Ancient Greek-English Dictionary Language

δολοφονέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: δολοφονέω δολοφονήσω

Structure: δολοφονέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: from dolofo/nos

Sense

  1. to murder by treachery

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular δολοφονῶ δολοφονεῖς δολοφονεῖ
Dual δολοφονεῖτον δολοφονεῖτον
Plural δολοφονοῦμεν δολοφονεῖτε δολοφονοῦσιν*
SubjunctiveSingular δολοφονῶ δολοφονῇς δολοφονῇ
Dual δολοφονῆτον δολοφονῆτον
Plural δολοφονῶμεν δολοφονῆτε δολοφονῶσιν*
OptativeSingular δολοφονοῖμι δολοφονοῖς δολοφονοῖ
Dual δολοφονοῖτον δολοφονοίτην
Plural δολοφονοῖμεν δολοφονοῖτε δολοφονοῖεν
ImperativeSingular δολοφόνει δολοφονείτω
Dual δολοφονεῖτον δολοφονείτων
Plural δολοφονεῖτε δολοφονούντων, δολοφονείτωσαν
Infinitive δολοφονεῖν
Participle MasculineFeminineNeuter
δολοφονων δολοφονουντος δολοφονουσα δολοφονουσης δολοφονουν δολοφονουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular δολοφονοῦμαι δολοφονεῖ, δολοφονῇ δολοφονεῖται
Dual δολοφονεῖσθον δολοφονεῖσθον
Plural δολοφονούμεθα δολοφονεῖσθε δολοφονοῦνται
SubjunctiveSingular δολοφονῶμαι δολοφονῇ δολοφονῆται
Dual δολοφονῆσθον δολοφονῆσθον
Plural δολοφονώμεθα δολοφονῆσθε δολοφονῶνται
OptativeSingular δολοφονοίμην δολοφονοῖο δολοφονοῖτο
Dual δολοφονοῖσθον δολοφονοίσθην
Plural δολοφονοίμεθα δολοφονοῖσθε δολοφονοῖντο
ImperativeSingular δολοφονοῦ δολοφονείσθω
Dual δολοφονεῖσθον δολοφονείσθων
Plural δολοφονεῖσθε δολοφονείσθων, δολοφονείσθωσαν
Infinitive δολοφονεῖσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
δολοφονουμενος δολοφονουμενου δολοφονουμενη δολοφονουμενης δολοφονουμενον δολοφονουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular δολοφονήσω δολοφονήσεις δολοφονήσει
Dual δολοφονήσετον δολοφονήσετον
Plural δολοφονήσομεν δολοφονήσετε δολοφονήσουσιν*
OptativeSingular δολοφονήσοιμι δολοφονήσοις δολοφονήσοι
Dual δολοφονήσοιτον δολοφονησοίτην
Plural δολοφονήσοιμεν δολοφονήσοιτε δολοφονήσοιεν
Infinitive δολοφονήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
δολοφονησων δολοφονησοντος δολοφονησουσα δολοφονησουσης δολοφονησον δολοφονησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular δολοφονήσομαι δολοφονήσει, δολοφονήσῃ δολοφονήσεται
Dual δολοφονήσεσθον δολοφονήσεσθον
Plural δολοφονησόμεθα δολοφονήσεσθε δολοφονήσονται
OptativeSingular δολοφονησοίμην δολοφονήσοιο δολοφονήσοιτο
Dual δολοφονήσοισθον δολοφονησοίσθην
Plural δολοφονησοίμεθα δολοφονήσοισθε δολοφονήσοιντο
Infinitive δολοφονήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
δολοφονησομενος δολοφονησομενου δολοφονησομενη δολοφονησομενης δολοφονησομενον δολοφονησομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Synonyms

  1. to murder by treachery

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION