Sense

1. a loosing, releasing
2. a dissolving, resolution of a whole into its parts, analysis
3. (in Aristotle's Logic) the reduction of the imperfect figures into the perfect one
4. the solution of a problem
5. retrogression, retirement, departure

Examples

• ὁ γὰρ βουλευόμενοσ ἐοίκε ζητεῖν καὶ ἀναλύειν τὸν εἰρημένον τρόπον ὥσπερ διάγραμμα φαίνεται δ’ ἡ μὲν ζήτησισ οὐ πᾶσα εἶναι βούλευσισ, οἱο͂ν αἱ μαθηματικαί, ἡ δὲ βούλευσισ πᾶσα ζήτησισ, καὶ τὸ ἔσχατον ἐν τῇ ἀναλύσει πρῶτον εἶναι ἐν τῇ γενέσει. (Aristotle, Nicomachean Ethics, Book 3 49:1)
• ἐπιχειρήσασ δὲ αἰτιᾶσθαι τοὺσ οὕτω τὰσ ἠπείρουσ διορίσαντασ, ἀλλὰ μὴ παραλλήλοισ τισὶ τῷ ἰσημερινῷ, δι’ ὧν ἔμελλον ἐξαλλάξεισ δείκνυσθαι ζῴων τε καὶ φυτῶν καὶ ἀέρων, τῶν μὲν τῇ κατεψυγμένῃ συναπτόντων τῶν δὲ τῇ διακεκαυμένῃ, ὥστε οἱονεὶ ζώνασ εἶναι τὰσ ἠπείρουσ, ἀνασκευάζει πάλιν καὶ ἐν ἀναλύσει δίκησ γίνεται, ἐπαινῶν πάλιν τὴν οὖσαν διαίρεσιν, θετικὴν ποιούμενοσ τὴν ζήτησιν πρὸσ οὐδὲν χρησίμωσ. (Strabo, Geography, book 2, chapter 3 14:1)

Similar forms

• ἀνάλυσιν (5)
• ἀναλύσεως (4)
• ἀναλύσας (4)
• ἀναλῦσαι (3)
• ἀναλύσεις (3)
• ἀναλύσασθαι (3)
• ἀναλύσασα (2)
• ἀναλύσει (2)
• ἀναλύσειε (1)
• ἀναλύσῃς (1)
• ἀνάλυσόν (1)
• ἀνάλυσίς (1)
• ἀναλύσῃ (1)
• ἀναλύσω (1)
• ἀναλύσεται (1)
• ἀναλύσοιτο (1)
• ἀναλύσειν (1)
• ἀναλύσεώς (1)
• ἀναλύσονται (1)
• ἀναλύσαντες (1)
• ἀναλύσεσι (1)
• ἀνάλυσις (1)

Source: Ancient Greek entries from Wiktionary