Hellas Alive Dictionary - ανεπαισχυντος

Ancient Greek-English Dictionary

ἀνεπαίσχυντος

First/Second declension Adjective; Transliteration:

Principal Part: ἀνεπαίσχυντος

Structure: ἀνεπαισχυντ (Stem) + ος (Ending)

Etym.: e)paisxu/nomai

First/Second declension

	Positive	Comparative	Superlative
Adjective	ἀνεπαίσχυντος ἀνεπαισχύντου	ἀνεπαισχυντότερος ἀνεπαισχυντοτέρου	ἀνεπαισχυντότατος ἀνεπαισχυντοτάτου
Adverb	ἀνεπαισχύντως	ἀνεπαισχυντότερον	ἀνεπαισχυντότατα

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.

σπούδασον σεαυτὸν δόκιμον παραστῆσαι τῷ θεῷ, ἐργάτην ἀνεπαίσχυντον, ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆσ ἀληθείασ. (PROS TIMOQEON B, chapter 1 37:1)
ἀλλ’ εἰ καὶ πρότερόν γε, Ἡρώδη, μηδὲν ἐλύπει σε τὸ ἐν ἐλάσσονι τιμῇ πατρὸσ οὗ γέγονασ εἶναι, νῦν γοῦν ὀρέχθητι συγγενοῦσ ἀξιώματοσ μηδὲ ὑπόμενε ἡσσᾶσθαι προύχοντι τιμῆσ ἀνδρὶ πλοῦτον τεθεραπευκότι τὸν σόν, μηδὲ πενίαν ἀποφήνῃσ τὴν ἐκείνου τῆσ ἡμετέρασ εὐπορίασ ἀρετῇ μᾶλλον χρῆσθαι δυναμένην, μηδὲ δευτερεύειν ἀνεπαίσχυντον ἡγοῦ τῶν χθέσ τε καὶ πρῴην ἐλέῳ τῷ σῷ διαβεβιωκότων. (Flavius Josephus, Antiquitates Judaicae, Book 18 288:1)

having no cause for shame
- αἰσχρήμων (shameful)
- αἰσχυντικός (shameful)
- αἰσχρός (causing shame, dishonoring, reproachful)

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

MENU NAVIGATION

호흡부호 보기

강세부호 보기

장단부호 보기

작은 Iota 보기

모든 부호 보기