Demosthenes, Speeches 11-20, Ὑπὲρ Μεγαλοπολιτῶν

(데모스테네스, Speeches 11-20, Ὑπὲρ Μεγαλοπολιτῶν)

ἀμφότεροί μοι δοκοῦσιν ἁμαρτάνειν, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, καὶ οἱ τοῖσ Ἀρκάσι καὶ οἱ τοῖσ Λακεδαιμονίοισ συνειρηκότεσ· ὥσπερ γὰρ ἀφ’ ἑκατέρων ἥκοντεσ, οὐχ ὑμῶν ὄντεσ πολῖται, πρὸσ οὓσ ἀμφότεροι πρεσβεύουσι, κατηγοροῦσι καὶ διαβάλλουσιν ἀλλήλουσ. ἦν δὲ τοῦτο μὲν τῶν ἀφιγμένων ἔργον, τὸ δὲ κοινῶσ ὑπὲρ τῶν πραγμάτων λέγειν καὶ τὰ βέλτισθ’ ὑπὲρ ὑμῶν σκοπεῖν ἄνευ φιλονικίασ τῶν ἐνθάδε συμβουλεύειν ἀξιούντων. νῦν δ’ ἔγωγε, εἴ τισ αὐτῶν ἀφέλοι τὸ γιγνώσκεσθαι καὶ τὸ τῇ φωνῇ λέγειν Ἀττικιστί, πολλοὺσ ἂν οἶμαι τοὺσ μὲν Ἀρκάδασ, τοὺσ δὲ Λάκωνασ αὐτῶν εἶναι νομίσαι.

ἐγὼ δ’ ὁρῶ μὲν ὡσ χαλεπὸν τὰ βέλτιστα λέγειν ἐστί· συνεξηπατημένων γὰρ ὑμῶν, καὶ τῶν μὲν ταυτί, τῶν δὲ ταυτὶ βουλομένων, ἂν τὰ μεταξύ τισ ἐγχειρῇ λέγειν κᾆθ’ ὑμεῖσ μὴ περιμένητε μαθεῖν, χαριεῖται μὲν οὐδετέροισ, διαβεβλήσεται δὲ πρὸσ ἀμφοτέρουσ· οὐ μὴν ἀλλ’ αἱρήσομαι μᾶλλον αὐτόσ, ἂν ἄρα τοῦτο πάθω, δοκεῖν φλυαρεῖν, ἢ παρ’ ἃ βέλτιστα νομίζω τῇ πόλει, προέσθαι τισὶν ὑμᾶσ ἐξαπατῆσαι.

τὰ μὲν οὖν ἄλλ’ ὕστερον, ἂν ὑμῖν βουλομένοισ ᾖ, λέξω· ἀπὸ δὲ τῶν ὁμολογουμένων ὑφ’ ἁπάντων ἄρξομαι, ἃ κράτιστα νομίζω διδάσκειν. οὐκοῦν οὐδ’ ἂν εἷσ ἀντείποι ὡσ οὐ συμφέρει τῇ πόλει καὶ Λακεδαιμονίουσ ἀσθενεῖσ εἶναι καὶ Θηβαίουσ τουτουσί.

ἔστι τοίνυν ἔν τινι τοιούτῳ καιρῷ τὰ πράγματα νῦν, εἴ τι δεῖ τοῖσ εἰρημένοισ πολλάκισ παρ’ ὑμῖν λόγοισ τεκμήρασθαι, ὥστε Θηβαίουσ μὲν Ὀρχομενοῦ καὶ Θεσπιῶν καὶ Πλαταιῶν οἰκισθεισῶν ἀσθενεῖσ γενέσθαι, Λακεδαιμονίουσ δ’, εἰ ποιήσονται τὴν Ἀρκαδίαν ὑφ’ ἑαυτοῖσ καὶ Μεγάλην πόλιν ἀναιρήσουσι, πάλιν ἰσχυροὺσ γενήσεσθαι. σκεπτέον τοίνυν μὴ πρότερον τούσδε γενέσθαι φοβεροὺσ καὶ μεγάλουσ ἐάσωμεν ἢ ’κεῖνοι μικροὶ γεγενήσονται, καὶ λάθωσιν ἡμᾶσ πλείονι μείζουσ οἱ Λακεδαιμόνιοι γενόμενοι ἢ ὅσῳ τοὺσ Θηβαίουσ ἐλάττουσ συμφέρει γενέσθαι.

