Plutarch, Quaestiones Romanae, section 78

"διὰ τί τῶν οἰωνῶν ὁ καλούμενοσ ἀριστερὸσ αἴσιοσ,· "; λέγουσιν, ὅταν ἀφεῖναι παρακαλῶσι.

τὸν οὖν ἀφιέντα τὴν πρᾶξιν οἰωνὸν σινιστέριον ὄντα σίνιστρον οὐκ ὀρθῶσ ὑπολαμβάνουσιν οἱ πολλοὶ καὶ ὀνομάζουσιν· ἢ καθάπερ Διονύσιόσ φησιν, Ἀσκανίῳ τῷ Αἰνείου παραταττομένῳ πρὸσ· Μεζέντιον ἀστραπῆσ ἐν ἀριστερᾷ νικηφόρου γενομένησ οἰωνισάμενοι, καὶ πρὸσ τὸ λοιπὸν οὕτω παραφυλάττουσιν; ἤ, ὡσ ἄλλοι τινέσ, Αἰνείᾳ τούτου συμπεσόντοσ;

καὶ γὰρ Θηβαῖοι τῷ ἀριστερῷ κέρατι τρεψάμενοι τοὺσ πολεμίουσ καὶ κρατήσαντεσ ἐν Λεύκτροισ, διετέλεσαν ἐν πάσαισ ταῖσ μάχαισ τῷ ἀριστερῷ τὴν ἡγεμονίαν ἀποδιδόντεσ. ἢ μᾶλλον, ὡσ Ιὄβασ φησί, τοῖσ πρὸσ τὰσ ἀνατολὰσ ἀποβλέπουσιν ἐν ἀριστερᾷ γίγνεται τὸ βόρειον, ὃ δὴ τοῦ κόσμου δεξιὸν ἔνιοι τίθενται καὶ καθυπέρτερον.

ἀναρρωννύουσι καὶ ὑπερείδουσι τὸ ἐλλιπὲσ τῆσ δυνάμεωσ ἐπανισοῦντεσ.

ἢ τὰ ἐπίγεια καὶ θνητὰ τοῖσ οὐρανίοισ καὶ θείοισ ἀντικεῖσθαι νομίζοντεσ ᾤοντο τὰ πρὸσ ἡμᾶσ ἀριστερὰ τοὺσ θεοὺσ ἀπὸ τῶν δεξιῶν προπέμπειν;