Ancient Greek Text

Ancient Greek Text

헬라어 문장 내 검색 Language

ἀποροῦντι δέ μοι ὁπότερον χρὴ ἐπαινεῖν, τέλοσ ἔδοξεν ἀμφοτέρουσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀσκληπιάδαι 1:6)
οὐκ ἀνθρωπείασ μοι δοκεῖ δεῖσθαι τοῦτ’ ἔτι τῆσ ἀποκρίσεωσ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Εἰσ τὸν Σάραπιν 5:5)
ταῦτα γὰρ λέγοντεσ οὐδὲν ἄλλο ἐνδείκνυσθαί μοι δοκοῦσιν ἢ τοῦτο μὲν ἐξ ὑπογυίου λέγοντεσ ὡσ ἐν πλείονι χρόνῳ φροντίσαντεσ καὶ παρασκευασάμενοι ἴσουσ ἂν τῷ μεγέθει τῶν ἔργων τοὺσ λόγουσ παράσχοιεν, οἱ δὲ δόντεσ ἑαυτοῖσ τὸ περὶ τῶν μεγίστων δύνασθαι λέγειν ἐπαγγέλλονται, καὶ ταύτην ὑπερβολὴν τῶν ἐπαίνων σφίσιν αὐτοῖσ διδόασιν.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Εἰσ βασιλέα [σπ.] 2:2)
τούτων δὲ οὕτωσ ἐχόντων, ὅσα μὲν ἔκγονοί τε καὶ παῖδεσ ἐκείνου καὶ παίδων παῖδεσ, τοῦτο δὴ τὸ ποιητικὸν, τὴν Ῥωμαίων ἑλόμενοι πολιτείαν λαμπροὶ λαμπρῶσ διῆλθον ὀρθῶσ ἄν μοι δοκῶ ποιῆσαι παραλιπών.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀπελλᾶ γενεθλιακός 3:1)
ἀλλ’ ὃ κοινὸν ἤδη θεωρῶ τούτῳ τε κἀκείνῳ καθάπερ τοὔνομα, τούτου μοι μνησθῆναι δοκῶ τὰ νῦν ἐν καιρῷ, καὶ μάλ’ ἀρχόμενοσ τοῦ λόγου τὸ πρόσω περαίνειν, ὑπερβῆναί θ’ ὑπὸ περιττῆσ ἡδονῆσ οὐκ ἔχων.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀπελλᾶ γενεθλιακός 4:3)
καί μοι δοκεῖ προλαβὼν ὁ θεὸσ τὴν ἐπὶ παίδων νενομισμένην τιμὴν ἐπὶ τοῖσ τῶν ἱερῶν Ἀσκληπείων ἄθλοισ ἀποδοῦναί σοι πατρόθεν, ὡσ πολλάκισ εἴρηται, καὶ τῶν ἄνωθεν πρὸσ τοῦ πατρὸσ εἰσ σὲ καθηκουσῶν, ὥσθ’ ἅμα τε πεπληρωκέναι πᾶν ὅσον ἦν θέμισ καὶ μεταβαίνοντα λοιπὸν ἐκ παίδων εἰσ ἄνδρασ, ᾗπερ οὖν ὁ βασίλειοσ τάττει νόμοσ, ἀποδεδόσθαι λοιπὸν ἤδη ταῖσ ἐκ τοῦ βασιλέωσ εἰσ σὲ τιμαῖσ, ἃσ τοῖσ τηλικούτοισ ἀνδρουμένοισ ἤδη νέμει.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀπελλᾶ γενεθλιακός 7:3)
ἐγὼ μέν γε ἤδη τινὸσ κουφότητοσ αἰσθάνεσθαί μοι δοκῶ, καθάπερ Διομήδησ Ὁμήρῳ πεποίηται πρὸσ τῆσ Ἀθηνᾶσ ἐλαφρόσ τε ὁμοῦ τὰ μέλη καὶ καθαρὸσ τὰσ ὄψεισ, καὶ κατέχειν ἐμαυτὸν ὑπ’ εὐφροσύνησ οὐκ ἔχω.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀπελλᾶ γενεθλιακός 7:5)
