στρατηγὸν αἱρεῖται Βάρακον τῆσ Νεφθαλίδοσ ὄντα φυλῆσ·

βάρακοσ δέ ἐστιν ἀστραπὴ κατὰ τὴν Ἑβραίων γλῶσσαν. Μεταπεμψαμένη δ’ ἡ Δαβώρα τὸν Βάρακον ἐπιλέξαντα τῶν νέων μυρίουσ ἐκέλευε χωρεῖν ἐπὶ τοὺσ πολεμίουσ·

ἀποχρῆναι γὰρ τοσούτουσ τοῦ θεοῦ προειρηκότοσ καὶ νίκην ἀποσημήναντοσ. Βαράκου δὲ φαμένου οὐ στρατηγήσειν μὴ κἀκείνησ αὐτῷ συστρατηγούσησ ἀγανακτήσασα, "σὺ μέν, εἶπε, γυναικὶ παραχωρεῖσ ἀξίωμα ὃ σοὶ δέδωκεν ὁ θεόσ, ἐγὼ δὲ οὐ παραιτοῦμαι" .

καὶ συναριθμήσαντεσ μυρίουσ ἐστρατοπεδεύσαντο πρὸσ Ἰταβυρίῳ ὄρει. ἀπήντα δ’ αὐτοῖσ ὁ Σισάρησ τοῦ βασιλέωσ κελεύσαντοσ καὶ στρατοπεδεύονται τῶν πολεμίων οὐκ ἄπωθεν.

τοὺσ δ’ Ἰσραηλίτασ καὶ τὸν Βάρακον καταπλαγέντασ τὸ πλῆθοσ τῶν πολεμίων καὶ ἀναχωρεῖν διεγνωκότασ ἡ Δεβώρα κατεῖχε τὴν συμβολὴν ποιεῖσθαι κατ’ ἐκείνην κελεύουσα τὴν ἡμέραν· νικήσειν γὰρ αὐτοὺσ καὶ συλλήψεσθαι τὸν θεόν. Συνῄεσαν οὖν καὶ προσμιγέντων ὄμβροσ ἐπιγίνεται μέγασ καὶ ὕδωρ πολὺ καὶ χάλαζα, τόν τε ὑετὸν κατὰ πρόσωπον ἤλαυνε τῶν Χαναναίων ἄνεμοσ ταῖσ ὄψεσιν αὐτῶν ἐπισκοτῶν, ὡσ τὰσ τοξείασ ἀχρήστουσ αὐτοῖσ εἶναι καὶ τὰσ σφενδόνασ·

οἵ τε ὁπλῖται διὰ τὸ κρύοσ χρῆσθαι τοῖσ ξίφεσιν οὐκ εἶχον. τοὺσ δ’ Ἰσραηλίτασ ἧττόν τε ἔβλαπτε κατόπιν γινόμενοσ ὁ χειμὼν καὶ πρὸσ τὴν ἔννοιαν τῆσ βοηθείασ τοῦ θεοῦ θάρσοσ ἐλάμβανον, ὥστε εἰσ μέσουσ ὠσάμενοι τοὺσ πολεμίουσ πολλοὺσ αὐτῶν ἀπέκτειναν.

καὶ οἱ μὲν ὑπὸ τῶν Ἰσραηλιτῶν, οἱ δ’ ὑπὸ τῆσ οἰκείασ ἵππου ταραχθέντεσ ἔπεσον, ὡσ ὑπὸ τῶν ἁρμάτων πολλοὺσ αὐτῶν ἀποθανεῖν. Σισάρησ δὲ καταπηδήσασ τοῦ ἁρ́ματοσ ὡσ εἶδε τὴν τροπὴν γινομένην, φυγὼν ἀφικνεῖται παρά τινα τῶν Κενελίδων γυναῖκα Ιἄλην ὄνομα, ἣ κρύψαι τε ἀξιώσαντα δέχεται καὶ ποτὸν αἰτήσαντι δίδωσι γάλα διεφθορὸσ ἤδη.

ὁ δὲ πιὼν τοῦ μέτρου δαψιλέστερον εἰσ ὕπνον τρέπεται.

ἡ δὲ Ιἄλη κοιμωμένου σιδήρεον ἧλον ἐλάσασα σφύρῃ κατὰ τοῦ στόματοσ καὶ τοῦ χελυνίου διέπειρε τὸ ἔδαφοσ καὶ τοῖσ περὶ τὸν Βάρακον μικρὸν ὕστερον ἐλθοῦσιν ἐπεδείκνυε τῇ γῇ προσηλωμένον. καὶ οὕτωσ μὲν ἡ νίκη αὕτη περιέστη κατὰ τὰ ὑπὸ Δαβώρασ εἰρημένα εἰσ γυναῖκα.

Βάρακοσ δὲ στρατεύσασ ἐπ’ Ἄσωρον Ιοἀβινόν τε ὑπαντιάσαντα κτείνει καὶ τοῦ στρατηγοῦ πεσόντοσ καθελὼν εἰσ ἔδαφοσ τὴν πόλιν στρατηγεῖ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἐπ’ ἔτη τεσσαράκοντα. Τελευτήσαντοσ δὲ Βαράκου καὶ Δαβώρασ κατὰ τὸν αὐτὸν καιρὸν μετὰ ταῦτα Μαδιηνῖται παρακαλέσαντεσ Ἀμαληκίτασ τε καὶ Ἄραβασ στρατεύουσιν ἐπὶ τοὺσ Ἰσραηλίτασ καὶ μάχῃ τε νικῶσι τοὺσ συμβαλόντασ καὶ τὸν καρπὸν δῃώσαντεσ τὴν λείαν ἐπήγοντο.

τοῦτο δὲ ποιούντων ἐπ’ ἔτη ἑπτὰ εἰσ τὰ ὄρη τῶν Ἰσραηλιτῶν ἀνεστάλη τὸ πλῆθοσ καὶ τῶν πεδίων ἐξεχώρουν ὑπονόμουσ τε καὶ σπήλαια ποιησάμενοι πᾶν ὅ τι τοὺσ πολεμίουσ διέφυγεν ἐν τούτοισ εἶχον φυλάττοντεσ.

οἱ γὰρ Μαδιηνῖται κατὰ ὡρ́αν θέρουσ στρατεύοντεσ τὸν χειμῶνα γεωργεῖν τοῖσ Ἰσραηλίταισ ἐπέτρεπον, ὅπωσ ἔχωσι πεπονηκότων αὐτῶν εἰσ ἃ βλάπτωσι.

λιμὸσ δ’ ἦν καὶ σπάνισ τροφῆσ καὶ τρέπονται πρὸσ ἱκετείαν τοῦ θεοῦ σώζειν αὐτοὺσ παρακαλοῦντεσ. Καὶ Γεδεὼν ὁ Ιἄσου παῖσ Μανασσίδοσ φυλῆσ ἐν ὀλίγοισ δράγματα σταχύων φερόμενοσ κρυπτῶσ εἰσ τὴν ληνὸν ἔκοπτε·

τοὺσ γὰρ πολεμίουσ ἐδεδίει φανερῶσ τοῦτο ποιεῖν ἐπὶ τῆσ ἅλωοσ. φαντάσματοσ δὲ αὐτῷ παραστάντοσ νεανίσκου μορφῇ καὶ φήσαντοσ εὐδαίμονα καὶ φίλον τῷ θεῷ, ὑποτυχών "τοῦτο γοῦν, ἔφη, τεκμήριον τῆσ εὐμενείασ αὐτοῦ μέγιστον τῇ ληνῷ με νῦν ἀντὶ ἅλωοσ χρῆσθαι" . θαρσεῖν δὲ παρακελευσαμένου καὶ πειρᾶσθαι τῆσ ἐλευθερίασ ἀνασώζειν ἀδυνάτωσ ἔχειν ἔλεγε·

τήν τε γὰρ φυλὴν ἐξ ἧσ ὑπῆρχε πλήθουσ ὑστερεῖν καὶ νέον αὐτὸν εἶναι καὶ τηλικούτων πραγμάτων ἀσθενέστερον. ὁ δὲ θεὸσ αὐτὸσ ἀναπληρώσειν τὸ λεῖπον ἐπηγγέλλετο καὶ νίκην παρέξειν Ἰσραηλίταισ αὐτοῦ στρατηγοῦντοσ. Τοῦτ’ οὖν διηγούμενοσ ὁ Γεδεὼν τισὶ τῶν νέων ἐπιστεύετο, καὶ παραχρῆμα πρὸσ τοὺσ ἀγῶνασ ἕτοιμον ἦν τὸ στρατόπεδον μυρίων ἀνδρῶν.

ἐπιστὰσ δὲ κατὰ τοὺσ ὕπνουσ ὁ θεὸσ τῷ Γεδεῶνι τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν αὐτῷ φίλαυτον οὖσαν ἐδήλου καὶ πρὸσ τοὺσ ἀρετῇ διαφέροντασ ἀπεχθανομένην, ὅπωσ τε τὴν νίκην παρέντεσ τοῦ θεοῦ δοκεῖν νομίζουσιν ἰδίαν ὡσ πολὺσ στρατὸσ ὄντεσ καὶ πρὸσ τοὺσ πολεμίουσ ἀξιόμαχοσ. ἵνα μάθωσιν οὖν βοηθείασ τῆσ αὐτοῦ τὸ ἔργον, συνεβούλευε περὶ μεσοῦσαν τὴν ἡμέραν ἐν ἀκμῇ τοῦ καύματοσ ὄντοσ ἄγειν τὴν στρατιὰν ἐπὶ τὸν ποταμὸν καὶ τοὺσ μὲν κατακλιθέντασ καὶ οὕτωσ πίνοντασ εὐψύχουσ ὑπολαμβάνειν, ὅσοι δ’ ἂν ἐσπευσμένωσ καὶ μετὰ θορύβου πίνοντεσ τύχοιεν τούτουσ δειλοὺσ νομίζειν καὶ καταπεπληγότασ τοὺσ πολεμίουσ.

ποιήσαντοσ δὲ τοῦ Γεδεῶνοσ κατὰ τὰσ ὑποθήκασ τοῦ θεοῦ τριακόσιοι ἄνδρεσ εὑρέθησαν ταῖσ χερσὶ μετὰ φόβου προσενεγκάμενοι τὸ ὕδωρ τεταραγμένωσ, ἔφησέ τε ὁ θεὸσ τούτουσ ἐπαγόμενον ἐπιχειρεῖν τοῖσ πολεμίοισ.

ἐστρατοπεδεύοντο δὲ ὑπὲρ τοῦ Ιὀρδάνου μέλλοντεσ εἰσ τὴν ἐπιοῦσαν περαιοῦσθαι. Γεδεῶνοσ δ’ ἐν φόβῳ καθεστῶτοσ, καὶ γὰρ νυκτὸσ ἐπιχειρεῖν αὐτῷ ὁ θεὸσ προειρήκει, τοῦ δέουσ αὐτὸν ἀπαγαγεῖν βουλόμενοσ κελεύει προσλαβόντα ἕνα τῶν στρατιωτῶν πλησίον χωρεῖν ταῖσ Μαδιηνιτῶν σκηναῖσ·

παρ’ αὐτῶν γὰρ ἐκείνων λήψεσθαι φρόνημα καὶ θάρσοσ. πεισθεὶσ δὲ ᾔει Φρουρὰν τὸν ἑαυτοῦ θεράποντα παραλαβών, καὶ πλησιάσασ σκηνῇ τινι καταλαμβάνει τοὺσ ἐν αὐτῇ ἐγρηγορότασ καὶ τὸν ἕτερον ὄναρ διηγούμενον τῷ συσκηνοῦντι, ὥστε ἀκούειν τὸν Γεδεῶνα.

τὸ δὲ τοιοῦτον ἦν· μᾶζαν ἐδόκει κριθίνην ὑπ’ εὐτελείασ ἀνθρώποισ ἄβρωτον διὰ τοῦ στρατοπέδου κυλιομένην τὴν τοῦ βασιλέωσ σκηνὴν καταβαλεῖν καὶ τὰσ τῶν στρατιωτῶν πάντων. ὁ δὲ σημαίνειν ὄλεθρον τοῦ στρατοῦ τὴν ὄψιν ἔκρινε λέγων, ὅθεν τοῦτ’ αὐτῷ συνιδεῖν ἐπῆλθε, πᾶν τὸ σπέρμα τὸ καλούμενον κρίθινον εὐτελέστατον ὁμολογεῖσθαι τυγχάνειν, τοῦ δ’ Ἀσιανοῦ παντὸσ τὸ Ἰσραηλιτῶν ἔστιν ἰδεῖν ἀτιμότερον νῦν γεγενημένον ὅμοιον δὲ τῷ κατὰ κριθὴν γένει.

