Demosthenes, Speeches 11-20, Περὶ τῆσ Ἀτελείασ πρὸσ Λεπτίνην 108:

εἶθ’ ὑπὲρ ὧν ἐκεῖνοσ ᾤετο δεῖν ἀποθνῄσκειν ἢ νικᾶν, ταῦθ’ ἡμεῖσ ἀφελώμεθα τὸν υἱὸν αὐτοῦ; καὶ τί φήσομεν, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, ὅταν τὰ μὲν τρόπαι’ ἑστήκῃ δῆλα πᾶσιν ἀνθρώποισ, ἃ ὑπὲρ ὑμῶν στρατηγῶν ἐκεῖνοσ ἔστησε, τῶν δ’ ἐπὶ τούτοισ δωρειῶν ἀφῃρημένον τι φαίνηται; οὐ σκέψεσθ’, ὦ ἄνδρεσ Ἀθηναῖοι, καὶ λογιεῖσθε, ὅτι νῦν οὐχ ὁ νόμοσ κρίνεται πότερον ἔστ’ ἐπιτήδειοσ ἢ οὔ, ἀλλ’ ὑμεῖσ δοκιμάζεσθ’ εἴτ’ ἐπιτήδειοι πάσχειν ἔστ’ εὖ τὸν λοιπὸν χρόνον εἴτε μή;