Sophocles, Ajax, episode 2:

(소포클레스, Ajax, episode 2:)

Τέκμησσα, δεινά, παῖ Τελεύταντοσ, λέγεισ ἡμῖν, τὸν ἄνδρα διαπεφοιβάσθαι κακοῖσ. ἰώ μοί μοι. τάχ’, ὡσ ἐοίκε, μᾶλλον· ἢ οὐκ ἠκούσατε Αἰάντοσ οἱάν τήνδε θωύ̈σσει βοήν; ἰώ μοί μοι. ἁνὴρ ἐοίκεν ἢ νοσεῖν ἢ τοῖσ πάλαι νοσήμασιν ξυνοῦσι λυπεῖσθαι παρών. ἰὼ παῖ παῖ. ὤμοι τάλαιν’· Εὐρύσακεσ, ἀμφὶ σοὶ βοᾷ. τί ποτε μενοινᾷ; ποῦ ποτ’ εἶ; τάλαιν’ ἐγώ. Τεῦκρον καλῶ. ποῦ Τεῦκροσ; ἢ τὸν εἰσαεὶ λεηλατήσει χρόνον, ἐγὼ δ’ ἀπόλλυμαι; ἁνὴρ φρονεῖν ἐοίκεν. ἀλλ’ ἀνοίγετε. τάχ’ ἄν τιν’ αἰδῶ κἀπ’ ἐμοὶ βλέψασ λάβοι. ἰδού, διοίγω· προσβλέπειν δ’ ἔξεστί σοι τὰ τοῦδε πράγη, καὐτὸσ ὡσ ἔχων κυρεῖ.

SEARCH

MENU NAVIGATION