Ancient Greek-English Dictionary Language

συμπερονάω

α-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: συμπερονάω συμπερονήσω

Structure: συμ (Prefix) + περονά (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to pin together

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συμπερονῶ συμπερονᾷς συμπερονᾷ
Dual συμπερονᾶτον συμπερονᾶτον
Plural συμπερονῶμεν συμπερονᾶτε συμπερονῶσιν*
SubjunctiveSingular συμπερονῶ συμπερονῇς συμπερονῇ
Dual συμπερονῆτον συμπερονῆτον
Plural συμπερονῶμεν συμπερονῆτε συμπερονῶσιν*
OptativeSingular συμπερονῷμι συμπερονῷς συμπερονῷ
Dual συμπερονῷτον συμπερονῴτην
Plural συμπερονῷμεν συμπερονῷτε συμπερονῷεν
ImperativeSingular συμπερόνᾱ συμπερονᾱ́τω
Dual συμπερονᾶτον συμπερονᾱ́των
Plural συμπερονᾶτε συμπερονώντων, συμπερονᾱ́τωσαν
Infinitive συμπερονᾶν
Participle MasculineFeminineNeuter
συμπερονων συμπερονωντος συμπερονωσα συμπερονωσης συμπερονων συμπερονωντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συμπερονῶμαι συμπερονᾷ συμπερονᾶται
Dual συμπερονᾶσθον συμπερονᾶσθον
Plural συμπερονώμεθα συμπερονᾶσθε συμπερονῶνται
SubjunctiveSingular συμπερονῶμαι συμπερονῇ συμπερονῆται
Dual συμπερονῆσθον συμπερονῆσθον
Plural συμπερονώμεθα συμπερονῆσθε συμπερονῶνται
OptativeSingular συμπερονῴμην συμπερονῷο συμπερονῷτο
Dual συμπερονῷσθον συμπερονῴσθην
Plural συμπερονῴμεθα συμπερονῷσθε συμπερονῷντο
ImperativeSingular συμπερονῶ συμπερονᾱ́σθω
Dual συμπερονᾶσθον συμπερονᾱ́σθων
Plural συμπερονᾶσθε συμπερονᾱ́σθων, συμπερονᾱ́σθωσαν
Infinitive συμπερονᾶσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
συμπερονωμενος συμπερονωμενου συμπερονωμενη συμπερονωμενης συμπερονωμενον συμπερονωμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συμπερονήσω συμπερονήσεις συμπερονήσει
Dual συμπερονήσετον συμπερονήσετον
Plural συμπερονήσομεν συμπερονήσετε συμπερονήσουσιν*
OptativeSingular συμπερονήσοιμι συμπερονήσοις συμπερονήσοι
Dual συμπερονήσοιτον συμπερονησοίτην
Plural συμπερονήσοιμεν συμπερονήσοιτε συμπερονήσοιεν
Infinitive συμπερονήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
συμπερονησων συμπερονησοντος συμπερονησουσα συμπερονησουσης συμπερονησον συμπερονησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular συμπερονήσομαι συμπερονήσει, συμπερονήσῃ συμπερονήσεται
Dual συμπερονήσεσθον συμπερονήσεσθον
Plural συμπερονησόμεθα συμπερονήσεσθε συμπερονήσονται
OptativeSingular συμπερονησοίμην συμπερονήσοιο συμπερονήσοιτο
Dual συμπερονήσοισθον συμπερονησοίσθην
Plural συμπερονησοίμεθα συμπερονήσοισθε συμπερονήσοιντο
Infinitive συμπερονήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
συμπερονησομενος συμπερονησομενου συμπερονησομενη συμπερονησομενης συμπερονησομενον συμπερονησομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Synonyms

  1. to pin together

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION