χρὴ δὲ καὶ τὰσ ἐγκύουσ ἐπιμελεῖσθαι τῶν σωμάτων, μὴ ῥᾳθυμούσασ μηδ’ ἀραιᾷ τροφῇ χρωμένασ. τοῦτο δὲ ῥᾴδιον τῷ νομοθέτῃ ποιῆσαι προστάξαντι καθ’ ἡμέραν τινὰ ποιεῖσθαι πορείαν πρὸσ θεῶν ἀποθεραπείαν τῶν εἰληχότων τὴν περὶ τῆσ γενέσεωσ τιμήν. τὴν μέντοι διάνοιαν τοὐναντίον τῶν σωμάτων ῥᾳθυμοτέρωσ ἁρμόττει διάγειν·
