Μύκονοσ δ’ ἐστὶν ὑφ’ ᾗ μυθεύουσι κεῖσθαι τῶν γιγάντων τοὺσ ὑστάτουσ ὑφ’ Ἡρακλέουσ καταλυθέντασ, ἀφ’ ὧν ἡ παροιμία "πάνθ’ ὑπὸ μίαν Μύκονον" ἐπὶ τῶν ὑπὸ μίαν ἐπιγραφὴν ἀγόντων καὶ τὰ διηρτημένα τῇ φύσει. καὶ τοὺσ φαλακροὺσ δέ τινεσ Μυκονίουσ καλοῦσιν ἀπὸ τοῦ τὸ πάθοσ τοῦτο ἐπιχωριάζειν τῇ νήσῳ.