οὐ γὰρ ἐκεῖνό γ’ ἂν εἴποιμεν, ὡσ ἀνταλλάξασθαι βουλοίμεθ’ <ἂν> ἀντιπάλουσ Λακεδαιμονίουσ ἀντὶ Θηβαίων, οὐδὲ τοῦτ’ ἔσθ’ ὃ σπουδάζομεν, ἀλλ’ ὅπωσ μηδέτεροι δυνήσονται μηδὲν ἡμᾶσ ἀδικεῖν· οὕτω γὰρ ἂν ἡμεῖσ μετὰ πλείστησ ἀδείασ εἰήμεν. ἀλλὰ νὴ Δία ταῦτα μὲν οὕτωσ δεῖν ἔχειν φήσομεν, δεινὸν δ’ εἰ, πρὸσ οὓσ παρεταττόμεθ’ ἐν Μαντινείᾳ, τούτουσ συμμάχουσ αἱρησόμεθα, εἶτα βοηθήσομεν τούτοισ ἐναντί’ ἐκείνοισ μεθ’ ὧν τότ’ ἐκινδυνεύομεν.

κἀμοὶ ταῦτα δοκεῖ, προσδεῖσθαι δ’ ἔτι τοῦ τὰ δίκαια ποιεῖν ἐθελόντων τῶν ἑτέρων. εἰ μὲν τοίνυν ἐθελήσουσιν εἰρήνην ἅπαντεσ ἄγειν, οὐ βοηθήσομεν τοῖσ Μεγαλοπολίταισ·

οὐδὲν γὰρ δεήσει· ὥστ’ οὐδ’ ὁτιοῦν ὑπεναντίον ἡμῖν ἔσται πρὸσ τοὺσ συμπαραταξαμένουσ, σύμμαχοι δ’ ἡμῖν οἱ μὲν ὑπάρχουσιν, ὥσ φασιν, οἱ δὲ προσγενήσονται νυνί. καὶ τί ἂν ἄλλο βουλοίμεθα;

ἐὰν δ’ ἀδικῶσι καὶ πολεμεῖν οἰώνται δεῖν, εἰ μὲν ὑπὲρ τούτου μόνον βουλευτέον, εἰ χρὴ Μεγάλην πόλιν ἡμᾶσ προέσθαι Λακεδαιμονίοισ ἢ μή, δίκαιον μὲν οὔ, συγχωρῶ δ’ ἔγωγ’ ἐᾶσαι καὶ μηδὲν ἐναντιωθῆναι τοῖσ γε τῶν αὐτῶν μετασχοῦσι κινδύνων· εἰ δ’ ἅπαντεσ ἐπίστασθ’ ὅτι, ταύτην ἂν ἕλωσιν, ἰάσ’ ἐπὶ Μεσσήνην, φρασάτω τισ ἐμοὶ τῶν νῦν χαλεπῶν τοῖσ Μεγαλοπολίταισ, τί τόθ’ ἡμῖν συμβουλεύσει ποιεῖν. ἀλλ’ οὐδεὶσ ἐρεῖ.

