Plutarch, De garrulitate, section 10 1:

κἂν μὲν ἐκεῖνοσ ὅμοιόσ σοι γένηται, δικαίωσ ἀπόλωλασ· ἂν δὲ βελτίων, σῴζῃ παραλόγωσ ἕτερον εὑρὼν σοῦ ὁ ὑπὲρ σεαυτοῦ πιστότερον. "ἀλλὰ φίλοσ οὗτοσ ἐμοί. τούτῳ δ’ ἕτερόσ τισ, ᾧ πιστεύσει καὶ οὗτοσ ὡσ ἐγὼ τούτῳ· κἀκεῖνοσ ἄλλῳ πάλιν εἶθ’ οὕτωσ ἐπιγονὴν λαμβάνει καὶ πολλαπλασιασμόν, εἰρομένησ τῆσ ἀκρασίασ, ὁ λόγοσ. ὡσ γὰρ ἡ μονὰσ οὐκ ἐκβαίνει τὸν ἑαυτῆσ ὁρ́ον ἀλλ’ ἅπαξ τὸ ἓν μένει, διὸ κέκληται μονάσ·