Aristotle, Politics, Book 3 138:

εἰ γὰρ καὶ συνέλθοιεν οὕτω κοινωνοῦντεσ ἕκαστοσ μέντοι χρῷτο τῇ ἰδίᾳ οἰκίᾳ ὥσπερ πόλει καὶ σφίσιν αὐτοῖσ ὡσ ἐπιμαχίασ οὔσησ βοηθοῦντεσ ἐπὶ τοὺσ ἀδικοῦντασ μόνον, οὐδ’ οὕτωσ ἂν εἶναι δόξειεν πόλισ τοῖσ ἀκριβῶσ θεωροῦσιν, εἴπερ ὁμοίωσ ὁμιλοῖεν συνελθόντεσ καὶ χωρίσ. φανερὸν τοίνυν ὅτι ἡ πόλισ οὐκ ἔστι κοινωνία τόπου, καὶ τοῦ μὴ ἀδικεῖν σφᾶσ αὐτοὺσ καὶ τῆσ μεταδόσεωσ χάριν·