Arrian, Indica, chapter 36

(아리아노스, Indica, chapter 36)

"ἐγώ εἰμι, ὃσ ἀπηγγειλα Ἀλεξάνδρῳ ὅτι σῷοι ἥκετε· "ὁρᾷσ ὅκωσ διάκειμαι. οὕτω δὴ δέεται Ἀλεξάνδρου Νέαρχοσ ἀπεῖναι τὸν ἄνδρα, καὶ ἀπίεται. Ἀλέξανδροσ δὲ σωτήρια τοῦ στρατοῦ ἔθυε Διὶ Σωτῆρι καὶ Ἡρακλέι καὶ Ἀπόλλωνι Ἀλεξικάκῳ καὶ Ποσειδῶνί τε καὶ ὅσοι ἄλλοι θαλάσσιοι θεοὶ, καὶ ἀγῶνα ἐποίεε γυμνικόν τε καὶ μουσικόν, καὶ πομπὴν ἔπεμπε·

καὶ Νέαρχοσ ἐν πρώτοισιν ἐπόμπευε, ταινίῃσί τε καὶ ἄνθεσι πρὸσ τῆσ στρατιῆσ βαλλόμενοσ. "ἐγώ σε, ὦ Νέαρχε, οὐκέτι ἐθέλω τὸ πρίσω οὔτ̓ ὦν κινδυνεύειν οὔτε ταλαιπωρέεσθαι, ἀλλὰ ἄλλοσ γὰρ τοῦ ναυτικοῦ ἐξηγήσεται τὸ ἀπὸ τοῦδε, ἔστε καταστῆσαι αὐτὸ ἐσ Σοῦσα.

"ὦ βασιλεῦ, ἐγὼ μέν τοι πάντα πείθεσθαι ἐθέλω τε καὶ ἀναγκαίη μοί ἐστιν.

"ἀλλὰ εἰ δή τι καὶ σὺ ἐμοὶ χαρίζεσθαι ἐθέλεισ, μὴ ποιήσῃσ ὧδε, ἀλλὰ με ἐάσον ἐξηγήσασθαι ἐσ ἅπαν τοῦ στρατοῦ, ἔστ̓ ἄν σοι σῴασ καταστήσω ἐσ Σοῦσα τὰσ νέασ. "μηδὲ τὰ μὲν χαλεπά τε καὶ ἄπορα ἐμοὶ ἐπιτετραμμένα ἐκ σοῦ ἔστω, τὰ δὲ εὐπετέα τε καὶ κλέεοσ ἤδη ἐχόμενα ἑτοίμου, ταῦτα δὲ ἀπαιρεθέντα ἄλλῳ ἐσ χεῖρασ διδόσθω. ἔτι λέγοντα παύει Ἀλέξανδροσ, καὶ χάριν προσωμολόγεεν εἰδέναι.

οὕτω δὴ καταπέμπει αὐτόν, στρατιὴν δοὺσ ἐσ παραπομπὴν ὡσ διὰ φιλίησ ἰόντι ὀλίγην. τῷ δὲ οὐδὲ τὰ τῆσ ὀδοῦ τῆσ ἐπὶ θάλασσαν ἔξω πόνου ἐγένετο, ἀλλὰ συλλελεγμένοι γὰρ οἱ κύκλῳ βάρβαροι τὰ ἐρυμνὰ τῆσ χώρησ τῆσ Καρμανίησ κατεῖχον, ὅτι ὁ σατράπησ αὐτοῖσι ἐτετελευτήκει κατὰ πρόσταξιν Ἀλεξάνδρου, ὁ δὲ νεωστὶ κατεστηκὼσ Τληπόλεμοσ οὔπω βέβαιον τὸ κράτοσ εἶχε.

δὶσ ὦν καὶ τρίσ τῇ αὐτῇ ἡμέρῃ ἄλλοισι καὶ ἄλλοισι τῶν βαρβάρων ἐπιφαινομένοισιν ἐσ χεῖρασ ᾔεσαν, καὶ οὕτωσ οὐδέν τι ἐλινύσαντεσ μόλισ καὶ χαλεπῶσ ἐπὶ θάλασσαν ἀπεσώθησαν.

ἐνθαῦτα θύει Νέαρχοσ Διὶ Σωτῆρι καὶ ἀγῶνα ποιέει γυμνικόν.

SEARCH

MENU NAVIGATION