καὶ τὸ παρὰ τοῖσ Ἰσραηλίταισ νῦν μεγαλοφρονοῦν τοῦτ’ ἂν εἰή Γεδεὼν καὶ τὸ σὺν αὐτῷ στρατιωτικόν.

ἐπεὶ οὖν τὴν μᾶζαν φῂσ ἰδεῖν τὰσ σκηνὰσ ἡμῶν ἀνατρέπουσαν, δέδια μὴ θεὸσ Γεδεῶνι τὴν καθ’ ἡμῶν νίκην ἐπινένευκε. Γεδεῶνα δ’ ἀκούσαντα τὸ ὄναρ ἐλπὶσ ἀγαθὴ καὶ θάρσοσ ἔλαβε καὶ προσέταξεν ἐν τοῖσ ὅπλοισ εἶναι τοὺσ οἰκείουσ διηγησάμενοσ αὐτοῖσ καὶ τὴν τῶν πολεμίων ὄψιν, οἱ δ’ ἕτοιμοι πρὸσ τὰ παραγγελλόμενα φρονηματισθέντεσ ὑπὸ τῶν δεδηλωμένων ἦσαν.

καὶ κατὰ τετάρτην μάλιστα φυλακὴν προσῆγε τὴν ἑαυτοῦ στρατιὰν Γεδεὼν εἰσ τρία μέρη διελὼν αὐτήν, ἑκατὸν δὲ ἦσαν ἐν ἑκάστῳ.

ἐκόμιζον δὲ πάντεσ ἀμφορέασ κενοὺσ καὶ λαμπάδασ ἡμμένασ ἐν αὐταῖσ, ὅπωσ μὴ κατάφωροσ τοῖσ πολεμίοισ ἡ ἔφοδοσ αὐτῶν γένηται, καὶ ἐν τῇ δεξιᾷ κριοῦ κέρασ· ἐχρῶντο δὲ τούτοισ ἀντὶ σάλπιγγοσ. χωρίον δὲ πολὺ κατεῖχε τὸ τῶν πολεμίων στράτευμα, πλείστην γὰρ αὐτοῖσ εἶναι συνέβαινε κάμηλον, καὶ κατὰ τὰ ἔθνη νεμηθέντεσ ὑφ’ ἑνὶ κύκλῳ πάντεσ ἦσαν.

οἱ δ’ Ἑβραῖοι, προειρημένον αὐτοῖσ ὁπόταν γένωνται πλησίον τῶν πολεμίων ἐκ συνθήματοσ σάλπιγξί τε ἠχήσαντασ καὶ τοὺσ ἀμφορέασ κατεάξαντασ ὁρμῆσαι μετὰ τῶν λαμπάδων ἀλαλάξαντασ καὶ νικᾶν θεοῦ Γεδεῶνι βοηθήσοντοσ, τοῦτ’ ἐποίησαν.

ταραχὴ δὲ λαμβάνει τοὺσ ἀνθρώπουσ ἔτι [τε] ὑπνοῦντασ καὶ δείματα·

νὺξ γὰρ ἦν καὶ ὁ θεὸσ τοῦτο ἤθελεν. ἐκτείνοντο δὲ ὀλίγοι μὲν ὑπὸ τῶν πολεμίων, οἱ δὲ πλείουσ ὑπὸ τῶν συμμάχων διὰ τὸ τῇ γλώσσῃ διαφωνεῖν. ἅπαξ δὲ καταστάντεσ εἰσ ταραχὴν πᾶν τὸ προστυχὸν ἀνῄρουν νομίζοντεσ εἶναι πολέμιον, φόνοσ τε πολὺσ ἦν. καὶ φήμῃ πρὸσ τοὺσ Ἰσραηλίτασ τῆσ Γεδεῶνοσ νίκησ ἀφικομένησ ἐν τοῖσ ὅπλοισ ἦσαν, καὶ διώξαντεσ λαμβάνουσι τοὺσ πολεμίουσ ἐν κοίλῳ τινὶ χαράδραισ περιειλημμένῳ οὐ δυναμέναισ διαπερᾶναι χωρίῳ καὶ περιστάντεσ κτείνουσιν ἅπαντασ καὶ δύο τῶν βασιλέων Ὤρηβόν τε καὶ Ζῆβον.

οἱ δὲ λοιποὶ τῶν ἡγεμόνων τοὺσ περιλειφθέντασ τῶν στρατιωτῶν ἐνάγοντεσ, ἦσαν δὲ μύριοι καὶ ὀκτακισχίλιοι, στρατοπεδεύονται πολὺ τῶν Ἰσραηλιτῶν ἄπωθεν.

Γεδεὼν δὲ οὐκ ἀπηγορεύκει πονῶν, ἀλλὰ διώξασ μετὰ παντὸσ τοῦ στρατοῦ καὶ συμβαλὼν ἅπαντασ διέφθειρε τοὺσ πολεμίουσ καὶ τοὺσ λοιποὺσ ἡγεμόνασ Ζεβὴν καὶ Ζαρμούνην αἰχμαλώτουσ λαβὼν ἀνήγαγεν. ἀπέθανον δ’ ἐν αὐτῇ τῇ μάχῃ Μαδιηνιτῶν τε καὶ τῶν συστρατευσάντων αὐτοῖσ Ἀράβων περὶ μυριάδασ δώδεκα, λεία τε πολλὴ χρυσὸσ καὶ ἄργυροσ καὶ ὕφη καὶ κάμηλοσ καὶ ὑποζύγια λαμβάνεται τοῖσ Ἑβραίοισ.

Γεδεὼν δὲ παραγενόμενοσ εἰσ Ἐφρὰν τὴν ἑαυτοῦ πατρίδα κτείνει τοὺσ τῶν Μαδιηνιτῶν βασιλέασ. Ἡ δ’ Ἐφράμιδοσ φυλὴ τῇ Γεδεῶνοσ εὐπραγίᾳ δυσχεραίνουσα στρατεύειν ἐπ’ αὐτὸν διεγνώκει, τὸ μὴ προαγγεῖλαι τὴν ἐπιχείρησιν αὐτοῖσ τὴν κατὰ τῶν πολεμίων ἐγκαλοῦντεσ.

Γεδεὼν δὲ μέτριοσ ὢν καὶ πᾶσαν ἀρετὴν ἄκροσ οὐκ αὐτὸσ ἔλεγεν αὐτοκράτορι χρησάμενοσ λογισμῷ τοῖσ ἐχθροῖσ ἐπιθέσθαι χωρὶσ αὐτῶν, ἀλλὰ τοῦ θεοῦ κελεύσαντοσ· τὴν δὲ νίκην οὐχ ἧττον αὐτῶν ἔφασκεν ἰδίαν ἢ τῶν ἐστρατευκότων εἶναι. καὶ τούτοισ παρηγορήσασ αὐτῶν τὴν ὀργὴν τοῖσ λόγοισ μᾶλλον τοὺσ Ἑβραίουσ ὠφέλησε τῆσ ἐπὶ τῶν πολεμίων εὐπραξίασ [φήσασ αἰτίουσ]·

ἐμφυλίου γὰρ αὐτοὺσ στάσεωσ ἄρχειν μέλλοντασ ἐρρύσατο. τῆσ μέντοι ὕβρεωσ ταύτησ ἡ φυλὴ δίκην ἐξέτισεν, ἣν δηλώσομεν κατὰ καιρὸν ἴδιον. Γεδεὼν δὲ τὴν ἀρχὴν ἀποθέσθαι βουλόμενοσ βιασθεὶσ ἔσχεν αὐτὴν ἐπ’ ἔτη τεσσαράκοντα βραβεύων αὐτοῖσ τὰ δίκαια καὶ περὶ τῶν διαφορῶν ἐπ’ αὐτὸν βαδιζόντων κύρια πάντα ἦν τὰ ὑπ’ αὐτοῦ λεγόμενα.

καὶ ὁ μὲν γηραιὸσ τελευτήσασ ἐν Ἐφρὰν τῇ πατρίδι θάπτεται. Παῖδεσ δὲ ἦσαν αὐτῷ γνήσιοι μὲν ἑβδομήκοντα, πολλὰσ γὰρ ἔγημε γυναῖκασ, νόθοσ δ’ εἷσ ἐκ παλλακῆσ Δρούμασ Ἀβιμέλεχοσ τοὔνομα, ὃσ μετὰ τὴν τοῦ πατρὸσ τελευτὴν ἀναχωρήσασ εἰσ Σίκιμα πρὸσ τοὺσ ἀπὸ μητρὸσ συγγενεῖσ, ἐντεῦθεν γὰρ ἦν, καὶ λαβὼν ἀργύριον παρ’ αὐτῶν, οἳ διὰ πλῆθοσ ἀδικημάτων ἦσαν ἐπίσημοι, ἀφικνεῖται σὺν αὐτοῖσ εἰσ τὸν πατρῷον οἶκον καὶ κτείνει πάντασ τοὺσ ἀδελφοὺσ πλὴν Ιὠθάμου·

σώζεται γὰρ οὗτοσ διαφυγεῖν εὐτυχήσασ.

Ἀβιμέλεχοσ δὲ εἰσ τυραννίδα τὰ πράγματα μεθίστησι κύριον αὑτὸν ὅ τι βούλεται ποιεῖν ἀντὶ τῶν νομίμων ἀποδείξασ καὶ δεινῶσ πρὸσ τοὺσ τοῦ δικαίου προϊσταμένουσ ἐκπικραινόμενοσ. Καί ποτε δημοτελοῦσ Σικίμοισ οὔσησ ἑορτῆσ καὶ τοῦ πλήθουσ παντὸσ ἐκεῖ συνειλεγμένου ὁ ἀδελφὸσ αὐτοῦ Ιὠθάμησ, ὃν καὶ διαφυγεῖν ἔφαμεν, ἀνελθὼν ἐπὶ τὸ ὄροσ τὸ Γαριζείν, ὑπέρκειται δὲ τῆσ Σικιμίων πόλεωσ, ἐκβοήσασ εἰσ ἐπήκοον τοῦ πλήθουσ ἡσυχίαν αὐτῷ παρασχόντοσ ἠξίου μαθεῖν τὰ ὑπ’ αὐτοῦ λεγόμενα.

γενομένησ δὲ σιγῆσ εἶπεν, ὡσ τὰ δένδρα φωνὴν ἀνθρώπειον προϊέμενα συνόδου γενομένησ αὐτῶν δεηθείη συκῆσ ἄρχειν αὐτῶν.

ἀρνησαμένησ δ’ ἐκείνησ διὰ τὸ τιμῆσ τῆσ ἐπὶ τοῖσ καρποῖσ οἰκείασ οὔσησ ἀπολαύειν οὐχ ὑπ’ ἄλλων ἔξωθεν προσγινομένησ, τὰ δένδρα τῆσ ἐπὶ τῷ ἄρχεσθαι φροντίδοσ οὐκ ἀπελείπετο, ἐδόκει δ’ αὐτοῖσ ἀμπέλῳ τὴν τιμὴν παρασχεῖν. καὶ ἡ ἄμπελοσ χειροτονουμένη τοῖσ τῆσ συκῆσ χρησαμένη λόγοισ παρῃτεῖτο τὴν ἀρχήν.

τὸ δ’ αὐτὸ καὶ τῶν ἐλαιῶν ποιησαμένων ῥάμνοσ, ἐδεήθη γὰρ αὐτῆσ ὥστε παραλαβεῖν τὴν βασιλείαν τὰ δένδρα, πυρεῖα δὲ ἀγαθὴ παρασχεῖν τῶν ξύλων ἐστίν, ὑπισχνεῖται τὴν ἀρχὴν ἀναλήψεσθαι καὶ ἀόκνωσ ἔχειν. δεῖ μέντοι συνιζάνειν αὐτὰ ὑπὸ τὴν σκιάν, εἰ δ’ ὄλεθρον ἐπ’ αὐτῇ φρονοῖεν, ὑπὸ τοῦ ἐνόντοσ πυρὸσ διαφθαρεῖεν.

ταῦτα δ’ οὐ γέλωτοσ ἕνεκα, φησί, λέγω, ὅτι δὲ πολλῶν ἀγαθῶν ἐκ Γεδεῶνοσ πεπειραμένοι περιορῶσιν Ἀβιμέλεχον ἐπὶ τῶν ὅλων ὄντα πραγμάτων σὺν αὐτῷ τοὺσ ἀδελφοὺσ ἀποκτείναντεσ, ὃν πυρὸσ οὐδὲν διοίσειν.

