Aristophanes, Peace, Choral, antistrophe 2 1:

ἄνδρεσ Μεγαρῆσ οὐκ ἐσ κόρακασ ἐρρήσετε; μισεῖ γὰρ ὑμᾶσ ἡ θεὸσ μεμνημένη· πρῶτοι γὰρ αὐτὴν τοῖσ σκορόδοισ ἠλείψατε. καὶ τοῖσ Ἀθηναίοισι παύσασθαι λέγω ἐντεῦθεν ἐχομένοισ ὅθεν νῦν ἕλκετε· οὐδὲν γὰρ ἄλλο δρᾶτε πλὴν δικάζετε. ἀλλ’ εἴπερ ἐπιθυμεῖτε τήνδ’ ἐξελκύσαι, πρὸσ τὴν θάλατταν ὀλίγον ὑποχωρήσατε. ἄγ’ ὦνδρεσ αὐτοὶ δὴ μόνοι λαβώμεθ’ οἱ γεωργοί. χωρεῖ γέ τοι τὸ πρᾶγμα πολλῷ μᾶλλον ὦνδρεσ ὑμῖν. χωρεῖν τὸ πρᾶγμά φησιν· ἀλλὰ πᾶσ ἀνὴρ προθυμοῦ. οἵ τοι γεωργοὶ τοὔργον ἐξέλκουσι κἄλλοσ οὐδείσ.