Plutarch, Quaestiones Convivales, book 1, Πότερον αὐτὸν δεῖ κατακλίνειν τοὺσ ἑστιωμένουσ τὸν ὑποδεχόμενον ἢ ἐπ’ αὐτοῖσ ἐκείνοισ ποιεῖσθαι.

(플루타르코스, Quaestiones Convivales, book 1, Πότερον αὐτὸν δεῖ κατακλίνειν τοὺσ ἑστιωμένουσ τὸν ὑποδεχόμενον ἢ ἐπ’ αὐτοῖσ ἐκείνοισ ποιεῖσθαι.)

Τίμων ὁ ἀδελφὸσ ἑστιῶν πλείονασ ἕκαστον ἐκέλευε τῶν εἰσιόντων ὅποι βούλεται παρεμβάλλειν καὶ κατακλίνεσθαι, διὰ τὸ καὶ ξένουσ καὶ πολίτασ καὶ συνήθεισ καὶ οἰκείουσ; καὶ ὅλωσ παντοδαποὺσ τοὺσ κεκλημένουσ εἶναι.

πολλῶν οὖν ἤδη παρόντων, ξένοσ τισ ὥσπερ εὐπάρυφοσ ἐκ κωμῳδίασ ἐσθῆτί τε περιττῇ καὶ ἀκολουθίᾳ παίδων ὑποσολοικότεροσ, ἧκεν ἄχρι τῶν θυρῶν τοῦ ἀνδρῶνοσ, καὶ κύκλῳ ταῖσ ὄψεσιν ἐπελθὼν τοὺσ κατακειμένουσ οὐκ ἠθέλησεν εἰσελθεῖν ἀλλ’ ᾤχετ’ ἀπιών· καὶ πολλῶν μεταθεόντων, οὐκ ἔφη τὸν ἄξιον ἑαυτοῦ τόπον ὁρᾶν λειπόμενον.

ἐκεῖνον μὲν οὖν πολλῷ γέλωτι χαίροντασ εὐφημοῦντασ ἐκπέμπειν δόμων ἐκέλευον οἱ κατακείμενοι·

καὶ γὰρ ἦσαν πολλοὶ μετρίωσ ὑποπεπωκότεσ. ἔφη " κἀγὼ κριτήν σε πεποιήμεθα διαφερόμενοι·

πάλαι γὰρ ἀκούει κακῶσ ὑπ’ ἐμοῦ διὰ τὸν ξένον εἰ γὰρ διετάττετο ἀπ’ ἀρχῆσ, ὥσπερ ἐκέλευον ἐγώ, τὰσ κλίσεισ, οὐκ ἂν εὐθύνασ ὑπείχομεν ἀταξίασ ἀνδρὶ δεινῷ· κοσμῆσαι ἵππουσ τε καὶ ἀνέρασ ἀσπιδιώτασ.

καὶ γὰρ δὴ Παῦλον Αἰμίλιον στρατηγὸν λέγουσιν, ὅτε Περσέα καταπολεμήσασ ἐν Μακεδονίᾳ πότουσ συνεκρότει, κόσμῳ τε θαυμαστῷ περὶ πάντα καὶ τῇ λοιπῇ τάξει χρώμενον, εἰπεῖν ὅτι ταὐτοῦ ἀνδρόσ ἐστι καὶ φάλαγγα συστῆσαι φοβερωτάτην καὶ συμπόσιον ἣδιστον·

ἀμφότερα γὰρ εὐταξίασ εἶναι.

προσαγορεύειν.

καὶ τὸν μέγαν θεὸν ὑμεῖσ πού φατε τὴν ἀκοσμίαν εὐταξίᾳ μεταβαλεῖν εἰσ κόσμον, οὔτ’ ἀφελόντα τῶν ὄντων οὐδὲν οὔτε προσθέντα, τῷ δ’ ἕκαστον ἐπὶ τὴν προσήκουσαν χώραν καταστῆσαι τὸ κάλλιστον ἐξ ἀμορφοτάτου σχῆμα περὶ τὴν φύσιν ἀπεργασάμενον. ἀλλὰ ταῦτα μὲν τὰ σεμνότερα καὶ μείζονα παρ’ ὑμῶν μανθάνομεν αὐτοὶ δὲ καὶ τὴν περὶ τὰ δεῖπνα δαπάνην ὁρῶμεν οὐδὲν ἔχουσαν ἐπιτερπὲσ οὐδ’ ἐλευθέριον, εἰ μὴ τάξεωσ μετάσχοι.