καὶ ὁ μὲν ταῦτα εἰπὼν ὑπεχώρησε καὶ διῃτᾶτο λανθάνων ἐν τοῖσ ὄρεσι δεδιὼσ ἐπ’ ἔτη τρία τὸν Ἀβιμέλεχον. Μετ’ οὐ πολὺ δὲ τῆσ ἑορτῆσ Σικιμῖται, μετενόησαν γὰρ ἐπὶ τοῖσ Γεδεῶνοσ υἱοῖσ πεφονευμένοισ, ἐξελαύνουσι τὸν Ἀβιμέλεχον τῆσ πόλεωσ καὶ τῆσ φυλῆσ·

ὁ δὲ κακοῦν τὴν πόλιν ἐφρόντιζε. τῆσ δ’ ὡρ́ασ τῆσ τοῦ τρυγᾶν γενομένησ ἐδεδίεσαν συλλέγειν τὸν καρπὸν προϊόντεσ μή τι δράσῃ κακὸν Ἀβιμέλεχοσ εἰσ αὐτούσ. ἐπιδημήσαντοσ δὲ πρὸσ αὐτοὺσ τῶν ἀρχόντων τινὸσ Γυάλου σὺν ὁπλίταισ καὶ συγγενέσι τοῖσ αὐτοῦ φυλακὴν οἱ Σικιμῖται δέονται παρασχεῖν αὐτοῖσ, ἑώσ ἂν τρυγήσωσι.

προσδεξαμένου δ’ ἐκείνου τὴν ἀξίωσιν προῄεσαν καὶ Γυάλησ σὺν αὐτοῖσ τὸ οἰκεῖον ἄγων ὁπλιτικόν. ὅ τε οὖν καρπὸσ μετὰ ἀσφαλείασ συνάγεται καὶ δειπνοῦντεσ κατὰ συμμορίαν φανερῶσ ἀπετόλμων ἤδη βλασφημεῖν τὸν Ἀβιμέλεχον, οἵ τε ἄρχοντεσ ἐνέδραισ καταλαμβανόμενοι τὰ περὶ τὴν πόλιν πολλοὺσ τῶν Ἀβιμελέχου συλλαμβάνοντεσ ἀνῄρουν.

Ζάβουλοσ δέ τισ τῶν Σικιμιτῶν ἄρχων ξένοσ ὢν Ἀβιμελέχου ὅσα παροξύνειεν Γυάλησ τὸν δῆμον πέμπων ἀγγέλουσ ἐμήνυεν αὐτῷ καὶ παρῄνει λοχᾶν πρὸ τῆσ πόλεωσ·

πείσειν γὰρ Γυάλην ἐξελθεῖν ἐπ’ αὐτόν, καὶ τὸ λοιπὸν ἐπ’ ἐκείνῳ τυγχάνειν ὥστε ἀμύνασθαι· γενομένου γὰρ τούτου διαλλαγὰσ αὐτῷ μνηστεύσεσθαι πρὸσ τὸν δῆμον. ὅ τε οὖν Ἀβιμέλεχοσ ἐκάθισεν ἐνεδρεύων καὶ ὁ Γυάλησ ἀφυλακτοτέρωσ διέτριβεν ἐπὶ τοῦ προαστείου καὶ Ζάβουλοσ σὺν αὐτῷ.

ἰδὼν δὲ ὁπλίτασ ἐπιφερομένουσ Γυάλησ πρὸσ Ζάβουλον ἔλεγεν ἄνδρασ αὐτοῖσ ἐπιέναι καθωπλισμένουσ. τοῦ δὲ σκιὰσ εἶναι φαμένου τῶν πετρῶν, πλησίον ἤδη γινομένων τὸ ἀκριβὲσ κατανοῶν οὐ σκιὰσ ἔλεγε ταῦτ’ εἶναι, λόχον δ’ ἀνδρῶν.

καὶ Ζάβουλοσ, "οὐ σὺ μέντοι, φησίν, Ἀβιμελέχῳ κακίαν ἐπεκάλεισ; τί οὖν οὐκ ἐπιδεικνύεισ τὸ τῆσ ἀρετῆσ μέγεθοσ εἰσ μάχην αὐτῷ συμβαλών" ; Γυάλησ δὲ θορυβούμενοσ συνάπτει τοῖσ Ἀβιμελέχου καὶ πίπτουσι μέν τινεσ τῶν σὺν αὐτῷ, φεύγει δ’ αὐτὸσ εἰσ τὴν πόλιν τοὺσ ἄλλουσ ἀγόμενοσ.

καὶ Ζάβουλοσ πολιτεύεται Γυάλην ἐκβληθῆναι τῆσ πόλεωσ κατηγορήσασ, ὡσ μαλακῶσ πρὸσ τοὺσ Ἀβιμελέχου στρατιώτασ ἀγωνίσαιτο. Ἀβιμέλεχοσ δὲ πυθόμενοσ ἐξελευσομένουσ αὖθισ κατὰ τρύγητον τοὺσ Σικιμίουσ ἐνέδραισ προλοχίζεται τὰ περὶ τὴν πόλιν, καὶ προελθόντων ἡ μὲν τρίτη μοῖρα τῆσ στρατιᾶσ καταλαμβάνει τὰσ πύλασ ἀφαιρησομένη τὴν εἴσοδον τοὺσ πολίτασ, οἱ δ’ ἄλλοι σκιδναμένουσ μεταθέουσι, πανταχοῦ τε φόνοσ ἦν.

καὶ κατασκάψασ εἰσ ἔδαφοσ τὴν πόλιν, οὐ γὰρ ἀντέσχε πρὸσ τὴν πολιορκίαν, ἅλασ κατὰ τῶν ἐρειπίων σπείρασ προῆγε.

καὶ Σικιμῖται πάντεσ οὕτωσ ἀπώλοντο· ὅσοι δὲ κατὰ τὴν χώραν σκεδασθέντεσ διέφυγον τὸν κίνδυνον, οὗτοι πέτραν ὀχυρὰν εὑρόντεσ ἐπ’ αὐτῆσ ἱδρύονται τειχίσαι τε ταύτην παρεσκευάζοντο. ἔφθη τε τὴν διάνοιαν αὐτῶν Ἀβιμέλεχοσ μαθὼν ἐλθεῖν ἐπ’ αὐτοὺσ μετὰ τῆσ δυνάμεωσ καὶ φακέλλουσ ὕλησ ξηρᾶσ περιβαλὼν τῷ χωρίῳ δι’ αὐτοῦ φέρων ταῦτα ποιεῖν τὴν στρατιὰν παρεκελεύσατο.

καὶ ταχέωσ περιληφθείσησ ἐν κύκλῳ τῆσ πέτρασ τοῖσ ξύλοισ πῦρ ἐμβάλλουσιν ὅσα τε μᾶλλον ἐξάπτειν φύσιν ἔχει καὶ μεγίστην αἴρουσι φλόγα. καὶ διαφεύγει μὲν ἀπὸ τῆσ πέτρασ οὐθείσ, ἀλλ’ ἅμα γυναιξὶ καὶ τέκνοισ ἀπώλοντο, ἄνδρεσ μὲν περὶ πεντακοσίουσ καὶ χιλίουσ, τὸ δὲ ἄλλο πλῆθοσ ἱκανόν.

καὶ Σικιμίταισ μὲν τοιαύτη συμφορὰ συνέπεσε μείζων καὶ τῆσ ἐπ’ αὐτῇ λύπησ γενομένη πλὴν ὅτι κατὰ δίκην ἐπ’ ἀνδρὸσ εὐεργέτου συνθεῖσι κακὸν τηλικοῦτον. Ἀβιμέλεχοσ δὲ τοῖσ Σικιμιτῶν κακοῖσ καταπλήξασ τοὺσ Ἰσραηλίτασ μειζόνων ἐφιέμενοσ δῆλοσ ἦν καὶ μηδαμοῦ περιγράψων τὴν βίαν, εἰ μὴ πάντασ ἀπολέσειεν.

ἤλαυνεν οὖν ἐπὶ Θήβασ καὶ τὴν μὲν πόλιν ἐξ ἐπιδρομῆσ αἱρεῖ, πύργου δ’ ὄντοσ ἐν αὐτῇ μεγάλου, εἰσ ὃν πᾶν τὸ πλῆθοσ συνέφυγε, πολιορκεῖν τοῦτον παρεσκευάζετο. καὶ αὐτὸν πλησίον ὁρμῶντα τῶν πυλῶν γυνὴ θραύσματι μύλησ βαλοῦσα κατὰ τῆσ κεφαλῆσ τυγχάνει, πεσὼν δὲ Ἀβιμέλεχοσ τὸν ὑπασπιστὴν παρεκάλει κτείνειν αὐτόν, μὴ τῆσ γυναικὸσ ὁ θάνατοσ αὐτοῦ δόξειεν ἔργον.

καὶ ὁ μὲν τὸ προσταχθὲν ἐποίει. ὁ δὲ τοιαύτην ὑπὲρ τῆσ εἰσ τοὺσ ἀδελφοὺσ παρανομίασ ποινὴν ἐξέτισε καὶ τῶν εἰσ Σικιμίουσ αὐτῷ τετολμημένων·

τούτοισ δὲ κατὰ τὴν Ιὠθάμου μαντείαν ἡ συμφορὰ συνέπεσε. τὸ μέντοι σὺν Ἀβιμελέχῳ στράτευμα πεσόντοσ αὐτοῦ σκεδασθὲν ἀνεχώρησεν ἐπὶ τὰ οἰκεῖα. Τῶν δὲ Ἰσραηλιτῶν τὴν ἡγεμονίαν Ιἄρησ ὁ Γαλαδηνὸσ ἐκ τῆσ Μανασσίτιδοσ φυλῆσ παραλαμβάνει ἀνὴρ τά τε ἄλλα εὐδαίμων καὶ παῖδασ ἀγαθοὺσ πεποιημένοσ τριάκοντα μὲν τὸν ἀριθμὸν ἱππεύειν δὲ ἀρίστουσ καὶ τῶν κατὰ τὴν Γαλαδηνὴν πόλεων ἀρχὰσ ἐγκεχειρισμένουσ.

οὗτοσ δύο καὶ εἴκοσι ἔτη τὴν ἀρχὴν κατασχὼν τελευτᾷ γηραιὸσ καὶ ταφῆσ ἐν Καμμὼν πόλει τῆσ Γαλαδηνῆσ ἀξιοῦται. Πάντα δὲ τὰ τῶν Ἑβραίων εἰσ ἀκοσμίαν καὶ ὕβριν τοῦ θεοῦ καὶ τῶν νόμων ὑπεφέρετο, καὶ καταφρονήσαντεσ αὐτῶν Ἀμμανῖται καὶ Παλαιστῖνοι στρατῷ μεγάλῳ διήρπαζον τὴν χώραν καὶ τὴν Περαίαν ἅπασαν κατασχόντεσ καὶ ἐπὶ τὴν τῶν λοιπῶν ἤδη κτῆσιν διαβαίνειν ἐτόλμων.

Ἑβραῖοι δὲ σωφρονισθέντεσ ὑπὸ τῶν κακῶν εἰσ ἱκετείαν ἐτράποντο τοῦ θεοῦ καὶ θυσίασ ἐπέφερον παρακαλοῦντεσ αὐτὸν μετριάσαντα καὶ πρὸσ τὴν δέησιν αὐτῶν ὑπαχθέντα παύσασθαι τῆσ ὀργῆσ·

ὁ δὲ θεὸσ μεταβαλόμενοσ εἰσ τὸ ἡμερώτερον ἔμελλεν αὐτοῖσ βοηθεῖν. Ἀμμανιτῶν δ’ ἐστρατευκότων ἐπὶ τὴν Γαλαδηνὴν ὑπήντων οἱ ἐπιχώριοι πρὸσ τὸ ὄροσ δεόμενοι τοῦ στρατηγήσοντοσ.

ἦν δέ τισ Ιἀφθᾶσ ἀνὴρ διὰ τὴν πατρῴαν ἀρετὴν δυνατὸσ καὶ δι’ οἰκείαν αὐτοῦ στρατιὰν ἣν ἔτρεφεν αὐτὸσ μισθοφόρων. πρὸσ τοῦτον οὖν πέμψαντεσ ἠξίουν αὐτὸν συμμαχεῖν ἐπαγγελλόμενοι παρασχεῖν εἰσ ἅπαντ’ αὐτῷ τὸν χρόνον τὴν ἰδίαν ἡγεμονίαν.