καὶ μὴν πάντεσ ἐπίστασθ’ ὡσ, καὶ παραινούντων τούτων καὶ μή, βοηθητέον, καὶ διὰ τοὺσ ὁρ́κουσ οὓσ ὀμωμόκαμεν Μεσσηνίοισ, καὶ διὰ τὸ συμφέρον εἶναι κατοικεῖσθαι ταύτην τὴν πόλιν. σκοπεῖσθε δὴ πρὸσ ὑμᾶσ αὐτοὺσ ποτέραν τὴν ἀρχὴν καλλίονα καὶ φιλανθρωποτέραν ποιήσεσθε τοῦ μὴ ’πιτρέπειν ἀδικεῖν Λακεδαιμονίοισ, τὴν ὑπὲρ Μεγάλησ πόλεωσ ἢ τὴν ὑπὲρ Μεσσήνησ. νῦν μέν γε βοηθεῖν δόξετ’ Ἀρκάσι, καὶ τὴν εἰρήνην σπουδάζειν εἶναι βεβαίαν, ὑπὲρ ἧσ ἐκινδυνεύσατε καὶ παρετάξασθε·

τότε δ’ εὔδηλοι πᾶσιν ἔσεσθε οὐ τοῦ δικαίου μᾶλλον εἵνεκα Μεσσήνην εἶναι βουλόμενοι ἢ τοῦ πρὸσ Λακεδαιμονίουσ φόβου. δεῖ δὲ σκοπεῖν μὲν καὶ πράττειν ἀεὶ τὰ δίκαια, συμπαρατηρεῖν δ’ ὅπωσ ἅμα καὶ συμφέροντ’ ἔσται ταῦτα. ἔστι τοίνυν τοιοῦτόσ τισ λόγοσ παρὰ τῶν ἀντιλεγόντων, ὡσ κομίσασθαι τὸν Ὠρωπὸν ἡμᾶσ ἐγχειρεῖν δεῖ, εἰ δὲ τοὺσ βοηθήσαντασ ἂν ἡμῖν νῦν ἐπ’ αὐτὸν ἐχθροὺσ κτησόμεθα, οὐχ ἕξομεν συμμάχουσ.

ἐγὼ δὲ τὸ μὲν κομίσασθαι Ὠρωπὸν πειρᾶσθαι δεῖν φημι καὶ αὐτόσ· τὸ δ’ ἐχθροὺσ ἡμῖν Λακεδαιμονίουσ ἔσεσθαι νῦν, ἐὰν ποιώμεθα συμμάχουσ Ἀρκάδων τοὺσ βουλομένουσ ἡμῖν εἶναι φίλουσ, μόνοισ οὐδ’ εἰπεῖν ἐξεῖναι νομίζω τοῖσ πείσασιν ὑμᾶσ, ὅτ’ ἐκινδύνευον Λακεδαιμόνιοι, βοηθεῖν. οὐ γὰρ ταῦτα λέγοντεσ ἔπεισαν ὑμᾶσ, πάντων Πελοποννησίων ἐλθόντων ὡσ ὑμᾶσ καὶ μεθ’ ὑμῶν ἀξιούντων ἐπὶ τοὺσ Λακεδαιμονίουσ ἰέναι, τοὺσ μὲν μὴ προσδέξασθαι καὶ διὰ τοῦθ’, ὅπερ ἦν ὑπόλοιπον αὐτοῖσ, ἐπὶ Θηβαίουσ ἦλθον, ὑπὲρ δὲ τῆσ Λακεδαιμονίων σωτηρίασ καὶ χρήματ’ εἰσφέρειν καὶ τοῖσ σώμασι κινδυνεύειν·