διὸ καὶ γελοῖόν ἐστι τοῖσ μὲν ὀψοποιοῖσ καὶ τραπεζοκόμοισ σφόδρα μέλειν τί πρῶτον ἢ τί δεύτερον ἢ μέσον ἢ τελευταῖον ἐπάξουσι, καὶ νὴ Δία μύρου τινὰ καὶ στεφάνων καὶ ψαλτρίασ, ἂν τύχῃ παροῦσα, χώραν καὶ τάξιν· εἶναι·

τοὺσ δ’ ἐπὶ ταῦτα καλουμένουσ εἰκῆ καὶ ὡσ ἔτυχε κατακλίναντα χορτάζειν, μήθ’ ἡλικίᾳ μήτ’ ἀρχῇ μήτ’ ἄλλῳ τινὶ τῶν ὁμοίων τὴν ἁρμόττουσαν ἀποδιδόντα τάξιν, ἐν ᾗ τιμᾶται μὲν ὁ προύχων ἐθίζεται δ’ ὁ δευτερεύων, γυμνάζεται δ’ ὁ τάττων πρὸσ διάκρισιν καὶ στοχασμὸν τοῦ πρέποντοσ.

"μίαν Μύκονον ἀποφήνασ τὸ συμπόσιον.

πατρὸσ δικαιολογία τοιαύτη τισ ἦν.

ὁ δ’ ἀδελφὸσ εἶπεν ὅτι τοῦ Βίαντοσ οὐκ εἰή σοφώτεροσ, ὥστ’, ἐκείνου δυεῖν φίλων ἀπειπαμένου δίαιταν, αὐτὸσ ὁμοῦ τοσούτων μὲν οἰκείων τοσούτων δ’ ἑταίρων γίγνεσθαι κριτήσ, οὐ περὶ χρημάτων ἀλλὰ περὶ πρωτείων ἀποφαινόμενοσ, ὥσπερ οὐ φιλοφρονήσασθαι παρακεκληκὼσ ἀλλ’ ἀνιᾶσαι τοὺσ ἐπιτηδείουσ. "καὶ παροιμιώδησ Μενέλαοσ, εἴ γε σύμβουλοσ ἐγένετο μὴ παρακεκλημένοσ·

"ἀτοπώτεροσ δ’’ ὁ ποιῶν ἑαυτὸν ἀνθ’ ἑστιάτοροσ δικαστὴν καὶ κριτὴν τῶν οὐκ ἐπιτρεπόντων οὐδὲ κρινομένων, τίσ ἐστι βελτίων τίνοσ ἢ χείρων· "οὐ γὰρ εἰσ ἀγῶνα καθείκασιν ἀλλ’ ἐπὶ δεῖπνον ἥκουσιν. "ἀλλ’ οὐδ’ εὐχερὴσ ἡ διάκρισίσ ἐστι, τῶν μὲν ἡλικίᾳ τῶν δὲ δυνάμει τῶν δὲ χρείᾳ τῶν δ’ οἰκειότητι διαφερόντων· "ἀλλὰ δεῖ, καθάπερ ὑπόθεσιν μελετῶντα συγκριτικήν, τοὺσ Ἀριστοτέλουσ Τόπουσ ἢ τοὺσ Θρασυμάχου ὑπερβάλλοντασ ἔχειν προχείρουσ οὐδὲν τῶν χρησίμων διαπραττόμενον ἀλλὰ τὴν κενὴν δόξαν ἐκ τῆσ ἀγορᾶσ καὶ τῶν θεάτρων εἰσ τὰ συμπόσια μετάγοντα, καὶ τὰ μὲν ἄλλα πάθη πειρώμενον ἀνιέναι συνουσίᾳ, τὸν δὲ τύχηι ἐπισκευάζοντα, ον πολὺ μᾶλλον οἶμαι προσήκει τῆσ ψυχῆσ ἢ τὸν πηλὸν ἀπονιψαμένουσ τῶν ποδῶν ἐλαφρῶσ καὶ ἀφελῶσ παρὰ πότον ἀλλήλοισ συμφέρεσθαι, νῦν δὲ τὴν μὲν ἐξ ὀργῆσ τινοσ ἢ πραγμάτων ἔχθραν πειρώμεθα τῶν κεκλημένων ἀφαιρεῖν, τῇ δὲ φιλοτιμίᾳ πάλιν ὑπεκκάομεν καὶ ἀναζωπυροῦμεν, τοὺσ μὲν ταπεινοῦντεσ τοὺσ δ’ ὀγκοῦντεσ. "καίτοι γ’, εἰ μὲν ἀκολουθήσουσι τῇ κατακλίσει προπόσεισ τε συνεχέστεραι καὶ παραθέσεισ ἔτι δ’ ὁμιλίαι καὶ προσαγορεύσεισ, παντάπασι γενήσεται σατραπικὸν ἡμῖν ἀντὶ φιλικοῦ τὸ συμπόσιον· "εἰ δὲ περὶ τἄλλα τὴν ἰσότητα τοῖσ ἀνδράσι φυλάξομεν, τί οὐκ ἐντεῦθεν ἀρξάμενοι πρῶτον ἐθίζομεν ἀτύφωσ καὶ ἀφελῶσ; "κατακλίνεσθαι μετ’ ἀλλήλων, εὐθὺσ ἀπὸ τῶν θυρῶν ὁρῶντασ, ὅτι δημοκρατικῶσ ἐπὶ τὸ δεῖπνον, καὶ οὐκ ἐξαίρετον ὡσ πόλιν, ἐφ’ οὗ κατακλιθεὶσ ὁ πλούσιοσ ἐν τῇ κατακλίσει τοῖσ εὐτελεστάτοισ; ἐπεὶ δὲ καὶ ταῦτ’ ἐρρήθη καὶ τὴν κρίσιν ἀπῄτουν οἱ παρόντεσ, ἔφην ἐγώ, διαιτητὴσ ᾑρημένοσ οὐ κριτὴσ, βαδιεῖσθαι διὰ μέσου.

