Plutarch, De defectu oraculorum, section 47

(플루타르코스, De defectu oraculorum, section 47)

"οὐ κεκίνηκεν ὦ Φίλιππε μόνον ἀλλὰ καὶ συγκέχυκεν, εἰ ἐν τοσούτοισ καὶ τηλικούτοισ οὖσιν ὑμῖν δοκῶ παρ’ ἡλικίαν τῷ πιθανῷ τοῦ λόγου καλλωπιζόμενοσ ἀναιρεῖν τι καὶ κινεῖν τῶν ἀληθῶσ καὶ ὁσίωσ περὶ τοῦ θείου νενομισμένων. "ἀπολογήσομαι δὲ μάρτυρα καὶ σύνδικον ὁμοῦ Πλάτωνα παραστησάμενοσ. "ἐκεῖνοσ γὰρ ἀνὴρ Ἀναξαγόραν μὲν ἐμέμψατο τὸν παλαιόν, ὅτι ταῖσ φυσικαῖσ ἄγαν ἐνδεδεμένοσ αἰτίαισ καὶ τὸ κατ’ ἀνάγκην τοῖσ τῶν σωμάτων ἀποτελούμενον πάθεσι μετιὼν ἀεὶ καὶ διώκων, τὸ οὗ ἕνεκα καὶ ὑφ’ οὗ, βελτίονασ αἰτίασ οὔσασ καὶ ἀρχάσ, ἀφῆκεν αὐτὸσ δὲ πρῶτοσ ἢ μάλιστα τῶν φιλοσόφων ἀμφοτέρασ ἐπεξῆλθε, τῷ μὲν θεῷ τὴν ἀρχὴν ἀποδιδοὺσ τῶν κατὰ λόγον ἐχόντων, οὐκ ἀποστερῶν δὲ τὴν ὕλην τῶν ἀναγκαίων πρὸσ τὸ γιγνόμενον αἰτιῶν, ἀλλὰ συνορῶν, ὅτι τῇδέ πη καὶ τὸ πᾶν αἰσθητὸν διακεκοσμημένον οὐ καθαρὸν δ’ οὐδ’ ἀμιγέσ; "ἐστιν, ἀλλὰ τῆσ ὕλησ συμπλεκομένησ τῷ λόγῳ λαμβάνει τὴν γένεσιν. "ὁρ́α δὲ πρῶτον ἐπὶ τῶν τεχνιτῶν· "οἱο͂ν εὐθὺσ ἡ περιβόητοσ ἐνταῦθα τοῦ κρατῆροσ ἕδρα καὶ βάσισ, ἣν Ἡρόδοτοσ ὑποκρητηρίδιον ὠνόμασεν, αἰτίασ μὲν ἔσχε τὰσ ὑλικάσ, πῦρ καὶ σίδηρον καὶ μάλαξιν διὰ πυρὸσ καὶ δι’ ὕδατοσ βαφήν, ὧν ἄνευ γενέσθαι τὸ ἔργον οὐδεμία μηχανή· "τὴν δὲ κυριωτέραν ἀρχὴν καὶ ταῦτα κινοῦσαν καὶ διὰ τούτων ἐνεργοῦσαν ἡ τέχνη καὶ ὁ λόγοσ τῷ ἔργῳ παρέσχε. "καὶ μὴν τῶν γε μιμημάτων τούτων καὶ εἰδώλων ὁ ποιητὴσ καὶ δημιουργὸσ ἐπιγέγραπται γράψε Πολύγνωτοσ, Θάσιοσ γένοσ, Ἀγλαοφῶντοσ υἱὸσ περθομέναν Ἰλίου ἀκρόπολιν ὡσ" ὁρᾶται γράψασ· ἄνευ δὲ φαρμάκων συντριβέντων καὶ συμφθαρέντων ἀλλήλοισ οὐδὲν ἦν οἱο͂́ν τε τοιαύτην διάθεσιν λαβεῖν καὶ ὄψιν. ἅπτεσθαι τῆσ ὑλικῆσ ἀρχῆσ, ζητῶν δὲ καὶ διδάσκων τὰ παθήματα καὶ τὰσ μεταβολάσ, ἃσ ὤχρᾳ μιχθεῖσα σινωπὶσ ἴσχει καὶ μέλανι μηλιάσ, ἀφαιρεῖται τὴν τοῦ τεχνίτου δόξαν·

"σιδήρου κράτοσ εἶπεν, ἧττόν τι τῷ τεχνίτῃ τηρεῖ τὴν αἰτίαν τῆσ τοῦ ἔργου γενέσεωσ;

"ἐγὼ μὲν οὐκ οἰόμαι καὶ γὰρ τῶν ἰατρικῶν δυνάμεων ἔνιοι τὰσ ποιότητασ ἐλέγχουσι, τὴν δ’ ἰατρικὴν οὐκ ἀναιροῦσιν. "ὥσπερ ἀμέλει καὶ Πλάτων ὁρᾶν μὲν ἡμᾶσ τῇ παρὰ τῶν ὀφθαλμῶν συγκεραννυμένῃ πρὸσ τὸ τοῦ ἡλίου φῶσ, ἀκούειν δὲ τῇ πληγῇ τοῦ ἀέροσ ἀποφαινόμενοσ, οὐκ ἀνῄρει τὸ κατὰ λόγον καὶ πρόνοιαν ὁρατικοὺσ καὶ ἀκουστικοὺσ γεγονέναι.

SEARCH

MENU NAVIGATION