Plutarch, De defectu oraculorum, section 5

(플루타르코스, De defectu oraculorum, section 5)

"περὶ τοῦ μαντείου δίελθ’ ἡμῖν, ὦ Κλεόμβροτε· "μεγάλη γὰρ ἡ παλαιὰ δόξα τῆσ ἐπεῖ θειότητοσ, τὰ δὲ νῦν ἐοίκεν ὑπομαραίνεσθαι. "δεῖ περὶ τῶν ἐπεῖ πυνθάνεσθαι καὶ διαπορεῖν τὴν ἐνταῦθα τῶν χρηστηρίων ἀμαύρωσιν, μᾶλλον δὲ πλὴν ἑνὸσ ἢ δυεῖν ἁπάντων ἔκλειψιν ὁρῶντασ· "ἀλλ’ ἐκεῖνο σκοπεῖν, δι’ ἣν αἰτίαν οὕτωσ ἐξησθένηκε. "τὰ γὰρ ἄλλα τί δεῖ λέγειν, ὅπου τὴν Βοιωτίαν ἕνεκα χρηστηρίων πολύφωνον οὖσαν ἐν τοῖσ πρότερον χρόνοισ νῦν ἐπιλέλοιπε κομιδῇ καθάπερ νάματα, καὶ πολὺσ ἐπέσχηκε μαντικῆσ αὐχμὸσ τὴν χώραν; "οὐδαμοῦ γὰρ ἀλλαχόθι νῦν ἢ περὶ Λεβάδειαν ἡ Βοιωτία παρέχει τοῖσ χρῄζουσιν ἀρύσασθαι μαντικῆσ, τῶν δ’ ἄλλων τὰ μὲν σιγὴ τὰ δὲ παντελὴσ ἐρημία κατέσχηκε. "καίτοι γε περὶ τὰ Μηδικὰ μὲν εὐδοκίμησεν οὐχ ἧττον ἢ τὸ τοῦ Ἀμφιάρεω καὶ ἀπεπειράθη Μῦσ ὡσ ἐοίκεν ἀμφοτέρων. "ὁ μὲν οὖν τοῦ Πτῴου μαντείου προφήτησ φωνῇ Αἰολίδι χρώμενοσ τὸ πρὸ τοῦ τότε τῇ τῶν βαρβάρων χρησμὸν ἐξήνεγκεν, ὥστε μηδένα ξυνεῖναι ἁγίων τῶν παρόντων ὃν ἐκεῖνον, ὡσ τοῦ ἐνθουσιασμοῦ τι τοῖσ βαρβάροισ οὐκ ἔστιν οὐδὲ δέδοται φωνὴν Ἑλληνίδα λαβεῖν τὸ προσταττόμενον ὑπηρετοῦσαν. "ὁ δὲ πεμφθεὶσ εἰσ Ἀμφιάρεω δοῦλοσ ἔδοξε κατὰ τοὺσ ὕπνουσ ὑπηρέτην τοῦ θεοῦ φανέντα , πρῶτον μὲν ἀπὸ φωνῆσ ἐκβάλλειν αὐτόν, ὡσ τοῦ θεοῦ μὴ παριέντοσ, ἔπειτα ταῖσ χερσὶν ὠθεῖν ἐπιμένοντοσ δέ, λίθον εὐμεγέθη λαβόντα τὴν κεφαλὴν πατάξαι. "ταῦτα δ’ ἦν ὥσπερ ἀντίφωνα τῶν γενησομένων · "ἡττήθη γὰρ ὁ Μαρδόνιοσ, οὐ βασιλέωσ ἀλλ’ ἐπιτρόπου καὶ διακόνου βασιλέωσ ἡγουμένου τῶν Ἑλλήνων, καὶ λίθῳ πληγεὶσ ἔπεσεν, ὥσπερ ὁ Λυδὸσ ἔδοξε πληγῆναι κατὰ τοὺσ ὕπνουσ. "ἤκμαζε δὲ τότε καὶ τὸ περὶ τὰσ Τεγύρασ χρηστήριον, ὅπου καὶ γενέσθαι τὸν θεὸν ἱστοροῦσι, καὶ ναμάτων δυεῖν παραρρεόντων τὸ μὲν Φοίνικα θάτερον δ’ Ἐλαίαν ἄχρι νῦν ὡσ ἔνιοι λέγουσιν. "ἐν μὲν οὖν τοῖσ Μηδικοῖσ Ἐχεκράτουσ προφητεύοντοσ, ἀνεῖλε νίκην καὶ κράτοσ πολέμου τοῖσ Ἕλλησιν ὁ θεόσ· "ἐν δὲ τῷ Πελοποννησιακῷ πολέμῳ Δηλίοισ ἐκπεσοῦσι τῆσ νήσου φασὶ χρησμὸν ἐκ Δελφῶν κομισθῆναι, προστάττοντα τὸν τόπον ἀνευρεῖν, ἐν ᾧ γέγονεν ὁ Ἀπόλλων, καὶ θυσίασ τινὰσ ἐκεῖ τελέσαι. "θαυμαζόντων δὲ καὶ διαπορούντων, εἰ μὴ παρ’ αὐτοῖσ ὁ θεὸσ ἀλλ’ ἑτέρωθι γεγόνοι, τὴν Πυθίαν προσανελεῖν, ὅτι κορώνη φράσει τὸ χωρίον αὐτοῖσ. ἀπιόντασ οὖν ἐν Χαιρωνείᾳ γενέσθαι, καὶ τῆσ πανδοκευτρίασ ἀκοῦσαι πρόσ τινασ ξένουσ βαδίζοντασ εἰσ Τεγύρασ περὶ τοῦ χρηστηρίου διαλεγομένησ· "τῶν δὲ ξένων, ὡσ ἀπῄεσαν, ἀσπαζομένων καὶ προσαγορευόντων τὴν ἄνθρωπον, ὅπερ ὠνομάζετο, Κορώνην, συνεῖναι τὸ λόγιον, καὶ θύσαντασ ἐν ταῖσ Τεγύραισ τυχεῖν καθόδου μετ’ ὀλίγον χρόνον.

SEARCH

MENU NAVIGATION