"ἑστιῶντασ καὶ πολίτασ καὶ συνήθεισ ἐθιστέον, ὥσ φησι Τίμων, ἀφελῶσ καὶ ἀτύφωσ κατανέμειν αὑτοὺσ εἰσ ἣν ἂν τύχωσι χώραν, καλὸν εἰσ φιλίαν ἐφόδιον τὴν εὐκολίαν λαμβάνοντασ·

"ἐν δὲ ξένοισ ἢ ἄρχουσιν ἢ πρεσβυτέροισ φιλοσοφοῦντεσ δέδια μὴ δοκῶμεν τῇ αὐλείῳ τὸν τῦφον ἀποκλείοντεσ εἰσάγειν τῇ παραθύρῳ μετὰ πολλῆσ ἀδιαφορίασ· "ἐν ᾧ καὶ συνηθείᾳ τι καὶ νόμῳ δοτέον. "ἢ καὶ προπόσεισ καὶ προσαγορεύσεισ ἀνέλωμεν, αἷσ πρὸσ τοὺσ ἐπιτυγχάνοντασ οὐδ’ ἀκρίτωσ ἀλλ’ ὡσ ἐνδέχεται μάλιστα χρώμενοι τιμῶμεν ἕδρῃ τε κρέασὶν τ’ ἠδὲ πλείοισ δεπάεσσιν ὥσ φησιν ὁ τῶν Ἑλλήνων βασιλεύσ, τὴν τάξιν ἐν πρώτῃ τιμῇ τιθέμενοσ. "ἐπαινοῦμεν δὲ καὶ τὸν Ἀλκίνουν, ὅτι τὸν ξένον ἱδρύει παρ’ αὑτὸν υἱὸν ἀναστήσασ, ἀγαπήνορα Λαοδάμαντα, ὃσ οἱ πλησίον ἷζε, μάλιστα δέ μιν φιλέεσκε. "τὸ γὰρ εἰσ τὴν τοῦ φιλουμένου χώραν καθίσαι τὸν ἱκέτην ἐπιδέξιον ἐμμελῶσ καὶ φιλάνθρωπον. "ἔστι δὲ καὶ παρὰ τοῖσ θεοῖσ διάκρισισ τῶν τοιούτων ὁ μὲν γὰρ Ποσειδῶν, καίπερ ὕστατοσ εἰσ τὴν ἐκκλησίαν παραγενόμενοσ ἷζεν ἄρ’ ἐν μέσσοισιν ὡσ ταύτησ αὐτῷ τῆσ χώρασ προσηκούσησ. "ἡ δ’ Ἀθηνᾶ φαίνεται τὸν πλησίον ἀεὶ τοῦ Διὸσ τόπον ἐξαίρετον ἔχουσα καὶ τοῦτο παρεμφαίνει μὲν ὁ ποιητὴσ δι’ ὧν ἐπὶ τῆσ Θέτιδόσ φησιν ἡ δ’ ἄρα πὰρ Διὶ πατρὶ καθέζετο, εἶξε δ’ Ἀθήνη, διαρρήδην δ’ ὁ Πίνδαροσ λέγει πῦρ πνέοντοσ ἅτε κεραυνοῦ ἄγχιστα ἡμένη. "καίτοι φήσει Τίμων οὐ δεῖν ἀφαιρεῖσθαι τῶν ἄλλων ἑνὶ προσνέμοντα τὴν τιμήν. ὅπερ αὐτὸσ ἐοίκε ποιεῖν μᾶλλον· "ἀφαιρεῖται γὰρ ὁ κοινὸν ποιῶν τὸ ἴδιον