ἔναυλος
First/Second declension Adjective;
Transliteration:
Principal Part:
ἔναυλος
ἔναυλον
Structure:
ἐναυλ
(Stem)
+
ος
(Ending)
Sense
- on or to the flute, ringing in one's ears, fresh in memory
- dwelling in dens, in one's den
Declension
First/Second declension
The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.
Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.
- γείνατο δ’ Οὔρεα μακρά, θεῶν χαρίεντασ ἐναύλουσ, Νυμφέων, αἳ ναίουσιν ἀν’ οὔρεα βησσήεντα. (Hesiod, Theogony, Book Th. 13:5)
- μέλεοσ Ἑλλάσ, ἃ τὸν εὐεργέταν ἀποβαλεῖσ, ὀλεῖσ μανίαισιν Λύσσασ χορευθέντ’ ἐναύλοισ. (Euripides, Heracles, choral, lyric3)
- σὲ τὰν ἐναύλοισ ὑπὸ δενδροκόμοισ μουσεῖα καὶ θάκουσ ἐνί‐ ζουσαν ἀναβοάσω, σὲ τὰν ἀοιδοτάταν ὄρνιθα μελῳδὸν ἀηδόνα δακρυόεσσαν, ἔλθ’ ὦ διὰ ξουθᾶν γενύων ἐλελιζομένα θρήνων ἐμοὶ ξυνεργόσ, Ἑλένασ μελέασ πόνουσ τὸν Ἰλιάδων τ’ ἀει δούσᾳ δακρυόεντα πότμον Ἀχαιῶν ὑπὸ λόγχαισ· (Euripides, Helen, choral, strophe 11)
- ηὑρ͂ε δ’ ἐν Ἠλέκτραισι πύλαισ τέκνα λωτοτρόφον κατὰ λείμακα λόγχαισ, κοινὸν ἐνυάλιον, μάτηρ, ὥστε λέοντασ ἐναύλουσ, μαρναμένουσ ἐπὶ τραύμασιν, αἵματοσ ἤδη ψυχρὰν λοιβὰν φονίαν, ἃν ἔλαχ’ Αἵδασ, ὤπασε δ’ Ἄρησ· (Euripides, Phoenissae, episode, lyric 3:9)
- οἳ δ’ ἅμα πάντεσ σύνδυο κοιμήσαντο κατὰ σκιόεντασ ἐναύλουσ· (Anonymous, Homeric Hymns, 7:11)
- ἔτι γοῦν καὶ μετὰ τοσοῦτον χρόνον τὰ τε σχήματά μοι τῶν φανέντων ἐν τοῖσ ὀφθαλμοῖσ παραμένει καὶ ἡ φωνὴ τῶν ἀκουσθέντων ἔναυλοσ· (Lucian, Somnium sive vita Luciani, (no name) 5:4)
- οὕτωσ ἔναυλοσ ὁ λόγοσ τε καὶ ὁ φθόγγοσ παρὰ τοῦ λέγοντοσ ἐνδύεται εἰσ τὰ ὦτα, ὥστε μόγισ τετάρτῃ ἢ πέμπτῃ ἡμέρᾳ ἀναμιμνῄσκομαι ἐμαυτοῦ καὶ αἰσθάνομαι οὗ γῆσ εἰμι, τέωσ δὲ οἶμαι μόνον οὐκ ἐν μακάρων νήσοισ οἰκεῖν· (Plato, Hippias Major, Hippias Minor, Ion, Menexenus, Cleitophon, Timaeus, Critias, Minos, Epinomis, 8:1)
- ἐκ γὰρ τῶν ὑψηλῶν εἰσ τὰ πεδία καταβαίνειν, οἶμαι, πᾶσιν φόβοσ ἔναυλοσ ἐγεγόνει. (Plato, Laws, book 3 14:2)
- νῦν δέ με λευγαλέῳ θανάτῳ εἵμαρτο ἁλῶναι ἐρχθέντ’ ἐν μεγάλῳ ποταμῷ ὡσ παῖδα συφορβόν, ὅν ῥά τ’ ἔναυλοσ ἀποέρσῃ χειμῶνι περῶντα. (Homer, Iliad, Book 21 21:8)