'Noun'에 속하는 헬라어 단어 (11770)

κελήτιον

(Noun),

Κελτοί

(Noun), the Kelts or Celts

Κελτός

(Noun), a Celt

κελύφανον

(Noun),

κέλυφος

(Noun), 껍질, 칼집, 상자, 구멍, 집, 꼬투리##배, 선체, 등대선, 관

κέλωρ

(Noun), 아들, 후사

κεμάς

(Noun), a young deer, a pricket

κενανδρία

(Noun), lack of men, dispeopled state

κενεών

(Noun), 옆, 측면, 옆구리##협곡, 골짜기

κενοδοντίς

(Noun), 이가 없는, 무력한

κενοτάφιον

(Noun), an empty tomb, cenotaph

κενοφροσύνη

(Noun), emptiness of mind

κενοφωνία

(Noun), vain talking, babbling

κενταύρειον

(Noun), ##화란국화

κενταύριον

(Noun), Alternative form of κενταύρειον ‎(kentaúreion)

Κενταυρομαχία

(Noun), a battle of Centaurs

κένταυρος

(Noun), 켄타우로스

κέντρον

(Noun), 점, 이삭, 못, 포인트, 날카로운 모서리##가시, 침, 쏘기, 찌르기##채찍, 채, 채찍질, 막대기##못

κέντρων

(Noun), one that bears the marks of the, a rogue that has been put to the torture

κέντωρ

(Noun), 운전기사, 운전사

κένωσις

(Noun), an emptying

κέπφος

(Noun), a booby

κεραία

(Noun), ######점####

κεραϊστής

(Noun), 강도, 도적, 노상 강도

κεραμεία

(Noun), the potter's art or craft

Κεραμεικός

(Noun), the potter's quarter, Cerameicus

κεραμεῖον

(Noun), a potter's work-shop

κεραμεύς

(Noun), 도공, 조상가

κεραμίδιον

(Noun), small tile

κεράμιον

(Noun), 단지, 독, 항아리