Aristophanes, Peace, Choral, strophe 2

(아리스토파네스, Peace, Choral, strophe 2)

ὦ εἰᾶ. εἰᾶ μάλα. ὦ εἰᾶ. εἰᾶ ἔτι μάλα. ὦ εἰᾶ, ὦ εἰᾶ. ἀλλ’ οὐχ ἕλκουσ’ ἅνδρεσ ὁμοίωσ. οὐ ξυλλήψεσθ’; οἷ’ ὀγκύλλεσθ’· οἰμώξεσθ’ οἱ Βοιωτοί. εἰᾶ́ νυν. εἰᾶ ὦ. <ἀλλ’> ἄγετε ξυνανέλκετε καὶ σφώ. οὔκουν ἕλκω κἀξαρτῶμαι κἀπεμπίπτω καὶ σπουδάζω; πῶσ οὖν οὐ χωρεῖ τοὔργον; ὦ Λάμαχ’ ἀδικεῖσ ἐμποδὼν καθήμενοσ. ἀλλ ὁμοθυμαδὸν ἅπασιν ἡμῖν αὖθισ ἀντιληπτέον. οὐδὲν δεόμεθ’ ὦνθρωπε τῆσ σῆσ μορμόνοσ. οὐδ’ οἵδε γ’ εἷλκον οὐδὲν ἁργεῖοι πάλαι ἀλλ’ ἢ κατεγέλων τῶν ταλαιπωρουμένων, καὶ ταῦτα διχόθεν μισθοφοροῦντεσ ἄλφιτα. ἀλλ’ οἱ Λάκωνεσ ὦγάθ’ ἕλκουσ’ ἀνδρικῶσ. ἆρ’ οἶσθ’ ὅσοι γ’ αὐτῶν ἔχονται τοῦ ξύλου, μόνοι προθυμοῦντ’· ἀλλ’ ὁ χαλκεὺσ οὐκ ἐᾷ. οὐδ’ οἱ Μεγαρῆσ δρῶσ’ οὐδέν· ἕλκουσιν δ’ ὅμωσ γλισχρότατα σαρκάζοντεσ ὥσπερ κυνίδια, ὑπὸ τοῦ γε λιμοῦ νὴ Δί’ ἐξολωλότεσ. οὐδὲν ποιοῦμεν ὦνδρεσ·

SEARCH

MENU NAVIGATION