οὐδ’ ἂν ὑμεῖσ ἠθελήσατε δήπου σῴζειν αὐτούσ, εἰ τοῦτο προὔλεγον ὑμῖν, ὅτι σωθέντεσ, ἐὰν μὴ ποιεῖν ὅ τι βούλονται πάλιν αὐτοὺσ ἐᾶτε καὶ ἀδικεῖν, οὐδεμίαν ὑμῖν χάριν ἕξουσι τῆσ σωτηρίασ. καὶ μὴν εἰ σφόδρ’ ἐναντίον ἐστὶ τοῖσ Λακεδαιμονίων ἐπιχειρήμασιν τὸ τοὺσ Ἀρκάδασ ἡμᾶσ συμμάχουσ ποιήσασθαι, προσήκει δήπου πλείω χάριν αὐτοὺσ ἔχειν ὧν ἐσώθησαν ὑφ’ ἡμῶν εἰσ τοὺσ ἐσχάτουσ ἐλθόντεσ κινδύνουσ ἢ ὧν ἀδικεῖν κωλύονται νῦν ὀργίζεσθαι.

ὥστε πῶσ οὐ βοηθήσουσιν ἡμῖν ἐπ’ Ὠρωπόν, ἢ κάκιστοι πάντων ἀνθρώπων δόξουσιν εἶναι; μὰ τοὺσ θεοὺσ ἔγωγ’ οὐχ ὁρῶ. θαυμάζω τοίνυν καὶ τῶν λεγόντων τοῦτον τὸν λόγον, ὡσ εἰ συμμάχουσ ποιησόμεθ’ Ἀρκάδασ καὶ ταῦτα πράξομεν, μεταβάλλεσθαι δόξει καὶ οὐδὲν ἔχειν πιστὸν ἡ πόλισ.

ἐμοὶ μὲν γὰρ δοκεῖ τοὐναντίον, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι. διὰ τί; ὅτι τῶν πάντων οὐδέν’ ἂν ἀντειπεῖν οἰόμαι ὡσ οὐ καὶ Λακεδαιμονίουσ καὶ πρότερον Θηβαίουσ καὶ τὸ τελευταῖον Εὐβοέασ ἔσωσεν ἡ πόλισ, καὶ μετὰ ταῦτα συμμάχουσ ἐποιήσατο, ἕν τι καὶ ταὔτ’ ἀεὶ βουλομένη πράττειν. ἔστι δὲ τοῦτο τί;

τοὺσ ἀδικουμένουσ σῴζειν. εἰ τοίνυν ταῦθ’ οὕτωσ ἔχει, οὐκέτ’ ἂν ἡμεῖσ εἰήμεν οἱ μεταβαλλόμενοι, ἀλλ’ οἱ μὴ ’θέλοντεσ τοῖσ δικαίοισ ἐμμένειν, καὶ φανήσεται τὰ πράγματ’ ἀεὶ διὰ τοὺσ πλεονεκτεῖν βουλομένουσ μεταβαλλόμενα, οὐχ ἡ πόλισ ἡμῶν. δοκοῦσι δέ μοι Λακεδαιμόνιοι μάλα δεινῶν ἔργον ἀνθρώπων ποιεῖν.

νῦν γάρ φασιν ἐκεῖνοι δεῖν Ἠλείουσ μὲν τῆσ Τριφυλίασ τινὰ κομίσασθαι, Φλειασίουσ δὲ τὸ Τρικάρανον, ἄλλουσ δέ τινασ τῶν Ἀρκάδων τὴν αὑτῶν, καὶ τὸν Ὠρωπὸν ἡμᾶσ, οὐχ ἵν’ ἑκάστουσ ἡμῶν ἴδωσιν ἔχοντασ τὰ αὑτῶν, οὐδ’ ὀλίγου δεῖ· ὀψὲ γὰρ ἂν φιλάνθρωποι γεγονότεσ εἰε͂ν·

