εὐσχημοσύνη
First declension Noun; Feminine
Transliteration:
Principal Part:
εὐσχημοσύνη
Structure:
εὐσχημοσυν
(Stem)
+
η
(Ending)
Sense
- gracefulness, decorum
Declension
First declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- διαφέρει δ’ οὐ μικρὸν ταῦτα πρὸσ εὐσχημοσύνην. (Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 4 146:3)
- μὴ ἀτιμάσωμεν δὲ εἰπεῖν, εἰ καί τῳ σμικρότερον δοκεῖ εἶναι, ὅτι καὶ εὐσχημονέστερον ἐνταῦθα οὗ χρὴ τὸν ἄνδρα εὐσχημονέστερον φαίνεσθαι, οὗ ἅμα καὶ δεινότεροσ τοῖσ ἐχθροῖσ φανεῖται διὰ τὴν εὐσχημοσύνην. (Plato, Alcibiades 1, Alcibiades 2, Hipparchus, Lovers, Theages, Charmides, Laches, Lysis, 25:3)
- τὰ μὲν γὰρ ἀναγκαῖα τὴν χρείαν διδάσκειν εἰκὸσ αὐτήν, τὰ δ’ εἰσ εὐσχημοσύνην καὶ περιουσίαν ὑπαρχόντων ἤδη τούτων εὔλογον λαμβάνειν τὴν αὔξησιν· (Aristotle, Politics, Book 7 153:2)
- τί δὲ κατ’ εὐσχημοσύνην, ὦ Ἱππία; (Plato, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, 68:3)
- "οἱο͂ν πρεσβῦται τάχιον μεθύσκονται νέων, σαλευόμενοι δ’ ἠρεμούντων, ἔλλυποι δὲ καὶ πεφροντικότεσ εὐθύμων καὶ ἱλαρῶν ἀνέδην καὶ κατακόρωσ διάγοντεσ τῶν ἀσελγαινόντων τοιαῦτα γιγνώσκων ἄν τισ μᾶλλον τοῦ ἀγνοοῦντοσ εὐσχημοσύνην καὶ ὁμόνοιαν συμποσίου πρυτανεύσειε. (Plutarch, Quaestiones Convivales, book 1, 7:15)
- Φευκτέη δὲ καὶ θρύψισ ἐπικρατίδων διὰ προσκύρησιν ἀκέσιοσ, ὀδμή τε περίεργοσ‧ διὰ γὰρ ἱκανὴν ἀσυνηθείην διαβολὴν κεκτήσει, διὰ δὲ ὀλίγην, εὐσχημοσύνην‧ ἐν γὰρ μέρει πόνοσ ὀλίγοσ, ἐν πᾶσι ἱκανόσ. (Hippocrates, Hippocrates Collected Works I, PARAGGELIAI, x.1)