Plutarch, De defectu oraculorum, section 42

(플루타르코스, De defectu oraculorum, section 42)

"οὐ θαυμαστέον οὖν, εἰ πολλὰ τῆσ γῆσ ἄνω ῥεύματα μεθιείσησ, ταῦτα μόνα τὰσ ψυχὰσ ἐνθουσιαστικῶσ διατίθησι καὶ φαντασιαστικῶσ τοῦ μέλλοντοσ. "ἀμέλει δὲ καὶ τὰ τῆσ φήμησ συνᾴδει τῷ λόγῳ· "καὶ γὰρ ἐνταῦθα τὴν περὶ τὸν τόπον δύναμιν ἐμφανῆ γενέσθαι πρῶτον ἱστοροῦσιν , νομέωσ τινὸσ ἐμπεσόντοσ κατά τινα τύχην , εἶτα φωνὰσ ἀναφέροντοσ ἐνθουσιώδεισ, ὧν τὸ μὲν πρῶτον οἱ παραγενόμενοι κατεφρόνουν, ὕστερον δὲ γενομένων ὧν προεῖπεν ὁ ἄνθρωποσ, ἐθαύμασαν. "οἱ δὲ λογιώτατοι Δελφῶν καὶ τοὔνομα τοῦ ἀνθρώπου διαμνημονεύοντεσ Κορήταν λέγουσιν. "ἐμοὶ δὲ δοκεῖ μάλιστα τοιαύτην πρὸσ τὸ μαντικὸν πνεῦμα λαμβάνειν σύγκρασιν ψυχὴ καὶ σύμπηξιν, οἱάν πρὸσ τὸ φῶσ ἡ ὄψισ ὁμοιοπαθὲσ γιγνόμενον· "ὀφθαλμοῦ τε γὰρ ἔχοντοσ τὴν ὁρατικὴν δύναμιν οὐδὲν ἄνευ φωτὸσ ἔργον ἐστίν, ψυχῆσ τε τὸ μαντικὸν ὥσπερ ὄμμα δεῖται τοῦ συνεξάπτοντοσ οἰκείου καὶ συνεπιθήγοντοσ. "ὅθεν οἱ μὲν πολλοὶ τῶν προγενεστέρων ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ἡγοῦντο θεὸν Ἀπόλλωνα καὶ ἥλιον· "οἱ δὲ τὴν καλὴν καὶ σοφὴν ἐπιστάμενοι καὶ τιμῶντεσ ἀναλογίαν, ὅπερ σῶμα πρὸσ ψυχὴν ὄψισ δὲ πρὸσ· "νοῦν φῶσ δὲ πρὸσ ἀλήθειάν ἐστι, τοῦτο τὴν ἡλίου δύναμιν εἴκαζον εἶναι πρὸσ τὴν Ἀπόλλωνοσ φύσιν , ἔκγονον ἐκείνου καὶ τόκον ὄντωσ ἀεὶ γιγνόμενον ἀεὶ τοῦτον ἀποφαίνοντεσ. "ἐξάπτει γὰρ καὶ προάγεται καὶ συνεξορμᾷ τῆσ αἰσθήσεωσ; "τὴν ὁρατικὴν δύναμιν οὗτοσ ὡσ τῆσ ψυχῆσ τὴν μαντικὴν ἐκεῖνοσ.

SEARCH

MENU NAVIGATION