Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek Dictionary

Ancient Greek-English Dictionary Language

κακοτυχέω

ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: κακοτυχέω κακοτυχήσω

Structure: κακοτυχέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: from kakotuxh/s

Sense

  1. to be unfortunate

Conjugation

Present tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κακοτύχω κακοτύχεις κακοτύχει
Dual κακοτύχειτον κακοτύχειτον
Plural κακοτύχουμεν κακοτύχειτε κακοτύχουσιν*
SubjunctiveSingular κακοτύχω κακοτύχῃς κακοτύχῃ
Dual κακοτύχητον κακοτύχητον
Plural κακοτύχωμεν κακοτύχητε κακοτύχωσιν*
OptativeSingular κακοτύχοιμι κακοτύχοις κακοτύχοι
Dual κακοτύχοιτον κακοτυχοίτην
Plural κακοτύχοιμεν κακοτύχοιτε κακοτύχοιεν
ImperativeSingular κακοτῦχει κακοτυχεῖτω
Dual κακοτύχειτον κακοτυχεῖτων
Plural κακοτύχειτε κακοτυχοῦντων, κακοτυχεῖτωσαν
Infinitive κακοτύχειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κακοτυχων κακοτυχουντος κακοτυχουσα κακοτυχουσης κακοτυχουν κακοτυχουντος
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κακοτύχουμαι κακοτύχει, κακοτύχῃ κακοτύχειται
Dual κακοτύχεισθον κακοτύχεισθον
Plural κακοτυχοῦμεθα κακοτύχεισθε κακοτύχουνται
SubjunctiveSingular κακοτύχωμαι κακοτύχῃ κακοτύχηται
Dual κακοτύχησθον κακοτύχησθον
Plural κακοτυχώμεθα κακοτύχησθε κακοτύχωνται
OptativeSingular κακοτυχοίμην κακοτύχοιο κακοτύχοιτο
Dual κακοτύχοισθον κακοτυχοίσθην
Plural κακοτυχοίμεθα κακοτύχοισθε κακοτύχοιντο
ImperativeSingular κακοτύχου κακοτυχεῖσθω
Dual κακοτύχεισθον κακοτυχεῖσθων
Plural κακοτύχεισθε κακοτυχεῖσθων, κακοτυχεῖσθωσαν
Infinitive κακοτύχεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κακοτυχουμενος κακοτυχουμενου κακοτυχουμενη κακοτυχουμενης κακοτυχουμενον κακοτυχουμενου

Future tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κακοτυχήσω κακοτυχήσεις κακοτυχήσει
Dual κακοτυχήσετον κακοτυχήσετον
Plural κακοτυχήσομεν κακοτυχήσετε κακοτυχήσουσιν*
OptativeSingular κακοτυχήσοιμι κακοτυχήσοις κακοτυχήσοι
Dual κακοτυχήσοιτον κακοτυχησοίτην
Plural κακοτυχήσοιμεν κακοτυχήσοιτε κακοτυχήσοιεν
Infinitive κακοτυχήσειν
Participle MasculineFeminineNeuter
κακοτυχησων κακοτυχησοντος κακοτυχησουσα κακοτυχησουσης κακοτυχησον κακοτυχησοντος
Middle
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular κακοτυχήσομαι κακοτυχήσει, κακοτυχήσῃ κακοτυχήσεται
Dual κακοτυχήσεσθον κακοτυχήσεσθον
Plural κακοτυχησόμεθα κακοτυχήσεσθε κακοτυχήσονται
OptativeSingular κακοτυχησοίμην κακοτυχήσοιο κακοτυχήσοιτο
Dual κακοτυχήσοισθον κακοτυχησοίσθην
Plural κακοτυχησοίμεθα κακοτυχήσοισθε κακοτυχήσοιντο
Infinitive κακοτυχήσεσθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
κακοτυχησομενος κακοτυχησομενου κακοτυχησομενη κακοτυχησομενης κακοτυχησομενον κακοτυχησομενου

Imperfect tense

Active
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκακοτῦχουν ἐκακοτῦχεις ἐκακοτῦχειν*
Dual ἐκακοτύχειτον ἐκακοτυχεῖτην
Plural ἐκακοτύχουμεν ἐκακοτύχειτε ἐκακοτῦχουν
Middle/Passive
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἐκακοτυχοῦμην ἐκακοτύχου ἐκακοτύχειτο
Dual ἐκακοτύχεισθον ἐκακοτυχεῖσθην
Plural ἐκακοτυχοῦμεθα ἐκακοτύχεισθε ἐκακοτύχουντο

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

Synonyms

  1. to be unfortunate

Similar forms

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool

SEARCH

MENU NAVIGATION