Plato, Euthydemus, Protagoras, Gorgias, Meno, Πρωταγόρας 165:

πάντων μάλιστα δήπου, ἔφη· καὶ μέγιστόν γε ἡ σοφία τῶν μορίων. ἕκαστον δὲ αὐτῶν ἐστιν, ἦν δ’ ἐγώ, ἄλλο, τὸ δὲ ἄλλο; ναί. ἦ καὶ δύναμιν αὐτῶν ἕκαστον ἰδίαν ἔχει; ὥσπερ τὰ τοῦ προσώπου, οὐκ ἔστιν ὀφθαλμὸσ οἱο͂ν τὰ ὦτα, οὐδ’ ἡ δύναμισ αὐτοῦ ἡ αὐτή· οὐδὲ τῶν ἄλλων οὐδέν ἐστιν οἱο͂ν τὸ ἕτερον οὔτε κατὰ τὴν δύναμιν οὔτε κατὰ τὰ ἄλλα· ἆρ’ οὖν οὕτω καὶ τὰ τῆσ ἀρετῆσ μόρια οὐκ ἔστιν τὸ ἕτερον οἱο͂ν τὸ ἕτερον, οὔτε αὐτὸ οὔτε ἡ δύναμισ αὐτοῦ;