Ancient Greek-English Dictionary Language

πεπαίνω

Non-contract Verb; 자동번역 Transliteration:

Principal Part: πεπαίνω

Structure: πεπαίν (Stem) + ω (Ending)

Etym.: pe/pwn

Sense

  1. to ripen, make ripe, to become ripe
  2. to soften, assuage anger

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular πεπαίνω πεπαίνεις πεπαίνει
Dual πεπαίνετον πεπαίνετον
Plural πεπαίνομεν πεπαίνετε πεπαίνουσιν*
SubjunctiveSingular πεπαίνω πεπαίνῃς πεπαίνῃ
Dual πεπαίνητον πεπαίνητον
Plural πεπαίνωμεν πεπαίνητε πεπαίνωσιν*
OptativeSingular πεπαίνοιμι πεπαίνοις πεπαίνοι
Dual πεπαίνοιτον πεπαινοίτην
Plural πεπαίνοιμεν πεπαίνοιτε πεπαίνοιεν
ImperativeSingular πέπαινε πεπαινέτω
Dual πεπαίνετον πεπαινέτων
Plural πεπαίνετε πεπαινόντων, πεπαινέτωσαν
Infinitive πεπαίνειν
Participle MasculineFeminineNeuter
πεπαινων πεπαινοντος πεπαινουσα πεπαινουσης πεπαινον πεπαινοντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular πεπαίνομαι πεπαίνει, πεπαίνῃ πεπαίνεται
Dual πεπαίνεσθον πεπαίνεσθον
Plural πεπαινόμεθα πεπαίνεσθε πεπαίνονται
SubjunctiveSingular πεπαίνωμαι πεπαίνῃ πεπαίνηται
Dual πεπαίνησθον πεπαίνησθον
Plural πεπαινώμεθα πεπαίνησθε πεπαίνωνται
OptativeSingular πεπαινοίμην πεπαίνοιο πεπαίνοιτο
Dual πεπαίνοισθον πεπαινοίσθην
Plural πεπαινοίμεθα πεπαίνοισθε πεπαίνοιντο
ImperativeSingular πεπαίνου πεπαινέσθω
Dual πεπαίνεσθον πεπαινέσθων
Plural πεπαίνεσθε πεπαινέσθων, πεπαινέσθωσαν
Infinitive πεπαίνεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
πεπαινομενος πεπαινομενου πεπαινομενη πεπαινομενης πεπαινομενον πεπαινομενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • "ἔτι δ’ εὐμενέστερον καὶ ἀκινδυνότερον πεπαίνει τὴν τροφήν. (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 14, book 14, chapter 72 1:3)
  • πεπαίνει δὲ τέτταρασ καρπούσ, ὅσαιπερ αὐτοῦ καὶ αἱ βλαστήσεισ, ἡ δὲ γλυκύτησ προσεμφερὴσ τῷ σύκῳ καὶ τὰ ἔσωθεν τοῖσ ἐρινοῖσ· (Athenaeus, The Deipnosophists, Book 3, book 3, chapter 6 1:3)
  • ἀτὰρ καὶ τὸ γλίσχρασμα θερμασίασ πρηο̈́νει, ὑμένασ καθαίρει, πεπαίνει βῆχασ, πάντα μαλθάσσει. (Aretaeus, The Extant Works of Aretaeus, The Cappadocian., ARETAIOU KAPPADOKOU OCEWN NOUSWN QERAPEUTIKON, 361)
  • καὶ τοῦτο θρύπτει καὶ πεπαίνει τὴν σάρκα τοῦ ὄρνιθοσ. (Plutarch, Quaestiones Convivales, book 6, 8:4)
  • ‐ Πόθεν γὰρ οὕτω τεταγμένωσ καθάπερ ἐκ προστάγματοσ τοῦ θεοῦ, ὅταν ἐκεῖνοσ εἴπῃ τοῖσ φυτοῖσ ἀνθεῖν, ἀνθεῖ, ὅταν εἴπῃ βλαστάνειν, βλαστάνει, ὅταν ἐκφέρειν τὸν καρπόν, ἐκφέρει, ὅταν πεπαίνειν, πεπαίνει, ὅταν πάλιν ἀποβάλλειν καὶ φυλλορροεῖν καὶ αὐτὰ εἰσ αὑτὰ συνειλούμενα ἐφ’ ἡσυχίασ μένειν καὶ ἀναπαύεσθαι, μένει καὶ ἀναπαύεται; (Epictetus, Works, book 1, 3:2)

Synonyms

  1. to ripen

Derived

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION