μαραίνω
Non-contract Verb;
자동번역
Transliteration:
Principal Part:
μαραίνω
Structure:
μαραίν
(Stem)
+
ω
(Ending)
Sense
- to put out or quench, to die away, go slowly out
- to quench, makes, waste away, wears, out, to die away, waste away, decay, wither, dies away from, to dry up
Conjugation
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- γίγνεσθαι δὲ τὴν εἰωθυῖαν ὡρ́αν τοῦ πελαγίου μαραινομένου καὶ τῶν ἑλῶν αὔραν ἀναδιδόντων ἐπιεικῶσ διαρκῆ. (Plutarch, Caius Marius, chapter 37 3:3)
- ἡ δὲ νύξ καὶ τὸ κῦμα μετὰ ψόφου μεγάλου καὶ τραχείασ ἀνακοπῆσ χαλεπὴν ἐποίει τὴν βοήθειαν, ὥστε μόλισ ἡμέρασ ἤδη μαραινομένου τοῦ πνεύματοσ ἐκπεσεῖν αὑτὸν ἐπὶ τὴν γῆν, τῷ μὲν σώματι παντάπασιν ἀδυνάτωσ ἔχοντα, τόλμῃ δὲ καὶ ῥώμῃ τῆσ ψυχῆσ ἀνταίροντα πρὸσ τὴν ἀπορίαν. (Plutarch, chapter 15 4:2)
- τὸν δὲ γεγραμμένον Φιλοκτήτην καὶ τὴν πεπλασμένην Ιὀκάστην, ἧσ φασιν εἰσ τὸ πρόσωπον ἀργύρου τι συμμῖξαι τὸν τεχνίτην, ὅπωσ ἐκλείποντοσ ἀνθρώπου καὶ μαραινομένου λάβῃ περιφάνειαν ὁ χαλκόσ, ἡδόμεθα καὶ θαυμάζομεν. (Plutarch, Quaestiones Convivales, book 5, 12:3)
- καὶ δὴ λάμποντοσ αὐτοῦ καὶ τοῦ πυρὸσ ἐν αὐτῷ διαμένοντοσ ζῆν τε καὶ ἀκμάζειν ἐκεῖνον, μαραινομένου δὲ τοῦ δαλοῦ καὶ τὸν Μελέαγρον φθίνειν ὑπὸ λύπησ τε καὶ δυσθυμίασ· (Dio, Chrysostom, Orationes, 12:2)
- Σίττιον δὲ Καληνοί, πολίτην σφῶν ὄντα καὶ πολλὰ ἐσ αὐτοὺσ ἐκ περιουσίασ δαψιλοῦσ ἀναλώσαντα, ἐφύλασσον, σιδηροφοροῦντέσ τε ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τοῖσ οἰκέταισ ἀπειλοῦντεσ καὶ τοὺσ στρατιώτασ ἀπερύκοντεσ ἀπὸ τῶν τειχῶν, μέχρι μαραινομένου τοῦ κακοῦ καὶ ἐσ τοὺσ τρεῖσ ἐπρέσβευσαν ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ ἔτυχον Σίττιον τῆσ ἄλλησ Ἰταλίασ εἰργόμενον ἐν τῇ πατρίδι μένειν. (Appian, The Civil Wars, book 4, chapter 6 12:4)
Synonyms
-
to put out or quench
-
to quench