Plutarch, Quaestiones Convivales, book 1, Διὰ τί τῶν τόπων ὁ καλούμενοσ ὑπατικὸσ ἔσχε τιμήν.

(플루타르코스, Quaestiones Convivales, book 1, Διὰ τί τῶν τόπων ὁ καλούμενοσ ὑπατικὸσ ἔσχε τιμήν.)

ἐκ τούτου περὶ τῶν τόπων ἐνέπεσε ζήτησισ. ἄλλοι γὰρ ἄλλοισ ἔντιμοι, Πέρσαισ μὲν ὁ μεσαίτατοσ ἐφ’ οὗ κατακλίνεται βασιλεύσ, Ἕλλησι δ’ ὁ πρῶτοσ, Ῥωμαίοισ δ’ ὁ τῆσ μέσησ κλίνησ τελευταῖοσ ὃν ὑπατικὸν προσαγορεύουσι·

τῶν δὲ περὶ τὸν Πόντον Ἑλλήνων ἐνίοισ, ὥσπερ Ἡρακλεώταισ, ἔμπαλιν ὁ τῆσ μέσησ πρῶτοσ.

ἀλλὰ περὶ τοῦ γ’ ὑπατικοῦ λεγομένου μάλιστα διηποροῦμεν. οὗτοσ γὰρ ἐπρώτευε τῇ τιμῇ καθ’ ἡμᾶσ καὶ τὴν αἰτίαν οὔθ’ ὡσ ὁ πρῶτοσ οὔθ’ ὡσ ὁ μέσοσ εἶχε νενομισμένην ἔτι καὶ τῶν συμβεβηκότων αὐτῷ τὰ μὲν οὐκ ἦν ἴδια τούτου μόνου, τὰ δ’ οὐδεμιᾶσ ἄξια σπουδῆσ ἐφαίνετο.

πλὴν τρία γε τῶν λεχθέντων ἐκίνει, πρῶτον μὲν ὅτι τοὺσ βασιλεῖσ καταλύσαντεσ οἱ ὕπατοι καὶ πρὸσ τὸ δημοτικώτερον ἅπαντα μετακοσμήσαντεσ ἐκ τῆσ μέσησ καὶ βασιλικῆσ χώρασ ὑπῆγον αὑτοὺσ κάτω συγχωροῦντεσ, ὡσ μηδὲ τοῦτο τῆσ ἀρχῆσ αὐτῶν καὶ ἐξουσίασ ἐπαχθὲσ εἰή τοῖσ συνοῦσι· ἐξικνεῖται τῆσ ὑπηρεσίασ, καὶ τοῦ φιλοφρονεῖσθαι καὶ διαλέγεσθαι τοῖσ παροῦσιν οὐκ ἀπήρτηται τῶν συνέγγιστα τόπων·

ὁ μὲν γὰρ ὑπ’ αὐτὸν ἢ γυναικὸσ ἢ παίδων ἐστίν, ὁ δ’ ὑπὲρ αὐτὸν εἰκότωσ τῷ μάλιστα τιμωμένῳ τῶν κεκλημένων ἀπεδόθη, ἵν’ ἐγγὺσ τοῦ ἑστιῶντοσ.

τρίτον δ’ ἔχειν ἴδιον οὗτοσ ὁ τόποσ ἐδόκει τὸ πρὸσ τὴν πρᾶξιν εὐφυέσ· τὴν μὲν ἐπιστολὴν παρῶσαι λαβεῖν δὲ τὴν θηρίκλειον·

"ἀλλὰ μάλ’" ἐμμεμαὼσ καὶ περιεσκεμμένοσ ἐν τοῖσ τοιούτοισ καιροῖσ.

κατὰ τὸν Αἰσχύλον, ἀλλὰ καὶ πότου πᾶσα καὶ ἀνέσεωσ ἡδονὴ στρατηγῷ καὶ ἄρχοντι φροντίδοσ ἄξιόν ἐστιν·

ἵνα τοίνυν ἀκοῦσαὶ θ’ ἃ δεῖ καὶ προστάξαι καὶ ὑπογράψαι δύνηται, τοῦτον ἐξαίρετον ἔχει τὸν τόπον· ἐν ᾧ τῆσ δευτέρασ κλίνησ τῇ τρίτῃ συναπτούσησ, ἡ γωνία διάλειμμα ποιοῦσα τῇ καμπῇ δίδωσι καὶ γραμματεῖ καὶ ὑπηρέτῃ καὶ φύλακι σώματοσ;

ἐνοχλοῦντοσ αὐτῷ μήτε τινὸσ ἐνοχλουμένου τῶν συμποτῶν, ἀλλὰ καὶ χεῖρα καὶ φωνὴν ὑπερδέξιον ἔχοντι καὶ ἀκώλυτον.

SEARCH

MENU NAVIGATION