ἀλλ’ ἵνα πᾶσι δοκῶσι συμπράττειν ὅπωσ ἕκαστοι κομίσωνται ταῦθ’ ἅ φασιν αὑτῶν εἶναι, ἐπειδὰν δ’ ἰώσ’ ἐπὶ Μεσσήνην αὐτοί, συστρατεύωνται πάντεσ αὐτοῖσ οὗτοι καὶ βοηθῶσι προθύμωσ, ἢ δοκῶσ’ ἀδικεῖν, περὶ ὧν ἔφασαν ἕκαστοι σφῶν αὐτῶν εἶναι συμψήφουσ λαβόντεσ ἐκείνουσ, μὴ τὴν ὁμοίαν αὐτοῖσ χάριν ἀποδιδόντεσ. ἐγὼ δὲ νομίζω τὴν πόλιν, πρῶτον μὲν καὶ χωρὶσ τοῦ καθυφεῖναι Λακεδαιμονίοισ τινὰσ Ἀρκάδων, Ὠρωπὸν ἂν κομίσασθαι, καὶ μετ’ ἐκείνων, ἂν τὰ δίκαια ποιεῖν ἐθέλωσι, καὶ μετὰ τῶν ἄλλων τῶν οὐκ οἰομένων δεῖν Θηβαίουσ ἐᾶν ἔχειν τἀλλότρια.

εἰ δ’ ἄρα τοῦτ’ εὔδηλον ἡμῖν γένοιτο, ὅτι μὴ Λακεδαιμονίουσ ἐῶντεσ τὴν Πελοπόννησον καταστρέψασθαι οὐχ οἱοῖ́ τ’ ἐσόμεθ’ Ὠρωπὸν λαβεῖν, αἱρετώτερον, εἰ οἱο͂́ν τ’ εἰπεῖν, ἡγοῦμαι τὸν Ὠρωπὸν ἐᾶν ἢ Λακεδαιμονίοισ Μεσσήνην προέσθαι καὶ Πελοπόννησον. οὐ γὰρ ἂν ἡγοῦμαι περὶ τούτου μόνον ἡμῖν εἶναι τὸν λόγον πρὸσ ἐκείνουσ, ἀλλ’ ‐ ἐάσω τό γ’ ἐπελθὸν εἰπεῖν μοι· περὶ πολλῶν δ’ ἂν οἶμαι κίνδυνον ἡμῖν γενέσθαι. ἀλλὰ μὴν ἅ γέ φασιν πεπρᾶχθαι διὰ Θηβαίουσ τοῖσ Μεγαλοπολίταισ ὑπεναντία πρὸσ ἡμᾶσ, ἄτοπον νῦν μὲν ἐν κατηγορίασ μέρει ποιεῖσθαι, βουλομένων δὲ γενέσθαι φίλων αὐτῶν, ἵνα τοὐναντίον εὖ ποιῶσιν ἡμᾶσ, βασκαίνειν καὶ σκοπεῖν ἐξ ὅτου τρόπου μὴ γενήσονται, καὶ μὴ γιγνώσκειν ὅτι, ὅσῳ ἂν σπουδαιοτέρουσ τούτουσ περὶ Θηβαίουσ γεγενημένουσ ἀποδείξωσι, τοσούτῳ πλείονοσ ὀργῆσ αὐτοὶ δικαίωσ ἂν τυγχάνοιεν, εἰ τοιούτων συμμάχων τὴν πόλιν, ὅτ’ ἐφ’ ὑμᾶσ προτέρουσ ἦλθον ἢ Θηβαίουσ, ἀπεστέρησαν.

ἀλλ’, οἶμαι, ταῦτα μέν ἐστι δεύτερον ἀνθρώπων βουλομένων ἑτέρων ποιῆσαι τούτουσ συμμάχουσ.

