Sense

1. waning
2. causing to decline, wasting

Examples

• οὐδενὸσ γὰρ οὕτω θεάματοσ ἐρασθεὶσ ὁ Ῥωμαίων δῆμοσ ὡσ τοῦ Τιγελλῖνον ἰδεῖν ἀπαγόμενον, οὐδὲ παυσάμενοσ ἐν πᾶσι θεάτροισ καὶ σταδίοισ αἰτούμενοσ ἐκεῖνον, ἐπεπλήχθη διαγράμματι τοῦ αὐτοκράτοροσ Τιγελλῖνον μὲν οὐ πολὺν ἔτι βιώσεσθαι φάσκοντοσ χρόνον ὑπὸ φθινάδοσ νόσου δαπανώμενον, ἐκείνουσ δὲ παραιτουμένου μὴ διαγριαίνειν μηδὲ τυραννικὴν ποιεῖν τὴν ἡγεμονίαν. (Plutarch, Galba, chapter 17 4:1)
• πάλιν δ’ αὔξονται μέχρι πανσελήνου, καὶ μειοῦνται πάλιν ἑώσ διχοτόμου φθινάδοσ· (Strabo, Geography, book 3, chapter 5 16:10)

Similar forms

• φθίνοντος (37)
• φθίνει (25)
• φθίνειν (16)
• φθινοπώρῳ (9)
• φθινόντων (6)
• φθινώδεες (5)
• φθινούσης (5)
• φθινώδης (5)
• φθινῶδες (5)
• φθίνουσιν (5)
• φθίνουσα (4)
• φθίνοντα (3)
• φθινάδα (3)
• φθίνουσαν (3)
• φθίνουσι (3)
• φθινώδεα (3)
• φθινώδεσι (3)
• φθίνον (2)
• φθινάδος (2)
• φθῖνον (2)
• φθίνοντι (2)
• φθινωδέων (2)
• φθινάδι (2)
• φθινὰς (1)
• φθίνυλλα (1)
• φθινάδες (1)
• φθινέτω (1)
• φθίνοντός (1)
• φθινώδεά (1)
• φθίνους (1)
• φθινύθειν (1)
• <φθίνοντοσ> (1)
• φθινώδεας (1)
• φθίνωσιν (1)
• φθίνεις (1)
• φθινύθω (1)
• φθινάσιν (1)
• φθίνοντ (1)
• φθινύθει (1)
• φθινώδεος (1)
• φθίνοιεν (1)
• φθίνων (1)
• φθίνοντες (1)
• φθίνυθον (1)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.