ὁ δ’ οὐ προσίεται τὴν παράκλησιν αὐτῶν ἐγκαλῶν, ὅτι μὴ βοηθήσειαν αὐτῷ ὑπὸ τῶν ἀδελφῶν ἀδικουμένῳ περιφανῶσ· οὐ γὰρ ὄντα ὁμομήτριον αὐτοῖσ ἀλλὰ ξένον περὶ τὴν μητέρα δι’ ἐρωτικὴν ἐπιθυμίαν ἐπαχθεῖσαν αὐτοῖσ ὑπὸ τοῦ πατρὸσ ἐξέβαλον καταφρονήσαντεσ τῆσ αὐτοῦ ἀσθενείασ.

καὶ ὁ μὲν διέτριβεν ἐν τῇ Γαλαδίτιδι καλουμένῃ χώρᾳ πάντασ τοὺσ ὁποθενοῦν παραγινομένουσ πρὸσ αὐτὸν ἐπὶ μισθῷ δεχόμενοσ.

ἐκλιπαρησάντων δ’ αὐτῶν καὶ ὀμοσάντων εἰσ ἀεὶ παρέξειν αὐτῷ τὴν ἡγεμονίαν ἐστράτευε. Καὶ ποιησάμενοσ ὀξεῖαν τὴν τῶν πραγμάτων ἐπιμέλειαν ἐν πόλει Μασφαθῇ καθίσασ τὸν στρατὸν πρεσβείαν πέμπει παρὰ τὸν Ἀμμανίτην αἰτιώμενοσ τῆσ ἁλώσεωσ.

ὁ δὲ ἀντιπέμψασ ᾐτιᾶτο τῶν Ἰσραηλιτῶν τὴν ἔξοδον τὴν ἀπ’ Αἰγύπτου καὶ τῆσ Ἀμορραίασ αὐτοὺσ ἠξίου παραχωρεῖν ὡσ πατρῴασ οὔσησ ἀρχῆθεν. ἀποκρινάμενοσ δὲ ὁ Ιἀφθᾶσ, ὡσ οὔτε τῆσ Ἀμορραίασ τοῖσ προγόνοισ αὐτῶν εὐλόγωσ ἐγκαλοῦσι χάριν τε μᾶλλον τῆσ Ἀμμανίτιδοσ αὐτοῖσ ἔχειν ὀφείλουσι παρεθείσησ, δυνατὸν γὰρ Μωυσεῖ καὶ ταύτην λαβεῖν παραχωρεῖν τε ἰδίασ εἰπὼν γῆσ, ἣν θεοῦ κατακτησαμένου μετὰ τριακόσια ἔτη νέμονται, μάχεσθαι πρὸσ αὐτοὺσ ἔφησεν.

Καὶ τοὺσ μὲν πρέσβεισ ταῦτ’ εἰπὼν ἀπέλυσεν·

αὐτὸσ δ’ εὐξάμενοσ νίκην καὶ θυσιάσειν ὑποσχόμενοσ, ἂν σῶοσ εἰσ τὰ οἰκεῖα ὑποστρέψῃ, καὶ πᾶν ὅ τι καὶ πρῶτον αὐτῷ συντύχοι ἱερουργήσειν, συμβαλών τε νικᾷ παρὰ πολὺ καὶ φονεύων ἐδίωκε μέχρι πόλεωσ Μανιάθησ, καὶ διαβὰσ εἰσ τὴν Ἀμμανῖτιν πόλεισ τε ἠφάνισε πολλὰσ καὶ λείαν ἤλασε καὶ τοὺσ οἰκείουσ δουλείασ ἀπήλλαξεν ἐν ἔτεσιν ὀκτωκαίδεκα ταύτην ὑπομείναντασ. ἀναστρέφων δὲ συμφορᾷ περιπίπτει κατ’ οὐδὲν ὁμοίᾳ τοῖσ κατωρθωμένοισ αὐτῷ·

ὑπήντησε γὰρ ἡ θυγάτηρ αὐτῷ, μονογενὴσ δ’ ἦν, ἔτι παρθένοσ. ὁ δὲ ἀνοιμώξασ ἐπὶ τῷ μεγέθει τοῦ πάθουσ κατεμέμφετο τῆσ περὶ τὴν ὑπάντησιν σπουδῆσ τὴν θυγατέρα· καθιερῶσαι γὰρ αὐτὴν τῷ θεῷ. τῇ δὲ τὸ συμβησόμενον οὐκ ἀηδῶσ προσέπεσεν ἐπὶ νίκῃ τοῦ πατρὸσ καὶ ἐλευθερίᾳ τῶν πολιτῶν τεθνηξομένῃ, παρεκάλεσε δὲ δύο μῆνασ αὐτῇ παρασχόντα πρὸσ τὸ μετὰ τῶν πολιτῶν ἀποθρηνῆσαι τὴν νεότητα τότε ποιεῖν τὰ κατὰ τὴν εὐχήν.

συγχωρήσασ δὲ τὰ κατὰ τὸν προειρημένον χρόνον μετὰ τοῦτον διελθόντα θύσασ τὴν παῖδα ὡλοκαύτωσεν οὔτε νόμιμον οὔτε θεῷ κεχαρισμένην θυσίαν ἐπιτελῶν, μὴ διαβασανίσασ τῷ λογισμῷ τὸ γενησόμενον οἱο͂́ν τε πραχθὲν δόξει τοῖσ ἀκούσασι.

Τῆσ δ’ Ἐφράνου φυλῆσ ἐπ’ αὐτὸν στρατευσάσησ, ὅτι μὴ κοινώσαιτο τὴν ἐπ’ Ἀμμανίτασ ἔλασιν αὐτοῖσ, ἀλλὰ μόνοσ καὶ τὴν λείαν ἔχοι καὶ τὴν ἐπὶ τοῖσ πεπραγμένοισ δόξαν, πρῶτον μὲν ἔλεγεν, ὡσ οὔτε λάθοιεν αὐτοὺσ οἱ συγγενεῖσ πολεμούμενοι καλούμενοί τε πρὸσ συμμαχίαν οὐ παρεγένοντο δέον καὶ πρὸ δεήσεωσ ἐγνωκότασ ἐπειχθῆναι, ἔπειθ’ ὡσ ἄδικα πράττειν ἐπιχειροῦσι τοῖσ πολεμίοισ οὐ τολμήσαντεσ εἰσ χεῖρασ ἐλθεῖν, ἐπὶ δὲ τοὺσ συγγενεῖσ ὡρμηκότεσ·

ἠπείλει τε σὺν τῷ θεῷ λήψεσθαι δίκην παρ’ αὐτῶν, ἂν μὴ σωφρονῶσιν.

ὡσ δ’ οὐκ ἔπειθεν, ἀλλὰ συνέβαλεν αὐτοῖσ ἐλθοῦσι μετὰ στρατιᾶσ, ἣ μετάπεμπτοσ ἐκ τῆσ Γαλαδηνῆσ ἐληλύθει, φόνον τε πολὺν αὐτῶν εἰργάσατο καὶ διώκων τραπέντασ προλαβὼν μέρει τινὶ προαπεσταλμένῳ τοῦ Ιὀρδάνου τὰσ διαβάσεισ κτείνει περὶ δισχιλίουσ καὶ τετρακισμυρίουσ γεγονότασ.

Αὐτὸσ δὲ ἄρξασ ἓξ ἔτη τελευτᾷ καὶ θάπτεται ἐν τῇ αὐτοῦ πατρίδι Σεβέῃ·

τῆσ Γαλαδηνῆσ δ’ ἐστὶν αὕτη. Τελευτήσαντοσ δὲ Ιἀφθᾶ τὴν ἀρχὴν Ἀψάνησ παραλαμβάνει φυλῆσ ὢν Ιοὐδαϊκῆσ Βηθλέμων δὲ πόλεωσ.

τούτῳ δὲ παῖδεσ ἦσαν ἑξήκοντα, τριάκοντα μὲν ἄρρενεσ αἱ λοιπαὶ δὲ θυγατέρεσ, οὓσ καὶ πάντασ ζῶντασ κατέλιπε τὰσ μὲν ἀνδράσιν ἐκδοὺσ τοῖσ δὲ γυναῖκασ ἠγμένοσ. πράξασ δ’ οὐδὲν ἐν τῷ ἑπταετεῖ γενομένῳ χρόνῳ λόγου καὶ μνήμησ ἄξιον γηραιὸσ ὢν ἀπέθανε καὶ ταφῆσ ἐν τῇ πατρίδι τυγχάνει. Ἀψανοῦσ δ’ οὕτωσ ἀποθανόντοσ οὐδ’ ὁ μετ’ αὐτὸν παραλαβὼν τὴν ἡγεμονίαν Ἤλων ἐπ’ ἔτη δέκα κατασχὼν αὐτὴν φυλῆσ ὢν τῆσ Ζαβούλησ ἔπραξέ τι σπουδῆσ ἄξιον.

Ἀβδὼν δὲ Ἤλωνοσ παῖσ φυλῆσ μὲν τῆσ Ἐφραμίτιδοσ πόλεωσ δὲ τῆσ Φαραθωνιτῶν γεγονώσ, αὐτοκράτωρ ἡγεμὼν ἀποδειχθεὶσ μετ’ Ἤλωνα μόνησ ἂν τῆσ εὐπαιδίασ μνημονευθείη, [μηδὲν ἔργον] διὰ τὴν εἰρήνην καὶ τὴν ἄδειαν τῶν πραγμάτων λαμπρὸν μηδ’ αὐτὸσ εἰργασμένοσ.

υἱοὶ δὲ ἦσαν αὐτῷ τεσσαράκοντα καὶ τούτων τὴν γενεὰν καταλιπόντεσ τριάκοντα, ἤλαυνέ τε σὺν αὐτοῖσ οὖσιν ἑβδομήκοντα πᾶσιν ἱππάζειν ἀρίστοισ γεγενημένοισ, καὶ πάντασ ὑπὲρ γῆσ ἀπολιπὼν θνήσκει γηραιὸσ καὶ ταφῆσ ἐν Φαραθῷ λαμπρᾶσ τυγχάνει.

Μετὰ δὲ τοῦτον Παλαιστῖνοι τελευτήσαντα κρατοῦσι τῶν Ἰσραηλιτῶν καὶ φόρουσ παρ’ αὐτῶν ἐλάμβανον ἐπ’ ἔτη τεσσαράκοντα.

ταύτησ δ’ ἐλευθεροῦνται τῆσ ἀνάγκησ τούτῳ τῷ τρόπῳ· Μανώχησ τισ Δανιτῶν ἐν ὀλίγοισ ἄριστοσ καὶ τῆσ πατρίδοσ ὁμολογούμενοσ πρῶτοσ εἶχε γύναιον ἐπ’ εὐμορφίᾳ περίβλεπτον καὶ τῶν κατ’ αὐτὸ διαφέρον.

παίδων δ’ οὐ γινομένων αὐτῷ δυσφορῶν ἐπὶ τῇ ἀπαιδίᾳ θεὸν ἱκέτευεν ἐπὶ τὸ προάστειον συνεχῶσ φοιτῶν μετὰ τῆσ γυναικὸσ δοῦναι διαδοχὴν αὐτοῖσ γνησίαν· μέγα δέ ἐστι τοῦτο πεδίον. ἦν δὲ καὶ μανιώδησ ὑπ’ ἔρωτοσ ἐπὶ τῇ γυναικὶ καὶ διὰ τοῦτο ζηλότυποσ ἀκρατῶσ.

μονωθείσῃ δὲ τῇ γυναικὶ φάντασμα ἐπιφαίνεται τοῦ θεοῦ νεανίᾳ καλῷ παραπλήσιον μεγάλῳ καὶ εὐαγγελιζόμενον αὐτῇ παιδὸσ γονὴν κατὰ θεοῦ πρόνοιαν καλοῦ τε καὶ ῥώμην ἐπιφανοῦσ, ὑφ’ ᾧ πονήσειν Παλαιστίνουσ ἀνδρουμένῳ. παρῄνει τε τὰσ κόμασ αὐτῷ μὴ ἀποκείρειν·

ἔσται δ’ αὐτῷ πρὸσ ἄλλο μὲν ποτὸν ἀποστροφὴ τοῦ θεοῦ τοῦτο προστάσσοντοσ, πρὸσ ὕδωρ δὲ μόνον οἰκειότησ" . καὶ ὁ μὲν ταῦτ’ εἰπὼν ᾤχετο κατὰ βούλησιν ἐλθὼν τοῦ θεοῦ. Ἡ δὲ τἀνδρὶ παραγενομένῳ τὰ παρὰ τοῦ ἀγγέλου ἐκδιηγήσατο ἐκθαυμάζουσα τοῦ νεανίσκου τὸ κάλλοσ καὶ τὸ μέγεθοσ, ὡσ ἐκεῖνον ἐκ τῶν ἐπαίνων εἰσ ἔκπληξιν κατὰ ζηλοτυπίαν περιστῆναι καὶ ὑπόνοιαν τὴν ἐκ τοιούτου πάθουσ κινουμένην.