ἴδιον δὲ τὸ κατ’ ἀξίαν ἑκάστου, καὶ ποιεῖ δρόμου καὶ σπουδῆσ τὸ πρωτεῖον, ἀρετῇ καὶ συγγενείᾳ καὶ ἀρχῇ καὶ τοῖσ τοιούτοισ ὀφειλόμενον. "καὶ τὸ λυπηρὸσ εἶναι τοῖσ κεκλημένοισ φεύγειν δοκῶν μᾶλλον ἐφέλκεται καθ’ αὑτοῦ λυπεῖ γὰρ ἀποστερῶν τῆσ συνήθουσ τιμῆσ ἕκαστον. "ἐμοὶ δ’ οὐ λίαν χαλεπὸν εἶναι δοκεῖ τὸ περὶ τὴν διάκρισιν· "πρῶτον μὲν γὰρ ἐφάμιλλοι τοῖσ ἀξιώμασι πολλοὶ πρὸσ μίαν κλῆσιν οὐ ῥᾳδίωσ ἀπαντῶσιν ἔπειτα πλειόνων τόπων ἐν δόξῃ γεγονότων, ἀφθονία τῆσ διανομῆσ ἔστιν, ἄν τισ εὐστοχεῖν δύνηται, τὸν μὲν ὅτι πρῶτοσ, τὸν δ’ ὅτι μέσοσ, τὸν δ’ ὅτι παρ’ αὑτὸν ἢ μετὰ φίλου τινὸσ ἢ συνήθουσ ἢ καθηγητοῦ, διδοὺσ ἑκάστῳ τῶν ἀξιωματικῶν λεγομένων τοῖσ δ’ ἄλλοισ δωρεὰσ καὶ φιλοφροσύνην ἔλιπον ἂν ἀνάπαυλαν μᾶλλον τῆσ τιμῆσ. ἂν δὲ δυσδιάκριτοι μὲν αἱ ἀξίαι δύσκολοι δ’ οἱ ἄνδρεσ ὦσιν, ὁρ́α τίνα μηχανὴν ἐπάγω· "κατακλίνω γὰρ εἰσ τὸν ἔνδοξον μάλιστα τόπον, ἂν μὲν πατήρ, τοῦτον ἀράμενοσ εἰ δὲ μή, πάππον ἢ πενθερὸν ἢ πατρὸσ ἀδελφόν, ἤ τινα τῶν ὁμολογουμένην καὶ ἰδίαν ἐχόντων παρὰ τῷ δεχομένῳ τιμῆσ ὑπεροχήν· "ἐκ τῶν Ὁμήρου τὸ θεώρημα τοῦτο λαμβάνων καθηκόντων. "καὶ γὰρ ἐπεῖ δήπουθεν ὁ Ἀχιλλεὺσ τὸν Μενέλεων καὶ τὸν Ἀντίλοχον περὶ τῶν δευτερείων τῆσ ἱπποδρομίασ ὁρῶν διαφερομένουσ καὶ δεδοικὼσ μὴ πορρωτέρω προέλθωσιν ὀργῆσ καὶ φιλονεικίασ ἑτέρῳ βούλεται τὸ ἔπαθλον ἀποδιδόναι, λόγῳ μὲν Εὔμηλον οἰκτίρων καὶ τιμῶν, ἔργῳ δὲ τῆσ ἐκείνων διαφορᾶσ τὴν αἰτίαν ἀφαιρῶν. ἐμοῦ δὲ τοιαῦτα λέγοντοσ, ὁ Λαμπρίασ ἐκ παραβύστου καθήμενοσ;