ἐγὼ δ’ οἶδα, ὅσ’ ἂν ἐκ λογισμοῦ σκοπῶν τισ εἰκάσαι, καὶ τοὺσ πολλοὺσ οἶμαι ὑμῶν ἐμοὶ ταὐτὰ φήσειν, ὅτι εἰ λήψονται Μεγάλην πόλιν Λακεδαιμόνιοι, κινδυνεύσει Μεσσήνη· εἰ δὲ καὶ ταύτην λήψονται, φήμ’ ἡμᾶσ ἔσεσθαι συμμάχουσ Θηβαίων. πολὺ δὴ κάλλιον καὶ ἄμεινον τὴν μὲν Θηβαίων συμμαχίαν αὐτοὺσ παραλαβεῖν, τῇ δὲ Λακεδαιμονίων πλεονεξίᾳ μὴ ’πιτρέψαι, ἢ νῦν ὀκνοῦντασ μὴ τοὺσ Θηβαίων σώσωμεν συμμάχουσ, τούτουσ μὲν προέσθαι, πάλιν δὲ σῴζειν αὐτοὺσ τοὺσ Θηβαίουσ, καὶ προσέτ’ ἐν φόβῳ καθεστάναι περὶ ἡμῶν αὐτῶν.

οὐ γὰρ ἔγωγ’ ἀδεὲσ τοῦθ’ ὑπολαμβάνω τῇ πόλει, τὸ λαβεῖν Μεγάλην πόλιν Λακεδαιμονίουσ καὶ πάλιν γενέσθαι μεγάλουσ.

ὁρῶ γὰρ αὐτοὺσ καὶ νῦν οὐχ ὑπὲρ τοῦ μὴ παθεῖν τι κακὸν πολεμεῖν αἱρουμένουσ, ἀλλ’ ὑπὲρ τοῦ κομίσασθαι τὴν πρότερον οὖσαν αὑτοῖσ δύναμιν· ὧν δ’, ὅτ’ ἐκείνην εἶχον, ὠρέγοντο, ταῦθ’ ὑμεῖσ μᾶλλον ἴσωσ εἰδότεσ ἢ ’γὼ φοβοῖσθ’ ἂν εἰκότωσ. ἡδέωσ δ’ ἂν πυθοίμην τῶν λεγόντων καὶ τοὺσ Θηβαίουσ μισεῖν φασκόντων καὶ τοὺσ Λακεδαιμονίουσ, πότερ’ ἑκάτεροι μισοῦσιν, οὓσ δὴ μισοῦσιν, ὑπὲρ ὑμῶν καὶ τοῦ συμφέροντοσ ὑμῖν, ἢ ὑπὲρ Λακεδαιμονίων μὲν Θηβαίουσ, ὑπὲρ δὲ Θηβαίων Λακεδαιμονίουσ ἑκάτεροι.

εἰ μὲν γὰρ ὑπὲρ ἐκείνων, οὐδετέροισ ὡσ μαινομένοισ πείθεσθαι προσήκει· εἰ δ’ ὑπὲρ ὑμῶν φήσουσι, τί πέρα τοῦ καιροῦ τοὺσ ἑτέρουσ ἐπαίρουσιν; ἔστι γάρ, ἔστι Θηβαίουσ ταπεινοὺσ ποιεῖν ἄνευ τοῦ Λακεδαιμονίουσ ἰσχυροὺσ καθιστάναι, καὶ πολύ γε ῥᾷον·

ὡσ δ’, ἐγὼ πειράσομαι πρὸσ ὑμᾶσ εἰπεῖν. ἴσμεν ἅπαντεσ τοῦθ’ ὅτι τὰ μὲν δίκαια πάντεσ, ἐὰν καὶ μὴ βούλωνται, μέχρι τού γ’ αἰσχύνονται μὴ πράττειν, τοῖσ δ’ ἀδίκοισ ἐναντιοῦνται φανερῶσ, ἄλλωσ τε κἄν τινεσ βλάπτωνται· καὶ τοῦτο λυμαινόμενον πάνθ’ εὑρήσομεν, καὶ ταύτην ἀρχὴν οὖσαν πάντων τῶν κακῶν, τὸ μὴ ’θέλειν τὰ δίκαια πράττειν ἁπλῶσ. ἵνα τοίνυν μὴ τοῦτ’ ἐμποδὼν γένηται τῷ Θηβαίουσ γενέσθαι μικρούσ, τὰσ μὲν Θεσπιὰσ καὶ τὸν Ὀρχομενὸν καὶ τὰσ Πλαταιὰσ κατοικίζεσθαι φῶμεν δεῖν καὶ συμπράττωμεν αὐτοῖσ καὶ τοὺσ ἄλλουσ ἀξιῶμεν ταῦτα γὰρ καὶ καλὰ καὶ δίκαια, μὴ περιορᾶν πόλεισ ἀρχαίασ ἐξανεστώσασ, τὴν δὲ Μεγάλην πόλιν καὶ τὴν Μεσσήνην μὴ προώμεθα τοῖσ ἀδικοῦσι, μηδ’ ἐπὶ τῇ προφάσει τῇ Πλαταιῶν καὶ Θεσπιῶν τὰσ οὔσασ καὶ κατοικουμένασ πόλεισ ἀναιρεθείσασ περιίδωμεν.

κἂν ᾖ ταῦτα πρόδηλα, οὐδεὶσ ὅστισ οὐ βουλήσεται παύσασθαι Θηβαίουσ ἔχοντασ τὴν ἀλλοτρίαν·

εἰ δὲ μή, πρῶτον μὲν ἐναντίουσ ἕξομεν πρὸσ ἐκεῖνα τούτουσ εἰκότωσ, ὅταν ἡγῶνται τὴν ἐκείνων κατοίκισιν αὑτοῖσ ὄλεθρον φέρειν, εἶτ’ ἀνήνυτα πράγμαθ’ ἕξομεν αὐτοί· τί γὰρ ὡσ ἀληθῶσ ἔσται πέρασ, ὅταν ἀεὶ τὰσ μὲν οὔσασ πόλεισ ἐῶμεν ἀναιρεῖν, τὰσ δ’ ἀνῃρημένασ ἀξιῶμεν οἰκίζειν; λέγουσι τοίνυν οἱ μάλιστα δοκοῦντεσ δίκαια λέγειν ὡσ δεῖ τὰσ στήλασ καθελεῖν αὐτοὺσ τὰσ πρὸσ Θηβαίουσ, εἴπερ ἡμέτεροι βεβαίωσ ἔσονται σύμμαχοι.

οἱ δέ φασι μὲν αὑτοῖσ οὐκ εἶναι στήλασ, ἀλλὰ τὸ συμφέρον εἶναι τὸ ποιοῦν τὴν φιλίαν, τοὺσ δὲ βοηθοῦντασ ἑαυτοῖσ, τούτουσ νομίζειν εἶναι συμμάχουσ. ἐγὼ δ’, εἰ τὰ μάλιστ’ εἰσὶ τοιοῦτοι, ὡδί πωσ ἔχω. φημὶ δεῖν ἅμα τούτουσ ἀξιοῦν καθαιρεῖν τὰσ στήλασ καὶ Λακεδαιμονίουσ ἄγειν εἰρήνην, ἐὰν δὲ μὴ ’θέλωσι ποιεῖν ὁπότεροι ταῦτα, τότ’ ἤδη μετὰ τῶν ἐθελόντων ἡμᾶσ γίγνεσθαι. εἴτε γὰρ εἰρήνησ γιγνομένησ αὐτοῖσ οἱ Μεγαλοπολῖται τῆσ Θηβαίων συμμαχίασ ἕξονται, φανεροὶ πᾶσιν ἔσονται τὴν πλεονεξίαν τὴν Θηβαίων, οὐ τὸ δίκαιον αἱρούμενοι·