ἡ δὲ βουλομένη τὴν ἄλογον τἀνδρὸσ λύπην σταλῆναι τὸν θεὸν ἱκέτευε πάλιν πέμψαι τὸν ἄγγελον, ὡσ ἂν καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆσ ὁραθείη.

καὶ παραγίνεται πάλιν κατὰ χάριν τοῦ θεοῦ ὁ ἄγγελοσ ὄντων ἐν τῷ προαστείῳ καὶ τῇ γυναικὶ φαίνεται τοῦ ἀνδρὸσ μεμονωμένῃ. ἡ δ’ ἐπιμεῖναι δεηθεῖσα ὡσ ἂν ἀγάγοι τὸν ἄνδρα συγχωρήσαντοσ μέτεισι τὸν Μάνωχον. ὁ δὲ θεασάμενοσ οὐδ’ οὕτωσ ἐπαύετο τῆσ ὑπονοίασ ἠξίωσέ τι καὶ αὐτῷ δηλοῦν ὅσα καὶ τῇ γυναικὶ μηνύσειεν.

ἀρκέσειν δὲ φράσαντοσ ταύτην μόνην εἰδέναι, τίσ εἰή λέγειν ἐκέλευεν, ἵνα τοῦ παιδὸσ γενομένου χάριν αὐτῷ καὶ δωρεὰν παράσχωσι. καὶ θύσαντοσ ἔριφον τοῦ Μανώχου καὶ τοῦτον ὀπτᾶν τῇ γυναικὶ κελεύσαντοσ, ἐπεὶ πάντ’ ἦν εὐτρεπῆ, προσέταξεν ἐπὶ τῆσ πέτρασ ἀποθέσθαι τούσ τε ἄρτουσ καὶ τὰ κρέα χωρὶσ τῶν ἀγγείων.

καὶ ποιησάντων ἅπτεται τῇ ῥάβδῳ ᾗ εἶχε τῶν κρεῶν, τὰ δὲ λάμψαντοσ πυρὸσ ἅμα τοῖσ ἄρτοισ ἐκαίετο καὶ ὁ ἄγγελοσ διὰ τοῦ καπνοῦ ὥσπερ ὀχήματοσ ἀνιὼν εἰσ οὐρανὸν αὐτοῖσ φανερὸσ ἦν.

Μανώχην δὲ φοβούμενον, μή τι σφαλερὸν αὐτοῖσ ἐκ τῆσ ὄψεωσ τοῦ θεοῦ γένοιτο, θαρσεῖν ἡ γυνὴ παρεκελεύετο· ἐπὶ γὰρ συμφέροντι τῷ αὐτῶν τὸν θεὸν αὐτοῖσ ὁραθῆναι. Καὶ κύει τε ἐκείνη καὶ φυλακὴν εἶχε τῶν ἐντολῶν, καὶ γενόμενον τὸ παιδίον Σαμψῶνα καλοῦσιν, ἰσχυρὸν δ’ ἀποσημαίνει τὸ ὄνομα.

ηὔξετο δ’ ὁ παῖσ ῥᾳδίωσ καὶ δῆλοσ ἦν προφητεύσων ὑπὸ τῆσ περὶ τὴν δίαιταν σωφροσύνησ καὶ τῆσ τῶν τριχῶν ἀνέσεωσ. Ἀφικόμενοσ δὲ μετὰ τῶν γονέων εἰσ Θάμνα πόλιν τῶν Παλαιστίνων πανηγύρεωσ ἀγομένησ ἐρᾷ παρθένου τῶν ἐπιχωρίων παρακαλεῖ τε τοὺσ γονεῖσ ἄγεσθαι πρὸσ γάμον αὐτῷ τὴν κόρην.

τῶν δὲ ἀρνουμένων διὰ τὸ μὴ ὁμόφυλον εἶναι, τοῦ θεοῦ κατὰ τὸ Ἑβραίων σύμφορον ἐπινοοῦντοσ τὸν γάμον ἐκνικᾷ μνηστεύσασθαι τὴν παρθένον. συνεχῶσ δ’ ἀπερχόμενοσ πρὸσ τοὺσ γονεῖσ αὐτῆσ συντυγχάνει λέοντι καὶ γυμνὸσ ὢν ἐκδεξάμενοσ αὐτὸν ἄγχει ταῖσ χερσὶ καὶ εἰσ τὸ χωρίον τὸ ὑλῶδεσ ἐνδοτέρω τῆσ ὁδοῦ ῥίπτει τὸ θηρίον.

Πάλιν τε ἀπιὼν πρὸσ τὴν κόρην ἐπιτυγχάνει σμήνει μελιττῶν ἐν τῷ στήθει τοῦ λέοντοσ ἐκείνου νενοσσευκότων, καὶ ἀνελόμενοσ τρία μέλιτοσ κηρία σὺν τοῖσ λοιποῖσ δώροισ οἷσ ἐκόμιζε δίδωσι τῇ παιδί.

ὁ Σαμψὼν εἶπεν, "ἀλλὰ προβάλλοντοσ ἐμοῦ λόγον εἰ λύσετε τοῦτον ἐφ’ ἡμέρασ ἑπτὰ ποιούμενοι τὴν ζήτησιν, ὀθόνασ τε καὶ στολὰσ γέρασ τῆσ συνέσεωσ κατ’ ἄνδρα ἕκαστον φέρεσθε παρ’ ἐμοῦ" .

φιλοτιμουμένων δὲ ὁμοῦ τε συνετοὺσ δόξαι καὶ κέρδοσ εὑρ́ασθαι καὶ λέγειν ἀξιούντων φησίν, ὅτι τὸ πάμβορον γεγεννήκοι βορὰν ἡδεῖαν ἐξ αὐτοῦ καὶ πάνυ ἀηδοῦσ ὄντοσ. ἐγκειμένησ δ’ αὐτῆσ καὶ εἰσ δάκρυα προπιπτούσησ καὶ τεκμήριον τιθεμένησ τῆσ πρὸσ αὐτὴν δυσνοίασ τὸ μὴ λέγειν αὐτῇ, μηνύει τὰ περὶ τὴν ἀναίρεσιν αὐτῇ τοῦ λέοντοσ καὶ ὡσ τὰ τρία βαστάσασ ἐξ αὐτοῦ κηρία μέλιτοσ γεγονότα κομίσειεν αὐτῇ.

καὶ ὁ μὲν οὐδὲν ὑφορώμενοσ δολερὸν σημαίνει τὸ πᾶν, ἡ δ’ ἐκφέρει τὸν λόγον τοῖσ δεηθεῖσι.

κατὰ οὖν τὴν ἑβδόμην ἡμέραν, καθ’ ἣν ἔδει τὸν προβληθέντα λόγον αὐτῷ διασαφεῖν, πρὶν ἢ δῦναι τὸν ἥλιον συνελθόντεσ φασίν, "οὔτε λέοντοσ ἀηδέστερόν τι τοῖσ ἐντυγχάνουσιν οὔτε ἥδιον μέλιτοσ χρωμένοισ" . καὶ ὁ Σαμψὼν εἶπεν οὐδὲ γυναικὸσ εἶναί τι δολερώτερον, ἥτισ ὑμῖν ἐκφέρει τὸν ἡμέτερον λόγον" .

κἀκείνοισ μὲν δίδωσιν ἃ ὑπέσχετο λείαν ποιησάμενοσ Ἀσκαλωνιτῶν τοὺσ κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτῷ συντυχόντασ, Παλαιστῖνοι δ’ εἰσὶ καὶ οὗτοι, τὸν δὲ γάμον ἐκεῖνον παραιτεῖται καὶ ἡ παῖσ ἐκφαυλίσασα τῆσ ὀργῆσ αὐτὸν συνῆν αὐτοῦ φίλῳ νυμφοστόλῳ γεγονότι. Πρὸσ δὲ τὴν ὕβριν ταύτην Σαμψὼν παροξυνθεὶσ ἅπαντασ ἔγνω σὺν αὐτῇ Παλαιστίνουσ μετέρχεσθαι.

θέρουσ δ’ ὄντοσ καὶ πρὸσ ἄμητον ἤδη τῶν καρπῶν ἀκμαζόντων συλλαβὼν τριακοσίασ ἀλώπεκασ καὶ τῶν οὐρῶν ἐξάψασ λαμπάδασ ἡμμένασ ἀφίησιν εἰσ τὰσ ἀρούρασ τῶν Παλαιστίνων. καὶ φθείρεται μὲν οὕτωσ αὐτοῖσ ὁ καρπόσ, Παλαιστῖνοι δὲ γνόντεσ Σαμψῶνοσ εἶναι τὸ ἔργον καὶ τὴν αἰτίαν δι’ ἣν ἔπραξε, πέμψαντεσ τοὺσ ἄρχοντασ εἰσ Θαμνὰ τὴν γενομένην αὐτοῦ γυναῖκα καὶ τοὺσ συγγενεῖσ ζῶντασ κατέπρησαν ὡσ αἰτίουσ τῶν κακῶν γεγονότασ.

Σαμψὼν δὲ πολλοὺσ ἐν τῷ πεδίῳ τῶν Παλαιστίνων ἀποκτείνασ Αἰτὰν κατῴκει, πέτρα δ’ ἐστὶν ὀχυρὰ τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ.

Παλαιστῖνοι δ’ ἐστράτευον ἐπὶ τὴν φυλήν. τῶν δ’ οὐ δικαίωσ λεγόντων τιμωρίαν αὐτοὺσ εἰσπράττεσθαι περὶ τῶν Σαμψῶνοσ ἁμαρτημάτων φόρουσ αὐτοὺσ τελοῦντασ, εἰ βούλονται μὴ ἔχειν αἰτίαν ἔφασαν αὐτοῖσ ὑποχείριον Σαμψῶνα δοῦναι. οἱ δὲ ἀνεπίκλητοι βουλόμενοι τυγχάνειν παρῆσαν ἐπὶ τὴν πέτραν τρισχίλιοι ὁπλῖται καὶ καταμεμψάμενοι τῶν εἰσ Παλαιστίνουσ αὐτῷ τετολμημένων ἄνδρασ ἅπαντι τῷ γένει τῶν Ἑβραίων συμφορὰν ἐπενεγκεῖν δυναμένουσ, ἥκειν τε λέγοντεσ ὅπωσ αὐτὸν λαβόντεσ ὑποχείριον δῶσιν αὐτοῖσ ἠξίουν ἑκοντὶ τοῦθ’ ὑπομένειν.

ὁ δὲ λαβὼν ὁρ́κουσ παρ’ αὐτῶν μηδὲν τούτων ποιήσειν περισσότερον ἀλλὰ τοῖσ ἐχθροῖσ ἐγχειριεῖν μόνον, καταβὰσ ἐκ τῆσ πέτρασ αὑτὸν ἐν τῇ τῶν φυλετῶν τίθησιν ἐξουσίᾳ, κἀκεῖνοι δήσαντεσ αὐτὸν δυσὶ καλωδίοισ ἦγον παραδοῦναι τοῖσ Παλαιστίνοισ.

καὶ γενομένων κατὰ χωρίον, ὃ Σιαγὼν καλεῖται νῦν διὰ τὴν Σαμψῶνοσ ἀνδραγαθίαν ἐπ’ αὐτῷ γενομένην, πάλαι δ’ ἦν ἀνώνυμον, οὐκ ἄπωθεν ἐστρατοπεδευκότων τῶν Παλαιστίνων, ἀλλ’ ὑπαντώντων μετὰ χαρᾶσ καὶ βοῆσ ὡσ ἐπὶ κατωρθωμένοισ οἷσ ἐβούλοντο, διαρρήξασ τὰ δεσμὰ Σαμψὼν ἁρπασάμενοσ ὄνου σιαγόνα παρὰ ποσὶν οὖσαν εἰσ τοὺσ πολεμίουσ ὤσατο καὶ παίων αὐτοὺσ τῇ σιαγόνι κτείνει εἰσ χιλίουσ, τοὺσ δὲ ἄλλουσ τρέπεται ταραχθέντασ.

