Plutarch, De defectu oraculorum, section 48

(플루타르코스, De defectu oraculorum, section 48)

"καθόλου γάρ, ὥσ φημι, δύο πάσησ γενέσεωσ αἰτίασ ἐχούσησ, οἱ μὲν σφόδρα παλαιοὶ θεολόγοι καὶ ποιηταὶ τῇ κρείττονι τὸν νοῦν προσέχειν εἵλοντο, τοῦτο δὴ τὸ κοινὸν ἐπιφθεγγόμενοι πᾶσι πράγμασι Ζεὺσ ἀρχὴ Ζεὺσ μέσσα, Διὸσ δ’ ἐκ πάντα πέλονται ταῖσ δ’ ἀναγκαίαισ καὶ φυσικαῖσ οὐκ ἔτι προσῄεσαν αἰτίαισ. "οἱ δὲ νεώτεροι τούτων καὶ φυσικοὶ προσαγορευόμενοι τοὐναντίον ἐκείνοισ τῆσ καλῆσ καὶ θείασ ἀποπλανηθέντεσ ἀρχῆσ, ἐν σώμασι καὶ πάθεσι σωμάτων πληγαῖσ τε καὶ μεταβολαῖσ καὶ κράσεσι τίθενται τὸ σύμπαν. "ὅθεν ἀμφοτέροισ ὁ λόγοσ ἐνδεὴσ; "τοῦ προσήκοντόσ ἐστι, τοῖσ μὲν τὸ δι’ οὗ καὶ ὑφ’ οὗ τοῖσ δὲ τὸ ἐξ ὧν καὶ δι’ ὧν ἀγνοοῦσιν ἢ παραλείπουσιν. "ὁ δὲ πρῶτοσ ἐκφανῶσ ἁψάμενοσ ἀμφοῖν καὶ τῷ κατὰ λόγον ποιοῦντι καὶ κινοῦντι προσλαβὼν ἀναγκαίωσ τὸ ὑποκείμενον καὶ πάσχον, ἀπολύεται καὶ ὑπὲρ ἡμῶν πᾶσαν ὑποψίαν καὶ διαβολήν. οὐ γὰρ ἄθεον ποιοῦμεν οὐδ’ ἄλογον τὴν μαντικήν, ὕλην μὲν αὐτῇ τὴν ψυχὴν τοῦ ἀνθρώπου τὸ δ’ ἐνθουσιαστικὸν πνεῦμα καὶ τὴν ἀναθυμίασιν οἱο͂ν ὄργανον ἢ πλῆκτρον ἀποδιδόντεσ· "πρῶτον μὲν γὰρ ἡ γεννήσασα γῆ τὰσ ἀναθυμιάσεισ ὅ τε πᾶσαν ἐνδιδοὺσ κράσεωσ· "τῇ γῇ καὶ μεταβολῆσ δύναμιν ἥλιοσ νόμῳ πατέρων θεόσ ἐστιν ἡμῖν ἔπειτα δαίμονασ ἐπιστάτασ καὶ περιπόλουσ καὶ φύλακασ οἱο͂ν ἁρμονίασ τῆσ κράσεωσ ταύτησ; "τὰ μὲν ἀνιέντασ ἐν καιρῷ τὰ δ’ ἐπιτείνοντασ, καὶ τὸ ἄγαν ἐκστατικὸν αὐτῆσ καὶ ταρακτικὸν ἀφαιροῦντασ τὸ δὲ κινητικὸν ἀλύπωσ καὶ ἀβλαβῶσ τοῖσ χρωμένοισ καταμιγνύντασ ἀπολείποντεσ, οὐδὲν ἄλογον ποιεῖν οὐδ’ ἀδύνατον δόξομεν.

SEARCH

MENU NAVIGATION