εἴτε συμμάχουσ ἡμᾶσ ἀδόλωσ τῶν Μεγαλοπολιτῶν ποιουμένων μὴ ’θελήσουσιν ἄγειν εἰρήνην οἱ Λακεδαιμόνιοι, δῆλοι δήπου πᾶσιν ἔσονται, οὐχ ἵνα Θεσπιαὶ κατοικισθῶσι ποιούμενοι τὴν σπουδήν, ἀλλ’ ἵνα τοῦ πολέμου περιεστηκότοσ Θηβαίοισ τὴν Πελοπόννησον ὑφ’ αὑτοῖσ ποιήσωνται. θαυμάζω δ’ ἐνίων, εἰ τὸ μὲν Θηβαίων συμμάχουσ εἶναι τοὺσ Λακεδαιμονίων ἐχθροὺσ φοβοῦνται, εἰ δὲ καταστρέψονται Λακεδαιμόνιοι τούτουσ, μηδὲν ἡγοῦνται φοβερόν, καὶ ταῦτ’ ἔργῳ πεῖραν ἡμῖν δεδωκότοσ τοῦ χρόνου ὅτι Θηβαῖοι μὲν τούτοισ συμμάχοισ ἐπὶ Λακεδαιμονίουσ ἀεὶ χρῶνται, Λακεδαιμόνιοι δ’ ὅτ’ εἶχον αὐτούσ, ἐφ’ ἡμᾶσ ἐχρῶντο.

οἶμαι τοίνυν ἔγωγε κἀκεῖν’ ἐνθυμεῖσθαι δεῖν, ὅτι μὴ προσδεξαμένων μὲν ὑμῶν τοὺσ Μεγαλοπολίτασ, ἐὰν μὲν ἀναιρεθῶσι καὶ διοικισθῶσιν, ἰσχυροῖσ Λακεδαιμονίοισ ἔστιν εὐθὺσ εἶναι, ἐὰν δὲ σωθῶσιν ἄρα, ὡσ ἤδη τι καὶ παρ’ ἐλπίδασ ἐξέβη, βέβαιοι σύμμαχοι Θηβαίων δικαίωσ ἔσονται·

ἂν δὲ προσδέξησθε, τούτοισ μὲν ὑπάρξει ἤδη σωθῆναι δι’ ὑμᾶσ, τὸ δὲ συμβησόμενον, τὸν τοῦ κινδύνου λογισμὸν μετενεγκόντεσ, σκοπῶμεν ἐπὶ Θηβαίων καὶ Λακεδαιμονίων. ἂν μὲν τοίνυν καταπολεμηθῶσιν οἱ Θηβαῖοι, ὥσπερ αὐτοὺσ δεῖ, οὐκ ἔσονται μείζουσ τοῦ δέοντοσ οἱ Λακεδαιμόνιοι, τούτουσ ἔχοντεσ ἀντιπάλουσ τοὺσ Ἀρκάδασ ἐγγὺσ οἰκοῦντασ·

ἂν δ’ ἀνενέγκωσιν ἄρ’ οἱ Θηβαῖοι καὶ σωθῶσιν, ἀλλ’ οὖν ἀσθενέστεροί γ’ ἔσονται, ἡμῖν συμμάχων γεγενημένων τῶνδε καὶ δι’ ἡμᾶσ σεσωμένων. ὥστε πανταχῇ συμφέρει μήτε προέσθαι τοὺσ Ἀρκάδασ μήτε δι’ αὑτούσ, ἂν ἄρα σωθῶσι, περιγεγονέναι δοκεῖν, μηδὲ δι’ ἄλλουσ τινάσ, ἀλλὰ δι’ ὑμᾶσ. ἐγὼ μὲν οὖν, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, μὰ τοὺσ θεοὺσ οὔτε φιλῶν οὐδετέρουσ οὔτε μισῶν ἰδίᾳ εἴρηκα, ἀλλ’ ἃ νομίζω συμφέρειν ὑμῖν·

καὶ παραινῶ μὴ προέσθαι Μεγαλοπολίτασ, μηδ’ ἄλλον ἁπλῶσ μηδένα τῶν ἐλαττόνων τῷ μείζονι.

SEARCH

MENU NAVIGATION