Σαμψὼν δὲ μεῖζον ἢ χρὴ ἐπὶ τούτῳ φρονῶν οὐ κατὰ θεοῦ συνεργίαν ἔλεγε τοῦτο συμβῆναι, τὴν δ’ ἰδίαν ἀρετὴν ἐπέγραψε τῷ γεγονότι, τῶν πολεμίων τοὺσ μὲν πεσεῖν τοὺσ δ’ εἰσ φυγὴν τραπῆναι διὰ τοῦ παρ’ αὐτοῦ δέουσ αὐχῶν.

δίψουσ δ’ αὐτὸν ἰσχυροῦ κατασχόντοσ κατανοῶν ὡσ οὐδέν ἐστιν ἀνθρώπειοσ ἀρετὴ τῷ θεῷ πάντα προσεμαρτύρει καὶ καθικέτευε μηδὲν τῶν εἰρημένων πρὸσ ὀργὴν λαβόντα τοῖσ πολεμίοισ αὐτὸν ἐγχειρίσαι, παρασχεῖν δὲ βοήθειαν πρὸσ τὸ δεινὸν καὶ ῥύσασθαι τοῦ κακοῦ.

καὶ πρὸσ τὰσ ἱκετείασ ἐπικλασθεὶσ ὁ θεὸσ πηγὴν κατά τινοσ πέτρασ ἀνίησιν ἡδεῖαν καὶ πολλήν, ὅθεν καὶ Σαμψὼν ἐκάλει τὸ χωρίον Σιαγόνα καὶ μέχρι τοῦ δεῦρο τοῦτο λέγεται.

Μετὰ δὲ ταύτην τὴν μάχην Σαμψὼν καταφρονῶν τῶν Παλαιστίνων εἰσ Γάζαν ἀφικνεῖται καὶ ἔν τινι τῶν καταγωγίων διέτριβε.

μαθόντεσ δὲ τῶν Γαζαίων οἱ ἄρχοντεσ τὴν αὐτόθι παρουσίαν αὐτοῦ τὰ πρὸ τῶν πυλῶν ἐνέδραισ καταλαμβάνουσιν, ὅπωσ ἐξιὼν μὴ λάθῃ. Σαμψὼν δέ, οὐ γὰρ λανθάνουσιν αὐτὸν ταῦτα μηχανησάμενοι, περὶ μεσοῦσαν ἤδη τὴν νύκτα ἀναστὰσ ἐνράσσει ταῖσ πύλαισ, αὐταῖσ τε φλιαῖσ καὶ μοχλοῖσ ὅση τε ἄλλη περὶ αὐταῖσ ἦν ξύλωσισ ἀράμενοσ κατωμαδὸν εἰσ τὸ ὑπὲρ Ἑβρῶνοσ ὄροσ φέρων κατατίθησιν.

Παρέβαινε δ’ ἤδη τὰ πάτρια καὶ τὴν οἰκείαν δίαιταν παρεχάρασσεν ξενικῶν μιμήσει ἐθισμῶν καὶ τοῦτ’ αὐτῷ ἀρχὴ κακοῦ γίνεται·

γυναικὸσ γὰρ ἑταιριζομένησ παρὰ τοῖσ Παλαιστίνοισ ἐρασθεὶσ Δαλάλησ τοὔνομα συνῆν αὐτῇ. καὶ τῶν Παλαιστίνων οἱ τοῦ κοινοῦ προεστῶτεσ ἐλθόντεσ πρὸσ αὐτὴν πείθουσιν ἐπαγγελίαισ μαθεῖν παρὰ τοῦ Σαμψῶνοσ τὴν αἰτίαν τῆσ ἰσχύοσ, ὑφ’ ἧσ ἄληπτόσ ἐστι τοῖσ ἐχθροῖσ.

ἡ δὲ παρὰ πότον καὶ τοιαύτην συνουσίαν θαυμάζουσα τὰσ πράξεισ αὐτοῦ ἐτεχνίτευε μαθεῖν, τίνι τρόπῳ τοσοῦτον προύχει κατ’ ἀρετήν. ὁ δὲ Σαμψών, ἔτι γὰρ φρονεῖν ἰσχυρὸσ ἦν, ἀντηπάτα τὴν Δαλάλην φάμενοσ, εἰ κλήμασιν ἑπτὰ δεθείη ἀμπέλου ἔτι καὶ περιειλεῖσθαι δυναμένοισ, ἀσθενέστεροσ ἂν πάντων ἔσοιτο.

ἡ δὲ τότε μὲν ἡσύχασεν, ἀποσημήνασα δὲ τοῖσ ἄρχουσι τῶν Παλαιστίνων ἐνίδρυσε τῶν στρατιωτῶν ἔνδον τινὰσ καὶ μεθύοντα κατέδει τοῖσ κλήμασι κατὰ τὸ ἰσχυρότατον, ἔπειτ’ ἀνεγείρασα ἐδήλου παρεῖναί τινασ ἐπ’ αὐτόν.

ὁ δὲ ῥήξασ τὰ κλήματα βοηθεῖν ὡσ ἐπερχομένων αὐτῷ τινων ἐπειρᾶτο.

καὶ ἡ γυνὴ συνεχῶσ ὁμιλοῦντοσ αὐτῇ τοῦ Σαμψῶνοσ δεινῶσ ἔχειν ἔλεγεν, εἰ κατ’ ἀπιστίαν εὐνοίασ τῆσ πρὸσ αὐτὸν μὴ λέγει ταῦθ’ ἅπερ δεῖται, ὡσ οὐ σιγησομένησ ὅσα μὴ γινώσκεσθαι συμφέρειν οἶδεν αὐτῷ. τοῦ δὲ πάλιν ἀπατῶντοσ αὐτὴν καὶ φήσαντοσ ἑπτὰ κάλοισ δεθέντα τὴν ἰσχὺν ἀπολέσειν, ἐπεὶ καὶ τοῦτο ποιήσασα οὐδὲν ἤνυσεν, τρίτον συνυφῆναι τὰσ κόμασ αὐτοῦ ἐμήνυσεν.

ὡσ δ’ οὐδὲ τούτου γενομένου ἀληθὲσ ηὑρίσκετο, δεομένησ τελευταῖον ὁ Σαμψών, ἔδει γὰρ αὐτὸν συμφορᾷ περιπεσεῖν, χαρίζεσθαι βουλόμενοσ τῇ Δαλάλῃ, "ἐμοῦ, φησίν, ὁ θεὸσ κήδεται καὶ κατὰ τὴν ἐκείνου πρόνοιαν γεννηθεὶσ κόμην ταύτην τρέφω παρεγγυήσαντοσ μὴ ἀποκείρειν τοῦ θεοῦ·

τὴν γὰρ ἰσχὺν εἶναί μοι κατὰ τὴν ταύτησ αὔξησιν καὶ παραμονήν" . ταῦτα μαθοῦσα καὶ στερήσασα τῆσ κόμησ αὐτὸν παραδιδοῖ τοῖσ πολεμίοισ οὐκέτ’ ὄντα ἰσχυρὸν ἀμύνασθαι τὴν ἔφοδον αὐτῶν.

οἱ δ’ ἐκκόψαντεσ αὐτοῦ τοὺσ ὀφθαλμοὺσ δεδεμένον ἄγειν παρέδοσαν. Προϊόντοσ δὲ τοῦ χρόνου ηὔξετο ἡ κόμη τῷ Σαμψῶνι, καὶ ἑορτῆσ οὔσησ τοῖσ Παλαιστίνοισ δημοτελοῦσ καὶ τῶν ἀρχόντων καὶ γνωριμωτάτων ἐν ταὐτῷ εὐωχουμένων, οἶκοσ δ’ ἦν δύο κιόνων στεγόντων αὐτοῦ τὸν ὄροφον, ἄγεται μεταπεμψαμένων ὁ Σαμψὼν εἰσ τὸ συμπόσιον, ὅπωσ ἐνυβρίσωσιν αὐτῷ παρὰ τὸν πότον.

ὁ δὲ δεινότερον τῶν κακῶν ὑπολαμβάνων τὸ μὴ δύνασθαι ὑβριζόμενοσ ἀμύνασθαι, τὸν χειραγωγοῦντα παῖδα πείθει, προσαναπαύσασθαι χρῄζειν εἰπὼν ὑπὸ κόπου, τοῖσ κίοσιν αὐτὸν ἐγγὺσ ἀγαγεῖν.

ὡσ δὲ ἧκεν, ἐνσεισθεὶσ αὐτοῖσ ἐπικαταβάλλει τὸν οἶκον ἀνατραπέντων τῶν κιόνων τρισχιλίοισ ἀνδράσιν, οἳ πάντεσ ἀπέθανον, ἐν αὐτοῖσ δὲ καὶ Σαμψών.

καὶ τὸν μὲν τοιοῦτον κατέσχε τέλοσ ἄρξαντα τῶν Ἰσραηλιτῶν εἴκοσιν ἔτη. θαυμάζειν δὲ ἄξιον τῆσ ἀρετῆσ καὶ τῆσ ἰσχύοσ καὶ τοῦ περὶ τὴν τελευτὴν μεγαλόφρονοσ τὸν ἄνδρα καὶ τῆσ ὀργῆσ τῆσ μέχρι τοῦ τελευτᾶν πρὸσ τοὺσ πολεμίουσ.

καὶ τὸ μὲν ὑπὸ γυναικὸσ ἁλῶναι δεῖ τῇ φύσει τῶν ἀνθρώπων προσάπτειν ἥττονι ἁμαρτημάτων οὔσῃ, μαρτυρεῖν δὲ ἐκείνῳ τὴν εἰσ τὰ ἄλλα πάντα τῆσ ἀρετῆσ περιουσίαν. οἱ δὲ συγγενεῖσ ἀράμενοι τὸ σῶμα αὐτοῦ θάπτουσιν ἐν Σαρασᾶ τῇ πατρίδι μετὰ τῶν συγγενῶν. Μετὰ δὲ τὴν Σαμψῶνοσ τελευτὴν προέστη τῶν Ἰσραηλιτῶν Ἠλὶσ ὁ ἀρχιερεύσ.

ἐπὶ τούτου λιμῷ τῆσ χώρασ κακοπαθούσησ αὐτῶν Ἀβιμέλεχοσ ἐκ Βηθλέμων, ἔστι δὲ ἡ πόλισ αὕτη τῆσ Ιοὔδα φυλῆσ, ἀντέχειν τῷ δεινῷ μὴ δυνάμενοσ τήν τε γυναῖκα Νααμεὶν καὶ τοὺσ παῖδασ τοὺσ ἐξ αὐτῆσ αὐτῷ γεγενημένουσ Χελλιῶνα καὶ Μαλαῶνα ἐπαγόμενοσ εἰσ τὴν Μωαβῖτιν μετοικίζεται. καὶ προχωρούντων αὐτῷ κατὰ νοῦν τῶν πραγμάτων ἄγεται τοῖσ υἱοῖσ γυναῖκασ Μωαβίτιδασ Χελλιῶνι μὲν Ὀρφᾶν Ῥούθην δὲ Μαλαῶνι.

καὶ ἡ Ναάμισ πικρῶσ ἐπὶ τοῖσ συμβεβηκόσι φέρουσα καὶ τὴν ὑπ’ ὄψιν τῶν φιλτάτων ἐρημίαν οὐχ ὑπομένουσα, δι’ ἣν καὶ τῆσ πατρίδοσ ἐξεληλύθει, πάλιν εἰσ αὐτὴν ἀπηλλάττετο·

καὶ γὰρ ἤδη καλῶσ τὰ κατ’ αὐτὴν ἐπυνθάνετο χωρεῖν.

οὐκ ἐκαρτέρουν δὲ διαζευγνύμεναι αὐτῆσ αἱ νύμφαι, οὐδὲ παραιτουμένη βουλομένασ συνεξορμᾶν πείθειν ἐδύνατο, ἀλλ’ ἐγκειμένων εὐξαμένη γάμον εὐτυχέστερον αὐταῖσ οὗ διημαρτήκεσαν παισὶ τοῖσ αὐτῆσ γαμηθεῖσαι καὶ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν κτῆσιν, ὅτε τὰ πρὸσ αὐτὴν οὕτωσ ἐστί, μένειν αὐτόθι παρεκάλει καὶ μὴ συμμεταλαμβάνειν αὐτῇ βούλεσθαι πραγμάτων ἀδήλων τὴν πάτριον γῆν καταλιπούσασ. ἡ μὲν οὖν Ὀρφᾶ μένει, τὴν δὲ Ῥούθην μὴ πεισθεῖσαν ἀπήγαγε κοινωνὸν παντὸσ τοῦ προστυχόντοσ γενησομένην.

