Plato, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Γοργίας 299:

ἦ γάρ; πάντωσ δήπου. σφόδρα γε. ἀλλ’ ἐν μέρει οἶμαι ἑκάτερον καὶ λαμβάνει καὶ ἀπολλύει; φημί. οὐκοῦν καὶ ἰσχὺν καὶ ἀσθένειαν ὡσαύτωσ; ναί. καὶ τάχοσ καὶ βραδυτῆτα; πάνυ γε. ἦ καὶ τἀγαθὰ καὶ τὴν εὐδαιμονίαν καὶ τἀναντία τούτων, κακά τε καὶ ἀθλιότητα, ἐν μέρει λαμβάνει καὶ ἐν μέρει ἀπαλλάττεται ἑκατέρου;