Plutarch, Quaestiones Convivales, book 1, Διὰ τί τῆσ Αἰαντίδοσ φυλῆσ Ἀθήνησιν οὐδέποτε τὸν χορὸν ἔκρινον ὕστατον.

(플루타르코스, Quaestiones Convivales, book 1, Διὰ τί τῆσ Αἰαντίδοσ φυλῆσ Ἀθήνησιν οὐδέποτε τὸν χορὸν ἔκρινον ὕστατον.)

. ἔσχε γὰρ ὁ ἀγὼν ἐντονωτάτην ἅμιλλαν, ἀγωνοθετοῦντοσ ἐνδόξωσ καὶ μεγαλοπρεπῶσ Φιλοπάππου τοῦ βασιλέωσ ταῖσ φυλαῖσ ὁμοῦ πάσαισ χορηγοῦντοσ. ἐτύγχανε δὲ συνεστιώμενοσ ἡμῖν καὶ τῶν παλαιῶν τὰ μὲν λέγων τὰ δ’ ἀκούων διὰ φιλανθρωπίαν οὐχ ἧττον ἢ φιλομάθειαν.

Προεβλήθη δέ τι τοιοῦτον ὑπὸ Μάρκου τοῦ γραμματικοῦ.

Νεάνθη τὸν Κυζικηνὸν ἔφη λέγειν ἐν τοῖσ κατὰ πόλιν μυθικοῖσ, ὅτι τῇ Αἰαντίδι φυλῇ γέρασ ὑπῆρχε τὸ μὴ κρίνεσθαι τὸν αὐτῆσ χορὸν ἔσχατον· "ἂν οὖν ψεῦδοσ ᾖ τὸ λεγόμενον;

"εἰ ταὐτὸ πεισόμεθα Δημοκρίτῳ τῷ σοφῷ διὰ φιλολογίαν.

"καὶ γὰρ ἐκεῖνοσ ὡσ ἐοίκε τρώγων σίκυον, ὡσ ἐφάνη μελιτώδησ ὁ χυμόσ, ἠρώτησε τὴν διακονοῦσαν, ὁπόθεν πρίαιτο· "τῆσ δὲ κῆπόν τινα φραζούσησ, ἐκέλευσεν ἐξαναστὰσ ἡγεῖσθαι καὶ δεικνύναι τὸν τόπον· "θαυμάζοντοσ δὲ τοῦ γυναίου καὶ πυνθανομένου τί βούλεται, τὴν αἰτίαν ἔφη δεῖ με τῆσ γλυκύτητοσ εὑρεῖν, εὑρήσω δὲ τοῦ χωρίου γενόμενοσ θεατήσ· "κατάκεισο δή τὸ γύναιον εἶπε μειδιῶν, ἐγὼ γὰρ ἀγνοήσασα τὸ σίκυον εἰσ ἀγγεῖον ἐθέμην μεμελιτωμένον· "ὁ δ’ ὥσπερ ἀχθεσθεὶσ ἀπέκναισασ εἶπε καὶ οὐδὲν ἧττον ἐπιθήσομαι τῷ λόγῳ καὶ ζητήσω τὴν αἰτίαν, ὡσ ἂν οἰκείου καὶ συγγενοῦσ οὔσησ τῷ σικύῳ τῆσ γλυκύτητοσ. "οὐκοῦν μηδ’ ἡμεῖσ τὴν Νεάνθουσ ἐν ἐνίοισ εὐχέρειαν ἀποδράσεωσ ποιησώμεθα πρόφασιν ἐγγυμνάσασθαι γάρ, εἰ μηδὲν ἄλλο χρήσιμον, ὁ λόγοσ παρέξει. πάντεσ οὖν ὁμαλῶσ ἐρρύησαν πρὸσ τὸ τὴν φυλὴν ἐγκωμιάζειν, εἴ τι καλὸν πρὸσ δόξαν αὐτῇ ὑπῆρχεν ἀναλεγόμενοι.

καὶ γὰρ ὁ Μαραθὼν εἰσ, μέσον εἵλκετο, δῆμοσ ὢν ἐκείνησ τῆσ φυλῆσ· τοὺσ περὶ Ἁρμόδιον Αἰαντίδασ ἀπέφαινον, Ἀφιδναίουσ γε δὴ τῶν δήμων γεγονότασ.

Γλαυκίασ δ’ ὁ ῥήτωρ καὶ τὸ δεξιὸν κέρασ Αἰαντίδαισ τῆσ ἐν Μαραθῶνι παρατάξεωσ ἀποδοθῆναι, ταῖσ Αἰσχύλου εἰσ τὴν μεθορίαν ἐλεγείαισ πιστούμενοσ, ἠγωνισμένου τὴν μάχην ἐκείνην ἐπιφανῶσ·

ἔτι δὲ καὶ Καλλίμαχον ἀπεδείκνυε τὸν πολέμαρχον ἐξ ἐκείνησ ὄντα τῆσ φυλῆσ, ὃσ αὑτόν τε παρέσχεν ἄριστον ἄνδρα καὶ τῆσ μάχησ μετά γε Μιλτιάδην αἰτιώτατοσ κατέστη, σύμψηφοσ ἐκείνῳ γενόμενοσ. ἐγὼ δὲ τῷ Γλαυκίᾳ προσετίθην, ὅτι καὶ τὸ ψήφισμα, καθ’ ὃ τοὺσ Ἀθηναίουσ ἐξήγαγε, τῆσ Αἰαντίδοσ φυλῆσ πρυτανευούσησ γραφείη, καὶ ὅτι περὶ τὴν ἐν Πλαταιαῖσ μάχην εὐδοκιμήσειεν ἡ φυλὴ μάλιστα·

διὸ καὶ ταῖσ Σφραγίτισι Νύμφαισ τὴν ἐπινίκιον καὶ πυθόχρηστον ἀπῆγον Αἰαντίδαι θυσίαν εἰσ Κιθαιρῶνα, τῆσ πόλεωσ τὸ ἱερεῖον καὶ τἄλλα παρεχούσησ αὐτοῖσ.

"πολλὰ καὶ ταῖσ ἄλλαισ φυλαῖσ ὑπάρχει.

", καὶ πρώτην γε τὴν ἐμὴν ἴστε δὴ τὴν Λεοντίδα μηδεμιᾷ δόξησ ὑφιεμένην. "σκοπεῖτε δὲ δή, μὴ πιθανώτερον λέγεται τὸ παραμύθιον τοῦ ἐπωνύμου τῆσ φυλῆσ καὶ παραίτησιν εἶναι τὸ γιγνόμενον· "οὐ γὰρ εὔκολοσ ἐνεγκεῖν ἧτταν ὁ Τελαμώνιοσ, ἀλλ’ οἱο͂σ ἀφειδεῖν πάντων ὑπ’ ὀργῆσ καὶ φιλονεικίασ· "ἵν’ οὖν μὴ χαλεπὸσ μηδ’ ἀπαραμύθητοσ, ἔδοξε τῆσ ἥττησ ἀφελεῖν τὸ δυσχερέστατον, εἰσ τὴν ἐσχάτην χώραν μηδέποτε τὴν φυλὴν αὐτοῦ καταβαλόντασ.

SEARCH

MENU NAVIGATION