Ἐλθοῦσαν δὲ Ῥούθην μετὰ τῆσ πενθερᾶσ εἰσ τὴν Βηθλεέμων Βοώζησ Ἀβιμελέχου συγγενὴσ ὢν δέχεται ξενίᾳ.

καὶ ἡ Ναάμισ, προσαγορευόντων αὐτὴν ὀνομαστί, δικαιότερον εἶπε Μαρὰν καλεῖτέ με· σημαίνει δὲ καθ’ Ἑβραίων γλῶτταν ναάμισ μὲν εὐτυχίαν, μαρὰ δὲ ὀδύνην. ἀμήτου δὲ γενομένου ἐξῄει καλαμησομένη κατὰ συγχώρησιν τῆσ πενθερᾶσ ἡ Ῥούθη, ὅπωσ τροφῆσ εὐποροῖεν, καὶ εἰσ τὸ Βοώζου τυχαίωσ ἀφικνεῖται χωρίον.

παραγενόμενοσ δὲ Βόαζοσ μετ’ ὀλίγον καὶ θεασάμενοσ τὴν κόρην ἀνέκρινε τὸν ἀγροκόμον περὶ τῆσ παιδόσ. ὁ δὲ μικρὸν ἔμπροσθεν παρ’ αὐτῆσ ἅπαντα προπεπυσμένοσ ἐδήλου τῷ δεσπότῃ. ὁ δὲ τῆσ περὶ τὴν πενθερὰν εὐνοίασ ἅμα καὶ μνήμησ τοῦ παιδὸσ αὐτῆσ ᾧ συνῴκησεν ἀσπασάμενοσ καὶ εὐξάμενοσ αὐτῇ πεῖραν ἀγαθῶν καλαμᾶσθαι μὲν αὐτὴν οὐκ ἠξίωσεν, θερίζειν δὲ πᾶν ὅ τι καὶ δύναιτο καὶ λαμβάνειν ἐπιτρέπει προστάξασ τῷ ἀγροκόμῳ μηδὲν αὐτὴν διακωλύειν λαμβάνειν, ἄριστόν τε παρέχειν αὐτῇ καὶ ποτόν, ὁπότε σιτίζοι τοὺσ θερίζοντασ.

Ῥούθη δὲ ἄλφιτα λαβοῦσα παρ’ αὐτοῦ ἐφύλαξε τῇ ἑκυρᾷ καὶ παρῆν ὀψὲ κομίζουσα μετὰ τῶν σταχύων·

ἐτετηρήκει δ’ αὐτῇ καὶ ἡ Ναάμισ ἀπομοίρασ βρωμάτων τινῶν, οἷσ αὐτὴν ἐπολυώρουν οἱ γειτονεύοντεσ· διηγεῖται δὲ αὐτῇ καὶ τὰ παρὰ τοῦ Βοάζου πρὸσ αὐτὴν εἰρημένα. δηλωσάσησ δ’ ἐκείνησ ὡσ συγγενήσ ἐστι καὶ τάχα ἂν δι’ εὐσέβειαν προνοήσειεν αὐτῶν, ἐξῄει πάλιν ταῖσ ἐχομέναισ ἡμέραισ ἐπὶ καλάμησ συλλογὴν σὺν ταῖσ Βοάζου θεραπαινίσιν.

Ἐλθών τε μετ’ οὐ πολλὰσ ἡμέρασ καὶ Βόαζοσ ἤδη τῆσ κριθῆσ λελικμημένησ ἐπὶ τῆσ ἅλωοσ ἐκάθευδε.

τοῦτο πυθομένη ἡ Ναάμισ τεχνᾶται παρακατακλῖναι τὴν Ῥούθην αὐτῷ· καὶ γὰρ ἔσεσθαι χρηστὸν αὐταῖσ ὁμιλήσαντα τῇ παιδί· καὶ πέμπει τὴν κόρην ὑπνωσομένην αὐτοῦ παρὰ τοῖσ ποσίν. ἡ δέ, πρὸσ οὐδὲν γὰρ ἀντιλέγειν τῶν ὑπὸ τῆσ ἑκυρᾶσ κελευομένων ὅσιον ἡγεῖτο, παραγίνεται καὶ παραυτίκα μὲν λανθάνει τὸν Βόαζον βαθέωσ καθυπνωκότα, περιεγερθεὶσ δὲ περὶ μέσην νύκτα καὶ αἰσθόμενοσ τῆσ ἀνθρώπου παρακατακειμένησ ἀνέκρινε τίσ εἰή.

τῆσ δ’ εἰπούσησ τοὔνομα καὶ φαμένησ ὡσ αὐτῆσ δεσπότην συγχωρεῖν, τότε μὲν ἡσυχίαν ἄγει, ὄρθριοσ δὲ πρὶν ἢ τοὺσ οἰκέτασ ἄρξασθαι κινεῖσθαι πρὸσ τὸ ἔργον περιεγείρασ αὐτὴν κελεύει τῶν κριθῶν λαβοῦσαν ὅ τι καὶ δύναιτο πορεύεσθαι πρὸσ τὴν ἑκυρὰν πρὶν ὀφθῆναί τισιν αὐτόθι κεκοιμημένην, φυλάττεσθαι σῶφρον τὴν ἐπὶ τοιούτοισ διαβολὴν καὶ μάλιστ’ ἐπὶ μὴ γεγονόσι.

περὶ μέντοι τοῦ παντὸσ οὕτω, φησίν, ἔσται, [ἐρωτᾶν] τὸν ἔγγιστά μου τῷ γένει τυγχάνοντα, εἰ σοῦ χρεία γαμετῆσ ἐστιν αὐτῷ, καὶ λέγοντι μὲν ἀκολουθήσεισ ἐκείνῳ, παραιτουμένου δὲ νόμῳ σε συνοικήσουσαν ἄξομαι.

Ταῦτα τῇ ἑκυρᾷ δηλωσάσησ εὐθυμία κατεῖχεν αὐτὰσ ἐν ἐλπίδι τοῦ πρόνοιαν ἕξειν αὐτῶν Βόαζον γενομένασ.

κἀκεῖνοσ ἤδη μεσούσησ τῆσ ἡμέρασ κατελθὼν εἰσ τὴν πόλιν τήν τε γερουσίαν συνῆγε καὶ μεταπεμψάμενοσ Ῥούθην ἐκάλει καὶ τὸν συγγενῆ, καὶ παραγενομένου φησίν· "Ἀβιμελέχου καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ κλήρων κρατεῖσ;

ὁμολογήσαντοσ δὲ συγχωρούντων τῶν νόμων κατὰ ἀγχιστείαν, "οὐκοῦν, φησὶν ὁ Βόαζοσ, οὐκ ἐξ ἡμισείασ δεῖ μεμνῆσθαι τῶν νόμων. ἀλλὰ πάντα ποιεῖν κατ’ αὐτούσ. Μαάλου γὰρ δεῦρ’ ἥκει γύναιον, ὅπερ εἰ θέλεισ τῶν ἀγρῶν κρατεῖν γαμεῖν σε δεῖ κατὰ τοὺσ νόμουσ. " ὁ δὲ Βοάζῳ καὶ τοῦ κλήρου καὶ τῆσ γυναικὸσ παρεχώρει συγγενεῖ μὲν ὄντι καὶ αὐτῷ τῶν τετελευτηκότων, εἶναι δὲ καὶ γυναῖκα λέγων αὐτῷ καὶ παῖδασ ἤδη.

μαρτυράμενοσ οὖν ὁ Βόαζοσ τὴν γερουσίαν ἐκέλευε τῇ γυναικὶ ὑπολῦσαι αὐτὸν προσελθοῦσαν κατὰ τὸν νόμον καὶ πτύειν εἰσ τὸ πρόσωπον.

γενομένου δὲ τούτου Βόαζοσ γαμεῖ τὴν Ῥούθην καὶ γίνεται παιδίον αὐτοῖσ μετ’ ἐνιαυτὸν ἄρρεν. τοῦτο ἡ Ναάμισ τιτθευομένη κατὰ συμβουλίαν τῶν γυναικῶν Ὠβήδην ἐκάλεσεν ἐπὶ γηροκομίᾳ τῇ αὐτῆσ τραφησόμενον·

ὠβήδησ γὰρ κατὰ διάλεκτον τὴν Ἑβραίων ἀποσημαίνει δουλεύων. Ὠβήδου δὲ γίνεται παῖσ Ιἐσσαῖοσ, τούτου Δαβίδησ ὁ βασιλεύσασ καὶ παισὶ τοῖσ αὐτοῦ καταλιπὼν τὴν ἡγεμονίαν ἐπὶ μίαν καὶ εἴκοσι γενεὰσ ἀνδρῶν. τὰ μὲν οὖν κατὰ Ῥούθην ἀναγκαίωσ διηγησάμην ἐπιδεῖξαι βουλόμενοσ τὴν τοῦ θεοῦ δύναμιν, ὅτι τούτῳ παράγειν ἐφικτόν ἐστιν εἰσ ἀξίωμα λαμπρὸν καὶ τοὺσ ἐπιτυχόντασ, εἰσ οἱο͂ν ἀνήγαγε καὶ Δαβίδην ἐκ τοιούτων γενόμενον.

Ἑβραῖοι δὲ τῶν πραγμάτων αὐτοῖσ ὑπενεχθέντων πάλιν πόλεμον ἐκφέρουσι Παλαιστίνοισ διὰ τοιαύτην αἰτίαν·

Ἠλὶ τῷ ἀρχιερεῖ δύο παῖδεσ ἦσαν Ὁφνίησ τε καὶ Φινεέσησ. οὗτοι καὶ πρὸσ ἀνθρώπουσ ὑβρισταὶ γενόμενοι καὶ πρὸσ τὸ θεῖον ἀσεβεῖσ οὐδενὸσ ἀπείχοντο παρανομήματοσ, καὶ τὰ μὲν ἐφέροντο τῶν γερῶν κατὰ τιμήν, ἃ δ’ ἐλάμβανον αὐτοῖσ ἁρπαγῆσ τρόπῳ, γυναῖκάσ τε τὰσ ἐπὶ θρησκείᾳ παραγινομένασ ὕβριζον φθοραῖσ ταῖσ μὲν βίαν προσφέροντεσ τὰσ δὲ δώροισ ὑπαγόμενοι·

τυραννίδοσ δ’ οὐθὲν ἀπέλειπεν ὁ βίοσ αὐτῶν. ὅ τε οὖν πατὴρ αὐτὸσ ἐπὶ τούτοισ χαλεπῶσ εἶχεν ὅσον οὐδέπω προσδοκῶν ἥξειν ἐκ θεοῦ τιμωρίαν αὐτοῖσ ἐπὶ τοῖσ πραττομένοισ, τό τε πλῆθοσ ἐδυσφόρει, κἀπειδὴ φράζει τὴν ἐσομένην συμφορὰν ὁ θεὸσ τοῖσ παισὶν αὐτοῦ τῷ τε Ἠλὶ καὶ Σαμουήλῳ τῷ προφήτῃ παιδὶ τότε ὄντι, τότε φανερὸν ἐπὶ τοῖσ υἱοῖσ πένθοσ ἦγε.

Βούλομαι δὲ τὰ περὶ τοῦ προφήτου πρότερον διεξελθὼν ἔπειθ’ οὕτωσ τὰ περὶ τοὺσ Ἠλὶ παῖδασ εἰπεῖν καὶ τὴν δυστυχίαν τὴν τῷ παντὶ λαῷ Ἑβραίων γενομένην.

Ἀλκάνησ Λευίτησ ἀνὴρ τῶν ἐν μέσῳ πολιτῶν τῆσ Ἐφράμου κληρουχίασ Ῥαμαθὰν πόλιν κατοικῶν ἐγάμει δύο γυναῖκασ Ἄνναν τε καὶ Φενάνναν.

ἐκ δὴ ταύτησ καὶ παῖδεσ αὐτῷ γίνονται, τὴν δ’ ἑτέραν ἄτεκνον οὖσαν ἀγαπῶν διετέλει. ἀφικομένου δὲ μετὰ τῶν γυναικῶν τοῦ Ἀλκάνου εἰσ Σιλὼ πόλιν θῦσαι, ἐνταῦθα γὰρ ἡ σκηνὴ τοῦ θεοῦ ἐπεπήγει καθὼσ προειρήκαμεν, καὶ πάλιν κατὰ τὴν εὐωχίαν νέμοντοσ μοίρασ κρεῶν ταῖσ τε γυναιξὶ καὶ τοῖσ τέκνοισ, ἡ Ἄννα θεασαμένη τοὺσ τῆσ ἑτέρασ παῖδασ τῇ μητρὶ περικαθημένουσ, εἰσ δάκρυά τε προύπεσε καὶ τῆσ ἀπαιδίασ αὑτὴν ὠλοφύρετο καὶ τῆσ μονώσεωσ.

καὶ τῆσ τἀνδρὸσ παραμυθίασ τῇ λύπῃ κρατήσασα εἰσ τὴν σκηνὴν ᾤχετο τὸν θεὸν ἱκετεύουσα δοῦναι γονὴν αὐτῇ καὶ ποιῆσαι μητέρα, ἐπαγγελλομένη τὸ πρῶτον αὐτῇ γενησόμενον καθιερώσειν ἐπὶ διακονίᾳ τοῦ θεοῦ δίαιταν οὐχ ὁμοίαν τοῖσ ἰδιώταισ ποιησόμενον.

διατριβούσησ δ’ ἐπὶ ταῖσ εὐχαῖσ πολὺν χρόνον Ἠλὶσ ὁ ἀρχιερεύσ, ἐκαθέζετο γὰρ πρὸ τῆσ σκηνῆσ, ὡσ παροινοῦσαν ἐκέλευεν ἀπιέναι.

τῆσ δὲ πιεῖν ὕδωρ φαμένησ, λυπουμένησ δ’ ἐπὶ παίδων ἀπορίᾳ τὸν θεὸν ἱκετεύειν, θαρσεῖν παρεκελεύετο παρέξειν αὐτῇ παῖδασ τὸν θεὸν καταγγέλλων. Παραγενομένη δ’ εὐέλπισ πρὸσ τὸν ἄνδρα τροφὴν χαίρουσα προσηνέγκατο, καὶ ἀναστρεψάντων εἰσ τὴν πατρίδα κύειν ἤρξατο καὶ γίνεται παιδίον αὐτοῖσ, ὃν Σαμουῆλον προσαγορεύουσι·

θεαίτητον ἄν τισ εἴποι. παρῆσαν οὖν ὑπὲρ τῆσ τοῦ παιδὸσ θύσοντεσ γενέσεωσ δεκάτασ τ’ ἔφερον. ἀναμνησθεῖσα δ’ ἡ γυνὴ τῆσ εὐχῆσ τῆσ ἐπὶ τῷ παιδὶ γεγενημένησ παρεδίδου τῷ Ἠλὶ ἀνατιθεῖσα τῷ θεῷ προφήτην γενησόμενον·

κόμη τε οὖν αὐτῷ ἀνεῖτο καὶ ποτὸν ἦν ὕδωρ. καὶ Σαμουῆλοσ μὲν ἐν τῷ ἱερῷ διῆγε τρεφόμενοσ, Ἀλκάνῃ δ’ ἐκ τῆσ Ἄννασ υἱεῖσ τε γίνονται καὶ τρεῖσ θυγατέρεσ. Σαμουῆλοσ δὲ πεπληρωκὼσ ἔτοσ ἤδη δωδέκατον προεφήτευε.

καί ποτε κοιμώμενον ὀνομαστὶ ἐκάλεσεν ὁ θεόσ· ὁ δὲ νομίσασ ὑπὸ τοῦ ἀρχιερέωσ πεφωνῆσθαι παραγίνεται πρὸσ αὐτόν. οὐ φαμένου δὲ καλέσαι τοῦ ἀρχιερέωσ ὁ θεὸσ εἰσ τρὶσ τοῦτο ποιεῖ. καὶ Ἠλὶσ διαυγασθείσ φησι πρὸσ αὐτόν, "ἀλλ’ ἐγὼ [μὲν], Σαμουῆλε, σιγὴν ὡσ καὶ τὸ πρὶν ἦγον, θεὸσ δ’ ἐστὶν ὁ καλῶν, σήμαινέ τε πρὸσ αὐτόν, ὅτι παρατυγχάνω.

" καὶ τοῦ θεοῦ φθεγξαμένου πάλιν ἀκούσασ ἠξίου λαλεῖν ἐπὶ τοῖσ χρωμένοισ· οὐ γὰρ ὑστερήσειν αὐτὸν ἐφ’ οἷσ ἂν θελήσῃ διακονίασ. καὶ ὁ θεόσ "ἐπεί, φησί, παρατυγχάνεισ, μάνθανε συμφορὰν Ἰσραηλίταισ ἐσομένην λόγου μείζονα καὶ πίστεωσ τοῖσ παρατυγχάνουσι, καὶ τοὺσ Ἠλὶ δὲ παῖδασ ἡμέρᾳ μιᾷ τεθνηξομένουσ καὶ τὴν ἱερωσύνην μετελευσομένην εἰσ τὴν Ἐλεαζάρου οἰκίαν·

Ἠλὶσ γὰρ τῆσ ἐμῆσ θεραπείασ μᾶλλον τοὺσ υἱοὺσ καὶ παρὰ τὸ συμφέρον αὐτοῖσ ἠγάπησε. " ταῦτα βιασάμενοσ ὁρ́κοισ εἰπεῖν αὐτῷ τὸν προφήτην Ἠλίσ, οὐ γὰρ ἐβούλετο λυπεῖν αὐτὸν λέγων, ἔτι μᾶλλον βεβαιοτέραν εἶχε τὴν προσδοκίαν τῆσ τῶν τέκνων ἀπωλείασ.

Σαμουήλου δὲ ηὔξετο ἐπὶ πλέον ἡ δόξα πάντων ὧν προεφήτευσεν ἀληθινῶν βλεπομένων. Κατὰ τοῦτον δὴ τὸν καιρὸν καὶ Παλαιστῖνοι στρατεύσαντεσ ἐπὶ τοὺσ Ἰσραηλίτασ στρατοπεδεύονται κατὰ πόλιν Ἀμφεκᾶν, δεξαμένων δ’ ἐξ ὀλίγου τῶν Ἰσραηλιτῶν συνῄεσαν εἰσ τὴν ἐχομένην καὶ νικῶσιν οἱ Παλαιστῖνοι καὶ κτείνουσι μὲν τῶν Ἑβραίων εἰσ τετρακισχιλίουσ, τὸ δὲ λοιπὸν πλῆθοσ συνδιώκουσιν εἰσ τὸ στρατόπεδον.

Δείσαντεσ δὲ περὶ τῶν ὅλων Ἑβραῖοι πέμπουσιν ὡσ τὴν γερουσίαν καὶ τὸν ἀρχιερέα τὴν κιβωτὸν τοῦ θεοῦ κελεύοντεσ κομίζειν, ἵνα παρούσησ αὐτῆσ παρατασσόμενοι κρατῶσι τῶν πολεμίων ἀγνοοῦντεσ, ὅτι μείζων ἐστὶν ὁ καταψηφισάμενοσ αὐτῶν τὴν συμφορὰν τῆσ κιβωτοῦ, δι’ ὃν καὶ ταύτην συνέβαινεν εἶναι.

παρῆν τε οὖν ἡ κιβωτὸσ καὶ οἱ τοῦ ἀρχιερέωσ υἱεῖσ τοῦ πατρὸσ αὐτοῖσ ἐπιστείλαντοσ, εἰ ληφθείσησ τῆσ κιβωτοῦ ζῆν ἐθέλουσιν, εἰσ ὄψιν αὐτῷ μὴ παραγίνεσθαι.

Φινεέσησ δὲ ἤδη καὶ ἱερᾶτο τοῦ πατρὸσ αὐτῷ παρακεχωρηκότοσ διὰ τὸ γῆρασ. θάρσοσ οὖν ἐπιγίνεται πολὺ τοῖσ Ἑβραίοισ ὡσ διὰ τὴν ἄφιξιν τῆσ κιβωτοῦ περιεσομένοισ τῶν πολεμίων, κατεπλήττοντο δὲ οἱ πολέμιοι δεδιότεσ τὴν παρουσίαν τῆσ κιβωτοῦ τοῖσ Ἰσραηλίταισ.

ταῖσ μέντοι γε ἑκατέρων προσδοκίαισ οὐχ ὅμοιον ἀπήντησε τὸ ἔργον, ἀλλὰ συμβολῆσ γενομένησ ἣν μὲν ἤλπιζον νίκην Ἑβραῖοι τῶν Παλαιστίνων αὕτη γίνεται, ἣν δ’ ἐφοβοῦντο ἧτταν οὗτοι ταύτην Ἑβραῖοι παθόντεσ ἔγνωσαν αὐτοὺσ μάτην ἐπὶ τῇ κιβωτῷ τεθαρσηκότασ· ἐτράπησάν τε γὰρ εὐθὺσ εἰσ χεῖρασ ἐλθόντεσ τῶν πολεμίων καὶ ἀπέβαλον εἰσ τρισμυρίουσ, ἐν οἷσ ἔπεσον καὶ οἱ τοῦ ἀρχιερέωσ υἱεῖσ, ἥ τε κιβωτὸσ ἤγετο πρὸσ τῶν πολεμίων.

Ἀπαγγελθείσησ δὲ τῆσ ἥττησ εἰσ τὴν Σιλὼ καὶ τῆσ αἰχμαλωσίασ τῆσ κιβωτοῦ, Βενιαμίτησ γάρ τισ αὐτοῖσ ἄγγελοσ ἀφικνεῖται νεανίασ παρατετευχὼσ τῷ γεγονότι, πένθουσ ἀνεπλήσθη πᾶσα ἡ πόλισ.

καὶ Ἠλὶσ ὁ ἀρχιερεύσ, ἐκαθέζετο γὰρ καθ’ ἑτέρασ τῶν πυλῶν ἐφ’ ὑψηλοῦ θρόνου, ἀκούσασ οἰμωγῆσ καὶ νομίσασ νεώτερόν τι πεπρᾶχθαι περὶ τοὺσ οἰκείουσ καὶ μεταπεμψάμενοσ τὸν νεανίαν, ὡσ ἔγνω τὰ κατὰ τὴν μάχην, ῥᾴων ἦν ἐπὶ τὸ τοῖσ παισὶ τοῖσ αὐτοῦ συνενηνεγμένοισ περὶ τὸ στρατόπεδον ὡσ ἂν προεγνωκὼσ παρὰ τοῦ θεοῦ τὸ συμβησόμενον καὶ προαπηγγελκώσ·

συνέχει γὰρ ἀκριβῶσ τὰ κατὰ προσδοκίαν συντυχόντα τῶν δεινῶν. ὡσ δὲ καὶ τὴν κιβωτὸν ἤκουσεν ᾐχμαλωτίσθαι πρὸσ τῶν πολεμίων, ὑπὸ τοῦ παρ’ ἐλπίδασ αὐτῷ τοῦτο προσπεσεῖν περιαλγήσασ ἀποκυλισθεὶσ ἀπὸ τοῦ θρόνου τελευτᾷ, ὀκτὼ καὶ ἐνενήκοντα βιώσασ ἔτη τὰ πάντα καὶ τούτων τεσσαράκοντα κατασχὼν τὴν ἀρχήν.

Θνήσκει δὲ κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν καὶ ἡ Φινεέσου τοῦ παιδὸσ γυνὴ μὴ καρτερήσασα ζῆν ἐπὶ τῇ τἀνδρὸσ δυστυχίᾳ.

κυούσῃ μὲν αὐτῇ προσηγγέλη τὸ περὶ τὸν ἄνδρα πάθοσ, τίκτει δ’ ἑπταμηνιαῖον παῖδα, ὃν καὶ ζήσαντα Ιἀχώβην προσηγόρευσαν, σημαίνει δὲ ἀδοξίαν τὸ ὄνομα, διὰ τὴν προσπεσοῦσαν δύσκλειαν τότε τῷ στρατῷ. Ἦρξε δὲ πρῶτοσ Ἠλὶσ Ἰθαμάρου τῆσ ἑτέρου τῶν Αἀρῶνοσ υἱῶν οἰκίασ·

μεθ’ ὃν Ἀβιεζέρησ υἱὸσ ὢν αὐτοῦ τὴν τιμὴν παραλαβὼν παιδὶ αὐτοῦ Βόκκι τοὔνομα αὐτὴν κατέλιπε, παρ’ οὗ διεδέξατο Ὄζισ υἱὸσ ὤν, μεθ’ ὃν Ἠλὶσ ἔσχε τὴν ἱερωσύνην, περὶ οὗ νῦν ὁ λόγοσ, καὶ τὸ γένοσ τὸ ἀπ’ ἐκείνου μέχρι τῶν κατὰ τὴν τοῦ Σολομῶνοσ βασιλείαν καιρῶν.

τότε δὲ οἱ Ἐλεαζάρου πάλιν αὐτὴν ἀπέλαβον.

SEARCH

MENU NAVIGATION