Arrian, Indica, chapter 15

(아리아노스, Indica, chapter 15)

τοῦ δὲ ἐλέφαντοσ τὴν τίγριν πολλόν τι ἀλκιμωτέρην Ἰνδοὶ ἄγουσι. τίγριοσ δὲ δορὴν μὲν ἰδεῖν λέγει Νέαρχοσ, αὐτὴν δὲ τίγριν οὐκ ἰδεῖν· ἀλλὰ τοὺσ Ἰνδοὺσ γὰρ ἀπηγέεσθαι, τίγριν εἶναι μέγαθοσ μὲν ἡλίκον τὸν μέγιστον ἵππον, τὴν δὲ ὠκύτητα καὶ ἀλκὴν οἱήν οὐδενὶ ἄλλῳ εἰκάσαι· ἐπεὰν γὰρ ὁμοῦ ἔλθῃ ἐλέφαντι, ἐπιπηδᾶν τε ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ ἐλέφαντοσ καὶ ἄγχειν εὐπετέωσ.

ταύτασ δέ, ἅστινασ καὶ ἡμεῖσ ὁρέομεν καὶ τίγριασ καλέομεν, θῶασ εἶναι αἰόλουσ καὶ μέζονασ ἤπερ τοὺσ ἄλλουσ θῶασ.

ἐπεὶ καὶ ὑπὲρ τῶν μυρμήκων λέγει Νέαρχοσ μύρμηκα μὲν αὐτὸσ οὐκ ἰδέειν, ὁκοῖον δή τινα μετεξέτεροι διέγραψαν γίνεσθαι ἐν τῇ Ἰνδῶν γῇ, δορὰσ δὲ καὶ τούτων ἰδεῖν πολλὰσ ἐσ τὸ στρατόπεδον κατακομισθείσασ τὸ Μακεδονικόν.

Μεγασθένησ δὲ ἀτρεκέα εἶναι ὑπὲρ τῶν μυρμήκων τὸν λόγον ἱστορέει, τούτουσ εἶναι τοὺσ τὸν χρυσὸν ὀρύσσοντασ, οὐκ αὐτοῦ τοῦ χρυσοῦ εἵνεκα, ἀλλὰ φύσι γὰρ κατὰ τῆσ γῆσ ὀρύσσουσιν, ἵνα φωλεύωσι, κατάπερ οἱ ἡμέτεροι οἱ σμικροὶ μύρμηκεσ ὀλίγον τῆσ γῆσ ὀρύσσουσιν.

ἐκείνουσ δέ ‐ εἶναι γὰρ ἀλωπέκων μέζονασ ‐ πρὸσ λόγον τοῦ μεγάθεοσ σφῶν καὶ τὴν γῆν ὀρύσσειν·

τὴν δὲ γῆν χρυσῖτιν εἶναι, καὶ ἀπὸ ταύτησ γίνεσθαι Ἰνδοῖσι τὸν χρυσόν. ἀλλὰ Μεγασθένησ τε ἀκοὴν ἀπηγέεται, καὶ ἐγὼ ὅτι οὐδὲν τούτου ἀτρεκέστερον ἀναγράψαι ἔχω, ἀπίημι ἑκὼν τὸν ὑπὲρ τῶν μυρμήκων λόγον.

σιττακοὺσ δὲ Νέαρχοσ μὲν ὡσ δή τι θῶμα ἀπηγέεται ὅτι γίνονται ἐν τῇ Ἰνδῶν τῇ, καὶ ὁκοῖοσ ὄρνισ ἐστὶν ὁ σιττακόσ, καὶ ὅκωσ φωνὴν ἱεί ἀνθρωπίνην.

ἐγὼ δὲ ὅτι αὐτόσ τε πολλοὺσ ὀπώπεα καὶ ἄλλουσ ἐπισταμένουσ ᾔδεα τὸν ὄρνιθα, οὐδὲν ὡσ ὑπὲρ ἀτόπου δῆθεν ἀπηγήσομαι·

οὐδὲ ὑπὲρ τῶν πιθήκων τοῦ μεγάθεοσ, ἢ ὅτι καλοὶ παῤ Ἰνδοῖσι πίθηκοί εἰσιν, οὐδὲ ὅκωσ θηρέονται ἐρέω. καὶ γὰρ ταῦτα γνώριμα ἐρέω, πλήν γε δὴ ὅτι καλοί κου πίθηκοί εἰσι. καὶ ὄφιασ δὲ λέγει Νέαρχοσ θηρευθῆναι αἰόλουσ μὲν καὶ ταχέασ, μέγαθοσ δέ, ὃν μὲν λέγει ἑλεῖν Πείθωνα τὸν Ἀντιγένεοσ, πήχεων ὡσ ἑκκαίδεκα·

αὐτοὺσ δὲ τοὺσ Ἰνδοὺσ πολὺ μέζονασ τούτων λέγειν εἶναι τοὺσ μεγίστουσ ὄφιασ. ὅσοι δὲ ἰητροὶ Ἕλληνεσ, τούτοισιν οὐδὲν ἄκοσ ἐξεύρητο ὅστισ ὑπὸ ὄφιοσ δηχθείη Ἰνδικοῦ·

ἀλλὰ αὐτοὶ γὰρ οἱ Ἰνδοὶ ἰῶντο τοὺσ πληγέντασ. καὶ ἐπὶ τῷδε Νέαρχοσ λέγει ὅτι συλλελεγμένουσ ἀμφ̓ ἑωυτὸν εἶχεν Ἀλέξανδροσ Ἰνδῶν ὅσοι ἰητρικὴν σοφώτατοι, καὶ ἐκεκήρυκτο ἀνὰ τὸ στρατόπεδον, ὅστισ δηχθείη, ἐπὶ τὴν σκηνὴν φοιτᾶν τὴν τοῦ βασιλέοσ. οἱ δὲ αὐτοὶ οὗτοι καὶ τῶν ἄλλων νούσων τε καὶ παθέων ἰητροὶ ἦσαν.

οὐ πολλὰ δὲ ἐν Ἰνδοῖσι πάθεα γίνεται, ὅτι αἱ ὡρ͂αι σύμμετροί εἰσιν αὐτόθι· εἰ δέ τι μέζον καταλαμβάνοι, τοῖσι σοφιστῇσιν ἀνεκοινοῦντο· καὶ ἐκεῖνοι οὐκ ἄνευ θεοῦ ἐδόκεον ἰῆσθαι ὅ τι περ ἰήσιμον.

SEARCH

MENU NAVIGATION