καλοὶ μὲν γὰρ καὶ κοσμεῖν ἴσωσ ἁρμόττοντεσ καὶ οἱ παρελθόντεσ ἤδη σοι τῆσ γενέσεωσ ἐνιαυτοὶ δηλοῦν ἅπαντα τὰ σοὶ προσόντα, πολὺ δέ μοι δοκεῖ καλλίων ἐκείνων ὅδε ὁ νυνὶ παρὼν εἶναι, μόνον τῶν μετ’ αὐτὸν ἡττησόμενοσ, τὰ δ’ ἄλλα τοὺσ ἐξήκοντασ ἤδη νικῶν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἀπελλᾶ γενεθλιακός 7:6)
ἐπέρχεταί μοι τὸ τοῦ Πινδάρου προσθεῖναι, Ἄστρα τε καὶ ποταμοὶ καὶ κύματα πόντου τὴν ἀωρίαν τὴν σὴν ἀνακαλεῖ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, εἰσ Ἐτεωνέα ἐπικήδειος 4:8)
ἀλλὰ γὰρ ὥσπερ ἐν τραγῳδίᾳ τινὶ ὡσ ἀληθῶσ μεταξὺ τῶν ὀδυρμῶν δοκῶ μοι κατακούειν φωνῆσ ἀπὸ μηχανῆσ θεοῦ τινοσ μεταβάλλοντοσ τὸν θρῆνον εἰσ εὐφημίαν, ὡδὶ λέγοντοσ, παύσασθε ὦ ἄνθρωποι, οὐκ οἰκτρὸσ ὁ παῖσ, μᾶλλον δὲ ἀνὴρ, οὐδὲ ἐλεεῖσθαι δίκαιοσ τῆσ πορείασ ἣν ἐστείλατο, ἀλλ’ εἴπερ τισ ἄλλοσ ἔχει καλῶσ γε δὴ τὰ ἀνθρώπεια.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, εἰσ Ἐτεωνέα ἐπικήδειος 4:16)
ἐγὼ δ’ οὖν πέμπων καὶ τάττων ἐμαυτὸν εἰσ τοὺσ οἰκεῖον τὸ συμβεβηκὸσ νομίζοντασ οὐκ ἄν μοι περιεργάζεσθαι δοκῶ.
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἐπὶ Ἀλεξάνδρῳ ἐπιτάφιος 1:3)
ἀθρόα γὰρ πάντα ἐπέρχεται, ἃ καθ’ ἕκαστον μὲν εἰπεῖν ἀδύνατον, ἀρχὴν δὲ οὐδὲ πειρᾶσθαι καιρὸν ἔχειν μοι δοκεῖ·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἐπὶ Ἀλεξάνδρῳ ἐπιτάφιος 2:6)
δοκεῖ δέ μοι καὶ τὸ Αἰσώπου πρᾶγμα κομψὸν μέν τι γενέσθαι καὶ σοφὸν, τῇ δὲ Ἀλεξάνδρου παιδείᾳ παραβαλεῖν παιδιά·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἐπὶ Ἀλεξάνδρῳ ἐπιτάφιος 7:8)
παρακελεύσασθαι δέ μοι ταῦτα ἀναγκαῖον, ὅπερ γε καὶ ἐν ἀρχῇ τῆσ ἐπιστολῆσ εἶπον, ἢ ὅ τι βούλεσθε καλεῖν τὸ βιβλίον, πολλαχῆ μοι τἀκείνου προσῆκεν·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἐπὶ Ἀλεξάνδρῳ ἐπιτάφιος 10:8)
ἐβουλόμην δ’ ἂν καὶ τὸ σῶμα βέλτιον ἔχειν μοι τῶν τε ἄλλων ἕνεκα καὶ ὅπωσ κἀμοί τι ἔχοιτε χρῆσθαι·
(아리스티데스, 아일리오스, 연설, Ἐπὶ Ἀλεξάνδρῳ ἐπιτάφιος 11:7)

SEARCH

MENU NAVIGATION