Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

ὁμοφωνέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: ὁμοφωνέω ὁμοφωνήσω

Structure: ὁμοφωνέ (Stem) + ω (Ending)

Sense

  1. to speak the same language with
  2. to sound together, chimes in

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ὁμοφωνῶ ὁμοφωνεῖς ὁμοφωνεῖ
Dual ὁμοφωνεῖτον ὁμοφωνεῖτον
Plural ὁμοφωνοῦμεν ὁμοφωνεῖτε ὁμοφωνοῦσιν*
SubjunctiveSingular ὁμοφωνῶ ὁμοφωνῇς ὁμοφωνῇ
Dual ὁμοφωνῆτον ὁμοφωνῆτον
Plural ὁμοφωνῶμεν ὁμοφωνῆτε ὁμοφωνῶσιν*
OptativeSingular ὁμοφωνοῖμι ὁμοφωνοῖς ὁμοφωνοῖ
Dual ὁμοφωνοῖτον ὁμοφωνοίτην
Plural ὁμοφωνοῖμεν ὁμοφωνοῖτε ὁμοφωνοῖεν
ImperativeSingular ὁμοφώνει ὁμοφωνείτω
Dual ὁμοφωνεῖτον ὁμοφωνείτων
Plural ὁμοφωνεῖτε ὁμοφωνούντων, ὁμοφωνείτωσαν
Infinitive ὁμοφωνεῖν
Participle MasculineFeminineNeuter
ὁμοφωνων ὁμοφωνουντος ὁμοφωνουσα ὁμοφωνουσης ὁμοφωνουν ὁμοφωνουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ὁμοφωνοῦμαι ὁμοφωνεῖ, ὁμοφωνῇ ὁμοφωνεῖται
Dual ὁμοφωνεῖσθον ὁμοφωνεῖσθον
Plural ὁμοφωνούμεθα ὁμοφωνεῖσθε ὁμοφωνοῦνται
SubjunctiveSingular ὁμοφωνῶμαι ὁμοφωνῇ ὁμοφωνῆται
Dual ὁμοφωνῆσθον ὁμοφωνῆσθον
Plural ὁμοφωνώμεθα ὁμοφωνῆσθε ὁμοφωνῶνται
OptativeSingular ὁμοφωνοίμην ὁμοφωνοῖο ὁμοφωνοῖτο
Dual ὁμοφωνοῖσθον ὁμοφωνοίσθην
Plural ὁμοφωνοίμεθα ὁμοφωνοῖσθε ὁμοφωνοῖντο
ImperativeSingular ὁμοφωνοῦ ὁμοφωνείσθω
Dual ὁμοφωνεῖσθον ὁμοφωνείσθων
Plural ὁμοφωνεῖσθε ὁμοφωνείσθων, ὁμοφωνείσθωσαν
Infinitive ὁμοφωνεῖσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ὁμοφωνουμενος ὁμοφωνουμενου ὁμοφωνουμενη ὁμοφωνουμενης ὁμοφωνουμενον ὁμοφωνουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ὁμοφωνήσω ὁμοφωνήσεις ὁμοφωνήσει
Dual ὁμοφωνήσετον ὁμοφωνήσετον
Plural ὁμοφωνήσομεν ὁμοφωνήσετε ὁμοφωνήσουσιν*
OptativeSingular ὁμοφωνήσοιμι ὁμοφωνήσοις ὁμοφωνήσοι
Dual ὁμοφωνήσοιτον ὁμοφωνησοίτην
Plural ὁμοφωνήσοιμεν ὁμοφωνήσοιτε ὁμοφωνήσοιεν
Infinitive ὁμοφωνήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ὁμοφωνησων ὁμοφωνησοντος ὁμοφωνησουσα ὁμοφωνησουσης ὁμοφωνησον ὁμοφωνησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ὁμοφωνήσομαι ὁμοφωνήσει, ὁμοφωνήσῃ ὁμοφωνήσεται
Dual ὁμοφωνήσεσθον ὁμοφωνήσεσθον
Plural ὁμοφωνησόμεθα ὁμοφωνήσεσθε ὁμοφωνήσονται
OptativeSingular ὁμοφωνησοίμην ὁμοφωνήσοιο ὁμοφωνήσοιτο
Dual ὁμοφωνήσοισθον ὁμοφωνησοίσθην
Plural ὁμοφωνησοίμεθα ὁμοφωνήσοισθε ὁμοφωνήσοιντο
Infinitive ὁμοφωνήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ὁμοφωνησομενος ὁμοφωνησομενου ὁμοφωνησομενη ὁμοφωνησομενης ὁμοφωνησομενον ὁμοφωνησομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ὡμοφώνουν ὡμοφώνεις ὡμοφώνειν*
Dual ὡμοφωνεῖτον ὡμοφωνείτην
Plural ὡμοφωνοῦμεν ὡμοφωνεῖτε ὡμοφώνουν
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ὡμοφωνούμην ὡμοφωνοῦ ὡμοφωνεῖτο
Dual ὡμοφωνεῖσθον ὡμοφωνείσθην
Plural ὡμοφωνούμεθα ὡμοφωνεῖσθε ὡμοφωνοῦντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Examples

  • πάντα γὰρ ὁμοφωνεῖ τῷ λόγῳ. (Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 1 147:4)

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION