Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

ποιμένιος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ποιμένιος ποιμένιᾱ ποιμένιον

Structure: ποιμενι (Stem) + ος (Ending)

Etym.: = poimeniko/s, Anth.

Sense

Declension

First/Second declension
Masculine Feminine Neuter
SingularNominative ποιμένιος ποιμενίᾱ ποιμένιον
Genitive ποιμενίου ποιμενίᾱς ποιμενίου
Dative ποιμενίῳ ποιμενίᾱͅ ποιμενίῳ
Accusative ποιμένιον ποιμενίᾱν ποιμένιον
Vocative ποιμένιε ποιμενίᾱ ποιμένιον
DualN/A/V ποιμενίω ποιμενίᾱ ποιμενίω
G/D ποιμενίοιν ποιμενίαιν ποιμενίοιν
PluralNominative ποιμένιοι ποιμένιαι ποιμένια
Genitive ποιμενίων ποιμενιῶν ποιμενίων
Dative ποιμενίοις ποιμενίαις ποιμενίοις
Accusative ποιμενίους ποιμενίᾱς ποιμένια
Vocative ποιμένιοι ποιμένιαι ποιμένια
Positive Comparative Superlative
Adjective ποιμένιος ποιμενίου ποιμενιότερος ποιμενιοτέρου ποιμενιότατος ποιμενιοτάτου
Adverb ποιμενίως ποιμενιότερον ποιμενιότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • τίπτ’ ἀπὸ ποιμενίου χείλεοσ ὧδε πάρει; (Unknown, Greek Anthology, Volume III, book 9, chapter 3242)
  • Δάφνισ ὁ συρικτὰσ τρομερῷ περὶ γήραϊ κάμνων, χειρὸσ ἀεργηλᾶσ τάνδε βαρυνομένασ Πανὶ φιλαγραύλῳ νομίαν ἀνέθηκε κορύναν, γήραϊ ποιμενίων παυσάμενοσ καμάτων. (Unknown, Greek Anthology, book 6, chapter 731)
  • αἱ δὲ τὸν ἄκρησ γείτονα ποιμένιαι πολλὰ ποθοῦσι νάπαι. (Unknown, Greek Anthology, Volume II, book 7, chapter 717 1:2)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION