Ancient Greek-English Dictionary Language


ε-contract Verb; Transliteration:

Principal Part: ἁγηλατέω

Structure: ἁγηλατέ (Stem) + ω (Ending)

Etym.: a)/gos e)lau/nw


  1. to drive out a curse, an accursed or polluted person


Present tense

1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἁγηλάτω ἁγηλάτεις ἁγηλάτει
Dual ἁγηλάτειτον ἁγηλάτειτον
Plural ἁγηλάτουμεν ἁγηλάτειτε ἁγηλάτουσιν*
SubjunctiveSingular ἁγηλάτω ἁγηλάτῃς ἁγηλάτῃ
Dual ἁγηλάτητον ἁγηλάτητον
Plural ἁγηλάτωμεν ἁγηλάτητε ἁγηλάτωσιν*
OptativeSingular ἁγηλάτοιμι ἁγηλάτοις ἁγηλάτοι
Dual ἁγηλάτοιτον ἁγηλατοίτην
Plural ἁγηλάτοιμεν ἁγηλάτοιτε ἁγηλάτοιεν
ImperativeSingular ἁγηλᾶτει ἁγηλατεῖτω
Dual ἁγηλάτειτον ἁγηλατεῖτων
Plural ἁγηλάτειτε ἁγηλατοῦντων, ἁγηλατεῖτωσαν
Infinitive ἁγηλάτειν
Participle MasculineFeminineNeuter
ἁγηλατων ἁγηλατουντος ἁγηλατουσα ἁγηλατουσης ἁγηλατουν ἁγηλατουντος
1st person2nd person3rd person
IndicativeSingular ἁγηλάτουμαι ἁγηλάτει, ἁγηλάτῃ ἁγηλάτειται
Dual ἁγηλάτεισθον ἁγηλάτεισθον
Plural ἁγηλατοῦμεθα ἁγηλάτεισθε ἁγηλάτουνται
SubjunctiveSingular ἁγηλάτωμαι ἁγηλάτῃ ἁγηλάτηται
Dual ἁγηλάτησθον ἁγηλάτησθον
Plural ἁγηλατώμεθα ἁγηλάτησθε ἁγηλάτωνται
OptativeSingular ἁγηλατοίμην ἁγηλάτοιο ἁγηλάτοιτο
Dual ἁγηλάτοισθον ἁγηλατοίσθην
Plural ἁγηλατοίμεθα ἁγηλάτοισθε ἁγηλάτοιντο
ImperativeSingular ἁγηλάτου ἁγηλατεῖσθω
Dual ἁγηλάτεισθον ἁγηλατεῖσθων
Plural ἁγηλάτεισθε ἁγηλατεῖσθων, ἁγηλατεῖσθωσαν
Infinitive ἁγηλάτεισθαι
Participle MasculineFeminineNeuter
ἁγηλατουμενος ἁγηλατουμενου ἁγηλατουμενη ἁγηλατουμενης ἁγηλατουμενον ἁγηλατουμενου

Imperfect tense

The inflection forms above were generated by rules and some usages of them were not attested.

Due to a bug of system, some forms may display wrong accents.


  1. to drive out a curse

Source: Henry George Liddell. Robert Scott. "A Greek-English Lexicon". revised and augmented throughout by. Sir Henry Stuart Jones.

Find this word at Perseus Greek Word Study Tool