συνοίκιον
Second declension Noun; Neuter
Transliteration:
Principal Part:
συνοίκιον
συνοίκιου
Structure:
συνοικι
(Stem)
+
ον
(Ending)
Sense
- a joint lodging, a public feast in memory of Theseus' uniting all Attica under
Declension
Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- "ὡσ δ’ οὗτοσ ἀπεχώρησεν, ἐμβλέψασα πρὸσ ἡμᾶσ συνοίκιά γ’, ἔφη, ταῦτα ῥυπαρά. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 7, book 7, chapter 22)
- ὕστερον δὲ ἤδη κρατοῦντοσ αὐτοῦ καὶ πολλοὺσ ἀποκτιννύντοσ, ἀπελευθερικὸσ ἄνθρωποσ, δοκῶν κρύπτειν ἕνα τῶν προγεγραμμένων καὶ κατακρημνίζεσθαι διὰ τοῦτο μέλλων, ὠνείδισε τὸν Σύλλαν ὅτι πολὺν χρόνον ἐν μιᾷ συνοικίᾳ διῃτῶντο, φέροντεσ ἐνοίκιον αὐτόσ μὲν τῶν ἄνω δισχιλίουσ νούμμουσ, ἐκεῖνοσ δὲ τῶν ὑποκάτω τρισχιλίουσ, ὥστε τῆσ τύχησ αὐτῶν τὸ μεταξὺ χιλίουσ εἶναι νούμμουσ, οἳ πεντήκοντα καὶ διακοσίασ δραχμὰσ Ἀττικὰσ δύνανται, ταῦτα μὲν οὖν ἱστοροῦσι περὶ τῆσ παλαιᾶσ τοῦ Σύλλα τύχησ. (Plutarch, Sulla, chapter 1 4:1)
- λαβὼν δὲ τὸ ἀργύριον οὐχ ὅπωσ χάριν τινά μοι ἀποδίδωσιν ὧν εὖ ἔπαθεν, ἀλλ’ εὐθέωσ ἐπεβούλευέ μοι, ἵνα ἀποστερήσειε τὸ ἀργύριον καὶ εἰσ ἔχθραν κατασταίη, καὶ ἀπορούμενοσ ἐγὼ τοῖσ πράγμασιν νέοσ ὢν ὅ τι χρησαίμην καὶ ἄπειροσ πραγμάτων, ὅπωσ μὴ εἰσπράττοιμι αὐτὸν τὸ ἀργύριον οὗ ἡ συνοικία ἐτέθη, ἀλλ’ ἀφείην αὐτῷ. (Demosthenes, Speeches 51-61, 15:3)
- παρωξυμμένοσ δὲ πρὸσ τὸ πρᾶγμα ὁ Μισγόλασ ζήτησιν αὐτοῦ ἐποιεῖτο μετὰ τοῦ Φαίδρου, ἐξαγγελθέντοσ δ’ αὐτοῖσ εὑρίσκουσι τοῦτον ἐν συνοικίᾳ μετὰ ξένων τινῶν συναριστῶντα. (Aeschines, Speeches, , section 434)
- ἀλλ’ οὐκ ἔστι τούτῳ λοιπὸν οὐκ οἰκία, οὐ συνοικία, οὐ συνοικία, οὐ χωρίον, οὐκ οἰκέται, οὐ δάνεισμα, οὐκ ἄλλ’ οὐδὲν ἀφ’ ὧν ἄνθρωποι μὴ κακοῦργοι ζῶσιν. (Aeschines, Speeches, , section 105 1:2)