"φείσαιτο φιλοσόφου γένεσι καὶ πλούτοισ καὶ ἀρχαῖσ ὥσπερ θέαν ἐν συμποσίῳ κατανέμοντοσ ἢ προεδρίασ ψηφισμάτων ἀμφικτυονικῶν διδόντοσ, ὅπωσ μηδ’ ἐν οἴνῳ τὸν τῦφον ἀποφύγωμεν;

"οὔτε γὰρ πρὸσ τὸ ἔνδοξον ἀλλὰ πρὸσ τὸ ἡδὺ δεῖ ποιεῖσθαι τὰσ κατακλίσεισ, οὔτε τὴν ἑνὸσ ἑκάστου σκοπεῖν ἀξίαν, ἀλλὰ τὴν ἑτέρου πρὲισ ἕτερον σχέσιν καὶ ἁρμονίαν, ὥσπερ ἄλλων τινῶν εἰσ μίαν κοινωνίαν παραλαμβανομένων. "οὐδὲ γὰρ ὁ οἰκοδόμοσ τὸν Ἀττικὸν λίθον ἢ τὸν Λακωνικὸν πρὸ τοῦ βαρβαρικοῦ διὰ τὴν εὐγένειαν τίθησιν, οὐδ’ ὁ ζωγράφοσ τῷ πολυτελεστάτῳ χρώματι τὴν ἡγουμένην ἀποδίδωσι χώραν, οὐδ’ ὁ ναυπηγὸσ προτάττει τὴν Ἰσθμικὴν πίτυν ἢ τὴν Κρητικὴν κυπάριττον, ἀλλ’ ὡσ ὁὲν ἀλλήλοισ ἕκαστα συντεθέντα καὶ συναρμοσθέντα μέλλῃ τὸ κοινὸν ἔργον ἰσχυρὸν καὶ καλὸν καὶ χρήσιμον παρέχειν, οὕτω κατανέμουσιν. "καὶ τὸν θεὸν ὁρᾷσ, ὃν ἀριστοτέχναν ἡμῶν ὁ Πίνδαροσ προσεῖπεν, οὐ πανταχοῦ τὸ πῦρ ἄνω τάττοντα καὶ κάτω τὴν γῆν, ἀλλ’ ὡσ ὀὲν αἱ χρεῖαι τῶν σωμάτων ἀπαιτῶσιν. "τοῦτο μὲν ἐν κόγχαισι θαλασσονόμοισ βαρυνώτοισ, ναὶ μὴν κηρύκων τε λιθορρίνων χελύων τε φησὶν Ἐμπεδοκλῆσ, ἔνθ’ ὄψει χθόνα χρωτὸσ ὑπέρτατα ναιετάουσαν οὐχ ἣν ἡ φύσισ δίδωσι χώραν, ἀλλ’ ἣν ἡ πρὸσ τὸ κοινὸν ἔργον ποθεῖ σύνταξισ, ταύτην ἔχουσαν. "πανταχοῦ μὲν οὖν ἀταξία πονηρόν, ἐν δ’ ἀνθρώποισ, καὶ ταῦτα πίνουσιν, ἐγγινομένη μάλιστα τὴν αὑτῆσ ἀναδείκνυσι μοχθηρίαν ὕβρει καὶ κακοῖσ ἄλλοισ ἀμυθήτοισ, ὁὶ προϊδέσθαι καὶ φυλάξασθαι τακτικοῦ καὶ ἁρμονικοῦ ἀνδρόσ ἐστιν. ὀρθῶσ οὖν ἔφαμεν λέγειν αὐτὸν ἡμεῖσ, καὶ "τί δὴ φθονεῖσ τῶν τακτικῶν ἡμῖν καὶ ἁρμονικῶν;

ἐλέγομεν.

"φθόνοσ, ὀὲν μέλλητε πείθεσθαι μετακινοῦντί μοι καὶ μετακοσμοῦντι τὸ συμπόσιον, ὥσπερ τῷ Ἐπαμεινώνδᾳ τὴν φάλαγγα. συνεχωροῦμεν οὂν οὕτω ποιεῖν ἅπαντεσ.

"μέλλω συντάττειν ὑμᾶσ ἀλλήλοισ βούλομαι γὰρ προειπεῖν.

δοκεῖ γάρ μοι καὶ τὸν Ὅμηρον οὐκ ἀδίκωσ ὁ Θηβαῖοσ αἰτιάσασθαι Παμμένησ ὡσ τῶν ἐρωτικῶν ἄπερον, ὅτι φῦλα φύλοισ συνέταξεν καὶ φρατρίασ φατρίαισ συνέμιξε, δέον ἐραστὴν μετ’ ἐρωμένου παρεμβάλλειν ἵν’ σύμπνουσ ἡ φάλαγξ δι’ ὅλησ ἔμψυχον ἔχουσα δεσμόν. τοιοῦτο κἀγὼ βούλομαι ποιῆσαι τὸ συμπόσιον ἡμῶν, οὐ πλουσίῳ πλούσιον οὐδὲ νέῳ νέον οὐδ’ ἄρχοντι συγκατακλίνων ἄρχοντα καὶ φίλῳ φίλον· "ἀκίνητοσ γὰρ αὕτη καὶ ἀργὴ πρὸσ εὐνοίασ ἐπίδοσιν καὶ γένεσιν ἡ τάξισ· "ἀλλὰ τῷ δεομένῳ τὸ οἰκεῖον προσαρμόττων κελεύω φιλολόγῳ μὲν ὑποκατακλίνεσθαι φιλομαθῆ, δυσκόλῳ δὲ πρᾶον ἀδολέσχῳ δὲ πρεσβύτῃ φιλήκοον νεανίσκον, τῷ δ’ ἀλαζόνι τὸν εἴρωνα τῷ δ’ ὀργίλῳ τὸν σιωπηλόν· "ἐὰν δέ που κατίδω πλούσιον μεγαλόδωρον, ἄξω πρὸσ αὐτὸν ἐκ γωνίασ τινὸσ ἀναστήσασ πένητα χρηστόν, ἵν’ ὥσπερ ἐκ πλήρουσ κύλικοσ εἰσ κενὴν ἀπορροή τισ γένηται. "σοφιστὴν δὲ κωλύω συγκατακλίνεσθαι σοφιστῇ καὶ ποιητὴν ποιητῇ πτωχὸσ γὰρ πτωχῷ φθονέει καὶ ἀοιδὸσ ἀοιδῷ· "καίτερ Σωσικλῆσ οὗτοσ καὶ Μόδεστοσ ἐνταῦθα συνερείδοντεσ ἔποσ παρὰ ζωπυρίων φλόγα μὲν ἀλλὰ κινδυνεύουσι τὰ κάλλιστα, διίστημι δὲ καὶ στραγγαλιῶντασ καὶ φιλολοιδόρουσ; "καὶ ὀξυθύμουσ τινὰ παρεντιθεὶσ μέσον, ὥσπερ μάλαγμα τῆσ ἀντιτυπίασ. "ἀλειπτικοὺσ δὲ καὶ κυνηγετικοὺσ καὶ γεωργικοὺσ συνάγω. "τῶν γὰρ ὁμοιοτήτων ἡ μὲν μάχιμοσ ὥσπερ ἀλεκτρυόνων, ἡ δ’ ἐπιεικὴσ ὥσπερ ἡ τῶν κολοιῶν. συνάγω δὲ καὶ ποτικοὺσ εἰσ ταὐτὸ καὶ ἐρωτικούσ, οὐ μόνον ὅσοισ ἔρωτοσ δῆγμα παιδικῶν πρόσεστιν ὥσ φησι Σοφοκλῆσ, ἀλλὰ καὶ τοὺσ ἐπὶ γυναιξὶ καὶ τοὺσ ἐπὶ παρθένοισ δακνομένουσ· "τῷ γὰρ αὐτῷ θαλπόμενοι πυρὶ μᾶλλον ἀλλήλων ἀντιλήψονται, καθάπερ ὁ κολλώμενοσ σίδηροσ, ἂν μὴ νὴ Δία ταὐτοῦ τύχωσιν ἢ τῆσ αὐτῆσ ἐρῶντεσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION